Ολόκληρη η ανακοίνωση της ΝΔ

Σαν σήμερα πριν από 28 χρόνια ο Εθνάρχης Κωνσταντίνος Καραμανλής πέρασε στην Ιστορία.

Ο ηγέτης ο οποίος σφράγισε με την παρουσία του την επιστροφή της Δημοκρατίας και την ένταξη της Πατρίδας μας στην ευρωπαϊκή οικογένεια. Ο πολιτικός ο οποίος με την ίδρυση της Νέας Δημοκρατίας, άνοιξε τον δρόμο για την ενότητα και τη συλλογική προκοπή της κοινωνίας μας.

Για όλους εμάς στη Νέα Δημοκρατία, η παρακαταθήκη του θα λειτουργεί για πάντα ως η πυξίδα που δείχνει στην Ελλάδα, σε κάθε Ελληνίδα και σε κάθε Έλληνα, τον δρόμο προς την κοινή και ατομική μας πρόοδο.

Με σεβασμό στο έργο του μεγάλου πολιτικού άνδρα, τιμούμε σήμερα τη μνήμη του.

«Σήμερα η πατρίδα τιμά εκείνους που αντιστάθηκαν στη χούντα. Και απαντά σε εκείνη την οδυνηρή εμπειρία, βιώνοντας και αξιοποιώντας την πιο μακρά περίοδο ομαλότητας και προόδου στη σύγχρονη Ιστορία μας.

Παρά το δύσκολο διεθνές περιβάλλον και τα εσωτερικά προβλήματα που έρχονται από το παρελθόν, η Ελλάδα βαδίζει μπροστά. Γνωρίζοντας, όμως, καλά ότι τα αγαθά της Δημοκρατίας και του Κοινοβουλευτισμού δεν είναι ποτέ αυτονόητα ή δεδομένα. Με τον φτηνό λαϊκισμό του ψέματος και τη δημαγωγία των εύκολων συνθημάτων να αποτελούν τις σύγχρονες απειλές εναντίον τους.

Στη σκοτεινή επέτειο, λοιπόν, αντιτάσσουμε τον αισιόδοξο ορίζοντα μιας καλύτερης ζωής για όλους. Στον δρόμο της ενότητας και της σταθερότητας. Της Δικαιοσύνης και της ανάπτυξης. Της Ευρώπης, του εκσυγχρονισμού και της κοινωνικής συνοχής. Σε μία προσπάθεια να ξεπερνούμε λάθη και αστοχίες. Ώστε με γνώση, σχέδιο και τόλμη να χτίζουμε, μέρα με την ημέρα, την περήφανη Ελλάδα του 2030», καταλήγει στην ανάρτησή του ο κ. Μητσοτάκης.

Παράλληλα, επισημαίνει ότι «Τιμούμε ουσιαστικά όσους αγωνίστηκαν κατά της δικτατορίας για την ελευθερία, όχι μόνο κρατώντας ζωντανή τη μνήμη τους, αλλά και θωρακίζοντας καθημερινά τους δημοκρατικούς θεσμούς, το κράτος δικαίου και την ενότητα της κοινωνίας μας» και προσθέτει ότι «Αυτό είναι το χρέος μας απέναντί τους και απέναντι στις επόμενες γενιές. Να στεκόμαστε, με το προσωπικό μας παράδειγμα, αντάξιοι των αξιών της δημοκρατίας».

Ειδικότερα, στη δήλωσή του, ο κ. Τασούλας αναφέρει:

«Η 21η Απριλίου τραυμάτισε βαθιά την πορεία της πατρίδας μας. Στη γη που γέννησε τη δημοκρατία και την ελευθερία καταλύθηκε το Σύνταγμα και η χώρα καταδικάστηκε σε μια επταετία οπισθοδρόμησης.

Η επιβολή ενός αυταρχικού καθεστώτος δεν σήμαινε μόνο κατάφωρες παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, εξορίες και φυλακίσεις. Στέρησε από τον πολίτη το ύψιστο προνόμιο της δημοκρατίας· να μετέχει ελεύθερα και υπεύθυνα στη διαμόρφωση της κοινής του μοίρας. Και η δημοκρατία είναι πολίτευμα ευθύνης. Όχι μόνο των κυβερνώντων, αλλά και όσων τους επιλέγουν.

Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας, η Ελλάδα απομακρύνθηκε από τον δρόμο της θεσμικής και οικονομικής σύγκλισης με τον προηγμένο κόσμο, έναν δρόμο που ήδη είχε αρχίσει να χαράσσει και που αποτελούσε εθνική της ανάγκη και ιστορικό της προσανατολισμό.

Οι φοιτητικές εξεγέρσεις στη Νομική και το Πολυτεχνείο καθώς και το Κίνημα του Ναυτικού άνοιξαν τις πρώτες ρωγμές στο ανελεύθερο καθεστώς. Η δικτατορία κορυφώθηκε τραγικά με το πραξικόπημα Ιωαννίδη κατά του Μακαρίου και την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, πληγή στον εθνικό μας κορμό, που παραμένει ανοιχτή.

Η Γ’ Ελληνική Δημοκρατία πρόκοψε στις σταθερές ράγες του κοινοβουλευτισμού, ισχυροποιήθηκε και εντάχθηκε στον σκληρό πυρήνα της Ευρώπης, επιβεβαιώνοντας ότι η λαϊκή κυριαρχία αποτελεί το θεμέλιο της πολιτικής σταθερότητας. Δοκιμάστηκε και απέδειξε έμπρακτα τη θεσμική της ωριμότητα, αναπτύσσοντας την ικανότητα να υπερβαίνει τις κρίσεις.

Στο διεθνές περιβάλλον αβεβαιότητας η σημερινή θλιβερή επέτειος μάς υπενθυμίζει ότι η δημοκρατία δεν είναι δεδομένη. Γι’ αυτό οφείλουμε πρωτίστως με ενότητα να διαφυλάσσουμε το πολίτευμά μας, κρατώντας το δημόσιο βίο μακριά από τον διχασμό, που ιστορικά υπήρξε πάντα πρόσφορο έδαφος για την αποδυνάμωση της δημοκρατίας.

Τιμούμε ουσιαστικά όσους αγωνίστηκαν κατά της δικτατορίας για την ελευθερία, όχι μόνο κρατώντας ζωντανή τη μνήμη τους, αλλά και θωρακίζοντας καθημερινά τους δημοκρατικούς θεσμούς, το κράτος δικαίου και την ενότητα της κοινωνίας μας.

 Αυτό είναι το χρέος μας απέναντί τους και απέναντι στις επόμενες γενιές. Να στεκόμαστε, με το προσωπικό μας παράδειγμα, αντάξιοι των αξιών της δημοκρατίας».

«Τα Τέμπη δεν ήταν μια κακιά στιγμή. Ήταν έκφραση μιας απάνθρωπης πολιτικής που μπροστά στην ανταποδοτικότητα και το κέρδος δεν λογαριάζει ούτε την ανθρώπινη ζωή, που γεννά και συγκαλύπτει εγκλήματα», αναφέρει, μεταξύ άλλων, ο Σύλλογος.

Ο Σύλλογος Συγγενών Θυμάτων Τεμπών μαζί με τα Εργατικά Κέντρα και τα Σωματεία Εργαζομένων, τους Φοιτητικούς Συλλόγους, τους μαζικούς φορείς σε όλη την Ελλάδα καλούν συγκεντρώσεις:

• στην Αθήνα στις 12 μμ στο Σύνταγμα
• στη Θεσσαλονίκη στις 12 μμ στο Άγαλμα Βενιζέλου
• και σε όλη την Ελλάδα

Αναλυτικά η ανακοίνωση του συλλόγου:

«Στις 28 Φεβρουαρίου 2026 συμπληρώνονται 3 χρόνια από το Έγκλημα στα Τέμπη που μας στέρησε τους αγαπημένους μας.

Λιγότερα από ένα μήνα μετά, στις 23 Μαρτίου 2026, ξεκινάει η κύρια δίκη.

Όλα αυτά τα χρόνια και ιδιαίτερα το τελευταίο διάστημα ο Σύλλογος Συγγενών Θυμάτων Τεμπών κάνει μεγάλη προσπάθεια να αναδείξει τις πραγματικές αιτίες που οδήγησαν στο Έγκλημα και όλους τους ενόχους, όσο ψηλά και αν βρίσκονται!

Τα Τέμπη δεν ήταν μια κακιά στιγμή. Ήταν έκφραση μιας απάνθρωπης πολιτικής που μπροστά στην ανταποδοτικότητα και το κέρδος δεν λογαριάζει ούτε την ανθρώπινη ζωή, που γεννά και συγκαλύπτει εγκλήματα.

Ο Σύλλογος Συγγενών Θυμάτων Τεμπών απευθύνει κάλεσμα για συμμετοχή στις μεγάλες συγκεντρώσεις μαζί με τα Εργατικά Κέντρα και τα Σωματεία Εργαζομένων, τους Φοιτητικούς Συλλόγους, τους μαζικούς φορείς σε όλη την Ελλάδα.

Για να δυναμώσει η φωνή μας ακόμα περισσότερο,

Για να δυναμώσει ο αγώνας μας για την πραγματική δικαίωση,

Για να μην υπάρξουν άλλα Τέμπη!

Όλες/ Όλοι,
• στην Αθήνα στις 12 μμ στο Σύνταγμα
• στη Θεσσαλονίκη στις 12μμ στο Άγαλμα Βενιζέλου
• και σε όλη την Ελλάδα

Σύλλογος Συγγενών θυμάτων Τεμπών».

Κατά τις εκδηλώσεις για την 202η Επέτειο της Άλωσης της Τριπολιτσάς -την 23η Σεπτεμβρίου 1821-  ο τέως Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Ακαδημαϊκός και Επίτιμος Καθηγητής της Νομικής Σχολής του ΕΚΠΑ κ. Προκόπιος Παυλόπουλος εκφώνησε τον Πανηγυρικό της Ημέρας και επισήμανε, μεταξύ άλλων, τα εξής:

“Τιμούμε σήμερα εδώ, στην Ιστορική Τρίπολη της Αρκαδίας, την 202η Επέτειο της Άλωσης της Τριπολιτσάς, η οποία συντελέσθηκε την 23η Σεπτεμβρίου του 1821. Πιστοί στο πνεύμα και στους συμβολισμούς της Επετείου αυτής, η οποία έχει τα χαρακτηριστικά Εθνικής Επετείου, αποτίουμε τον οφειλόμενο φόρο τιμής στην Ιερή Μνήμη των Μεγάλων Πρωτεργατών της Ιστορικής εκείνης Μάχης.  Μάχης η οποία, πέραν της καθοριστικής σημασίας της για την οριστική ευόδωση της Εθνεγερσίας του 1821, αποτελεί και θ’ αποτελεί, στο διηνεκές, ανεξάντλητη πηγή και ανεκτίμητη “κιβωτό” διδαγμάτων για το Έθνος των Ελλήνων.

Ι. Η στρατιωτική – πολεμική ιδιοφυία του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη

Πριν από κάθε άλλη σχετική αναφορά, έχω αυτονόητο χρέος να υπενθυμίσω ότι το μέγιστο μέρος του φόρου τιμής για την Επέτειο της Άλωσης της Τριπολιτσάς ανήκει, δικαιωματικώς, στον Μεγάλο Στρατηγό της Εθνεγερσίας του 1821, τον θρυλικό “Γέρο του Μοριά” Θεόδωρο Κολοκοτρώνη.

Α. Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης συγκαταλέγεται μεταξύ των κορυφαίων ιστορικών φυσιογνωμιών Εθνικής εμβέλειας, δοθέντος ότι η συνεισφορά του κατά την Άλωση της Τριπολιτσάς, αλλά και καθ’ όλη την διάρκεια της Εθνεγερσίας του 1821, υπήρξε, κυριολεκτικώς, καταλυτική.  Και μάλιστα τόσο για την επιτυχή έκβαση του Εθνικού Αγώνα των Ελλήνων όσο και για την μετά το τέλος του ίδρυση του Νεότερου Ελληνικού Κράτους, με το Πρωτόκολλο του Λονδίνου του 1830.  Η ιστορική αυτή αλήθεια απορρέει εκ του ότι ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης από την μια πλευρά ανέπτυξε, με αφετηρία την Άλωση της Τριπολιτσάς, όλο το μέγεθος της στρατιωτικής-πολεμικής ιδιοφυίας του.  Και, από την άλλη πλευρά, καθ’ όλη την ταραγμένη περίοδο της Εθνεγερσίας του 1821 έμεινε μακριά από μικροπρέπειες και εμφύλια πάθη, ταγμένος αποκλειστικώς στον υπέρ της Ελευθερίας Αγώνα. 

Β. Μένοντας στα γεγονότα της Τριπολιτσάς, η Ιστορία διδάσκει ότι ο “Γέρος του Μοριά” συνέλαβε, σχεδίασε και έκανε πράξη το στρατήγημα της Άλωσης της Τριπολιτσάς στηριζόμενος στην, οιονεί “ενορατική”, αντίληψη ότι μόνον η πτώση και κατάληψη της τότε “Πρωτεύουσας της Πελοποννήσου” θα μπορούσε να βάλει τις βαθιές ρίζες, τις οποίες είχε απόλυτη ανάγκη η Επανάσταση του 1821 για να ευδοκιμήσει και να ευοδωθεί. Πραγματικά,  ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης είχε πλήρη επίγνωση ότι η Τριπολιτσά, ως το ουσιαστικό διοικητικό, στρατιωτικό και οικονομικό κέντρο της Πελοποννήσου, έπρεπε, για λόγους συμβολισμών αλλά κυρίως για λόγους ουσίας, να “πέσει στα χέρια” των Αγωνιζόμενων Ελλήνων.  Έτσι ώστε η Εθνεγερσία του 1821 ν’ αποκτήσει παμπελοποννησιακή εμβέλεια και, με τον τρόπο αυτό, να συντηρήσει “άσβεστη” την προσδοκία επικράτησής της σε ολόκληρη την Πελοπόννησο αλλά και επέκτασής της πέραν αυτής, με την προτεραιότητα να “γέρνει” προς την περιοχή της Ρούμελης. 

Γ. Το ότι το κατά τ’ ανωτέρω στρατήγημα με κεντρικό στόχο την κατάληψη της Τριπολιτσάς ανήκει, ουσιαστικώς καθ’ ολοκληρία, στον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη προκύπτει ιστορικώς εκ του ότι άλλοι Οπλαρχηγοί Αγωνιστές δεν διέθεταν, παρά την αδιαμφισβήτητη στρατιωτική εμπειρία και γενναιότητά τους, τις ίδιες μεγάλες δυνατότητες ανάλογου πολεμικού σχεδιασμού.  Και πρότειναν την διεξαγωγή τοπικών μαχών για την κατάληψη επιμέρους, διάσπαρτων, στρατηγικών σημείων και μικρών οικισμών, θεωρώντας ότι έτσι θα ήταν δυνατό να καταγάγει ο Αγώνας της Εθνεγερσίας του 1821 “εύκολες” νίκες.  Είναι όμως ιστορικώς μάλλον προφανές ότι, αν ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης είχε υιοθετήσει τις απόψεις τους, η Επανάσταση του 1821 θα διέτρεχε τον κίνδυνο να εκφυλισθεί αγωνιστικώς, μέσ’ από τοπικές συμπλοκές σημαντικού κόστους σε ανθρώπινες ζωές και μικρής, έως σχεδόν μηδενικής, στρατηγικής ωφέλειας.  Ενώ, ταυτοχρόνως, οι Οθωμανοί θα είχαν όλο τον χρόνο να οχυρωθούν ακόμη πιο αποτελεσματικά μέσα στην Τριπολιτσά, όταν μάλιστα κρατούσαν εκεί σε ομηρία εκτός από τον υπόλοιπο πληθυσμό και μεγάλο αριθμό Ελλήνων Προκρίτων της ευρύτερης περιοχής. 

ΙΙ. Η οργάνωση της Μάχης της Τριπολιτσάς

Την στρατιωτική-πολεμική ιδιοφυία του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη κατέδειξε, πέραν της κατά τα ως άνω κατανόησης της στρατηγικής σημασίας της Τριπολιτσάς, και ο τρόπος με τον οποίο οργάνωσε τον αποκλεισμό της και, εν τέλει, την μάχη για την κατάληψή της. 

Α. Επιλέγοντας -μεθοδικώς, και με στόχο την περικύκλωση και τον αποκλεισμό της Τριπολιτσάς από οιαδήποτε επικοινωνία ικανή να της διασφαλίσει την στρατιωτική ενίσχυση και τον κάθε είδους ανεφοδιασμό- συγκεκριμένες περιοχές, ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης καθοδήγησε τους Αγωνιζόμενους Έλληνες σε τοπικές μάχες, εντεταγμένες όμως σ’ έναν ευρύτερο, κατά τα προεκτεθέντα, σχεδιασμό.  Μάχες που ήταν μάλλον βέβαιο ότι θα είχαν νικηφόρα κατάληξη, και μάλιστα με μικρό κόστος σε ανθρώπινες απώλειες.  Πρώτα ήλθε η νίκη στο Λεβίδι, την 14η Απριλίου, για ν’ ακολουθήσουν οι διαδοχικές νίκες στο Βαλτέτσι, μεταξύ 12ης και 13ης Μαΐου και στα Βέρβενα και στα Δολιανά, την 18η Μαΐου.  Τέλος, η “Μάχη της Γράνας”, όπως έμεινε γνωστή στην Ιστορία της Εθνεγερσίας του 1821, υπήρξε το αποκορύφωμα του όλου στρατηγήματος του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη για την Άλωση της Τριπολιτσάς.  Η “Γράνα” δεν ήταν μια προϋπάρχουσα τοποθεσία στην περιοχή, αλλά ένα χαράκωμα συνολικού μήκους 700 μ., περίπου, που υπό την επίβλεψη του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη έσκαψαν περί την Τριπολιτσά Αγωνιστές και ντόπιοι κάτοικοι εκτός της Πόλης.  Όταν, μέσα σ’ ελάχιστο χρόνο και παρά τις επιθέσεις των Οθωμανών, η “Γράνα” ολοκληρώθηκε και ήταν πλήρως επιχειρησιακή, τον Αύγουστο του 1821, είχε, ταυτοχρόνως, ολοκληρωθεί και ο ασφυκτικός αποκλεισμός της Τριπολιτσάς.  Η πτώση της ήταν πλέον προδιαγεγραμμένη. 

Β. Το πρωινό της 23ης Σεπτεμβρίου 1821, πάντοτε υπό την καθοδήγηση του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη -καίτοι ορισμένες, άστοχες και υπερβολικές,  επιθετικές ενέργειες των πολιορκητών επιχειρήθηκαν πέρα και έξω από τις εντολές του και ήταν εντελώς ξένες προς την αυθεντικώς γενναία στρατιωτική και πολεμική του νοοτροπία- η Τριπολιτσά καταλήφθηκε. Και μετέπειτα, σχεδόν έως το τέλος της Εθνεγερσίας του 1821, υπήρξε το “στρατηγείο” του Αγώνα για ολόκληρη την Πελοπόννησο, και όχι μόνο. Τέσσερα ήταν τα επιμέρους στρατιωτικά σώματα των πολιορκητών της Τριπολιτσάς.  Το πολυπληθέστερο, αριθμώντας περίπου 2.500 άνδρες, τελούσε υπό την ηγεσία του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη.  Ενώ τα τρία άλλα τελούσαν, αντιστοίχως, υπό την ηγεσία των Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, Χρήστου “Αναγνώστη” Παπαγεωργίου ή “Αναγνωσταρά” και Παναγιώτη Γιατράκου.  

Γ. Και ακόμη τούτο ως προς το ανυπέρβλητο ηγετικό πρότυπο του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη:  Ο “Γέρος του Μοριά” είχε, αμέσως και δίχως ίχνος μεμψιμοιρίας, αποδεχθεί το εγχείρημα της Άλωσης της Τριπολιτσάς να τεθεί υπό την υπέρτατη ηγεσία του Δημητρίου Υψηλάντη και υπό την αρχιστρατηγία του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη.  Η Ιστορία όμως, κατά “δικαίαν κρίσιν”, εξέδωσε μάλλον ευθύς εξ αρχής την “ετυμηγορία” της, αναγνωρίζοντας τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη ως την εμβληματική ηγετική προσωπικότητα της Άλωσης της Τριπολιτσάς. 

ΙΙΙ. Η ακριβοδίκαιη ιστορική αποτίμηση

Σήμερα το χρέος μας, ως Ελλήνων, έναντι των Αγωνιστών της Εθνεγερσίας του 1821 και του “Εθνεγέρτη” Θεόδωρου Κολοκοτρώνη πρέπει να επικεντρώνεται στο να τιμούμε εμπράκτως την Ιερή Μνήμη τους αφενός συνάγοντας, με βάση το παράδειγμά τους, τ’ αναγκαία διδάγματα για το δικό μας Εθνικό Χρέος, όταν το απαιτεί η Σωτηρία της Πατρίδας.  Και, αφετέρου, υπερασπιζόμενοι την ιστορική αλήθεια για την Μάχη της Άλωσης της Τριπολιτσάς και, περαιτέρω, ακυρώνοντας αδιαλείπτως την παραχάραξη της Ιστορίας, την οποία ακόμη και στις μέρες μας -ίσως μάλιστα με μεγαλύτερο θράσος και μεγαλύτερη ένταση- επιχειρεί η Τουρκία.  Προς αυτή την κατεύθυνση ας μου επιτραπεί να εκθέσω και τα εξής:

Α. Η ιστορική αλήθεια επιβάλλει ν’ αποδεχθούμε ότι κατά την Άλωση της Τριπολιτσάς χύθηκε πολύ αίμα.  Η στάση ορισμένων από τους πολιορκητές της Τριπολιτσάς  -στάση κατά την οποία, δυστυχώς, κυριάρχησαν τα συναισθήματα των καταπιεσμένων κάτω από το “κυκλώπειο” βάρος της σκλαβιάς τεσσάρων αιώνων- δεν έχει καμία σχέση με την νοοτροπία και το μέτρο ευθύνης που το Έθνος των Ελλήνων έχει επιδείξει, δίχως εξαίρεση, σε ανάλογες περιπτώσεις.  Πρέπει όμως στο σημείο αυτό να επισημανθούν και τ’ ακόλουθα, τα οποία η πλευρά της Τουρκίας θέλει, για τους δικούς της ανομολόγητους σκοπούς, ν’ “αγνοεί”: Πρώτον, εκείνοι που ηγήθηκαν κατά τη μάχη για την Άλωση της Τριπολιτσάς, με πρώτο τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, όχι μόνο δεν επικρότησαν τις ακρότητες και την αιματοχυσία αλλά έκαναν τα πάντα για να την αποφύγουν.  Δεύτερον, και προς επίρρωση αυτού του γεγονότος, πρέπει να υπενθυμίζουμε ότι ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης αλλά και άλλοι Οπλαρχηγοί ζήτησαν -ακριβώς για ν’ αποφευχθούν οι αιματηρές υπερβολές- και μάλιστα επανειλημμένως από τους πολιορκούμενους Οθωμανούς να παραδοθούν ειρηνικά, εγγυώμενοι την ασφάλειά τους.  Όμως, οι Οθωμανοί όχι μόνον απέρριψαν κάθε τέτοια πρόταση, αλλά οι απαντήσεις τους προς την Ελληνική πλευρά ήταν, το λιγότερο, ιταμές και προκλητικές.  Επομένως, η τακτική αυτή των Οθωμανών δεν μπορεί να μην προσθέτει το δικό της βάρος στην “ζυγαριά” της Ιστορίας σε ό,τι αφορά τα γεγονότα της εποχής εκείνης. 

Β. Αυτό όμως το οποίο εμείς, οι Έλληνες, οφείλουμε ν’ αντιτάσσουμε όχι μόνο προς την Τουρκία αλλά και προς όλους εκείνους, διεθνώς  -ευτυχώς λίγους βεβαίως- οι οποίοι “συμμερίζονται” τις θέσεις της, είναι πως αποτελεί τουλάχιστον πρόκληση απέναντι στην Ελλάδα αλλά, κυρίως, απέναντι στην ίδια την Ιστορία να επιχειρούν την εξίσωση της αιματοχυσίας της Άλωσης της Τριπολιτσάς με τα βάρβαρα και στυγερά εγκλήματα της Τουρκίας εις βάρος των Ελλήνων.  Πριν απ’ όλα η Τουρκία οφείλει να θυμάται τους ποταμούς αίματος των Ελλήνων κατά τους τέσσερις αιώνες σκλαβιάς, αρχής γενομένης από την ανελέητη σφαγή κατά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης.  Όπως επίσης οφείλει να θυμάται το αδιανόητο μαρτύριο που υπέμειναν οι Αγωνιζόμενοι Έλληνες από το αίμα που χύθηκε, “κρουνηδόν”, κατά τους τέσσερις αιώνες σκλαβιάς υπό τον βάρβαρο οθωμανικό ζυγό.  Αναφέρομαι εδώ, εν είδει παραδείγματος και μόνο, στις παρατηρήσεις και διαπιστώσεις του Γάλλου περιηγητή της εποχής εκείνης Jean-François-Maxime Raybaud -που κάθε άλλο παρά ευνοϊκά είχε κρίνει αρχικώς την στάση των Ελλήνων κατά την Άλωση της Τριπολιτσάς- στο βιβλίο του “Memoires sur la Grèce” (Paris, 1824, σελ. ΧΙΙΙ-ΧΙV) για τα ιστορικά γεγονότα της 23ης Σεπτεμβρίου 1821. Μεταξύ άλλων, ο Raybaud ανέφερε στο εν λόγω βιβλίο του: “Η Ελλάδα δεν μπορούσε να βγει, από την άβυσσο στην οποία είχε βυθισθεί εξαιτίας της πολύχρονης δουλείας, ούτε με συμβιβασμούς, ούτε με θαύματα, αλλά με πολύ θάρρος”.

Γ. Ολοκληρώνοντας τον σύντομο αυτό απολογισμό για τα ιστορικά δεδομένα που αφορούν την Άλωση της Τριπολιτσάς έχω μείζον χρέος να προσθέσω, κατά την σημερινή μεγάλη Επέτειο, και τα εξής ως προς το απύθμενο θράσος της Τουρκίας να επιχειρεί αδιανόητους “συμψηφισμούς” μεταξύ των δικών της βάρβαρων εγκλημάτων εις βάρος του Έθνους των Ελλήνων και της αιματοχυσίας κατά την Άλωση της Τριπολιτσάς: Τίποτα, και με κανένα τρόπο, δεν μπορεί να “ξεπλύνει” στην διαδρομή της Ιστορίας τα εγκλήματα και τις βαρβαρότητες της Τουρκίας όχι μόνο κατά τους τέσσερις αιώνες σκλαβιάς, αλλά και μετά την ίδρυση του Νεότερου Ελληνικού Κράτους.  Ειδικότερα, τίποτα δεν μπορεί ν’ αποσιωπήσει το ποια είναι η πραγματική Τουρκία και ποιες είναι πραγματικά οι κατά καιρούς ηγεσίες της.  Εκείνες, που με δικούς τους σχεδιασμούς και δικές τους εντολές διέπραξαν, κτηνωδώς, τις Γενοκτονίες των Ελλήνων του Πόντου και τον Ελλήνων της Μικράς Ασίας, στις αρχές του 20ού αιώνα, καθώς και των αποδεκατισμό, κυριολεκτικώς, της πάλαι ποτέ κραταιάς Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας στην Κωνσταντινούπολη, ιδίως μεταξύ 1955-1965.  Γι’ αυτό και είναι κάτι παραπάνω από επιβεβλημένο το χρέος μας, ως Ελλήνων, να κάνουμε τα πάντα προκειμένου οι ως άνω Γενοκτονίες ν’ αναγνωρισθούν και διεθνώς, πρωτίστως δε εντός της Ευρωπαϊκής μας Οικογένειας, της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 

Καταλήγω με την ακόλουθη έκκληση προς όλους μας, η οποία -είμαι βέβαιος- ανταποκρίνεται πλήρως στα διδάγματα και τις ιστορικές παρακαταθήκες που μας κληροδότησαν οι Πρόγονοί μας, Αγωνιστές της Εθνεγερσίας του 1821, και μέσ’ από την εποποιία της Άλωσης της Τριπολιτσάς: Για εμάς, τους Έλληνες, η Εθνεγερσία του 1821 -η οποία είναι πάντα ζωντανό Ιστορικό Ορόσημο και όχι μια απλή Επέτειος- συνεχίζεται, όσο η Τουρκία κάνει επίδειξη της διαχρονικής της βαρβαρότητας στην Μαρτυρική Κύπρο.  Με άλλες λέξεις, εμείς, οι Έλληνες, οφείλουμε να “καταθέσουμε” στην Ιερή Μνήμη των Προγόνων μας, Αγωνιστών της Εθνεγερσίας του 1821, την ανυποχώρητη δέσμευσή μας ότι θ’ αγωνισθούμε, μέχρι τέλους, ώστε ν’ απελευθερωθεί και η τελευταία σπιθαμή του εδάφους της Κυπριακής Γης από τον βάρβαρο τουρκικό ζυγό και να επιτευχθεί δίκαιη και βιώσιμη λύση του Κυπριακού Ζητήματος, σύμφωνη με το Διεθνές Δίκαιο και με το Ευρωπαϊκό Δίκαιο.  Αλλά και ότι θ’ αγωνισθούμε επιπροσθέτως, και πάλι μέχρι τέλους, ώστε τόσο η Διεθνής Κοινότητα όσο και, κυρίως, η Ευρωπαϊκή Ένωση ν’ αναλάβουν, στο ακέραιο, τις δικές τους ευθύνες, παύοντας ν’ ανέχονται απαθείς την τουρκική κατοχή στην δεινώς δοκιμαζόμενη Κύπρο. Κατοχή, η οποία πέραν των άλλων πλήττει καιρίως και το κύρος της Διεθνούς και της Ευρωπαϊκής Νομιμότητας, εν τέλει δε τον ίδιο τον Πολιτισμό μας.

Αιωνία η Ιερή Μνήμη των Προγόνων μας Αγωνιστών κατά την εποποιία της Άλωσης της Τριπολιτσάς”.

Όταν δεν συμβαίνει αυτό και όταν είμαστε διχασμένοι κινδυνεύουμε με τις πιο τραγικές ήττες”, επισήμανε, μεταξύ άλλων, ο υπουργός Εθνικής ‘Αμυνας Νικόλαος Παναγιωτόπουλος , σε δήλωση του, μετά το πέρας της “λαμπρής” στρατιωτικής παρέλασης στην Αθήνα ενώπιον της προέδρου της Δημοκρατίας Κατερίνας Σακελαροπουλου και του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, με την ευκαιρία της επετείου της εθνικής παλιγγενεσίας της 25ης Μαρτίου 1821 και του εορτασμού του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου.

“Φέρνουμε στο μυαλό μας κάτι πολύ απλό, ότι οι Ήρωες του ‘21 αυτοί που πέτυχαν την εθνική Ανεξαρτησία μέσα από τη θυσία τους και τον αγώνα τους ήταν απλά άνθρωποι με μεγάλη πίστη, μεγάλη αποφασιστικότητα και ακόρεστη δίψα για Ελευθερία. ‘Ανθρωποι που δεν λογάριαζαν, για να φέρω στο νου μου τα λόγια του Κολοκοτρώνη, «ούτε πώς ήταν οι Τούρκοι ούτε ποιοι βαστούσαν τα κάστρα και τις πόλεις» κι έτσι αγωνίστηκαν και πέτυχαν σήμερα εμείς να είμαστε ελεύθεροι και να οφείλουμε να ακολουθούμε το ηρωικό παράδειγμα τους”, σχολίασε περαιτερω.

Τη μεγαλειώδη στρατιωτική παρέλαση παρακολούθησαν μεταξύ άλλων ο πρόεδρος της Βουλής Κωνσταντίνος Τασούλας, ο υπουργός Εθνικής ‘Αμυνας της Κυπριακής Δημοκρατίας Μιχάλης Γεωργάλλας, σύσσωμη η στρατιωτική ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας ο καθώς και Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Φρουράς αντιστράτηγος Δημόκριτος Ζερβάκης, εκπρόσωποι κομμάτων κ.α επίσημοι.

Στα κύρια χαρακτηριστικά της φετεινής παρέλασης αναφέρονται :

• Η εμφάνιση για πρώτη φορά των ελληνικών μαχητικών F-16C/D VIPER FIGHTING FALCON και των εκπαιδευτικών αεροσκαφών T-6A TEXAN II 120 στον αττικό ουρανό και

-η διέλευση των προσφάτων αποκτηθέντων τεθωρακισμένων οχήματα Μάχης (ΤΟΜΑ) Marder 1A3.

Για άλλη μία χρονιά ο συντονισμός της στρατιωτικής μπάντας της ΑΣΔΥΣ στον ακριβή βηματισμό των παρελαυνόντων Ευζώνων και η δυναμική διέλευση των στελεχών των ειδικών δυνάμεων -αλεξιπτωτιστών πεζοναυτών, καταδρομέων , βατραχανθρώπων, υποβρυχίων καταστροφέων του Λιμενικού και της ειδικής μονάδας αντιμετώπισης καταστροφών του Πυροσβεστικού Σώματος απέσπασαν το θερμό χειροκρότημα της πολιτειακής πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας και του συγκεντρωμένου κόσμου.

Την παρέλαση των μηχανοκίνητων και πεζοπόρων τμημάτων των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας άνοιξαν οι ανάπηροι πολέμου και ακολούθησαν οι αδελφές νοσοκόμοι του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρου, ενώ στον αττικό ουρανό έκανε την εμφάνιση του το θρυλικό αεροσκάφος Supermarine SPITFIRE MJ755 συνοδευόμενο από αεροσκάφος F-16 Block-52.

Ακολούθησαν τα μέσα του μηχανοκίνητου Πεζικού, όπου μεταξυ άλλων παρήλασαν τα θωρακισμένα οχήματα M1117 Guardian, τα επιβλητικά αρματα μάχης Leopard, το μηχανοκίνητο Πυροβολικό, το αντιαεροπορικό πυροβολικό, το Μηχανικό, οι Διαβιβάσεις, μία διμοιρία Πυρηνικής-Βιολογικής-Χημικής (ΠΒΧ) ‘Αμυνας, το Υγειονομικό, τα αντιαεροπορικά συστήματα της Πολεμικής Αεροπορίας «PATRIOT» και «ΒΕΛΟΣ».

Τη φάλαγγα των πεζοπόρων τμημάτων άνοιξε η εντυπωσιακή διέλευση του λόχου Ευζώνων.

Επίσης παρέλασαν πεζοπόρα τμήματα των παραγωγικών σχολών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας.

Πάνω από τον αττικό ουρανό πέταξαν σε άψογους σχηματισμούς όλοι οι τύποι αεροσκαφών και ελικοπτέρων των Ενόπλων Δυνάμεων ( Rafale, F-16, M-2000/5 και F-4), ελικόπτερα της Αεροπορίας Στρατού (Apache, chinook, NH-90, UH-1H kiowa warrior) , του Πολεμικού Ναυτικού SH-70 καθώς και των Σωματων Ασφαλείας.

Η πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελαροπούλου συνεχάρη τον έχοντα το Γενικό Πρόσταγμα διοικητή της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων Υποστράτηγο Αναστάσιο Πολύχρονο για το άρτιο της παρέλασης .

Παρά το τσουχτερό κρύο δεν ήταν λίγοι εκείνοι που έφτασαν μέχρι εκεί για να αποτίσουν φόρο τιμής. Ανάμεσά τους αντιστασιακοί συντεταγμένοι στις αντιστασιακές τους οργανώσεις κρατώντας τα λάβαρα που ύψωσαν για μια ακόμη φορά. Παρών στην εκδήλωση ήταν και ο πρέσβης της Μεγάλης Βρετανίας στην Ελλάδα, Μάθιου Λοτζ (Matthew Lodge) ενώ την κυβέρνηση εκπροσώπησε ο υπουργός των Οικονομικών, Χρήστος Σταϊκούρας.

«Η ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου θεωρείται δικαίως ως η κορυφαία πράξη της ελληνικής ενωμένης Εθνικής Αντίστασης απέναντι στις Δυνάμεις του άξονα» υπογράμμισε κατά τη διάρκεια της ομιλίας του ο υπουργός των Οικονομικών, χαρακτηρίζοντάς την «μεγαλειώδη πράξη με αποφασιστική επίδραση στην έκβαση του μακροχρόνιου αγώνα των δυνάμεων της ελευθερίας και της δημοκρατίας εναντίον των δυνάμεων του φασισμού και του ναζισμού» όπως είπε.

Ο υπουργός των Οικονομικών στάθηκε ιδιαίτερα στο συμβολικό χαρακτήρα της ανατίναξης της γέφυρας καθώς όπως υπογράμμισε «γεφύρωσε τις διαχωριστικές γραμμές και για το λόγο αυτό συνιστά φωτεινό σύμβολο ενότητας ομοψυχίας και πατριωτισμού» ενώ συγχρόνως συμπλήρωσε πως «αποτελεί ένα κορυφαίο παράδειγμα για το τι μπορούμε να πετύχουμε με εθνική ενότητα συνεννόηση και συνεργασία».

Ο κ. Σταϊκούρας αναφερόμενος στη σημερινές προκλήσεις που αντιμετωπίζει η χώρα μας στον υγειονομικό, ενεργειακό και οικονομικό τομέα, ιδίως στο μέτωπο του πληθωρισμού, αλλά και στο γεωπολιτικό πεδίο υποστήριξε πως «σε αυτές τις πολύπλοκες και ταραχώδεις γεωπολιτικές συνθήκες, η Ελληνική Κυβέρνηση απαντά συνετά, αποφασιστικά και δυναμικά. Ενεργεί με αυτοπεποίθηση. Ενδυναμώνει την οικονομία της χώρας και την διπλωματία της πατρίδας. Θωρακίζει αποτρεπτικά και ισχυροποιεί ολόπλευρα την Ελλάδα. Αναβαθμίζει συνολικά τη θέση, το κύρος, την εικόνα μας στη διεθνή σκηνή. Δημιουργεί στρατηγικά και οικονομικά αποθέματα, για ένα μέλλον που προδιαγράφεται αβέβαιο» ενώ παράλληλα έκανε αναφορά τόσο στην ενίσχυση της άμυνας της χώρας τα τελευταία χρόνια, όσο και στις κορυφαίες τις ισχυρές συμφωνίες με τις ΗΠΑ, τη Γαλλία αλλά και εν γένει τις διεθνείς συμμαχίες της χώρας αλλά και στην αναβάθμιση του γεωπολιτικού αποτυπώματος για να καταλήξει λέγοντας «η Ελλάδα, σήμερα, είναι ισχυρή. Αποτελεί πυλώνα ειρήνης και σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο και στην ευρύτερη περιοχή της Ευρώπης. Και οι πολίτες έχουν κάθε λόγο να αισθάνονται ασφαλείς».

Ιδιαίτερα τιμητικές ήταν οι ιστορικές αναφορές που έκανε ο πρέσβης της Μεγάλης Βρετανίας στην Ελλάδα Μάθιου Λοτζ (Matthew Lodge) για τη μάχη του Γοργοποτάμου, αναφερόμενος σε ιστορικά κείμενα που έχουν δει το φως της δημοσιότητας στο παρελθόν ενώ ερμηνεύοντας την σημασία της ανατίναξης της γέφυρας υπογράμμισε πώς «η μάχη του Γοργοποτάμου ήταν πολύ υψηλότερη καθώς πέτυχε έναν ανώτερο στόχο από την ανατίναξη μιας γέφυρας και την διακοπή των μεταφορών του εχθρού. Αποτέλεσε μία κορυφαία στιγμή της ελληνικής εθνικής αντίστασης που έδρασε ενωμένη, ανύψωσε το ηθικό του λαού της κατεχόμενης χώρας και κατάφερε ένα ισχυρό πλήγμα στον εχθρό. Θα είμαστε εμείς πάντοτε υπερήφανοι για τη συμβολή μας σε αυτό το επίτευγμα» υπογράμμισε ο πρέσβης της Μεγάλης Βρετανίας στην Ελλάδα μιλώντας κατά την διάρκεια της εκδήλωσης.

«Το ξημέρωμα της 26ης Νοέμβρη του 1942, η λάμψη της ανατίναξης της γέφυρας του Γοργοποτάμου από τις αντάρτικες ομάδες του ‘Αρη, του Ζέρβα και των ‘Αγγλων σαμποτέρς, έδωσε το διαχρονικό μήνυμα της ενότητας και της ομοψυχίας» σημείωσε ο δήμαρχος Λαμιέων, Θύμιος Καραΐσκος, στην ομιλία του, για να συμπληρώσει πως «σήμερα είμαστε εδώ και υμνούμε την ενότητα αυτών που συνεργάστηκαν και πέτυχαν αυτή τη μεγάλη νίκη. Μια νίκη που εξέφραζε την αγάπη για την πατρίδα, όλων των Ελλήνων, διαφορετικών πολιτικών παρατάξεων. Αυτών που πολέμησαν με την καρδιά και την ψυχή τους, για την απελευθέρωση της πατρίδας» όπως χαρακτηριστικά τόνισε ενώ ο περιφερειαρχης Φάνης Σοανός σημείωσε πως «εκείνες τις μοναδικές στιγμές, ο ΕΛΑΣ του ‘Αρη Βελουχιώτη και ο ΕΔΕΣ του Ναπολέοντα Ζέρβα, μαζί με τους 14 Βρετανούς σαμποτέρ των Μάγιερς και Γούντχαουζ ξεπέρασαν πρώτα και κύρια τα ίδια τους τα πάθη» για να συμπληρώσει πως «δυο άνθρωποι και δίπλα τους δυο ομάδες, που μέχρι χτες ήταν αμείλικτοι αντίπαλοι, στιγμιαία τα άφησαν όλα στην άκρη. Βγήκαν από τις φυλακές του μίσους και περπάτησαν ελεύθεροι τον δρόμο της προσήλωσης στα ιδανικά και τον κοινό στόχο. Ο σκοπός έφερε την ομοψυχία. Και η ομοψυχία έφερε το αποτέλεσμα».

Ο βουλευτής Φθιώτιδας του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. – Π.Σ. Γιαννης Σαρακιώτης επεσήμανε ότι η επιχείρηση της ανατίναξης της γέφυρας του Γοργοποτάμου από τον ΕΛΑΣ, τον ΕΔΕΣ και τις συμμαχικές δυνάμεις αποστέλλει ένα διαχρονικό μήνυμα εθνικής συμφιλίωσης και ομόνοιας, αποτελώντας την κορυφαία στιγμή της Εθνικής Αντίστασης και συμπληρωσε ότι «ο Γοργοπόταμος προκάλεσε τον απέραντο θαυμασμό της κατεχόμενης Ευρώπης, στην οποία δεν είχε πνεύσει ακόμη το 1942 ο άνεμος της ελευθερίας. Είναι αυτοί οι λόγοι, που το μήνυμα του ‘Αρη Βελουχιώτη αλλά και του Ναπολέοντα Ζέρβα για την προάσπιση της εθνικής ανεξαρτησίας και των λαϊκών κεκτημένων, παραμένει διαχρονικό και επίκαιρο έως τις μέρες μας».

Τέλος σε δήλωση του ο κυβερνητικός εκπρόσωπος και βουλευτής Φθιώτιδας, Γιάννης Οικονόμου σημειώνει πως «στιγμές όπως η ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου μας υπομιμνήσκουν ότι εκείνοι που έζησαν πριν από εμάς έκαναν πολλά και σπουδαία, αλλά δεν τελείωσαν τίποτα. Μας άφησαν τα κατορθώματά τους ως παρακαταθήκη και παράλληλα μας κληροδότησαν την υποχρέωση να μην φανούμε στο ελάχιστο κατώτεροί τους» όπως είπε, για να συμπληρώσει ότι «η Ελλάδα ποτέ δεν έπαψε να είναι στόχος επιβουλών. Και ούτε θα πάψει να είναι. Αυτό χρειάζεται να το έχουμε υπόψη μας πάντοτε και να μην πολιτευόμαστε κοντόφθαλμα, κοιτάζοντας μόνο την αυλή μας. Ο εχθρός είναι εκτός των συνόρων μας και δεν έχουμε την πολυτέλεια του διχασμού».

Εν τω μεταξύ, σε ισχύ θα είναι οι έκτακτες κυκλοφοριακές ρυθμίσεις στο οδικό δίκτυο της ευρύτερης περιοχής του κέντρου της Αθήνας, έως τις 6 το πρωί της Παρασκευής 18 Νοεμβρίου.

Ακόμη, τα δρομολόγια και οι στάσεις λεωφορείων και τρόλεϊ έχουν τροποποιηθεί.

Όσον αφορά τις σταθερές συγκοινωνίες, έχει ανακοινωθεί ότι ο σταθμός μετρό «Μέγαρο Μουσικής» του μετρό θα κλείσει στις 15:00 και οι σταθμοί «Σύνταγμα» και «Ευαγγελισμός» θα κλείσουν στις 16:30.

Οι συρμοί θα διέρχονται από τους σταθμούς χωρίς στάση, ενώ οι σταθμοί αναμένεται να ανοίξουν μετά την ολοκλήρωση της πορείας προς την αμερικανική πρεσβεία αργά το απόγευμα.

Μια πράσινη Τζάγκουαρ, μια φωτογραφική μηχανή χωρίς φλας, το μάτι του ρεπόρτερ και πολύ θάρρος:

Με αυτά τα υλικά απαθανάτισε ο Αριστοτέλης Σαρρηκώστας την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Οι φωτογραφίες του, αλλά και οι διηγήσεις του βετεράνου φωτορεπόρτερ, είναι ο αδιάψευστος μάρτυρας των όσων συνέβησαν στο εμβληματικό κτήριο της οδού Πατησίων τον Νοέμβριο του 1973.

Ο Σαρρηκώστας ήταν τότε 30 χρόνων και εργαζόταν για το Associated Press. Μπορούσε να μην αποκαλύψει την ιδιότητά του, ακόμη και να κρύψει τη μηχανή του τις στιγμές που αισθανόταν εντελώς εκτεθειμένος στη βαρβαρότητα του καθεστώτος. Δεν μπορούσε όμως να σκεπάσει τον ήχο των «κλικ» που έκανε το κλείστρο της φωτογραφικής του μηχανής. Ήταν εξάλλου αρκετό ένα πέρασμα από τη συνέντευξη Τύπου που έδωσαν οι φοιτητές στις 15 Νοεμβρίου του 1973 στο Πολυτεχνείο για να καταλάβει, όπως έχει πει ο ίδιος μιλώντας στο ΑΠΕ – ΜΠΕ, πως «θα γίνονταν σημαντικά, ιστορικά γεγονότα».

     1ο «κλικ» 15/11 (Φωτογραφία-3: Στην κουζίνα του ΕΜΠ)

Ο Αριστοτέλης Σαρρηκώστας κινείται στους χώρους του Πολυτεχνείου. Είναι η πρώτη μέρα της κατάληψης και οι εξεγερμένοι φοιτητές, «οι εκατοντάδες που γίνονται χιλιάδες», οργανώνουν τη ζωή τους.

Στην κουζίνα του ιδρύματος απαθανατίζει με τον φακό του μια ομάδα φοιτητών που ετοιμάζουν το συσσίτιο για τους συντρόφους τους.

Εκείνοι θα παραμείνουν μέσα, εκείνος θα φύγει για το «χημείο» του, όπως λέει το πλυσταριό στο κτίριο της Ακαδημίας 27, όπου στεγάζονται τα γραφεία του ΑΡ κι εκείνος έχει μετατρέψει σε φωτογραφικό θάλαμο για να εμφανίζει τα φιλμ του.

      2ο «κλικ» 16/11 (Φωτογραφία-1: Διαδήλωση)

Το πρωί της 16ης Νοεμβρίου ο Αριστοτέλης Σαρρηκώστας είναι και πάλι στον δρόμο, δίπλα στους φοιτητές που διαδηλώνουν. Φωτογραφίζει χωρίς φόβο τους διαδηλωτές για να επιστρέψει κάποια στιγμή και πάλι στο «χημείο» του. Εκεί θα τον βρει το βράδυ της ίδιας ημέρας, εκεί θα φτάσει ο ήχος από τις ερπύστριες των τανκς.

Ο Σαρρηκώστας παίρνει δυο μηχανές, κατεβαίνει κάτω με τον ελληνοαμερικανό διευθυντή του και με την πράσινη Τζάγκουαρ με αγγλικές πινακίδες που έχει αυτός ο τελευταίος ως ξένος ανταποκριτής κινούνται ανάμεσα στην φάλαγγα των τανκς για να φτάσουν στην Πατησίων.

Ο Σαρρηκώστας ετοιμάζει τον εξοπλισμό του, κατεβαίνει από το αυτοκίνητο, στέκεται ανάμεσα σε αστυνομικούς και μπράβους, ακούει να λένε «μάλιστα» και «διατάξτε» άνθρωποι που κρατούν περίστροφα στο χέρι. Αλλά κάνει τη δουλειά του.

      3ο «κλικ» 17/11 (Φωτογραφία-4: Τανκ)

Ξημερώνει το Σάββατο της 17ης Νοεμβρίου. Ο Σαρρηκώστας έχει μείνει εκεί όλες εκείνες τις ώρες, έχει ακούσει τους φοιτητές να φωνάζουν στους στρατιώτες «είμαστε αδέλφια», δεν νιώθει φόβο, έχει τραβήξει αρκετά φιλμ που κρύβει στις κάλτσες του και τα εσώρουχά του.

Το ρολόι του δείχνει 3 παρά 7 λεπτά όταν βλέπει το τανκ να γυρίζει τον πυργίσκο του ανάποδα και κάνει όπισθεν. Προς στιγμήν πιστεύει πως φεύγει, αλλά σύντομα καταλαβαίνει πως έκανε λάθος γιατί το τανκ φουλάρει τη μηχανή του και πέφτει με όλη του τη δύναμη στις κολώνες της πύλης του Πολυτεχνείου. Αν και έμπειρος, δεν μπορεί να αποφύγει την έκπληξη. Βγάζει τη μηχανή του και συλλαμβάνει την έφοδο του τανκ.

Έτσι διηγείται ο ίδιος τη συνέχεια:

• «Αστυνομικοί έπεσαν πάνω μου με καδρόνια. Ευτυχώς, με ζικ ζακ τους αποφεύγω και αρχίζω να τρέχω. Ακούω πυροβολισμούς, κραυγές, βογγητά φοιτητών, φωνές αστυνομικών. Προλαβαίνω και στρίβω στην Ακαδημίας, πέφτω σε κλοιό 300 αστυνομικών, «ηρεμώ», βάζω τις μηχανές στην τσάντα και τους ζητώ να περάσω και περνώ. Στο γραφείο, μέχρι το πρωί τυπώνω…».

Η φωτογραφία του, μαζί με το φιλμ που τράβηξε ο Ολλανδός δημοσιογράφος από το ξενοδοχείο «Ακροπόλ», είναι τα μοναδικά τεκμήρια και ο αδιάψευστος μάρτυρας των γεγονότων.

Ο Πρόεδρος της Εταιρείας Διάσωσης Ιστορικών Αρχείων Μακεδονίας (ΕΔΙΑ)1940-1974, μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Τριαντάφυλλος Μηταφίδης, χαρακτήρισε την 30ή Οκτωβρίου ως μέρα της απολύτρωσης της πόλης από τον Ναζιστικό ζυγό και σημείωσε ότι κατά την Ναζιστική κατοχή η Θεσσαλονίκη έχασε το ένα πέμπτο του πληθυσμού της με την εξόντωση του εβραϊκού στοιχείου στο Άουσβιτς, ενώ πάρα πολλοί πέθαναν από την πείνα ή εκτελέστηκαν γιατί δεν συμμορφώθηκαν στις διαταγές των Ναζί και των συνεργατών τους.

Την εκδήλωση διοργάνωσε επιτροπή του Δήμου Θεσσαλονίκης και πραγματοποιήθηκε παρουσία του Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου, Πέτρου Λεκάκη, του αντιπροέδρου του Περιφερειακού Συμβουλίου Κεντρικής Μακεδονίας Μανώλη Λαμτζίδη, βουλευτών, δημοτικών συμβούλων και εκπροσώπων συλλόγων, οργανώσεων, πολιτικών κομμάτων και πολιτών. Ακολούθησε κατάθεση στεφάνων και κόκκινων τριαντάφυλλων στην αναθηματική στήλη.

Στη συνέχεια, πραγματοποιήθηκαν στο κτίριο Αρχιτεκτονικής του Δήμου Θεσσαλονίκης, τα εγκαίνια της έκθεσης για τον Τύπο της Εθνικής Αντίστασης στη Βόρεια Ελλάδα που διοργανώθηκε από την(ΕΔΙΑ)1940-1974 και την Επιτροπή Θεσσαλονίκης του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα. Την έκθεση παρουσίασε ο αντιπρόεδρος της Εταιρείας Διάσωσης Ιστορικών Αρχείων Μακεδονίας, δημοσιογράφος και συγγραφέας Σπύρος Κουζινόπουλος.

Η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία στις 24 Φεβρουαρίου και, λίγο αργότερα, ο ισχυρός άνδρας του Κρεμλίνου Βλαντίμιρ Πούτιν είχε εγείρει το ενδεχόμενο πυρηνικής επίθεσης. Λόγω των εχθροπραξιών έχει εξάλλου ενταθεί η ανησυχία για την ασφάλεια των πυρηνικών σταθμών της Ουκρανίας.

Χιλιάδες άνθρωποι κατέκλυσαν το «Πάρκο της Ειρήνης» στη Χιροσίμα για να τιμήσουν τη μνήμη των περίπου 140.000 θυμάτων του βομβαρδισμού, λίγο πριν από το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Ήταν μόλις η δεύτερη φορά που ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ έδωσε το παρών στις επετειακές εκδηλώσεις.

«Τα πυρηνικά όπλα είναι ανοησίες. Δεν εγγυώνται καμία ασφάλεια, μόνο τον θάνατο και την καταστροφή», τόνισε ο Γκουτέρες. «Ύστερα από τρία τέταρτα του αιώνα, πρέπει να αναρωτηθούμε τι μάθαμε από το μανιτάρι που υψώθηκε στον ουρανό αυτής της πόλης το 1945», συμπλήρωσε.

Ο Αντόνιο Γκουτέρες απέφυγε να κάνει ευθεία αναφορά στη Ρωσία, η οποία χαρακτηρίζει «ειδική στρατιωτική επιχείρηση» την εισβολή στην Ουκρανία.

Ο δήμαρχος της Χιροσίμα, ο Καζούμι Ματσούι, ο οποίος φέτος δεν προσκάλεσε στην εκδήλωση τον ρώσο πρεσβευτή στην Ιαπωνία, ήταν πιο δηκτικός στην ομιλία του και επέκρινε την στρατιωτική επίθεση στην Ουκρανία.

«Με την εισβολή στην Ουκρανία, ο ρώσος πρόεδρος, ο οποίος εξελέγη για να προστατεύει τις ζωές και τις περιουσίες των πολιτών του, τα χρησιμοποιεί ως εργαλεία πολέμου, αφαιρώντας ζωές και τα προς το ζην άμαχων πολιτών σε μια άλλη χώρα», δήλωσε ο Ματσούι.

«Σε όλον τον κόσμο, η αντίληψη πως η ειρήνη εξαρτάται από την πυρηνική αποτροπή αποκτά δυναμική», συμπλήρωσε.

«Αυτά τα λάθη προδίδουν την αποφασιστικότητα της ανθρωπότητας – που γεννήθηκε από την εμπειρία μας στον πόλεμο – να φτιάξει έναν ειρηνικό κόσμο, απαλλαγμένο από πυρηνικά όπλα», είπε ο δήμαρχος της Χιροσίμα και πρόσθεσε πως «η εγκατάλειψη του ιδεώδους της ειρήνης, που συντηρείται χωρίς στρατιωτική βία, απειλεί την ίδια την επιβίωση της ανθρώπινης φυλής».

Ήταν 8:15 το πρωί της 6ης Αυγούστου 1945, όταν το αμερικανικό βομβαρδιστικό B-29 «Enola Gay» έριξε τη βόμβα «Little Boy» (Αγοράκι) και ισοπέδωσε τη Χιροσίμα που είχε τότε πληθυσμό περίπου 350.000 κατοίκους. Χιλιάδες άνθρωποι πέθαναν αργότερα από τα τραύματα και από ασθένειες που σχετίζονται με τη ραδιενέργεια.

Σήμερα, όταν το ρολόι έδειξε 08:15 ήχησε η «Καμπάνα της Ειρήνης» και το πλήθος – μεταξύ αυτών ο πρωθυπουργός της Ιαπωνίας Φούμιο Κισίντα, με καταγωγή από τη Χιροσίμα – τήρησε ενός λεπτού σιγή και μόνο τα τζιτζίκια ακούγονταν.

«Στην αρχή του έτους, τα πέντε κράτη που διαθέτουν πυρηνικά όπλα εξέδωσαν κοινή ανακοίνωση ότι “ Ένας πυρηνικός πόλεμος δεν έχει νικητές και δεν πρέπει ποτέ να ξεκινήσει”. Γιατί δεν προσπαθούν να εκπληρώσουν τις υποσχέσεις τους; Γιατί ορισμένοι έστω υπαινίσσονται τη χρήση πυρηνικών όπλων;», δήλωσε εμφατικά ο δήμαρχος της Χιροσίμα.

Την Πέμπτη, ο ρώσος πρεσβευτής στην Ιαπωνία Μιχαήλ Γκαλούζιν κατέθεσε λουλούδια στο μνημείο της Χιροσίμα και διαβεβαίωσε τους δημοσιογράφους ότι η χώρα του δεν θα χρησιμοποιήσει ποτέ πυρηνικά όπλα.

Ο ιάπωνας πρωθυπουργός Φούμιο Κισίντα, ο οποίος έχει επιλέξει τη Χιροσίμα για να φιλοξενήσει τη σύνοδο κορυφής της G7 την επόμενη χρονιά, κάλεσε τον κόσμο να εγκαταλείψει τα πυρηνικά όπλα.

Προ ημερών, έγινε ο πρώτος ηγέτης της Ιαπωνίας που συμμετείχε στη διάσκεψη για την αναθεώρηση της συνθήκης για τη μη διάδοση των πυρηνικών όπλων (NPT). «Θα συνεχίσουμε (τις προσπάθειες) με στόχο τον πυρηνικό αφοπλισμό, ακόμη και στο σημερινό σκληρό για την ασφάλεια περιβάλλον», είπε ο Κισίντα.

Τον βομβαρδισμό της Χιροσίμα ακολούθησε η ρίψη ατομικής βόμβας στο Ναγκασάκι στις 9 Αυγούστου 1945, με απολογισμό περισσότερους από 75.000 νεκρούς. Η Ιαπωνία συνθηκολόγησε ύστερα από έξι ημέρες, γεγονός που οδήγησε στη λήξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.