Και πρόσθεσε ότι «η πρωτοβουλία εμβαθύνει το διάλογο γύρω από την καινοτομία στον τομέα του Φαρμάκου, αναδεικνύοντας την ισχυρή δυναμική της ελληνικής Φαρμακοβιομηχανίας και τη συμβολή της σε νέες θεραπείες για τους ασθενείς».

«Για εμάς στο υπουργείο Ανάπτυξης, επισήμανε ο κ. Καλαφάτης η Έρευνα και Καινοτομία αποτελούν ισχυρούς πυλώνες που συμβάλλουν στο νέο παραγωγικό μοντέλο της χώρας, στις επενδύσεις και στη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας».

Στη συνέχεια αναφέρθηκε σε συγκεκριμένες δράσεις που έχουν ήδη δρομολογηθεί. Συγκεκριμένα τόνισε:

• Η Εθνική Στρατηγική Έξυπνης Εξειδίκευσης ΕΣΠΑ 2021-2027 έχει αναδείξει ανάμεσα στους οκτώ κύριους τομείς, τον τομέα των Φαρμάκων και των Βιοεπιστημών της Υγείας.

• Μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης, του ΕΣΠΑ και εθνικών πόρων στηρίζουμε την ανάπτυξη βιοτεχνολογικών προϊόντων, την κλινική έρευνα και την παραγωγή φαρμάκων υψηλής τεχνολογίας.

• Ενισχύουμε τις συνεργασίες μεταξύ ερευνητικών φορέων και φαρμακευτικών εταιρειών, με στόχο την επιτάχυνση της μεταφοράς τεχνολογίας και την παραγωγή καινοτόμων λύσεων.

• Προωθούμε τη συμμετοχή ελληνικών φορέων σε ευρωπαϊκά και διεθνή δίκτυα, όπως το Horizon Europe.

• Επενδύουμε στην εκπαίδευση και κατάρτιση νέων επιστημόνων που απαιτεί ο τομέας του Φαρμάκου.

Ο υφυπουργός αναφέρθηκε στη σημαντική πρόοδο που έχει επιτύχει το οικοσύστημα της ελληνικής φαρμακοβιομηχανίας, «η συμβολή του οποίου στη διάρκεια της πανδημίας ήταν καθοριστική. Μας έδωσε όπλα προστασίας απέναντι στον κορωνοϊό» επισήμανε.  

Αναφερόμενος στις επιδόσεις των ερευνητικών κέντρων της χώρας ο κ. Καλαφάτης υπενθύμισε στην παρέμβασή του την πρωτοπορία της Θεσσαλονίκης στην πανευρωπαϊκή μάχη κατά του καρκίνου. Όπως τόνισε: «Με το έργο του ΙΝΕΒ/ΕΚΕΤΑ, η Ελλάδα συμμετέχει στο ευρωπαϊκό ερευνητικό έργο CANDLE(National Cancer Data Node Developers) και γίνεται ισχυρός κόμβος διασύνδεσης εθνικών εταίρων από 20 ευρωπαϊκές χώρες» ενώ αναφέρθηκε «στην ψήφιση της Τροποποιημένης Συμφωνίας ELIXIR για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Ερευνητικής Υποδομής Βιολογικών Δεδομένων, από τις σημαντικότερες δομές στις βιοεπιστήμες».

«Με τις φιλοεπενδυτικές πολιτικές της κυβέρνησης την τελευταία 6ετία η χώρα μας παράγει πλέον πανευρωπαϊκά το 50% των ογκολογικών φαρμάκων της Ευρώπης, το 30% των καρδιο-μεταβολικών φαρμάκων και το 25% των φαρμάκων πενικιλίνης. Με 45 εργοστάσια φαρμάκων -σε 400 στην Ε.Ε αντιπροσωπεύει το 10% της ευρωπαϊκής παραγωγής», επισήμανε ο υφυπουργός Ανάπτυξης προσθέτοντας ότι: «Με γενναία κίνητρα που δώσαμε έχουν πραγματοποιηθεί πάνω από 1,5 δισ. ευρώ επενδύσειςστους τομείς της έρευνας και παραγωγής φαρμάκων που είχαν ως αποτέλεσμα τη δημιουργία 10 νέων εργοστασίωνκαι 14 νέων ερευνητικών κέντρων».

«Κάναμε σημαντικά βήματα. Είμαστε αποφασισμένοι να πάμε ακόμη πιο γρήγορα σ΄έναν τομέα που δίνει ανταγωνιστικό πλεονέκτημα στη χώρα, συμβάλει στην εξωστρέφεια, στην απασχόληση και στην παραγωγική ανασυγκρότηση της πατρίδας μας», υπογράμμισε ο υφυπουργός Ανάπτυξης.

Επιμέλεια:

Νατάσα Μαστοράκου

Σήμερα, ο διακεκριμένος Αμερικανός καλλιτέχνης Henry Taylor επανερμηνεύει το εμβληματικό αυτό έργο, τοποθετώντας το στο επίκεντρο μεγάλης έκθεσης στο Musée Picasso στο Παρίσι.

Το 1907, ο Pablo Picasso κάλεσε λίγους φίλους και συναδέλφους στο ατελιέ του στο Παρίσι για να τους παρουσιάσει έναν πίνακα που εργαζόταν επί έξι μήνες. Η αντίδραση ήταν σχεδόν ομόφωνη: σοκ, αποστροφή και απογοήτευση. Ο ζωγράφος Georges Braque παρομοίασε την εμπειρία με «κατάποση πετρελαίου», ενώ ο Henri Matisse χαρακτήρισε τις γυναίκες του πίνακα «αποκρουστικές». Το έργο δεν εκτέθηκε δημόσια παρά μόνο το 1916, σχεδόν μια δεκαετία αργότερα.

Σήμερα, οι «Δεσποινίδες της Αβινιόν» θεωρούνται ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα και αμφιλεγόμενα έργα του Πικάσο. Ο Henry Taylor, με τη δική του εκδοχή που εκτίθεται στο Musée National Picasso, αναδεικνύει μια ουσιαστική διάσταση: το έργο αντλεί πολύ περισσότερα από την αφρικανική τέχνη απ’ ό,τι παραδεχόταν ο ίδιος ο Πικάσο.

Αλλαγή στις φόρμες του Πικάσο

Το έργο παρουσιάζει πέντε γυμνές γυναίκες σε οίκο ανοχής στη Βαρκελώνη, με δύο να έχουν πρόσωπα που θυμίζουν μάσκες και τρεις να κοιτούν ευθέως τον θεατή. Τα σώματα είναι γωνιώδη και αποσπασματικά, σηματοδοτώντας μια ριζική στροφή στην καλλιτεχνική πορεία του Πικάσο και μια έντονη απομάκρυνση από τα καλλιτεχνικά πρότυπα της εποχής.

Σύμφωνα με τη Joanne Snrech, επιμελήτρια του Musée National Picasso, «ο Πικάσο εγκατέλειψε τη συναισθηματική, παραστατική ζωγραφική για να σπάσει τις φόρμες και να επαναπροσδιορίσει τον τρόπο απεικόνισης του χώρου και των σωμάτων». Αυτή η αλλαγή ήταν καταλυτική για την εξέλιξη του Κυβισμού και της μοντέρνας τέχνης γενικότερα.

Αρχικά, το έργο είχε τον τίτλο Le Bordel d’Avignon («Το μπορντέλο της Αβινιόν»), αλλά το 1916 μετονομάστηκε ώστε να προκαλεί λιγότερες αντιδράσεις. Θεωρείται θεμέλιο για τη γέννηση του Κυβισμού – κινήματος που απέρριψε τις παραδοσιακές μορφές υπέρ των γεωμετρικών σχημάτων και της αποδόμησης της πραγματικότητας.

Η επιρροή της αφρικανικής τέχνης στον Πικάσο

Όπως και στις «Δεσποινίδες», ο Κυβισμός συνδύασε πολλαπλές οπτικές ενός αντικειμένου ή προσώπου σε μία ενιαία εικόνα. Η Snrech επισημαίνει ότι «το σοκ προκλήθηκε επειδή ο Πικάσο δεν άλλαξε απλώς ένα στοιχείο – τα άλλαξε όλα μαζί. Ακόμη και οι καλλιτέχνες που πειραματίζονταν ήδη με νέες τεχνικές ένιωσαν πως αυτό ήταν υπερβολικό».

Ωστόσο, οι καινοτομίες του Πικάσο είχαν ρίζες. Λίγους μήνες πριν δημιουργήσει τον πίνακα, είχε εντυπωσιαστεί από αφρικανικές μάσκες και γλυπτά – κυρίως μετά την αγορά μιας μικρής φιγούρας από τον Matisse στο Παρίσι το 1906. Ο Πικάσο επισκεπτόταν συχνά το Musée d’Ethnographie du Trocadéro, δημιουργώντας εκατοντάδες προσχέδια εμπνευσμένα από την αφρικανική τέχνη.

Η Snrech εξηγεί ότι τον εντυπωσίασε όχι μόνο η όψη των μασκών αλλά και η λειτουργία τους: «Τα πρόσωπα είναι απλοποιημένα, παραμορφωμένα, συχνά έντονα ή ακόμη και ανησυχητικά. Αυτή η προσέγγιση επέτρεψε στον Πικάσο να απομακρυνθεί από τον νατουραλισμό προς κάτι πιο αφηρημένο και προκλητικό».

Παρά το γεγονός ότι πολλά έργα του διαμορφώθηκαν από την επαφή του με την αφρικανική τέχνη, ο Πικάσο υποβάθμισε συστηματικά αυτή την επιρροή. Το 1920 δήλωσε σε δημοσιογράφο ότι δεν είχε «ακούσει ποτέ» για την αφρικανική τέχνη – στάση που αργότερα προκάλεσε κατηγορίες για πολιτισμική ιδιοποίηση. Κριτικοί υπογραμμίζουν πως ο Πικάσο αγνόησε τη θρησκευτική, πολιτιστική και κοινωνική σημασία των αντικειμένων αυτών, ενισχύοντας έτσι τη στερεοτυπική αντίληψη περί «πρωτόγονης» αφρικανικής τέχνης.

Η επανερμηνεία του Henry Taylor

Ο Henry Taylor, κατά την πρώτη ατομική του έκθεση στην Ευρώπη το 2007 – έναν αιώνα μετά τη δημιουργία των «Δεσποινίδων» – επιστρέφει στο εμβληματικό έργο με τη δική του ματιά. Το δικό του έργο με τίτλο “From Congo to the Capital and Black Again” (2007), εκτίθεται σήμερα στο Musée National Picasso-Paris στη μεγάλη αναδρομική έκθεση “Henry Taylor. Where Thoughts Provoke”. Διατηρεί τη δομή και τις χαρακτηριστικές στάσεις των πέντε γυναικών με τα δύο μασκοφόρα πρόσωπα, όμως οι αρχικά λευκές φιγούρες έχουν πλέον χρώμα μαύρο – σαφής αναφορά στην αφρικανική τέχνη.

Η Snrech σημειώνει: «Ο Taylor δεν αναφέρεται απλώς στον Πικάσο· τον αμφισβητεί και τον επανερμηνεύει». Γνωστός για τη θεματολογία γύρω από τη μαύρη ζωή στην Αμερική, ο Taylor μεταφέρει την προσωπική του πολιτιστική και κοινωνική εμπειρία στη σύνθεση. Έργα όπως αυτό εστιάζουν σε πρόσωπα ιστορικά περιθωριοποιημένα, δίνοντάς τους υπόσταση και ατομικότητα.

Όταν τα έργα των δύο καλλιτεχνών παρουσιάζονται μαζί, αναδεικνύονται τόσο οι καλλιτεχνικές διαφορές όσο και ευρύτερα ερωτήματα σχετικά με την εξουσία, την επιρροή και το ποιος έχει δικαίωμα να αφηγείται ιστορίες μέσα στην τέχνη.

Η εκδοχή του Taylor ξεχωρίζει επίσης ως προς τη στάση απέναντι στις γυναίκες. Η προβληματική σχέση του Πικάσο με το αντίθετο φύλο έχει αφήσει ισχυρό αποτύπωμα στην πρόσληψη των έργων του. Φημολογείται ότι είχε δηλώσει στη ζωγράφο Françoise Gilot πως όλες οι γυναίκες είναι είτε «θεές είτε χαλάκια» ή «μηχανές για να υποφέρουν». Για πολλούς κριτικούς η βία στα κατακερματισμένα σώματα έχει προσωπικό χαρακτήρα πέρα από αισθητικές επιλογές.

Όπως εξηγεί η Snrech, «το θέμα – μια ομάδα γυμνών γυναικών σε μπορντέλο – ήταν ήδη προκλητικό, αλλά ο Πικάσο αφαίρεσε κάθε τρυφερότητα». Αντίθετα, στη νέα εκδοχή τα σώματα είναι λιγότερο διαμελισμένα· έτσι η παρουσία τους γίνεται πιο δυνατή παρά επιθετική.

Η κεντρική μορφή στον πίνακα του Taylor στέκεται με τα χέρια πίσω από την πλάτη και φέρει χαρακτηριστικό κοντό ασύμμετρο κούρεμα που θυμίζει την Josephine Baker, διάσημη χορεύτρια και τραγουδίστρια που αποτέλεσε την πρώτη μαύρη παγκόσμια σταρ. Με αυτή την επιλογή ο Taylor θίγει ζητήματα ταυτότητας, φυλής και εκπροσώπησης.

Ο τίτλος “From Congo to the Capital and Black Again” παραπέμπει τόσο στη φιγούρα από το Κονγκό που ενέπνευσε τον Matisse όσο και στη μεταφορά της τέχνης από την Αφρική στο Παρίσι – αλλά επίσης στο γεγονός ότι ο ίδιος «ξαναέκανε μαύρες» τις μορφές. Ωστόσο, μια λευκή ανδρική αποκομμένη παλάμη με χρυσό ρολόι εμφανίζεται στην άκρη του πίνακα, αγγίζοντας μία από τις φιγούρες – πιθανή αναφορά στους δύο άνδρες (ναύτη και φοιτητή ιατρικής) που σκεφτόταν αρχικά να συμπεριλάβει ο Πικάσο. Όπως λέει η Snrech: «Δεν αναφέρεται απλά στον Πικάσο· τον αμφισβητεί ουσιαστικά».

Σύμφωνα με πληροφορίες του ΕΡΤnews, η έκρηξη σημειώθηκε την ώρα που ο ανήλικος βρισκόταν στο δωμάτιό του με τις αρχές να εξετάζουν κάθε σενάριο. Η ισχύς της έκρηξης ήταν τέτοια που προκάλεσε εκτεταμένες υλικές ζημιές εντός και εκτός του δωματίου του και εκτόξευση αντικειμένων μέτρα μακριά από το αυτό.

Στο σημείο έσπευσαν άμεσα δυνάμεις της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Καστοριάς, οι οποίες επιχείρησαν για τον απεγκλωβισμό του 15χρονου από τα συντρίμμια του δωματίου.

Ο 15χρονος παρελήφθη από τους διασώστες του ΕΚΑΒ Καστοριάς έχοντας τις αισθήσεις του και μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο Γενικό Νοσοκομείο Καστοριάς, όπου υποβάλλεται σε εξετάσεις για να διαπιστωθεί η σοβαρότητα και η έκταση των τραυμάτων του.

Αυτή την ώρα, κλιμάκιο της Ελληνικής Αστυνομίας βρίσκεται στο σπίτι και διενεργεί εξονυχιστική έρευνα. Οι αστυνομικοί συλλέγουν στοιχεία και υπολείμματα υλικών από το δωμάτιο, προκειμένου να ταυτοποιήσουν την αιτία της έκρηξης.

Σύμφωνα με την αστυνομία, ο γιος της έκανε γνωστό αργά τη νύχτα της Κυριακής στις αρχές, το γεγονός ότι η μητέρα του είχε εξαφανιστεί, ενημερώνοντας παράλληλα ότι η 43χρονη του είχε στείλει μήνυμα το απόγευμα της ίδιας ημέρας, πως θα επικοινωνήσει μαζί του αργότερα το βράδυ. Αυτό, όπως περιέγραψε ο γιος της, δεν έγινε ποτέ και ακολούθησε η δήλωση εξαφάνισης.

Η επιχείρηση για τον εντοπισμό της 43χρονης γυναίκας ξεκίνησε χθες, ενώ σε αυτή συμμετέχουν ισχυρές δυνάμεις της αστυνομίας, αλλά και drone της πυροσβεστικής που «χτενίζει» την ευρύτερη περιοχή, στην οποία εκτιμάται ότι κινήθηκε η γυναίκα.

Την ίδια στιγμή, στην Αθήνα, το κόστος στέγασης έχει εκτοξευθεί σε επίπεδα που ξεπερνούν τα όρια της οικονομικής αντοχής των πολιτών: ένα διαμέρισμα με ένα υπνοδωμάτιο απορροφά πλέον πάνω από τα δύο τρίτα του μέσου μηνιαίου εισοδήματος, ενώ για ένα μεγαλύτερο σπίτι το ποσοστό πλησιάζει σχεδόν το σύνολό του.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η αυτόνομη διαβίωση μετατρέπεται σε δύσκολη εξίσωση για χιλιάδες νέους εργαζομένους, ζευγάρια και οικογένειες, αναδεικνύοντας τη στέγαση σε ένα από τα πιο πιεστικά κοινωνικά ζητήματα της εποχής.

Αυξήσεις που αποτυπώνουν το πρόβλημα

Σύμφωνα με πρόσφατο policy brief του Κέντρου Φιλελεύθερων Μελετών (ΚΕΦΙΜ), με τίτλο «Τιμές κατοικιών και ενοίκια στην Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ένωση», η άνοδος του κόστους στέγασης επιβαρύνει κυρίως όσους δεν διαθέτουν ιδιόκτητη κατοικία, δυσχεραίνει την πρόσβαση στην αγορά ακινήτων και εντείνει τις κοινωνικές και διαγενεακές ανισότητες.

Σε επίπεδο ΕΕ-27, το 2025 οι τιμές κατοικιών αυξήθηκαν κατά 5,5% και τα ενοίκια κατά 3,2%. Η Ελλάδα, ωστόσο, ξεχωρίζει αρνητικά, καταγράφοντας τη δεύτερη μεγαλύτερη αύξηση ενοικίων, με +10,1%.

Η εξέλιξη αυτή αποδίδεται σε έναν συνδυασμό παραγόντων: την αυξημένη ζήτηση λόγω τουρισμού και βραχυχρόνιων μισθώσεων, τη μειωμένη προσφορά νέων κατοικιών κατά την περίοδο της οικονομικής κρίσης, την ενίσχυση των ξένων επενδύσεων —ιδίως μέσω προγραμμάτων όπως η «Golden Visa»— καθώς και την ύπαρξη σημαντικού αποθέματος κλειστών κατοικιών.

Σύμφωνα με το νέο policy brief του Κέντρου Φιλελεύθερων Μελετών (ΚΕΦΙΜ), με τίτλο «Τιμές κατοικιών και ενοίκια στην Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ένωση», η αύξηση του κόστους στέγασης επιβαρύνει δυσανάλογα όσους δε διαθέτουν ιδιόκτητη κατοικία, καθιστά δυσχερέστερη την αγορά κατοικίας και εντείνει τις κοινωνικές και διαγενεακές ανισότητες.

Με βάση τα στοιχεία της μελέτης στην ΕΕ-27, το 2025 οι τιμές κατοικιών αυξήθηκαν κατά 5,5% και τα ενοίκια κατά 3,2%, με την Ελλάδα να καταγράφει δεύτερη μεγαλύτερη αύξηση ενοικίων στην ΕΕ, με +10,1%.

Η υψηλή αύξηση στην Ελλάδα αποδίδεται σε συνδυασμό παραγόντων: την αυξημένη ζήτηση λόγω τουρισμού και βραχυχρόνιων μισθώσεων (Airbnb), την περιορισμένη προσφορά νέων κατοικιών, κατά την περίοδο της κρίσης, την εισροή ξένων επενδύσεων στην αγορά ακινήτων, κυρίως λόγω του προγράμματος Golden Visa, την ύπαρξη μεγάλου αριθμού κλειστών διαμερισμάτων και την ανάκαμψη της οικονομίας, που αυξάνει τη ζήτηση.

Από το 2000 έως το 2025, τα ενοίκια στην Ελλάδα ακολούθησαν έντονη διακύμανση: ισχυρή άνοδο πριν από την κρίση, βαθιά πτώση την περίοδο 2011–2018, στασιμότητα έως το 2021 και νέα έντονη άνοδο από το 2022.

Οι τιμές αγοράς κατοικιών στην Ελλάδα και ιδιαίτερα στην Αθήνα, έχουν πλέον ξεπεράσει τα προ κρίσης επίπεδα, μετά από πολύ ταχεία ανάκαμψη, από το 2017 και μετά.

Σχεδόν όλος ο μισθός στο ενοίκιο

«Η επιβάρυνση των νοικοκυριών στην Αθήνα είναι πλέον δυσανάλογα υψηλή σε σχέση με τον μέσο όρο της ΕΕ, καθώς τα ενοίκια βρίσκονται σε ευρωπαϊκά επίπεδα, ενώ οι μισθοί παραμένουν αισθητά χαμηλότεροι», σημειώνεται χαρακτηριστικά.

Ειδικότερα, στην Αθήνα για παράδειγμα, το μέσο μηνιαίο ενοίκιο για διαμέρισμα με ένα υπνοδωμάτιο ανερχόταν σε €1.050 το 2024, ενώ για διαμέρισμα με δύο υπνοδωμάτια ανερχόταν σε €1.400 και για αυτόνομη μονοκατοικία σε €3.050.

Οι τιμές αυτές είναι συγκρίσιμες με τον μέσο όρο των πρωτευουσών της ΕΕ, για διαμέρισμα ενός υπνοδωματίου (€1.120) και 2 υπνοδωματίων (€1.514), αναδεικνύοντας ότι η αγορά ενοικίου στην Αθήνα κινείται σε επίπεδα αντίστοιχα με την ΕΕ.

Ωστόσο, η σχέση ενοικίου / εισοδήματος αποκαλύπτει δραματικές διαφορές ανά τύπο κατοικίας. Συγκεκριμένα, το 2024, στην Αθήνα, με τον μέσο μισθό στα 1,496€ και το ενοίκιο για ένα διαμέρισμα ενός υπνοδωματίου στην Αθήνα να διαμορφώνεται στα 1,050€, αυτό σημαίνει ότι στο ενοίκιο πηγαίνει το 70,2% του μηνιαίου εισοδήματος. Για διαμέρισμα με δύο υπνοδωμάτια, η αναλογία ανέρχεται στο 93,6%.

Αντίθετα, η αντίστοιχη αναλογία στον μέσο όρο των πρωτευουσών της ΕΕ είναι σημαντικά χαμηλότερη: 33,8% για 1 υπνοδωμάτιο και 45,6% για 2 υπνοδωμάτια. Αξίζει να υπογραμμισθεί ότι η διαφορά αυτή οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στη συμπίεση των χαμηλών ελληνικών μισθών (μηνιαίος μισθός €1.496 έναντι €3.317 για τον μέσο όρο της ΕΕ), με τιμές ενοικίου σε επίπεδο συγκρίσιμο με την υπόλοιπη Ευρώπη.

Η χρονική εξέλιξη αναδεικνύει την επιδείνωση της κατάστασης. Το 2015, η αναλογία ενοικίου προς εισόδημα για διαμέρισμα με ένα υπνοδωμάτιο στην Αθήνα ήταν 41,6% – μια αναλογία ήδη σχετικά υψηλή σε σύγκριση με την ΕΕ (23,7%). Ωστόσο, μετά την έντονη ανοδική πορεία των ενοικίων, η αναλογία αυτή εκτινάχθηκε στο 70,2% το 2024.

Σύνθετο πρόβλημα

Οι αιτίες πίσω από την επιδείνωση της κατάστασης είναι σύνθετες. Η εκρηκτική ανάπτυξη του τουρισμού και η διάδοση των βραχυχρόνιων μισθώσεων έχουν περιορίσει σημαντικά τη διαθεσιμότητα κατοικιών για μακροχρόνια ενοικίαση. Παράλληλα, η πολυετής οικονομική κρίση οδήγησε σε δραστική συρρίκνωση της οικοδομικής δραστηριότητας, δημιουργώντας έλλειμμα προσφοράς που εξακολουθεί να υφίσταται. Στην εξίσωση προστίθενται οι αυξημένες ξένες επενδύσεις στην αγορά ακινήτων, καθώς και προγράμματα όπως η «Χρυσή Βίζα», που ενισχύουν περαιτέρω τη ζήτηση.

Ο ίδιος πρόσθεσε ότι: «Τα δεδομένα δείχνουν μια εντυπωσιακή δυναμική: οι εταιρείες που ενσωματώνουν την ΤΝ βλέπουν τετραπλάσια αύξηση παραγωγικότητας σε σχέση με τους ανταγωνιστές τους. Στην Ελλάδα, περισσότερες από 400.000 επιχειρήσεις αξιοποιούν ήδη λύσεις AI, με το 34% να τη χρησιμοποιεί συστηματικά. Καταγράφουμε αύξηση 55% σε ένα έτος, τη δεύτερη υψηλότερη στην Ευρώπη ενώ το 89% των επιχειρήσεων που υιοθέτησαν AI αναφέρει αύξηση εσόδων κατά μέσο όρο 18%. Παρά την ικανοποίηση, έχουμε ακόμη δρόμο και εργαζόμαστε εντατικά με το οικοσύστημα καινοτομίας».

Ερωτώμενος σχετικά με τον τρόπο που οι ελληνικές επιχειρήσεις μπορούν να χρησιμοποιήσουν την Τεχνητή Νοημοσύνη σε ένα ανταγωνιστικό περιβάλλον ο υφυπουργός υπογράμμισε ότι: «Η λέξη κλειδί είναι η εξειδίκευση» εξηγώντας ότι: «Το 75% των εργοδοτών στην Ευρώπη δυσκολεύεται να καλύψει θέσεις εργασίας σχετικές με την ΤΝ, ενώ στην Ελλάδα το 41% των εργαζομένων αναγνωρίζει την ανάγκη για περαιτέρω ανάπτυξη γνώσεων».

«Αυτό το εμπόδιο, τόνισε ο κ. Καλαφάτης, το μετατρέπουμε σε ευκαιρία μέσω του Εθνικού Σχεδίου για την Τεχνητή Νοημοσύνη. Η Ελλάδα είναι από τις πρώτες χώρες με συνεκτική στρατηγική εναρμονισμένη με τον ευρωπαϊκό κανονισμό AI Act» και υπενθύμισε ότι: «H Ελλάδα -σύμφωνα με τη Eurostat- βρίσκεται στην πρώτη θέση στην Ε.Ε. στη χρήση εργαλείων ΤΝ από νέους, με ποσοστό 83,5%”. Όπως σημείωσε: «Επενδύουμε στην εκπαίδευση σε όλα τα επίπεδα, από το δημοτικό μέχρι τα προγράμματα επαγγελματικής κατάρτισης. Πολύτιμες είναι οι συνεργασίες μας με κολοσσούς όπως η OpenAI, η Google και η Mistral AI. Μέσω του “Greek AI Startup Accelerator” της OpenAI, νεοφυείς επιχειρήσεις αποκτούν δωρεάν πρόσβαση σε κορυφαία μοντέλα για την ανάπτυξη AI-native λύσεων. Επίσης, τρέχουμε πιλοτικά προγράμματα εισαγωγής της ΤΝ στα σχολεία και τη δημόσια διοίκηση».

Αναφερόμενος, ειδικότερα, σε ενέργειες μέσω των οποίων η κυβέρνηση στηρίζει την ενσωμάτωση της ΤΝ ως αναπτυξιακό εργαλείο των επιχειρήσεων ο υφυπουργός Ανάπτυξης, αφού υπενθυμίζει ότι: «Το 2025 η Ελλάδα πέτυχε τον υψηλότερο ρυθμό αύξησης επενδύσεων VC στην Ευρώπη (+722%), με την ΤΝ να ηγείται» και συνέχισε: «Αυτό είναι προϊόν πολιτικής σε τρία επίπεδα: Σε θεσμικό επίπεδο: Μέσω του Elevate Greece στηρίξαμε 1.044 startups με 8.500 εργαζομένους υψηλής εξειδίκευσης. Σε χρηματοδοτικό επίπεδο: Μέσω του EquiFund επενδύθηκαν πάνω από 500 εκατ. ευρώ και μέσω της Ελληνικής Αναπτυξιακής Τράπεζας 362 εκατ. ευρώ. Ο νέος Αναπτυξιακός Νόμος ενσωματώνει ειδικά καθεστώτα για “Σύγχρονες Τεχνολογίες” και “Ψηφιακό Μετασχηματισμό”. Και σε μεταρρυθμιστικό επίπεδο: Θεσπίσαμε υπερέκπτωση δαπανών R&D έως 315%, δίνοντας κίνητρα 50% στους Επενδυτικούς Αγγέλους. Παράλληλα, η νέα Golden Visa για startups προσελκύει διεθνή κεφάλαια».

«Επιπλέον», όπως αναφέρει ο κ. Καλαφάτης, «μέσω της Ενιαίας Δράσης Κρατικών Ενισχύσεων «Ερευνώ – Καινοτομώ» της τρέχουσας Προγραμματικής Περιόδου (2021-2027), της εξειδίκευσης του Ειδικού Στόχου 1.4 του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης με δράσεις Δημόσιας Δαπάνης 140 εκατ. ευρώ, μέσω του Ε.Π. «Ανταγωνιστικότητα» (ΕΣΠΑ 2021-2027), με τα προγράμματα «Ορίζων Ευρώπη» και «Ψηφιακή Ευρώπη», που προβλέπουν επενδύσεις στην ΤΝ, στηρίζουμε τις επιχειρήσεις στην ψηφιακή μετάβαση και την καινοτομία. Η χώρα μας θα φιλοξενήσει το AI Factory “AI Pharos” στο Λαύριο (προϋπολογισμού 30 εκατ. ευρώ) και τον υπερ-υπολογιστή “Δαίδαλο” (60 εκατ. ευρώ), ενώ προετοιμάζουμε ήδη και δεύτερο εργοστάσιο ΤΝ στην Κοζάνη. Παρακολουθούμε επίσης στενά τη θεσμοθέτηση του “EU Inc.” για τη διευκόλυνση των τεχνολογικών εταιρειών», επισημαίνει ο υφυπουργός.

Αναφερόμενος στο ρόλο της Βόρειας Ελλάδας ο Σταύρος Καλαφάτης υπογράμμισε ότι: «πρωταγωνιστεί πλέον στην πράξη». Όπως είπε: «Με επίκεντρο το νέο ερευνητικό κέντρο AI Nucleus του ΕΚΕΤΑ 2.0, το οποίο εγκαινίασα πρόσφατα, η Θεσσαλονίκη εξελίσσεται σε τεχνολογική πρωτεύουσα της ΝΑ Ευρώπης. Η πόλη μεταμορφώνεται σε διεθνή κόμβο καινοτομίας και δεν είναι τυχαίο ότι παγκόσμιοι κολοσσοί την επιλέγουν για τα κέντρα τους. Με τα Ανώτατα Εκπαιδευτικά και Ερευνητικά της Ιδρύματα και το εξαιρετικό ανθρώπινο δυναμικό, η πόλη δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τα μεγάλα τεχνολογικά κέντρα της Ευρώπης».

«Χαρακτηριστικό παράδειγμα, είπε ο κ. Καλαφάτης, είναι η πρόσφατη επίσκεψη του Πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, στο ΙΜΕΤ/ΕΚΕΤΑ. Εκεί ενημερώθηκε για το σύστημα ΤΝ που προβλέπει την κίνηση με ακρίβεια 93% και μειώνει την κυκλοφορία κατά 10-15%. Πρόκειται για μια υποδειγματική σύμπραξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα που βελτιώνει την καθημερινότητα 600.000 πολιτών ετησίως. Η Βόρεια Ελλάδα δεν αναζητά πλέον τον ρόλο της. Τον βρήκε, δίνοντας βιώσιμες λύσεις στα πραγματικά προβλήματα των πολιτών» τονίζει ο υφυπουργός Ανάπτυξης.

Οι δυνατότητες της Τεχνητής Νοημοσύνης εξελίσσονται ραγδαία, με τους επιχειρηματικούς ηγέτες να σπεύδουν να υιοθετήσουν την τεχνολογία για να διατηρήσουν την ανταγωνιστικότητά τους. Ωστόσο, ένα απρόσμενο εμπόδιο εμφανίζεται: οι ίδιοι οι εργαζόμενοι. Σύμφωνα με νέα έκθεση της εταιρείας Writer και του ερευνητικού οργανισμού Workplace Intelligence, σημαντικό ποσοστό εργαζομένων επιχειρεί ενεργά να σαμποτάρει την εισαγωγή της AI στις εταιρείες.

Η έκθεση βασίζεται σε έρευνα που πραγματοποιήθηκε σε 2.400 εργαζόμενους γνώσης στις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ευρώπη, μεταξύ αυτών και 1.200 υψηλόβαθμα στελέχη. Το 29% των εργαζομένων παραδέχεται ότι έχει σαμποτάρει τη στρατηγική AI της εταιρείας του, ενώ το ποσοστό αυτό εκτοξεύεται στο 44% μεταξύ των εργαζομένων της Gen Z .

Οι μορφές σαμποτάζ περιλαμβάνουν την καταχώριση ευαίσθητων εταιρικών δεδομένων σε δημόσια εργαλεία AI ή τη χρήση μη εγκεκριμένων εργαλείων AI. Ορισμένοι αρνούνται πλήρως να χρησιμοποιήσουν τα εργαλεία, ενώ άλλοι έχουν παραδεχτεί ότι αλλοίωσαν αξιολογήσεις απόδοσης ή παρήγαγαν σκόπιμα χαμηλή παραγωγικότητα για να φανεί η AI λιγότερο αποτελεσματική.

Καθώς η AI γίνεται πανταχού παρούσα στην κοινωνία, αυξάνεται και η αντιπάθεια προς αυτήν. Πρόσφατη δημοσκόπηση του NBC News έδειξε πως μόλις το 26% των εγγεγραμμένων Αμερικανών ψηφοφόρων έχει θετική άποψη για την AI, ενώ το 46% είναι αρνητικό.

Ανησυχίες για απώλεια εργασίας και αντιδράσεις εργαζομένων

Την ίδια στιγμή, κορυφαία στελέχη και ειδικοί στην AI προειδοποιούν διαρκώς για τον κίνδυνο αντικατάστασης ανθρώπων από μηχανές. Ο CEO της Anthropic, Ντάριο Αμοντέι, εκτιμά ότι η AI θα μπορούσε να αφανίσει το 50% των θέσεων εργασίας εισαγωγικού επιπέδου στο λευκό κολάρο – θέσεις που κατέχει κυρίως η Γενιά Ζ σήμερα. Αντίστοιχα, ο επικεφαλής AI της Microsoft, Μουσταφά Σουλεϊμάν, δήλωσε πως όλη η λευκή εργασία ίσως αυτοματοποιηθεί μέσα σε 18 μήνες.

Μελέτη της Anthropic που δημοσιεύθηκε τον προηγούμενο μήνα έδειξε ότι θεωρητικά η AI μπορεί ήδη να φέρει εις πέρας το μεγαλύτερο μέρος των εργασιών στους τομείς της πληροφορικής, του δικαίου, των επιχειρήσεων και των οικονομικών.

Καθώς οι φόβοι για αυτοματοποίηση γίνονται πραγματικότητα, πολλοί εργαζόμενοι –μεταξύ αυτών και μεγάλο μέρος της Γενιάς Ζ– αντιδρούν στην προδιαγεγραμμένη μοίρα της καριέρας τους.

Γιατί οι εργαζόμενοι σαμποτάρουν την AI – και πώς αυτό γυρίζει μπούμερανγκ

Από όσους παραδέχθηκαν σαμποτάζ στην τεχνολογία AI της εταιρείας τους, το 30% ανέφερε ως βασικό λόγο τον φόβο απώλειας εργασίας λόγω αυτοματοποίησης («FOBO» – fear of becoming obsolete). Σύμφωνα με έρευνα της KPMG τον Νοέμβριο, τέσσερις στους δέκα φοβούνται πως η AI θα αντικαταστήσει τη δουλειά τους.

Παραδόξως όμως, η νέα έρευνα δείχνει πως όσοι αρνούνται να υιοθετήσουν την AI είναι πιο εκτεθειμένοι σε απολύσεις από εκείνους που αγκαλιάζουν την τεχνολογία. Το 60% των στελεχών εξετάζει το ενδεχόμενο απολύσεων για όσους αντιστέκονται στη χρήση της AI.

Επιπλέον, το 28% των εργαζομένων εκφράζει ανησυχίες για τους κινδύνους ασφαλείας που σχετίζονται με την τεχνολογία, ενώ το 26% πιστεύει ότι η AI μειώνει τη δημιουργικότητα ή την αξία τους στον οργανισμό. Άλλο ένα 26% αποδίδει τις αντιστάσεις σε κακώς σχεδιασμένη στρατηγική υλοποίησης AI από την εταιρεία.

Ακόμη κι αν αρκετές εταιρείες σπεύδουν να υλοποιήσουν συστήματα AI, έκθεση του MIT πέρυσι διαπίστωσε πως το 95% των πιλοτικών προγραμμάτων γενετικής AI αποτυγχάνει όχι λόγω ελλιπούς τεχνολογίας αλλά εξαιτίας του χάσματος γνώσεων μεταξύ εργαλείων και οργανισμών.

Οι «super-users» ανταμείβονται – οι αρνητές μένουν πίσω

Την ώρα που κάποιοι εργαζόμενοι διστάζουν, όσοι ενσωματώνουν ενεργά την AI στην καθημερινή τους εργασία ξεχωρίζουν. Ο Dan Schawbel, επικεφαλής του Workplace Intelligence, σημειώνει ότι οι «super-users» – εργαζόμενοι με υψηλή δεξιότητα στη γενετική AI—ανταμείβονται περισσότερο από όσους μένουν πίσω.

Σύμφωνα με τον Schawbel, οι «super-users» είχαν περίπου τριπλάσιες πιθανότητες να λάβουν προαγωγή και αύξηση τον τελευταίο χρόνο συγκριτικά με όσους αργούν να υιοθετήσουν τα εργαλεία αυτά. Επιπλέον, εξοικονομούν σχεδόν εννέα ώρες εργασίας εβδομαδιαίως μέσω της χρήσης της AI – 4,5 φορές περισσότερες από τις δύο ώρες που δηλώνουν οι «αρνητές» της τεχνολογίας.

Ένα εντυπωσιακό 77% των στελεχών δηλώνει πως όσοι δεν αποκτούν δεξιότητες στην AI δεν θα ληφθούν υπόψη για προαγωγή ή θέσεις ηγεσίας στο μέλλον. Επιπλέον, το 69% σχεδιάζει απολύσεις σχετικές με τον ψηφιακό μετασχηματισμό μέσω AI.

Ωστόσο, σύμφωνα με τη May Habib, CEO και συνιδρύτρια της Writer, οι πιο επιτυχημένες επιχειρήσεις δεν βασίζονται στις απολύσεις: επενδύουν στη βέλτιστη ισορροπία μεταξύ αυτόνομων συστημάτων και ανθρώπινης συμβολής. Όπως δηλώνει: «Οι ηγέτες που επανασχεδιάζουν δραστικά τις λειτουργίες τους με επίκεντρο τη συνεργασία ανθρώπου – AI αποκτούν στρατηγικό πλεονέκτημα που δύσκολα μπορούν να αντιγράψουν οι ανταγωνιστές.»

Σύμφωνα με την ΕΡΤ, στις έρευνες παρίσταται αυτοπροσώπως ο οικονομικός εισαγγελέας, ο οποίος είχε δώσει τη σχετική παραγγελία για την προκαταρκτική εξέταση.

Βάσει των πληροφοριών της δημόσιας τηλεόρασης, η επιχείρηση δεν περιορίζεται μόνο στους προσωπικούς χώρους του κ. Παναγόπουλου, καθώς οι έλεγχοι επεκτείνονται ταυτόχρονα στα σπίτια και στις έδρες των εταιρειών με τις οποίες ο ίδιος φαινόταν να έχει συνάψει συμβάσεις και να διατηρεί σταθερή συνεργασία.

Περαιτέρω έρευνα για το πόθεν έσχες

Την περασμένη εβδομάδα, ο εισαγγελέας εφετών ζήτησε περαιτέρω προκαταρκτική έρευνα για το εάν ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ έχει ή όχι υποχρέωση υποβολής δήλωσης πόθεν έσχες λόγω της ιδιότητάς του ως προέδρου των Ινστιτούτων της Συνομοσπονδίας που έλαβαν κονδύλια για εκπαιδευτικά προγράμματα εργαζομένων.

Υπενθυμίζεται πως η δικογραφία για τον πρόεδρο της ΓΣΕΕ, που είχε διαβιβαστεί από την αρχή για το ξέπλυμα βρώμικου χρήματος στην Εισαγγελία Πρωτοδικών της Αθήνας, για να ελεγχθεί για παράβαση του νόμου περί πόθεν έσχες, έχει τεθεί στο αρχείο.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Γιάννης Παναγόπουλος στο πλαίσιο της προκαταρκτικής εξέτασης παρέδωσε υπόμνημα παροχής εξηγήσεων για την υπόθεση του πόθεν έσχες του και ο εισαγγελέας, αξιολογώντας τα στοιχεία που εισέφερε, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν προκύπτουν ενδείξεις τέλεσης της συγκεκριμένης αξιόποινης πράξης από τον πρόεδρο της ΓΣΕΕ.

Η Κάρπαθος, νησί που μνημονεύεται ήδη από τον Όμηρο και αργότερα εμπνέει τον Ιούλιο Βερν, συνεχίζει να τροφοδοτεί το πνεύμα της εξερεύνησης. Κατά τη διάρκεια της πρώτης συστηματικής ενάλιας αρχαιολογικής έρευνας στο νησί, Έλληνες και ξένοι ερευνητές καταδύθηκαν σε περιοχές όπου διατηρούνται ορατά κατάλοιπα της αρχαίας Βρυκούντος και της αρχαίας Νισύρου, δύο από τις τέσσερις πόλεις που συγκροτούσαν την περίφημη «τετράπολη Κάρπαθο» (Στράβων, Γεωγραφικά Ι΄, 5.17).

Με περισσότερες από 120 καταδύσεις σε βάθη από 3 έως 45 μέτρα, στην ευρύτερη περιοχή της Βόρειας Καρπάθου και της νήσου Σαρίας, η ερευνητική ομάδα εντόπισε και κατέγραψε υποβρύχια πολιτιστικά κατάλοιπα που καλύπτουν μια χρονική περίοδο άνω των 26 αιώνων, από την αρχαϊκή περίοδο (τέλη 7ου αι. π.Χ.) έως το πρώτο μισό του 19ου αιώνα μ.Χ.

Στα σημαντικότερα ευρήματα περιλαμβάνονται:

– τέσσερα αρχαία και ένα νεότερο ναυάγιο,

– εμπορικά αγγεία,

– κατάλοιπα αρχαίων λιμενικών εγκαταστάσεων,

– καθώς και περισσότερες από είκοσι βυζαντινές άγκυρες, οι οποίες, σε συνδυασμό με τα πλούσια οικιστικά και εκκλησιαστικά κατάλοιπα του Τριστόμου, φωτίζουν τη σημασία της περιοχής κατά την Ύστερη Αρχαιότητα.

Στην αποστολή συμμετείχαν περισσότεροι από σαράντα επιστήμονες διαφορετικών ειδικοτήτων, μεταξύ των οποίων ομάδα αρχαιολόγων από το Εθνικό Ινστιτούτο Ανθρωπιστικών Ερευνών του Μεξικού (INAH) και προσωπικό του Ναυτικού Μουσείου της Νορβηγίας (NMM).

Το έργο χρηματοδοτήθηκε από τη Γενική Γραμματεία Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής, το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, το Ινστιτούτο Ιστορικών Ερευνών, την ΤΕΡΝΑ Ενεργειακή, το Baltic Exchange Charitable Foundation και τις εταιρείες Revoil ΑΕΕΠ και Σκλαβενίτης ΑΕΕ.

Πολύτιμη υποστήριξη σε υπηρεσίες, προσωπικό και τεχνολογικό εξοπλισμό παρείχαν το 2025 οι: Asso.subsea, ΟΦΥΠΕΚΑ, Δήμος Καρπάθου, Δήμος Ηρωικής Νήσου Κάσου, Instituto Nacional de Antropología e Historia de Mexico, Νorwegian Maritime Museum, Blue Star Ferries, Qualco Foundation, Map, Apnea, Karpathos Diving Center, Γιώργος Βενιέρης, Τράτα, Carraro 1927 και Trip Tailors.

Παράλληλα, στο πλαίσιο του ίδιου πολυετούς προγράμματος, ολοκληρώθηκε η καινοτόμος δράση «Προστασία της Υποβρύχιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς από τις Επιπτώσεις της Κλιματικής Αλλαγής», η οποία περιλάμβανε υποβρύχια συντήρηση ιστορικών ευρημάτων στη θάλασσα της Κάσου. Το έργο χρηματοδοτήθηκε από το Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη (Πρωτοβουλία 21).

Η πραγματική εικόνα εφαρμογής του συστήματος φαίνεται να απέχει σημαντικά από τις αρχικές εξαγγελίες, δημιουργώντας προβληματισμό τόσο για τη λειτουργικότητα του μοντέλου όσο και για τη σκοπιμότητα της νέας εφοδιαστικής αλυσίδας.

Μηδενική διείσδυση: Μόλις 4 στα 288 φαρμακεία εκτέλεσαν συνταγές

Ο Φαρμακευτικός Σύλλογος Λάρισας, επιδιώκοντας να χαρτογραφήσει την υφιστάμενη κατάσταση, προχώρησε σε λεπτομερή καταγραφή της δραστηριότητας στην Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας. Τα ευρήματα είναι αποκαλυπτικά:

• Σε ένα σύνολο 288 φαρμακείων που λειτουργούν στην περιοχή, μόλις τέσσερα (4) έχουν εκτελέσει συνταγές ΦΥΚ μέσω της πλατφόρμας από τις 16 Φεβρουαρίου 2026.
• Η εφαρμογή του συστήματος στην πράξη χαρακτηρίζεται ως «εξαιρετικά περιορισμένη», με το δείγμα να θεωρείται αντιπροσωπευτικό για το σύνολο της επικράτειας.

Σύμφωνα με πληροφορίες από φαρμακευτικούς συλλόγους ανά την Ελλάδα, η ίδια υποτονική εικόνα καταγράφεται πανελλαδικά, γεγονός που υποδηλώνει ότι δεν πρόκειται για τοπική ιδιαιτερότητα, αλλά για δομική αδυναμία του νέου εγχειρήματος.

Η ψηφιακή γραφειοκρατία ως εμπόδιο στην πρόσβαση

Παρά τον στόχο της «αποσυμφόρησης», η νέα διαδικασία φαίνεται να καθιστά την πρόσβαση στη θεραπεία πιο σύνθετη και ενεργοβόρα για τον ασθενή. Το υφιστάμενο μοντέλο απαιτεί:

1. Αυτοπρόσωπη ψηφιακή διαχείριση: Ο ασθενής πρέπει να εισέλθει στην πλατφόρμα με κωδικούς Taxisnet.
2. Πολλαπλά στάδια: Επιλογή τρόπου διάθεσης, επιλογή συγκεκριμένου φαρμακείου και χειροκίνητη ενεργοποίηση της διακίνησης.
3. Εκτεθειμένα προσωπικά δεδομένα: Ασθενείς που δεν διαθέτουν ψηφιακές δεξιότητες αναγκάζονται να κοινοποιούν τους προσωπικούς τους κωδικούς σε τρίτους, εγείροντας ζητήματα ασφάλειας και ιδιωτικότητας.

Η αντίφαση είναι έκδηλη: Ενώ στα φαρμακεία του ΕΟΠΥΥ η συνταγή εκτελείται άμεσα, στα φαρμακεία της κοινότητας ο ασθενής εγκλωβίζεται σε μια δαιδαλώδη διαδικασία πιστοποίησης.

Ένα μοντέλο διακίνησης «εκτός αγοράς»

Ο Φαρμακευτικός Σύλλογος Λάρισας κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τη μετατροπή των φαρμακείων σε απλά «σημεία παραλαβής». Στο νέο σχήμα, τα φαρμακεία της γειτονιάς:

• Δεν έχουν ιδιοκτησία επί του φαρμάκου.
• Παρακάμπτονται από την παραδοσιακή αλυσίδα (φαρμακαποθήκες), καθώς δεν προβλέπεται τοπική αποθεματοποίηση.
• Ανταγωνίζονται τις εταιρείες ταχυμεταφορών, οι οποίες παραδίδουν φάρμακα κατ’ οίκον, υποβαθμίζοντας τον ρόλο του φαρμακοποιού ως συμβούλου υγείας και επιστημονικού υπευθύνου για τη διάθεση του σκευάσματος.

Η στρατηγική μετατόπισης του κόστους προς τον πολίτη

Το ζήτημα των ΦΥΚ αναλύεται ως μέρος μιας ευρύτερης φαρμακευτικής πολιτικής που φαίνεται να επιβαρύνει τον ασφαλισμένο. Οι νέοι περιορισμοί στη συνταγογράφηση και η τάση εξόδου φαρμάκων από τη λίστα αποζημίωσης οδηγούν σε μια σταδιακή ιδιωτικοποίηση της φαρμακευτικής δαπάνης.

Την ίδια στιγμή, η πίεση προς τα ανεξάρτητα φαρμακεία αυξάνεται, απειλώντας τη βιωσιμότητα της βασικής δομής της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας στην Ελλάδα.

Συμπέρασμα: Ανάγκη για λύσεις ουσίας και όχι επικοινωνίας

Έναν μήνα μετά, η πραγματικότητα επιβεβαιώνει ότι η μεταρρύθμιση στη διάθεση των Φαρμάκων Υψηλού Κόστους παραμένει «κενό γράμμα» για τη μεγάλη πλειονότητα των ασθενών. Ο Φαρμακευτικός Σύλλογος Λάρισας τονίζει ότι η υγεία δεν μπορεί να υπηρετείται με επικοινωνιακές εξαγγελίες, αλλά απαιτεί λύσεις που λειτουργούν στην καθημερινότητα.

Η ανάγκη για μια διεκδικητική εκπροσώπηση του κλάδου παραμένει επιτακτική, προκειμένου να διασφαλιστεί η απρόσκοπτη πρόσβαση των ασθενών στη θεραπεία και η θωράκιση του κοινωνικού ρόλου του φαρμακείου της κοινότητας.