Για την ΚΑΠ μετά το 2027, ο Έλληνας υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων αναφερόμενος στις προτάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, αναγνώρισε ως θετικές τη στήριξη των πρωτεϊνούχων καλλιεργειών, την καλύτερη οργάνωση των τομεακών παρεμβάσεων και το πρόγραμμα της Ένωσης για τα σχολεία, που συνδέει την υγιεινή διατροφή με την ενίσχυση μικρών παραγωγών.

Ωστόσο, ξεκαθάρισε ότι η Ελλάδα απορρίπτει κατηγορηματικά κάθε σενάριο υποχρεωτικής εθνικής συγχρηματοδότησης: «Μια τέτοια επιλογή θα οδηγούσε σε σοβαρές ανισότητες μεταξύ κρατών μελών και θα υπονόμευε την ενιαία φύση της ΚΑΠ».

Η εθνική θέση, όπως είπε, είναι σαφής: «Θέλουμε μια ΚΑΠ ισχυρή, με επαρκή προϋπολογισμό, χωρίς επανεθνικοποίηση, που θα κρατά ζωντανή την ύπαιθρο και θα εγγυάται επισιτιστική ασφάλεια για όλους».

Για την απλούστευση του κανονισμού αλιείας ο κ. Τσιάρας τόνισε ότι η απλούστευση της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής αποτελεί προϋπόθεση για να γίνει πιο λειτουργική και κοντά στις πραγματικές ανάγκες του κλάδου.

Σημείωσε ότι η Ελλάδα εφαρμόζει ήδη ψηφιακά εργαλεία στην αδειοδότηση και την ηλεκτρονική καταγραφή αλιευμάτων, ωστόσο προειδοποίησε ότι μέτρα όπως η δορυφορική παρακολούθηση πολύ μικρών σκαφών δημιουργούν δυσανάλογο κόστος χωρίς ουσιαστικό όφελος.

Ζήτησε, επίσης, τα πολυετή σχέδια να βασίζονται σε αξιόπιστα επιστημονικά δεδομένα και να προσαρμόζονται στις πραγματικότητες της μικρής παράκτιας αλιείας, «ραχοκοκαλιά του ελληνικού στόλου και στήριγμα των νησιωτικών κοινοτήτων». Ιδιαίτερη, δε, αναφορά έκανε στην υπεραλίευση αλιέων από τρίτες χώρες και τις ελληνικές προστατευόμενες θαλάσσιες περιοχές.

Για την αφρικανική πανώλη των χοίρων ο κ. Τσιάρας εξέφρασε την αλληλεγγύη της Ελλάδας προς την Εσθονία και τα κράτη μέλη που πλήττονται από την αφρικανική πανώλη των χοίρων, υπογραμμίζοντας τις σοβαρές επιπτώσεις της νόσου στην παραγωγή χοιρινού κρέατος, την επισιτιστική ασφάλεια και την αγροδιατροφική αλυσίδα.

Συνδέοντας την εμπειρία της Ελλάδας με την επιζωοτία της ευλογιάς στα αιγοπρόβατα, ανέδειξε το βάρος που επωμίζονται οι παραγωγοί και οι τοπικές κοινωνίες. Τάχθηκε υπέρ της ενίσχυσης της βιοασφάλειας, της βιώσιμης μείωσης του πληθυσμού αγριόχοιρων και της σταθερής ευρωπαϊκής χρηματοδότησης και ερευνητικής στήριξης.

Τέλος, για τον κανόνα αποδέσμευσης στα Στρατηγικά Σχέδια της ΚΑΠ, ο υπουργός υπογράμμισε ότι οι επενδύσεις στην αγροτική ανάπτυξη είναι μακροπρόθεσμες και απαιτούν περισσότερο χρόνο, ειδικά σε μια περίοδο που οι αγρότες δοκιμάζονται από τον πόλεμο στην Ουκρανία, την ενεργειακή κρίση και τις φυσικές καταστροφές.

Στηρίζοντας την πρόταση για επιστροφή στον κανόνα αποδέσμευσης N+3 (αντί για N+2), επισήμανε ότι μια τέτοια αλλαγή «θα δώσει την απαραίτητη ευελιξία στα κράτη μέλη, θα επιτρέψει την καλύτερη αξιοποίηση των διαθέσιμων πόρων και θα ενισχύσει την αποτελεσματικότητα των Στρατηγικών Σχεδίων της ΚΑΠ».

Νωρίτερα, ο Κώστας Τσιάρας προέδρευσε από κοινού με την Φινλανδή Υπουργό Σάρι Εσσάγια στην προπαρασκευαστική σύνοδο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (EPP), η οποία διεξήχθη παρουσία του Επίτροπου Γεωργίας και Τροφίμων, Κρίστοφερ Χάνσεν.

Στο επίκεντρο των συζητήσεων βρέθηκε το Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο (MFF), με τους Υπουργούς να επαναβεβαιώνουν τη θεμελιώδη σημασία της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ) για την ασφάλεια των τροφίμων, την οικονομική ανθεκτικότητα και ανταγωνιστικότητα, την τήρηση υψηλών προτύπων, την περιβαλλοντική βιωσιμότητα και τη προστασία του κοινωνικού ιστού της υπαίθρου.

Τόνισαν, παράλληλα, ότι η επαρκής χρηματοδότηση, θεμελιωμένη σε μια ισχυρή ευρωπαϊκή πολιτική, είναι κρίσιμη για τη διασφάλιση των στρατηγικών συμφερόντων της ΕΕ στην παραγωγή τροφίμων. Υπογράμμισαν, επίσης, την ανάγκη προστασίας των εισοδημάτων των αγροτών, με τις άμεσες ενισχύσεις να παραμένουν ο ακρογωνιαίος λίθος σταθερότητας του κλάδου, ενώ αναγνώρισαν ότι η μείωση της γραφειοκρατίας για τους παραγωγούς αποτελεί επιτακτική προτεραιότητα.

του ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΚΟΤΡΩΤΣΟΥ

Πρόκειται για μια εξέλιξη που δικαίως ανησυχεί πολλούς στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, ιδιαίτερα στον Ευρωπαϊκό Νότο και ακόμα περισσότερο στην Αθήνα.

Ο ηγέτης του FDP Κρίστιαν Λίντνερ, ο οποίος φημίζεται ως σκληρός διαπραγματευτής, θα επιδιώξει να αποτρέψει οποιαδήποτε κίνηση προς μια δημοσιονομική ένωση μετά την ευελιξία που συμφωνήθηκε λόγω της πανδημίας . Είναι αντίθετος με την έκδοση κοινού ευρωπαϊκού χρέους και ζήτησε ταχεία επιστροφή στους αυστηρούς κανόνες δημοσιονομικής πειθαρχίας της ΕΕ και στην ισοσκελισμένη δημοσιονομική υποχρέωση της Γερμανίας. Είναι αντίθετος τόσο με τις αυξήσεις φόρων όσο και με τον υψηλότερο κρατικό δανεισμό.

Οι αναλυτές αναφέρουν πως δεν θα συμμετάσχει σε κυβέρνηση συνεργασίας εάν δεν εξασφαλίσει το υπουργείο Οικονομικών -το οποίο θα αναλάβει ο ίδιος- προκειμένου να εφαρμόσει τις συγκεκριμένες πολιτικές. Το γεγονός ότι έχει συγκεντρώσει περίπου το 11% των ψήφων τον καθιστά περίπου αναγκαστικό εταίρο και πολλοί αμφιβάλλουν πως θα βάλει “νερό στο κρασί” του. Οι Πράσινοι, παρά την μεγάλη άνοδο του ποσοστού τους (15%) δεν πρέπει να θεωρείται απίθανο να υποχωρήσουν ως προς τούτο και να αρκεστούν στις προτάσεις τους για την πράσινη ενέργεια και στην ανάληψη του υπουργείου Εξωτερικών.

Η Ευρώπη θα αντιμετωπίσει μια νέα πρόκληση: να κάνει μόνιμες αυτές τις προσωρινές εφάπαξ εξελίξεις σχετικά με την δημοσιονομική ευελιξία και να δώσει στις χώρες της ΕΕ την ικανότητα να πραγματοποιούν ζωτικές δημόσιες επενδύσεις στην πράσινη και ψηφιακή μετάβαση.

Όμως, όπως ακριβώς και ο αντίπαλός του Άρμιν Λάσετ, έτσι και ο Όλαφ Σολτς υποσχέθηκαν προεκλογικά πως θα επιστρέψουν στη στρατηγική του “συνταγματικού φρένου” για τον δανεισμό και το χρέος, άρα και στην πολιτική των πλεονασμάτων.

Κάτι τέτοιο δεν θα ήταν θετική εξέλιξη για τις πιο αδύναμες χώρες.

Από την άλλη, η Ευρώπη και η Γερμανία χρειάζονται τεράστιες επενδύσεις, όπως επισημαίνει και το Politico, για να προωθήσουν τους βιομηχανικούς και ενεργειακούς μετασχηματισμούς που απαιτούνται για την επίτευξη ουδετερότητας άνθρακα. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο με την αύξηση του δημόσιου κεφαλαίου – τόσο σε εθνικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο – είτε παρακάμπτοντας, είτε τροποποιώντας τους αυστηρούς κανόνες της ΕΕ για το χρέος και το έλλειμμα.

Καταλήγοντας, μάλιστα, σε σχετικό άρθρο του ο αναλυτής Πωλ Τέϊλορ απευθύνεται στον Όλαφ Σολτς: Στην πραγματικότητα, φοβάμαι έναν τοξικό συνδυασμό και των δύο: ότι ο δύσκαμπτος και ταλαντευόμενος συνασπισμός σας μπορεί να χρησιμοποιήσει τη γερμανική δύναμη για να επιβάλει λύσεις χαμηλότερου κοινού παρονομαστή αντί να ανταποκριθεί στην ευθύνη του να βοηθήσει στην οικοδόμηση μιας ισχυρότερης και πιο συνεκτικής Ευρώπης.