«Το μέλλον του κόσμου της εργασίας δεν μπορεί να είναι τα εξοντωτικά ωράρια, η εξαήμερη εργασία, το 13ωρο και η καθηλωμένη αγοραστική δύναμη των μισθωτών. Όλες οι μελέτες δείχνουν ότι η παραγωγικότητα δεν εξαρτάται απλώς από τις ώρες εργασίας» τονίζει.

Και συνεχίζει: «Το ΠΑΣΟΚ τολμά να ανοίξει τον διάλογο για τη μείωση του χρόνου εργασίας: για την τετραήμερη απασχόληση χωρίς μείωση αποδοχών και για το 35ωρο».

«Η μείωση των ωρών εργασίας μπορεί να γίνει εργαλείο αναδιανομής. Σε μια οικονομία όπου η τεχνολογία αυξάνει την αποδοτικότητα, το ερώτημα δεν είναι μόνο αν θα παράγουμε περισσότερο, αλλά πώς θα μοιραστεί αυτό το ”περισσότερο”» καταλήγει.

Στην ανακοίνωσή του το υπουργείο Εργασίας, αναφέρει:

«Ο κύριος Ανδρουλάκης, με μία πρόταση καθαρά λαϊκίστικη, δεν μπαίνει στον κόπο να μας εξηγήσει βάσει ποιων στοιχείων και μελετών συνέθεσε την πρόταση του ΠΑΣΟΚ. Ποιες οι επιπτώσεις στα ασφαλιστικά έσοδα, στη φορολογική βάση, στην πραγματική οικονομία της χώρας; Τίποτα. Ούτε αριθμός, ούτε σχέδιο, ούτε ευθύνη.

Η παραγωγικότητα δεν αυξάνεται με μια νομοθετική πρωτοβουλία για λιγότερες ώρες. Αυξάνεται με επενδύσεις, τεχνολογία, εκπαίδευση, κίνητρα, σταθερό επιχειρηματικό περιβάλλον. Διαφορετικά, μια οριζόντια μείωση του χρόνου εργασίας απλώς αυξάνει το κόστος εργασίας, το οποίο εν συνεχεία μετακυλίεται στην πραγματική οικονομία και τελικά στον ίδιο τον εργαζόμενο, μέσα από αύξηση τιμών, αδήλωτη εργασία και κλείσιμο επιχειρήσεων. Αυτή είναι η διαχρονική συνταγή του ΠΑΣΟΚ: ωραία λόγια χωρίς στοιχειοθέτηση, χωρίς ευθύνη για τις επόμενες γενιές. Το ίδιο αφήγημα που διέλυσε τη χώρα.

Αντί αυτής της οριζόντιας προχειρότητας, η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έχει ήδη ενσωματώσει σύγχρονα εργαλεία ευελιξίας: το ισχύον πλαίσιο δίνει τη δυνατότητα τετραήμερης πλήρους απασχόλησης, προσφέροντας στους εργαζόμενους την επιπλέον ημέρα ανάπαυσης χωρίς να υπονομεύεται η παραγωγική ισχύς της οικονομίας. Σε αυτό το ΠΑΣΟΚ ψήφισε «ΟΧΙ».

Η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης με σοβαρότητα έχουν προχωρήσει στη μεγαλύτερη μείωση ανεργίας στη ιστορία της χώρας κατά 10 ποσοστιαίες μονάδες, στη δημιουργία 563.000 νέων θέσεων εργασίας, σε αύξηση του κατώτατου μισθού κατά 41,5%, σε αύξηση του μέσου μισθού κατά 20%, ο οποίος σήμερα ξεπερνά τα 1.500€, στην ιστορική Εθνική Κοινωνική Συμφωνία για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, ενώ ο λόγος επενδύσεων προς ΑΕΠ το 2025 (16,9%) ανήλθε στο υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων 16 ετών.

Ο ελληνικός λαός δεν έχει ανάγκη από ωραία λόγια. Έχει ανάγκη από σοβαρότητα, ρεαλισμό, σχέδιο και σταθερότητα».

Όπως αναφέρει ο Νίκος Ανδρουλάκης, πρόκειται για ένα μέτρο που ήδη κερδίζει έδαφος σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, με στόχο «τη βελτίωση της ισορροπίας ανάμεσα στην επαγγελματική και στην προσωπική ζωή».

Η ανάρτηση Ανδρουλάκη για την τετραήμερη εργασία

Καθώς χιλιάδες εργαζόμενοι μπαίνουν ήδη στους απαιτητικούς ρυθμούς της τουριστικής σεζόν, και με την Εργατική Πρωτομαγιά να πλησιάζει, το ερώτημα γίνεται πιο επίκαιρο από ποτέ: Τι αξία δίνουμε σήμερα στην εργασία; Θα συνεχίσουμε να τη μετράμε με ατέλειωτες εργατοώρες, πίεση και εξάντληση ή θα τη συνδέσουμε με την ποιότητα, την παραγωγικότητα, την προοπτική και την αξιοπρέπεια;

Όταν η καθημερινότητα των εργαζομένων δεν αφήνει χώρο ούτε για τον στοιχειώδη σχεδιασμό ζωής, πώς μπορούμε να μιλάμε για δημογραφική αναγέννηση; Πώς μπορούν οι νέοι να γίνουν κύριοι του μέλλοντός τους; Η απάντηση του ΠΑΣΟΚ είναι σαφής: Το υπόδειγμα της φθηνής και εξαντλητικής εργασίας δεν είναι απλώς ξεπερασμένο – συνιστά παγίδα χαμηλής παραγωγικότητας. Εγκλωβίζει την οικονομία σε έναν φαύλο κύκλο: χαμηλές επενδύσεις, χαμηλή παραγωγικότητα, χαμηλοί μισθοί, περιορισμένη καινοτομία και διαρκής στασιμότητα. Ένας κύκλος που στερεί προοπτική, ιδιαίτερα από τη νέα γενιά. Ήρθε η ώρα να τον τερματίσουμε.

Γι’ αυτό, ανοίγουμε τη συζήτηση για τη μείωση του χρόνου εργασίας. Η τετραήμερη εργασία κερδίζει έδαφος σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, με στόχο τη μείωση των ωρών χωρίς μείωση μισθού και τη βελτίωση της ισορροπίας ανάμεσα στην επαγγελματική και στην προσωπική ζωή. Προτείνουμε κίνητρα για την εφαρμογή προγραμμάτων 32 ή 35 ωρών εργασίας την εβδομάδα, με πλήρεις αποδοχές. Γιατί το 35ωρο δεν είναι απλώς ένα κοινωνικό μέτρο, μπορεί να γίνει μοχλός αύξησης της παραγωγικότητας.

Όταν η εργασία οργανώνεται καλύτερα, όταν ενισχύονται οι δεξιότητες και αξιοποιείται η τεχνολογία, η απόδοση ανά ώρα αυξάνεται και η οικονομία γίνεται πιο αποτελεσματική συνολικά. Αυτό θέσαμε ως εθνική προτεραιότητα από το βήμα της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης: να αυξηθεί η παραγωγικότητα της εργασίας από το 56% του ευρωπαϊκού μέσου όρου στο 75% έως τις αρχές της επόμενης δεκαετίας. Για να το πετύχουμε, χρειάζονται ουσιαστικές αλλαγές: ενίσχυση των εργασιακών δικαιωμάτων, καλύτερη σύνδεση εκπαίδευσης και αγοράς εργασίας, ενσωμάτωση της τεχνητής νοημοσύνης, ποιοτικές επενδύσεις στην έρευνα και στην τεχνολογία. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν πιστεύει και δεν μπορεί να υλοποιήσει αυτές τις μεταρρυθμίσεις.

Αντιθέτως, προχώρησε σε περαιτέρω εντατικοποίηση και απορρύθμιση με τη θέσπιση της εξαήμερης εργασίας και του 13ωρου. Δεν αξιοποίησε κρίσιμα εργαλεία, όπως το Ταμείο Ανάκαμψης, για τον εκσυγχρονισμό της οικονομίας και την αναβάθμιση της εργασίας. Αναπαράγει το αποτυχημένο δόγμα ότι η ευημερία της οικονομικής ελίτ αποτελεί την αναγκαία προϋπόθεση, ώστε ο πλούτος να «στάξει» τελικά προς την κοινωνία. Οι επιπτώσεις είναι ορατές: Ενώ οι Έλληνες εργάζονται περισσότερο από κάθε άλλον λαό στην Ευρωπαϊκή Ένωση, παράγουν λίγο πάνω από το μισό του ευρωπαϊκού μέσου όρου και διαθέτουν τη χαμηλότερη αγοραστική δύναμη. Επιπλέον, τα κέρδη ως ποσοστό του ΑΕΠ είναι από τα υψηλότερα στην Ευρώπη, ενώ το μερίδιο των μισθών από τα χαμηλότερα. Αυτές οι ανισότητες δεν είναι σύμπτωση.

Αποτελούν σύμπτωμα ενός μοντέλου που επιλέγει την απαξίωση της εργασίας αντί για την αναβάθμισή της. Το δίλημμα, λοιπόν, είναι καθαρό και δεν είναι μόνο οικονομικό. Είναι βαθιά πολιτικό και κοινωνικό. Θα συνεχίσουμε να ανακυκλώνουμε την παγίδα της χαμηλής παραγωγικότητας ή θα τολμήσουμε να αλλάξουμε κατεύθυνση; Θα επενδύσουμε πραγματικά στην αξία της εργασίας ή θα συνεχίσουμε να την απαξιώνουμε; Το ΠΑΣΟΚ γεννήθηκε ως το κίνημα των ανθρώπων του μόχθου και της παραγωγής – και έτσι παραμένει. Με καθαρή δέσμευση: μια καλύτερη ζωή για τον κόσμο της εργασίας, για να βάλουμε τέλος στον φαύλο κύκλο των χαμηλών προσδοκιών. Για μια Ελλάδα για όλους, με προτεραιότητα τη νέα γενιά.

Νίκος Γιαννόπουλος

Οι επιφυλάξεις και οι ανησυχίες είναι μάλλον λογικές. Οι χρήσεις της τεχνητής νοημοσύνης είναι πρακτικά απεριόριστες και σε κάθε περίπτωση θα έχουν επιπτώσεις και στην εργασία.

Όμως τα πράγματα ίσως να μην εξελιχθούν με τον απόλυτα δυσάρεστο τρόπο τον οποίο πολλοί αναμένουν.

Το υπέρ και το κατά   

Διεθνής μελέτη για την επιρροή της τεχνητής νοημοσύνης έδειξε ότι το AI θα δημιουργήσει, μέχρι το 2030 170εκ θέσεις εργασίας παγκοσμίως και την ίδια ώρα θα καταργήσει 92εκ. Φαίνεται ότι το ισοζύγιο δηλαδή θα είναι ξεκάθαρα θετικό (αν και αν οι άνθρωποι που θα χάσουν τη δουλειά τους πιθανώς να δυσκολευτούν να προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα).

Προκύπτει, από την ίδια έρευνα ότι οι θέσεις σε δουλειές ρουτίνας (π.χ. επαναλαμβανόμενα καθήκοντα) είναι πιθανό να αυτοματοποιηθούν περισσότερο από εκείνους που απαιτούν κοινωνικές ή δημιουργικές δεξιότητες. Έχουμε έτσι μία πρώτη ιδέα για το ποια κατεύθυνση θα πάρουν τα πράγματα.

Η Goldman Sachs, τρέχοντας, μία ανάλογη έρευνα, απέδειξε ότι από την εκτεταμένη χρήση των ΑΙ εφαρμογών, θα επηρεάσει και θα θέσει σε κίνδυνο το 2,5% των θέσεων εργασίας στις ΗΠΑ. Το μοντέλο πρόβλεψης έδειξε μάλιστα ότι αυτές οι θέσεις θα χαθούν σταδιακά με το πέρασμα του χρόνου χωρίς να γίνουν αναγκαστικά μαζικές απολύσεις (οι οποίες, πάντως, δεν μπορούν να αποκλειστούν εντελώς).

Την ίδια ώρα φαίνεται ότι οι εργαζόμενοι χρησιμοποιούν ΑΙ στη δουλειά τους. Σε σχετική έρευνα της PwC το 54% όσων ρωτήθηκαν τόνισαν ότι είχαν ζητήσει τη βοήθεια ΑΙ εργαλείων κατά τη διάρκεια της εργασίας τους. Μάλιστα οι περισσότεροι από αυτούς ανέφεραν ότι αυτού του είδους τα εργαλεία βελτίωσε την παραγωγικότητά τους (χωρίς, ωστόσο, να γίνεται λόγος για την ποιότητα της εργασίας).

Είναι, άρα, προφανές ότι η AI επηρεάζει ήδη την καθημερινή εργασία πολλών ανθρώπων, ακόμα κι αν δεν αντικαθιστά μαζικά θέσεις εργασίας αυτή τη στιγμή.

Τα στοιχεία για την Ελλάδα δείχνουν μόνο περίπου το 10% των επιχειρήσεων χρησιμοποιούν ενεργά τεχνητή νοημοσύνη στις λειτουργίες τους, δείχνοντας ότι η υιοθέτηση είναι ακόμα σε πρώιμο στάδιο. Παράλληλα, πολλοί εργαζόμενοι δεν γνωρίζουν αν η εταιρεία τους χρησιμοποιεί AI για αξιολόγηση ή επίβλεψη.

Ως χώρα δείχνουμε να είμαστε πίσω αλλά η ΑΙ δεν είναι το μοναδικό τεχνολογικό εργαλείο που δεν το υιοθετούμε με την ταχύτητα της υπόλοιπης δύσης.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, όπως προβλέπει η Moody’s, η χρήση ΑΙ θα προσθέσει περίπου 2,2% ετησίως στην ελληνική παραγωγικότητα, κάτι σημαντικό ιδιαίτερα για χώρες με δημογραφική γήρανση.

Το σημείο-κλειδί και η πολιτική βούληση 

Όλα καταπληκτικά; Μάλλον όχι καθώς χωρίς πολιτική παρέμβαση και δράσεις, το ΑΙ μπορεί να εμβαθύνει τις εισοδηματικές ανισότητες και να επηρεάσει δυσανάλογα τις λιγότερο εξειδικευμένες θέσεις. Και σε μία χώρα, όπως η δική μας, στην οποία οι ανισότητες έχουν ήδη θεριέψει, αυτό θα πρέπει, πάση θυσία, να αποφευχθεί.

Για να αποφευχθεί αυτό, σε επίπεδο Ευρώπης πια, είναι απαραίτητο τα κράτη και οι οργανισμοί να υιοθετήσουν πολιτικές που διασφαλίζουν τη δίκαιη αξιοποίηση της τεχνολογίας.

Πρώτα απ’ όλα, είναι σημαντικό να επενδυθεί στην εκπαίδευση και στην απόκτηση ψηφιακών δεξιοτήτων, ώστε οι εργαζόμενοι να μπορούν να προσαρμοστούν στις νέες απαιτήσεις της αγοράς εργασίας.

Παράλληλα, πρέπει να δοθεί έμφαση σε προγράμματα επανεκπαίδευσης για όσους κινδυνεύουν να χάσουν τη δουλειά τους λόγω αυτοματοποίησης. Επιπλέον, η ύπαρξη σαφούς νομικού πλαισίου μπορεί να εξασφαλίσει ότι η τεχνολογία χρησιμοποιείται με υπευθυνότητα και προς όφελος του συνόλου της κοινωνίας.

Τέλος, η συνεργασία μεταξύ κυβερνήσεων, επιχειρήσεων και εκπαιδευτικών ιδρυμάτων μπορεί να συμβάλει στη δημιουργία ίσων ευκαιριών για όλους, ώστε τα οφέλη της τεχνητής νοημοσύνης να κατανέμονται δίκαια.

Τα εργαλεία, με λίγα λόγια, υπάρχουν. Φτάνει να υπάρξει και η πολιτική βούληση που μπορεί να έχει ως σπουδαιότερο κίνητρο την αποφυγή δημιουργίας κοινωνιών του 1/4.

Η τεχνητή νοημοσύνη προσφέρει τεράστιες δυνατότητες για την εργασία και την παραγωγικότητα, αλλά φέρνει μαζί της προκλήσεις και ανισότητες. Με σωστή εκπαίδευση, επανεκπαίδευση και υπεύθυνη πολιτική, η κοινωνία μπορεί να αξιοποιήσει τα οφέλη της AI χωρίς να αφήσει κανέναν πίσω, διασφαλίζοντας ένα μέλλον εργασίας πιο δίκαιο και συμπεριληπτικό.

Τίποτα όμως από τα παραπάνω δεν θα γίνει αν αυτοί που παίρνουν τις αποφάσεις δεν φροντίσουν γι’ αυτό και αν οι κυριαρχούμενοι δεν πιέσουν τουλάχιστον προς αυτήν την κατεύθυνση. Καμία κοινωνική μεταβολή δεν έρχεται έτσι και αλλιώς ως δια μαγείας.

   Όπως ανακοινώθηκε, στη συνάντηση συμμετείχαν η Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδας (ΓΣΕΕ) και η ΓΣΕΒΕΕ ως τριτοβάθμιες οργανώσεις και η Ομοσπονδία Εργαζομένων Επισιτισμού-Τουρισμού (ΠΟΕΕΤ), η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εστιατορικών & Συναφών Επαγγελμάτων (ΠΟΕΣΕ) και η Ομοσπονδία Αρτοποιών Ελλάδος (ΟΑΕ), οι οποίες, με βάση την πρόσφατη Κοινωνική Συμφωνία, έχουν καταλήξει στη συνυπογραφή των κλαδικών συμβάσεων, ώστε να επεκταθούν στο σύνολο των εργαζομένων των κλάδων.

   Η πρωτοβουλία αυτή αποσκοπεί στην ενίσχυση των συλλογικών διαπραγματεύσεων σε έναν από τους πιο σημαντικούς κλάδους της ελληνικής οικονομίας, ενόψει και της νέας τουριστικής περιόδου, με βασικό στόχο τη διασφάλιση αξιοπρεπών αμοιβών, σταθερών εργασιακών σχέσεων και καλύτερων συνθηκών εργασίας για τους εργαζόμενους στον επισιτισμό και στον τουρισμό.

   Σε δηλώσεις του, ο πρόεδρος της ΓΣΕΒΕΕ, Γιώργος Καββαθάς, ανέφερε ότι υλοποιείται στην πράξη η συμφωνία-πλαίσιο που συνυπέγραψαν οι εθνικοί κοινωνικοί εταίροι και το υπουργείο Εργασίας, που πλέον αποτελεί νόμο του κράτους.

   Όπως είπε, από την 1η Απριλίου 2026, οι εργαζόμενοι τόσο στον επισιτισμό όσο και στα αρτοποιεία θα καλύπτονται στο σύνολό τους από τις δύο κλαδικές Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας που υπογράφηκαν.

   «Αποδεικνύεται έμπρακτα ότι, όταν υπάρχει πραγματική βούληση για ουσιαστικό κοινωνικό διάλογο, τα αποτελέσματα είναι απτά, καλύπτοντας τόσο την πλευρά των εργαζομένων όσο και εκείνη των εργοδοτών», σημείωσε ο κ. Καββαθάς, επισημαίνοντας ότι μια κλαδική σύμβαση δεν διασφαλίζει μόνο τα δικαιώματα των εργαζομένων, αλλά προστατεύει και τους εργοδότες από τον αθέμιτο ανταγωνισμό μεταξύ ομοειδών επιχειρήσεων.

   Από την πλευρά του, ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ, Γιάννης Παναγόπουλος, δήλωσε ότι το αποτέλεσμα αυτής της συμφωνίας καλύπτει το σύνολο των εργαζομένων στους κλάδους του επισιτισμού και της αρτοποιίας.

   Όπως υπογράμμισε ο κ. Παναγόπουλος, περισσότεροι από 50 Κωδικοί Αριθμοί Δραστηριότητας περιλαμβάνονται στη σύμβαση, «γεγονός που αναδεικνύει την ευρεία της εφαρμογή, η οποία, σύμφωνα με εκτιμήσεις, μπορεί να αφορά πάνω από 510.000 εργαζόμενους».

   «Η προσπάθεια αυτή οδηγεί στη δημιουργία Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας που θεμελιώνονται στη βάση του κοινωνικού διαλόγου.

   Οι συμβάσεις αυτές θα διαθέτουν πλέον μετενέργεια, θα καλύπτουν το σύνολο του κλάδου και θα αποτελούν σημαντικό εργαλείο για την αποτροπή του αθέμιτου ανταγωνισμού.

   Πρόκειται για τη μεγαλύτερη Συλλογική Σύμβαση Εργασίας που έχει υπογραφεί, μετά την περίοδο των μνημονίων και των δύσκολων ετών που ακολούθησαν», τόνισε ο κ. Παναγόπουλος.

   Ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων στον Επισιτισμό και στον Τουρισμό, Γεώργιος Χότζογλου, σχολίασε ότι πρόκειται για τη μεγαλύτερη Κλαδική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας στη χώρα.

   Όπως ανέφερε, ο κλάδος του επισιτισμού αποτελεί τον δεύτερο μεγαλύτερο εργοδότη στην Ελλάδα, μετά το Δημόσιο, γεγονός που αναδεικνύει τη σημασία της συγκεκριμένης συμφωνίας.

   Η πρόεδρος της Ομοσπονδίας Αρτοποιών Ελλάδας, Έλσα Κουκουμέρια, χαρακτήρισε τη σημερινή ημέρα ιδιαίτερα σημαντική, κάνοντας λόγο για ένα ουσιαστικό ορόσημο.

   Σύμφωνα με την κ. Κουκουμέρια, επιβεβαιώνεται ότι, μέσα από τον διάλογο και τη συνεργασία όλων των εμπλεκόμενων φορέων, υπάρχει η δυνατότητα επίτευξης βιώσιμων και καλύτερων λύσεων για τους εργαζόμενους.

   Η Ομοσπονδία Αρτοποιών Ελλάδας, όπως τόνισε, επικροτεί κάθε πολιτική και πρωτοβουλία που ενισχύει την απασχόληση, στηρίζει την υγιή επιχειρηματικότητα και συμβάλλει στη διαμόρφωση ενός καλύτερου μέλλοντος για τους εργαζόμενους.

   Ο γενικός γραμματέας της ΓΣΕΕ, Νίκος Φωτόπουλος, δήλωσε ότι, παρόλο που έχει ενστάσεις σχετικά με την ανάμειξη της ΓΣΕΕ στη συνυπογραφή των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, υπέγραψε, για να λάβουν αύξηση οι εργαζόμενοι του κλάδου.

Το KREPORT παρουσιάζει συνοπτικά τα αποτελέσματα της ενδιαφέρουσας έρευνας που δείχνει τις νέες συνθήκες στην εργασία, κυρίως τον τρόπο με τον οποίο τις αντιλαμβάνονται εργοδότες και εργαζόμενοι:

Το νέο τοπίο που διαμορφώνεται σταδιακά στην αγορά εργασίας σκιαγραφεί η έκθεση Workmonitor 2026 της Randstad. Πραγματοποιήθηκε τον Οκτώβριο του 2025 με τη συμμετοχή 27.062 εργαζομένων, και 1.225 εργοδοτών. Στην Ελλάδα συμμετείχαν 750 εργαζόμενοι και εργοδότες ηλικίας από 18-67 ετών:

Οι αμοιβές: Πέντε στους 10 εργαζόμενους έχουν βρει μια δεύτερη δουλειά για να μπορέσουν να τα βγάλουν πέρα με το κόστος ζωής και 8 στους 10 θα άλλαζαν δουλειά τους για τον μισθό.

Η επιλογή εργασίας: Το 81% των εργαζομένων δηλώνει ότι ο μισθός είναι ο κυριότερος παράγοντας για την αναζήτηση εργασίας. Σημαντικό κριτήριο είναι επίσης η ισορροπία εργασίας και προσωπικής ζωής (76%) και η εργασιακή ασφάλεια (75%).

Τεχνητή νοημοσύνη: Το 65% των εργοδοτών έχει επενδύσει στην τεχνητή νοημοσύνη τον τελευταίο χρόνο αλλά οι μισοί από τους εργαζόμενους πιστεύουν ότι αυτό ωφελεί τις εταιρείες. Ακόμα λιγότεροι, το 26%, δηλώνει ότι μπορεί να χρησιμοποιεί τις νέες τεχνολογίες. Όμως 4 στους 10 ανησυχούν ότι οι entry-level θέσεις εργασίας θα εξαφανιστούν τα επόμενα χρόνια.

Συνθήκες εργασίας : Η τηλεργασία, σύμφωνα με το 85% των εργοδοτών, έχει κάνει πιο δύσκολη τη συνεργασία με τους εργαζόμενους. Όμως το 44% των εργαζόμενων εκτιμούν την ευελιξία στην ώρα και τον τόπο εργασίας.

Αλλαγή εργασίας : Το 50% της γενιάς Ζ δηλώνει ότι παραιτήθηκε από μια θέση εργασίας γιατί δεν ταίριαζε με την προσωπική του ζωή. Το αντίστοιχο ποσοστό στους baby boomers είναι 31, πιθανότατα γιατί χρειάζεται να στηρίζουν οικονομικά τη γενιά Z.

Όπως προκύπτει από την ετήσια έκθεση του συστήματος ΕΡΓΑΝΗ, ο μέσος μισθός για πλήρες ωράριο στον ιδιωτικό τομέα αυξήθηκε το περασμένο έτος στα 1.516 ευρώ, έναντι 1.478 ευρώ το 2024, ενώ το μερίδιο της πλήρους απασχόλησης ανήλθε στο 78,5%, υψηλότερο κατά 2,1 μονάδες.

Παράλληλα, από την ανάλυση των δεδομένων μισθολογικής διαστρωμάτωσης γίνεται σαφές πως 280.000 εργαζόμενοι μετακινήθηκαν το 2025 σε μισθολογικά κλιμάκια άνω των 1.000 ευρώ σε σύγκριση με το 2024, σε μία ξεκάθαρη ένδειξη της ευρείας και συνεχιζόμενης βελτίωσης των εισοδημάτων. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν απτά οφέλη τα οποία κατανέμονται σε μεγάλο τμήμα των μισθωτών, και δεν πρόκειται για μία στατιστική στρέβλωση που θα μπορούσε να προκύψει μόνο από αυξήσεις στα υψηλότερα κλιμάκια.

Συγκεκριμένα, η έκθεση της «ΕΡΓΑΝΗ» δείχνει πως σχεδόν δύο στους τρεις ιδιωτικούς υπαλλήλους (63,5%), δηλαδή 1,56 εκατομμύρια άτομα, αμείβονται πλέον με περισσότερα από 1.000 ευρώ ανά μήνα, τη στιγμή που το αντίστοιχο ποσοστό το 2019 ήταν 36,3% και αναλογούσε σε μόλις 720.000 μισθωτούς.

Αυτό σημαίνει πως σε διάστημα μόλις έξι ετών οι ιδιωτικοί υπάλληλοι με μισθό άνω των 1.000 ευρώ αυξήθηκαν κατά 842.000, ήτοι υπερδιπλασιάστηκαν, παρά τις επιπτώσεις της πανδημίας, οι οποίες περιόρισαν δραστικά την οικονομική δραστηριότητα επί περίπου δύο χρόνια.

Ως αποτέλεσμα, πλέον οι δύο μεγαλύτερες ομάδες εργαζόμενων, οι οποίες αριθμούν συνολικά 992.000 άτομα, είναι αυτοί που λαμβάνουν 1.001 έως 1.200 ευρώ ανά μήνα και αυτοί που έχουν μισθό 1.201 έως 1.500 ευρώ, δηλαδή τα μεσαία στρώματα.

Στον αντίποδα, το 2019 τα δύο πολυπληθέστερα μισθολογικά κλιμάκια ήταν τα δύο χαμηλότερα: οι αμειβόμενοι με λιγότερα από 500 ευρώ, οι οποίοι ανέρχονταν σε 406.400, και όσοι έπαιρναν 501-600 ευρώ, οι οποίοι ξεπερνούσαν τους 216.000.

Μεγαλώνουν τα υψηλότερα κλιμάκια, μικραίνουν τα χαμηλότερα

Αυτό είναι απόρροια μίας ευρύτερης τάσης την τελευταία εξαετία. Από το 2019, τα κλιμάκια κάτω των 1.000 ευρώ συρρικνώθηκαν, επιβεβαιώνοντας και από αυτήν την οπτική γωνία ότι βρίσκεται σε εξέλιξη μία μεγάλης κλίμακας «αναρρίχηση» στη μισθολογική κλίμακα.

Ενδεικτικό είναι πως το 2019 σχεδόν 1,23 εκατομμύρια εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα είχαν απολαβές κάτω των 1.000 ευρώ. Το 2025 η εικόνα είχε αντιστραφεί. Μεταξύ του περασμένου έτους και του 2024 οι ιδιωτικοί υπάλληλοι στα στρώματα κάτω των 1.000 ευρώ ανά μήνα μειώθηκαν κατά σχεδόν 209.000, καθώς πολλοί μετακινήθηκαν σε υψηλότερα επίπεδα αποδοχών.

Ακόμα μεγαλύτερη εντύπωση προκαλεί η μείωση σε βάθος εξαετίας των εργαζόμενων που αμείβονταν με έως 500 ευρώ. Μεταξύ 2019 και 2025 η ομάδα αυτή περιορίστηκε κατά περισσότερα από 223.000 άτομα, που ισοδυναμεί με πτώση της τάξης 56%, καθώς η σταδιακή υποχώρηση της μερικής απασχόλησης και η ανοδική πορεία των μισθών άλλαξαν τα δεδομένα στην αγορά.

Πέραν της βελτίωσης των απολαβών, τα στοιχεία του συστήματος ΕΡΓΑΝΗ δείχνουν επίσης τη μεγάλη αύξηση της μισθωτής απασχόλησης στην Ελλάδα, η οποία συμβάλλει στους υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, σχολιάζουν κυβερνητικές πηγές.

Από τον Δεκέμβριο του 2019 έως το Δεκέμβριο του 2025, έχουν δημιουργηθεί περισσότερες από 563.000 νέες θέσεις εργασίας στον ιδιωτικό τομέα, εύρημα που συνάδει με τη νεότερη έκθεση της ΕΛΣΤΑΤ, σύμφωνα με την οποία η ανεργία τον τελευταίο μήνα του 2025 υποχώρησε στο 7,5%, που αποτελεί το χαμηλότερο επίπεδο από τον Μάιο του 2008.

Ο κ. Φάμελλος επεσήμανε πως η κυβέρνηση «αντί να κρύβεται και να κινδυνολογεί εις βάρος των συνδικαλιστών, οφείλει να αναλάβει, έστω και καθυστερημένα, την ευθύνη για την υποχώρηση των κανόνων υγείας και ασφάλειας και να συμφωνήσει να υπάρξει ενίσχυση των υπηρεσιών προς τους εργαζόμενους, όπως πρέπει να κάνει μια οργανωμένη Πολιτεία».

Παράλληλα, αναφέρθηκε στις «μεγάλες ελλείψεις» που υπάρχουν στα θέματα της καταγραφής των εργατικών δυστυχημάτων, αλλά και στα κενά στελέχωσης, νομοθεσίας ασφάλειας και υγιεινής και της Επιθεώρησης Εργασίας, ασκώντας κριτική στην κυβέρνηση που έχει αναθέσει αυτόν το σημαντικό ρόλο σε μια Ανεξάρτητη Αρχή για να διώξει τις ευθύνες από την κυβερνητική πολιτική.

«Η κυβέρνηση είναι απέναντι στον κόσμο της εργασίας. Ο ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ έχει επιλέξει από την ίδρυσή του να είναι το κόμμα των ανθρώπων της εργασίας. Αυτό για μας είναι ταυτότητά μας. Και η ασφάλεια της εργασίας αφορά και τους μισθωτούς και τους αγρότες και τους επαγγελματίες και τα μπλοκάκια, όλους τους χώρους εργασίας. Και βάζουμε σήμερα μπροστά το μεγάλο ζήτημα της υγείας και ασφάλειας της εργασίας» είπε χαρακτηριστικά, τονίζοντας πως «η ασφάλεια της εργασίας είναι αναπόσπαστο στοιχείο της προόδου μιας χώρας, αλλά και της ανάπτυξης και της βιωσιμότητας της επιχειρηματικότητας».

Ο κ. Στοϊμενίδης εξήγησε ότι το θλιβερό ρεκόρ εργατικών δυστυχημάτων για το 2025 δεν είναι ένα τυχαίο γεγονός, κάνοντας λόγο για ένα αποτέλεσμα το οποίο καθορίστηκε από το νομοθετικό πλαίσιο και τους τελευταίους νόμους που έχουν ψηφιστεί, τους οποίους χαρακτήρισε ως «σκληρότερους και ακόμα πιο αντεργατικούς» από τους μνημονιακούς νόμους.

Από τη μεριά του, ο κ. Κυπριανίδης ανέφερε ότι η κυβερνητική πολιτική έχει αποδείξει ότι στοχεύει εναντίων των εργαζομένων και των εκπροσώπων τους, αντί να προσπαθεί να λύσει τα προβλήματα.

Στη συνάντηση συμμετείχαν επίσης οι βουλευτές Α’ Θεσσαλονίκης Κατερίνα Νοτοπούλου και Χρήστος Γιαννούλης, ο συντονιστής της Νομαρχιακής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ Β’ Θεσσαλονίκης Γιώργος Ακριβόπουλος, ο διευθυντής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας Γιώργος Μπάκης και η συντονίστρια του τμήματος Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ Μπέττυ Σκούφα.

Αναλυτικά οι δηλώσεις του Σωκράτη Φάμελλου:

«Το τραγικό δυστύχημα στα Τρίκαλα και η απώλεια πέντε εργαζόμενων μητέρων ανέδειξε παράλληλα με τον αβάσταχτο πόνο στην περιοχή των Τρικάλων και τις οικογένειες των θυμάτων, και το μεγάλο και ουσιαστικό ζήτημα της ασφάλειας και της υγείας στην εργασία.

Για τον λόγο αυτόν, επιλέξαμε να κάνουμε μια ουσιαστική συζήτηση σήμερα εδώ στο Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Θεσσαλονίκης, με τον πρόεδρο της ΟΣΕΤΕΕ και πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Υγείας και Ασφάλειας, τον κ. Στοϊμενίδη, με τη φιλοξενία του κ. Κυπριανίδη για να μπορέσουμε να συζητήσουμε τις μεγάλες ελλείψεις που υπάρχουν στα θέματα της καταγραφής των εργατικών δυστυχημάτων, των κανόνων ασφάλειας και υγιεινής, της Επιθεώρησης Εργασίας, αλλά και όλων των τεχνικών στοιχείων που δημιουργούν ένα περιβάλλον ασφάλειας και υγείας στην εργασία, τονίζοντας ότι η ασφάλεια της εργασίας είναι αναπόσπαστο στοιχείο της προόδου μιας χώρας, αλλά και της ανάπτυξης και βιωσιμότητας της επιχειρηματικότητας.

Στη χώρα μας απαιτείται να γίνουν σημαντικές αλλαγές, διότι η κυβέρνηση έχει επιτεθεί και στα εργασιακά δικαιώματα τα τελευταία έξι χρόνια, αλλά και στα θέματα υγείας και ασφάλειας τα οποία έχει αποδυναμώσει.

Αντί να κρύβεται από τις ευθύνες της και να κινδυνολογεί για τους εκπροσώπους των εργαζομένων και εναντίον αυτών, οφείλει να αναλάβει, έστω και καθυστερημένα, την ευθύνη για την υποχώρηση των κανόνων υγείας και ασφάλειας και να συμφωνήσει να κάτσουμε σε ένα τραπέζι, ώστε να υπάρχει ενίσχυση των υπηρεσιών όπως πρέπει να κάνει μια οργανωμένη Πολιτεία. Και όχι πετώντας το μπαλάκι σε μια Ανεξάρτητη Αρχή.

Είμαστε εδώ ως ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ συνολικά, πρώτα απ’ όλα γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ έχει επιλέξει από την ίδρυσή του να είναι το κόμμα των ανθρώπων της εργασίας. Εμείς θέλουμε να εκπροσωπούμε τους ανθρώπους της εργασίας. Αυτό για μας είναι ταυτότητα.

Και σήμερα που γίνεται μια μεγάλη συζήτηση για την ασφάλεια της εργασίας, εμείς λέμε ότι κόσμος της εργασίας είναι όλοι οι εργαζόμενοι της μισθωτής εργασίας, αλλά είναι και οι εργαζόμενοι στην ύπαιθρο, είναι και οι εργαζόμενοι σε τομείς που δεν καταγράφονται τα εργατικά ατυχήματα και δυστυχήματα, όπως οι εργαζόμενοι στη θάλασσα, στα λατομεία και στα μεταλλεία. Ταυτόχρονα, είναι και οι επαγγελματίες, οι οποίοι και αυτοί έχουν σοβαρούς κινδύνους σε απαρχαιωμένες εγκαταστάσεις και με μέσα τα οποία δεν έχουν όλους τους κανόνες ασφαλείας. Είναι οι εργαζόμενοι με μπλοκάκια, είναι η ημιαπασχόληση, η ελαστική απασχόληση.

Ο ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ λοιπόν, εκπροσωπώντας τους ανθρώπους της εργασίας συνολικά, έρχεται και βάζει σήμερα το μεγάλο ζήτημα της υγείας και ασφάλειας της εργασίας, διακρίνοντας πλέον ξεκάθαρα στην ελληνική κοινωνία ότι η κυβέρνηση είναι απέναντι σε αυτά τα συμφέροντα. Είναι απέναντι στον κόσμο της εργασίας. Εμείς έχουμε επιλέξει, είμαστε μαζί με τον κόσμο της εργασίας».

Όπως τόνισε, «στόχος μας είναι να είμαστε χρήσιμοι στην κοινωνία, να βοηθάμε εργαζόμενους να βρουν δουλειά, να βοηθάμε επιχειρήσεις να βρίσκουν εργαζόμενους», επισημαίνοντας ότι η πρωτοβουλία αυτή έχει ήδη αποφέρει απτά αποτελέσματα.

Η υπουργός σημείωσε πως η ανεργία βρίσκεται σήμερα στο χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων δεκαεπτά ετών, γεγονός που δημιουργεί νέες προκλήσεις, με κυριότερη τη δυσκολία των επιχειρήσεων να εντοπίσουν προσωπικό αλλά και των εργαζομένων να βρουν την εργασία που τους ταιριάζει. «Προς αυτό τον στόχο συμβάλλουν οι Ημέρες Καριέρας, ένας σημαντικός θεσμός που υλοποιεί η ΔΥΠΑ σε περισσότερες από 18 πόλεις της χώρας», ανέφερε η υπουργός. Υπογράμμισε επίσης ότι περισσότεροι από 10.000 πολίτες έχουν ήδη βρει δουλειά μέσα από τη διοργάνωση, ευχαριστώντας τη διοίκηση και τους εργαζομένους της ΔΥΠΑ για «την εξαιρετική δουλειά που κάνουν για να φέρουν τα δύο μέρη κοντά».

Σε ερώτηση δημοσιογράφου σχετικά με την επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, η κ. Κεραμέως έκανε λόγο για μια «ιστορική συμφωνία» μεταξύ κυβέρνησης και κοινωνικών εταίρων. Όπως ανέφερε, «για πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας έχουμε κυβέρνηση και όλους τους εθνικούς εταίρους όχι να συζητούν, αλλά να συμφωνούν σε ένα ευρύτερο πεδίο ζητημάτων που αφορούν το εργασιακό δίκαιο». Σύμφωνα με την υπουργό, η συμφωνία αυτή οδηγεί σε περισσότερες συλλογικές συμβάσεις, ευκολότερη επέκτασή τους και, τελικά, «σε ασφάλεια για τον εργαζόμενο, εν δυνάμει αυξήσεις αποδοχών και παροχών και ένα πιο σταθερό εργασιακό περιβάλλον με ξεκάθαρους κανόνες για όλους». Τόνισε μάλιστα χαρακτηριστικά ότι επιτεύχθηκε «μετά από επτά μήνες διαπραγματεύσεων» και το καταφέραμε όλοι μαζί».

Από την πλευρά της, η διοικήτρια της ΔΥΠΑ, Γιάννα Χορμόβα, υπογράμμισε τη μεγάλη ανταπόκριση εργαζομένων και επιχειρήσεων στη σημερινή εκδήλωση στην πόλη της Δράμας. «Τριάντα επιχειρήσεις, με 700 προσφερόμενες θέσεις εργασίας, και οι προεγγραφές έχουν ήδη ξεπεράσει τον προσφερόμενο αριθμό», ανέφερε, σημειώνοντας ότι η προσέλευση από το πρωί ήταν ιδιαιτέρως αυξημένη. Χαρακτήρισε τη δράση «μοναδικό εργαλείο σύζευξης ανθρώπων που αναζητούν τη θέση τους στην αγορά εργασίας και επιχειρήσεων που αναζητούν τον κατάλληλο εργαζόμενο».

Η κ. Χορμόβα πρόσθεσε ότι η δυνατότητα που προσφέρουν οι Ημέρες Καριέρας είναι αμφίπλευρη, «είναι η μοναδική ευκαιρία να μπορεί ένας υποψήφιος μέσα σε μία ημέρα να δει πενήντα-εξήντα διαφορετικές επιχειρήσεις και, ταυτόχρονα, από τη μεριά των επιχειρήσεων, να μιλήσουν με πολλούς ανθρώπους και να αξιολογήσουν τόσο πολλά και διαφορετικά βιογραφικά».

Η διοργάνωση στη Δράμα εντάσσεται σε έναν θεσμό που έχει πλέον καθιερωθεί πανελλαδικά, με στόχο την ενίσχυση της απασχόλησης, την προώθηση της επιχειρηματικότητας και την ανάδειξη των δυνατοτήτων της ελληνικής αγοράς εργασίας.

 Μάλιστα τόνισε πως μερικές διατάξεις του νομοσχεδίου ψηφίστηκαν με πάνω από 220 βουλευτές, ενώ το μισό νομοσχέδιο ψηφίστηκε πάνω από τα 3/5 της ελληνικής Βουλής. «Πόσο καταστροφικό μπορεί να είναι κάτι που ψηφίζεται με τόσο μεγάλη πλειοψηφία;» σημείωσε, ενώ πρόσθεσε πως «ο ΣΥΡΙΖΑ ενώ συμμετείχε σε όλες τις συζητήσεις 40 ώρες, 6 συνεδριάσεις, ξαφνικά επέλεξε να φύγει από την ψηφοφορία και να μην ψηφίσει καθόλου» αποδίδοντας την αποχώρηση στην ονομαστική ψηφοφορία σε ένα ένα τα άρθρα που ζήτησε η Νέα Δημοκρατία.

Μεταξύ άλλων , η κ. Κεραμέως τόνισε πως «η θέση του εργαζόμενου ενισχύεται σημαντικά» σημειώνοντας πως «η ανεργία έχει μειωθεί στο 8%, δίνοντας μεγαλύτερη διαπραγματευτική ισχύ στους εργαζόμενους», ενώ υπογράμμισε πως «Δεν καταργείται το 8ωρο, δεν καταργείται το πενθήμερο».

«Στόχος μας είναι να αυξάνουμε μισθούς και συντάξεις και ταυτόχρονα να μειώνουμε φόρους και εισφορές»

Αναφερόμενη στις αποδοχές των εργαζομένων σημείωσε πως «ο μέσος μισθός πλήρους απασχόλησης διαμορφώνεται στα 1478 ευρώ», ενώ μόνο «με την εφαρμογή της ψηφιακής κάρτας οι αποδοχές των εργαζομένων αυξήθηκαν κατά 48%».

Για την τετραήμερη εργασία

Η υπουργός Εργασίας τόνισε ότι το νομοσχέδιο ενισχύει το δικαίωμα των εργαζομένων να ζητούν τετραήμερη εργασία 10 ώρες την ημέρα. Όπως ανέφερε: «Μέχρι τώρα αυτό επιτρεπόταν μόνο για 6 μήνες το χρόνο. Άρα επεκτείνεται αυτό το δικαίωμα να ζητήσει τετραήμερη εργασία για όλο τον χρόνο.»

Σύμφωνα με την υπουργό, η θέση του εργαζόμενου ενισχύεται σημαντικά, δεδομένου ότι η ανεργία έχει μειωθεί στο 8%, δίνοντας μεγαλύτερη διαπραγματευτική ισχύ στους εργαζόμενους.

Ρύθμιση του 13ώρου

Αναφορικά με το λεγόμενο 13ωρο, η κ. Κεραμέως ξεκαθάρισε: «Δεν καταργείται το 8ωρο, δεν καταργείται το πενθήμερο. Αυτή η ρύθμιση είναι μία κατ’ εξαίρεση ρύθμιση που μπορεί να εφαρμοστεί μόνο μέχρι 37 ημέρες τον χρόνο, και μόνο εάν συμφωνεί ο εργαζόμενος.»

Επιπλέον, η ρύθμιση προσφέρει μεγαλύτερες αποδοχές σε σχέση με όσα ίσχυαν για εργαζόμενους που απασχολούνταν σε δύο εργοδότες, χωρίς να θίγει τα θεσπισμένα χρονικά όρια εργασίας.

Αύξηση μισθών και προστασία εργαζομένων

Η υπουργός επεσήμανε τις αυξήσεις στον κατώτατο μισθό, από τα 650€ στα 880€, και ανακοίνωσε νέες αυξήσεις που θα ισχύσουν από τον επόμενο χρόνο. Όπως δήλωσε: «Η Ελλάδα είναι στην 11η θέση από τις 22 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που έχουν νομοθετικά προβλεπόμενο κατώτατο μισθό. Στόχος μας είναι να αυξάνουμε μισθούς και συντάξεις και ταυτόχρονα να μειώνουμε φόρους και εισφορές.»

Επιπλέον, ανέφερε την επιτυχημένη εφαρμογή της ψηφιακής κάρτας εργασίας, η οποία αυξάνει τις αποδοχές των εργαζομένων και βελτιώνει την εφαρμογή της εργατικής νομοθεσίας.

Ενίσχυση της αγοράς εργασίας και κατάρτιση εργαζομένων

H Υπουργός αναφέρθηκε επίσης στις πρωτοβουλίες για την αντιμετώπιση των κενών θέσεων εργασίας: «Πάνω από 49.000 παντρέματα μεταξύ προσφοράς και ζήτησης έχουν ήδη γίνει μέσω ηλεκτρονικών πλατφορμών. Επενδύουμε στην κατάρτιση και επανακατάρτιση ανθρώπινου δυναμικού, ενώ προσφέρουμε ειδικότητες σε μεγάλη ζήτηση, όπως τουρισμός και εστίαση.»

Η κυβέρνηση, όπως εξήγησε, στοχεύει στη μείωση της ανεργίας και στην ενίσχυση της διαθεσιμότητας ανθρώπινου δυναμικού για τις ανάγκες της αγοράς εργασίας.