Το συμβούλιο αποτελεί βασικό επιστημονικό όργανο του οργανισμού, με αρμοδιότητα την παροχή επιστημονικής τεκμηρίωσης και συμβουλευτικής υποστήριξης σε ζητήματα δημόσιας υγείας, επιδημιολογικής επιτήρησης και υγειονομικής πολιτικής.

Στη νέα σύνθεση συμμετέχουν πανεπιστημιακοί και επιστήμονες από διαφορετικά πεδία της ιατρικής και των βιοεπιστημών, οι οποίοι καλούνται να συμβάλουν στον σχεδιασμό και την αξιολόγηση δράσεων για την προστασία της δημόσιας υγείας στη χώρα.

Το νέο Επιστημονικό Συμβούλιο του Εθνικού Οργανισμού Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ) έχει την ακόλουθη σύνθεση:

Tακτικά μέλη

1. Πρόεδρος – Βασιλακόπουλος Θεόδωρος

Καθηγητής Πνευμονολογίας-Εντατικής Θεραπείας, Ιατρική Σχολή, ΕΚΠΑ

2. Αντιπρόεδρος – Λιακάκος Θεόδωρος

Ομότιμος καθηγητής Χειρουργικής, Ιατρική Σχολή, ΕΚΠΑ

3. Λουκίδης Στυλιανός

Καθηγητής Πνευμονολογίας, Ιατρική Σχολή, ΕΚΠΑ

4. Μάγειρα Ελένη

Καθηγήτρια Εντατικής Θεραπείας – Παθολογίας, Ιατρική Σχολή, ΕΚΠΑ

5. Σεργεντάνης Θεόδωρος

Αναπληρωτής καθηγητής Επιδημιολογίας και Μεθοδολογίας της Έρευνας, Τμήμα Πολιτικών Δημόσιας Υγείας, Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής

6. Χρυσοχόου Χριστίνα

Επίκουρη καθηγήτρια Καρδιολογίας – Καρδιακής Ανεπάρκειας, Ιατρική Σχολή, ΕΚΠΑ

7. Μάρκου Αθηνά

Επίκουρη καθηγήτρια Αναλυτικής Χημείας, Τμήμα Χημείας, ΕΚΠΑ

Αναπληρωματικά μέλη

1. Κόλλιας Αναστάσιος

Καθηγητής Παθολογίας, Ιατρική Σχολή, ΕΚΠΑ

2. Κολοβού Κυριακή,

Επίκουρη Καθηγήτρια Δωρεάς Οργάνων & Παθολογίας Μεταμοσχεύσεων, Ιατρική Σχολή, ΕΚΠΑ

3. Μπριασούλης Αλέξανδρος,

Επίκουρος Καθηγητής Θεραπευτικής Καρδιολογίας, Ιατρική Σχολή, ΕΚΠΑ

4. Πουλάκου Γαρυφαλλιά,

Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Παθολογίας – Λοιμώξεων, Ιατρική Σχολή, ΕΚΠΑ

5. Λιόντος Μιχαήλ,

Επίκουρος Καθηγητής Θεραπευτικής Ογκολογίας, Ιατρική Σχολή, ΕΚΠΑ

6. Πιτυρίγκα Βασιλική,

Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Μικροβιολογίας, Ιατρική Σχολή, ΕΚΠΑ

Ο πρόσφατος νόμος προέβλεπε τη δημιουργία δύο οργάνων διοίκησης στον ΕΟΔΥ, γεγονός που φαίνεται να έχει προκαλέσει τριβές ως προς τον ρόλο και τις αρμοδιότητες του επιστημονικού συμβουλίου. Χαρακτηριστικό είναι ότι τα μέλη του επιστημονικού συμβουλίου είχαν υποβάλει ξανά τις παραιτήσεις τους και τον περασμένο Ιανουάριο, ωστόσο τότε τις απέσυραν έπειτα από παρέμβαση της ηγεσίας του υπουργείου Υγείας.

Μάλιστα στην επιστολή τους που παρέδωσαν το βράδυ της Πέμπτης (6/3) στην ηγεσία του υπουργείου Υγείας, αναφέρονται και στην προηγούμενη προσπάθειά τους να παραιτηθούν σημειώνοντας εμφατικά ότι τότε «αποφάσισαν να δώσουν μία δεύτερη ευκαιρία».

Τα μέλη του Επιστημονικού Συμβουλίου που παραιτήθηκαν είναι τα εξής:

• Χατζηχριστοδούλου Χρήστος, Πρόεδρος του Επιστημονικού Συμβουλίου του ΕΟΔΥ
• Χατζηγεωργίου Δημήτριος, Αντιπρόεδρος του Επιστημονικού Συμβουλίου του ΕΟΔΥ
• Πηρουνάκη Μαρία, Τακτικό μέλος
• Παπαθεοδώρου Χρήστος, Τακτικό μέλος
• Παρασκευής Δημήτριος, Τακτικό μέλος
• Παπαευαγγέλου Βασιλική, Τακτικό μέλος
• Ροηλίδης Εμμανουήλ, Τακτικό μέλος
• Νένα Ευαγγελία, Αναπληρωματικό μέλος
• Βασιλογιαννακόπουλος Αντώνιος, Αναπληρωματικό μέλος
• Μιχαηλάκης Αντώνιος, Αναπληρωματικό μέλος
• Σκούρα Λεμονιά, Αναπληρωματικό μέλος
• Συμβουλάκης Εμμανουήλ, Αναπληρωματικό μέλος
• Κοντοβουνήσιος Χρήστος, Αναπληρωματικό μέλος

Στους κόλπους του ΕΟΔΥ και στους εργαζόμενους, επικρατεί ήδη ανησυχία για το τι θα επακολουθήσει τις επόμενες ημέρες.

Με πληροφορίες από ethnos.gr

-Πρόκειται για “παλιά” πρόσωπα/ Ποιοί είναι, όμως, οι “παλιοί”; Ο ακαδημαϊκός και πρώην υπουργός Γαβρόγλου, και οι Χουλιαράκης, και Λιάκος. Όντως, ο πρώτος διετέλεσε υπουργός Παιδείας στη διακυβέρνηση 2015-19. Μέμφεται για μία, αναμφίβολα ατυχή, δήλωση κατά της Νίκης Κεραμέως, και για την έκφραση “ρωμαλέο φοιτητικό κίνημα” που είχε εκφωνήσει κάποτε. Έγκλημα καθοσιώσεως, ειδικά εάν συγκριθεί με όσα ακούγονται από κυβερνητικά στελέχη κατά καιρούς στη Βουλή! Οι δε δύο άλλοι, απλώς καταχωρούνται ως “παλιοί”, αγνοείται επιδεικτικά, όμως, ότι πρόκειται για τεχνοκράτες της τραπεζικής αγοράς, ο πρώτος, σύμβουλος του διοικητή της ΤτΕ Γ. Στουρνάρα (προφανώς δεν έχει καταλάβει τι έχει… στον κόρφο του), ο δεύτερος, μεγαλοστέλεχος σε μεγάλη συστημική τράπεζα. Περίπου 35 από τους 41 του Επιστημονικού Συμβουλίου είναι τεχνοκράτες και ειδικοί εγνωσμένης αξίας, με βαριά βιογραφικά, και σημαντική πορεία εντός και, κυρίως, εκτός Ελλάδας. Πόσο “παλιοί” είναι, άραγε, όλοι αυτοί, όταν χρειάζεται έρευνα στις μηχανές αναζήτησης για τις δραστηριότητές τους, από το Erasmus του Ρότερνταμ, την Αργεντινή, και το Prinston, μέχρι τα μεγάλα εγχώρια εκπαιδευτικά ιδρύματα;

-Καλά, τον Μαραντζίδη; / Σπουδαίο επιχείρημα, ιδιαίτερα από εκείνους που αποθέωναν κάποτε τον καθηγητή του ΠΑΜΑΚ για όσα έγραφε, με τον Στάθη Καλύβα, για τους εγχώριους κομμουνιστές, και τώρα δεν τον βρίσκουν επαρκή για να μετέχει σε ένα επιστημονικό συμβούλιο.

-Είναι πολλά 41 πρόσωπα, πλησιάζει τον αριθμό των υπουργών της κυβέρνησης!/ Παρότι αυτοαναιρούμενο ως …επιχείρημα, και με δόση κριτικής στα …ευέλικτα κυβερνητικά σχήματα των τελευταίων ετών, να υπενθυμίσουμε ότι πρόκειται για επιστημονικό συμβούλιο και όχι παρέα που κλείνει τραπέζι σε ταβέρνα. Είναι προφανές ότι ο πρώην πρωθυπουργός επιχειρεί μία μικρή επίδειξη του rebranding (του), όταν συγκεντρώνει σημαντικές προσωπικότητες από διάφρους τομείς. Ο καιρός και το έργο τους θα δείξουν.

-Με αυτούς θα κάνει κόμμα;/ Προφανώς όχι, αν και κάποιοι εξ αυτών μπορεί να εμπλακούν σε επόμενη φάση με την πολιτική. Είναι σαφές ότι πρόκειται για έναν μηχανισμό παραγωγής προγραμματικών ιδεών και προτάσεων που θα υποστηρίζει την πρώτη γραμμή εφαρμογής της πολιτικής. Στα ψηφοδέλτια του νέου κόμματος είναι επίσης σαφές ότι πρέπει να φιγουράρουν ονόματα που μπορούν να συλλέξουν πολύτιμες ψήφους, και εκεί θα βρεθούν ονόματα που θα προέρχονται από τον ΣΥΡΙΖΑ, ίσως κάποιους από το ΠΑΣΟΚ, και άλλους με γείωση στις τοπικές κοινωνίες.

Εν κατακλείδι, το πρώτο δείγμα γραφής, για τον συγκεκριμένο σκοπό που ανακοινώθηκε, κρίνεται θετικό. Το πώς θα εξελιχθεί, θα εξαρτηθεί από τον ίδιο του Αλέξη Τσίπρα, το προγραμματικό του σχέδιο, και το πόσο πραγματικά έχει αλλάξει.

Όμως, το “δεν τους ξέρει, ούτε η μάνα τους”, για την πλειονότητα των μελών του επιστημονικού συμβουλίου, πέραν του ότι είναι άδικο, παραγνωρίζει μία συνταγή που επιτυχώς δοκίμασαν και άλλοι στο παρελθόν. Θυμηθείτε την ομάδα του Γ. Παπανδρέου, το 2009, ή ακόμα καλύτερα τα πρόσωπα που έβαλε στο επίκεντρο της διακυβέρνησης ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Πόσοι εξ όσων αντιμετωπίζουν υποτιμητικά, τώρα, τους διακεκριμένους επιστήμονες του συμβουλίου του Ινστιτούτου, γνώριζαν τον Άλεξ Πατέλη, τον Γιώργο Γεραπετρίτη, την Ειρήνη Αγαπηδάκη, τη Δόμνα Μιχαηλίδου, τη Σοφία Ζαχαράκη, τον Κώστα Κυρανάκη, ή τον βασικό συντονιστή Άκη Σκέρτσο– αλλά και αρκετούς άλλους; Όλοι τους, κατά την αξιολόγηση του Μαξίμου, αποδείχθηκαν “λίρα εκατό” στους τομείς για τους οποίους τους επέλεξε ο πρωθυπουργός.

Ο Τσίπρας κάνει αυτό που θα έπρεπε να είχε κάνει εδώ και χρόνια: φέρνει στο προσκήνιο, και εμπιστεύεται, πρόσωπα εκτός κομματικού σωλήνα, με επιστημονικές περγαμηνές, και εξειδίκευση. Απ΄ αυτό το “scouting”, πόσοι θα του προκύψουν και ικανοί για το επόμενο βήμα θα κριθεί στο μέλλον. Και το ότι “δεν τους ξέρει ούτε η μάνα τους”, που τους καταλογίζουν οι επικριτές, μπορεί να αποδειχθεί και η ενδιαφέρουσα πλευρά του εγχειρήματος. Φανταστείτε τι θα λεγόταν εάν στο επιστημονικό συμβούλιο, ή, αύριο, στην προμετωπίδα του νέου κόμματος, ήταν οι συνήθεις των συνιστωσών και της παλαιάς συριζαϊκής βαβέλ.

Ράνια Τραγόμαλλου

Το νέο Συμβούλιο συγκροτείται από παλιούς συνοδοιπόρους του πρώην πρωθυπουργού —πρόσωπα με τα οποία συνεργάστηκε στενά την περίοδο των κυβερνήσεων ΣΥΡΙΖΑ— αλλά και νέα, άφθαρτα μέλη, που αντιπροσωπεύουν τη «γενιά της γνώσης και της καινοτομίας».

Ο συνδυασμός εμπειρίας και φρεσκάδας, σύμφωνα με πολιτικούς παρατηρητές, αποτυπώνει το νέο αφήγημα του Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος δείχνει έτοιμος να χαράξει τη δική του πορεία στο αύριο, όποια κι αν είναι αυτή. «Αν θέλουμε να αλλάξουμε την πατρίδα προς το καλύτερο, οφείλουμε πρώτα να τη γνωρίσουμε καλύτερα», σημείωσε ο ίδιος στο μήνυμά του, υπογραμμίζοντας τη σημασία της γνώσης και της επιστημονικής τεκμηρίωσης ως θεμέλιο κάθε κοινωνικής αλλαγής.

Οι παλαιοί και οι νέοι συνοδοιπόροι

Στην ομάδα συμμετέχουν προσωπικότητες που είχαν καίριες θέσεις στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, όπως οι Γιώργος Χουλιαράκης και Δημήτρης Λιάκος από το οικονομικό επιτελείο, ο Κώστας Γαβρόγλου από τον χώρο της Παιδείας και ο συνταγματολόγος Ακρίτας Καϊδατζής.

Παράλληλα, ισχυρό στίγμα ανανέωσης δίνουν νέα πρόσωπα, με διεθνείς σπουδές και εμπειρία αιχμής σε καινοτόμα επιστημονικά πεδία.  Για παράδειγμα, ο Σπύρος Κασάπης από την Θεσσαλονίκη, που  σπούδασε μηχανολόγος αεροναυπηγός   και μηχανολόγος ναυπηγός  και έλαβε τον διδακτορικό του τίτλο από το Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν, στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης και της μη-επιβλεπόμενης μάθησης και συμμετέχει στις επιστημονικές ομάδες τριών αποστολών ηλιοφυσικής της NASA. 

Η Νατάσα Λοΐζου που είναι σύμβουλος και ερευνήτρια στη Διεθνή Ασφάλεια και στις Στρατηγικές Καινοτομίας.  Πτυχιούχος Πολιτικής και Διεθνών Σχέσεων.  Έχει τιμηθεί από την UNODA ως γυναίκα – ηγέτης στη Λατινική Αμερική για την πρόληψη της έμφυλης βίας και τον έλεγχο των όπλων. 

Ο Δρ. Παναγιώτης Νικολαΐδης είναι οικονομολόγος με ειδίκευση στα δημόσια οικονομικά και με μακρά εμπειρία στη διαμόρφωση οικονομικής πολιτικής σε χώρες της Ευρώπης και της Ασίας. Είναι κάτοχος διδακτορικού τίτλου στα οικονομικά της φορολογίας και συνεργάστηκε με τους Γκαμπριέλ Ζουκμάν και Τομά Πικετί σε ζητήματα οικονομικών ανισοτήτων, φοροδιαφυγής και φορολόγησης του μεγάλου πλούτου.

Ο Ευάγγελος Κανούλας  σπούδασε Εφαρμοσμένη Πληροφορική στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας και συνέχισε τις μεταπτυχιακές και διδακτορικές του σπουδές στην Τεχνητή Νοημοσύνη στο Northeastern University της Βοστώνης, όπου ειδικεύτηκε στην Επεξεργασία Φυσικής Γλώσσας και την Ανάκτηση Πληροφορίας.

Η Γραμμάτη Πάντζιου, καθηγήτρια Αλγορίθμων στο Τμήμα Μηχανικών Πληροφορικής και Υπολογιστών στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής και η Ηρα Ηλιάνα Παπαδοπούλου, Δρ. Επικοινωνίας και MME του Πανεπιστημίου Αθηνών  

Μαζί τους δεκάδες πανεπιστημιακοί, ερευνητές και νέοι επιστήμονες που υπηρετούν τη γνώση σε πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα εντός και εκτός Ελλάδας.

Συντονίστρια του Επιστημονικού Συμβουλίου αναλαμβάνει η Ευγενία Φωτονιάτα, χημικός μηχανικός και διδάκτωρ οικονομικής επιστήμης, ενώ αναπληρώτρια συντονίστρια ορίζεται η Δώρα Κοτσακά, διδάκτωρ πολιτικής επιστήμης με πολυετή εμπειρία σε think tank και φορείς έρευνας.

Δεξαμενή σκέψης για το αύριο

Το επόμενο διάστημα θα ξεδιπλωθεί μια σειρά θεματικών εκδηλώσεων και παρεμβάσεων, με στόχο να παραχθεί συγκεκριμένο έργο και προτάσεις για τις μεγάλες προκλήσεις: από την οικονομία και την ψηφιακή μετάβαση έως την κοινωνική δικαιοσύνη, την κλιματική κρίση και τη δημοκρατία.

Η πρωτοβουλία αυτή θεωρείται από πολλούς ως πρώτο βήμα για την επανατοποθέτηση του Αλέξη Τσίπρα στο δημόσιο διάλογο. Με ανθρώπους που εμπιστεύεται και που «κουβαλούν» τόσο την εμπειρία όσο και τη φρεσκάδα της νέας γενιάς, ο πρώην πρωθυπουργός δείχνει να προετοιμάζει τη δική του επιστροφή στο προσκήνιο, με αιχμή τη γνώση, την επιστήμη και τη σύνδεση με την κοινωνία.

Όπως χαρακτηριστικά είπε ο ίδιος: «Αυτό που μας ενώνει είναι η πεποίθηση πως αν θέλουμε να αλλάξουμε την πατρίδα προς το καλύτερο, οφείλουμε να τη γνωρίσουμε όσο γίνεται καλύτερα. Να κατανοήσουμε τα προβλήματα και τις αντιθέσεις της εποχής μας, να μελετήσουμε όλες τις πτυχές της κοινωνίας και της κίνησής της, και να ξεδιπλώσουμε έτσι το χάρτη ενός μέλλοντος, όχι μόνο, ούτε κυρίως, με την αισιοδοξία της βούλησης, αλλά και με την απαισιοδοξία της γνώσης».  

Το μήνυμα αυτό φαίνεται να συμπυκνώνει το πνεύμα της νέας προσπάθειας: μια επιστροφή στη σκέψη, στην ανάλυση και στην ουσία, με τη ματιά στραμμένη στις προκλήσεις του μέλλοντος.

Το Επιστημονικό Συμβούλιο του Ινστιτούτου Τσίπρα δείχνει να φιλοδοξεί αν λειτουργήσει  ως εργαστήριο ιδεών και προτάσεων για μια Ελλάδα που επιδιώκει να ξανασυναντήσει την προοδευτική της ταυτότητα — και ίσως, ταυτόχρονα, ως το πρώτο βήμα της επόμενης πολιτικής φάσης του ίδιου του πρώην πρωθυπουργού.

Το επιστημονικό συμβούλιο διατυπώνει τον προβληματισμό του ως προς το ζήτημα των «δεδομένων της κοινής πείρας», ως ένδειξη για το παραγόμενο εισόδημα. Όπως, μεταξύ άλλων επισημαίνεται στην έκθεση, δεν υπάρχει ανάπτυξη των εμπειρικών δεδομένων στα οποία βασίσθηκε η καταρχήν ταύτιση του ελάχιστου εισοδήματος των αυτοτελώς απασχολούμενων προσώπων και των ελεύθερων επαγγελματιών με τον νομοθετημένο κατώτατο μισθό ή τις αποδοχές του υψηλότερα αμειβόμενου απασχολούμενου υπαλλήλου κάθε υποχρέου. Το επιστημονικό συμβούλιο διατυπώνει τον προβληματισμό του κατά πόσο η βάση προσδιορισμού για το τεκμήριο συμβαδίζει με τις αποφάσεις του ΣτΕ που έκρινε ότι οι μισθωτοί και οι μη μισθωτοί τελούν υπό «ουσιωδώς διαφορετικές συνθήκες απασχολήσεως και παραγωγής εισοδήματος».

Το Επιστημονικό Συμβούλιο επισημαίνει ότι σε αντίθεση με τους μισθωτούς, το εισόδημα των μη μισθωτών είναι διαρκώς μεταβαλλόμενο, δεν συναρτάται, καταρχήν, με τους παράγοντες που διαμορφώνουν το ύψος του νομοθετημένου κατώτατου μισθού ή του μισθού του υψηλότερα αμειβόμενου απασχολούμενου υπαλλήλου, ενώ δεν αποκλείεται να είναι και αρνητικό (ζημίες), κυρίως στους τομείς της βιοτεχνίας και του εμπορίου.

«Συνεπώς, η επίκληση των διδαγμάτων της κοινής πείρας για τη συναγωγή τεκμηρίου ως προς το ύψος του ελάχιστου καθαρού εισοδήματος από επιχειρηματική δραστηριότητα που αποκτά ένα φυσικό πρόσωπο βάσει του νομοθετημένου κατώτατου μισθού ή, πολύ περισσότερο, των αποδοχών του υψηλότερα αμειβόμενου απασχολούμενου υπαλλήλου, παρίσταται, ενδεχομένως, προβληματική», αναφέρει το επιστημονικό συμβούλιο.

Όπως εξάλλου σημειώνεται, «δεδομένου ότι, κατά την κοινή πείρα, οι συνθήκες άσκησης επιχειρηματικής δραστηριότητας είναι πολύ διαφορετικές στα μεγάλα αστικά κέντρα εν σχέσει προς τις μικρότερες πόλεις ή τα χωριά, με πληθυσμό άνω των 500 κατοίκων, επισημαίνεται ότι, ενδεχομένως, το τεκμήριο θα έπρεπε να διαρθρώνεται σε περισσότερα κλιμάκια αναλόγως της γεωγραφικής θέσης και του πληθυσμού της πόλης ή του χωριού εγκατάστασης του υποχρέου».

Οι παρατηρήσεις του Επιστημονικού Συμβουλίου της Βουλής:

«8. Επί των άρθρων 15-17 Με τις διατάξεις αυτές προστίθενται νέα άρθρα 28Α – 28Δ στον ΚΦΕ και εισάγεται νέο σύστημα τεκμαρτού προσδιορισμού του ελάχιστου εισοδήματος από επιχειρηματική δραστηριότητα (εκτός του εισοδήματος από αγροτική δραστηριότητα) που αποκτούν φυσικά πρόσωπα (με την εξαίρεση των προσώπων που αποκτούν εισόδημα από έως και τρεις εργοδότες, και αυτών που παρουσιάζουν αναπηρία άνω του 80%), συναρτώμενο καταρχήν προς το ετήσιο ποσό του νομοθετημένου μεικτού κατώτατου μισθού ή προς το ποσό που αντιστοιχεί στις μεικτές αποδοχές του υψηλότερα αμειβόμενου υπαλλήλου που απασχολείται από το υπόχρεο φυσικό πρόσωπο και έως 30.000 ευρώ. Το ποσό αυτό προσαυξάνεται έως 30% αναλόγως του χρόνου έναρξης της επαγγελματικής δραστηριότητας του υποχρέου και, περαιτέρω, σε αυτό προστίθεται (α) ποσό ίσο με το 10% της ετήσιας δαπάνης μισθοδο9 σίας (και έως 15.000 ευρώ), και (β) ποσό που ανέρχεται σε 5% επί του ποσού κατά το οποίο ο κύκλος εργασιών του υποχρέου υπερβαίνει τον μέσο ετήσιο κύκλο εργασιών του συνόλου των επιχειρηματιών που ασκούν την ίδια δραστηριότητα (βάσει του Κωδικού Αριθμού Δραστηριότητας από την οποία ο υπόχρεος αντλεί τα υψηλότερα έσοδα). Το ως άνω προσδιοριζόμενο ετήσιο τεκμαρτό εισόδημα δεν μπορεί να υπερβεί τις 50.000 ευρώ. Ακολούθως, ορίζονται περιπτώσεις (στρατιωτική θητεία, φυλάκιση, νοσηλεία, εγκυμοσύνη, φυσικές καταστροφές, ανάκληση άδειας λειτουργίας ή άσκησης επαγγέλματος, απαγόρευση λειτουργίας, άλλοι λόγοι ανωτέρας βίας), η συνδρομή των οποίων παρέχει στον φορολογούμενο τη δυνατότητα να αμφισβητήσει το ελάχιστο τεκμαρτό ετήσιο εισόδημα και, εν συνεχεία, ορίζεται ότι, εάν ο φορολογούμενος αμφισβητεί το προκύπτον τεκμαρτό εισόδημα για λόγους πέραν της συνδρομής των ανωτέρω προϋποθέσεων, ζητεί τη διενέργεια φορολογικού ελέγχου. Περαιτέρω, προβλέπεται ότι το τεκμαρτό εισόδημα μειώνεται κατά το ποσό των εισοδημάτων που οι υπόχρεοι αποκτούν από μισθωτή εργασία, σύνταξη ή αγροτική δραστηριότητα, και ορίζονται λοιπές περιπτώσεις μείωσης του τεκμαρτού εισοδήματος (για τα πρώτα έτη από την έναρξη της επαγγελματικής δραστηριότητας, για πολυτέκνους, αναπήρους άνω του 67%, γονείς μονογονεϊκής οικογένειας με ανήλικα τέκνα, γονείς με εξαρτώμενα τέκνα με αναπηρία, και για πρόσωπα που ασκούν τη δραστηριότητά τους και κατοικούν σε οικισμούς της ηπειρωτικής χώρας με πληθυσμό μικρότερο των 500 κατοίκων ή σε νησιά με πληθυσμό μικρότερο των 3.100 κατοίκων). Κατά την πάγια νομολογία του ΣτΕ, ο κοινός νομοθέτης διαθέτει ευρεία ευχέρεια να διαμορφώνει το κατάλληλο, κατά την εκτίμησή του, φορολογικό σύστημα με στόχο τη διακρίβωση της πραγματικής φοροδοτικής ικανότητας των υποχρέων και τη σύλληψη της φορολογητέας ύλης. Στο πλαίσιο αυτό, η μέσω τεκμηρίων σύλληψη της φορολογητέας ύλης δεν αντίκειται στα άρθρα 4 παρ. 5 και 20 του Συντάγματος, εφόσον με τα τεκμήρια δεν επιβάλλεται φορολογική υποχρέωση επί πλασματικής φορολογητέας ύλης, αλλά καθιερώνεται ειδική μέθοδος εξεύρεσης του πραγματικού εισοδήματος. Επομένως, το Σύνταγμα δεν αποκλείει τη θέσπιση, κατά τρόπο γενικό και απρόσωπο, τεκμηρίων προς σύλληψη της φοροδιαφυγής, υπό την προϋπόθεση, αφενός, ότι τα τεκμήρια ανταποκρίνονται στα δεδομένα της κοινής πείρας και, αφετέρου, ότι είναι μαχητά, παρέχεται, δηλαδή, στον φορολογούμενο δυνατότητα αμφισβήτησης του τεκμαρτώς προσδιοριζόμενου εισοδήματος (ΣτΕ 1694/1990, 2919/1999, 3284/2000, πρβλ. ΣτΕ 4340/1983).

Α. Εν προκειμένω, ως προς το ζήτημα των δεδομένων της κοινής πείρας, στην ανάλυση συνεπειών ρύθμισης η οποία συνοδεύει το νομοσχέδιο αναφέρεται απλώς ότι «το τεκμαρτό εισόδημα προσδιορίζεται με βάση τα διδάγματα της κοινής πείρας σε σχέση με τη φύση της δραστηριότητας της ατομικής επιχείρησης, ιδίως εάν απασχολεί προσωπικό, τον προσδιορισμό της αξίας της εισφερόμενης εργασίας από τον επιχειρηματία και τον κύκλο εργασιών, ως ένδειξη για το παραγόμενο εισόδημα», χωρίς, όμως, περαιτέρω ανάπτυξη των εμπειρικών δεδομένων στα οποία βασίσθηκε η καταρχήν ταύτιση του ελάχιστου εισοδήματος των αυτοτελώς απασχολούμενων προσώπων και των ελεύθερων επαγγελματιών με τον νομοθετημένο κατώτατο μισθό ή τις αποδοχές του υψηλότερα αμειβόμενου απασχολούμενου υπαλλήλου κάθε υποχρέου. Κατά τούτο, υφίσταται προβληματισμός ως προς το εάν η, κατά τα ανωτέρω, βάση του προτεινόμενου τεκμηρίου μπορεί να θεωρηθεί ότι συμβαδίζει με τα δεδομένα της κοινής πείρας, υπό το φως και των αποφάσεων του ΣτΕ 1880 και 1889/2019 (Ολομ.), με τις οποίες, μεταξύ άλλων, κρίθηκε ότι οι μισθωτοί και οι μη μισθωτοί τελούν υπό «ουσιωδώς διαφορετικές συνθήκες απασχολήσεως και παραγωγής εισοδήματος». Πράγματι, κατά τα δεδομένα της κοινής πείρας, τα έσοδα των μισθωτών χαρακτηρίζονται από σταθερότητα, καθώς προέρχονται από έναν, κατά κανόνα, εργοδότη, ο οποίος δεσμεύεται καθ’ όλο το χρονικό διάστημα της απασχόλησής τους σε αυτόν να τους καταβάλλει συγκεκριμένο μισθό, ενώ οι δαπάνες που συνδέονται με την εργασία τους, κατά κανόνα, δεν βαρύνουν αυτούς, αλλά τον εργοδότη τους, σε αντίθεση με τους μη μισθωτούς των οποίων τα έσοδα συναρτώνται από πλήθος παραγόντων (στους οποίους, πάντως, δεν περιλαμβάνεται το ύψος του νομοθετημένου κατώτατου μισθού ή των αποδοχών του υψηλότερα αμειβόμενου απασχολούμενου υπαλλήλου τους), με αποτέλεσμα να μην είναι ποτέ σταθερά, ενώ το ίδιο ισχύει και για τις δαπάνες τους που βαρύνουν τους ίδιους. Στο πλαίσιο αυτό, σε αντίθεση με τους μισθωτούς, το εισόδημα των μη μισθωτών είναι διαρκώς μεταβαλλόμενο, δεν συναρτάται, καταρχήν, με τους παράγοντες που διαμορφώνουν το ύψος του νομοθετημένου κατώτατου μισθού (άρθρο 134 παρ. 2 του Κώδικα Ατομικού Εργατικού Δικαίου, π.δ. 80/2022) ή του μισθού του υψηλότερα αμειβόμενου απασχολούμενου υπαλλήλου, ενώ δεν αποκλείεται να είναι και αρνητικό (ζημίες), κυρίως στους τομείς της βιοτεχνίας και του εμπορίου, ενδεχόμενο που αναγνωρίζει και ο φορολογικός νομοθέτης, παρέχοντας τη δυνατότητα μεταφοράς της σχετικής ζημίας και συμψηφισμού της με μελλοντικά κέρδη κατά τον υπολογισμό του φόρου εισοδήματος των επόμενων πέντε ετών (άρθρο 27 παρ. 1 ΚΦΕ). Συνεπώς, η επίκληση των διδαγμάτων της κοινής πείρας για τη συναγωγή τεκμηρίου ως προς το ύψος του ελάχιστου καθαρού εισοδήματος από επιχειρηματική δραστηριότητα που αποκτά ένα φυσικό πρόσωπο βάσει του νομοθετημένου κατώτατου μισθού ή, πολύ περισσότερο, των αποδοχών του υψηλότερα αμειβόμενου απασχολούμενου υπαλλήλου, παρίσταται, ενδεχομένως, προβληματική. Συναφώς, επισημαίνονται και τα εξής ειδικότερα ζητήματα: α. Στον βαθμό που, κατά την αντίληψη του νομοθέτη, ο νομοθετημένος κατώτατος μισθός (ή οι αποδοχές του υψηλότερα αμειβόμενου απασχολούμενου υπαλλήλου έως του ποσού των 30.000,00 ευρώ) δύνανται, κατά τα δεδομένα της κοινής πείρας, να αποτελέσουν βάση συναγωγής τεκμηρίου του ελάχιστου καθαρού εισοδήματος των μη μισθωτών, προβληματισμός δημιουργείται, υπό το φως και της αρχής της ισότητας, από τη μη έκπτωση από το τεκμαρτό αυτό εισόδημα των ασφαλιστικών εισφορών τους (τουλάχιστον των εισφορών της 1ης ασφαλιστικής κατηγορίας, δεδομένου ότι, αν ο ασφαλισμένος δεν επιλέξει ασφαλιστική κατηγορία, κατατάσσεται υποχρεωτικά σε αυτή, κατά το άρθρο 39 παρ. 2 του ν. 4387/2016), δοθέντος ότι οι μισθωτοί δεν φορολογούνται επί του μεικτού, αλλά επί του καθαρού μισθού μετ’ έκπτωση των ασφαλιστικών τους εισφορών (άρθρο 14 παρ. 1 περ. δ΄- στ΄ ΚΦΕ). β. Ως προς την προσαύξηση του τεκμαρτώς προσδιοριζόμενου ελάχιστου καθαρού εισοδήματος κατά ποσό ίσο με το 5% της διαφοράς μεταξύ του κύκλου εργασιών του υποχρέου και του μέσου όρου του κύκλου εργασιών του συνόλου των επιχειρηματιών που ασκούν την ίδια δραστηριότητα, παρατηρείται ότι, σε περίπτωση φορολογουμένων με περισσότερες της μίας δραστηριότητες, θα ανταποκρινόταν καλύτερα στα δεδομένα της κοινής πείρας αν η προσαύξηση γινόταν χωριστά ανά δραστηριότητα, και όχι συνολικά βάσει της δραστηριότητας από την οποία ο υπόχρεος αντλεί τα υψηλότερα έσοδα. Περαιτέρω, σκόπιμο θα ήταν να διευκρινισθεί νομοθετικά ότι, για τον προσδιορισμό του μέσου όρου του κύκλου εργασιών κάθε δραστηριότητας, θα λαμβάνονται υπόψη μόνο τα έσοδα των φυσικών, και όχι και των νομικών προσώπων. γ. Ως προς τη μείωση του τεκμαρτού εισοδήματος μόνο κατά το ποσό των εισοδημάτων που ο υπόχρεος αποκτά από μισθωτή εργασία, σύνταξη ή αγροτική δραστηριότητα, επισημαίνεται ότι, για την ταυτότητα του λόγου, το τεκμαρτό εισόδημα θα έπρεπε να μειώνεται και κατά το ποσό των κερδών που αναλογούν στον υπόχρεο από τη συμμετοχή του σε νομικά πρόσωπα στα οποία εισφέρει την εργασία του. δ. Ενώ αναγνωρίζεται το ενδεχόμενο μη πλήρους απασχόλησης του υποχρέου, λόγος, προφανώς, για τον οποίο προβλέπεται η μείωση στο ήμισυ του τεκμαρτού εισοδήματος που προκύπτει για υποχρέους που είναι πολύτεκνοι ή γονείς μονογονεϊκής οικογένειας με ανήλικα τέκνα ή γονείς με τέκνα με αναπηρία, παρατηρείται ότι, κατά την κατάστρωση του τεκμηρίου, δεν περιλαμβάνεται ρύθμιση γενικής εφαρμογής για υποχρέους μη πλήρους απασχόλησης, κατ’ αντιστοιχία των μισθωτών με μερική απασχόληση (βλ. άρθρο 106 του Κώδικα Ατομικού Εργατικού Δικαίου), των οποίων οι αποδοχές διαμορφώνονται, αναλόγως των ωρών εργασίας τους, σε ποσό μικρότερο από τον νομοθετημένο κατώτατο μισθό που ισχύει για μισθωτούς πλήρους απασχόλησης. ε. Με την παράγραφο 3 του νέου άρθρου 28Γ του ΚΦΕ ορίζεται ότι το τεκμαρτό εισόδημα μειώνεται κατά το ήμισυ για υποχρέους που ασκούν τη δραστηριότητά τους και κατοικούν σε οικισμούς της ηπειρωτικής χώρας με πληθυσμό μικρότερο των 500 κατοίκων ή σε νησιά με πληθυσμό μικρότερο των 3.100 κατοίκων. Δεδομένου ότι, κατά την κοινή πείρα, οι συνθήκες άσκησης επιχειρηματικής δραστηριότητας είναι πολύ διαφορετικές στα μεγάλα αστικά κέντρα εν σχέσει προς τις μικρότερες πόλεις ή τα χωριά με πληθυσμό άνω των 500 κατοίκων, επισημαίνεται ότι, ενδεχομένως, το τεκμήριο θα έπρεπε να διαρθρώνεται σε περισσότερα κλιμάκια αναλόγως της γεωγραφικής θέσης και του πληθυσμού της πόλης ή του χωριού εγκατάστασης του υποχρέου.

Β. Ως προς το ζήτημα του μαχητού χαρακτήρα του τεκμαρτού ελάχιστου ποσού καθαρού εισοδήματος από την άσκηση ατομικής επιχειρηματικής δραστηριότητας, επισημαίνονται τα εξής: α. Με την παράγραφο 3 του νέου άρθρου 28Α του ΚΦΕ ορίζονται ορισμένες περιπτώσεις, που, εφόσον συντρέχουν, «το ελάχιστο ετήσιο εισόδημα που προσδιορίζεται με βάση το τεκμήριο της παρ. 2, μπορεί να αμφισβητηθεί από τον υπόχρεο για αντικειμενικούς λόγους». Από τη διατύπωση της ανωτέρω ρύθμισης, θα μπορούσε, ενδεχόμενως, να συναχθεί ερμηνευτικά ότι η Φορολογική Διοίκηση διαθέτει διακριτική ευχέρεια ως προς την εφαρμογή ή μη του τεκμηρίου στις εν λόγω περιπτώσεις. Ορθότερο θα ήταν η ρύθμιση να αναδιατυπωθεί, ώστε να είναι σαφές ότι η μη εφαρμογή του τεκμηρίου στις περιπτώσεις αυτές δεν θα είναι δυνητική, αλλά υποχρεωτική για τη Φορολογική Διοίκηση. Εξ άλλου, ως προς τη χρήση του όρου «ιδίως» κατά την απαρίθμηση των περιπτώσεων αμφισβήτησης του τεκμηρίου, επισημαίνεται ότι, ναι μεν θεωρητικά αφήνει το ενδεχόμενο αμφισβήτησης του τεκμηρίου και σε άλλες περιπτώσεις, πλην όμως είναι λίαν αμφίβολο αν, σε επίπεδο Φορολογικής Διοίκησης, θα μπορέσουν να συναχθούν και άλλες περιπτώσεις. Για τον λόγο αυτόν, θα ήταν ίσως σκόπιμο στην προτεινόμενη διάταξη να περιληφθούν και άλλες περιπτώσεις μη εφαρμογής του τεκμηρίου ή να παρασχεθεί νομοθετική εξουσιοδότηση για τον καθορισμό τους. Περαιτέρω, ορίζεται ότι, για τη μη εφαρμογή του τεκμηρίου, «ο φορολογούμενος προσκομίζει τα αναγκαία δικαιολογητικά για την απόδειξη των ισχυρισμών του στη Φορολογική Διοίκηση. Η Φορολογική Διοίκηση ελέγχει την αλήθεια των ισχυρισμών και την ακρίβεια των αποδεικτικών στοιχείων του υπόχρεου και μειώνει ανάλογα το ελάχιστο ετήσιο εισόδημα». Επισημαίνεται, συναφώς, ότι στις περιπτώσεις αυτές, για λόγους χρηστής διοίκησης, η έκδοση πράξης διοικητικού προσδιορισμού του φόρου εισοδήματος πρέπει να έπεται της εξέτασης των δικαιολογητικών, τα οποία θα συνυποβάλλονται με τη φορολογική δήλωση. Επίσης, ως προς τη χρήση του ρήματος «προσκομίζει», ενδεχομένως, θα ήταν ορθότερο να χρησιμοποιείται το ρήμα «διαβιβάζει», δεδομένου ότι τόσο οι φορολογικές δηλώσεις, όσο και οι αιτήσεις των φορολογουμένων, υποβάλλονται πλέον ηλεκτρονικά. β. Με την παράγραφο 4 του νέου άρθρου 28Α του ΚΦΕ ορίζεται, εν συνεχεία, ότι «[α]ν ο υπόχρεος αμφισβητεί το ποσό που προκύπτει από την εφαρμογή του παρόντος για λόγους πέρα από τη συνδρομή των προϋποθέσεων της παρ. 3, ζητεί τη διενέργεια ελέγχου του άρθρου 23 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (Κ.Φ.Δ., ν. 4987/2022 Α’ 206) για να αποδειχθεί η ακρίβεια της δήλωσής του για εισόδημα μικρότερο του τεκμαρτού». Από τη διατύπωση της ανωτέρω διάταξης δεν καθίσταται σαφές αν, σε περίπτωση αμφισβήτησης του τεκμηρίου, κατά το χρονικό διάστημα έως το πέρας του ελέγχου, ο υπόχρεος θα πρέπει να καταβάλλει τον φόρο που αναλογεί στο εισόδημα που προκύπτει από τα λογιστικά αρχεία του ή αυτόν που προκύπτει από τον τεκμαρτό προσδιορισμό του. Και στην περίπτωση αυτή, για λόγους χρηστής διοίκησης, αλλά και υπό το φως του τεκμηρίου αθωότητας και του δικαιώματος ιδιοκτησίας, καθώς και του γεγονότος ότι ο χρόνος έναρξης αλλά και η διάρκεια του ελέγχου δεν εμπίπτουν στη σφαίρα ευθύνης του φορολογουμένου, αλλά της Φορολογικής Διοίκησης, πρέπει να γίνει δεκτό ότι ο φορολογούμενος θα καλείται να καταβάλει τη σχετική διαφορά μόνο μετά το πέρας του ελέγχου, ο οποίος και θα προσδιορίζει τελικά τη φορολογική οφειλή του. Άλλως, πρέπει να τεθεί εκ του νόμου εύλογη και αποκλειστική προθεσμία για την ολοκλήρωση του ελέγχου κατόπιν υποβολής του σχετικού αιτήματος, μετά το πέρας της οποίας το τεκμήριο θα ανατρέπεται αυτοδικαίως, και τα τυχόν αχρεωστήτως καταβληθέντα ποσά θα επιστρέφονται εντόκως. Περαιτέρω, προβληματισμός υφίσταται ως προς το είδος και το εύρος του ελέγχου αυτού, ενόψει και της ανάγκης για την, κατά τα ανωτέρω, ταχεία διεξαγωγή του. Από τη γενική αναφορά του νόμου σε «έλεγχο του άρθρου 23 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας» δεν καθίσταται σαφές αν ο έλεγχος αυτός θα είναι «από τα γραφεία της Φορολογικής Διοίκησης» ή επιτόπιος (μερικός ή πλήρης), καθώς και αν αντικείμενο έρευνας θα είναι κάτι άλλο πέραν των λογιστικών αρχείων του φορολογουμένου και του εξ αυτών προκύπτοντος αποτελέσματος. Αυτονόητο, πάντως, είναι ότι το βάρος απόδειξης της τυχόν ύπαρξης εισοδήματος πέραν του δηλωθέντος, και έως το ύψος του τεκμαρτώς προσδιοριζόμενου, θα φέρει η Φορολογική Διοίκηση, και ότι δεν θα καλείται ο φορολογούμενος να αποδείξει αρνητικό γεγονός, δηλαδή τη μη απόκρυψη εισοδήματος και τη μη διάπραξη φοροδιαφυγής. γ. Με την παράγραφο 5 του νέου άρθρου 28Α του ΚΦΕ ορίζεται, επιπλέον, ότι, «[γ]ια την εφαρμογή των διατάξεων που θέτουν προϋποθέσεις για τη λήψη προνοιακών και κοινωνικών επιδομάτων, (…) το εισόδημα που λαμβάνεται υπόψη δεν μπορεί να υπολείπεται του ελάχιστου ποσού καθαρού εισοδήματος που προσδιορίζεται με το παρόν και τα άρθρα 28Β έως 28Δ». Εν προκειμένω, από τη διατύπωση του νόμου δεν είναι απολύτως σαφές τι θα ισχύει σε περίπτωση μη εφαρμογής ή ανατροπής του τεκμηρίου, κατά τις παραγράφους 3 και 4 του νέου άρθρου 28Α του ΚΦΕ.».

«Ο κ. Μητσοτάκης και ο κ. Τασούλας προφανώς νομίζουν ότι μπορούν να τυλίξουν σε μια κόλλα χαρτί όχι εμένα, αλλά τη μνήμη των θυμάτων και των οικογενειών των νεκρών. Κάνουν λάθος. Δείχνουν τον πανικό τους. Το επιστημονικό συμβούλιο της Βουλής, δηλαδή κάποιοι συνταξιούχοι καθηγητές διορισμένοι από Πρόεδρο με μηνιαία αντιμισθία. Δυστυχώς δέχθηκαν να παίξουν το ρόλο υποστυλώματος της εξουσίας που φοβάται για τις ευθύνες της.

Λυπάμαι πάρα πολύ και θα ασκήσω όλες τι νόμιμες ενέργειες, όλα τα καθήκοντα μου εναντίον αυτής της σκανδαλώδους δήθεν γνωμοδότησης, την ώρα που ομολογείται ότι δύο από τα μέλη του επιστημονικού συμβουλίου είναι ο ένας συνήγορος υπεράσπισης κατηγορουμένου για τα Τέμπη και ο άλλος τεχνικός σύμβουλος κατηγορουμένου και αυτό είχε αποκρυβεί μέχρι σήμερα το πρωί που το δημοσίευσα εγώ», δήλωσε χαρακτηριστικά η κ. Κωνσταντοπούλου και πρόσθεσε:

«Λυπάμαι ιδιαίτερα για το γεγονός ότι ο κ. Μαυριάς βρέθηκε να παίξει αυτό το μαύρο ρόλο που δεν έχει τίποτα το επιστημονικό. Μου δίνουν απάντηση για το πόσο μακράν του επιστημονικού έργου κείται η λειτουργία τους ως επιστημονικού συμβουλίου, μου δίνουν απάντηση ότι είναι πειθήνια όργανα του προέδρου που και αυτός εκτελεί εντολές του πρωθυπουργού. Μου απάντησαν ότι η κυβέρνηση φοβάται πάρα πολύ να μην έρθουν Καραμανλής και Μητσοτάκης στην εξεταστική με εμένα μέσα και μου απάντησαν ότι η κυβέρνηση αντιμετωπίζει τον εαυτό της όχι ως υπόλογο, αλλά ως ένοχο για τα Τέμπη. Η δική μου απάντηση θα είναι από τη πλευρά της δικαιοσύνης των θυμάτων και της νομιμότητας που κάμπτεται άγρια αυτή τη στιγμή από επιστημονικό συμβούλιο που λειτούργησε χωρίς τα δύο μέλη έχοντας όμως από πριν προετοιμάσει την εξέλιξη αυτή.

Και που με αυτή τη του τη πράξη υπογραμμίζει με τρόπο ηχηρό ότι επιθυμεί και επιλέγει να διαπράξει παράβαση καθήκοντος, κατάχρηση εξουσίας και συνδρομή σε παράχρηση εξουσίας».

“Όποτε ΝΔ και ΚΙΝΑΛ εξαναγκάστηκαν να βρεθούν αντιμέτωποι με θεσμικά όργανα της Πολιτείας, γνώρισαν την μία ήττα μετα την άλλη”.

Προανακριτική: Το επιστημονικό συμβούλιο “αδειάζει” ΝΔ, ΚΙΝΑΛ – Δεν μπορούν να κληθούν μη πολιτικά πρόσωπα ως ύποπτοι

ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ Η ΑΝΑΝΟΙΝΩΣΗ

Απόφαση κόλαφος και νίκη των θεσμών κόντρα στις αντισυνταγματικές και αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις της Νέας Δημοκρατίας του κ. Μητσοτακη. Το Επιστημονικό Συμβούλιο της Βουλής απέρριψε με τρόπο κατηγορηματικό το νέο πραξικόπημα που επιχείρησε η πλειοψηφία κρίνοντας ότι η συγκεκριμένη επιτροπή δεν μπορεί να εξετάσει ως υπόπτους μη πολιτικά πρόσωπα. Και δεν είναι η πρώτη φορά.

Όποτε ΝΔ και ΚΙΝΑΛ εξαναγκάστηκαν να βρεθούν αντιμέτωποι με θεσμικά όργανα της Πολιτείας, γνώρισαν την μία ήττα μετα την άλλη. Εντός Επιτροπής έλεγαν ότι «βγάζουν τις κουκούλες» από τους προστατευόμενους μάρτυρες στην προσπάθεια τους να τους εκφοβίσουν. Στη συνέχεια αναγκάστηκαν σε άρον άρον υποχώρηση, όταν η αρμόδια υπηρεσία της ΕΛ.ΑΣ αλλά και η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου του υποχρέωσαν να εφαρμόσουν τον νόμο.

Η πλειοψηφία της Επιτροπής προσπάθησε από την αρχή της διαδικασίας με ψευδείς διαρροές, παραποιημένα πρακτικά και παραβιάσεις τόσο του Συντάγματος όσο και του Κανονισμού της Βουλής, να στηρίξει το αφήγημα της ότι η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα στον κόσμο στην οποία δεν υπάρχει σκάνδαλο Novartis αλλά σκευωρία!!!

Τελικά, μέσα από τη διαδικασία -με καταθέσεις και κυρίως στοιχεία μέσω εγγράφων από τις Ελληνικές και τις Αμερικανικές Αρχές- αποδείχθηκε το ακριβώς αντίθετο.

· Οτι το σκάνδαλο Novartis είναι μεγάλο και υπαρκτό

· Οτι υπάρχουν εκατοντάδες στοιχεία και δεκάδες μαρτυρικές καταθέσεις που το αποδεικνύουν

· Οτι υπήρξε μαύρο πολιτικό χρήμα, «αμαρτωλοί» λογαριασμοί, μίζες σε υπουργούς και προσπάθεια παρεμπόδισης της έρευνας των Εισαγγελέων από ΝΔ, ΚΙΝΑΛ και τους συνεργούς τους. Ζούμε έναν παραλογισμό και μια ευτέλεια της πολιτικής. Αποτελούμε μια παγκόσμια πρωτοτυπία, όπου αντί να διερευνήσουμε την αλήθεια, κυνηγάμε αυτούς που αποκάλυψαν το σκάνδαλο και όχι αυτούς που συνέβαλαν σε αυτό.

Μπροστά σε αυτό το αδιέξοδο και πιστή στο δόγμα ότι όταν η αλήθεια δεν μας συμφέρει τόσο το χειρότερο για την αλήθεια, η πλειοψηφία προχώρησε στην αλλαγή -την οποία ονόμασε διεύρυνση- του κατηγορητηρίου στηριζόμενη στην μήνυση και την μαρτυρία χωρίς στοιχεία ενός και μόνο ιδιώτη.

Η ΝΔ θα πρέπει να συνηθίσει ότι όταν θα βρίσκεται αντιμέτωπη με την αλήθεια και τα θεσμικά όργανα της Πολιτείας δεν θα μπορεί να στηρίζεται στην μονοφωνία που έχει επιβάλει και το ένα χαστούκι θα διαδέχεται το άλλο.