Την ίδια στιγμή, στην Αθήνα, το κόστος στέγασης έχει εκτοξευθεί σε επίπεδα που ξεπερνούν τα όρια της οικονομικής αντοχής των πολιτών: ένα διαμέρισμα με ένα υπνοδωμάτιο απορροφά πλέον πάνω από τα δύο τρίτα του μέσου μηνιαίου εισοδήματος, ενώ για ένα μεγαλύτερο σπίτι το ποσοστό πλησιάζει σχεδόν το σύνολό του.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η αυτόνομη διαβίωση μετατρέπεται σε δύσκολη εξίσωση για χιλιάδες νέους εργαζομένους, ζευγάρια και οικογένειες, αναδεικνύοντας τη στέγαση σε ένα από τα πιο πιεστικά κοινωνικά ζητήματα της εποχής.

Αυξήσεις που αποτυπώνουν το πρόβλημα

Σύμφωνα με πρόσφατο policy brief του Κέντρου Φιλελεύθερων Μελετών (ΚΕΦΙΜ), με τίτλο «Τιμές κατοικιών και ενοίκια στην Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ένωση», η άνοδος του κόστους στέγασης επιβαρύνει κυρίως όσους δεν διαθέτουν ιδιόκτητη κατοικία, δυσχεραίνει την πρόσβαση στην αγορά ακινήτων και εντείνει τις κοινωνικές και διαγενεακές ανισότητες.

Σε επίπεδο ΕΕ-27, το 2025 οι τιμές κατοικιών αυξήθηκαν κατά 5,5% και τα ενοίκια κατά 3,2%. Η Ελλάδα, ωστόσο, ξεχωρίζει αρνητικά, καταγράφοντας τη δεύτερη μεγαλύτερη αύξηση ενοικίων, με +10,1%.

Η εξέλιξη αυτή αποδίδεται σε έναν συνδυασμό παραγόντων: την αυξημένη ζήτηση λόγω τουρισμού και βραχυχρόνιων μισθώσεων, τη μειωμένη προσφορά νέων κατοικιών κατά την περίοδο της οικονομικής κρίσης, την ενίσχυση των ξένων επενδύσεων —ιδίως μέσω προγραμμάτων όπως η «Golden Visa»— καθώς και την ύπαρξη σημαντικού αποθέματος κλειστών κατοικιών.

Σύμφωνα με το νέο policy brief του Κέντρου Φιλελεύθερων Μελετών (ΚΕΦΙΜ), με τίτλο «Τιμές κατοικιών και ενοίκια στην Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ένωση», η αύξηση του κόστους στέγασης επιβαρύνει δυσανάλογα όσους δε διαθέτουν ιδιόκτητη κατοικία, καθιστά δυσχερέστερη την αγορά κατοικίας και εντείνει τις κοινωνικές και διαγενεακές ανισότητες.

Με βάση τα στοιχεία της μελέτης στην ΕΕ-27, το 2025 οι τιμές κατοικιών αυξήθηκαν κατά 5,5% και τα ενοίκια κατά 3,2%, με την Ελλάδα να καταγράφει δεύτερη μεγαλύτερη αύξηση ενοικίων στην ΕΕ, με +10,1%.

Η υψηλή αύξηση στην Ελλάδα αποδίδεται σε συνδυασμό παραγόντων: την αυξημένη ζήτηση λόγω τουρισμού και βραχυχρόνιων μισθώσεων (Airbnb), την περιορισμένη προσφορά νέων κατοικιών, κατά την περίοδο της κρίσης, την εισροή ξένων επενδύσεων στην αγορά ακινήτων, κυρίως λόγω του προγράμματος Golden Visa, την ύπαρξη μεγάλου αριθμού κλειστών διαμερισμάτων και την ανάκαμψη της οικονομίας, που αυξάνει τη ζήτηση.

Από το 2000 έως το 2025, τα ενοίκια στην Ελλάδα ακολούθησαν έντονη διακύμανση: ισχυρή άνοδο πριν από την κρίση, βαθιά πτώση την περίοδο 2011–2018, στασιμότητα έως το 2021 και νέα έντονη άνοδο από το 2022.

Οι τιμές αγοράς κατοικιών στην Ελλάδα και ιδιαίτερα στην Αθήνα, έχουν πλέον ξεπεράσει τα προ κρίσης επίπεδα, μετά από πολύ ταχεία ανάκαμψη, από το 2017 και μετά.

Σχεδόν όλος ο μισθός στο ενοίκιο

«Η επιβάρυνση των νοικοκυριών στην Αθήνα είναι πλέον δυσανάλογα υψηλή σε σχέση με τον μέσο όρο της ΕΕ, καθώς τα ενοίκια βρίσκονται σε ευρωπαϊκά επίπεδα, ενώ οι μισθοί παραμένουν αισθητά χαμηλότεροι», σημειώνεται χαρακτηριστικά.

Ειδικότερα, στην Αθήνα για παράδειγμα, το μέσο μηνιαίο ενοίκιο για διαμέρισμα με ένα υπνοδωμάτιο ανερχόταν σε €1.050 το 2024, ενώ για διαμέρισμα με δύο υπνοδωμάτια ανερχόταν σε €1.400 και για αυτόνομη μονοκατοικία σε €3.050.

Οι τιμές αυτές είναι συγκρίσιμες με τον μέσο όρο των πρωτευουσών της ΕΕ, για διαμέρισμα ενός υπνοδωματίου (€1.120) και 2 υπνοδωματίων (€1.514), αναδεικνύοντας ότι η αγορά ενοικίου στην Αθήνα κινείται σε επίπεδα αντίστοιχα με την ΕΕ.

Ωστόσο, η σχέση ενοικίου / εισοδήματος αποκαλύπτει δραματικές διαφορές ανά τύπο κατοικίας. Συγκεκριμένα, το 2024, στην Αθήνα, με τον μέσο μισθό στα 1,496€ και το ενοίκιο για ένα διαμέρισμα ενός υπνοδωματίου στην Αθήνα να διαμορφώνεται στα 1,050€, αυτό σημαίνει ότι στο ενοίκιο πηγαίνει το 70,2% του μηνιαίου εισοδήματος. Για διαμέρισμα με δύο υπνοδωμάτια, η αναλογία ανέρχεται στο 93,6%.

Αντίθετα, η αντίστοιχη αναλογία στον μέσο όρο των πρωτευουσών της ΕΕ είναι σημαντικά χαμηλότερη: 33,8% για 1 υπνοδωμάτιο και 45,6% για 2 υπνοδωμάτια. Αξίζει να υπογραμμισθεί ότι η διαφορά αυτή οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στη συμπίεση των χαμηλών ελληνικών μισθών (μηνιαίος μισθός €1.496 έναντι €3.317 για τον μέσο όρο της ΕΕ), με τιμές ενοικίου σε επίπεδο συγκρίσιμο με την υπόλοιπη Ευρώπη.

Η χρονική εξέλιξη αναδεικνύει την επιδείνωση της κατάστασης. Το 2015, η αναλογία ενοικίου προς εισόδημα για διαμέρισμα με ένα υπνοδωμάτιο στην Αθήνα ήταν 41,6% – μια αναλογία ήδη σχετικά υψηλή σε σύγκριση με την ΕΕ (23,7%). Ωστόσο, μετά την έντονη ανοδική πορεία των ενοικίων, η αναλογία αυτή εκτινάχθηκε στο 70,2% το 2024.

Σύνθετο πρόβλημα

Οι αιτίες πίσω από την επιδείνωση της κατάστασης είναι σύνθετες. Η εκρηκτική ανάπτυξη του τουρισμού και η διάδοση των βραχυχρόνιων μισθώσεων έχουν περιορίσει σημαντικά τη διαθεσιμότητα κατοικιών για μακροχρόνια ενοικίαση. Παράλληλα, η πολυετής οικονομική κρίση οδήγησε σε δραστική συρρίκνωση της οικοδομικής δραστηριότητας, δημιουργώντας έλλειμμα προσφοράς που εξακολουθεί να υφίσταται. Στην εξίσωση προστίθενται οι αυξημένες ξένες επενδύσεις στην αγορά ακινήτων, καθώς και προγράμματα όπως η «Χρυσή Βίζα», που ενισχύουν περαιτέρω τη ζήτηση.

Αφορμή για την ανάρτηση του κ. Πλεύρη ήταν η αντίδραση του αντιδημάρχου Κοινωνικής Ένταξης Μεταναστών και Προσφύγων, Θανάση Χειμωνά, στις κυβερνητικές τροποποιήσεις για τα επιδόματα.

«Αποδεκτό από εμάς πρόγραμμα ένταξης είναι η παροχή δυνατότητας στους δικαιούχους ασύλου να εργάζονται και να ζουν εκεί που υπάρχει εργασία και όχι η επιδότηση ενοικίου στις γειτονιές της Αθήνας» επαναλαμβάνει ο κ. Πλεύρης.

Αναλυτικά η ανάρτηση Πλεύρη:

«Η απόφαση μου να τροποποιηθούν τα επιδόματα ενοικίου δικαιούχων ασύλου και τα κονδύλια να μεταφερθούν σε προγράμματα επαγγελματικής κατάρτισης και ελληνομάθειας είναι αδιαπραγμάτευτη. Περίμενα όμως ότι θα έβρισκα απέναντι μου κάποιες ΜΚΟ και σίγουρα τους “επιχειρηματίες” που διαχειρίζονται ακίνητα γι αυτό το λόγο. Τελικά ο πρώτος που ενοχλήθηκε είναι ο αντιδήμαρχος κ. Χειμωνάς και η δημοτική αρχή της Αθήνας.

Για να το ξεκαθαρίσουμε μια και καλή: αποδοτικό και αποδεκτό από εμάς πρόγραμμα ένταξης είναι η παροχή δυνατότητας στους δικαιούχους ασύλου να εργάζονται και να ζουν εκεί που υπάρχει εργασία και όχι η επιδότηση ενοικίου στις γειτονιές της Αθήνας με τα χρήματα των Ελλήνων και των Ευρωπαίων.

Η Αθήνα έχει αναλάβει δυσανάλογο μεταναστευτικό βάρος. Ο δήμαρχος Αθηναίων κ. Δουκας οφείλει να πάρει ξεκάθαρη θέση. Είναι με τους Αθηναίους και όσους πραγματικά αναζητούν εργασία ή λειτουργεί ως μεσίτης ακινήτων αλλοδαπών;»

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα το ενοίκιο μιας μικρής γκαρσονιέρας έως 50 τ.μ. έχει εκτοξευθεί έως και τα 2.150 ευρώ το μήνα στη Μύκονο (με τους λογαριασμούς των υπηρεσιών κοινής ωφελείας να συμπεριλαμβάνονται)! Αντίστοιχα, κατοικία 27 τ.μ. κατασκευής του 2005 στη περιοχή Καλαφάτη της Μυκόνου, μισθώνεται προς 1.200€ το μήνα, χωρίς να περιλαμβάνεται το κόστος του ρεύματος, αλλά, μόνο το νερό και το internet. 

Οι τιμές δεν είναι καλύτερες στη Σαντορίνη ούτε στην Πάρο. Στην Θήρα μια πολύ μικρή γκαρσονιέρα 28 τ.μ. του 2020 νοικιάζεται προς 1.050€/μήνα, ενώ στην περιοχή Βουτάκος Αγκαιριάς της Πάρου, κατοικία 50 τ.μ. μισθώνεται για τη σεζόν προς 12.000€.

Οι τιμές εκτοξεύονται και λόγω της μικρής προσφοράς, καθώς ελάχιστοι είναι οι ιδιοκτήτες που διαθέτουν τα ακίνητα τους προς ενοικίαση από Σεπτέμβριο έως το κλείσιμο των σχολείων, για παράδειγμα, καθώς οι περισσότεροι επιλέγουν να κρατήσουν κλειστά τα ακίνητα τους, διότι τα αξιοποιούν  κυρίως από το Πάσχα έως και τέλη Οκτωβρίου μέσω του κλάδου της βραχυχρόνιας μίσθωσης.

Πηγή/Επεξεργασία: Ιστοσελίδες Αγγελιών Ακινήτων /Πανελλαδικό Δίκτυο E-Real Estates, *Ανακαινισμένο,** συμπεριλαμβάνονται όλοι οι λογαριασμοί εκτός του ρεύματος

«Το σύνολο των δεικτών της Eurostat κατατάσσουν την Ελλάδα πρωταθλήτρια στο κόστος στέγασης για τουλάχιστον 6 συναπτά έτη στο σύνολο των χωρών της Ε.Ε», παρατηρεί ο Θέμης Μπάκας, Πρόεδρος του Πανελλαδικού Δικτύου E – Real Estates και συμπληρώνει: «Το μείζον κοινωνικό πρόβλημα της στέγασης εντείνεται στους δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς όπως στη Μύκονο, τη Σαντορίνη και την Πάρο, όπου συχνά το κόστος μίσθωσης για κατοικίες 25 τμ – 50 τμ είναι υψηλότερο από το ετήσιο εισόδημα των κρατικών λειτουργών που καλούνται να υπηρετήσουν σε αυτά τα μέρη.

Δεν είναι λίγες οι φορές που εκπαιδευτικοί έχουν κοιμηθεί στα αυτοκίνητα τους, ιατροί δεν αποδέχονται την τοποθέτησή τους, με βασικό παράγοντα το υψηλό και αβάσταχτο κόστος στέγασης για τα εισοδήματά τους. Το τραγελαφικό είναι ότι αν ο αναπληρωτής εκπαιδευτικός δεν αποδεχτεί την τοποθέτησή του, αντιμετωπίζει ποινή δυο ετών εκτός του πίνακα με τους αναπληρωτές εκπαιδευτικούς». Αντίστοιχες καταστάσεις ζουν συχνά και οι εποχικοί εργαζόμενοι.

Βασική αιτία είναι η δυνατότητα της βραχυχρόνιας μίσθωσης μέσα από πλατφόρμες τύπου Airbnb. «Στη Μύκονο η δυναμική του κλάδου των βραχυχρόνιων μισθώσεων αριθμεί περίπου 4.300 ακίνητα, στην Σαντορίνη 5.100 ακίνητα και στην Πάρο περίπου 3.700 ακίνητα. Η δυναμική του κλάδου της βραχυχρόνιας μίσθωσης αποφέρει στο ελληνικό δημόσιο εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ έσοδα», παρατηρεί ο κ. Μπάκας. Και προτείνει: «Εφόσον οι δημοτικές αρχές δεν έχουν λύσει μέχρι και σήμερα το σοβαρό πρόβλημα της στέγασης θα πρέπει ένα μέρος των εσόδων που προέρχονται από τον κλάδο της βραχυχρόνιας μίσθωσης στο Ελληνικό Δημόσιο, να αποτελέσουν κεφάλαια χρηματοδότησης στεγαστικών πολιτικών με στόχο την άμεση λύση της στέγασης των κρατικών λειτουργών και εποχιακών εργαζομένων.

Γενικότερα, από τη στιγμή που ο κλάδος της βραχυχρόνιας μίσθωσης έχει μερίδιο ευθύνης για την ραγδαία αύξηση των ενοικίων τόσο στους δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς, όσο και σε αστικές περιοχές όπως ο Δήμος Αθηναίων, Καλαμάτας κλπ., και αποφέρει έσοδα που αγγίζουν τα 700 εκατ.€ στα κρατικά ταμεία, θα πρέπει ένα μέρος των εσόδων αυτών, να ανακατευθυνθούν και να αξιοποιηθούν για στεγαστικές πολιτικές που θα αφορούν κυρίως τις περιοχές που καταγράφουν μεγάλη δυναμική του κλάδου». 

Γεωργία Κριεμπάρδη

Σε πρόσφατο ρεπορτάζ του libre είχαμε παρουσιάσει το ράλι στις τιμές των ενοικίων. Με βάση τα στοιχεία ολοκληρωμένων συναλλαγών που έχουν πραγματοποιηθεί από τα γραφεία του δικτύου της  RE/MAX Ελλάς, στα μισθώματα κατοικιών στη Θεσσαλονίκη παρατηρείται άνοδος των ενοικίων κατά 6,2%.

Συγκεκριμένα, η μέση τιμή διαμορφώνεται ως εξής:

O αγώνας εύρεσης σπιτιού

Η διαδικασία εύρεσης σπιτιού έχει καταλήξει ένα κακοστημένο κάστινγκ. Εκμισθωτές που στην καλύτερη των περιπτώσεων ρωτάνε αν έχεις κατοικίδιο και σύντροφο, στη χειρότερη ζητάνε να δουν πρώτα εκκαθαριστικό, τραπεζικές κινήσεις λογαριασμών κ.ά.

• Ως προς τα κατοικίδια να ξεκαθαρίσουμε πως νομικά, εάν η απαγόρευση δεν προβλέπεται ρητά στο μισθωτήριο, ο εκμισθωτής δεν μπορεί να καταγγείλει τη σύμβαση και να αποβάλει τον ενοικιαστή από το μίσθιο, ακόμα κι αν επικαλεστεί τον Κανονισμό της πολυκατοικίας.

Συγκεκριμένα, με τον Κανονισμό μπορεί μόνο να περιορίζεται ο μέγιστος αριθμός των κατοικιδίων που επιτρέπονται (δηλαδή στα τρία ζώα ανά διαμέρισμα) και όχι η συλλήβδην απαγόρευσή τους. Φυσικά, απαραίτητη προϋπόθεση είναι να πληρούνται οι προϋποθέσεις του Ν. 4830/2021, δηλαδή τήρηση των κανόνων ευζωίας, να μην παραμένουν μόνιμα σε βεράντες ή ανοιχτούς χώρους, να έχουν ηλεκτρονικό βιβλιάριο υγείας. Συνεπώς, ο Νόμος 4830/2021 για τα ζώα συντροφιάς υπερισχύει έναντι του Κανονισμού της πολυκατοικίας αλλά δεν υπερισχύει έναντι αντίθετου όρου σε σύμβαση μίσθωσης που απαγορεύει τα ζώα συντροφιάς.

Ως προς τα έγγραφα που ζητά ο εκμισθωτής για να είναι… σίγουρος πως θα λάβει τα ενοίκια, να σημειωθεί πως δεν προβλέπεται από τον νόμο καμία λίστα δικαιολογητικών που πρέπει να εγκριθούν από τον εκμισθωτή. Δεν είναι υποχρεωμένος φυσικά ο ενοικιαστής να κοινοποιήσει τα προσωπικά του δεδομένα.

Χρυσή Βίζα: Tι είναι και πόσο επηρεάζει την αγορά κατοικίας

Πρόκειται για το δικαίωμα που δίνεται σε πολίτες από τρίτες χώρες να προχωρήσουν στην απόκτηση ακινήτων αξίας άνω των 250.000 ευρώ, προκειμένου να αποκτήσουν άδεια διαμονής στην Ελλάδα. Ουσιαστικά η Χρυσή Βίζα είναι ένα προνόμιο διαμονής και όχι υποχρέωση διαμονής του ξένου αγοραστή. Τα πάνω κάτω έφεραν στην αγορά/ενοικίαση ακινήτων -μετά την επέλαση των airbnb, για την οποία έχουμε δημοσιεύσει αναλυτικό ρεπορτάζ– και οι αλλαγές στη «Χρυσή Βίζα», μετά το καλοκαίρι του 2023. Χιλιάδες αγοραπωλησίες στις πιο δημοφιλείς περιοχές της χώρας στο πλαίσιο του προγράμματος «Χρυσή Βίζα» θα πρέπει να ολοκληρωθούν το αργότερο ως τις 30 Απριλίου του 2024.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου, σταθερή εξακολουθεί να είναι η πρωτιά των Κινέζων στο πρόγραμμα, ενώ τη δεύτερη θέση κατέχουν οι επενδυτές από την Τουρκία. Το τελευταίο διάστημα έντονο είναι επίσης το ενδιαφέρον των Βρετανών, που σπεύδουν να αγοράσουν δεύτερη κατοικία στην Ελλάδα με το όριο των 250.000 για το αποκτήσουν το πολυπόθητη «χρυσή» άδεια παραμονής. Σημαντική παρουσία έχουν και οι Αμερικάνοι, οι οποίοι μετά την πανδημία, στράφηκαν στην Ευρώπη και ειδικότερα στην Ελλάδα. Μια ειδική περίπτωση είναι και οι Ισραηλινοί επενδυτές, οι οποίοι δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα κυρίως μέσω εταιρειών. Μέχρι και τον Νοέμβριο του 2023, ο αριθμός των αιτήσεων για χρυσή βίζα είχε εκτιναχτεί στις 7.752 από 4.362 ολόκληρο το 2022.

Θεσσαλονικείς εν δράσει

Επενδυτές περιοδεύουν όλο και πιο πολύ και στη Θεσσαλονίκη, αναγκάζοντας τους πολίτες να συσπειρώνονται για να αντιμετωπίσουν την κατάσταση.

Κάτοικοι της πόλης, που συστρατεύονται με τον Σύλλογο που δημιουργείται, περιγράφουν στο libre τη ζοφερή πραγματικότητα στην πόλη:

• Τα ενοίκια έχουν ανέβει κατά 40% τα τελευταία χρόνια. Μεγάλες εταιρείες που δραστηριοποιούνται στον χώρο των βραχυχρόνιων μισθώσεων κάνουν παιχνίδι. Υπάρχουν περίπου 3.000 airbnb στην πόλη, κυρίως στο κέντρο. Φοιτητές δεν μπορούν να παρακολουθήσουν τις σπουδές τους γιατί δε βρίσκουν σπίτι.

Όπως τονίζουν, το ιστορικό κέντρο είναι πλέον απαγορευτικό για τους μόνιμους κατοίκους, κι αυτό αρχίζει να επηρεάζει και τις γύρω περιοχές. Οι τιμές έχουν ξεφύγει από την ικανότητα του μέσου νοικοκυριού να πληρώσει το ενοίκιο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα που μας αναφέρουν είναι πως “για ένα σπίτι για μια οικογένεια στην πόλη το ενοίκιο ανέρχεται στα 1000 ευρώ. Με δύο μέσους μισθούς, η οικογένεια θα πρέπει να δίνει παραπάνω από το μισό εισόδημα για να ανταπεξέλθει στα στεγαστικά κόστη συνολικά”.

Αυτό που υπογραμμίζουν όσοι μας μίλησαν που θα ακολουθήσουν τις ενέργειες του συλλόγου είναι πως η ζωή πλέον έχει γίνει αβίωτη. Μεγάλες επενδυτικές εταιρείες, από Ισραήλ, Κίνα, Ρωσία έχουν πάρει σε πολύ φθηνές για εκείνες τιμές ολόκληρες πολυκατοικίες, αλλάζοντας πλήρως τον χαρακτήρα των γειτονιών. Αυτό, μας εξηγούν, επηρεάζει και τα υπόλοιπα σπίτια, καθώς δίνεται η αίσθηση στον κάθε μισθωτή ότι κάπου υπάρχουν μεγαλύτερες αποδόσεις για το ακίνητό του.

Η Θεσσαλονίκη, σύμφωνα με έρευνα του Τμήματος Μηχανικών Χωροταξίας του ΑΠΘ, έχει 60.000 κενά διαμερίσματα. Σπίτια υπάρχουν. Αυτό που χρειάζεται είναι ουσιαστικές παρεμβάσεις υπέρ των ενοικιαστών. Κι αυτό έρχεται να κάνει το Σωματείο που δημιουργείται, να αντικρούσει τα επιχειρήματα του κλάδου της κτηματαγοράς και να βάλει στον διάλογο το ζήτημα της αξιοπρεπούς στέγασης.

Η αύξηση μέσα σε μία δεκαετία στις τιμές των ενοικίων στις φοιτητικές κατοικίες της πρωτεύουσας φτάνει το 80,42% σύμφωνα με την έρευνα που διεξήγαγε η εταιρεία πιστοποιημένων εκτιμητών, Geoaxis.

Η Αθήνα βεβαίως αναδεικνύεται ως η ακριβότερη στις τιμές των ενοικίων μεταξύ των 6 μεγάλων πόλεων που εξετάζει η έρευνα. Ωστόσο αν συμπεριλάβουμε και τις υπόλοιπες 5 φοιτητουπόλεις (Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Ηράκλειο, Βόλο και Κομοτηνή) η αύξηση που καταγράφεται από το 2014 έως το 2023 φτάνει το 61,9%.

Είναι χαρακτηριστικό ότι στην Πάτρα η οποία πλέον «σκαρφάλωσε» στη δεύτερη θέση από πλευράς ενοικίων στα διαμερίσματα που απευθύνονται σε φοιτητές, το 2014 το μέσο ενοίκιο έφτανε τα 4,82 ευρώ το τμ. και πλέον κοστίζει 8,69 ευρώ το τ.μ. εμφανίζοντας αύξηση 80,37% σε διάστημα μίας δεκαετίας.

Στη Θεσσαλονίκη η αύξηση την ίδια περίοδο φτάνει το 68,03%, στο Ηράκλειο το 56,71%, στον Βόλο το 53,89% και στην Κομοτηνή το 31,87%.

Στη ραγδαία άνοδο των ενοικίων την τελευταία δεκαετία σημαντικό ρόλο έχει διαδραματίσει το γεγονός ότι τα διαθέσιμα φοιτητικά διαμερίσματα στην αγορά είναι λόγω και του φαινομένου των βραχυχρόνιων μισθώσεων. Όπως επισημαίνει η Geoaxis ένα ποσοστό ακινήτων περί το 15-20% έχει εισέλθει οριστικά σε καθεστώς βραχυχρόνιας μίσθωσης ενώ η προσφορά φοιτητικών διαμερισμάτων αναμένεται να σημειώσει περαιτέρω μείωση λόγω αύξησης του τουρισμού.

Οι αυξήσεις σε σχέση με το 2022

Φέτος, σε σύγκριση με το 2022 η αύξηση των ενοικίων στις 6 πόλεις της έρευνας αγγίζει το 18,7%. Η μεγαλύτερη αύξηση καταγράφεται στην Πάτρα όπου οι τιμές ανέβηκαν κατά 27,47%, έπεται η Αθήνα με αύξηση στα φοιτητικά ενοίκια κατά 23,69% και ακολουθεί η Θεσσαλονίκη με άνοδο 22,27%. Η πιο οικονομική πόλη μεταξύ των εξεταζόμενων, όσον αφορά στα ενοίκια που καλούνται να πληρώσουν που φοιτητές είναι η Κομοτηνή με 6,95 ευρώ ανά τ.μ κατά μέσο όρο, αυξημένα ωστόσο και εκεί κατά 8,25% σε σχέση με πέρσι.

Προκειμένου να αντεπεξέλθουν στο αυξημένο κόστος οι φοιτητές και οι οικογένειες τους, στην πλειονότητά τους επιλέγουν να ενοικιάσουν όσο το δυνατόν παλαιότερα διαμερίσματα, ενώ καταγράφεται αύξηση των φοιτητών που επιλέγουν να συγκατοικήσουν ώστε να μοιράζονται τα έξοδα. Από την πλευρά τους όλο και περισσότεροι ιδιοκτήτες προχωρούν σε περιορισμένη επίπλωση των διαμερισμάτων που ενοικιάζουν προκειμένου να έχουν ανταγωνιστικό πλεονέκτημα.

Ενδιαφέρον συμπέρασμα της έρευνας τέλος το γεγονός ότι οι φοιτητές αρχίζουν και επιλέγουν το αντικείμενο των σπουδών τους με βάση την έδρα του Πανεπιστημίου και όχι το γνωστικό αντικείμενο και κατά συνέπεια, όπως επισημαίνεται, στο μέλλον η ζήτηση αναμένεται να ενταθεί κοντά στα μεγάλα Πανεπιστήμια και να μειωθεί στην επαρχία.