Όπως αναφέρει το πρακτορείο, ο Αμερικανός Πρόεδρος και οι γιοι του έχουν αυξήσει την οικογενειακή τους περιουσία κατά τουλάχιστον 2,3 δισ. δολάρια μέσω των βασικών crypto δραστηριοτήτων τους, αναλαμβάνοντας περιορισμένο έως σχεδόν μηδενικό οικονομικό ρίσκο. Την ίδια στιγμή, οι επενδυτές που συμμετείχαν στα ίδια εγχειρήματα εμφανίζονται να έχουν υποστεί συνολικές απώλειες αντίστοιχου ύψους, περίπου 2,3 δισ. δολαρίων.

Τον Ιανουάριο του 2025, σε μια περίοδο έντονης ευφορίας για την αγορά των κρυπτονομισμάτων και ενώ ο Ντόναλντ Τραμπ ετοιμαζόταν να επιστρέψει στον Λευκό Οίκο, η Φατίμε Ελργκντάουι έμαθε από φίλο της ότι ο τότε εκλεγμένος Πρόεδρος προωθούσε το δικό του ψηφιακό νόμισμα με το μήνυμα «GET YOUR $TRUMP NOW».

Η 29χρονη μηχανικός λογισμικού από τη Σάντα Μπάρμπαρα της Καλιφόρνια θεώρησε ότι επρόκειτο για ισχυρή επενδυτική ευκαιρία και επένδυσε 2.000 δολάρια από τις αποταμιεύσεις της στο meme coin $TRUMP, ένα καθαρά κερδοσκοπικό κρυπτονόμισμα του οποίου η αξία καθορίζεται κυρίως από τη δημοσιότητα και τη δραστηριότητα στα social media.

Στα τέλη Μαΐου, τα $TRUMP που κατείχε είχαν υποχωρήσει σε αξία κάτω των 120 δολαρίων. Την ίδια ώρα, η οικογένεια Τραμπ είχε ήδη αποκομίσει εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια από τις πωλήσεις του συγκεκριμένου token, χωρίς να έχει επενδύσει ουσιαστικά ίδια κεφάλαια.

Το $TRUMP αποτελεί ένα από τα τέσσερα βασικά εγχειρήματα στον χώρο των κρυπτονομισμάτων που, σύμφωνα με το Reuters, εξελίχθηκαν σε ιδιαίτερα προσοδοφόρα για την οικογένεια Τραμπ, αλλά ζημιογόνα για χιλιάδες επενδυτές.

Παρά τις διαφορές στη δομή και το μέγεθός τους, τα projects αυτά φαίνεται να ακολουθούν ένα επαναλαμβανόμενο σχήμα: η οικογένεια Τραμπ αναλαμβάνει ελάχιστο οικονομικό ρίσκο, οι Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ και Έρικ Τραμπ προωθούν ενεργά τα εγχειρήματα, ακολουθεί μαζική εισροή επενδυτών και σημαντικές αποδόσεις για την οικογένεια, ενώ στη συνέχεια οι τιμές των σχετικών assets καταρρέουν, αφήνοντας τους επενδυτές με τις ζημιές.

Σύμφωνα με τα συμπεράσματα της έρευνας, από την επιστροφή του Τραμπ στην προεδρία, η οικογένεια έχει αποκομίσει τουλάχιστον 2,3 δισ. δολάρια από επενδυτές μέσω αυτών των δραστηριοτήτων. Στην αντίθετη πλευρά, περισσότεροι από ένα εκατομμύριο επενδυτές εμφανίζονται να έχουν καταγράψει έως το τέλος Απριλίου συνολικές καθαρές απώλειες περίπου 2,3 δισ. δολαρίων.

Το κατά πόσον η τεχνητή νοημοσύνη θα καταστήσει τις χρηματοπιστωτικές αγορές πιο αποτελεσματικές δεν είναι πλέον μόνο ένα ακαδημαϊκό ζήτημα. Οι διαχειριστές περιουσιακών στοιχείων ενσωματώνουν μεγάλα γλωσσικά μοντέλα στις ροές εργασίας της έρευνας, ενώ οι ρυθμιστικές αρχές κινητών αξιών και οι κεντρικές τράπεζες διερωτώνται πώς η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να αλλάξει τις συναλλαγές, την εποπτεία και τη σταθερότητα της αγοράς. Τα διακυβεύματα είναι πραγματικά.

Εάν η τεχνητή νοημοσύνη βοηθήσει τις τιμές να αντανακλούν τις δημόσιες πληροφορίες ταχύτερα, η κατανομή κεφαλαίων βελτιώνεται. Εάν επιτρέπει κυρίως στα ταχύτερα και με τους καλύτερους πόρους ιδρύματα να αποκομίζουν μεγαλύτερη αξία από πληροφορίες που όλοι μπορούν τεχνικά να δουν, η υπόθεση της ευημερίας είναι λιγότερο σαφής.

Αυτή η συζήτηση συχνά βασίζεται σε μια απλή υπόθεση: το κύριο εμπόδιο για την αποτελεσματικότητα της αγοράς είναι το κατά πόσον οι επενδυτές μπορούν να διαβάσουν και να επεξεργαστούν πληροφορίες αρκετά γρήγορα. Η πρόσφατη εργασία μας υποδηλώνει ότι αυτή η υπόθεση παραβλέπει ένα σημαντικό μέρος του προβλήματος.

Το ζήτημα δεν είναι μόνο το κατά πόσον οι επενδυτές έχουν πρόσβαση σε ειδήσεις. Είναι το κατά πόσον μπορούν να διαχωρίσουν το πραγματικά εκπληκτικό μέρος ενός άρθρου ειδήσεων από το μέρος που ήταν ήδη προβλέψιμο από αυτά που ήταν γνωστά για την εταιρεία.

Το σημείο εκκίνησης είναι καλά εδραιωμένο. Ο Tetlock (2007) έδειξε ότι ο τόνος της ημερήσιας στήλης της Wall Street Journal προβλέπει τις αποδόσεις των δεικτών της επόμενης ημέρας. Οι Loughran και McDonald (2011) έδωσαν στους ερευνητές ένα λεξικό οικονομικού τομέα που έγινε εργαλείο για τη μέτρηση του κλίματος στις εταιρικές γνωστοποιήσεις.

Πιο πρόσφατα, οι Chen et al. (2026) έδειξαν ότι η αναπαράσταση κάθε άρθρου ειδήσεων ως αριθμητική ενσωμάτωση, ένα διάνυσμα που παράγεται από ένα γλωσσικό μοντέλο που συνοψίζει την έννοια του κειμένου, βελτιώνει σημαντικά την προβλεψιμότητα των αποδόσεων σε διατομή. Κατέληξαν, ωστόσο, στο συμπέρασμα ότι η προκύπτουσα αναποτελεσματικότητα είναι στατιστικά πραγματική αλλά οικονομικά μέτρια.

Στο Didisheim et al. (2026), υποστηρίζουμε ότι αυτό το συμπέρασμα υποτιμά την αναποτελεσματικότητα κατά περίπου μια τάξη μεγέθους, επειδή πολλά από αυτά που διαβάζονται ως είδηση ​​σε ένα άρθρο ειδήσεων δεν είναι πραγματικά νέα.

Σκεφτείτε ένα τριμηνιαίο άρθρο κερδών για μια μεγάλη εταιρεία λογισμικού. Ένας αναγνώστης που γνώριζε μόνο την ταυτότητα, τον τομέα, το μέγεθος, την αποτίμηση, την κερδοφορία και την πρόσφατη απόδοση της μετοχής της εταιρείας θα μπορούσε ήδη να προβλέψει ένα μεγάλο μέρος της γλώσσας: έσοδα από το cloud, περιθώρια κέρδους, επενδύσεις σε τεχνητή νοημοσύνη, καθοδήγηση και το λεξιλόγιο της ανάπτυξης.

Τα αληθινά νέα είναι το μέρος που δεν θα μπορούσε να είχε γραφτεί πριν από την εμφάνιση του άρθρου: η απροσδόκητη μείωση της καθοδήγησης, η ακριβής έκπληξη για τα κέρδη, το τμήμα του οποίου η ανάπτυξη επιβραδύνθηκε.

Η ίδια λογική ισχύει και για τις ιστορίες παραγγελιών αεροσκαφών της Boeing, τις εκθέσεις κλινικών δοκιμών βιοτεχνολογίας, τις γνωστοποιήσεις κυβερνοασφάλειας και τις ανακοινώσεις των ρυθμιστικών αρχών. Κάθε άρθρο έχει ένα προβλέψιμο επίπεδο που προκύπτει από το προφίλ της εταιρείας και ένα υπολειμματικό επίπεδο που περιέχει την πραγματική έκπληξη.

Κάνουμε αυτή τη διάκριση λειτουργική χρησιμοποιώντας περίπου 6,7 εκατομμύρια άρθρα του Reuters για εταιρείες εισηγμένες στο χρηματιστήριο των ΗΠΑ μεταξύ 1996 και 2022. Αρχικά μετατρέπουμε κάθε άρθρο σε μια αναπαράσταση γλωσσικού μοντέλου. Στη συνέχεια, ρωτάμε πόσο από αυτήν την αναπαράσταση θα μπορούσε να είχε προβλεφθεί από τυπικά χαρακτηριστικά εταιρείας, όπως το μέγεθος, η αποτίμηση, η κερδοφορία, οι προηγούμενες αποδόσεις και άλλες μεταβλητές στον κατάλογο ανωμαλιών των Jensen et al. (2023). Το προσαρμοσμένο στοιχείο είναι αυτό που ονομάζουμε προβλέψιμα νέα. Αυτό που απομένει είναι καθαρά νέα.

Η διαίρεση είναι οικονομικά αποκαλυπτική. Περίπου το 8-10% της διακύμανσης στη γλώσσα των ειδήσεων είναι προβλέψιμο από τα χαρακτηριστικά της εταιρείας και αυτό το προβλέψιμο μερίδιο αυξάνεται με την πάροδο του χρόνου καθώς καθίστανται διαθέσιμες πλουσιότερες πληροφορίες για την εταιρεία. Το πιο σημαντικό είναι ότι η προβλέψιμη συνιστώσα δεν έχει σχεδόν καμία δυνατότητα προβλεψιμότητας απόδοσης.

Οι επενδυτές φαίνεται να κατανοούν ότι κάποια γλώσσα στα άρθρα ειδήσεων είναι ουσιαστικά τυποποιημένη. Δεν ανταμείβουν ούτε τιμωρούν τις εταιρείες απλώς και μόνο επειδή ένα άρθρο λέει πράγματα που θα μπορούσαν ήδη να έχουν συναχθεί από τα χαρακτηριστικά της εταιρείας.

Το εκπληκτικό αποτέλεσμα είναι τι συμβαίνει με το υπόλοιπο. Οι καθαρές ειδήσεις αποτελούν έναν εξαιρετικά ισχυρό προγνωστικό παράγοντα για τις μελλοντικές αποδόσεις των μετοχών.

Ένα χαρτοφυλάκιο long-short που σχηματίζεται με βάση αυτό το υπόλοιπο αποδίδει έναν δείκτη Sharpe εκτός δείγματος περίπου 3,1 σε σχέση με το δείγμα μας. Για να θέσουμε αυτόν τον αριθμό στο σωστό πλαίσιο, ο S&P 500 ιστορικά έχει αποδώσει έναν δείκτη Sharpe περίπου 0,4, και η καλύτερη μεμονωμένη ανωμαλία μεταξύ των 132 χαρακτηριστικών στον κατάλογο Jensen, Kelly και Pedersen αποδίδει έναν δείκτη Sharpe περίπου 1,4. Ακόμη και ο εκ των υστέρων βέλτιστος συνδυασμός και των 132 ανωμαλιών δεν ανταποκρίνεται στην προβλεψιμότητα απόδοσης που περιέχεται στο υπόλοιπο ειδήσεων.

Αυτή δεν είναι μια μικρή βελτίωση στη βιβλιογραφία των ανωμαλιών. Υποδηλώνει ότι οι δημόσιες ειδήσεις περιέχουν μεγάλη ποσότητα οικονομικά σχετικών πληροφοριών που οι τιμές ενσωματώνουν μόνο σταδιακά. Το φαινόμενο αυτό επιμένει επίσης.

Η στρατηγική διατηρεί στατιστικά σημαντικές αποδόσεις ακόμη και όταν η εφαρμογή καθυστερήσει περισσότερο από ένα έτος, πολύ πέρα ​​από τον ορίζοντα στον οποίο η κλασική μετατόπιση μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων τείνει να εξασθενεί.

Τι είδους ιστορίες οδηγούν στο αποτέλεσμα; Χρησιμοποιούμε ένα εργαλείο ερμηνείας με τεχνητή νοημοσύνη για να διασπάσουμε το σήμα ειδήσεων μεγάλης διάστασης σε περίπου 5.000 στενά θέματα, όπως οι γνωστοποιήσεις για την κυβερνοασφάλεια, οι οδηγίες κερδών, οι εγκρίσεις από τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA), η δραστηριότητα των μετοχών meme, η ρύθμιση των κρυπτονομισμάτων και οι τίτλοι διάσωσης. Αναδύονται δύο μοτίβα.

Οι αγορές υποαντιδρούν σε θέματα που κυριαρχούνται από αρνητικό τόνο και πυκνό αριθμητικό περιεχόμενο, ακριβώς τους τύπους πληροφοριών που η συμπεριφορική χρηματοδότηση έχει από καιρό υποδείξει ότι οι επενδυτές ενδέχεται να επεξεργάζονται αργά (Hong et al. 2000, Tetlock et al. 2008). Παραδείγματα περιλαμβάνουν αρνητικές οδηγίες κερδών, αναγνώσεις κλινικών δοκιμών, ανακλήσεις προϊόντων και ανακοινώσεις παραγγελιών αεροσκαφών.

Οι αγορές αντιδρούν υπερβολικά σε θέματα που χαρακτηρίζονται από ασάφεια ή πολύ υψηλή προσοχή από τα μέσα ενημέρωσης, σύμφωνα με την έρευνα για τα θορυβώδη σήματα και την περιορισμένη προσοχή (Fang and Peress 2009, Augenblick et al. 2025). Παραδείγματα περιλαμβάνουν τίτλους διάσωσης, ενδοημερήσια κάλυψη διακυμάνσεων τιμών και ιστορίες απόκρισης εταιρειών στην COVID-19. Στην ανάλυσή μας, περίπου το 60% της αναποτελεσματικότητας προέρχεται από υποαντίδραση και το υπόλοιπο από υπερβολική αντίδραση.

Μια φυσική ανησυχία είναι ότι ένα προ-εκπαιδευμένο γλωσσικό μοντέλο μπορεί να έχει δει έμμεσα πληροφορίες από το μέλλον, δημιουργώντας προκατάληψη πρόβλεψης. Ακολουθώντας τους He et al. (2025), αναπαράγουμε την ανάλυση χρησιμοποιώντας χρονολογικά συνεπή γλωσσικά μοντέλα που έχουν εκπαιδευτεί μόνο με βάση τις πληροφορίες που είναι διαθέσιμες κατά την ημερομηνία κάθε πρόβλεψης.

Ο λόγος Sharpe μειώνεται, επειδή αυτά τα μοντέλα σημείου-σε-χρονικό σημείο είναι μικρότερα και πιο αδύναμα, αλλά το κύριο συμπέρασμα παραμένει αμετάβλητο. Μια έκδοση της ίδιας αρχιτεκτονικής με μελλοντικές πληροφορίες δεν έχει καλύτερη απόδοση από την έκδοση σημείου-σε-χρονικό σημείο. Το αποτέλεσμα επομένως δεν καθορίζεται από την απομνημόνευση της δοκιμαστικής περιόδου από το μοντέλο.

Το ευρύτερο μήνυμα είναι ότι η αντίδραση της χρηματιστηριακής αγοράς στις δημόσιες ειδήσεις απέχει πολύ από το ιδανικό των σχολικών βιβλίων από ό,τι είχε υποδείξει τέσσερις δεκαετίες έρευνας για τις ειδήσεις και τις τιμές. Η τεχνολογία που αποκαλύπτει αυτό το χάσμα αποτελεί η ίδια μέρος της επανάστασης της Τεχνητής Νοημοσύνης. Η ίδια τεχνολογία, εάν χρησιμοποιηθεί αρκετά ευρέως, μπορεί τελικά να μειώσει το χάσμα. Αλλά η οδός με την οποία συμβαίνει αυτό έχει σημασία για την πολιτική.

Η χρηματοπιστωτική ρύθμιση παραδοσιακά επικεντρώνεται στο κατά πόσον οι ουσιώδεις πληροφορίες είναι δημόσια διαθέσιμες. Εάν δύο επενδυτές μπορούν να δουν το ίδιο άρθρο ταυτόχρονα, οι όροι ανταγωνισμού συχνά αντιμετωπίζονται ως γενικά ίσοι.

Η Τεχνητή Νοημοσύνη αλλάζει αυτό το σημείο αναφοράς. Δύο επενδυτές μπορούν να διαβάσουν το ίδιο άρθρο του Reuters ταυτόχρονα, ενώ μόνο ένας έχει την ικανότητα μοντέλου, τον υπολογισμό του προϋπολογισμού και την υποδομή δεδομένων για να εξαγάγει το οικονομικά σχετικό σήμα. Σε αυτόν τον κόσμο, η σχετική ασυμμετρία δεν είναι πλέον απλώς μεταξύ επενδυτών που βλέπουν τις πληροφορίες και επενδυτών που δεν τις βλέπουν. Είναι μεταξύ επενδυτών των οποίων η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να επεξεργαστεί δημόσιες πληροφορίες σε βάθος και επενδυτών των οποίων η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν μπορεί.

Τα αποτελέσματά μας σχετίζονται στενά με την χωρητικότητα του μοντέλου. Μικρότερες αναπαραστάσεις αμφίδρομου κωδικοποιητή από μοντέλα τύπου Transformers (BERT) καταγράφουν μόνο ένα μέρος της ανωμαλίας των ειδήσεων. Τα μεγαλύτερα μοντέλα ανοιχτού βάρους καταγράφουν πολύ περισσότερο από αυτό. Το μεγαλύτερο μοντέλο συνόρων που δοκιμάζουμε εξάγει ακόμη περισσότερα. Οι δημόσιες πληροφορίες παραμένουν δημόσιες, αλλά η δυνατότητα αξιοποίησής τους κλιμακώνεται με την ικανότητα της Τεχνητής Νοημοσύνης.

Καθώς οι ρυθμιστικές αρχές στις ΗΠΑ, την ΕΕ και το Ηνωμένο Βασίλειο εξετάζουν τη χρήση της Τεχνητής Νοημοσύνης στη διαχείριση περιουσιακών στοιχείων και στις χρηματοπιστωτικές αγορές (Korinek 2023, Foucault et al. 2025), ένα ερώτημα θα πρέπει να προστεθεί στην ημερήσια διάταξη: εξακολουθεί η ισότιμη πρόσβαση στις πληροφορίες να αποτελεί το σωστό σημείο αναφοράς για δίκαιες και αποτελεσματικές αγορές ή μήπως η ισότιμη πρόσβαση στην ικανότητα επεξεργασίας έχει πλέον σημασία;

Πηγή: cepr.org

Η επενδυτική εταιρεία Architect Capital, σε συνεργασία με τη Moelis & Co., επιχειρεί να αποκτήσει το 60% της πλατφόρμας, ωστόσο η διαδικασία φαίνεται να «κολλάει» μετά την απώλεια του 43χρονου επιχειρηματία από καρκίνο.

Συμφωνία δισεκατομμυρίων σε αβεβαιότητα

Η αποτίμηση του OnlyFans φτάνει τα 3,5 δισ. δολάρια, παρά τα ισχυρά οικονομικά του μεγέθη. Για το 2024, η πλατφόρμα κατέγραψε έσοδα 1,4 δισ. δολάρια και λειτουργικά κέρδη 666 εκατ. δολάρια, επιβεβαιώνοντας τη δυναμική της.

Ωστόσο, σύμφωνα με πληροφορίες, η εξασφάλιση χρηματοδότησης για την εξαγορά καθίσταται δύσκολη, με τους επενδυτές να εμφανίζονται επιφυλακτικοί.

Το «στίγμα» και τα τραπεζικά εμπόδια

Καθοριστικό ρόλο παίζει το γεγονός ότι το OnlyFans συνδέεται με περιεχόμενο ενηλίκων, κάτι που:

• δυσκολεύει την εισαγωγή στο χρηματιστήριο,
• περιορίζει τη συμμετοχή θεσμικών επενδυτών,
• δημιουργεί προβλήματα στις τραπεζικές συνεργασίες.

Όπως σημειώνουν πηγές, το «στίγμα» του πορνό εξακολουθεί να λειτουργεί αποτρεπτικά, παρά την υψηλή κερδοφορία της πλατφόρμας.

Παράλληλα, κολοσσοί όπως η Visa έχουν επιβάλει αυστηρότερους κανόνες στις συναλλαγές, ενώ οι προμήθειες για sites ενηλίκων παραμένουν αισθητά υψηλότερες σε σχέση με το υπόλοιπο e-commerce.

Στροφή σε fintech και crypto

Σε μια προσπάθεια να παρακάμψει τα εμπόδια, η πλατφόρμα εξετάζει:

• συνεργασίες ή εξαγορές εταιρειών fintech,
• χρήση κρυπτονομισμάτων για ευκολότερες συναλλαγές.

Οι κινήσεις αυτές αποσκοπούν στη μείωση της εξάρτησης από το παραδοσιακό τραπεζικό σύστημα.

Η «κληρονομιά» Ραντβίνσκι

Ο Λεονίντ Ραντβίνσκι, που εκτιμάται ότι απέκτησε περιουσία 7,4 δισ. δολαρίων, θεωρείται ο άνθρωπος που εκτόξευσε το OnlyFans σε παγκόσμιο φαινόμενο.

Η απώλειά του προκάλεσε έντονη συγκίνηση στην κοινότητα των δημιουργών.
Η επιτυχημένη δημιουργός Σόφι Ρέιν δήλωσε: «Άλλαξε όλη μου τη ζωή», ενώ η Πάιπερ Ροκέλ τόνισε ότι η πλατφόρμα «άλλαξε τα πάντα» για εκείνη.

Αβέβαιο μέλλον

Παρά την τεράστια εμπορική επιτυχία, το OnlyFans βρίσκεται πλέον αντιμέτωπο με ένα σύνθετο πλέγμα προκλήσεων:

• επενδυτική διστακτικότητα,
• ηθικά και κανονιστικά εμπόδια,
• περιορισμένη τραπεζική στήριξη.

Η εξέλιξη της συμφωνίας θα αποτελέσει βαρόμετρο για το κατά πόσο η πλατφόρμα μπορεί να διατηρήσει την ανάπτυξή της σε ένα περιβάλλον αυξανόμενων πιέσεων.

Οι επενδυτές που παρακολουθούσαν τα αποτελέσματα των εκλογών για κυβερνήτες σε άλλες πολιτείες ανέλυαν επίσης τις νίκες των Δημοκρατικών υποψηφίων, λέγοντας ότι θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως απόδειξη της ανανεωμένης δύναμης του κόμματος έναντι των Ρεπουμπλικάνων του προέδρου, Ντόναλντ Τραμπ, ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών του επόμενου έτους. Στη Βιρτζίνια, η Δημοκρατική Αμπιγκέιλ Σπάνμπεργκερ κέρδισε εύκολα τις εκλογές για κυβερνήτης, γινόμενη η πρώτη γυναίκα που εκλέγεται σε αυτή τη θέση. Και στο Νιου Τζέρσεϊ, η Δημοκρατική Μίκι Σέριλ κέρδισε επίσης τις εκλογές για κυβερνήτης με μεγάλη διαφορά.

«Η νίκη του Μαμντάνι θα είναι ένα ενδιαφέρον πείραμα και θα δούμε πόσο θα προσπαθήσει να αλλάξει πραγματικά τη Νέα Υόρκη και πώς θα γίνει αποδεκτός», δήλωσε ο Τιμ Γκρισκέι, ανώτερος στρατηγικός αναλυτής χαρτοφυλακίου στην Ingalls & Snyder στη Νέα Υόρκη. Εξετάζοντας συνολικά τις εκλογές στη Νέα Υόρκη και τις νίκες των Δημοκρατικών στο Νιου Τζέρσεϊ και τη Βιρτζίνια, ο Γκρισκέι δήλωσε: «Είναι μια αρκετά ισχυρή εντολή κατά της κυβέρνησης στην Ουάσιγκτον».

Ο Μαμντάνι εστίασε την εκστρατεία του στην οικονομική προσιτότητα. Το πρόγραμμά του περιλαμβάνει πάγωμα των ενοικίων για διαμερίσματα με σταθερό ενοίκιο, δωρεάν λεωφορειακή συγκοινωνία, καθολική φροντίδα παιδιών και δημοτικά παντοπωλεία. Οι πολιτικές του περιλαμβάνουν επίσης αύξηση των φόρων για τους πλουσιότερους της Νέας Υόρκης και αύξηση του φόρου εταιρειών, προκαλώντας ανησυχίες στην οικονομική κοινότητα ότι η ανταγωνιστικότητα της πόλης θα υποστεί πλήγμα.

Αν και ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης δεν έχει άμεση εποπτεία επί της Wall Street, η θέση του καθορίζει την αντίληψη για το αν η πόλη είναι φιλική προς τις επιχειρήσεις.

Ενώ πολλοί επενδυτές και χρηματοδότες δηλώνουν ότι μπορούν να κατανοήσουν τα ζητήματα οικονομικής προσιτότητας που έθεσε ο Μαμντάνι, εξέφρασαν ευρείες επιφυλάξεις σχετικά με τις φορολογικές του πολιτικές.

«Όταν εξετάζω τα οικονομικά στοιχεία σχετικά με το κόστος ζωής στη Νέα Υόρκη και όταν ένα διαμέρισμα ενός υπνοδωματίου στη Νέα Υόρκη κοστίζει 5.000 δολάρια το μήνα, αυτό είναι μη βιώσιμο», δήλωσε ο Φιλ Μπλανκάτο, επικεφαλής στρατηγικός αναλυτής αγοράς στην Osaic στη Νέα Υόρκη, μετά τα αποτελέσματα των εκλογών.

«Και ανεξάρτητα από το αν η ρητορική γύρω από το τι μπορεί να γίνει ή δεν μπορεί να γίνει είναι αληθινή ή όχι, αυτός είναι ο λόγος για αυτό το είδος… νίκης στη Νέα Υόρκη. Αλλά όταν σκέφτεσαι την αύξηση των φόρων σε επίπεδο μικρών επιχειρήσεων, σε επίπεδο εταιρειών… αυτό έχει σημαντικό αντίκτυπο».

Κάποιοι ελπίζουν ότι ο Μαμντάνι θα μετριάσει τις θέσεις του ή θα αντιμετωπίσει εμπόδια στην προσπάθειά του να επιτύχει ορισμένους από τους στόχους του.

«Η νίκη του Μαμντάνι είναι ένας κίνδυνος που παρακολουθώ για το 2026», δήλωσε ο Ντιν Λιούλκιν, διευθύνων σύμβουλος της Cardiff, μιας ιδιωτικής επενδυτικής εταιρείας και δανειστή μικρών επιχειρήσεων στο Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνια, πριν από την προκήρυξη των εκλογών.

«Η πραγματική πολιτική συχνά αποδεικνύεται πολύ πιο ήπια από τη ρητορική της εκστρατείας, αλλά αν άλλες μεγάλες πόλεις ακολουθήσουν αυτό το μοτίβο, οι αγορές ενδέχεται να αρχίσουν να τιμολογούν περισσότερους φορολογικούς και ρυθμιστικούς κινδύνους», δήλωσε ο Λιούλκιν.

Οι επικεφαλής της Wall Street εστιάζουν όλο και περισσότερο στο πώς να συνεργαστούν μαζί του. Πράγματι, ο Μαμντάνι έχει συνεργαστεί άμεσα με ηγέτες του επιχειρηματικού κόσμου. Μίλησε με διευθύνοντες συμβούλους σε συναντήσεις που διοργάνωσε η Partnership for New York City, της οποίας τα μέλη περιλαμβάνουν τράπεζες της Wall Street, εταιρείες ιδιωτικών κεφαλαίων και δικηγορικά γραφεία, σύμφωνα με την Κάθριν Γουάιλντ, διευθύνουσα σύμβουλο της οργάνωσης.

Ο Γιασέρ Σαλέμ, διευθύνων σύμβουλος της OneNYC, μιας ανεξάρτητης επιτροπής δαπανών που υποστηρίζει τον Μαμντάνι, δήλωσε την περασμένη εβδομάδα ότι συγκροτεί ένα συμβουλευτικό συμβούλιο επιχειρηματικών ηγετών για να συνεργαστεί με τον Μαμντάνι αν επικρατήσει.

Η εκπρόσωπος του Μαμντάνι Ντόρα Πέκετς, δήλωσε ότι το πρόγραμμα προσιτότητας του εκλεγμένου δημάρχου είναι καλό για την οικονομία, καθώς η παροχή παιδικής φροντίδας θα βοηθήσει τις επιχειρήσεις, με τους υπαλλήλους να είναι πρόθυμοι να παραμείνουν στις θέσεις τους και να έχουν υψηλότερη ποιότητα ζωής.

«Είναι σημαντικό να έχουμε υψηλή ποιότητα ζωής για τους Νεοϋορκέζους, ώστε να θέλουν να συνεχίσουν να ιδρύουν επιχειρήσεις εδώ», δήλωσε η Πέκετς.

Ορισμένοι βαρυσήμαντοι παράγοντες του χρηματοοικονομικού τομέα επένδυσαν χρήματα σε προσπάθειες να νικήσουν τον Μαμντάνι, μεταξύ των οποίων οι γνωστοί επενδυτές Μπιλ Άκμαν και Νταν Λεμπ. Ο κύριος αντίπαλος του Μαμντάνι ήταν ο Άντριου Κουόμο, ο πρώην Δημοκρατικός κυβερνήτης της Νέας Υόρκης, ο οποίος κατέβηκε ως ανεξάρτητος υποψήφιος.

Κάποιοι θεωρούσαν απίθανο ο Μαμντάνι να επιτύχει δραστικές αλλαγές. Οι ανησυχίες που συνδέονται με τη νίκη του Μαμντάνι είναι «κάπως υπερβολικές», δήλωσε ο Πίτερ Καρντίλο, επικεφαλής οικονομολόγος της Spartan Capital Securities στη Νέα Υόρκη, πριν από την ανακοίνωση των εκλογικών αποτελεσμάτων. Ο Καρντίλο πιστεύει ότι ο Μαμντάνι θα αντιμετωπίσει εμπόδια όταν προσπαθήσει να εφαρμόσει ορισμένες από τις προτάσεις του.

Άλλες εκλογικές αναμετρήσεις, μεταξύ άλλων στη Βιρτζίνια και το Νιου Τζέρσεϊ, θεωρήθηκαν καθοριστικές για να κατανοήσουμε πώς σκέφτονται οι Αμερικανοί για την τρέχουσα αναστολή λειτουργίας της αμερικανικής κυβέρνησης και ποιο πολιτικό κόμμα φέρει την ευθύνη.

Εάν οι Δημοκρατικοί ανακτήσουν τον έλεγχο έστω και μιας από τις δύο Βουλές του Κογκρέσου το επόμενο έτος, αυτό θα μπορούσε να προκαλέσει «αδιέξοδο» στην Ουάσιγκτον, το οποίο θα μπορούσε να κάνει τη χάραξη πολιτικής πιο προβλέψιμη.

Επί του παρόντος, οι Ρεπουμπλικανοί κατέχουν την προεδρία και την πλειοψηφία τόσο στη Γερουσία όσο και στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Ο ιστότοπος στοιχημάτων Polymarket δείχνει 72% πιθανότητα οι Δημοκρατικοί να κερδίσουν τη Βουλή το επόμενο έτος.

Αναλυτές της Deutsche Bank ανέφεραν σε ερευνητική τους έκθεση την Τετάρτη ότι οι εκλογές έδωσαν ένα πρώιμο σημάδι «αντίστροφης τάσης έναντι του κυβερνώντος κόμματος εν όψει των ενδιάμεσων εκλογών σε ένα χρόνο, ακόμη και αν πρέπει να είμαστε προσεκτικοί στην ερμηνεία των αποτελεσμάτων από τις πολιτειακές στις ομοσπονδιακές εκλογές».

Ο Jamie Cox, διευθύνων εταίρος της Harris Financial Group, δήλωσε ότι οι εκλογές ήταν «ένα πολύ μεγάλο ξύπνημα για τους Ρεπουμπλικάνους εν όψει των ενδιάμεσων εκλογών».

Πρόκειται για ακόμη μια κορυφαία διεθνή διάκριση, η οποία αντανακλά, όπως λένε οι γνωρίζοντες, τη διαρκή προσήλωση του ΟΠΑΠ στην εξυπηρέτηση των αναγκών των επενδυτών και την αναγνώριση της συμβολής της Ομάδας Επενδυτικών Σχέσεων από την επενδυτική κοινότητα.

To βραβείο του ΟΠΑΠ παρέλαβαν ο Διευθυντής Επενδυτικών Σχέσεων κ. Νίκος Πολυμενάκος και ο Head of CEO Office κ. Γιάννης Παύλου.

Η Extel είναι παγκόσμιος πάροχος υπηρεσιών ανάλυσης απόδοσης και σύγκρισης επιδόσεων προς την επενδυτική κοινότητα. Στα 2025 Europe & Emerging EMEA Equities Awards, ψήφισαν 6.187 διαχειριστές επενδύσεων και αναλυτές από 1.973 εταιρείες.

Δηλαδή, μέχρι εκείνη την ημέρα οι Έλληνες εργαζόμαστε μόνο για να πληρώσουμε τους φόρους μας, ενώ στην τσέπη μας μπαίνουν τα έσοδα από τις υπόλοιπες ημέρες του έτους.

• Ποιος, λοιπόν, αποφασίζει να έρθει να φορολογηθεί στην Ελλάδα; Με μια σειρά από τροποποιήσεις στον Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος (ΚΦΕ) και τις τελευταίες ρυθμίσεις να γίνονται με τον Ν. 4714/2020, η Ελλάδα παρέχει κίνητρα για τον φορολογικό επαναπατρισμό Ελλήνων αλλά και την προσέλκυση ξένων επενδυτών και συνταξιούχων.

Οι διαφορετικές κατηγορίες ορίζονται από τα άρθρα 5Α, 5Β και 5Γ του ΚΦΕ, που αφορούν τους μεγάλους επενδυτές, τους συνταξιούχους, τους μισθωτούς και τους ελεύθερους επαγγελματίες, αντίστοιχα.

Ο δικηγόρος Θεόδωρος Σκουζός, που αναλαμβάνει υποθέσεις μεταφοράς φορολογικής κατοικίας στην Ελλάδα, εξηγεί:

«Το 5Α στοχεύει στην προσέλκυση φορολογουμένων ‘μεγάλου πλούτου’ (High Net Worth Individuals) που δεν ήταν κάτοικοι Ελλάδας τα προηγούμενα επτά χρόνια και προβλέπει την καταβολή ποσού 100.000 ευρώ ετησίως σε εξάντληση της φορολογικής υποχρέωσης του ιδιώτη για το παγκόσμιο εισόδημά του».

Δηλαδή, πληρώνοντας 100.000 ευρώ τον χρόνο, ο – εκατομμυριούχος – επενδυτής απαλλάσσεται από κάθε άλλο φόρο εισοδήματος για τις διεθνείς δραστηριότητές του.

Υπάρχουν, όμως, κι άλλες προϋποθέσεις:

«Ο ιδιώτης πρέπει να πραγματοποιήσει και μια επένδυση 500.000 ευρώ, η οποία μπορεί να είναι σε ακίνητα, ομόλογα, συμμετοχή σε εταιρεία κ.λπ.». «Η μέγιστη διάρκεια παραμονής στο καθεστώς είναι 15 χρόνια.

Ο μέγιστος χρόνος παραμονής παραπέμπει στην έννοια του non-domiciled individual (Non-dom), μια αγγλική έννοια που διακρίνει τον τόπο όπου κάποιος επιλέγει να διαμένει από τον τόπο που θεωρεί ‘σπίτι του’», προσθέτει ο Θεόδωρος Σκουζός.

Πάντως, σε περίπτωση που ο ίδιος άνθρωπος έχει εισοδήματα από την Ελλάδα, αυτά φορολογούνται κανονικά, όπως για κάθε έλληνα φορολογούμενο.

Το ειδικό καθεστώς μπορεί να επεκταθεί και σε συγγενικά πρόσωπα του νέου φορολογικού κατοίκου, με επιπλέον «χρέωση» 20.000 ευρώ κατ’ άτομο.

Έτσι, αν πρόκειται για ζευγάρι με υψηλά εισοδήματα από το εξωτερικό, αρκεί να πληρώνει 120.000 ευρώ συνολικά κάθε χρόνο – σε συνδυασμό, βεβαίως, με την επένδυση 500.000 ευρώ κατ’ ελάχιστο.

• Η δεύτερη κατηγορία κινήτρων αφορά τους συνταξιούχους.

Ο δικηγόρος εξηγεί: «Το 5Β στοχεύει στην προσέλκυση ξένων συνταξιούχων, προσφέροντάς τους φορολογικό συντελεστή 7%. Και σε αυτό το καθεστώς, τυχόν εισόδημα ελληνικής πηγής φορολογείται κανονικά, ενώ η μέγιστη διάρκεια του καθεστώτος είναι πάλι τα 15 έτη».

Τέλος, τα κίνητρα που περιγράφονται στην παράγραφο 5Γ του ΚΦΕ αφορούν κυρίως έλληνες εργαζομένους που έφυγαν για το εξωτερικό και επιθυμούν να επιστρέψουν.

«Το 5Γ στοχεύει στην προσέλκυση εργαζομένων ή αυτοαπασχολουμένων που δεν ήταν κάτοικοι Ελλάδας για περίοδο τουλάχιστον πέντε ετών, δίνοντας κίνητρο έκπτωσης 50% στον φόρο εισοδήματος από την εργασία τους στην Ελλάδα. Και εδώ υπάρχει μέγιστος χρόνος για το όφελος στα επτά έτη, καθώς και η πρόσθετη προϋπόθεση η θέση εργασίας που καλύπτεται να είναι ‘νέα’», διευκρινίζει ο Θεόδωρος Σκουζός, που θεωρεί την τελευταία δικλίδα μάλλον άστοχη.

Πόσοι είναι, όμως, οι άνθρωποι που έχουν εκμεταλλευτεί τις εν λόγω διατάξεις;

Σύμφωνα με στοιχεία που συγκέντρωσαν «ΤΑ ΝΕΑ» από την ΑΑΔΕ, οι αλλαγές φορολογικής κατοικίας φτάνουν τις 8.350. Οι περισσότερες (6.817, 82%) αφορούν την τρίτη κατηγορία (5Γ), που είναι και η λιγότερο προσοδοφόρα για τα κρατικά ταμεία.

• Ωστόσο, τα 293 άτομα (3,5%) που φορολογούνται στην Ελλάδα με το καθεστώς Non-dom της παραγράφου 5Α δεν είναι λίγα, ειδικά αν αναλογιστεί κανείς τα χρήματα που έχουν επενδύσει στη χώρα για να υπαχθούν στο εν λόγω καθεστώς.

Με έναν απλό υπολογισμό, τα συγκεκριμένα άτομα έχουν επενδύσει συνολικά τουλάχιστον 146,5 εκατ. ευρώ στην Ελλάδα, μέσω τοποθετήσεων σε μετοχές, ομόλογα, ακίνητα κ.λπ. Επιπλέον, συνεισφέρουν κατ’ ελάχιστο 29,3 εκατ. ευρώ στα ετήσια φορολογικά έσοδα, δίνοντας έτσι μια σημαντική ρευστότητα στο κράτος.

Τέλος, οι ξένοι συνταξιούχοι που έχουν γίνει φορολογικοί κάτοικοι Ελλάδας με τις διατάξεις του άρθρου 5Β του ΚΦΕ ανέρχονται σε 1.240. Καθώς πρόκειται κυρίως για εύπορους συνταξιούχους ευρωπαϊκών χωρών που διαλέγουν να περάσουν τα χρόνια της σύνταξης στη χώρα μας, τα φορολογικά έσοδα που προκύπτουν από τη «μεταγραφή» τους στα ελληνικά φορολογικά μητρώα δεν είναι αμελητέα.

«Εκ της εμπειρίας μας, οι περισσότεροι συνταξιούχοι εγκαθίστανται στη νησιωτική Ελλάδα, ενδεικτικά στη Λέσβο, στην Κέρκυρα και στην Κρήτη», επισημαίνει η δικηγόρος Χριστίνα Γεωργάκη.

Σύμφωνα με πηγές της ΑΑΔΕ, άλλωστε, η απόρριψη των αιτήσεων είναι σπάνιο φαινόμενο, αφού οι ενδιαφερόμενοι είναι συνήθως καλά ενημερωμένοι για τις δυνατότητες και τα κίνητρα που τους προσφέρονται, ενώ η υποβολή των αιτήσεων γίνεται από επαγγελματίες με σχετική εμπειρία.

Πηγή: in.gr

Σε σχόλια στις ιταλικές εφημερίδες Corriere della Sera, La Repubblica και La Stampa, η Μελόνι είπε πως ο φόρος 40% δεν είχε τιμωρητικό χαρακτήρα.

After conducting a dramatic raid on bankers’ profits, can Italy's PM Giorgia Meloni and her deputy Matteo Salvini save their tax plan — and their credibility?https://t.co/8mwgYWpk9j

— POLITICOEurope (@POLITICOEurope) August 13, 2023

«Θα το ξανάκανα. Επειδή πιστεύω πως πρέπει τα σωστά πράγματα πρέπει να γίνονται… Είναι μια απόφαση που έλαβα (μόνη μου)», δήλωσε σύμφωνα με τη Repubblica.

«Είναι ένα ευαίσθητο θέμα και αναλαμβάνω πλήρως την ευθύνη γι΄αυτό».

Στην προσπάθεια να ενισχύσει την πολιτική της βάση, η συντηρητική κυβέρνηση της Ιταλίας ανακοίνωσε ξαφνικά την απόφαση αργά την περασμένη Δευτέρα, για να υπαναχωρήσει εν μέρει διευκρινίζοντας 24 ώρες αργότερα πως ήταν ένα όριο στα κέρδη — και αφού άλλαξε το κατώφλι εφαρμογής του φόρου στο μεταξύ.

Ο νέος φόρος θέτει στο στόχαστρο την αύξηση σε επίπεδα ρεκόρ των κερδών των τραπεζών που προέκυψε από τα υψηλότερα επιτόκια.

Georgia Meloni is going after the banks.https://t.co/fB6OmX1fgc

— POLITICOEurope (@POLITICOEurope) August 8, 2023

Πηγές δήλωσαν στο Reuters όταν ανακοινώθηκε το μέτρο πως το υπουργείο Οικονομικών ανέμενε να εισπράξει λιγότερα από 3 δισεκατομμύρια ευρώ από τον φόρο. Ωστόσο, πριν από τη διευκρίνιση για το πλαφόν, οι υπολογισμοί έδειχναν πολύ υψηλότερα ποσά.

Με τον υπουργό Οικονομίας Τζιανκάρλο Τζιορτζέτι να είναι απών από τη συνέντευξη Τύπου όπου ανακοινώθηκε ο φόρος, η Μελόνι είπε πως είχε ενημερωθεί για την απόφαση.

Ωστόσο άλλα μέλη της κυβέρνησης δεν είχαν λάβει γνώση λόγω της ευαισθησίας του θέματος, είπε. Η κυβέρνηση είχε φλερτάρει με την ιδέα της φορολόγησης των υπερκερδών που αποκόμισαν οι τράπεζας από την αύξηση των επιτοκίων αλλά φάνηκε να τη βάζει στην άκρη, και ο επικοινωνιακός αχταρμάς της Ρώμης για το θέμα προκάλεσε ανησυχία σε διεθνείς επενδυτές.

A 'courageous step' or a 'miscalculation'?

The #Meloni government's decision to set up a windfall tax on banks has drawn mixed reactions in Europe's press.

📸 @MichaelMaischHB in @handelsblatt pic.twitter.com/fp0XbpvApN

— eurotopics [en] (@eurotopics_en) August 10, 2023

Απαντώντας σε ερώτηση για το βέτο που έθεσε ο εταίρος στον κυβερνητικό συνασπισμό, το κόμμα Φόρτσα Ιτάλια (Forza Italia), για μια ενδεχόμενη συνεργασία με τη γαλλική ακροδεξιά της Μαρί Λεπέν στις ερχόμενες ευρωεκλογές, η Μελόνι είπε πως είναι πολύ νωρίς για να συζητηθούν οποιεσδήποτε τέτοιες κινήσεις.

«Δεν βάζω βέτο σε κανέναν, δεν αισθάνομαι ότι έχω την εξουσία να το κάνω αυτό και σε κάθε περίπτωση είναι πρόωρο», είπε.

Η μεγαλύτερη τράπεζα της Ελβετίας, η UBS, πιέζεται από τις αρχές να οριστικοποιήσει οπωσδήποτε σήμερα την εξαγορά της ανταγωνίστριάς της Credit Suisse με την ελπίδα να αποφευχθούν μια κατάρρευση και ένα μεταδοτικό κύμα πανικού στις αγορές αύριο, Δευτέρα.

Μέλη της κυβέρνησης συνεδρίασαν σήμερα το πρωί στο υπουργείο Οικονομικών στη Βέρνη, αναφέρει η εφημερίδα 20 Minutes, για να συζητήσουν αυτό το θέμα που έχει κεφαλαιώδη σημασία για την ελβετική οικονομία.

Στο βίντεο ακούγονται ποσά δεκάδων χιλιάδων ευρώ ενώ κάποια στιγμή ακούγεται από κάποιον να λέει «αν θες να αυτοκτονήσεις αυτοκτόνα».

Δείτε το βίντεο

Τουλάχιστον 7 με 8 άτομα φέρεται να υπάρχουν στο γραφείο του και τον ρωτούν «πες μας τι έγινε» λέγοντας ότι έχει χαθεί σχεδόν μισό εκατομμύριο ευρώ ενώ ακούγεται και κάτι για «καθαρά» και «μαύρα» χρήματα. «Εδώ, τι κάνουμε εδώ τώρα; Τι έχεις κάνει» λέει κάποιος ο οποίος του λέει ότι καταστρέφονται οικογένειες.

Στο βίντεο διάρκειας 2 λεπτών και 3 δευτερολέπτων ακούγεται και μια γυναικεία φωνή πιθανόν της 47χρονης η οποία εμπλέκεται στο θάνατο του 50χρονου και η οποία αναφέρει ότι τον εμπιστεύτηκαν, την ώρα που εκείνος κάθεται αμίλητος στο γραφείο του ακούγοντας τα παράπονά τους.

Μεταξύ άλλων διαβάζουμε: «Στη Γερμανία η απόδοση του πενταετούς και του δεκαετούς ομολόγου δεν έχει πλέον αρνητικό πρόσημο. Με ποσοστό 0,2% το δεκαετές ομόλογο φτάνει στα υψηλότερα επίπεδα από τον Μάιο του 2019, το πενταετές αποδίδει θετικό επιτόκιο για πρώτη φορά μετά από σχεδόν τρία χρόνια. Στις ΗΠΑ η απόδοση των δεκαετών κρατικών ομολόγων πλησιάζει το όριο του 2%. Εδώ και χρόνια οι αγορές ομολόγων δεν έχουν επιδείξει τόσο μεγάλη κινητικότητα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα. Απρόσμενα υψηλή η δυναμική του πληθωρισμού, ενώ επίκειται στροφή στην πολιτική (χαμηλών) επιτοκίων σε ΗΠΑ και Ευρώπη. Όλα δείχνουν ότι επανέρχεται η κανονικότητα, καθώς έχει περάσει πάνω από μία δεκαετία αρνητικών επιτοκίων. Αυτή η ριζική αλλαγή ενέχει κινδύνους, ιδιαίτερα για τις χώρες της νότιας Ευρώπης, όπου γρήγορα το άγος του χρέους μπορεί να γίνει δυσβάσταχτο με μία σημαντική αύξηση επιτοκίων. Διότι οι αποδόσεις σε χώρες όπως η Ιταλία, η Ελλάδα και η Ισπανία αυξάνονται με πολύ πιο γρήγορο ρυθμό από τις αντίστοιχες για ασφαλείς οφειλέτες, όπως η Γερμανία».

Η Handelsblatt κάνει λόγο για επικείμενο «ντόμινο» στις αγορές, με την αμερικανική κεντρική τράπεζα (FED) να ρίχνει την πρώτη πέτρα και τους επενδυτές να στοιχηματίζουν για το ύψος των αυξήσεων στα επιτόκια. Σύμφωνα με την γερμανική εφημερίδα «είναι ακόμη νωπές οι μνήμες της κρίσης χρέους στην ευρωζώνη, πριν δέκα χρόνια. Μετά από την στάση πληρωμών στην Ελλάδα οι επενδυτές απαιτούσαν τόσο υψηλές αποδόσεις για τα ομόλογα των Νοτιοευρωπαίων, που εκείνα σχεδόν κατέρρευσαν. Οι αγορές ηρέμησαν μόνο με την ομιλία του τότε επικεφαλής της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι, με την εξαγγελία του πως θα κάνει «ό,τι χρειάζεται για να σώσει το ευρώ» και με τις επακόλουθες πρώτες αγορές ομολόγων από την ΕΚΤ. Έκτοτε η ΕΚΤ έχει γίνει ο μεγαλύτερος αγοραστής ομολόγων στην ευρωζώνη. Το πρόγραμμα αγοράς ομολόγων για τη διάσωση του ευρώ ακολούθησε ένα έκτακτο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης (PEPP), προκειμένου να αντισταθμιστούν οι επιβλαβείς οικονομικές συνέπειες της πανδημίας».

Θα προκαλέσει ντόμινο στις αγορές η ανακοίνωση της FED για αυξήσεις στα επιτόκια;

Η γερμανική οικονομική επιθεώρηση σημειώνει ότι οι αποδόσεις των ομολόγων αυξάνονται, «ιδιαίτερα στην Ελλάδα, για μία ακόμη φορά, καθώς και στην Ιταλία, τη χώρα με το υψηλότερο δημόσιο χρέος στην ευρωζώνη. Η απόδοση του δεκαετούς ελληνικού ομολόγου φτάνει το 2,4%, του δεκαετούς ιταλικού το 1,8%. Ο Κλέμενς Φυστ, επικεφαλής του Οικονομικού Ινστιτούτου IfO στο Μόναχο, έχει την εξής ερμηνεία: ‘Η άνοδος των σπρεντ τις τελευταίες ημέρες δείχνει ότι οι επενδυτές δεν είναι διατεθειμένοι να κρατήσουν ομόλογα από τις χώρες της ευρωζώνης με υψηλό χρέος, παρά μόνον αν η ΕΚΤ προσφέρει ένα είδος εγγύησης ότι θα στηρίξει’».

Πηγή: DW