Νίκος Γιαννόπουλος

Η Αθήνα έχει ελάχιστο πράσινο, θα έλεγε κανείς σχεδόν καθόλου. Δεν πρόκειται απλά για μία λεκτική υπερβολή. Αντιθέτως είναι η απόλυτη, δυστοπική, “γκρίζα” (νάτο πάλι) πραγματικότητα.

Ας αφήσουμε τα νούμερα των ευρωπαϊκών στατιστικών ερευνών να “μιλήσουν” αντί για μας.

Το συνολικό πράσινο μέσα στην πόλη καλύπτει μόλις το 17% της συνολικής της έκτασης. Την ίδια ώρα η κάλυψη με δέντρα μέσα στον οικιστικό ιστό φτάνει γύρω στο 11%.

Τέλος, η αναλογία πράσινου ανά κάτοικο είναι επίσης πολύ χαμηλή, με μόλις περίπου 2 έως 2,5 τ.μ. πρασίνου ανά κάτοικο.

Πώς καταλαβαίνουμε ότι τα παραπάνω νούμερα είναι ιδιαιτέρως “φτωχά”; Μα με τι σύγκριση με τα αντίστοιχα ευρωπαϊκά.

Το Οσλο, η πρωτεύουσα της Νορβηγίας καλύπτεται με πράσινο στο 74% της συνολικής του επιφάνειας. Ακόμα καλύτερα είναι τα πράγματα για το Ζάγκρεμπ, της πρωτεύουσα της Κροατίας, στην οποία το αντίστοιχο ποσοστό φτάνει το 77%!

Και αν θέλουμε να συγκριθούμε όχι με τις ευρωπαϊκές κορυφές αλλά με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, θα πούμε ότι το ποσοστό πρασίνου στην Αθήνα είναι περίπου 24 ποσοστιαίες μονάδες κάτω από τον αντίστοιχο ευρωπαϊκό μέσο όρο (41%). 

Η ελληνική πρωτεύουσα βρίσκεται στον πάτο της σχετικής λίστας μαζί με την πρωτεύουσα της Μάλτας, τη Βαλέτα, η οποία βέβαια είναι πολύ μικρότερη σε έκταση.

Το πρόβλημα είναι βέβαια καταγεγραμμένο εδώ και δεκαετίες αλλά η αντιμετώπισή του προς το παρόν περιορίζεται στις διαπιστώσεις και σε κάποιες δεντροφυτεύσεις. Σχετική έρευνα του ΟΟΣΑ κατέδειξε ότι η Αθήνα έχει πολύ χαμηλή αναλογία πρασίνου, με μόλις 0,96 τ.μ. πρασίνου ανά κάτοικο, επίδοση που την κατατάσσει στις χαμηλότερες θέσεις στον κόσμο, κάτω ακόμα και από πόλεις στις οποίες υπάρχει έρημος.

Η Αθήνα, και αυτό καταγεγραμμένο, διαθέτει ελάχιστα πάρκα. Και ενώ θα μπορούσε αυτό να αλλάξει με τη σωστή και ήπια εκμετάλλευση του πρώην αεροδρομίου στο Ελληνικό, μία τεράστια έκταση στη νότια πλευρά της πόλης (στο “φιλέτο” του παραλιακού μετώπου) και εκεί προτιμήθηκε η real estate ανάπτυξη.

Πως θα φτάσουμε από τα 2,5 τετραγωνικά πρασίνου ανά κάτοικο στα 50 τετραγωνικά του Αμστερνταμ ή έστω στα 20 τετραγωνικά της Βιέννης χωρίς τη δημιουργία μεγάλων πάρκων και την ενθάρρυνση μαζικών δεντροφυτεύσεων όπου αυτές μπορούν να πραγματοιηθούν;

Είναι, πάντως, μεγάλη ανάγκη. Για το περιβάλλον και το κλίμα της πόλης αλλά και την ψυχική διάθεση των κατοίκων.

Η επιστημονική έρευνα έχει αποδείξει ότι η έλλειψη πρασίνου στις πόλεις έχει σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις στην ψυχική υγεία και την ευημερία των κατοίκων. Η αστική επαφή με τη φύση μέσω πάρκων, δέντρων και δημόσιων χώρων πρασίνου αποδεδειγμένα μειώνει το άγχος και το στρες, ενώ αυξάνει τη διάθεση και την ψυχική ευεξία.

Οι πιο πρόσφατες έρευνες, ακόμα και σε ελληνικά Πανεπιστήμια, έχουν φτάσει στο συμπέρασμα ότι σε περιοχές με περιορισμένο πράσινο, οι κάτοικοι αντιμετωπίζουν αυξημένα επίπεδα άγχους, κατάθλιψης, ακόμα και προβλήματα διαταραχών διάθεσης. Ρίξτε μία πιο προσεκτική ματιά στους γύρω σας, στους δικούς σας ανθρώπους, στους συναδέλφους σας στη δουλειά, μάλλον θα καταλάβετε πολλά.

Επιπρόσθετα, η παρουσία πρασίνου βοηθά επίσης στη βελτίωση κοινωνικών δεσμών, καθώς οι άνθρωποι έχουν περισσότερες ευκαιρίες για κοινωνικοποίηση και αλληλεπίδραση σε πάρκα και ανοιχτούς χώρους. Αυτό ενισχύει την αίσθηση κοινότητας και αλληλεγγύης, άξιες εν πολλοίς δυσεύρετες στο τσιμέντο των Αθηνών.

Να το πούμε διαφορετικά: Η έλλειψη αστικού πρασίνου επιβαρύνει σημαντικά το ψυχολογικό και κοινωνικό σύνολο των κατοίκων, καθιστώντας την αύξηση και βελτίωση των χώρων πρασίνου αναγκαία για τη δημόσια υγεία και ποιότητα ζωής. Πρόκειται για αδήριτη ανάγκη, όχι για πολυτέλεια.

Παρακάτω (για να πειστούν και οι πλέον δύσπιστοι) ένας μικρός κατάλογος από περιβαλλοντικά οφέλη που αποκομίζουμε σε περιοχές με μεγάλα ποσοστά πράσινου (όπως δημοσιεύονται στην ειδική ιστοσελίδα forest.gr).

• χαμηλότερες θερμοκρασίες
• αυξημένη άνεση από το καθαρό αέρα
• βελτιωμένη υγεία στους διαμένοντες στους πράσινους χώρους και διαδρομές
• μείωση του θορύβου, μειωμένη κατανάλωση ενέργειας
• διακριτά οικοσυστήματα
• διαχείριση των υδάτινων πόρων, βιοποικιλότητας
• καλύτερη ποιότητα νερού, λιγότερη διάβρωση

Θα τα δούμε όλα αυτά ποτέ στην Αθήνα άραγε;

Η τεχνική, γνωστή ως θεραπεία δωρεάς μιτοχονδρίων (MDT), χρησιμοποιεί ιστό από τα ωάρια υγιών γυναικών δοτριών για να δημιουργήσει έμβρυα εξωσωματικής γονιμοποίησης που είναι καθαρά από τις επιβλαβείς μεταλλάξεις που φέρουν οι μητέρες τους και είναι πιθανό να κληροδοτήσουν στα παιδιά τους.

Επειδή τα έμβρυα συνδυάζουν σπέρμα και ωάριο από τους βιολογικούς γονείς με μικρές πρωτεϊνικές δομές που ονομάζονται μιτοχόνδρια από το ωάριο της δότριας, το μωρό που προκύπτει έχει DNA από τη μητέρα και τον πατέρα ως συνήθως, καθώς και μια μικρή ποσότητα γενετικού υλικού -περίπου 37 γονίδια- από τη δότρια.

Η διαδικασία οδήγησε στη διατύπωση «μωρά τριών γονέων», αν και περισσότερο από το 99,8% του DNA των μωρών προέρχεται από τη μητέρα και τον πατέρα, όπως γράφει η Guardian.

Η έρευνα για την MDT, η οποία είναι επίσης γνωστή ως θεραπεία υποκατάστασης των μιτοχονδρίων (MRT), πρωτοστάτησε στο Ηνωμένο Βασίλειο από τους γιατρούς του Κέντρου Γονιμότητας του Νιουκάστλ.

Το εγχείρημα αποσκοπούσε στο να βοηθήσει τις γυναίκες με αλλοιωμένα μιτοχόνδρια να αποκτήσουν μωρό χωρίς τον κίνδυνο να κληροδοτήσουν γενετικές διαταραχές. Οι άνθρωποι κληρονομούν όλα τα μιτοχόνδριά τους από τη μητέρα τους, οπότε οι επιβλαβείς μεταλλάξεις μπορούν να επηρεάσουν όλα τα παιδιά που θα αποκτήσει μία γυναίκα.

Για τις προσβεβλημένες γυναίκες, η φυσική σύλληψη είναι συχνά ένα στοίχημα. Ορισμένα μωρά μπορεί να γεννηθούν υγιή επειδή κληρονομούν μόνο ένα μικρό ποσοστό των μεταλλαγμένων μιτοχονδρίων. Άλλα, όμως, μπορεί να κληρονομήσουν πολύ περισσότερα και να αναπτύξουν σοβαρές, επιθετικές και συχνά θανατηφόρες ασθένειες.

Περίπου ένα στα 6.000 μωρά επηρεάζεται από μιτοχονδριακές διαταραχές.

Τα περισσότερα από τα 20.000 γονίδια του ανθρώπου βρίσκονται στον πυρήνα σχεδόν κάθε κυττάρου του σώματος. Αλλά γύρω από κάθε πυρήνα υπάρχουν χιλιάδες μιτοχόνδρια με τα δικά τους γονίδια. Όταν λειτουργούν σωστά, τα μιτοχόνδρια παρέχουν ζωτικής σημασίας ενέργεια για τα κύτταρα που αποτελούν τα όργανά μας.

Οι μεταλλάξεις που βλάπτουν τα μιτοχόνδρια τείνουν να πλήττουν περισσότερο τους ιστούς που χρειάζονται ενέργεια: τον εγκέφαλο, την καρδιά, τους μύες και το ήπαρ. Αυτά μπορεί να επιδεινωθούν αδυσώπητα καθώς ένα προσβεβλημένο παιδί μεγαλώνει.

Η πρόοδος της MDT οδήγησε το κοινοβούλιο να αλλάξει το 2015 το νόμο για να επιτρέψει τη διαδικασία. Δύο χρόνια αργότερα, η κλινική του Νιουκάστλ έγινε το πρώτο και μοναδικό εθνικό κέντρο που έλαβε άδεια για την εκτέλεσή της, ενώ οι πρώτες περιπτώσεις εγκρίθηκαν το 2018. Η έγκριση δίνεται κατά περίπτωση από την Αρχή Ανθρώπινης Γονιμοποίησης και Εμβρυολογίας (HFEA) του Ηνωμένου Βασιλείου, η οποία έχει δώσει το πράσινο φως για τουλάχιστον 30 περιπτώσεις.

Οι γιατροί της κλινικής του Νιουκάστλ δεν έχουν δώσει στη δημοσιότητα λεπτομέρειες των γεννήσεων από το πρόγραμμα MDT, εν μέσω ανησυχιών ότι ορισμένες πληροφορίες θα μπορούσαν να θέσουν σε κίνδυνο το απόρρητο των ασθενών. Όμως, σε απάντηση σε αίτημα του Guardian, η HFEA επιβεβαίωσε ότι ένας μικρός αριθμός μωρών έχει πλέον γεννηθεί στο Ηνωμένο Βασίλειο με τη μέθοδο MDT.

Τα στάδια της διαδικασίας

Η διαδικασία του Νιουκάστλ αποτελείται από διάφορα στάδια. Πρώτον, το σπέρμα του πατέρα χρησιμοποιείται για τη γονιμοποίηση ωαρίων από την ασθενή μητέρα και μια υγιή δότρια. Στη συνέχεια, το πυρηνικό γενετικό υλικό από το ωάριο της δότριας αφαιρείται και αντικαθίσταται με εκείνο από το γονιμοποιημένο ωάριο του ζευγαριού. Το ωάριο που προκύπτει έχει ένα πλήρες σύνολο χρωμοσωμάτων και από τους δύο γονείς, αλλά φέρει τα υγιή μιτοχόνδρια της δότριας αντί για τα ελαττωματικά της μητέρας. Αυτό στη συνέχεια εμφυτεύεται στη μήτρα.

Ωστόσο, η διαδικασία δεν είναι χωρίς κινδύνους. Πρόσφατες έρευνες έδειξαν ότι σε ορισμένες περιπτώσεις, ο μικρός αριθμός μη φυσιολογικών μιτοχονδρίων που αναπόφευκτα μεταφέρονται από το ωάριο της μητέρας στο ωάριο της δότριας μπορεί να πολλαπλασιαστεί όταν το μωρό βρίσκεται στη μήτρα. Η λεγόμενη αναστροφή ή αντιστροφή θα μπορούσε να οδηγήσει σε ασθένεια στο παιδί. «Ο λόγος για τον οποίο παρατηρείται αντιστροφή στα κύτταρα ορισμένων παιδιών που γεννιούνται μετά από διαδικασίες MRT, αλλά όχι σε άλλα, δεν είναι πλήρως κατανοητός», δήλωσε ο Dagan Wells, καθηγητής αναπαραγωγικής γενετικής στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης που συμμετείχε στην έρευνα.

Οι γυναίκες με μιτοχονδριακές μεταλλάξεις μπορούν να αποφύγουν τη μετάδοση διαταραχών υιοθετώντας ή κάνοντας εξωσωματική γονιμοποίηση με ωάριο δότριας. Ή, για να αποκτήσουν γενετικά συγγενή παιδιά, οι γυναίκες που πάσχουν μπορούν να εξετάσουν τα έμβρυα εξωσωματικής γονιμοποίησης για μιτοχονδριακές μεταλλάξεις. Αν και αποτελεσματικό σε πολλές περιπτώσεις, αυτό μειώνει τον κίνδυνο παρά τον απομακρύνει εντελώς και δεν μπορεί να βοηθήσει όταν όλα τα έμβρυα που παράγει μια γυναίκα έχουν έντονα μεταλλαγμένα μιτοχόνδρια.

Το Ηνωμένο Βασίλειο δεν είναι η πρώτη χώρα που δημιουργεί μωρά με MDT. Το 2016, ένας Αμερικανός γιατρός ανακοίνωσε την πρώτη γέννηση με MDT στον κόσμο μετά τη θεραπεία μιας Ιορδανής γυναίκας που έφερε μιτοχονδριακές μεταλλάξεις που προκαλούν μια θανατηφόρα κατάσταση που ονομάζεται σύνδρομο Leigh. Πριν από τη θεραπεία, που πραγματοποιήθηκε στο Μεξικό, η γυναίκα είχε τέσσερις αποβολές και δύο παιδιά. Το ένα πέθανε σε ηλικία έξι ετών, ενώ το άλλο έζησε μόνο οκτώ μήνες.

Το ναυάγιο εντόπισαν τυχαία, το καλοκαίρι του 2020, μέλη του κλιμακίου του νεοσύστατου τότε γραφείου της Εφορίας Εναλίων Αρχαιοτήτων στη βόρεια Ελλάδα, σε υποβρύχια αυτοψία που έκαναν, με σκοπό να γνωμοδοτήσουν σε μελέτη για την κατασκευή βυθισμένων κυματοθραυστών και την πλήρωση της ακτής με άμμο, ώστε να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα της διάβρωσης…

Σε νέα υποβρύχια αυτοψία στο ναυάγιο, σε απόσταση 80 μέτρων από την ακτή και σε βάθος τεσσάρων μέτρων, ερευνήθηκε το ξύλινο σκαρί του πλοίου που εκτιμάται ότι είχε μήκος 25 μέτρα και πλάτος οκτώ. Μεγάλο ενδιαφέρον είχαν τα δύο κανόνια που βρέθηκαν σε καλή κατάσταση, μήκους 1,65 και 1,86 μέτρων αντίστοιχα, καθώς και το καριοφίλι, που ξεπερνά το ενάμισι μέτρο, φέρει διακοσμητικά στοιχεία και η τυπολογία του ομοιάζει πολύ με τα τουφέκια και τα καριοφίλια που χρησιμοποιήθηκαν στην Ελληνική Επανάσταση από τους στεριανούς αγωνιστές.

Όλα αυτά βρέθηκαν δίπλα σε φερτά υλικά, τούβλα, τσιμεντόλιθους, λάστιχα αυτοκινήτων, ακόμη και μια οθόνη τηλεόρασης που, όπως είπαν οι κάτοικοι της περιοχής, κατέληξαν εκεί κατά τις πλημμύρες των τελευταίων δεκαετιών. Στο ίδιο σημείο βρέθηκε και μια σύγχρονη σκάλα, που όπως φαίνεται, χρησιμοποιήθηκε σε λαθρανασκαφή και επρόκειτο να λειτουργήσει ως φορείο για την απομάκρυνση του ενός κανονιού από το βυθό.

Τα μέχρι στιγμής αποτελέσματα της σωστικής έρευνας των αρχαιολόγων Σ. Βραχιονίδου και Α. Τούρτα, που ξεκίνησε τον Νοέμβριο του 2022, παρουσιάστηκαν στην ετήσια αρχαιολογική συνάντηση για τις ανασκαφές του 2022 στη Μακεδονία και τη Θράκη, που διοργάνωσαν το Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού, στη μνήμη του καθηγητή Δημήτρη Παντερμαλή. Σύμφωνα με τους αρχαιολόγους, η έρευνα βρίσκεται σε πρώιμο στάδιο, όμως το ναυάγιο είναι πιθανόν να ανήκει στην επαναστατική περίοδο και να χρονολογείται στα τέλη του 18ου και τις αρχές του 19ου αιώνα. Είναι επίσης πιθανό το ίδιο το πλοίο να έπαιξε ρόλο στην Ελληνική Επανάσταση και συγκεκριμένα στην εξέγερση στη Χαλκιδική, πρωτεργάτης της οποίας ήταν ο Εμμανουήλ Παπάς, ο οποίος μετέφερε τρόφιμα για να ενισχύσει τους δοκιμαζόμενους επαναστάτες.

Ενδείξεις, άλλωστε, για την ταυτότητα του πλοίου μαρτυρούν τα ευρήματα του ναυαγίου, στα οποία συγκαταλέγονται, μεταξύ άλλων, σχοινιά και πανιά (με βάση τα οποία εικάζεται ότι το πλοίο ήταν ιστιοφόρο), αγγεία πήλινα και μεταλλικά, ένα μπακιρένιο ταψί, ένα μεγάλο χάλκινο σκεύος, ένα γυάλινο μπουκάλι με το φελλό του, θραύσματα πορσελάνινων φλυτζανιών μια ξύλινη κουβαρίστρα, ένα διαλυμένο σακί και ένα μπρούντζινο μελανοδοχείο.

Η έρευνα και η μελέτη του υλικού θα συνεχιστεί, ενώ, όπως εκτιμάται, η υποβρύχια ανασκαφή μπορεί να αναδείξει την περιοχή και το πολιτιστικό απόθεμά της και να φωτίσει την όχι και τόσο γνωστή επανάσταση του 1821 στη Μακεδονία από αρχαιολογικής πλευράς.

Σημειώνεται, ότι η κυρία Σακελλαροπούλου ήταν προγραμματισμένο να παραστεί σήμερα στις εκδηλώσεις μνήμης στο Μεσολόγγι αλλά αναρρώνει από κορονοϊό και γι΄αυτό αναγκαστικά απουσιάζει, ωστόσο σημειώνει ότι με την ψυχή και την καρδιά της βρίσκεται σήμερα σ΄εκείνο το «αλωνάκι», που η θυσία το μεταμόρφωσε στον «ενδοξότερο τόπο» της Ελληνικής Επανάστασης.

Ειδικότερα στην ανάρτησή της, η Πρόεδρος της Δημοκρατίας επισημαίνει:

Αν φέτος οι συνθήκες δεν μας επέτρεψαν να είμαστε στο Μεσολόγγι για τον εορτασμό της επετείου της ηρωικής εξόδου, με την ψυχή και την καρδιά μας βρισκόμαστε σήμερα σ’ εκείνο το «αλωνάκι», που η θυσία το μεταμόρφωσε στον «ενδοξότερο τόπο» της Ελληνικής Επανάστασης. Εκεί, μια χούφτα Έλληνες, ξημερώματα της Κυριακής των Βαΐων του 1826, αψήφησαν την συντριπτική υπεροπλία των Οθωμανών, αποδεικνύοντας την υπεροχή της ηθικής φύσης του ανθρώπου απέναντι στην υλική ισχύ. Εκεί, στο πέλαγος της δύναμης του εχθρού, αντέταξαν τον βράχο της θέλησής τους, επιλέγοντας μπροστά «στην άσπονδη πλημμύρα των αρμάτων/ δρόμο να σχίσουν τα σπαθιά, κι ελεύθεροι να μείνουν», όπως έγραψε ο εθνικός μας ποιητής.

Η Έξοδος του Μεσολογγίου δεν είναι ένα απλό συμβάν στην εξέλιξη του εθνικοαπελευθερωτικού έπους. Έχει πανανθρώπινο συμβολισμό. Η αυταπάρνηση και ο ηρωισμός των πολιορκημένων συγκλόνισε τη διεθνή κοινή γνώμη, αφύπνισε τις συνειδήσεις του πολιτισμένου κόσμου, αναζωπύρωσε τον φιλελληνισμό, κινητοποίησε τα ευρωπαϊκά κοινοβούλια υπέρ του αγώνα των Ελλήνων. Καθόρισε το ηθικό μέτρο και τις αξίες των συλλογικών επιδιώξεων κάθε λαού που λαχταράει να αποτινάξει τη σκλαβιά και να ζήσει ελεύθερα. Κατέδειξε ότι οι πραγματικές νίκες σημειώνονται στο ηθικό πεδίο. Από την κορυφή της υψηλότερης πατριωτικής θυσίας, φωτίζει το αειθαλές νόημα του αγώνα για αξιοπρέπεια, αυτοδιάθεση, ελευθερία, δικαιοσύνη.

Τι συνέβη, άραγε, στις 25 Μαρτίου του 1821 και την έχουμε αναδείξει ως την ημέρα της εθνικής μας εορτής; Τίποτα απολύτως λένε οι ιστορικοί. Ή σχεδόν τίποτα, για να είμαστε ακριβείς, πέρα από κάποιες αψιμαχίες. Κανένα σπουδαίο πολεμικό γεγονός που να δικαιολογεί αυτή την επιλογή. Ούτε καν η ύψωση του λαβάρου της Μονής της Αγίας Λαύρας και η ορκωμοσία των παλληκαριών από τον Παλαιών Πατρών Γερμανό.

Το περιστατικό της Αγίας Λαύρας είναι ένας εθνικός μύθος. Τον οφείλουμε στον γάλλο περιηγητή και ιστορικό Φρανσουά Πουκεβίλ (1770-1838), ο οποίος συνέγραψε την τετράτομη Ιστορία της Αναγεννήσεως της Ελλάδος (1824). Η ιστορία διαδόθηκε από στόμα σε στόμα, αλλά και μέσω του πίνακα Ο Όρκος της Αγίας Λαύρας (1851) του σημαντικού έλληνα ζωγράφου Θεόδωρου Βρυζάκη (1814-1878).

Άλλωστε και ο ίδιος ο Παλαιών Γερμανός δεν αναφέρει λέξη για το περιστατικό στα απομνημονεύματά του. Είναι ιστορικά εξακριβωμένο ότι εκείνη την ημέρα δεν βρισκόταν στη Μονή της Αγίας Λαύρας, αλλά στην Πάτρα, όπου όντως όρκισε τους επαναστάτες της περιοχής στην Πλατεία του Αγίου Γεωργίου.

Τι γιορτάζουμε 25 Μαρτιου (Διπλή Γιορτή)

Η επέτειος να γιορτάζουμε τον εθνικό ξεσηκωμό στις 25 Μαρτίου καθιερώθηκε στις 15 Μαρτίου 1838 από τον βασιλιά Όθωνα, προκειμένου να συνδεθεί με το εκκλησιαστικό γεγονός του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Ήταν και επιθυμία του Αλέξανδρου Υψηλάντη και της Φιλικής Εταιρείας να συνδεθεί η έναρξη της επανάστασης με μια μεγάλη εκκλησιαστική εορτή για να τονωθεί το φρόνημα των υπόδουλων Ελλήνων.

Στην πραγματικότητα, η Επανάσταση δεν ξεκίνησε στις 25 Μαρτίου 1821, αλλά λίγες μέρες νωρίτερα στην Πελοπόννησο, μία περιοχή με συμπαγείς ελληνικούς πληθυσμούς και μικρή στρατιωτική παρουσία των Τούρκων. Ο στρατιωτικός και πολιτικός διοικητής της Πελοποννήσου (Μόρα Βαλεσί) Χουρσίτ Πασάς βρισκόταν στα Γιάννινα για να εξοντώσει τον Αλή Πασά, ο οποίος είχε αυτονομηθεί από την Υψηλή Πύλη. Πριν από την αναχώρησή του, ο Χουρσίτ είχε λάβει διαβεβαιώσεις από τους προεστούς του Μοριά ότι οι φήμες που κυκλοφορούσαν για τον επικείμενο ξεσηκωμό των ραγιάδων ήταν ανυπόστατες.

Αχαιοί και Μανιάτες ερίζουν για το ποιος έριξε την πρώτη τουφεκιά του εθνικού ξεσηκωμού. Στις 21 Μαρτίου αρχίζει η πολιορκία των Καλαβρύτων από τον Σωτήρη Χαραλάμπη και τους Πετμεζαίους. Είναι η πρώτη πολεμική ενέργεια της Επανάστασης και θα λήξει νικηφόρα μετά από πέντε ημέρες.

Στις 23 Μαρτίου οι Μανιάτες υπό την αρχηγία του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη και τη συνεπικουρία του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη καταλαμβάνουν την Καλαμάτα και με διακήρυξή τους κάνουν γνωστό στη διεθνή κοινότητα τον ξεσηκωμό των Ελλήνων. Την ίδια ημέρα, οι άνδρες του Αντρέα Λόντου θέτουν υπό τον έλεγχό τους τη Βοστίτσα (σημερινό Αίγιο), ενώ επαναστατικός αναβρασμός επικρατεί στην Πάτρα. Από την Κωνσταντινούπολη με προορισμό το Άγιο Όρος αναχωρεί ο σερραίος έμπορος και φλογερός πατριώτης Εμμανουήλ Παππάς, προκειμένου να ξεκινήσει την Επανάσταση στη Μακεδονία.

Η 23η Μαρτίου είναι ο πρώτος σημαντικός σταθμός του εθνικού αγώνα και θα μπορούσε κάλλιστα να είχε πάρει τη θέση της 25ης Μαρτίου στο εορταστικό καλεντάρι της χώρας μας.

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης

O Θεόδωρος Κολοκοτρώνης ήταν ηγετική μορφή της Ελληνικής Επανάστασης, που έδρασε στην Πελοπόννησο και εξ αυτού του λόγου είναι γνωστός και ως «Γέρος του Μωριά». Γεννήθηκε «εις τα 1770, Απριλίου 3, την Δευτέρα της Λαμπρής… εις ένα βουνό, εις ένα δέντρο αποκάτω, εις την παλαιάν Μεσσηνίαν, ονομαζόμενον Ραμαβούνι», όπως αναφέρει στα Απομνημονεύματά του. Ήταν γιος του κλεφτοκαπετάνιου Κωνσταντή Κολοκοτρώνη (1747-1780) από το Λιμποβίσι Αρκαδίας και της Γεωργίτσας Κωτσάκη, κόρης προεστού από την Αλωνίσταινα Αρκαδίας.

Η οικογένεια των Κολοκοτρωναίων από το 16ο αιώνα, που εμφανίζεται στο προσκήνιο της ιστορίας, βρίσκεται σε αδιάκοπο πόλεμο με τους Τούρκους. Μονάχα από το 1762 έως το 1806, 70 Κολοκοτρωναίοι εξοντώθηκαν από τους κατακτητές. Το 1780, ήταν 10 ετών, όταν ο πατέρας του σκοτώθηκε από τους Τούρκους, ένα γεγονός που σημάδεψε τη ζωή του.

Στα 17 του έγινε οπλαρχηγός του Λεονταρίου και στα 20 του νυμφεύτηκε την κόρη του τοπικού προεστού Αικατερίνη Καρούσου. Το 1818 μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία και στις αρχές του 1821 αποβιβάστηκε στη Μάνη για να λάβει μέρος στον επικείμενο Αγώνα.

Περισσότερα για την ζωή και την δράση του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη εδώ

Γεώργιος Καραϊσκάκης

Ο Γεώργιος Καραϊσκάκης ήταν ηγετική μορφή της Ελληνικής Επανάστασης, που έδρασε κυρίως στη Ρούμελη (Στερεά Ελλάδα). Γεννήθηκε το 1780 στο Μαυρομάτι Καρδίτσας και ήταν καρπός της σχέσης του αρματολού Δημήτρη Καραΐσκου και της μοναχής Ζωής Ντιμισκή, αδελφής του κλέφτη Κώστα Ντιμισκή και εξαδέλφης του οπλαρχηγού Γώγου Μπακόλα. Μεγάλωσε με τους θετούς γονείς του, μία οικογένεια Σαρακατσάνων, αφού η μητέρα του τον εγκατέλειψε μη αντέχοντας τον διασυρμό μιας παράνομης σχέσης και πέθανε όταν ήταν οκτώ ετών. Από τη μητέρα του, ο «γιος της καλογριάς» κληρονόμησε τον ανυπότακτο χαρακτήρα του και την παροιμιώδη βωμολοχία του.

Στα 15 του ο Γεώργιος Καραϊσκάκης εγκαταλείπει τους θετούς του γονείς και σχηματίζει κλέφτικη ομάδα από συνομηλίκους του. Τρία χρόνια αργότερα πέφτει στα χέρια του Αλή Πασά, ο οποίος εκτιμώντας τον ισχυρό του χαρακτήρα τον προσλαμβάνει στη σωματοφυλακή του. Στην Αυλή των Ιωαννίνων όχι μόνο έμαθε τη στρατιωτική τέχνη, αλλά και στοιχειώδη γράμματα, γραφή και ανάγνωση.

Περισσότερα για την ζωή και την δράση του Γεωργίου Καραϊσκάκη εδώ

Οδυσσέας Ανδρούτσος

Από τους επιφανέστερους στρατιωτικούς ηγέτες της Επανάστασης του ‘21.

Ο Οδυσσέας Ανδρούτσος έπεσε θύμα των εμφύλιων διαμαχών κατά τη διάρκεια του Αγώνα και σκοτώθηκε από χέρι ελληνικό. Γεννήθηκε στην Ιθάκη το 1788 και ήταν ο μονάκριβος γιος του ξακουστού αρβανίτη αρματολού της Ρούμελης Αντρέα Βερούση ή Καπετάν Ανδρούτσου και της Ακριβής Τσαρλαμπά, κόρης προεστού της Πρέβεζας. Στο νησί του Οδυσσέα είχε καταφύγει η μητέρα του για να γλιτώσει από την καταδίωξη των Τούρκων, επειδή ο πατέρας του είχε ακολουθήσει τον θαλασσομάχο Λάμπρο Κατσώνη στις ανά το Αιγαίο περιπέτειές του. Εκεί βαφτίστηκε το 1792 από τη γυναίκα του Κατσώνη, Μαρουδιά, που για τον ίδιο λόγο είχε ζητήσει κι αυτή άσυλο στο νησί.

Προς τιμή του ομηρικού ήρωα, του δόθηκε το όνομα Οδυσσέας. Ο ίδιος, όμως, πατρίδα του θεωρούσε την πατρίδα του πατέρα του, τις Λιβανάτες της Λοκρίδας. Όταν ο Αλή Πασάς έμαθε πως ο φίλος του καπετάν Ανδρούτσος, που εν τω μεταξύ είχε αποκεφαλιστεί από τους Τούρκους το 1797, άφησε γιο, τον πήρε κοντά του στην αυλή του στα Γιάννενα, που αποτελούσε τότε σπουδαίο στρατιωτικό σχολείο, στο οποίο μαθήτευσαν αρκετοί Έλληνες αγωνιστές του ’21. Μέσα σ’ αυτό το περιβάλλον μεγάλωσε ο μικρός Οδυσσέας. Εκεί έμαθε τα πρώτα γράμματα και να μιλάει ιταλικά και αρβανίτικα. Η σωματική του δύναμη ήταν παροιμιώδης και διηγούνται αναρίθμητα κατορθώματά του. Κάποιος βιογράφος του γράφει, ότι «επήδα ως έλαφος, έτρεχεν ως ίππος και ίππευεν ως Κένταυρος».

Περισσότερα για την ζωή και την δράση του Οδυσσέα Ανδρούτσου εδώ

Παπαφλέσσας

Κληρικός, από τους σημαντικότερους αγωνιστές της Επανάστασης του ‘21.

Ο Γεώργιος Δικαίος Φλέσσας, όπως ήταν το κοσμικό του όνομα, γεννήθηκε το 1786 ή το 1788 στην Πολιανή Μεσσηνίας. Ο Παπαφλέσσας φοίτησε στην ονομαστή Σχολή της Δημητσάνας και το 1816 εκάρη μοναχός στο μοναστήρι της Βαλανιδιάς στην Καλαμάτα κι έλαβε το όνομα Γρηγόριος. Ζωηρός και εριστικός ως χαρακτήρας, γρήγορα ήλθε σε ρήξη με τον ηγούμενό του και πήγε να μονάσει στο μοναστήρι της Ρεκίτσας, μεταξύ Μυστρά και Λεονταρίου.

Στις αρχές του 1818 μάλωσε μ’ ένα Τούρκο αγά της περιοχής για κάποια διαφιλονικούμενα κτήματα και αναγκάστηκε να καταφύγει στην Κωνσταντινούπολη. Λίγο προτού εγκαταλείψει την Πελοπόννησο κι ενώ καταδιώκετο από Τούρκους οπλοφόρους, φέρεται να τους είπε: «Άιντε ρε και πού θα μου πάτε! Θα ξαναγυρίσω πάλι ή δεσπότης ή πασάς και τότε θα λογαριαστούμε!» .Στην Κωνσταντινούπολη γνωρίστηκε με τον Παναγιώτη Αναγνωστόπουλο, ο οποίος τον κατήχησε και τον μύησε στη Φιλική Εταιρεία στις 21 Ιουνίου του 1818 με το συνθηματικό όνομα Αρμόδιος. Την ίδια περίοδο έγινε αρχιμανδρίτης από τον πατριάρχη Γρηγόριο Ε’. Από τη στιγμή που έγινε μέλος της Φιλικής Εταιρείας, ο Παπαφλέσσας αφιερώθηκε ψυχή τε και σώματι στην υπόθεση του εθνικού ξεσηκωμού.

Περισσότερα για την ζωή και την δράση του Παπαφλέσσα εδώ

Αθανάσιος Διάκος

Ο Αθανάσιος Διάκος ήταν από τους πρωτεργάτες του εθνικού ξεσηκωμού στην Ανατολική Στερεά Ελλάδα και ήρωας της μάχης της Αλαμάνας. Γεννήθηκε το 1788 στην Άνω Μουσουνίτσα της Φωκίδας (σημερινός Αθανάσιος Διάκος) και κατ’ άλλους στη γειτονική Αρτοτίνα, απ’ όπου καταγόταν η μητέρα του. Το πραγματικό του όνομα ήταν Αθανάσιος Γραμματικός.

Ο πατέρας του μη μπορώντας να αντέξει τα βάρη της πολυμελούς οικογένειάς του, τον έστειλε δόκιμο μοναχό στο κοντινό μοναστήρι του Αγίου Ιωάννου Προδρόμου, σε ηλικία 12 ετών. Πέντε χρόνια αργότερα χειροτονήθηκε διάκονος, αλλά γρήγορα εγκατέλειψε την καλογερική, όταν σκότωσε ένα Τούρκο αγά, επειδή, σύμφωνα με κάποια παράδοση, αυτός του έθιξε τον ανδρισμό του, θαμπωμένος από την ομορφιά του. Ο νεαρός Αθανάσιος εντάχθηκε ως πρωτοπαλίκαρο στο σώμα του οπλαρχηγού Γούλα Σκαλτσά και τότε ήταν που έλαβε το προσωνύμιο Διάκος, με το οποίο έγινε γνωστός και έμεινε στην ιστορία.

Το 1814 πήγε στα Ιωάννινα και εντάχθηκε στη σωματοφυλακή του Αλή Πασά, της οποίας επικεφαλής ήταν ο Οδυσσέας Ανδρούτσος. Όταν ο Ανδρούτσος διορίστηκε αρχηγός στο αρματολίκι της Λιβαδειάς, ο Διάκος τον ακολούθησε. Μετά την αποχώρηση του Ανδρούτσου, ο Διάκος ανακηρύχθηκε καπετάνιος τον Οκτώβριο του 1820, ενώ την ίδια περίοδο μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία. Στις 27 Μαρτίου 1821, ο Αθανάσιος Διάκος πρωτοστατεί στην κήρυξη της Επανάστασης στην Ανατολική Στερεά.

Περισσότερα για την ζωή και την δράση του Αθανασίου Διάκου εδώ

Μπουμπουλίνα

Μια από τις δύο κορυφαίες γυναικείες μορφές της Ελληνικής Επανάστασης. Η άλλη είναι η Μαντώ Μαυρογένους. Η Μπουμπουλίνα ήταν κόρη του Υδραίου πλοιάρχου Σταυριανού Πινότση και γεννήθηκε το 1771 στις φυλακές της Κωνσταντινούπολης, όπου ο πατέρας της εκρατείτο για συμμετοχή στα Ορλοφικά. Στα 17 της παντρεύτηκε τον Σπετσιώτη πλοίαρχο Δημήτριο Γιάννουζα και στα 26 της έμεινε χήρα με τρία παιδιά.

Το 1801 παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο τον Σπετσιώτη καραβοκύρη Δημήτριο Μπούμπουλη και έγινε έκτοτε γνωστή ως Μπουμπουλίνα (η γυναίκα του Μπούμπουλη). Έχασε και τον δεύτερό της σύζυγο με τον οποίο απέκτησε τρία παιδιά. Την περιουσία του θανόντος συζύγου της, που ξεπερνούσε τα 300.000 τάλληρα, την επένδυσε αποκτώντας μερίδια σε διάφορα σπετσιώτικα πλοία.

Ο Εθνικός Ξεσηκωμός βρήκε την Μπουμπουλίνα «πεντηκοντούτιδα, ωραίαν, αρειμάνιον ως αμαζόνα, επιβλητικήν καπετάνισσαν, προ της οποίας ο άνανδρος ησχύνετο και ο ανδρείος υπεχώρει», όπως τη σκιαγράφησε ο δημοσιογράφος και ιστορικός Ιωάννης Φιλήμων. Ξόδευε την περιουσία της, όχι μόνο για τη διατήρηση των πλοίων της, αλλά και για τα στρατεύματα στην ξηρά.

Περισσότερα για την ζωή και την δράση της Μπουμπουλίνας εδώ

Μαντώ Μαυρογένους

Εξέχουσα μορφή της Ελληνικής Επανάστασης, μία από τις ελάχιστες γυναίκες που διακρίθηκαν στον Αγώνα.

Οι πληροφορίες για τη ζωή και τη δράση της αντλούνται κυρίως από ξένους συγγραφείς, τους οποίους φαίνεται ότι είχε σαγηνεύσει με την προσωπικότητα και την ομορφιά της και όχι από τους συγχρόνούς της Έλληνες ιστορικούς και απομνηματογράφους, που αποσιώπησαν ή υποτίμησαν την προσφορά της στον Αγώνα.

Η Μαντώ (Μαγδαληνή το βαπτιστικό της όνομα) Μαυρογένους γεννήθηκε το 1796 ή το 1797 στην Τεργέστη, όπου ο πατέρας της Νικόλαος Μαυρογένης, γόνος της ονομαστής φαναριώτικης οικογένειας των Μαυρογένηδων με καταγωγή από τις Κυκλάδες, ασχολείτο με το εμπόριο. Η μητέρα της Ζαχαράτη Χατζή Μπατή, γεννημένη στη Μύκονο, αλλά με καταγωγή από τη Σπάρτη, ήταν πολύγλωσση και κρατούσε τα κατάστιχα των εμπορικών δραστηριοτήτων του άνδρα της. Σύμφωνα με τον Γάλλο φιλέλληνα στρατιωτικό και συγγραφέα Μαξίμ Ρεμπό , η Μαντώ γνώριζε γαλλικά και ιταλικά. Ήταν προικισμένη μ’ ένα γλυκύτατο χαρακτήρα, αλλά «όταν μιλάει για την ελευθερία της πατρίδας της, φλογίζεται, η συζήτηση ζωντανεύει και τα λόγια της κυλάνε με μια φυσική ευγλωττία που σου κρατούν την ανάσα». Με την έναρξη της Επανάστασης, η Μαντώ Μαυρογένους από την Τήνο, όπου διέμενε μετά τον θάνατο του πατέρα της, έσπευσε στη Μύκονο και πρωτοστάτησε στην εξέγερση των κατοίκων του νησιού.
Πηγή: https://www.sansimera.gr/articles/503

© SanSimera.gr

Όπως μπορείτε να δείτε, έχει τεθεί προς πώληση στο e-shop του ένα γούρι που το ονομάζει «Μαντώ Μαυρογένους», εμπνευσμένο από το … «We Can Do It», το οποίο συνοδεύεται από σχετικό… ματάκι(!!), και ένα καρτελάκι με τις λέξεις: ΥΓΕΙΑ, Κ….Α, ΕΠΑΝΑCΤΑΣΗ(!!!). Κοστίζει 25,50 ευρώ και όπως βλέπουμε έχει… “εξαντληθεί”.

Το θέμα έχει πυροδοτήσει σοβαρές αντιδράσεις από χρήστες του διαδικτύου αλλά και από τοπικούς φορείς που το ανέδειξαν, ενώ μέχρι στιγμής δεν έχει “κατέβει” από την πλατφόρμα του Μουσείου.

Η κίνηση φαίνεται, αναμφίβολα, τολμηρή και ριζοσπαστική, από την άλλη όμως εγείρει πολλά ερωτηματικά σχετικά με το τι θα σηματοδοτούσε η παρουσία του οραματιστή της νεοοθωμανικής Τουρκίας και επίδοξου ηγέτη όλων των μουσουλμάνων Ερντογάν στην κεντρική εκδήλωση για τα 200 χρόνια από την αποτίναξη του τουρκικού ζυγού και την Επανάσταση.

Και δη την ώρα που ο Ερντογάν πραγματοποιεί δεύτερη “εισβολή” στην Κύπρο (παραβίαση κυπριακής ΑΟΖ και άνοιγμα Αμμοχώστου), ενώ παράλληλα απειλεί ευθέως ελληνική κυριαρχία στο ανατολικό Αιγαίο.

Οι εμπνευστές της πρόσκλησης στον Ταγίπ Ερντογάν αναπτύσσουν συγκεκριμένο σκεπτικό, σύμφωνα με την “Καθημερινή, η συγκυρία, ωστόσο, έχει φαραωνικές επιδράσεις στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και θέτει σε πολύ αυστηρή αξιολόγηση τον συγκεκριμένο σχεδιασμό που φαίνεται να μην κατέληξε θετικά επειδή ο ίδιος ο Τούρος πρόεδρος απέρριψε την …ιδέα.

Το δημοσίευμα της “Καθημερινής”

«Δεν ήρθα να πάρω διαταγές, αλλά να δώσω», ήταν η απάντηση του ναυάρχου Εντουαρντ Κόδριγκτον στο μήνυμα του Ιμπραήμ με το οποίο του ζητούσε να αποχωρήσει από τη θάλασσα στα ανοιχτά της Πύλου. Ο Βρετανός αρχηγός του Συμμαχικού Στόλου εισήλθε στον Κόλπο του Ναυαρίνου το πρωί της 20ής Οκτωβρίου 1828 και μαζί με τους Γάλλους και τους Ρώσους, προτού δύσει ο ήλιος, κατέστρεψε τον στόλο των Οθωμανών και των Αιγυπτίων υπό τον Ιμπραήμ. Από τα νερά στα ανοιχτά της Πύλου ξεκίνησε το καράβι που πάντοτε με τη σημαία ψηλά, άλλοτε ως υπερήφανο θωρηκτό κι άλλοτε ως ταπεινή ψαρόβαρκα, συμβολίζει την νεότερη ελληνική περιπέτεια.

Στις 25 Μαρτίου 2021, μια μεγάλη εκδήλωση στην Αθήνα, θα ενώσει το τέλος της διαδρομής, το Ναυαρίνο, με την επίσημη αφετηρία της Επανάστασης, την 25η Μαρτίου 1821. Η κορυφαία εκδήλωση των εορτασμών για τα 200 χρόνια από την έναρξη της Επανάστασης προγραμματίζεται να πραγματοποιηθεί στην Αθήνα την προσεχή 25η Μαρτίου με τη συμμετοχή των αρχηγών των κρατών που πολέμησαν στο Ναυαρίνο και εξασφάλισαν την ίδρυση του ελληνικού κράτους – της Βρετανίας, της Γαλλίας και της Ρωσίας. Σύμφωνα με ασφαλείς πηγές της «Κ», ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης έχει αποστείλει τρεις επίσημες προσκλήσεις: Στον διάδοχο του θρόνου της Μεγάλης Βρετανίας πρίγκιπα Κάρολο, που εκπροσωπεί τη βασίλισσα Ελισάβετ Β΄, στον Γάλλο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν και στον πρόεδρο της Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν.

Οι προσκλήσεις αφορούν τη συμμετοχή τους στις εκδηλώσεις της ημέρας, ακριβώς σε πέντε μήνες από σήμερα, στις οποίες περιλαμβάνεται η μεγάλη στρατιωτική παρέλαση στην Αθήνα. Το επίσημο πρόγραμμα δεν έχει αποσαφηνιστεί, αλλά συζητείται η διοργάνωση εκδήλωσης στην Πύλο, όπως και γεύμα στο Προεδρικό Μέγαρο. Σύμφωνα με ασφαλείς πηγές η ιδέα για τη «συγχώνευση» της 25ης Μαρτίου με το Ναυαρίνο ανήκει στην πρόεδρο της Επιτροπής «Ελλάδα 2021» Γιάννα Αγγελοπούλου, η οποία συνεργάστηκε με το πρωθυπουργικό γραφείο για τη διαμόρφωση των προσκλήσεων. Μάλιστα από τους προσεκτικούς παρατηρητές δεν διέφυγε ότι στις 17 Οκτωβρίου η κ. Αγγελοπούλου επισκέφτηκε την Πύλο και δήλωσε: «Στη Ναυμαχία του Ναυαρίνου τα παιχνίδια της Ιστορίας μάς ευνόησαν. Οι Μεγάλες Δυνάμεις μάς βοήθησαν. Δεν πρέπει όμως να βασιζόμαστε στην τύχη. Πρέπει να πάρουμε την απόφαση ότι αφέντες της μοίρας μας είμαστε εμείς».

Η πρόσφατη επέτειος της Ναυμαχίας του Ναυαρίνου δεν διέφυγε ούτε από το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών που ανάρτησε στο Twitter σχετικό βίντεο κάτω από το μήνυμα: «Πριν από 193 χρόνια οι ρωσικές δυνάμεις μαζί με τις δυνάμεις της Μεγάλης Βρετανίας και της Γαλλίας νίκησαν τον τουρκο-αιγυπτιακό στόλο. Η νίκη των συμμαχικών δυνάμεων στο Ναυαρίνο άνοιξε τον δρόμο για την ανεξαρτησία της Ελλάδας». Ο επικεφαλής της ρωσικής διπλωματίας Σεργκέι Λαβρόφ θα επισκεφθεί την Αθήνα αύριο, 26 Οκτωβρίου και θα συναντηθεί με τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τον Αλέξη Τσίπρα. Σύμφωνα με το ρωσικό ΥΠΕΞ προγραμματίζεται, μεταξύ άλλων, η υπογραφή μνημονίου για τη διοργάνωση Ετους Ιστορίας Ρωσία – Ελλάδα το 2021. Στο πλαίσιο αυτό, όπως μεταδίδουν οι γνωρίζοντες, οι πιθανότητες να αποδεχθεί ο πρόεδρος Πούτιν την πρόσκληση και να βρεθεί στην Αθήνα στις 25 Μαρτίου είναι πολύ υψηλές. Ο πρίγκιπας Κάρολος και ο πρόεδρος Μακρόν θεωρείται βέβαιο ότι θα έλθουν.

Μια άλλη πρωτοβουλία που αναμένεται να προκαλέσει αίσθηση, εάν πραγματοποιηθεί, είναι να προσκληθεί ο κ. Μητσοτάκης για να μιλήσει σε Κοινή Σύνοδο του Κογκρέσου (Joint Session of Congress), δηλαδή σε κοινή συνεδρίαση των μελών της Γερουσίας και της Βουλής των Αντιπροσώπων. Το σχέδιο αυτό προϋποθέτει να αποσταλεί επίσημη πρόσκληση στον πρωθυπουργό από τον πρόεδρο των ΗΠΑ, κάτι που μάλλον δεν προβλέπεται να πραγματοποιηθεί πριν από την προεδρική ορκωμοσία στα τέλη Ιανουαρίου.

Ισχυρός συμβολισμός

Εκείνο που ελάχιστοι γνωρίζουν είναι ότι η υγιής φιλοδοξία της κ. Αγγελοπούλου για τους εορτασμούς εκτεινόταν ώς πρόσφατα πέρα από την πρόσκληση στην Αθήνα των τριών αρχηγών κρατών που προστάτευσαν τον Αγώνα και εγγυήθηκαν την Ανεξαρτησία. Η κ. Αγγελοπούλου είχε αποφασίσει να καλέσει στην Αθήνα τον Ταγίπ Ερντογάν, με το σκεπτικό ότι η πιθανή αποδοχή της πρόκλησης από τον Τούρκο πρόεδρο θα ήταν μια ελληνοτουρκική πρωτοβουλία ειρήνης και φιλίας με παγκόσμια εμβέλεια που θα μπορούσε να οδηγήσει τους εμπλεκόμενους ακόμα και στο Νομπέλ Ειρήνης. Η ιδέα στηρίχτηκε στο πρότυπο των εορτασμών για το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου όπου πάντοτε συμμετέχει ο εκάστοτε καγκελάριος της Γερμανίας. Μάλιστα, η κ. Αγγελοπούλου δεν είχε κρατήσει την ιδέα για τον εαυτό της, αλλά λέγεται ότι την είχε συζητήσει στο τέλος του 2019 με τουρκικές επαφές της.

Η ιδέα αυτή, ιδιαίτερα προωθημένη, δεν αποκλείστηκε από την ελληνική κυβέρνηση, αλλά δεν φαίνεται ότι συνάντησε την ανταπόκριση της Αγκυρας σε μια εποχή κατά την οποία η συμπεριφορά του Τούρκου προέδρου απομακρύνεται δραματικά από το πρότυπο του κουμπάρου των αρχών της δεκαετίας του 2000. Θυμίζουμε ότι ο Κώστας Καραμανλής αποδέχθηκε σχετική πρόσκληση και παρέστη στις 11 Ιουλίου 2004 στην Κωνσταντινούπολη ως ένας από τους τέσσερις ηγέτες – μάρτυρες στον γάμο της κόρης του Ερντογάν, Εσρά με τον Μπεράτ Αλμπαϊράκ, σημερινό υπουργό Οικονομικών της Τουρκίας.

Ανεξάρτητα από τα παραπάνω, η χρονιά των εορτασμών άνοιξε πριν από λίγες ημέρες με ένα βίντεο όπου νέοι και νέες χορεύουν στο Καλλιμάρμαρο και αποδίδουν θεατρικά το άσμα «Ας κρατήσουν οι χοροί» του Διονύση Σαββόπουλου από τον δίσκο του 1983 «Τραπεζάκια Εξω». Η αντίστροφη μέτρηση για την 25η Μαρτίου έχει αρχίσει.

Πηγή: kathimerini.gr