Απόστολος Χονδρόπουλος

Στο Μέγαρο Μαξίμου και στο οικονομικό επιτελείο θα αρχίσουν από σήμερα να ανεβάζουν, μέρα με την ημέρα, στροφές όσον αφορά την προετοιμασία για τη ΔΕΘ, με την επόμενη εβδομάδα να σηματοδοτεί πλέον και αφετηρία για την αντίστροφη μέτρηση προς την οριστικοποίηση του πακέτου μέτρων που θα ανακοινώσει ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης  σε λιγότερες από 20 ημέρες.

Πριν ληφθούν οι τελικές αποφάσεις ο κ. Μητσοτάκης αναμένεται να έχει, την επόμενη Πέμπτη, 28 Αυγούστου, και τις καθιερωμένες επαφές με τους παραγωγικούς φορείς στην Βόρεια Ελλάδα

Η πολιτική στόχευση στη μεσαία τάξη θα έχει στο επίκεντρο τη μείωση φόρων, με παρεμβάσεις που αναμένεται να αφορούν πρωτίστως εισοδήματα από 10.000 έως 20.000 ευρώ, πιθανότατα με εισαγωγή ενδιάμεσου συντελεστή μεταξύ  9% και του 22% που ισχύει σήμερα.

Δεν αποκλείεται η επανεξέταση να αγγίξει σε κάποιο βαθμό και εισοδήματα μέχρι 30.00 ευρώ για τα οποία ισχύει συντελεστής 28% και έως 40.000 όπου ο υφιστάμενος συντελεστής είναι 36%, ενώ ο ανώτατος συντελεστή 44% δεν αναμένεται να μειωθεί, έχει συζητηθεί ωστόσο ενδεχόμενο αύξησης του ορίου πάνω από 40.000 ευρώ.

Μεταξύ άλλων συζητείται επίσης μείωση του φόρου για εισοδήματα από ενοίκια, που σήμερα ανέρχεται σε 15% έως τα 12.000 ευρώ, ενώ προεξοφλούνται περαιτέρω φορολογικές ελαφρύνσεις για οικογένειες με παιδιά.

Στο τραπέζι φέρεται επίσης να βρίσκονται και σενάρια σταδιακής κατάργησης της προσωπικής διαφοράς για τους συνταξιούχους.

Την ώρα που η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από τα μέτρα που ενδέχεται να υιοθετηθούν από το Μέγαρο Μαξίμου, εξακολουθούν πάντως  να υφίστανται, σύμφωνα με τις υφιστάμενες πληροφορίες , και κάποια σταθερά «όχι» της κυβέρνησης σε μείζονες  διεκδικήσεις που θεωρείται ότι έχουν υψηλό δημοσιονομικό κόστος όπως η επαναφορά 13^ου μισθού στο δημόσιο και 13^ης σύνταξης, αλλά και στην πρόταση για μείωση του ΦΠΑ σε βασικά καταναλωτικά αγαθά.

Η επίμονη ακρίβεια εξακολουθεί να ιεραρχείται στην κορυφή των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η ελληνική οικογένεια και η κυβέρνηση επιμένει ότι η αντιμετώπισή του μπορεί να γίνει κυρίως μέσα από την ενίσχυση του διαθέσιμου εισοδήματος στην οποία αποσκοπούν τόσο οι μισθολογικές αυξήσεις και για το 2026, όσο και οι σχεδιαζόμενες φορολογικές ελαφρύνσεις.

Σημειώνεται ότι αφετηρία για τις κυβερνητικές ανακοινώσεις στη ΔΕΘ συνιστά ένας δημοσιονομικός χώρος ύψους  1,5 δις ευρώ, η θετική ωστόσο πορεία των δημοσιονομικών μεγεθών- που επιβεβαιώθηκε και από το πλεόνασμα 2,188 δις ευρώ στο ισοζυγίου του προϋπολογισμού το πρώτο επτάμηνο του έτους- δημιουργεί προσδοκίες για πακέτο εξαγγελιών που μπορεί να φθάσει και τα 2 δισεκατομμύρια ευρώ.

Κυβερνητικό μέλημα πάντως και μέσα σε αυτό το θετικό περιβάλλον για την πορεία της οικονομίας είναι να συνεχίζει να εκπέμπει μηνύματα δημοσιονομικής υπευθυνότητας και να προσπαθεί να διατηρεί τον πήχη των προσδοκιών στα επίπεδα του 1,5 δις ευρώ, προσβλέποντας, μεταξύ άλλων και σε έναν θετικό αντίκτυπο από ένα μεγαλύτερο πακέτο, στο οποίο πολλοί εκτιμούν πως είναι πιθανό να περιλαμβάνεται στην τελική μορφή του και κάποιο μέτρο- έκπληξη.

Επειδή θα ισοδυναμούσε με ένα νέο συμπαντικό bing bang να διεκδικήσει την εξουσία ένα κόμμα που έχασε πριν μερικές ημέρες περίπου 12 μονάδες και να καλύψει σε χρόνο ρεκόρ τις 20 μονάδες της απόστασης από το πρώτο, ανατροπή θα αποτελούσε λογικά μόνο η απώλεια της αυτοδυναμίας από τη Ν.Δ και η σημαντική βελτίωση της θέσης του ΣΥΡΙΖΑ ώστε να αναδειχθεί σε αξιωματική αντιπολίτευση και σε ικανή απόσταση από τον φλύαρα υπερφιλόδοξο τρίτο.

Εφόσον επιδιώκει ταυτόχρονα και τα δύο παραπάνω ο Αλέξης Τσίπρας και μάλιστα σε ασφυκτικό χρονικό πλαίσιο πρέπει να αντιμετωπίσει διλήμματα, ερωτήματα και αντιφάσεις:

-Απώλεια της αυτοδυναμίας από τη Ν.Δ οδηγεί σε τρίτες κάλπες, αφού ο μεν Νίκος Ανδρουλάκης δηλώνει πως δεν πρόκειται να συνεργαστεί με τον Κυριάκο Μητσοτάκη ακόμα κι αν συγκεντρώσει 149 βουλευτές, ο δε δεύτερος θεωρεί ρηχό τον πολιτικό λόγο του προέδρου του ΠΑΣΟΚ και τον παρομοιάζει με τον ΣΥΡΙΖΑ. Στελέχη της Κουμουνδούρου, μάλιστα, κάνουν λόγο για “κρυφή ατζέντα” τρίτης κάλπης από τη Ν.Δ. Η επιχειρηματολογία μάλλον ενισχύει το αφήγημα της Ν.Δ καθώς η συντριπτική πλειονότητα των ψηφοφόρων δεν θέλει περαιτέρω αβεβαιότητα και η παράτασή της προς μία τρίτη εκλογική αναμέτρηση κατακαλόκαιρο τον τρομάζει.

-Η κοινή αντίληψη για την αναμέτρηση της 25ης Ιουνίου είναι πως εκλέγουμε κυβέρνηση. Διεκδίκηση να εκλεγεί ασθενής κυβέρνηση (με οριακή αυτοδυναμία), ή να μην εκλεγεί κυβέρνηση δεν μπορούν να σταθούν λογικά. Επειδή, επιπλέον, δεν υπάρχει άλλο κόμμα που να είναι εφικτό να συγκεντρώσει ποσοστό τέτοιο ώστε να κυβερνήσει εκείνο.

-Το δε δίλημμα που τίθεται πως “στις επόμενες εκλογές κρίνεται ποιός και με ποιούς όρους θα διαχειριστεί τα 70 δισ του Ταμείου Ανάκαμψης” είναι ελάχιστα κατανοητό στους ψηφοφόρους. Αν και σε μεγάλο βαθμό κρίθηκε στις 21 Μαϊου όταν η Ν.Δ έλαβε 40,7%, ένα βήμα πριν την αυτοδυναμία σε συνθήκες απλής αναλογικής. Πόσο εύκολο είναι να αλλάξει άποψη ο μέσος ψηφοφόρος για κάτι που, είτε δεν το κατανόησε πριν μερικές ημέρες (με ευθύνη του ΣΥΡΙΖΑ), είτε αξιολόγησε πως θέλει να το διαχειριστεί η Ν.Δ.

Είναι αλήθεια πως ο Αλέξης Τσίπρας κάνει τώρα αρκετά πράγματα που θα έπρεπε να είχε κάνει στους πολλούς μήνες προετοιμασίας για τις κάλπες της 21ης Μαϊου. Αναδεικνύει το μετριοπαθέστερο και δημοφιλέστερο πολιτικό προσωπικό του κόμματός του, αυτό που έχει την ικανότητα να συνομιλήσει καλύτερα με το λεγόμενο κεντρώο εκλογικό ακροατήριο- εκεί, δηλαδή, όπου υπέστη την μεγαλύτερη συντριβή. Προσπαθεί να εξειδικεύσει το κυβερνητικό του αφήγημα, χωρίς την αμηχανία της πρότασης για κυβέρνηση συνεργασίας που ποτέ δεν υπήρξε. Και κινητοποιεί -επιτέλους- επαγγελματίες επικοινωνιολόγους και δημοσκόπους που μέχρι πριν λίγο καιρό δεν μπορούσαν να περάσουν ούτε έξω από τα γραφεία του κόμματος στην πλατεία Κουμουνδούρου.

Έχει, όμως, την πλάτη στον τοίχο και πολλά λάθη που τον στοιχειώνουν προσωπικά.

Είναι απορίας άξιο πώς, ένας τόσο χαρισματικός και εξωστρεφής πολιτικός, αυτός με την αδιαμεσολάβητη σχέση με τον απλό κόσμο και την δυνατότητα να κερδίζει τον συνομιλητή του σε τρία λεπτά, εγκλωβίστηκε σε ένα περιχαρακωμένο πλαίσιο όπου κυριαρχούσε η πολιτική αγοραφοβία, ο ναρκισισμός κάποιων συνεργατών του που “τα ήξεραν όλα” και ο αποκλεισμός οιουδήποτε μπορούσε να ταράξει την νιρβάνα της αυθεντίας και να αμφισβητήσει τα “δεδομένα”.

Έμαθε; Πρέπει να υποθέσουμε -από τις καθυστερημένες κινήσεις και την αυτοκριτική που διατύπωσε- πως όντως έμαθε. Είναι χρήσιμο αυτό το μάθημα; Θα είναι χρησιμότατο, όχι, όμως, για κάποια ανατροπή- αυτή είναι σχεδόν απίθανο να συμβεί-, αλλά για μία γενναία επανεκκίνηση που θα αξιοποιεί το αδιαμφισβήτητο πολιτικό του κεφάλαιο για να αποκαταστήσει μέρος της πολιτικής και θεσμικής ανισορροπίας που προκάλεσε το εκλογικό αποτέλεσμα της 21ης Μαϊου. Δεν είναι μικρός αυτός ο στόχος. Και πάντως είναι ο μόνος που φαντάζει εφικτός.

Αρκεί να υπερβεί ο ίδιος την “θαλπωρή” (και) εκείνων που ενίσχυαν την παραπλάνηση, υποτίθεται για να τον προστατεύσουν. Δεν φταίνε μόνο Κατρούγκαλοι, Φωτίου, Πολάκης και πολλοί άλλοι. Φταίνε και όσοι δίπλα του δεν τόλμησαν να πουν κρίσιμα “όχι”…

Ευχαρίστησε τους εργαζομένους σε ΟΣΕ και Hellenic Train, οι οποίοι υπερέβαλαν εαυτούς, έτσι «ώστε να μπορέσουμε σε μία εξαιρετικά δύσκολη συνθήκη να αναβαθμίσουμε το επίπεδο ασφάλειας, ώστε οι επιβάτες να αισθανθούν εμπιστοσύνη και να μπορέσουμε ωσότου να ολοκληρωθούν τα προβλεπόμενα έργα να έχουμε ένα επίπεδο ασφάλειας που να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις των πολιτών και των επιβατών».

   Ο υπουργός Επικρατείας επισήμανε πως η Πολιτεία, μετά το δυστύχημα στα Τέμπη, ανέδειξε τρία στοιχεία:

   -Το πρώτο είναι να ριχτεί άπλετο φως στο ζήτημα του δυστυχήματος έτσι ώστε να αναδειχθούν οι ευθύνες όπου αυτές υπάρχουν. Η έρευνα προχωράει με ταχείς ρυθμούς και θα έχουμε σύντομα τα αποτελέσματα της.

   -Το δεύτερο είναι να υπάρχει επανεκκίνηση με ασφάλεια για την εμπέδωση της εμπιστοσύνης του κοινού. Και πράγματι σύμφωνα με τον προγραμματισμό μας 22 Μαρτίου εκκίνησαν οι πρώτες περιφερειακές αμαξοστοιχίες καθώς και ο προαστιακός σιδηρόδρομος για το αεροδρόμιο και την Χαλκίδα. Είχαμε την επανεκκίνηση της εμπορευματικής αμαξοστοιχίας για τη Θεσσαλονίκη και επιπλέον σήμερα έχουμε τις επιβατικές αμαξοστοιχίες οι οποίες κατευθύνονται προς Θεσσαλονίκη και Καλαμπάκα. Ελπίζω στο τέλος της επόμενης εβδομάδας να έχουμε και τον προαστιακό του Κιάτου.

   -Το τρίτο ζήτημά είναι βεβαίως η ανάταξη της ασφάλεια του επιπέδου ασφάλειας των σιδηροδρόμων σε ένα πιο μόνιμο επίπεδο. Γίνεται μία τεράστια προσπάθεια εκ μέρους του υπουργείου και της πολιτείας έτσι ώστε όλες οι συμβάσεις οι οποίες αναφέρονται στην σηματοδότηση και την τηλεδιοίκηση καθολικά στον κύριο άξονα να ολοκληρωθούν έγκαιρα, ώστε τέλος Σεπτεμβρίου να έχουμε ένα απολύτως ασφαλές δίκτυο σύμφωνα με τα προβλεπόμενα σε όλα τα διεθνή standards για την προστασία των επιβατών.

   Αναφέρθηκε ακόμη στις σημαντικές συνέργειες με ευρωπαϊκούς θεσμούς με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό σιδηροδρόμων. «Έχουμε ήδη αναπτύξει συνεργασία με τη γερμανική κυβέρνηση και σήμερα θα βρεθώ το μεσημέρι και στην Γαλλία όπου με πρωτοβουλία και του πρωθυπουργού θα έχουμε μία συνεργασία με τους γαλλικούς σιδηροδρόμους και το γαλλικό Υπουργείο Μεταφορών» προσέθεσε ο υπουργός.

   «Υποχρέωσή μας είναι να έχουμε ένα σιδηρόδρομο, που θα είναι αντάξιος των προσδοκιών όλων μας, ένα σύγχρονο σιδηρόδρομο ο οποίος θα μπορέσει να αναπτυχθεί και να είναι από τους κορυφαίους στην Ευρώπη. Αυτό είναι υποχρέωσή της πολιτείας αλλά είναι και ένα χρέος το οποίο έχουμε απέναντι στα θύματα του τραγικού δυστυχήματος που χάθηκαν τόσο πρόωρα και άδικα», είπε και κατέληξε, λέγοντας: «Η έρευνα θα φτάσει μέχρι τέλους και ο σιδηρόδρομος στην Ελλάδα θα γίνει ένα μέσο το οποίο θα είναι ασφαλές και το οποίο θα είναι στην υπηρεσία της πολιτείας και της κοινωνίας».

Πρώτη στις 8:28 ξεκίνησε η αμαξοστοιχία 882 με προορισμό την Καλαμπάκα και είχε επιβάτη και τον υπουργό Επικρατείας αρμόδιο για θέματα μεταφορών, Γιώργο Γεραπετρίτη. Στο ίδιο τρένο ήταν επίσης ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του ΟΣΕ, Παναγιώτης Τερεζάκης.