Ο επιχειρηματίας ασκεί κριτική στη στρατηγική της “πολεμικής οικονομίας” της ΕΕ με την εξακόντιση των δαπανων για την άμυνα που απομειώνει, εν τέλει, τις κοινωνικές δαπάνες και ναρκοθετεί την κοινωνική συνοχή. “Οι τιμονιέρηδες της ευρωπαϊκής πολιτικής –γράφει- μοιάζουν να μην αναγνωρίζουν την πραγματικότητα και να είναι αφοσιωμένοι σχεδόν αποκλειστικά πλέον στη γιγάντωση των αμυντικών δαπανών, που ή θα μείνει σχέδιο επί χάρτου ή θα υποβαθμίσει δραματικά το κοινωνικό κράτος, εάν δεν συνοδευτεί από ευρύτερη αναπτυξιακή δράση.”

Και προχωρά σε δύο άμεσες συστάσεις: Άμεση και αποτελεσματική διαπραγμάτευση νέας εμπορικής συμφωνίας με τις ΗΠΑ, αποφεύγοντας την κλιμάκωση και τις κούφιες απειλές. Και υιοθέτηση των προτάσεων Ντράγκι-Λέτα, για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και τη δημιουργία μιας πραγματικά κοινής αγοράς

Η παρέμβαση Μυτιληναίου

Ο πιο επιτυχημένος ιστορικός κύκλος της Ευρώπης που ξεκίνησε με το σχέδιο Μάρσαλ το 1947 και την έναρξη της Ευρωπαϊκής ενοποίησης την δεκαετία του 1950, βρίσκεται πλέον στο πιο κρίσιμο σημείο του. Όλα δείχνουν ότι ο κύκλος αυτός βαδίζει γρήγορα προς το τέλος του και το πιο μεγάλο ερώτημα είναι, πού βαδίζει η Ενωμένη Ευρώπη.

Σήμερα, βιώνουμε απειλή για οριζόντιους δασμούς 30% από τις ΗΠΑ και ταυτόχρονα ανατίμηση σχεδόν 15% του ευρώ έναντι του δολαρίου σε σχέση με την αρχή του έτους. Την ίδια ώρα η ευρωπαϊκή βιομηχανία καλείται να γίνει πιο «ανταγωνιστική», όταν επιβαρύνεται με τριπλάσια τιμή ενέργειας (φυσικό αέριο και ρεύμα), σε σύγκριση με την Αμερική.

Πώς αντιμετωπίζει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή τα συνδυαστικά προβλήματα, που απειλούν να προκαλέσουν μόνιμη βλάβη στην οικονομία γενικώς και στον υπερ-πολύτιμο εξαγώγιμο τομέα ειδικώς;
Με σχέδιο επιβολής οριζόντιου φόρου (με άγνωστο ύψος) στις επιχειρήσεις και η επιβάρυνση με 14 δισ. ευρώ επιπλέον φόρου, στα καπνικά προϊόντα, προκειμένου να ενισχυθεί ο προϋπολογισμός της!
Δυστυχώς, γίνεται ολοένα και πιο ξεκάθαρο ότι οι τιμονιέρηδες της ευρωπαϊκής πολιτικής μοιάζουν να μην αναγνωρίζουν πλέον την πραγματικότητα.

Σήμερα ο πόλεμος των δασμών που ανακοίνωσε ο Πρόεδρος Τραμπ απέναντι στην Ε.Ε συμπίπτει με τον συνολικό επα-νεξοπλισμό των χωρών-μελών του ΝΑΤΟ μια επιλογή που έχει ως κύριο στόχο την οριστική εγκατάλειψη της μόνιμης δημοσιονομικής λιτότητας, όπως την ορίζει το Σύμφωνο Σταθερότητας. Οι αντιδράσεις ή μάλλον η απουσία τους στο επιθετικό μπαράζ του Τραμπ με δασμούς που ανακοινώνονται πολλαπλασιάζονται και στην συνέχεια μειώνονται αποτελούν από μόνα τους υποθήκες αποσταθεροποίησης.
Αφοσιωμένη σχεδόν αποκλειστικά πλέον στη γιγάντωση των αμυντικών δαπανών- που ή θα μείνει σχέδιο επί χάρτου, ή θα υποβαθμίσει δραματικά το κοινωνικό κράτος, εάν δεν συνοδευτεί από ευρύτερη αναπτυξιακή δράση- η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εμφανίζεται να «διαπραγματεύεται» επί μήνες με τις ΗΠΑ μια αμοιβαία επωφελή εμπορική συμφωνία. Χωρίς όμως οποιοδήποτε απτό αποτέλεσμα, πέρα από την οργή που προκαλεί η καθυστέρηση στην άλλη πλευρά.

Στο μεταξύ, βαρύγδουπες δηλώσεις και συχνά επιθετικές «διαρροές», χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο, προσπαθούν να διασκεδάσουν την σκληρή πραγματικότητα.

Μέσα από τις κρίσεις η Ε.Ε προχωρούσε πάντα προς τα εμπρός, ήταν η συμπύκνωση του βολονταρισμού της Ευρώπης. Ωστόσο, σήμερα η ενοποίηση έχει χάση την προωθητική της δυναμική. Η εντεινόμενη γεωπολιτική ανυπαρξία της Ευρώπης, κινδυνεύει να γίνει ζευγάρι με την οικονομική και επιχειρηματική αποσάθρωση. Όχι γιατί δεν υπάρχουν οι αντικειμενικές δυνατότητες, αλλά επειδή καταπνίγονται από ανεδαφικές γραφειοκρατικές πολιτικές και μονοδιάστατες ιδεοληπτικές εμμονές.

Που τελικά φανερώνουν ένα πράγμα: Αδυναμία κατανόησης των πραγματικών γεωπολιτικών και οικονομικών συνθηκών στην Ευρώπη, σε σχέση με τις ΗΠΑ και τον υπόλοιπο κόσμο, παρότι σημειώνονται συνεχώς σοβαρά γεγονότα, αποκαλύπτοντας τις ανατροπές που συντελούνται.

Το πρώτο που πρέπει να κάνει άμεσα η Ευρώπη, είναι να διαπραγματευτεί επειγόντως και αποτελεσματικά μια νέα εμπορική συμφωνία με τις ΗΠΑ, με τις οποίες διατηρεί σοβαρό εμπορικό πλεόνασμα, αποφεύγοντας την κλιμάκωση και τις κούφιες απειλές.

Το δεύτερο, να υιοθετήσει τις προτάσεις Ντράγκι-Λέτα, για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και την εγκαθίδρυση μιας πραγματικά κοινής αποτελεσματικής αγοράς, αντί να εφευρίσκει νέους τρόπους για να επιβαρύνει τις επιχειρήσεις.

Ας μην γελιόμαστε, η από πολλού χρόνου αναμενόμενη υπαρξιακή κρίση της Ενωμένης Ευρώπης είναι ήδη εδώ. Είναι κρίση πολυεπίπεδη, που αφορά την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας, την γεωπολιτική επιδραστικότητα, την κοινωνική συνοχή, επιφέροντας σημαντικά πολιτικά αποτελέσματα, επικίνδυνα για το μέλλον της.

Δεν πρόκειται να αντιμετωπιστεί με ευχολόγια, ούτε με σπασμωδικές αντιδράσεις.

Ποιά είναι η προϋπόθεση: να μην είναι η Τουρκία βασικός παίκτης στο κυοφορούμενο νέο ευρωπαϊκό αμυντικό δόγμα.

Συμβαίνει, όμως, απ΄ ότι φαίνεται, το αντίθετο. Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν εκπροσώπησε τον Ερντογάν στην πρόσφατη διάσκεψη του Λονδίνου για τη συγκρότηση της “συμμαχίας των προθύμων”, και σχεδόν όλοι οι ευρωπαίοι ηγέτες, από τον Μακρόν έως τον Τουσκ, συμφωνούν ότι η Άγκυρα πρέπει να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο.

Ο λόγος που εκφωνείται είναι απλός: η Τουρκία διαθέτει έναν από τους μεγαλύτερους στρατούς στο ΝΑΤΟ, η γεωπολιτική της θέση είναι πολύτιμη, μπορεί να συνομιλεί παράλληλα με το Κίεβο και τη Μόσχα, ενώ διαθέτει ίσως την ισχυρότερη αμυντική βιομηχανία μετά τη Γερμανία και τη Γαλλία.

Η Ελλάδα ούτε στη “συμμαχία των προθύμων” εκπροσωπήθηκε, ούτε επιθυμεί να στείλει στρατό στην Ουκρανία (σωστά), η δε αμυντική της βιομηχανία υπολειτουργεί. Επ΄ αυτού ο επιχειρηματίας Ευάγγελος Μυτιληναίος (μεταξύ άλλων προνομιακός συνεργάτης του ΝΑΤΟ με την βιομηχανία (πρώην ΜΕΤΚΑ) του στο Βόλο) είπε τα πράγματα με το όνομά τους:

«Εμείς τι θα κάνουμε; Θα συμμετέχουμε σε μία ευρωπαϊκή συμμαχία των προθύμων με την Τουρκία, που θα είναι κατά της Ρωσίας και θα τροφοδοτείται από τα χρήματα των Ευρωπαίων φορολογούμενων; Ποιος θα κοιτάξει το δικό μας πρόβλημα; Την Ελλάδα θα προστρέξουν να τη βοηθήσουν με τον ίδιο τρόπο όπως την Ουκρανία; Η μέχρι τώρα πορεία των πραγμάτων λέει ότι αυτό δεν πρόκειται να συμβεί. Μόνο οι ΗΠΑ μπορούν να είναι σύμμαχος αποτροπής, όχι η Ευρώπη»

«Εχουμε τρεις βάρδιες επί επτά ημέρες την εβδομάδα και παράγουμε εξοπλισμό που κατευθύνεται μόνο σε εξαγωγές» τόνισε. «Αυτό που έγινε με τις φρεγάτες Behlarra δεν πρέπει να ξαναγίνει. Φτιάξαμε με τα ναυπηγεία του Σκαραμαγκά τα 4 υποβρύχια που κρατάνε την ισορροπία στο Αιγαίο. Κανείς δεν μας ζήτησε να φτιάξουμε εμείς τις φρεγάτες».

«Η Ελλάδα θα κληθεί να συνεισφέρει οικονομικά, αλλά χωρίς να πάρει βιομηχανική δουλειά; Η Ευρώπη ξεκινά ξανά έναν αμυντικό επανεξοπλισμό. Εχει όμως τις δεξιότητες να κατασκευάσει οπλικά συστήματα εφάμιλλα των ΗΠΑ και της Ρωσίας;» αναρωτήθηκε.

Ενώ,λοιπόν, εμείς δηλώνουμε ικανοποιημένοι από την κατεύθυνση που συμφωνήθηκε στο πρόσφατο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για “ρήτρα διαφυγής”, δηλαδή ακόμα μεγαλύτερες αμυντικές δαπάνες που, όμως, δεν θα επιβαρύνουν τον δημοσιονομικό κανόνα (αλλά θα προσμετρώνται στο χρέος…), η Τουρκία μετατρέπεται σε ευρωπαϊκό αμυντικό εταίρο και, παράλληλα, προσπαθεί να ανοίξει ξανά την κλειστή πόρτα της ένταξής της στην ΕΕ. Τι είδους ανταλλάγματα διεκδικεί η Ελλάδα;

Ο βουλευτής της Ν.Δ και καθηγητής Διεθνών Σχέσεων Άγγ. Συρίγος περιέγραψε την έκβαση μιας τέτοιας πορείας ως εξής: “Με την Τουρκία στην κοινή ευρωπαϊκή άμυνα, θα αναγκαζόμαστε να αγοράζουμε τουρκικά όπλα για να προστατεύσουμε τη χώρα μας από την… Τουρκία”. Ακόμα κι αν ακούγεται υπερβολικό, προς αυτή την κατεύθυνση οδηγούνται τα πράγματα.

Κι εδώ υπεισέρχεται η παρέμβαση του πρώην υφυπουργού Εξωτερικών (επί κυβερνήσεων Σημίτη) και παλαιότερα άτυπου συμβούλου του πρωθυπουργού, Χρ. Ροζάκη, ο οποίος (Κύκλος Ιδεών) είπε ότι για οτιδήποτε θέλει να κάνει η Ελλάδα στο Αιγαίο πρέπει να ρωτήσει την Τουρκία!

«Για κάθε ενέργεια που κάνουμε στο Αιγαίο πρέπει να παίρνουμε την άδεια της Τουρκίας», διαπίστωσε χαρακτηριστικά ο Χρ. Ροζάκης. «Αυτό σημαίνει στην πράξη πως η Τουρκία ελέγχει σήμερα πολύ περισσότερο και από τη δική της θάλασσα, αυτή που δικαιούται θεωρητικά», είπε και ανέφερε ως χαρακτηριστικό παράδειγμα το θέμα της Κάσου.

«Μα δεν μπορούσαμε να κάνουμε διαφορετικά. Από τη στιγμή που κατέβασε τα πολεμικά της πλοία μεταξύ της Κάσου και της Κρήτης, έπρεπε να ενημερώσουμε. Αλλά και η ενημέρωση δεν έφτασε. Ίσως, επειδή έγινε υστερογενώς σίγουρα», απάντησε ο κ. Ροζάκης.

«Απεμπολήσαμε κάποιο δικαίωμα ενημερώνοντας την Άγκυρα για τις έρευνες εκεί, στην περιοχή της Κάσου;», ήταν το επόμενο ερώτημα που τέθηκε από τον διευθυντή του “Βήματος” στον κ. Ροζάκη.

«Σίγουρα απεμπολήσαμε με την έννοια ότι… Το θέμα της πόντισης του καλωδίου άρα και οτιδήποτε προϋποθέτει την πόντιση, όπως είναι οι έρευνες, πρέπει να περάσουν μέσα από τη δικιά τους άδεια, μέσα από τη δική τους συναίνεση. Πράγμα που σημαίνει ότι νόμιμες ενέργειες της Ελλάδας υπόκεινται στον έλεγχο της Τουρκίας. Με ό,τι αυτό συνεπάγεται…», τόνισε ο Χρ. Ροζάκης.

Το έργο της πόντισης καλωδίου για την ηλεκτρική διασύνδεση Κρήτης- Κύπρου- Ισραήλ είναι, όμως, ζωτικής σημασίας και έχει ισχυρότατο στρατηγικό χαρακτήρα για τις ισορροπίες στη Ν.Α Μεσόγειο.

Συμπέρασμα: Αναμφίβολα το γεγονός ότι επί πάνω από 15 μήνες δεν έχουμε παραβιάσεις πάνω από το Αιγαίο (ακόμα και στη ζώνη των 10 μιλίων), και “ήρεμα νερά”, είναι θετικό. Για να μην τρέφουμε, όμως, αυταπάτες η Διακήρυξη των Αθηνών που σπεύσαμε να υποδεχτούμε ως ιστορικής σημασίας δεν είναι τίποτε περισσότερο από ένα μουχλιασμένο εγχειρίδιο καλών προθέσεων. Στην πράξη η Τουρκία κρατά πάνω στο τραπέζι, ενίοτε διευρύνει κιόλας, όλες τις αιτιάσεις και διεκδικήσεις της.

Εάν, ωστόσο, δεν μπορούμε να προχωρήσουμε στην οριοθέτηση των θαλασσίων πάρκων, εάν δεν μπορούμε να υλοποιήσουμε το έργο ηλεκτρικής διασύνδεσης και εάν η Τουρκία μπαίνει από την πίσω πόρτα στους ευρωπαϊκούς συσχετισμούς δυνάμεων και δη με προνομιακό ρόλο, ενώ η Ελλάδα απουσιάζει, μήπως κάτι δεν κάνουμε σωστά; Και εφόσον η Άγκυρα συνδεθεί με την Ε.Ε με έναν τόσο προνομιακό και στρατηγικό τρόπο, ποιός θα μας ακούσει στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες όταν θα επισημαίνουμε τις τουρκικές αιτιάσεις;

Θα το συζητήσουμε, θα προτείνει η ελληνική διπλωματία και η κυβέρνηση κάποιο νέο στρατηγικό σχέδιο αφού το παλιό περί “πάγιων θέσεων” πνέει τα λοίσθια; Θα αναζητηθεί μομέντουμ συνεννόησης των πολιτικών δυνάμεων; Με τι σχέδιο, έναντι όλων αυτών, θα συναντηθεί (8 Απριλίου) ο Κυριάκος Μητσοτάκης με τον Ταγίπ Ερντογάν; Όλα καλά;

Δυστυχώς, υπάρχουν ελάχιστες ελπίδες ως προς αυτό, καθώς, αφενός η χώρα εισέρχεται στην τελική ευθεία προς τις εκλογές και το πολιτικό κόστος γίνεται διπλά και τριπλά πιό βαρύ, αφετέρου το ισχυρό αποτύπωμα του “αντισυστημισμού” και των ακροδεξιών αντιλήψεων δεν επιτρέπει κάτι τέτοιο. Όταν οι ακραίοι βανδαλίζουν την Εθνική ΠΙνακοθήκη (και πολλοί συμφωνούν ή το ανέχονται), ή εισβάλλουν στις παραστάσεις του Ζαραλίκου, τι ελπίδα συνεννόησης έχουμε στα εθνικά θέματα;

Η αλήθεια είναι πως ο Μυτιληναίος είχε παλαιότερα ανοικτούς διαύλους επικοινωνίας με τον Αλέξη Τσίπρα και, όπως λέγεται, η εκτίμηση ήταν αμοιβαία. Στη Ν.Δ αυτό δεν το έβλεπαν θετικά και θεωρούσαν πως οι κινήσεις του επιχειρηματία είχαν υποστήριξη από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.

Τα πράγματα έχουν αλλάξει και προς τούτο συνέδραμε η ανεξαρτησία των επιχειρηματικών κινήσεων Μυτιληναίου και το γεγονός ότι δρα με κριτήρια αγοράς και μόνο. Ως εκ τούτου, η επικοινωνία του με τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τους αρμόδιους υπουργούς έχει αποκατασταθεί πλήρως.

«Η επίσκεψη Ερντογάν στην Αθήνα είναι επιτυχημένη, δεν το αμφισβήτησε κανείς πλην κάποιων εθνικιστών», σχολίασε ο Ευ. Μυτιληναίος μιλώντας στο συνέδριο του Οικονομικού Ταχυδρόμου, χτες. «Έχουμε ίσως τον καλύτερο ηγέτη ευρωπαϊκής χώρας» είπε για τον Κυρ. Μητσοτάκη ενώ δήλωσε απαισιόδοξος για την Ε.Ε., «πλησιάζει στα αδιέξοδά της» είπε. Οι τοποθετήσεις Μυτιληναίου είχαν πάντοτε πολιτικό χρώμα, τώρα, όμως, έκανε ένα βήμα περισσότερο πλέκοντας το εγκώμιο του πρωθυπουργού με εντυπωσιακό τρόπο.

Ο Ευ. Mυτιληναίος ρωτήθηκε και για την πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα. Δήλωσε ότι «όσοι υποτίμησαν τον Κ. Μητσοτάκη το 2016 το έχουν μετανιώσει. Απέδειξε ότι μπορούσε και ήταν πιο έτοιμος απ’ ό,τι πολλοί νόμιζαν. Εχουμε ίσως τον καλύτερο ηγέτη ευρωπαϊκής χώρας στην Ελλάδα, γι’ αυτό πάμε καλύτερα από άλλες χώρες». Σχετικά με την υποτίμηση Μητσοτάκη το 2016, το μήνυμα ήταν σαφές και απευθυνόταν, μεταξύ άλλων, και στην προηγούμενη ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ.

Σε ό,τι αφορά την κεντροαριστερά, δήλωσε ότι θλίβεται που δεν υπάρχει μια αξιόπιστη αντιπολίτευση, γιατί είναι θεμέλιο για τη δημοκρατία.

Σε ό,τι αφορά τα νέα δεδομένα στην ηλεκτρική ενέργεια το 2024, οπότε δεν θα υπάρξουν επιδοτήσεις για τους καταναλωτές, δήλωσε ότι «η ιστορία με τα χρωματιστά τιμολόγια έχει μπερδέψει. Αδικούμε τον Χρ. Σκυλακάκη. Εχει γνώση οικονομικών, αλλά θα πρέπει να μπει πιο βαθιά στα ενεργειακά.

Ωστόσο άφησε κάποιες αιχμές για τα κολλημένα έργα στις κατασκευές, κάτι που στρέφεται προς τον Χρήστο Σταϊκούρα. Στην αγορά είναι γνωστό πως ενστάσεις για την ηγεσία του Υποδομών και Μεταφορών έχουν και άλλοι κατασκευαστές, κάτι που έχει φτάσει στο Μέγαρο Μαξίμου και ήδη γίνονται κινήσεις…

«Η Ευρώπη πλησιάζει στα αδιέξοδά της», τόνισε ο επιχειρηματίας. Κριτική για τη γραφειοκρατία των Βρυξελλών και τις αδύναμες κυβερνήσεις. Εχουμε ίσως τον καλύτερο ηγέτη της ΕΕ στην Ελλάδα, το σχόλιο για τον Κ. Μητσοτάκη.

Για Ερντογάν

Κληθείς να σχολιάσει το αποτέλεσμα της συνάντησης Μητσοτάκη-Ερντογάν, ο Ευάγγελος Mυτιληναίος σημείωσε ότι ασχολείται πολύ με τη γεωπολιτική, γιατί η εταιρεία αναπτύσσεται σε όλο τον κόσμο. «Και από χόμπι και από ανάγκη ασχολούμαι», δήλωσε.

Όπως είπε, «η επίσκεψη είναι επιτυχημένη, δεν το αμφισβήτησε κανείς πλην κάποιων εθνικιστών. Η Τουρκία εξελίσσεται σε μεγάλη δύναμη και ο Ερντογάν παραμένει για δεκαετίες κυρίαρχος. Με εξαίρεση κάποια επεισόδια (Ιμια κ.λπ.), η γειτονία παραμένει σχετικώς καλή, όσο καλή μπορεί να είναι η γειτονία Ελλάδας-Τουρκίας».

Όπως σημειώνει ρεπορτάζ της Καθημερινής, ο επικεφαλής της εταιρείας, Ευάγγελος Μυτιληναίος, λίγο μετά την ανακοίνωση της μεγάλης επένδυσης του 1,16 δισ. ευρώ για την εξαγορά φωτοβολταϊκών πάρκων ισχύος 1,4 γιγαβάτ στον Καναδά και στο περιθώριο της τακτικής γενικής συνέλευσης των μετόχων που πραγματοποιήθηκε χθες, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο μεταφοράς της έδρας εκτός Ελλάδας.

Ερωτηθείς σχετικά, το χαρακτήρισε «ευαίσθητο» θέμα λόγω προεκλογικής περιόδου και τόνισε πάντως ότι θα είναι σε θέση να απαντήσει στις 27 Ιουλίου, μετά την τηλεδιάσκεψη για τα αποτελέσματα του εξαμήνου. «Δεν είναι απλό ζήτημα, όμως το σκεφτόμαστε. Σίγουρα δεν είναι πολιτικό και δεν θα απαντήσω τώρα, γιατί φοβάμαι ότι θα γίνει αντικείμενο πολιτικής εκμετάλλευσης», είπε και εξήγησε ότι δέχεται πιέσεις για τη μεταφορά της έδρας από μεγάλους μετόχους, που θεωρούν ότι οι αξίες της εταιρείας διαπραγματεύονται στην Ελλάδα σε «εξευτελιστικά» επίπεδα. Σημείωσε επίσης ότι η Mytilineos Energy & Metal στερείται επενδυτικής βαθμίδας επειδή η έδρα της είναι σε χώρα που δεν έχει επενδυτική βαθμίδα. Η κατάκτηση της επενδυτικής βαθμίδας θα σηματοδοτήσει το πέρασμα της χώρας στις ανεπτυγμένες αγορές και σύμφωνα με τον κ. Μυτιληναίο θα κινητοποιήσει τεράστια εισροή κεφαλαίων, τα οποία δεν μπορούν να έρθουν σήμερα λόγω του καταστατικού τους, που φρενάρει τέτοιες κινήσεις σε αναδυόμενες αγορές.

Ο ίδιος, μιλώντας σήμερα στη Γ.Σ. του ομίλου, τόνισε ότι τα λειτουργικά κέρδη πρόκειται να ξεπεράσουν το 1 δισ. ευρώ φέτος, έναντι 823 εκατ. το 2022.

Μιλώντας για το ευρύτερο επενδυτικό τοπίο, ο κ. Μυτιληναίος τόνισε ότι στον Καναδά και τις ΗΠΑ η ενέργεια είναι πολύ φθηνότερη από την Ευρώπη, ακόμα και σήμερα που οι τιμές του αερίου και ηλεκτρισμού έχουν υποχωρήσει από τα υψηλά της κρίσης.

Πρόσθεσε ότι η Βόρεια Αμερική προσελκύει διεθνείς ενεργειακές επενδύσεις επειδή οι ΗΠΑ και ο Καναδάς έχουν καταστήσει την πράσινη μετάβαση προτεραιότητα. Η νέα νομοθεσία των ΗΠΑ προβλέπει εκατοντάδες δισ. δολάρια για την αποτροπή της κλιματικής αλλαγής και τις πράσινες τεχνολογίες, ενώ στον αντίποδα η απάντηση της Ε.Ε. υπήρξε ανεπαρκής μέχρι στιγμής, με αποτέλεσμα να μην πείθει τις βιομηχανίες.

Σχετικά με την ενεργειακή κρίση, εκτίμησε ότι η Ε.Ε. θα συνεχίσει να επηρεάζεται από την πορεία της ζήτησης στην Ασία και τις καιρικές συνθήκες μέχρι να τεθεί σε λειτουργία η νέα παραγωγή LNG σταδιακά στα επόμενα χρόνια.

Μεταφορά έδρας και η μεγάλη επένδυση στον Καναδά

Την ίδια στιγμή, απαντώντας σε ερώτηση, ο επικεφαλής της Mytilineos άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο μεταφοράς της έδρας της εταιρείας εκτός Ελλάδας. «Δεν θέλω να τοποθετηθώ στο θέμα στη δεδομένη συγκυρία, ό,τι κι αν πω θα υπάρξει κάποιος που θα το εκμεταλλευθεί πολιτικά», υπογράμμισε. Ξεκαθάρισε πάντως ότι η απόφαση που θα ληφθεί δεν έχει καμία σχέση με την πολιτική σταθερότητα στην Ελλάδα, η οποία είναι δεδομένη, όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα των εκλογών.

«Η περίπτωση αλλαγής έδρας είναι εσωτερική επιλογή και οφείλεται στην πίεση μεγάλων μετόχων της εταιρείας, που θεωρούν ότι η μετοχή διαπραγματεύεται σε εξευτελιστικά επίπεδα», τόνισε. Οι μέτοχοι αυτοί εκτιμούν ότι μόνον αν μεταφερθεί η έδρα της εταιρείας στο εξωτερικό, θα διαμορφωθούν οι προϋποθέσεις ώστε η μετοχή να διαμορφωθεί στα επίπεδα που αναλογούν στα μεγέθη που έχει πλέον αποκτήσει η Mytilineos. «Επιφυλάσσομαι να τοποθετηθώ για το θέμα στις 27 Ιουλίου, στο conference call μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων του πρώτου 6μηνου», πρόσθεσε.

Ο κ. Μυτιληναίος σχολίασε επίσης και το πράσινο deal που ανακοίνωσε σήμερα η εταιρεία με την εξαγορά 6 φωτοβολταϊκών πάρκων στον Καναδά. Επισήμανε ότι πρόκειται για μία εξαιρετικής αποδοτικότητας επένδυση, ανοίγοντας μία αγορά όπου η ζήτηση είναι σχεδόν απεριόριστη. Μάλιστα, όπως συμπλήρωσε, το γεγονός ότι η εταιρεία έχει εταίρο τη Fairfax, θα τη βοηθήσει σημαντικά να επεκταθεί στη χώρα.

Υπενθυμίζεται ότι το deal αφορά την εξαγορά 5 φωτοβολταϊκών πάρκων συνολικής ισχύος 1,4 GW, της εταιρείας Westbridge. Η συνολική επένδυση ανέρχεται σε 1,7 δισ. καναδικά δολάρια (1,16 δισ. ευρώ) (εξαιρουμένου του εξοπλισμού για συστήματα μπαταριών BESS), η οποία θα εκταμιευθεί (εκτός από την προκαταβολή) στις διάφορες φάσεις ανάπτυξης και κατασκευής του έργου, με αναμενόμενη ολοκλήρωση το 2026-2027. Η επένδυση (capex) αναμένεται να κατανεμηθεί ισομερώς σε περίοδο 4 ετών.

Σύμφωνα με τον κ. Μυτιληναίο, χάρις στα μέτρα ενίσχυσης των «πράσινων» επενδύσεων που έχει θέσει σε εφαρμογή ο Καναδάς, η κρατική επιχορήγηση θα αγγίξει τα 300 εκατομμύρια. Έτσι, χάρις στην ενίσχυση, το IRR αυξάνεται κατά 2 με 2,5 ποσοστιαίες μονάδες.

«Όσοι μέτοχοι δεν έχουν καταλάβει ότι η εταιρεία έχει αλλάξει κατηγορία, μπορεί να παραξενεύτηκαν με το μέγεθος της συμφωνίας. Όμως, η επένδυση θέλει 3-4 χρόνια για να ολοκληρωθεί, αντιστοιχώντας σε κεφάλαια 200-250 εκατ. τον χρόνο, τη στιγμή που το επενδυτικό μας πρόγραμμα κινείται στα 800 εκατ. ετησίως. Σήμερα η εξαγορά είναι πρώτη είδηση στον Καναδά, αυτό κάτι λέει και για τη Mytilineos και την Ελλάδα», πρόσθεσε ο κ. Μυτιληναίος.

Το “καλάθι” της Αλουμίνιον

Απαντώντας σε ερώτηση για την προμήθεια ρεύματος της Αλουμίνιον της Ελλάδος μετά το 2024, όταν λήγει το συμβόλαιο με τη ΔΕΗ, σημείωσε πως η εταιρεία είναι αρκετά ισχυρή ώστε να διασφαλίσει την τροφοδοσίας του εργοστασίου, αφήνοντας ανοικτό το ενδεχόμενο μίας νέας συνεργασίας με τη ΔΕΗ. «Αν ήμουν μέτοχος δεν θα ανησυχούσα για το συγκεκριμένο θέμα. Στο “καλάθι” προμήθειας, που θα έχει ρεύμα από διάφορες πηγές (όπως τις δικές μας μονάδες ή έργα ΑΠΕ), δεν έχουμε κανένα πρόβλημα να συμμετέχει και η ΔΕΗ, με 10% ή 20%», πρόσθεσε.

Τέλος, εκτίμησε ότι δεν έχουμε αφήσει πίσω μας την ενεργειακή κρίση, αναφέροντας ότι τον προηγούμενο χειμώνα η Ευρώπη ήταν απλώς πάρα πολύ τυχερή. Έτσι, ο ήπιος χειμώνας επέτρεψε να μειωθούν οι ανάγκες θέρμανσης, την ίδια στιγμή που και η ζήτηση της Ασίας απουσίαζε εν πολλοίς από τις ενεργειακές αγορές.

“Φέτος η ζήτηση της Κίνας έχει ανακάμψει, ενώ μάλιστα το τελευταίο διάστημα οι τιμές στην Άπω Ανατολή αρχίζουν και ξεπερνούν τις ευρωπαϊκές, κάτι που σημαίνει πως πολλά φορτία LNG θα αρχίσουν να κατευθύνονται προς τις εκεί αγορές. Η κρίση δεν πέρασε, μέχρι να τεθούν σε λειτουργία το 2026 οι επενδύσεις που βρίσκονται τώρα σε εξέλιξη, είμαστε στο έλεος του καιρού και της Κίνας”

Η επίτευξη των στόχων της κλιματικής ουδετερότητας είναι αναγκαία αλλά η πράσινη μετάβαση δεν θα κοστίσει φθηνά.  Αυτό είπε μεταξύ άλλων ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Mytilineos, Ευάγγελος Μυτηλιναίος  κατά τη διάρκεια της χθεσινής τηλεδιάσκεψης με τους αναλυτές με αφορμή την ανακοίνωση των οικονομικών αποτελεσμάτων της εισηγμένης για το πρώτο εξάμηνο του 2021.

Ο Ευ. Μυτιληναίος χαρακτήρισε το 2021 έτος μετάβασης κατά το οποίο θα επιτευχθεί σημαντική βελτίωση της καθαρής κερδοφορίας  και επανέλαβε την εκτίμηση του ότι το 2022 η καθαρή κερδοφορία του ομίλου θα είναι διπλάσια του 2020, προσεγγίζοντας τα 260 εκατ. ευρώ.

Σε ό,τι αφορά την «πράσινη» μετάβαση»  και την άνοδο των τιμών εμπορευμάτων και ειδικότερα του αλουμινίου ο Ευ. Μυτηλιναίος εκτίμησε ότι η ανοδική πορεία των διεθνών τιμών του αλουμινίου και της αλουμίνας θα συνεχιστεί με βραδύτερους ρυθμούς, προσθέτοντας ωστόσο πως θα είναι έκπληξη η διατήρηση αυτού του momentum καθ όλη τη διάρκεια του 2022. Υπογράμμισε ωστόσο ότι δεν διαβλέπει δραστική διόρθωση των διεθνών τιμών και εξήγησε πως η όποια επίπτωση για τον όμιλο έρχεται με καθυστέρηση και αναμένεται να εξισορροπηθεί από τις κινήσεις hedging.  Για την πρόσφατη συμφωνία μεταξύ της Αλουμίνιον της Ελλάδος και της ΔΕΗ, ο κ. Μυτιληναίος ξεκαθάρισε πως η εμπορική συμφωνία δεν περιλαμβάνει όρους που συνδέονται με τη διακύμανση τιμών του LME, καθώς και πως δεν προβλέπονται προκαταβολές ή εμπροσθοβαρείς πληρωμές προς τη ΔΕΗ.

Στην επίπτωση από το αυξημένο κόστος των δικαιωμάτων ρύπων, τόσο στις ενεργοβόρες βιομηχανίες όσο και σε ολόκληρη την οικονομία και κατ’ επέκταση την κοινωνία υπογράμμισε πως η χρήση φυσικού αερίου θα αποτελέσει μια βέβαιη ενεργειακή «γέφυρα» έως ότου υποκατασταθεί από καθαρές μορφές ενέργειας, και στο πλαίσιο αυτό το υψηλό κόστος δικαιωμάτων ρύπων (που υπερβαίνουν τα 50 ευρώ ανά τόνο), μοιραία θα επηρεάσει το κόστος ενέργειας σε επιχειρήσεις και νοικοκυριά. «Αν κάποιος νομίζει πως η πράσινη μετάβαση θα είναι φθηνή κάνει μεγάλο λάθος», ανάφερε χαρακτηριστικά.

Για το πρόσφατο πακέτο μέτρων της Ε.Ε. «Fit for 55», ανάφερε πως είναι πολύ φιλόδοξο καθώς τίθεται νέος υψηλότερος στόχος για μείωση των εκπομπών αέριων ρύπων κατά 55% το 2030 σε σχέση με το 1990, και συμπλήρωσε πως ο όμιλος είναι συμβατός με τους στόχους, έχοντας ήδη δρομολογήσει τη μετάβαση του σε «πράσινη» παραγωγή έως το 2030.

Πηγή: newmoney.gr