Η ανακοίνωση της ΈΣΗΕΑ:

Ο Γιάννης Μαθιουδάκης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1947. Τη δημοσιογραφική του σταδιοδρομία ξεκίνησε το 1968, ως αθλητικός ρεπόρτερ στην εφημερίδα «ΦΩΣ ΤΩΝ ΣΠΟΡ».

Το 1978 ξεκίνησε η μακρά συνεργασία του με την εφημερίδα «ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ», αρχικά ως αθλητικός συντάκτης και στη συνέχεια ως συντάκτης ύλης, υπεύθυνος ειδησεογραφικού – πολιτικού ρεπορτάζ και μετέπειτα αρχισυντάκτης.

Τη δεκαετία του ‘80 διετέλεσε διευθυντής σύνταξης της εφημ. «ΦΙΛΑΘΛΟΣ» και συνεργάτης των εφημερίδων «ΒΡΑΔΥΝΗ», «ΕΛΛΑΔΑ», «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ» και «ΑΘΗΝΑΪΚΗ».

Το 1980, ορμώμενος από τη βαθιά αγάπη του για την ιδιαίτερη πατρίδα του, τη Μήλο, ίδρυσε την εφημερίδα «ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΜΗΛΟΥ», της οποίας διετέλεσε εκδότης και διευθυντής έως το τέλος του βίου του ενώ στελέχωσε και τη Γενική Γραμματεία Επικοινωνίας και Ενημέρωσης.

Μαχητικός, ευθύς και ανεπιτήδευτος, ανυποχώρητος, δριμύς και καυστικός, ο Γιάννης Μαθιουδάκης θα παραμείνει στη μνήμη όλων όσων συνεργάστηκαν μαζί του. Είχε αναπτύξει έντονη συνδικαλιστική δράση, καθώς υπήρξε εκπρόσωπος των συντακτών της εφημ. «ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ» στο Μεικτό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ, χωρίς, ωστόσο, ποτέ να πάψει να αγωνίζεται και να συνδικαλίζεται υπέρ του κυκλαδικού Τύπου, που τόσο στήριξε με τη δράση και τη στάση του καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του.

Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ συλλυπείται τους οικείους του και αποχαιρετά τον εκλιπόντα συνάδελφο, που αφιέρωσε τη ζωή του εξίσου στον αθηναϊκό αλλά και τον επαρχιακό Τύπο. 

Σύμφωνα με επιθυμία της οικογένειάς του, η κηδεία του Γιάννη Μαθιουδάκη θα πραγματοποιηθεί σε στενό οικογενειακό κύκλο.

Ο Γιάννης Μαθιουδάκης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1947. Τη δημοσιογραφική του σταδιοδρομία ξεκίνησε το 1968, ως αθλητικός ρεπόρτερ στην εφημερίδα «ΦΩΣ ΤΩΝ ΣΠΟΡ».

Το 1978 ξεκίνησε η μακρά συνεργασία του με την εφημερίδα «ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ», αρχικά ως αθλητικός συντάκτης και στη συνέχεια ως συντάκτης ύλης, υπεύθυνος ειδησεογραφικού – πολιτικού ρεπορτάζ και μετέπειτα αρχισυντάκτης.

Τη δεκαετία του ‘80 διετέλεσε διευθυντής σύνταξης της εφημ. «ΦΙΛΑΘΛΟΣ» και συνεργάτης των εφημερίδων «ΒΡΑΔΥΝΗ», «ΕΛΛΑΔΑ», «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ» και «ΑΘΗΝΑΪΚΗ». Το 1980, ορμώμενος από τη βαθιά αγάπη του για την ιδιαίτερη πατρίδα του, τη Μήλο, ίδρυσε την εφημερίδα «ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΜΗΛΟΥ», της οποίας διετέλεσε εκδότης και διευθυντής έως το τέλος του βίου του ενώ στελέχωσε και τη Γενική Γραμματεία Επικοινωνίας και Ενημέρωσης.

Μαχητικός, ευθύς και ανεπιτήδευτος, ανυποχώρητος, δριμύς και καυστικός, ο Γιάννης Μαθιουδάκης θα παραμείνει στη μνήμη όλων όσων συνεργάστηκαν μαζί του. Είχε αναπτύξει έντονη συνδικαλιστική δράση, καθώς υπήρξε εκπρόσωπος των συντακτών της εφημ. «ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ» στο Μεικτό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ, χωρίς, ωστόσο, ποτέ να πάψει να αγωνίζεται και να συνδικαλίζεται υπέρ του κυκλαδικού Τύπου, που τόσο στήριξε με τη δράση και τη στάση του καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του.
Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ συλλυπείται τους οικείους του και αποχαιρετά τον εκλιπόντα συνάδελφο, που αφιέρωσε τη ζωή του εξίσου στον αθηναϊκό αλλά και τον επαρχιακό Τύπο.
Σύμφωνα με επιθυμία της οικογένειάς του, η κηδεία του Γιάννη Μαθιουδάκη θα πραγματοποιηθεί σε στενό οικογενειακό κύκλο.

Στην επιστολή προς τις συνδικαλιστικές ενώσεις, η ΕΣΗΕΑ επισημαίνει ότι η απόφαση της DW εντάσσεται σε προσπάθεια εξοικονόμησης 10 εκατ. ευρώ ετησίως και χαρακτηρίζεται «αδιανόητη», καθώς δημιουργεί σοβαρά εργασιακά ζητήματα και ενέχει τον κίνδυνο επιδείνωσης των όρων εργασίας και απώλειας δημοσιογραφικών θέσεων.

Παράλληλα, τονίζεται ότι το κλείσιμο της ελληνόφωνης υπηρεσίας αποτελεί πλήγμα για την ενημέρωση σε περίοδο γεωπολιτικών αναταράξεων και ανόδου ακραίων πολιτικών δυνάμεων στην Ευρώπη.

Αναλυτικά η ανακοίνωση της ΕΣΗΕΑ

Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ εξέφρασε τη διαμαρτυρία του για την απόφαση της DEUTSCHE WELLE να καταργήσει την ελληνόφωνη υπηρεσία της και έστειλε τις ακόλουθες επιστολές προς τους πολιτικούς φορείς και τα συνδικαλιστικά σωματεία της Γερμανίας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ ταυτόχρονα ζήτησε και την παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων:

α) Επιστολή προς τις συνδικαλιστικές ενώσεις:

«Αξιότιμοι συνάδελφοι,

Η διοίκηση της DEUTSCHE WELLE, σε μια προσπάθεια εξοικονόμησης 10 εκατομμυρίων ευρώ το χρόνο, έλαβε μια αδιανόητη απόφαση: Το κλείσιμο, από το 2027, της ελληνόφωνης υπηρεσίας της.

Η απόφαση αυτή προκαλεί τεράστια εργασιακά ζητήματα, καθώς ελλοχεύει ο κίνδυνος να επιδεινωθούν οι όροι εργασίας, ακόμη και να χαθούν δημοσιογραφικές θέσεις.

Ταυτόχρονα, αποτελεί πλήγμα στην ενημέρωση σε μια περίοδο έντονων γεωπολιτικών αναταράξεων, όπου ακόμη και η Ευρώπη βιώνει πολεμικές συγκρούσεις στα σύνορά της και άνοδο ακραίων πολιτικών δυνάμεων, οι οποίες προβάλλουν ρατσιστικές, μισαλλόδοξες και έμφυλα μεροληπτικές θέσεις.

Η ελληνόφωνη υπηρεσία της DEUTSCHE WELLE, αποτελεί πρότυπο ενημέρωσης και παρεμβατικότητας και με τη λειτουργία της ανέκαθεν ενδυνάμωνε την ελληνογερμανική φιλία. Αποτελεί τον πυλώνα ενημέρωσης του μισού και πλέον εκατομμυρίων Ελλήνων πρώτης, δεύτερης και τρίτης γενιάς που ζουν στη Γερμανία.

Προκαλεί δε έντονο προβληματισμό το γεγονός ότι η ελληνική γλώσσα είναι η μόνη, από τις 32 συνολικά γλώσσες μετάδοσης του προγράμματός της, που αποσύρεται ολοκληρωτικά. Της αρχαιότερης ζώσας γλώσσας της Ευρώπης, η οποία συνδέεται με την Γερμανική συντακτικά και γραμματικά, και ενέπνευσε εκατοντάδες Γερμανούς φιλοσόφους, αφήνοντας ανεξίτηλη τη σφραγίδα της στην παγκόσμια διανόηση.

Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα παραπάνω, θα θέλαμε να εκφράσουμε τη βαθιά μας ανησυχία για το προτεινόμενο μέτρο και απευθύνουμε έκκληση προς τους φορείς σας να εξετάσουν προσεκτικά τις συνέπειες αυτής της απόφασης και – στο πνεύμα της ελευθεροτυπίας, της πολιτιστικής πολυμορφίας και της ευρωπαϊκής συνεννόησης – να εξετάσουν κάθε δυνατή μορφή υποστήριξης.

β) Επιστολή προς τους πολιτικούς φορείς:

«Αξιότιμοι,

Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ διαμαρτύρεται για την απόφαση της DEUTSCHE WELLE (DW) να διακόψει το Ελληνόφωνο Πρόγραμμα του Σταθμού.

Προκαλεί έντονο προβληματισμό το γεγονός ότι η ελληνική γλώσσα είναι η μόνη, από τις 32 συνολικά γλώσσες μετάδοσης του προγράμματός της, που αποσύρεται ολοκληρωτικά.

Η απόφαση αυτή εντείνει τον προβληματισμό σε μια περίοδο μεγάλων γεωπολιτικών αλλαγών, κατά την οποία ακόμη και η Ευρώπη βιώνει πολεμικές συγκρούσεις στα σύνορά της και άνοδο ακραίων πολιτικών δυνάμεων, οι οποίες προβάλλουν ρατσιστικές, μισαλλόδοξες και έμφυλα μεροληπτικές θέσεις.

Η ελληνόφωνη υπηρεσία της DW, επί 62 χρόνια, παρέχει έγκαιρη και έγκυρη ενημέρωση. Τα υψηλά ποσοστά επισκεψιμότητας καταδεικνύουν το ενδιαφέρον του κοινού ενώ παράλληλα παρέχονται υπηρεσίες και προς τα ελληνικά ΜΜΕ.

Στη σύγχρονη εποχή, η ελληνόφωνη υπηρεσία αποτελεί πυλώνα ενημέρωσης. Στα πέτρινα χρόνια της δικτατορίας, η DW υπήρξε βασικό μέσο ενημέρωσης για τους Έλληνες στη Γερμανία και σε όλο τον κόσμο. Η ελεύθερη φωνή της μεταδιδόταν στην Ελλάδα και την Κύπρο και αποτελούσε φωνή αντίστασης επί 62 χρόνια.

Το πρωτοποριακό πρόγραμμα της σημερινής ελληνόφωνης DW αποτελεί πρότυπο ανά τον κόσμο. Είναι αυτό το πρόγραμμα που, κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης στην πατρίδα μας, ενημέρωνε με αντικειμενικότητα, χωρίς εξάρσεις και μακριά από λαϊκισμούς, τους Έλληνες για τις αποφάσεις της γερμανικής ηγεσίας. Είναι το ίδιο πρόγραμμα που συνέβαλε στην ενδυνάμωση της ελληνογερμανικής φιλίας.

Είναι ο πυλώνας ενημέρωσης μισού και πλέον εκατομμυρίων Ελλήνων πρώτης, δεύτερης και τρίτης γενιάς που ζουν στη Γερμανία. Ιδιαίτερα, μάλιστα, τα τελευταία χρόνια αποτελεί βασικό μέσο ενημέρωσης για τους χιλιάδες Έλληνες γιατρούς και το εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό που έχουν μεταναστεύσει στη Γερμανία, ενισχύοντας τις κρατικές και ιδιωτικές δομές της χώρας παρέχοντας υψηλού επιπέδου υπηρεσίες.

Επιπρόσθετα, προκαλεί εντύπωση η επιλογή κατάργησης της αρχαιότερης ζώσας γλώσσας της Ευρώπης, από τα ερτζιανά της DW. Μια γλώσσα που συνδέεται με την Γερμανική συντακτικά και γραμματικά, ενέπνευσε εκατοντάδες Γερμανούς φιλοσόφους και άφησε ανεξίτηλη τη σφραγίδα της στην παγκόσμια διανόηση. Γι’ αυτό και της αξίζει ιδιαίτερος σεβασμός και προστασία.

Υπό αυτό το πρίσμα, σας απευθύνουμε έκκληση να διασφαλίσετε την απαραίτητη υποστήριξη για τη συνέχιση του ελληνόφωνου προγράμματος της DEUTSCHE WELLE».

Η Βάνα Λαδά γεννήθηκε στους Ωρεούς Ευβοίας το 1966. Μετά την ολοκλήρωση της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης της σπούδασε ΜΜΕ και Επικοινωνία στο Πανεπιστήμιο Urbino της Ιταλίας ενώ αργότερα πήρε πτυχίο από το Ανοιχτό Πανεπιστήμιο με κατεύθυνση τον Ευρωπαϊκό Πολιτισμό.

Τη δημοσιογραφική της πορεία άρχισε το 1987 από την εφημερίδα «Αυριανή», όπου απασχολήθηκε στο ελεύθερο, το αστυνομικό και επαρχιακό ρεπορτάζ, ενώ παράλληλα εργάστηκε στον Ρ/Σ «Ράδιο Αθήνα».

Το 1989 ξεκινά να εργάζεται στην ΕΡΤ ως συντάκτης ειδήσεων στο Πρώτο Πρόγραμμα του ραδιοφώνου αλλά και στην τηλεόραση. Παράλληλα, από το 1990 έως το 1993 εργάστηκε ως συντάκτης στο ειδησεογραφικό πρακτορείο «ΡΟΗ» καθώς και σε ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς της επαρχίας. Το 2001 ξεκίνησε να εργάζεται στη Διεύθυνση Πληροφόρησης του υπουργείου Τύπου και ΜΜΕ ενώ είχε συνεργασία και με τον Ρ/Σ Planet.

Η Βάνα Λαδά υπήρξε μια άξια δημοσιογράφος που διακρίθηκε για την επαγγελματική της ευσυνειδησία και τη συναδελφική της συμπεριφορά, σύμφωνα με την ΕΣΗΕΑ. «Άνθρωπος έντιμος και με συνέπεια, εργατική και φιλότιμη αφήνει πίσω της τις καλύτερες αναμνήσεις στους φίλους και τους συνάδελφους», σημειώνει η ανακοίνωση.

Το Διοικητικό Συμβούλιο συλλυπείται την οικογένεια και τους φίλους και αποχαιρετά τη δημοσιογράφο.

Η πολιτική κηδεία του θα πραγματοποιηθεί στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών. Η οικογένεια του παρακαλεί όσους επιθυμούν να τιμήσουν τη μνήμη του, αντί στεφάνων, να καταθέσουν χρήματα υπέρ των δημοσιογράφων της Παλαιστίνης στο Ταμείο Ασφαλείας της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων.

Η σορός του θα οδηγηθεί για αποτέφρωση στη Ριτσώνα.

Στη ανακοίνωσή της η ΕΣΗΕΑ αναφέρει μεταξύ άλλων ότι «πέρα από διαπρεπής, ευρυμαθής και έγκριτος δημοσιογράφος, ο Αριστείδης Μανωλάκος υπήρξε ακάματος και ακηδεμόνευτος μαχητής του συνδικαλιστικού κινήματος».

Ειδική μνεία γίνεται στην θητεία του ως πρόεδρος της Ένωσης του καθώς όπως αναφέρεται «επί των ημερών του πραγματοποιήθηκε το μεγάλο άνοιγμα της Ένωσης στους δημοσιογράφους των τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών σταθμών, που έως τότε ήταν αποκλεισμένοι από το σωματείο τους».

Γεννημένος το 1938 στον Ασωπό Λακωνίας, ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στους Μολάους και στη συνέχεια φοίτησε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Από το 1955 κατοικούσε μόνιμα στην Αθήνα.

Τη δημοσιογραφική του πορεία ξεκίνησε το 1963 στην εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ», συνεχίζοντας στο «ΒΗΜΑ» και «ΤΑ ΝΕΑ» στο ελεύθερο ρεπορτάζ. Το 1974 ξεκίνησε την απασχόλησή του ως πολιτικός συντάκτης στην ιστορική εφημερίδα της Αριστεράς «Η ΑΥΓΗ», στην οποία διετέλεσε, μετέπειτα, διευθυντικό στέλεχος και Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου.

Εργάστηκε επίσης στην εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ», όπου καθιερώθηκε ως κορυφαίος αρθρογράφος και πολιτικός αναλυτής. Μετά το κλείσιμο της Ελευθεροτυπίας, αποτέλεσε ιδρυτικό μέλος της νεοσύστατης, τότε, «ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ».

Γεννημένος το 1938 στον Ασωπό Λακωνίας, ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στους Μολάους και στη συνέχεια φοίτησε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Από το 1955 κατοικούσε μόνιμα στην Αθήνα.

Τη δημοσιογραφική του πορεία ξεκίνησε το 1963 στην εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ», συνεχίζοντας στο «ΒΗΜΑ» και «ΤΑ ΝΕΑ» στο ελεύθερο ρεπορτάζ. Το 1974 ξεκίνησε την απασχόλησή του ως πολιτικός συντάκτης στην ιστορική εφημερίδα της Αριστεράς «Η ΑΥΓΗ», στην οποία διετέλεσε, μετέπειτα, διευθυντικό στέλεχος και Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου.

Εργάστηκε επίσης στην εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ», όπου καθιερώθηκε ως κορυφαίος αρθρογράφος και πολιτικός αναλυτής. Μετά το κλείσιμο της Ελευθεροτυπίας, αποτέλεσε ιδρυτικό μέλος της νεοσύστατης, τότε, «ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ».

Σύμφωνα με ανάρτηση της δημοσιογράφου Αλεξάνδρας Χριστακάκη η εξόδιος ακολουθία θα τελεστεί την Τρίτη 17 Φλεβάρη, στις 11:30, στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών και στη συνέχεια η σορός θα οδηγηθεί για αποτέφρωση στο αποτεφρωτήριο της Ριτσώνας.

Η ανακοίνωση της ΕΣΗΕΑ

«Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ με βαθιά οδύνη ανακοινώνει ότι ο κορυφαίος δημοσιογράφος και πρώην Πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ, Αριστείδης Μανωλάκος έφυγε από τη ζωή σήμερα, σε ηλικία 88 ετών.

Ο Αριστείδης Μανωλάκος γεννήθηκε στον Ασωπό Λακωνίας, το 1938. Έπειτα από την αποφοίτησή του από το Γυμνάσιο Μολάων, σπούδασε στο Τμήμα Νομικής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Τη δημοσιογραφική του πορεία ξεκίνησε το 1963 στην εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ», συνεχίζοντας στο «ΒΗΜΑ» και «ΤΑ ΝΕΑ» στο ελεύθερο ρεπορτάζ. Το 1974 ξεκίνησε την απασχόλησή του ως πολιτικός συντάκτης στην ιστορική εφημερίδα της Αριστεράς «Η ΑΥΓΗ», στην οποία διετέλεσε, μετέπειτα, διευθυντικό στέλεχος και Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου.

Λαμπρή υπήρξε, επίσης, η πορεία του στην εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ», όπου καθιερώθηκε ως κορυφαίος αρθρογράφος και πολιτικός αναλυτής. Μετά το κλείσιμο της Ελευθεροτυπίας, αποτέλεσε ιδρυτικό μέλος της νεοσύστατης, τότε, «ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ». Η για δεκαετίες αρθρογραφία και οι αναλύσεις του αείμνηστου Προέδρου επηρέασαν καθοριστικά την πολιτική ζωή της χώρας, καθώς οι απόψεις και η κριτική του δημιουργούσαν προβληματισμό και λαμβάνονταν σοβαρά υπόψη.

Πέρα από διαπρεπής, ευρυμαθής και έγκριτος δημοσιογράφος, ο Αριστείδης Μανωλάκος υπήρξε ακάματος και ακηδεμόνευτος μαχητής του συνδικαλιστικού κινήματος. Ένας διανοούμενος της Αριστεράς με απαράμιλλη πολιτική σκέψη και δράση που συνέβαλε ουσιαστικά στη διαμόρφωση του εγχώριου πολιτικού σκηνικού και στην κατεύθυνση των πραγμάτων. Υπηρέτησε τα ιδανικά του με πίστη και γενναιότητα, εξορίστηκε και φυλακίστηκε αλλά δεν λύγισε ποτέ. Με φωνή σταθερή, η δημοσιογραφική του πένα υπήρξε πάντα αντικειμενική και ποτέ δέσμια παρασκηνιακών πιέσεων, ενώ, η έντονη συνδικαλιστική δραστηριότητα και προσφορά αποτέλεσε μονόδρομο για εκείνον.

Διετέλεσε δύο φορές Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΣΗΕΑ και μέλος τριών ακόμη Διοικητικών Συμβουλίων, πάντοτε με εύστοχες παρεμβάσεις και καίριες αποφάσεις, οι οποίες συνετέλεσαν καθοριστικά στην προάσπιση και την κατοχύρωση των δικαιωμάτων των συναδέλφων μας. Ενδεικτικά σημειώνουμε για την πολύτιμη προσφορά του στην ΕΣΗΕΑ ότι, επί προεδρίας του, πραγματοποιήθηκε το μεγάλο άνοιγμα της Ένωσης στους δημοσιογράφους των τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών σταθμών, που έως τότε ήταν αποκλεισμένοι από το σωματείο τους.

Επίσης, αγοράστηκε ο δεύτερος όροφος του κτηρίου στην Ακαδημίας, ιδρύθηκε το Μορφωτικό Ίδρυμα της ΕΣΗΕΑ και αγοράστηκε το κτήριο της οδού Ζαΐμη. Μέχρι το τέλος του βίου του, παρέμεινε ενεργός και δραστήριος, ένας πυλώνας μεταλαμπάδευσης γνώσης και εμπειρίας στους νεότερους και ένας σεμνός υπηρέτης της δημοσιογραφίας και της διανόησης.

Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ και σύσσωμος ο κλάδος συλλυπείται βαθύτατα τους οικείους του και αποχαιρετά τον αγωνιστή δημοσιογράφο, τον στοχαστή, τον άνθρωπο Αριστείδη Μανωλάκο. Το έντονο αποτύπωμα που άφησε στην πολιτική ζωή του τόπου καθώς και η προσφορά του στον συνδικαλισμό δίκαια τον κατατάσσουν στις μεγάλες μορφές της ελληνικής δημοσιογραφίας.

Η πολιτική κηδεία του Αριστείδη Μανωλάκου θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη, 17 Φεβρουαρίου, στις 11:30, στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών».

Η είδηση του θανάτου του προκάλεσε συγκίνηση σε όλο τον δημοσιογραφικό κόσμο, με την ΕΣΗΕΑ να εκδίδει ανακοίνωση αποχαιρετώντας έναν άνθρωπο που διαμόρφωσε σχολή και καθόρισε την τηλεοπτική παρουσίαση με το προσωπικό του ύφος, την αμεσότητα και την αφοσίωσή του στο ρεπορτάζ.

Αναλυτικά η ανακοίνωση της ΕΣΗΕΑ

«Στο θλιβερό άγγελμα του θανάτου του Γιώργου Παπαδάκη, το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ αισθάνεται την ανάγκη να αποτίνει φόρο τιμής στον δημοσιογράφο έναν εκ των κορυφαίων τηλεοπτικών παρουσιαστών, έναν ευαίσθητο άνθρωπο.

Η πολυσχιδής προσωπικότητά του, η δημοσιογραφική του δεινότητα και η ακαταμάχητη αμεσότητα με την οποία επικοινωνούσε με τον τηλεθεατή διαμόρφωσαν πρότυπα και καθιέρωσαν σχολή στην ελληνική τηλεοπτική παρουσίαση.

Η πορεία του βρήκε πολλούς μιμητές, αλλά η θέση που κατέχει στη συλλογική μνήμη των Ελλήνων θα παραμείνει μοναδική και αδιαπραγμάτευτη. Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ αποχαιρετά με οδύνη και ειλικρινή σεβασμό τον Γιώργο Παπαδάκη».

Η ΕΣΗΕΑ συνεχώς δημοσιεύει στάσεις εργασίας και απεργίες τόσο στην ιστορική εφημερίδα όσο και στο ραδιοφωνικό σταθμό “105,5 στο Κόκκινο”, επιρροής ΣΥΡΙΖΑ και απευθύνθηκε στον πρώην πρόεδρό του για να υποστηρίξει τους εργαζομένους ηθικά όσο και υλικά. 

Ο Στέφανος Κασσελάκης απάντησε ότι ο ίδιος είχε αφήσει χρήματα να πάνε “στα κομματικά ΜΜΕ”, όπως ανέφερε, ενώ συμβούλεψε τους ιθύνοντες τη Ενώσει Συντακτών να ζητήσουν από τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ τη βουλευτική αποζημίωσή τους ή τον μισθό από τον κρατικό προϋπολογισμό των υψηλόβαθμων στελεχών. Μάλιστα, δημοσίευσε κάτω από την απάντησή του και τη φωτογραφία με την επιστολή της ΕΣΗΕΑ, υπογεγραμμένη και από την πρόεδρό της, Μαρία Αντωνιάδου. 

Η απάντηση του Στέφανου Κασσελάκη στην ΕΣΗΕΑ

Ο Στέφανος Κασσελάκης έγραψε το εξής:

“Αγαπητή ΕΣΗΕΑ: Θα είχε μια λογική η Ένωσή σας να ζητήσει από τους βουλευτές του κόμματος ΣΥΡΙΖΑ να διαθέσουν την βουλευτική τους αποζημίωση ή τα υψηλόβαθμα κομματικά στελέχη να παραιτηθούν του μισθού που λαμβάνουν από τον κρατικό προϋπολογισμό, υπέρ των εργαζομένων.

Δεύτερον, είχαν δοθεί προεκλογικές υποσχέσεις από τον νυν Πρόεδρο και τους συνυποψήφιούς τους ότι θα έβρισκαν λύσεις. Σας παροτρύνω να ζητήσετε από εκείνους τη μέγιστη δωρεά και το ίδιο δάνειο που έκανα εγώ.

Τρίτον, τα προβλήματα δεν διογκώθηκαν υπό την προεδρία μου. Την κατάσταση την κληρονόμησα πλήρως. Η πλειονότητα της μειωμένης κρατικής χρηματοδότησης επί της προεδρίας μου πήγε στα κομματικά ΜΜΕ. Μάλιστα άφησα πλεόνασμα 200.000 ευρώ από την εκλογική χρηματοδότηση των Ευρωεκλογών και άλλα 800.000 από το 15% των Ευρωεκλογών.

Τέλος, την προηγούμενη φορά που θέλησα να βοηθήσω βρέθηκα κατηγορούμενος σε αίθουσα δικαστηρίου. Θα μου επιτρέψετε να μην θέλω να επαναληφθεί η τραυματική αυτή εμπειρία”.

«Καλό θα είναι τα πολιτικά πρόσωπα, όχι μόνο η κυρία Ακρίτα, να επιδεικνύουν λιγότερη δυσανεξία στην κριτική», καταλήγει η ΕΣΗΕΑ.

Η ανακοίνωση της ΕΣΗΕΑ έχει ως εξής:

«Η ΕΣΗΕΑ στηρίζει τον συνάδελφο Άγγελο Προβολισιάνο

Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ αποδοκιμάζει τις ακραίες εκφράσεις και τους απαράδεκτους χαρακτηρισμούς της βουλεύτριας Έλενας Ακρίτα κατά του συναδέλφου Άγγελου Προβολισιάνου και της εφημερίδας DOCUMENTO. Ο συνάδελφος στοχοποιήθηκε, μέσω ανάρτησης σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης, επειδή υπέγραψε με τα αρχικά του (Α.Π.) δημοσίευμα πολιτικού παρασκηνίου το οποίο κατά την κυρία Ακρίτα θεωρείται ανυπόγραφο και ως εκ τούτου ανώνυμο και επιλήψιμο. Πρόκειται βέβαια για μία ευρέως διαδεδομένη πρακτική, διαχρονικά, την οποία ασφαλώς και γνωρίζει. Οι δημοσιογράφοι παρουσιάζουν ειδήσεις, μεταφέρουν ρεπορτάζ, ενίοτε δυσαρεστούν. Καλό θα είναι τα πολιτικά πρόσωπα, όχι μόνο η κυρία Ακρίτα, να επιδεικνύουν λιγότερη δυσανεξία στην κριτική».

Με επιστολή του προς την ΕΣΗΕΑ ο Άγγελος Προβολισιάνος είχε ζητήσει από την Ένωση να πάρει θέση «για τις αθλιότητες», όπως τονίζει, που ανήρτησε στο Facebook η βουλευτής κατά της εφημερίδας και κατά του ίδιου.

Μεταξύ άλλων γράφει στην επιστολή του:

«Στις 4/8, η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Έλενα Ακρίτα, επέλεξε να επιτεθεί με τρόπο σκαιότατο στο Documento και εμένα προσωπικά. Σε ανάρτησή της με αφορμή ένα παραπολιτικό 176 λέξεων κυριολεκτικά, το οποίο δημοσιεύτηκε αρχικά στο τελευταίο φύλλο και την επομένη στο site της εφημερίδας, η πρώην δημοσιογράφος χρησιμοποίησε χαρακτηρισμούς όπως: «δημοσιογραφικός απόπατος», «χέστης», «συντάκτης του κ@λου», ενώ δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να χρηματίζομαι από «παρακρατικούς, προπαγανδιστικούς μηχανισμούς», λέγοντας χαρακτηριστικά για να «εξηγήσει» την κατηγορία περί απόπατου: «Και πως αυτός δεν διαφέρει καθόλου από την κακοποιητική ρητορική ακροδεξιών “δημοσιογράφων” – είτε αυτοί χρηματίζονται από παρακρατικούς, προπαγανδιστικούς μηχανισμούς, είτε μέσω της λίστας Πέτσα είτε είναι χρήσιμοι ηλίθιοι και δεν τα παίρνουν από πουθενά». Το τελευταίο σημείο που οφείλω να σας επισημάνω από την ανάρτηση της κ. Ακρίτα είναι το εξής: «Κείμενο ανυπόγραφο, λασπογραφία χωρίς στοιχεία, χωρίς αποδείξεις, χωρίς τσίπα που παραβιάζει κάθε κώδικα δημοσιογραφικής δεοντολογίας. Κείμενο σκουπίδι».

Ο ίδιος εξηγεί ότι «το επίμαχο παραπολιτικό αποτελεί αξιολογική κρίση ενός βουλευτή για την πολιτική επάρκεια του Σωκράτη Φάμελλου και τίποτα παραπάνω. Φαντάζομαι ότι δεν χρειάζεται να διευκρινίσω σε εσάς τι εστί παραπολιτικό, πώς γράφεται, υπογράφεται (με τα αρχικά μου εν προκειμένω) κι αν οι εκάστοτε κοινοβουλευτικές ή μη πηγές πρέπει να περιγράφονται και όχι να κατονομάζονται. Αυτά έχουν λυθεί και απαντηθεί πολλά χρόνια πριν γίνω μέλος της Ένωσης».

Το παραπολιτικό έχει ως εξής:

Τίτλος: «∆εν επικοινωνεί η γλώσσα µε το µυαλό»

Υπότιτλος: «Καλό παιδί ο Σωκράτης, αλλά δεν κάνει για αυτό τον ρόλο».

Κείμενο: «Την αδυναµία τόσο του Νίκου Ανδρουλάκη όσο και του Σωκράτη Φάµελλου να αντιπαρατεθούν µε τον Κυριάκο Μητσοτάκη, να εµπνεύσουν και ο λόγος τους να είναι κοινωνικά ελκυστικός σχολίασε στο καφενείο της Βουλής κοινοβουλευτικό στέλεχος που ανήκει στον προοδευτικό χώρο.

Για τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ επισήµανε το «αυτογκόλ» µε τη χαµένη ευκαιρία να προηγηθεί η συζήτηση της προανακριτικής έναντι της (βολικής για τη Ν∆) εξεταστικής στην ολοµέλεια λόγω ταξιδιού στην Τένεδο, ενώ για τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ η περιγραφή του ήταν πιο λεπτοµερής. «Καλό παιδί ο Σωκράτης, αλλά δεν κάνει για αυτό τον ρόλο» υποστήριξε και πρόσθεσε, προκαλώντας γέλιο στην οµήγυρη: «Οταν µιλά, µοιάζει να µην επικοινωνεί η γλώσσα µε το µυαλό του». Επέκρινε δε τη συνήθεια του Σωκρ. Φάµελλου να θέτει σειρά ερωτηµάτων προς την πλειοψηφία τη στιγµή που «ο κόσµος θέλει να ακούσει θέσεις και όχι ερωτήσεις». Στο ίδιο τέµπο κατέληξε λέγοντας: «Εχω προσπαθήσει πολλές φορές να τον παρακολουθήσω, αλλά δυστυχώς δεν ακούγεται. Αφού πολλές φορές τελειώνει την οµιλία του και αναρωτιέµαι: “Τι έλεγε τόση ώρα;”».

Α.Π.».

Η ανάρτηση που έκανε η βουλευτής στον προσωπικό της λογαριασμό στο Facebook έγραψε:

«Για τον Σωκράτη Φάμελλο και το Documento.

Επειδή είμαι σαράντα χρόνια φούρναρης στη δημοσιογραφία, ας δούμε τώρα μαζί τι σημαίνει δημοσιογραφικός απόπατος. Και πως αυτός δεν διαφέρει καθόλου από την κακοποιητικη ρητορικη ακροδεξιών «δημοσιογράφων» – είτε αυτοί χρηματίζονται από παρακρατικούς, προπαγανδιστικούς μηχανισμούς, είτε μέσω της λίστας Πέτσα είτε είναι χρήσιμοι ηλίθιοι και δεν τα παίρνουν από πουθενά.

Να πιάσουμε τον τίτλο. Που μόνον ένας χεστης – ούπς κακή λέξη – θα μπορούσε να επινοήσει. Γιατί δεν έχει τα κότσια να τον στηρίξει με το ονοματεπώνυμο του, αλλά ούτε αναφέρει και ποιος το είπε.

Κάποιος κάπου κάποτε. Που σημαίνει κανείς απολύτως. Απλά το μίσος και η εμπάθεια του συντάκτη του κ@λου- ούπς κι άλλη κακή λέξη – που κατεβάζει από το τούβλο που έχει για κεφάλι ό,τι φανεί του λωλοστεφανη.

Κείμενο ανυπογραφο, λασπογραφια χωρίς στοιχεία, χωρίς αποδείξεις, χωρίς τσιπα που παραβιάζει κάθε κώδικα δημοσιογραφικής δεοντολογίας. Κείμενο σκουπίδι.

Και για να τελειώνουμε. Ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. έχει Πρόεδρο και τον λένε Σωκράτη Φάμελλο. Είναι αυτός που με επιχειρήματα και χωρίς να μασάει τα λόγια του έδινε και δίνει καθημερινά τη μάχη μέσα κι έξω από τη Βουλή. Είναι αυτός που ανάγκασε τον Μητσοτάκη να φύγει τρέχοντας από την αίθουσα της Ολομέλειας. Είναι αυτός που υποχρέωσε τον Φλωρίδη να χαμηλώσει το βλέμμα. Είναι αυτός που εμείς οι βουλευτές της Κοινοβουλευτικής Ομάδας τον στηρίζουμε γιατί είναι φίλος, είναι συνοδοιπόρος και σύντροφος όχι στα λόγια αλλά στην πράξη.

Έχουμε Πρόεδρο. Μάθετε να ζείτε μ’ αυτό. Κι αυτό πουλάκια μου, σας το λέει μια «παροδική» βουλευτρια, αλλά παντοτινή δημοσιογράφος.

Υ. Γ. Το έμεσμα του Ντοκουμέντου δεν το βάζω πάνω στην ανάρτηση να μου χαλάσει τη μόστρα. Μπορείτε να το διαβάσετε και να ξεράσετε ελεύθερα στα σχόλια.

Γραφείο Τύπου ΚΟ ΣΥΡΙΖΑ».

Θα περιμέναμε από μια γυναίκα πολιτικό –και μάλιστα νομικό– να αναγνωρίζει το δικαίωμα κάθε γυναίκας στην εργασία και στον επαγγελματικό της αυτοπροσδιορισμό, ανεξάρτητα από τον σύζυγό της ή τις δικές του επαγγελματικές, κοινωνικές ή πολιτικές επιλογές.

Θα περιμέναμε επίσης από «τη μοναδική γυναίκα αρχηγό κόμματος», όπως η ίδια αυτοπροσδιορίζεται, να μην απαξιώνει το έργο μιας δημοσιογράφου μόνο και μόνο επειδή δεν της είναι αρεστό το Μέσο ή η εκπομπή στην οποία εργάζεται.

Δυστυχώς, δεν πρόκειται για μεμονωμένο περιστατικό. Η Ζωή Κωνσταντοπούλου έχει επανειλημμένα επιτεθεί με υποτιμητικούς και προσβλητικούς χαρακτηρισμούς σε δημοσιογράφους – ακόμη και σε κοινοβουλευτικούς συντάκτες που καλύπτουν με συνέπεια τις εργασίες της Βουλής και τους οποίους στοχοποιεί δημόσια, αξιοποιώντας την ασυλία του βήματος του Κοινοβουλίου.

Η ΕΣΗΕΑ δηλώνει με τον πιο σαφή τρόπο ότι στέκεται στο πλευρό της συναδέλφου, αλλά και κάθε άλλου δημοσιογράφου που στοχοποιείται. Δεν θα μείνει σιωπηλή ή αμέτοχη σε φαινόμενα στοχοποίησης του Τύπου. Οι δημοσιογράφοι θα συνεχίσουν –με προσήλωση στον Κώδικα Δεοντολογίας– να ενημερώνουν τους πολίτες με εγκυρότητα και ανεξαρτησία, είτε αυτό αρέσει σε ορισμένους πολιτικούς είτε όχι.