Όπως επισημαίνει, η συγκεκριμένη ενέργεια εγείρει σοβαρά ερωτήματα ως προς τη συμμόρφωση με τους κανόνες International Traffic in Arms Regulations (ITAR) του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ, δεδομένου ότι τα Κατεχόμενα αποτελούν έδαφος μη αναγνωρισμένο από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Προσθέτει ότι «η ελληνική πλευρά πρέπει να θέσει το ζήτημα και σε ευρωπαϊκό και σε διεθνές επίπεδο και να διεκδικήσουμε το αυτονόητο, ότι, δηλαδή, σε μια κατεχόμενη περιοχή δεν μπορεί να υπάρχουν τέτοιου είδους αντιλήψεις».

Ο Βουλευτής του ΠΑΣΟΚ εφιστά την προσοχή της κυβέρνησης, καθώς – όπως λέει – η εν λόγω ενέργεια μπορεί να οδηγήσει στη διακοπή του προγράμματος αναβάθμισης των τουρκικών F16 και να αποτελέσει την οριστική τελεία στις όποιες συζητήσεις για αγορά F35 από την Τουρκία.

Το συγκεκριμένο θέμα το ανέδειξε, μετά απο έρευνά του, ο Καθηγητής Θεωρίας Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, Σπύρος Λίτσας.

Ο κ. Λαζαρίδης είχε αναπτύξει αυτή τη θέση και προ ημερών στη Βουλή για να υπάρξει απάντηση από τον υπουργό Εξωτερικών που αξιολογήθηκε σαν “άδειασμα”, ενώ λίγο αργότερα με δηλώσεις του ο κυβερνητικός εκπρόσωπος τον κάλυψε πολιτικά. Η δήλωση είχε προκαλέσει μπαράζ ανακοινώσεων από το ΠΑΣΟΚ που κάλεσε την κυβέρνηση ακόμα και να αποπέμψει τον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο της ΝΔ.

Όμως, ο κ. Λαζαρίδης επανήλθε:

“Ο Σημίτης ευχαρίστησε τους Αμερικανούς, όχι ο Μητσοτάκης”, επέμεινε ο Μακάριος Λαζαρίδης, λέγοντας, μάλιστα, ότι ο υπουργός Εξωτερικών Γ. Γεραπετρίτης δεν τον “άδειασε” με αφορμή την γνωστή παρέμβασή του στη Βουλή για “γκριζάρισμα” του Αιγαίου επί της κυβέρνησης του Κ. Σημίτη και επικαλέστηκε τη δήλωση του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη που τον στήριξε.

“Η θεωρία των γκρίζων ζωνών ξεκίνησε μετά την καταστροφική διαχείριση της κρίσης των Ιμίων. Μην μας λέτε ότι μας επιβάλλουν οι ΗΠΑ (την πολιτική στα ελληνοτουρκικά), ο Σημίτης τις ευχαρίστησε, ψέματα είναι; Η θεωρία των γκρίζων ζωνών που όλα τα κόμματα δεν αποδεχόμαστε είναι προϊόν της τραγικής διαχείρισης Σημίτη”.

Δείτε ολόκληρη την αντιπαράθεση:

Ο Θάνος Πλεύρης έκανε λόγο για άθλιους χειρισμούς της τότε κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και επί της ουσίας υιοθέτησε την άποψη ότι αυτοί οι χειρισμοί διευκόλυνας την Τουρκία να οικοδομήσει το ιδεολόγημα των “γκρίζων ζωνών”.

Δείτε το βίντεο:

🔵Θ. Πλεύρης: «Το ΠΑΣΟΚ πρέπει να σκύβει το κεφάλι για τα Ίμια, ο χειρισμός ήταν άθλιος και νιώσαμε εθνική ντροπή»

Δείτε καθημερινά στις 20:00 την εκπομπή #ΗΕπόμενηΜέρα με τον @serkot65 στο #Action24 pic.twitter.com/k05ztFHUjU

— Action24 (@action24tv) January 29, 2026

Βάσει του καταστατικού χάρτη της χώρας, σε περίπτωση αδυναμίας άσκησης καθηκόντων από τον πρόεδρο, η εξουσία μεταβιβάζεται στην εκτελεστική αντιπρόεδρο, Ντέλσι Ροδρίγκες. Η ίδια δήλωσε ότι η κυβέρνηση δεν γνωρίζει την τοποθεσία του Νικολάς Μαδούρο ούτε της συζύγου του, Σίλια Φλόρες, ζητώντας παράλληλα αποδείξεις «ότι είναι ζωντανοί».

Την ίδια ώρα, το μέλλον του καθεστώτος τίθεται πλέον ανοιχτά υπό αμφισβήτηση, με την αντιπολίτευση – τόσο εντός όσο και εκτός της χώρας – να βλέπει τη συγκυρία ως ενδεχόμενο σημείο καμπής. Η αντιπολίτευση της Βενεζουέλας, υπό την ηγεσία της νομπελίστριας Μαρίας Κορίνας Ματσάδο, υποστηρίζει ότι νόμιμος πρόεδρος είναι ο εξόριστος πολιτικός Εντμούντο Γκονσάλες Ουρούτια.

Μέσα σε αυτό το κλίμα, αναλυτές και διπλωματικές πηγές εξετάζουν τρία βασικά σενάρια για την επόμενη ημέρα:

1. Η συνταγματική οδός – Άρθρο 233

Σε περίπτωση που διαπιστωθεί «απόλυτη απουσία» του προέδρου, όπως ορίζει το Σύνταγμα, η Ντέλσι Ροδρίγκες αναλαμβάνει προσωρινά την προεδρία και προκηρύσσει εκλογές εντός 30 ημερών. Ο πρόεδρος που θα εκλεγεί θα έχει πλήρη εξαετή θητεία, επαναφέροντας – τουλάχιστον θεσμικά – την ομαλότητα.

2. Κατάρρευση του καθεστώτος

Ένα δεύτερο, πιο ριζικό σενάριο αφορά μαζικές παραιτήσεις ή διαφυγή κορυφαίων στελεχών του καθεστώτος. Σε αυτή την περίπτωση, επικρατέστερος υποψήφιος της αντιπολίτευσης θεωρείται ο Εντμούντο Γκονσάλες Ουρούτια, ακαδημαϊκός και διπλωμάτης καριέρας, ο οποίος συμμετείχε στις εκλογές του 2024 και σήμερα βρίσκεται εξόριστος στην Ισπανία.

Ο Γκονσάλες υποστηρίζεται ανοιχτά από τη Μαρία Κορίνα Ματσάδο, η οποία τιμήθηκε πρόσφατα με Νόμπελ Ειρήνης. Μιλώντας στο Όσλο, μετά την απονομή του βραβείου, δήλωσε ότι το κίνημά της προετοιμάζεται για «μια ομαλή και ειρηνική μετάβαση» μόλις αποχωρήσει ο Μαδούρο.

Τον Δεκέμβριο, η ίδια αποκάλυψε ότι ο Γκονσάλες τής πρότεινε να αναλάβει τη θέση της αντιπροέδρου, υποστηρίζοντας ότι «η συντριπτική πλειονότητα» της αστυνομίας και των ενόπλων δυνάμεων θα ακολουθήσει τις εντολές μιας νέας κυβέρνησης από τη στιγμή που θα ξεκινήσει η πολιτική μετάβαση.

3. Στρατιωτική κατάληψη της εξουσίας

Το τρίτο και πιο ασταθές σενάριο αφορά άμεση εμπλοκή του στρατού. Ο υπουργός Άμυνας Βλαντιμίρ Παδρίνο Λόπες, σε δήλωσή του μετά τα αμερικανικά πλήγματα τα ξημερώματα του Σαββάτου, προειδοποίησε ότι η Βενεζουέλα θα αντισταθεί σε οποιαδήποτε παρουσία ξένων στρατευμάτων.

«Αυτή η εισβολή συνιστά τη μεγαλύτερη προσβολή που έχει υποστεί ποτέ η χώρα», δήλωσε χαρακτηριστικά, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο περαιτέρω στρατιωτικών κινήσεων.

Όταν, εκεί κοντά στο 2012, ο πρώην πρωθυπουργός προσκάλεσε τον κ. Παππά από την Σκωτία, όπου σπούδασε και ζούσε, να επιστρέψει μόνιμα στην Ελλάδα, άρχισε να οικοδομείται, όχι μόνο μία στενή πολιτική σχέση αλλά και μία προσωπική φιλία. Ο Νίκος Παππάς έγινε σταδιακά το ισχυρότερο στέλεχος και ο πολιτικός με την μεγαλύτερη επιρροή στον Αλέξη Τσίπρα, κάτι που ενισχύθηκε περαιτέρω όταν ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε κυβέρνηση.

Η υπόθεση των τηλεοπτικών αδειών ήταν μία από τις μεγαλύτερες συγκρούσεις της “ΠΦΑ” με τους ιδιοκτήτες ΜΜΕ, έφεραν την τότε κυβέρνηση αντιμέτωπη με ισχυρότατες πιέσεις, ενώ υπήρξαν φιλικές συμβουλές για “φρένο” ακόμα και από τον τότε ΠτΔ Προκόπη Παυλόπουλο, ο οποίος είχε την εμπειρία του “Βασικού Μετόχου” από την κυβέρνηση Καραμανλή.

Η διαρροή μικρού μόνο αποσπάσματος από το βιβλίο του Αλέξη Τσίπρα, όπου γίνεται αυτοκριτική για τους χειρισμούς (όχι την πολιτική απόφαση) στο θέμα των τηλεοπτικών αδειών, και η αμφισβήτηση της επιμονής, τότε, του κ. Παππά για την αδειοδότηση μόνο τεσσάρων καναλιών (πόρισμα πανεπιστημίου Φλωρεντίας), δημιούργησε εύλογα την αίσθηση ότι ο πρώην πρωθυπουργός “καίει” την επιλογή του πρώην υπουργού του να κλείσει για δύο ημέρες και νύχτες τους καναλάρχες στα γραφεία της Γενικής Γραμματείας Επικοινωνίας. Εάν συνυπολογίσει κανείς το βαρύ κλίμα στις σχέσεις των δύο, από την περίοδο Κασσελάκη, πολλοί σκέφτηκαν ότι ο Αλέξης Τσίπρας “εξοβελίζει” τον πρώην υπουργό του.

Η κριτική Τσίπρα

Στο απόσπασμα του βιβλίου πάντως, που έγινε γνωστό σήμερα, ο Αλέξης Τσίπρας αναφέρει πως «ήταν λάθος μας» το «ότι παρασυρθήκαμε σε μια λογική μετωπικής σύγκρουσης με τους επιχειρηματίες» και πως η διαδικασία του διαγωνισμού που ακολουθήθηκε «ήταν επιθετικά επιδεικτική», θυμίζοντας «τις εικόνες με τους ιδιοκτήτες καναλιών κλεισμένους στο κτίριο της Γενικής Γραμματείας Ενημέρωσης».

Ο τελευταίος, ωστόσο, μιλώντας στο Action24, υπενθύμισε τον πολύ θεσμό, “υποστηρικτικό” όπως είπε, πρόλογο που συνέγραψε ο Αλέξης Τσίπρας στο βιβλίο του “ΜΜΕ την άδειά σας”, το οποίο εξιστορεί ακριβώς εκείνη την “πολεμική” περίοδο της διακυβέρνησης. “Εγώ αυτό κρατώ στο μυαλό και την καρδιά μου”, είπε ο πρώην υπουργός, στέλνοντας μήνυμα σε όσα διέρρευσαν περί την κριτικής-αυτοκριτικής του πρώην πρωθυπουργού στο υπό έκδοση βιβλίο του.

“ΕΔΕ” για την διαρροή

Το περίεργο είναι, πάντως, ότι ουδείς φαίνεται να γνωρίζει πώς προεκυψε η διαρροή του επίμαχου αποσπάσματος της “Ιθάκης”. Προσοχή, μόνο αυτό, όχι κάποιο άλλο, και μάλιστα από μία ενότητα 14 σελίδων, όπου γίνεται περιγραφή της “μάχης” των τηλεοπτικών αδειών. Ο εκδοτικός οίκος Gutenberg είναι σοβαρός και θεωρείται σχεδόν απίθανο να έκανε την σχετική διαρροή. Το επιτελείο Τσίπρα, ακόμα περισσότερο: για ποιό λόγο να το κάνει; Πρέπει να σημειωθεί ότι το απόσπασμα δημοσιεύτηκε στο σάϊτ του Documento του Κ. Βαξεβάνη, ο οποίος είχε καλές σχέσεις με τον πρώην πρωθυπουργό, όμως εδώ και καιρό ασκεί σκληρή κριτική, ακόμα και σε επιθετικούς προσωπικούς τόνους. Ο δημοσιογράφος- εκδότης έχει φιλικές σχέσεις με το Νίκο Παππά, όμως δύσκολο να φανταστεί κανείς κάποια σύνδεση.

Στη Λ. Αμαλίας, πάντως, γίνεται …ΕΔΕ για τη διαρροή, αν και ο Αλέξης Τσίπρας δεν ανησυχεί, καθώς, όπως είπε, ξέρει ότι “θα φάει ξύλο” για όσα και για όσους γράφει στο βιβλίο του.

Άλλωστε, τα μηνύματα του ίδιου του πρωθυπουργού από τη ΔΕΘ, όσο και του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη, έχουν προλειάνει το έδαφος. Η κυβέρνηση προσπαθεί να κλείσει το κεφάλαιο της σύγκρουσης με τον πρώην πρωθυπουργό και της διαγραφής του. “Η προσωπική μου άποψη είναι, ναι”, είπε ορθά κοφτά ο κ. Λαζαρίδης στο σχετικό ερώτημα.

Κι επειδή ο Μακάριος δεν είναι ένας τυχαίος βουλευτής, εκτός από κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος, είναι και στενός συνομιλητής του πρωθυπουργού (του ζητήθηκε και ανέλαβε και εισηγητής για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ στη Βουλή), η γνώμη του μετράει διπλά. Και εντείνει τις φήμες ότι εν ευθέτω χρόνω, κι εφόσον πρώτα πειστεί ο πρώην πρωθυπουργός να μην ιδρύσει κόμμα, ο δρόμος της επιστροφής του στη Ν.Δ είναι ανοικτός.

«Αν εσείς πιστεύετε ότι αυτά είναι συλλαλητήρια, πολιτικά ουδέτερα, άποψή σας. Κάπου αναλαμβάνω και ευθύνες που δεν μου αναλογούν. Εάν πιστεύετε ότι αυτό είναι μία απλή ειρηνική διαμαρτυρία, για να αποτίνουν φόρος τιμής στα θύματα, εντάξει, κάνω εγώ λάθος» είπε ο υπουργός Υγείας.

Η επισήμανση “…αναλαμβάνω και ευθύνες που δεν μου αναλογούν”, σε συνδυασμό με άλλες αναφορές, είναι αποκαλυπτική της απόφασης του υπουργού Υγείας να …αναστείλει τις πυκνές εμφανίσεις του, τις τελευταίες ημέρες, με δηλώσεις του σχετικά με τα συλλαλητήρια που κρίθηκαν εμπρηστικές από την αντιπολίτευση αλλά και από πολύ κόσμο. Οι πληροφορίες φέρουν το επιτελείο του Μεγάρου Μαξίμου -κάποιοι λένε και προσωπικά ο πρωθυπουργός- να δυσαρεστήθηκε από την δήλωση του υπουργού ότι “όλα τα έκανε σωστά ο Καραμανλής”, αναφερόμενος σε τυχόν ευθύνες του πρώην υπουργού Μεταφορών. Κι αυτό επειδή στο Μαξίμου έχει πλέον αξιολογηθεί ως εσφαλμένη εκείνη την στήριξη που παρασχέθηκε στον Κώστα Καραμανλή μετά το σιδηροδρομικό δυστύχημα και κυρίως ότι του δόθηκε η δυνατότητα να είναι στα ψηφοδέλτια της Ν.Δ στις Σέρρες και φυσικά να επανεκλεγεί.

Η επιμονή του Άδωνη να στηρίζει ακόμα και τώρα τον πρώην υπουργό, σε συνδυασμό με τις αναφορές του περί “όχλου” και άλλα προσβλητικά για τον κόσμο που θα κατέβει στα συλλαλητήρια, οδηγούν, ως φαίνεται, σε …απόσυρση του από τα τηλεοπτικά πάνελ. Τουλάχιστον για τις επόμενες ημέρες, μέχρις ότου αποσαφηνιστεί η νέα κατάσταση που θα ακολουθήσει τα μεγάλα συλλαλητήρια.

Ο υπουργός Υγείας, ωστόσο, ήταν προβληματισμένος και για όσα είπε εναντίον του ο Αντώνης Κανάκης στο “Ράδιο Αρβύλα”, αλλά και από απειλητικά ή επιθετικά μηνύματα που, όπως είπε, δέχεται. Οι πληροφορίες, μάλιστα, τον φέρουν να διαμαρτυρήθηκε στην ιδιοκτησία του καναλιού, αν και δεν σκέφτεται να κινηθεί νομικά εναντίον της εκπομπής.

Το ερώτημα είναι εάν η “απόσυρση” Γεωργιάδη είναι μόνο δική του απόφαση, ή εάν δόθηκε άνωθεν εντολή. Πάντως, η δήλωσή του ότι “αναλαμβάνει ευθύνες που δεν του αναλογούν”, αποτελεί αιχμή κατά του Μαξίμου που δεν κατέστη εφικτό να πείσει κορυφαίους υπουργούς να βγουν το προηγούμενο διάστημα να στηρίξουν την κυβερνητική θέση κατά της συγκάλυψης. Κάτι που είναι ακριβές, αφού εκτός του ιδίου του Μάκη Βορίδη και του Θάνου Πλεύρη (η δεξιά της… δεξιάς), ελάχιστα κυβερνητικά στελέχη αποφάσισαν να εκτεθούν και όσοι το έπραξαν κινήθηκαν σε μάλλον …νωχελικούς τόνους.

Ιστορικό ξέσπασμα του Αντώνη Κανάκη κατά Μητσοτακη για τα Τεμπη: κάθομαι εγώ σαν το μαλάκα εδώ και ουρλιάζω και η ζωή θα συνεχίζεται κανονικά αύριο. #radioarvyla @radioarvyla #τεμπη_εγκλημα #Τεμπη_συγκαλυψη #τεμπη pic.twitter.com/jrVES0hv17

— FREEDY & BRUNA (@FREEDYBRUNA) February 24, 2025

Μετά την κόντρα για τα ενοίκια, κι ενώ ο υπουργός Ανάπτυξης είπε στον κ. Γερουλάνο ότι δεν γνωρίζει επειδή ο ίδιος δεν έχει ζήσει στο ενοίκιο -σε αντίθεση με εκείνον που ζούσε και γνωρίζει τι σημαίνει, όπως είπε, να μην έχεις να το πληρώσεις-, ο τελευταίος πλησίασε τα υπουργικά έδρανα και του απηύθυνε τον λόγο: “Είπες χοντρή μ@@@κία”.

Ο Παύλος Γερουλάνος εξήγησε, λοιπόν, στην εκπομπή του Σεραφείμ Κοτρώτσου κάτω από ποιές συνθήκες είπε όσα είπε στον Τάκη Θεοδωρικάκο (δείτε το video στα πρώτα λεπτά). Μάλιστα, τόνισε, με χιούμορ πως όσα του είπε θα μπορούσαν αν εκληφθούν και ως “συντροφικό μαχαίρωμα”, παραπέμποντας στην παλαιότερη θητεία του υπουργού Αναπτυξης ως επικεφαλής του γραφείου του ΠΑΣΟΚ όταν γραμματέας του κόμματος ήταν ο Κώστας Λαλιώτης.

Π. Γερουλάνος – @P_Yeroulanos: «Οι προσωπικές επιθέσεις από τον Υπουργό Ανάπτυξης δεν έχουν νόημα όταν υπάρχει το ζήτημα της ακρίβειας»

Δείτε καθημερινά στις 21:00 την εκπομπή #ΗΕπόμενηΜέρα με τον @serkot65 στο #Action24. pic.twitter.com/ga3PxXqbIT

— Action24 (@action24tv) December 12, 2024

“Εγώ έκανα μία κριτική στην κυβέρνηση, η οποία, όπως κάνω πάντοτε, ήταν πολιτική, διότι πιστεύω στην πολιτική κριτική, δεν μου αρέσουν οι προσωπικές αντιπαραθέσεις και οι προσβολές. Μου απάντησε (ο Τάκης Θεοδωρικάκος) με προσωπική επίθεση και δεν του απάντησα. Το θέμα είναι ότι μου έκανε προσωπική επίθεση απέναντι σε μία πολιτική κριτική, κι αυτό δεν έχει νόημα. Ο κόσμος, την ώρα που έχει πρόβλημα, δεν θέλει να βλέπει τον κ. Χατζηδάκη και τον κ. Θεοδωρικάκο να τσακώνονται εάν φταίει η ακρίβεια στα τρόφιμα ή στα ενοίκια…Δεν προσβάλλω κανέναν αλλά δεν δέχομαι και να με προσβάλλουν. Όταν δέχεσαι μία προσωπική επίθεση πας και λες, κοίταξε να δεις, αυτό δεν θα ξαναγίνει μεταξύ μας. Και το λες με οποιονδήποτε τρόπο. Ε, με τον κύριο Θεοδωρικάκο επειδή γνωριζόμαστε και πολλά χρόνια, μία λέξη παραπάνω δεν πειράζει, πείτε το και συντροφικό μαχαίρωμα”.

Σεραφείμ Κοτρώτσος

Ο τέταρτος στην κατάταξη του πρώτου γύρου έγινε έτσι το κρισιμότερο ίσως πρόσωπο για τον θρίαμβο Κασσελάκη. Πιθανότατα θα κέρδιζε και χωρίς την υποστήριξη του πρώην υπουργού και στενού συνεργάτη του Αλέξη Τσίπρα, η συγκρότηση, όμως, του “διδύμου” εκτός από την μετακίνηση κρίσιμης μάζας ψηφοφόρων προσέφερε στον νέο πρόεδρο την “πολιτικότητα” που δεν διέθετε.

Υπό αυτή την έννοια, αναμένει κανείς ο πρώην υπουργός να είναι το κεντρικό πρόσωπο στην κατεύθυνση της επανίδρυσης- ακούγεται ότι πιθανώς να προταθεί για γραμματέας του κόμματος.

Στην ζυγαριά, ενώ ο Στέφανος Κασσελάκης αναδείκνυε την συμμαχία του με τον “πολιτικό” και “κομματικό” Νίκο Παππά, μία μεγάλη ομάδα στελεχών της παλαιάς φρουράς, τα ονόματα των οποίων παραπέμπουν στον “περίκλειστο” και μάλλον φοβικό ΣΥΡΙΖΑ, εξαπέλυαν επιθέσεις εναντίον του φαβορί της εσωκομματικής κούρσας και δήλωναν στήριξη στην Έφη Αχτσιόγλου. Ενισχύοντας, έτσι, τον ανανεωτικό και ανατρεπτικό χαρακτήρα του νικητή του πρώτου γύρου. Καλό δεν της έκαναν…

Η Έφη Αχτσιόγλου μετά…

Για την τελευταία, η εσωκομματική εκλογή ανέδειξε το αυτόφωτο πολιτικό και ηγετικό της προφίλ, από την άλλη δεν απέφυγε σοβαρά σφάλματα τοποθέτησης, δεν άκουσε εγκαίρως τα βουβά μηνύματα της βάσης, δεν κατόρθωσε να αναδείξει τα νεότερα πρόσωπα που την στήριζαν, και άφησε να δημιουργούνται εντυπώσεις που παρέπεμπαν στις γκρίζες φάσεις της διακυβέρνησης 2015-19. Ό,τι, δηλαδή, μία ηγετική ομάδα που είχε ηττηθεί τρεις φορές από τον Κυριάκο Μητσοτάκη αντιμετώπιζε έναν εντελώς νέο πολιτικό με ισχυρή επιρροή στην κοινωνία που υποσχόταν να νικήσει τον πρωθυπουργό.

Το νέο τοπίο

Με βάση τις δηλώσεις του νικητή και της ηττημένης της εκλογής, τα σύννεφα της διάσπασης που αρκετοί προεξοφλούσαν μάλλον αραιώνουν. Το γεγονός ότι ίσως αποχωρήσουν ή περιθωριοποιηθούν πρόσωπα της παλαιάς φρουράς δεν έχει ιδιαίτερη αξία. Το ενδιαφέρον στρέφεται στο μπλοκ που θα συγκροτήσει το 43% της ομάδας Αχτσιόγλου και η πραγματική επιρροή που θα αποκτήσει στους εσωκομματικούς συσχετισμούς, δεδομένου ότι τα κομματικά όργανα ίσως δεν εκλεγούν απευθείας από τα μέλη- μένει να φανεί…

Η αριστερή γροθιά της Έφης Αχτσιόγλου δηλώνει την παρουσία του πιο ριζοσπαστικού τμήματος του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ και είναι βέβαιο πως η ίδια θα διεκδικήσει να εδραιώσει αυτή την επιρροή. Πολλά, αν όχι όλα, θα κριθούν από τις κινήσεις ενσωμάτωσης που θα κάνει ο νέος αρχηγός: Εάν για παράδειγμα δώσει δείγματα γραφής με την τοποθέτηση του Σωκράτη Φάμελλου ως πρόεδρο της Κ.Ο, εάν αφήσει χώρο στον Νίκο Παππά να χειριστεί τις εσωτερικές ισορροπίες, εάν διαχωρίσει πλήρως τη θέση του από τα ακραία κέντρα στα σόσιαλ μίντια, εάν κρατήσει δίπλα του μεν αλλά σε ικανή απόσταση τον Παύλο Πολάκη και την ομάδα του. Και, φυσικά, εάν επιχειρήσει να συγκροτηθεί γρήγορα ολοκληρωμένο πολιτικό σχέδιο που θα περιλαμβάνει προτάσεις και από την άλλη πλευρά.

Ο Στ. Κασσελάκης, έχοντας δίπλα του τον Νίκο Παππά, βασικό παράγοντα που έγειρε την πλάστιγγα υπέρ του μεταξύ πρώτου και δεύτερου γύρου, είπε ότι στον πόλεμο, ο πρώτος είναι πρώτος και ο δεύτερος τίποτα, αλλά μεταξύ συντρόφων, ο πρώτος είναι πρώτος και ο δεύτερος πρώτος. Αδιευκρίνιστο ακόμα εάν και με ποιον τρόπο σκοπεύει να κάνει πράξη αυτή την υπόσχεση.

Η αξιοποίηση της Έφης Αχτσιόγλου θα αφοπλίσει και τους σκληρούς ριζοσπάστες ( η άκομψη (επιεικώς) ανάρτηση του Ευκλείδη Τσακαλώτου μάλλον ως κραυγή μοναχικού λύκου στην στέππα ακούστηκε…) καθώς και τους “Ηρακλείς του Στέμματος”, κάποιοι εκ των οποίων ίσως επιδιώκουν παράδοση άνευ όρων.

Ως προς την αντίπαλο Κασσελάκη στον τελικό γύρο, το σύνθημα “δεν θα ξεμπερδέψετε με την Αριστερά” των φίλων της έξω από τα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, δεν πρέπει να εκληφθεί από την ίδια ως λάκτισμα …εφόδου, πολύ δε περισσότερο ως νεύμα διάσπασης, αλλά ως μία γόνιμη αντιπαράθεση ώστε να διατηρήσει η διαδικασία μετασχηματισμού που θα τεθεί σε λειτουργία τα χαρακτηριστικά της αριστερής ψυχής του κόμματος.

Εκ των πραγμάτων, ο Στέφανος Κασσελάκης οφείλει να κινηθεί σε δύο επίπεδα: να αφήσει την σκληρή αντιπολίτευση στην κυβέρνηση, με διανομή καθαρών ρόλων, στον Σωκράτη Φαμελλο, τον Νίκο Παππά (ως ενορχηστρωτή), και κάποια στελέχη της πλευράς Αχτσιόγλου ( την ίδια, τον Αλέξη Χαρίτση, τον Νάσο Ηλιόπουλο, την Λούκα Κατσέλη κ.ά), ενώ ο ίδιος μπορεί να αναλάβει την μεταφορά του πολιτικού σχεδίου και της αντιπολιτευτικής τακτικής απευθείας στην κοινωνία. Αυτό, δηλαδή,που απέδειξε ότι γνωρίζει πάρα πολύ καλά.

Θα είναι ένας ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ δύο ταχυτήτων -στην Βουλή και την κοινωνία-, την ώρα που το πανελλήνιο αλλά και η διεθνής πολιτική σκηνη στρέφουν ξανά με ενδιαφέρον, ή με απορία, τα βλέμματά τους στην ηγετική περσόνα του νέου αρχηγού που ήρθε από το άγνωστο και κατόρθωσε να κερδίσει ένα ιστορικό κόμμα της αριστεράς σε 25 μέρες!

Οι δε κινήσεις προς τον μετασχηματισμό που θα κάνει ο Στέφανος Κασσελάκης μπορεί να ανακατέψουν την τράπουλα στο κέντρο της πολιτικής σκηνής: εκεί όπου, λόγω πολιτικού προφίλ και αέρα ανανέωσης, μπορεί να αναμετρηθεί ίσως και προνομιακά με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, και, παράλληλα, να συρρικνώσει το αποτύπωμα του Νίκου Ανδρουλάκη. Ο τελευταίος αιφνιδιάστηκε και δεν κατάφερε να παρακολουθήσει την ιλιγγιώδη άνοδο Κασσελάκη. Σαν να απουσίαζε…

Εφόσον, οι επόμενες δημοσκοπήσεις εμφανίσουν τον ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ με μικρή, έστω, τάση ανόδου (δεδομένου ότι μετά την παραίτηση του Αλέξη Τσίπρα είχε υποχωρήσει περαιτέρω από το 17,8% των εθνικών εκλογών και η βάση εκκίνησης μειώθηκε), ο νέος πρόεδρος θα έχει κερδίσει μία μάχη εντυπώσεων και θα αποκτήσει πρόσθετη δυναμική. Το ερώτημα είναι πόσο εύκολα θα αποφύγει ηχηρά λάθη και για πόσο ακόμα θα μπορεί να κρύβεται από τα μίντια και θα κατοικοεδρεύει μόνο στο You Tube. Προφανώς απαιτούνται ταχύρυθμα σεμινάρια πολιτικής, αλλά ως προς αυτό χρειάζεται αφενός θέληση και δουλειά, αφετέρου νέα εργαλεία επικοινωνίας που είναι βέβαιο πως ευδοκιμουν στις ΗΠΑ και τα γνωρίζει καλά.

Δεδομένου, λοιπόν, ότι το “σώμα” των ψηφοφόρων που θα επιλέξουν μεταξύ των πέντε υποψηφίων είναι άγνωστο, οποιαδήποτε πρόβλεψη είναι παρακινδυνευμένη, αν και οι δημοσκόποι και η γενικότερη αίσθηση εκτιμούν πως το δίδυμο που θα αναμετρηθεί είναι η Έφη Αχτσιόγλου και ο Στέφανος Κασσελάκης.

Σε αυτές τις μετρήσεις που είδαν το φως της δημοσιότητας διαμορφώνονται τρία “κοινά” προσέγγισης: το γενικό εκλογικό σώμα, οι ψηφοφόροι ΣΥΡΙΖΑ στις τελευταίες εκλογές, και εκείνοι που δηλώνουν ότι σίγουρα/μάλλον θα προσέλθουν αύριο στις κάλπες. Στα δύο πρώτα κοινά η Έφη Αχτσιόγλου είναι το μεγάλο φαβορί για την πρωτιά (με διαφορές από τον δεύτερο που ποικίλλουν ανάλογα την μέτρηση), στο τρίτο ο Στέφανος Κασσελάκης εμφανίζεται με προβάδισμα (στην μέτρηση της Metron Analysis για το Mega αποκτά βραχεία κεφαλή στον β΄γύρο με 45% έναντι 44%). Νεότερη έρευνα, της QED (πηγή KREPORT) δείχνει αυτό που αποτυπώνεται στον πίνακα:

Υπάρχει, όμως, ένα άλλο “κοινό” που θα κρίνει την εκλογή και είτε δεν έχει μετρηθεί (για λόγους κόστους;) είτε έχει μετρηθεί αλλά δεν έχει ανακοινωθεί. Σε κάθε περίπτωση η προσέγγιση είναι επισφαλής καθώς σε πανελλαδικό δείγμα 1.000 ανθρώπων τα επιμέρους κοινά αφορούν μερικές εκατοντάδες (σε μία περίπτωση μόνο …134) πολίτες.

Το άγνωστο “κοινό”, όμως, είναι οι “ψηφοφόροι ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ (στις τελευταίες εκλογές) που σίγουρα/μάλλον θα πάνε να ψηφίσουν”. Σε αυτό κρίνεται η εκλογή νέου αρχηγού και κάποιοι δημοσκόποι θυμούνται πως σε αυτή την “γκρίζα ζώνη” εξώκειλαν οι περισσότερες δημοσκοπήσεις κατά την εκλογή αρχηγού στο ΠΑΣΟΚ, όταν έδιναν υψηλά ποσοστά στον Ανδρέα Λοβέρδο. Το θέμα, δηλαδή, δεν είναι ποιό πρόσωπο επιλέγουν αυτοί που δηλώνουν (για διαφορετικούς λόγους) ότι θα ψηφίσουν το ένα ή το άλλο, αλλά εάν αυτοί είναι ψηφοφόροι ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ ή έχουν αποφασίσει να γίνουν μέλη και να αποκτήσουν το δικαίωμα ψήφου. Αυτό το “φίλτρο” δεν το έχουν προσεγγίσει -ή ανακοινώσει- οι εταιρείες μετρήσεων, αν και οι πληροφορίες αναφέρουν ότι κάποιες έχουν διεισδύσει σε αυτή την “γκρίζα ζώνη” (έρευνες έγιναν και από τους υποψήφιους για την ηγεσία αλλά και από “τρίτους” που δείχνουν ενδιαφέρον). Όλες καταλήγουν ότι στην παράσταση νίκης (που είναι μία αρκετά ασφαλής παράμετρος) προηγείται η κ. Αχτσιόγλου.

Από την άλλη, ο Στέφανος Κασσελάκης έχει αποκτήσει ρεύμα και δυναμική, εάν δε παρατηρήσει κανείς την πλήρη επικράτησή του στα social media (με την ισχυρότατη επιφύλαξη ότι τα… πληκτρολόγια δεν ψηφίζουν και συχνά δεν αντιστοιχούν σε …μονάδες, αλλά σε οργανωμένα μικροσυστήματα χειραγώγησης), τότε ίσως δεν χρειάζεται να γίνουν εκλογές παρά να του παραδοθούν τα κλειδιά των γραφείων της Κουμουνδούρου…

Ενότητα και “ποιός/ποιά μπορεί να νικήσει τον Μητσοτάκη”

Δύο είναι οι βασικές παράμετροι γύρω από τις οποίες περιστρέφεται η αντιπαράθεση. Η ενότητα του κόμματος και προοπτικά η ανάταξή του και η διαμόρφωση κυβερνητικού προγράμματος για την διεκδίκηση της εξουσίας, και -στεγνά και απλοϊκά- το “ποιός μπορεί να νικήσει τον Μητσοτάκη”.

Με έμμεσο τρόπο το θέμα του αν προέχει το «εγώ ή το εμείς» έθεσε χθες στην ομιλία της η Έφη Αχτσιόγλου κατά την ομιλία της σε συγκέντρωσή στο Γκάζι επισημαίνοντας πως την έξοδο «δεν την δείχνει η Έφη απέναντι στον Μητσοτάκη» αλλά «την έξοδο την δείχνει η κοινωνική πλειοψηφία που θα σταθεί απέναντι στις πολιτικές της δεξιάς». Αυτό ενώ λίγο νωρίτερα είχε περιγράψει μια συγκεκριμένη πρόταση – χρονοδιάγραμμα για την επαναφορά του ΣΥΡΙΖΑ στην διεκδίκηση της διακυβέρνησης της χώρας. Η πρώην υπουργός Εργασίας τόνισε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να συνεχίσει από τις παρακαταθήκες του λέγοντας ότι η σημαντικότερη από αυτές ήταν η στιγμή που «με αρχηγό τον Αλέξη Τσίπρα η αριστερά βγαίνει από το περιθώριο του πολιτικού συστήματος και αναμετράται με την πρόκληση της εξουσίας». Όπως δήλωσε «αυτή είναι η πιο μεγάλη στιγμή της παρακαταθήκης μας και πάνω σε αυτή πρέπει να χτίσουμε και να οικοδομήσουμε την κοινωνία των υψηλών προσδοκιών» που θα βγάλει την χώρα από τις δεξιές πολιτικές. Παράλληλα επισήμανε την ανάγκη για μια « πολιτική που δίνει έμφαση στο περιεχόμενο και όχι στα συνθήματα, που μπορεί να είναι ταυτόχρονα ριζοσπαστική και ρεαλιστική».

Σχεδόν όλοι συμφωνούν πως το πολύ σοβαρό θέμα της ενότητας εξασφαλίζει καλύτερα η Έφη Αχτσιόγλου, για πολλούς λόγους που εύκολα μπορεί να φανταστεί κανείς.

Ως προς το δεύτερο, το “εγώ μπορώ να νικήσω τον Μητσοτάκη“, ο νεοφώτιστος και φιλόδοξος υποψήφιος εξ Αμερικής φαίνεται πως έχει αποκτήσει σημαντικό προβάδισμα, απλά και μόνο επειδή το είπε έγκαιρα και το κατοχύρωσε, αν και χωρίς να το εξηγήσει ιδιαίτερα. Το είπε, δε, έγκαιρα επειδή το επιτελείο του μέσω ερευνών μελέτησε και κατανόησε πως μία μεγάλη μερίδα ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ -κυρίως αυτοί που προσήλθαν μετά το 2015 ακολουθώντας το άστρο του Αλέξη Τσίπρα- αισθάνονται βαθιά πληγωμένοι από τις συνεχόμενες ήττες και επιδιώκουν κυρίως την πολιτική και εκλογική ρεβάνς δίχως να δίνουν μεγάλη προσοχή στα πολιτικά, ταυτοτικά και εντελώς πρακτικά (γνώση αντικειμένου, πρόγραμμα κλπ.) χαρακτηριστικά. Είναι δε ίσως το πιο “σκληρό” έως τοξικό τμήμα όσων παρεμβαίνουν στα social media, ένα κοινό που πριν ανακαλύψει τον Στέφανο Κασσελάκη ακολουθούσε πιστά και αναπαρήγαγε την ρητορική του Παύλου Πολάκη.

Κασσελάκης και Πολάκης

Για ορισμένους, ο Σφακιανός πολιτικός είναι το “καύσιμο” της δυναμικής Κασσελάκη (μαζί με την αριστοτεχνική και μοντέρνα επικοινωνιακή τακτική που θυμίζει την καμπάνια Τραμπ όταν κέρδισε τις προεδρικές εκλογές), ίσως είναι, όμως, και το “σημείο μηδέν” για την ενότητα του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, είτε κερδίσει είτε όχι ο εξ Αμερικής υποψήφιος. Ακριβώς για να διαλύσει τις υποψίες μιας διάσπασης ο Στέφανος Κασσελάκης έβαλε ευφυώς τις τελευταίες μέρες στην ατζέντα του ότι “θα μείνει στον ΣΥΡΙΖΑ ακόμα κι αν χάσει”, όπως και το ότι “δεν θέλει να κάνει νέο κόμμα αλλά νέο ΣΥΡΙΖΑ”.

Στην περίπτωση,όμως, που εκλέγεται αρχηγός, τι θέση θα έχει στο νέο ηγετικό περιβάλλον ο Παύλος Πολάκης; Το ερώτημα είναι αρκετά κρίσιμο διότι από την απάντησή του θα διαφανεί και το “ηχόχρωμα” και τελικά η “ταυτότητα” αυτού που ο Κασσελάκης αποκαλεί “νέο ΣΥΡΙΖΑ”.

Είτε επειδή λέγεται στους κομματικούς διαδρόμους, είτε για να υπονομεύσουν την υποψηφιότητα Κασσελάκη, φήμες θέλουν τον βουλευτή Χανίων να αναδεικνύεται στην κοινοβουλευτική φωνή του αρχηγού αναλαμβάνοντας πρόεδρος της Κ.Ο στην θέση, φυσικά, του μεταβατικού μετριοπαθούς και επιτυχημένου Σωκράτη Φάμελλου (η παρουσία του το τελευταίο διάστημα ήταν μεγάλο κέρδος). Εάν,λοιπόν, δεν αποτελεί προσπάθεια υπονόμευσης της υποψηφιότητας, μια τέτοια προοπτική -απόντος, μάλιστα, του Στέφανου Κασσελάκη από την Βουλή- αποκαλύπτει πλήρως την ταυτότητα αυτού του νέου κόμματος που θα προκύψει κατά την επαγγελία του υποψήφιου αρχηγού. Εύκολα μπορεί να φανταστεί κανείς μια συζήτηση στην ολομέλεια της Βουλής σε επίπεδο αρχηγών με τον Παύλο Πολάκη να συγκρούεται με τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τους άλλους αρχηγούς. Η τηλεθέαση του καναλιού της Βουλής θα χτυπήσει κόκκινο. Πέραν τούτου όμως;

Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, η διάσπαση στον ΣΥΡΙΖΑ είναι μάλλον βέβαιη. Ποιοί από τη νεότερη και παλαιότερη φρουρά θα παραμείνουν κάτω από μία τέτοια ιεραρχία;

Επειδή, όμως, ο Στέφανος Κασσελάκης διαθέτει συμβούλους και γνωρίζει καλά από επικοινωνία δεν πρέπει να θεωρείται απίθανο να χαλαρώσει τους δεσμούς του με τον Παύλο Πολάκη μετά την -εφόσον έτσι κρίνουν οι κάλπες- εκλογή του. Αξιοποίησε το “όχημα” που του πρόσφερε, πήρε ένα σημαντικό μέρος της επιρροής που αναμφίβολα διαθέτει στην βάση του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά μετά το πέρας αυτής της περιόδου ίσως αναζητήσει πιο σταθερές και λιγότερο συγκρουσιακές λύσεις. Αυτό θα κριθεί και από το ποιός εκ των υποψηφίων που δεν θα είναι στον β’ γύρο θα του προσφέρει καθαρά την στήριξή του και, ως εκ τούτου, θα διαπραγματευτεί την “επόμενη μέρα” στους κομματικούς συσχετισμούς- ας κρατηθεί…

Τα στοιχήματα της Αχτσιόγλου

Η Έφη Αχτσιόγλου, από την άλλη, είναι βέβαιο πως μπορεί να εγγυηθεί την ενότητα του μεγαλύτερου μέρους του ΣΥΡΙΖΑ. Το μεγάλο ζητούμενο γι αυτήν θα είναι το να κατορθώσει να ενσωματώσει δίκαια τον Στέφανο Κασσελάκη, αναγνωρίζοντας του τα θετικά του στοιχεία και την διεισδυτικότητά του σε “δύσκολα κοινά”. Όσο πιο γενναιόδωρη θα είναι σε ρόλους που θα του προτείνει τόσο ευκολότερη θα είναι η ανάκτηση της ηρεμίας στο κόμμα. Το “αγκάθι” και σε αυτή την περίπτωση θα είναι ο Παύλος Πολάκης.

Την περίοδο που ο Αλέξης Τσίπρας είχε πειστεί να τον θέσει εκτός εκλογικών συνδυασμών και είχε αποφασιστεί σχετικά (πριν την άτακτη υποχώρηση για την οποία τώρα πολλοί μετανιώνουν), λέγεται ότι η Έφη Αχτσιόγλου είχε σοβαρές ενστάσεις. Ως φαίνεται από την πορεία και ειδικά την εσωκομματική προεκλογική περίοδο ο Σφακιανός πολιτικός δεν το εκτίμησε ιδιαίτερα αυτό και της επιτέθηκε με ακραία σχόλια. Μπορούν τώρα να συνυπάρξουν; Και, ενσωματώνοντας τον Στέφανο Κασσελάκη είναι υποχρεωμένη -και θα της ζητηθεί;- να ενσωματώσει και τον Παύλο Πολάκη; Εάν, φυσικά, θεωρήσουμε πως ο τελευταίος θέλει να εσνωματωθεί και δεν χαράξει μονήρη πορεία που μπορεί, τελικά, να προκαλέσει και μια μικρή, αλλά όχι ασήμαντη για ένα κόμμα του 18% (σε βάθος χρόνου μάλλον ελεγχόμενη), διάσπαση.

Την απάντηση, βεβαίως, σε αρκετά απ΄ αυτά τα ερωτήματα ίσως δώσει ο ίδιος ο Στέφανος Κασσελάκης. Θα κριθεί από το εάν θεωρεί πως η ταύτισή του με τον Παύλο Πολάκη είναι άρηκτη, ή θα επιχειρήσει να καταγραφεί ως αυτόφωτη ανερχόμενη πολιτική προσωπικότητα που θα διεκδικήσει ίσως στο μέλλον την αρχηγία.

Άλλο στοίχημα για την Έφη Αχτσιόγλου θα είναι να ταράξει τα εσωκομματικά νερά. Όσοι ασκούν κριτική στον Αλέξη Τσίπρα για την ατολμία του να αποβάλλει παραλυτικά φαινόμενα και πρόσωπα που υπονόμευαν την κυβερνησιμότητα του ΣΥΡΙΖΑ, αναμένουν από την υποψήφια για την ηγεσία να μην κάνει το ίδιο λάθος. Εάν οι “δομές” αντικαταστήσουν τις τάσεις και τα φέουδα παραμείνουν υπό καθεστώς ασυλίας, ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ δύσκολα θα ανακτήσει δυναμική. Η εκπεμπόμενη μετριοπάθειά της δεν πρέπει να γίνει αδυναμία και, όπως ορθά είπε η Όλγα Γεροβασίλη, δεν είναι όλα τα διαζύγια αρνητικά. Είτε αφορούν τους εκπροσώπους ενός αναχρονιστικού λαϊκισμού που ενθουσιάζουν μέρος της βάσης και το …twitter, είτε παράγοντες και παραγοντίσκους της εσωκομματικής αδράνειας και του φοβικού μικρού ΣΥΡΙΖΑ. Μπορεί; Θα φανεί -εφόσον κερδίσει- από τους πρώτους μήνες, όταν μαζί με τη νέα αρχιτεκτονική του πολιτικού υποκειμένου που θα αναλάβει, θα πρέπει να παρουσιάσει ρεαλιστικό σχέδιο και πρόγραμμα επιστροφής στην εξουσία, και να χτίσει πρακτικές, πολιτικές και επικοινωνία που θα οδηγήσουν σε αύξηση του ποσοστού του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ στις ευρωεκλογές…