Σύμφωνα με την εφημερίδα, η Τεχεράνη έχει χαράξει ένα χρονοδιάγραμμα μακροχρόνιων διαπραγματεύσεων, με στόχο να κρατήσει τον Ντόναλντ Τραμπ εμπλεκόμενο στη σύγκρουση με το Ιράν μέχρι τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου στις ΗΠΑ, με την ελπίδα να επιφέρει στην προεδρία του το ίδιο καταστροφικό πλήγμα που υπέστη ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ, Τζίμι Κάρτερ κατά τη διάρκεια της κρίσης με τους ομήρους στην αμερικανική πρεσβεία το διάστημα 1979-81.

Για πολλούς στο Ιράν, η εκδίκηση εναντίον του Τραμπ είναι ένας νόμιμος στόχος από μόνος του, γεγονός που φάνηκε και από όσους παρευρέθηκαν στην κηδεία του ανώτατου ηγέτη του Ιράν Αλί Χαμενεΐ που ζητούσαν αντίποινα για τη δολοφονία. Οι Ιρανοί αξιωματούχοι, από την Ισλαμική Επανάσταση του 1979 και μετά, δεν εμπιστεύονται ποτέ τις ΗΠΑ. Ωστόσο αυτή η εχθρότητα στρέφεται πλέον και προσωπικά εναντίον του Τραμπ.

Ο Αμερικανός πρόεδρος όχι μόνο ακύρωσε τη συμφωνία για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, η οποία είχε επιτευχθεί μετά από επίπονες διαπραγματεύσεις το 2018, αλλά ενέκρινε και τη δολοφονία του στρατιωτικού ηγέτη Κασέμ Σουλεϊμανί. Δύο φορές έβαλε το Ιράν να διαπραγματευτεί για το πυρηνικό του πρόγραμμα και την ίδια ώρα ξεκίνησε επιθέσεις εναντίον του.

«Η Τεχεράνη θα συνεχίσει να παίζει παιχνίδια»

Η αντίστροφη μέτρηση για τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου έχει ξεκινήσει και το ενδεχόμενο μίας πολιτικής συντριβής του Τραμπ έχει γίνει αντικείμενο εμμονικής εικασίας στην Τεχεράνη. Τα ιρανικά μέσα ενημέρωσης παρακολουθούν τη πτώση της δημοτικότητας του Αμερικανού προέδρου και την αποδίδουν στην αντίθεση των Αμερικανών με τον πόλεμο και στις υψηλές τιμές του πετρελαίου.

Ωστόσο, το γεγονός ότι το Ιράν εστιάζει στις ενδιάμεσες εκλογές έγινε πιο εμφανής αυτή την εβδομάδα, όταν ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών, Καζέμ Γκαριμπαμπάντι, δήλωσε στο ιρανικό κρατικό πρακτορείο ειδήσεων IRNA ότι, μετά τη συμφωνία για τη διαδρομή της εμπορικής ναυτιλίας μέσω των Στενών του Ορμούζ, θα χρειαστούν δύο έως τέσσερις μήνες για να επιτευχθεί η δεύτερη φάση των διαπραγματεύσεων σχετικά με το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.

Το αρχικό σχέδιο – να ξεκινήσει η φάση των συνομιλιών για το πυρηνικό πρόγραμμα εντός 30 ημερών από την υπογραφή του μνημονίου κατανόησης με τις ΗΠΑ τον Ιούνιο – είχε εγκαταλειφθεί από την κυβέρνηση Τραμπ, ανέφερε ο Γκαριμπαμπάντι.

Αν η Τεχεράνη επιτύχει να επιβάλει το δικό της χρονοδιάγραμμα, ο Τραμπ θα πάει στις κάλπες στις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου χωρίς καμία δέσμευση από την πλευρά του Ιράν σχετικά με τα πυρηνικά όπλα, αλλά μόνο με ένα βαρύ οικονομικό κόστος για έναν αποτυχημένο πόλεμο. «Αυτό δημιουργεί το πολύ πιθανό σενάριο της συνέχισης των κύκλων σύγκρουσης μεταξύ των ΗΠΑ και της Τεχεράνης για το στενό», δήλωσε ο Τζέισον Μπρόντσκι από την οργάνωση «United against a Nuclear Iran» (Ενωμένοι κατά ενός Πυρηνικού Ιράν), ο οποίος υποστηρίζει τον πόλεμο. «Δεν θα υπάρξει πραγματική ηρεμία πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές. Η Τεχεράνη δεν έχει κανένα συμφέρον να το παραχωρήσει αυτό στην κυβέρνηση Τραμπ… Θα συνεχίσει να παίζει παιχνίδια.»

Το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων Mehr News, που πρόσκειται στους Φρουρούς της Επανάστασης, δημοσίευσε ένα άρθρο στο οποίο ανέφερε ότι το Ιράν έθεσε τον Τραμπ μπροστά σε ένα μεγάλο δίλημμα. «Η συνέχιση του πολέμου θα μπορούσε να αυξήσει την πολιτική και οικονομική πίεση στην κυβέρνηση και να επιδεινώσει την πτώση στη δημοτικότητά του. Από την άλλη πλευρά, η υποχώρηση ή η κίνηση προς την κατεύθυνση της μείωσης των εντάσεων θα μπορούσε επίσης να ερμηνευθεί από ορισμένους υποστηρικτές του Τραμπ ως υπαναχώρηση από τα προεκλογικά του συνθήματα», ανέφερε.

Η έκβαση του πολέμου θα κριθεί στις κάλπες

Από αυτή την άποψη, η έκβαση αυτού του πολέμου δεν θα κριθεί στο πεδίο της μάχης, αλλά στις κάλπες. Το πρακτορείο υπογράμμισε ότι το αποτέλεσμα θα μπορούσε να επηρεάσει την πορεία της αμερικανικής εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής για τα επόμενα χρόνια.

Λίγοι στο Ιράν παίρνουν τις δηλώσεις του Τραμπ τοις μετρητοίς. Ωστόσο, οι διαψεύσεις του ότι οι ενδιάμεσες εκλογές επηρεάζουν τη στρατηγική του για το Ιράν αντιμετωπίζονται με ιδιαίτερο σκεπτικισμό. Τα ιρανικά ΜΜΕ επισημαίνουν τα σχόλια του Μαρκ Ζελ, προέδρου της οργάνωσης «Republicans Overseas Israel», ο οποίος δήλωσε: «Όλα έχουν να κάνουν με τις ενδιάμεσες εκλογές… το αμερικανικό κοινό έχει απλώς κουραστεί από τον πόλεμο και η κυβέρνηση πλοηγείται επιδέξια στα προεκλογικά νερά προκειμένου να αποφύγει να αναλάβουν το Κογκρέσο οι Δημοκρατικοί».

Τέτοιες παρατηρήσεις τροφοδοτούν τη συζήτηση στο Ιράν σχετικά με το κατά πόσο οι ενδιάμεσες εκλογές πρέπει να ληφθούν υπόψη στους υπολογισμούς της Τεχεράνης. Ορισμένοι πιστεύουν ότι η απώλεια του Κογκρέσου θα περιορίσει τον Τραμπ ή θα οδηγήσει στην καθαίρεσή του. Στη χειρότερη περίπτωση εκτιμούν ότι μπορεί να σηματοδοτήσει το τέλος της χρηματοδότησης του πολέμου.

Ο Μοστάφα Ζαχράνι, πρώην διπλωμάτης του Ιράν, υποστήριξε ότι η εκλογική ήττα «θα καταστήσει αναπόφευκτο το γεγονός ότι ο Τραμπ δεν θα μπορεί να επιστρέψει στον πόλεμο και θα λάβει σοβαρά υπόψη τις διαπραγματεύσεις».

Άλλοι, όπως ο Νάσερ Χαντιάν, καθηγητής διεθνών σχέσεων στο Πανεπιστήμιο της Τεχεράνης, διαφωνούν και υοστηρίζουν ότι πρέπει να αξιοποιηθούν οι νίκες του Ιράν τώρα, αντί να περιμένουν να αποδυναμωθεί ο Τραμπ. «Αν χάσει, θα έχει λιγότερα κίνητρα να καταλήξει σε συμφωνία με το Ιράν, διότι σε αυτή την περίπτωση θα έχει αποδυναμωθεί, και το Ισραήλ και άλλοι θα βρουν πολύ πιο εύκολο να του επιτεθούν κάτι που δεν τολμούν να κάνουν τώρα. Όσοι λένε ότι πρέπει να περιμένουμε τις ενδιάμεσες εκλογές δεν έχουν καμία κατανόηση της πολιτικής στην Αμερική», ανέφερε.

Οι διπλωμάτες του Ιράν πιστεύουν συνολικά ότι η ελευθερία δράσης του Αμερικανού προέδρου θα περιοριστεί από το γεγονός ότι η συνέχιση του πολέμου είναι αντιδημοφιλής στους Αμερικανούς και από τους Ρεπουμπλικάνους υποψήφιους που θα θέλουν το θέμα να κλείσει πριν τις ενδιάμεσες εκλογές. Ο Τραμπ θα διακινδύνευε επίσης να δει ολόκληρη τη δεύτερη προεδρική θητεία του να καταστρέφεται από έναν ολέθριο πόλεμο.

Στις προκριματικές αυτές –που θεωρούνταν «τεστ» για το μέλλον του Δημοκρατικού Κόμματος– ο 41χρονος γιατρός κέρδισε, σύμφωνα με το NBC και το CNN, την κεντρώα, υποστηριζόμενη από το «κατεστημένο» των Δημοκρατικών, Χέιλι Στίβενς.

Η νίκη του δεν αφορά μόνο την επιλογή ενός υποψηφίου για μία κρίσιμη έδρα. Αποτελεί ταυτόχρονα ήττα για την κομματική ηγεσία των Δημοκρατικών, αμφισβήτηση της επιρροής των μεγάλων χρηματοδοτών και σαφή ένδειξη ότι η στάση απέναντι στο Ισραήλ εξελίσσεται σε μία από τις βαθύτερες διαχωριστικές γραμμές στο εσωτερικό του κόμματος.

Ο Ελ-Σαγέντ, γιατρός, πρώην αξιωματούχος δημόσιας υγείας και έντονος επικριτής της ισραηλινής πολιτικής, κατάφερε να ξεπεράσει μία πρωτοφανή οικονομική κινητοποίηση υπέρ της αντιπάλου του. Περίπου 60 εκατομμύρια δολάρια εξωτερικών δαπανών κατευθύνθηκαν στην αναμέτρηση για την ενίσχυση της Στίβενς, από τα οποία περίπου 32 εκατομμύρια αποδίδονται στην American Israel Public Affairs Committee, τη σκληρά φιλοϊσραηλινή οργάνωση που παρεμβαίνει συστηματικά στις αμερικανικές εκλογές.

Η εμπλοκή της AIPAC μετατράπηκε σε ένα από τα κεντρικά ζητήματα της προεκλογικής εκστρατείας. Για τους υποστηρικτές του Ελ-Σαγέντ, η τεράστια χρηματοδότηση αποτέλεσε απόδειξη ότι ισχυρά οργανωμένα συμφέροντα επιχειρούσαν να καθορίσουν το αποτέλεσμα μίας τοπικής εκλογικής διαδικασίας. Για τη Στίβενς και τους συμμάχους της, αντίθετα, η αναμέτρηση παρουσιάστηκε ως μάχη για τη διατήρηση μιας πολιτικά ασφαλέστερης και περισσότερο μετριοπαθούς υποψηφιότητας.

Μία νίκη απέναντι σε 60 εκατομμύρια δολάρια

Η εκστρατεία του Ελ-Σαγέντ βασίστηκε σε ένα καθαρά αντικαθεστωτικό αφήγημα. Υποστήριξε ότι οι ψηφοφόροι, ανεξαρτήτως ιδεολογικής τοποθέτησης, είναι κουρασμένοι από ένα πολιτικό σύστημα που ευνοεί τους μεγάλους χρηματοδότες και απομακρύνεται από τις καθημερινές ανάγκες των πολιτών. Η υπεράσπιση της καθολικής υγειονομικής περίθαλψης, η κριτική προς την οικονομική ελίτ και η απόρριψη της άνευ όρων αμερικανικής υποστήριξης προς το Ισραήλ αποτέλεσαν τους βασικούς πυλώνες της υποψηφιότητάς του.

Λίγες ώρες πριν οριστικοποιηθεί το αποτέλεσμα, δήλωσε στους υποστηρικτές του ότι, σε περίπτωση νίκης, η εκστρατεία του θα είχε δεχθεί ένα οικονομικό πλήγμα δεκάδων εκατομμυρίων δολαρίων και θα είχε καταφέρει να παραμείνει όρθια. Η δήλωση συμπύκνωνε το βασικό επιχείρημα της καμπάνιας: ότι μία οργανωμένη πολιτική βάση μπορεί να επικρατήσει ακόμη και όταν βρίσκεται αντιμέτωπη με συντριπτικά μεγαλύτερους οικονομικούς πόρους. Ο Ελ-Σαγέντ αναγνώρισε, πάντως, το βάθος του εσωκομματικού διχασμού. Μετά την επικράτησή του, τόνισε ότι η επόμενη ημέρα θα πρέπει να αφιερωθεί στην αποκατάσταση των σχέσεων ανάμεσα στις δύο πτέρυγες του κόμματος. Η ενότητα, ωστόσο, δεν θα είναι εύκολη, ίσως το αντίθετο…

Ο φόβος των Δημοκρατικών

Η ηγεσία των Δημοκρατικών είχε συσπειρωθεί γύρω από τη Στίβενς, θεωρώντας ότι μία κεντρώα υποψηφιότητα θα είχε περισσότερες πιθανότητες να διατηρήσει την έδρα στις γενικές εκλογές.

Το Μίσιγκαν αποτελεί μία από τις κρίσιμες πολιτείες που μπορούν να καθορίσουν ποιο κόμμα θα ελέγχει τη Γερουσία. Ο Ελ-Σαγέντ θα αντιμετωπίσει τον πρώην Ρεπουμπλικανό βουλευτή Μάικ Ρότζερς σε μία αναμέτρηση που αναμένεται να προσελκύσει τεράστια πολιτική και οικονομική προσοχή. Οι Δημοκρατικοί φοβούνταν ότι οι αριστερές θέσεις του Ελ-Σαγέντ, ιδιαίτερα για το Ισραήλ και την καθολική δημόσια υγειονομική κάλυψη, θα μπορούσαν να αποξενώσουν τους κεντρώους και ανεξάρτητους ψηφοφόρους.

Ο ίδιος και οι σύμμαχοί του υποστηρίζουν το αντίθετο: ότι η παραδοσιακή μετριοπαθής στρατηγική δεν αρκεί πλέον για να κινητοποιήσει την εκλογική βάση και ότι ένας υποψήφιος με καθαρό πολιτικό στίγμα μπορεί να προσελκύσει ψηφοφόρους που έχουν απομακρυνθεί από το πολιτικό σύστημα. Η μάχη του φθινοπώρου θα αποτελέσει επομένως ένα κρίσιμο τεστ.

Θα δείξει εάν ο αριστερός οικονομικός λαϊκισμός μπορεί να επικρατήσει όχι μόνο στις εσωκομματικές εκλογές, όπου κυριαρχούν οι πλέον ενεργοί ψηφοφόροι, αλλά και σε μία αμφίρροπη πολιτεία απέναντι σε έναν Ρεπουμπλικανό αντίπαλο.

Το Ισραήλ ως εσωκομματικό ρήγμα

Η αναμέτρηση στο Μίσιγκαν ανέδειξε πόσο βαθιά έχει διεισδύσει η σύγκρουση για το Ισραήλ στην πολιτική ταυτότητα των Δημοκρατικών. Για δεκαετίες, η ισχυρή αμερικανική υποστήριξη προς το Ισραήλ αποτελούσε σχεδόν αυτονόητη θέση και για τα δύο μεγάλα κόμματα. Η ανθρωπιστική καταστροφή στη Γάζα και οι πολεμικές επιχειρήσεις των τελευταίων ετών έχουν όμως μεταβάλει σημαντικά τις διαθέσεις των νεότερων, των προοδευτικών και πολλών Αραβοαμερικανών ψηφοφόρων. Η συγκεκριμένη παράμετρος έχει ιδιαίτερη βαρύτητα στο Μίσιγκαν, όπου ζει μία από τις μεγαλύτερες αραβοαμερικανικές κοινότητες των ΗΠΑ.

Η ανοιχτή κριτική του Ελ-Σαγέντ προς το Ισραήλ τον βοήθησε να συσπειρώσει ψηφοφόρους που θεωρούν ότι η Ουάσιγκτον παρέχει ανεξέλεγκτη πολιτική και στρατιωτική υποστήριξη στην ισραηλινή κυβέρνηση. Ταυτόχρονα, η ήττα της Στίβενς, μίας ένθερμης συμμάχου του Ισραήλ, παρά την τεράστια οικονομική ενίσχυσή της, θα τροφοδοτήσει τη συζήτηση για τα όρια της επιρροής της AIPAC. Η οργάνωση παραμένει ένας από τους ισχυρότερους παράγοντες της αμερικανικής πολιτικής χρηματοδότησης. Ωστόσο, το αποτέλεσμα στο Μίσιγκαν δείχνει ότι η μαζική διαφημιστική δαπάνη δεν αρκεί πάντοτε για να ανατρέψει μία ισχυρή πολιτική δυναμική – και μπορεί ακόμη και να ενισχύσει την αφήγηση του υποψηφίου που παρουσιάζεται ως στόχος οργανωμένων συμφερόντων.

Μικτή εικόνα για την αριστερή πτέρυγα

Η εκλογική βραδιά δεν ήταν, πάντως, ένας συνολικός θρίαμβος για τους προοδευτικούς. Στο Μιζούρι, ο βουλευτής Γουέσλι Μπελ απέκρουσε την προσπάθεια επιστροφής της πρώην βουλευτού Κόρι Μπους, μίας από τις γνωστότερες εκπροσώπους της αριστερής πτέρυγας και πρώην μέλους της ομάδας προοδευτικών γυναικών στο Κογκρέσο που έγινε γνωστή ως «Squad».

Η Μπους, δημοκρατική σοσιαλίστρια και επίσης έντονη επικρίτρια του Ισραήλ, είχε χάσει την έδρα της από τον Μπελ δύο χρόνια νωρίτερα. Η αποτυχημένη προσπάθεια επανόδου της έδειξε ότι το κομματικό κατεστημένο εξακολουθεί να διαθέτει ισχυρά ερείσματα και ότι η προοδευτική δυναμική δεν εκδηλώνεται με τον ίδιο τρόπο σε όλες τις πολιτείες.

Στο Μίσιγκαν, ωστόσο, οι προοδευτικοί κατέγραψαν ακόμη μία σημαντική νίκη. Ο οργανωτής Γουίλιαμ Λόρενς επικράτησε δύο κεντρώων υποψηφίων σε προκριματική εκλογή για τη Βουλή των Αντιπροσώπων σε περιφέρεια που περιλαμβάνει το Λάνσινγκ. Ο Λόρενς θα αντιμετωπίσει τον Ρεπουμπλικανό βουλευτή Τομ Μπάρετ σε μία ανταγωνιστική εκλογική περιφέρεια. Και αυτή η αναμέτρηση θα αποτελέσει δοκιμασία για το κατά πόσο η αριστερή, λαϊκιστική πολιτική μπορεί να κερδίσει σε περιοχές που δεν είναι ασφαλή προπύργια των Δημοκρατικών.

Το μεγάλο στοίχημα του Νοεμβρίου

Η νίκη του Ελ-Σαγέντ είναι αναμφίβολα μία επιτυχία υψηλού συμβολισμού για την αμερικανική πολιτική αριστερά. Απέδειξε ότι ένας προοδευτικός υποψήφιος μπορεί να νικήσει την επίσημη κομματική επιλογή, να αντέξει απέναντι σε δεκάδες εκατομμύρια δολάρια εξωτερικής χρηματοδότησης και να μετατρέψει την αντίθεσή του στο Ισραήλ σε δομικό πολιτικό ζήτημα. Η πραγματική δοκιμασία, όμως, αρχίζει τώρα.

Στις γενικές εκλογές ο Ελ-Σαγέντ δεν θα χρειαστεί μόνο τους προοδευτικούς ψηφοφόρους που τον οδήγησαν στη νίκη. Θα πρέπει να ενώσει ένα βαθιά διχασμένο κόμμα, να προσελκύσει κεντρώους και ανεξάρτητους και να αποδείξει ότι η πολιτική του πρόταση μπορεί να κερδίσει μία ολόκληρη πολιτεία.

Εάν τα καταφέρει, η νίκη του δεν θα εξασφαλίσει απλώς μία κρίσιμη έδρα στους Δημοκρατικούς. Θα ενισχύσει την άποψη ότι η αριστερή πτέρυγα μπορεί να αποτελέσει εκλογική δύναμη ακόμη και στις πιο αμφίρροπες περιοχές των Ηνωμένων Πολιτειών.

Εάν αποτύχει, οι κεντρώοι θα επικαλεστούν το αποτέλεσμα ως απόδειξη ότι οι προοδευτικοί μπορούν να κερδίζουν τις εσωκομματικές μάχες, αλλά όχι απαραίτητα τις εκλογές που κρίνουν την εξουσία.

Παράλληλα, έθεσε την εκλογική ασφάλεια ως κεντρικό πολιτικό ζήτημα ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών του Νοεμβρίου, κατά τις οποίες οι Ρεπουμπλικάνοι θα υπερασπιστούν τις πλειοψηφίες τους στο Κογκρέσο και αντιμετωπίζουν το ενδεχόμενο να χάσουν τον έλεγχο του ενός ή και των δύο σωμάτων. 

Ο Αμερικανός πρόεδρος έχει αναφερθεί επανειλημμένα στο συγκεκριμένο θέμα, υποστηρίζοντας ότι απαιτούνται αλλαγές για την ενίσχυση της ασφάλειας και της αξιοπιστίας της εκλογικής διαδικασίας.

Όπως τονίζει το Axios, ο Τραμπ περιέγραψε ένα σύστημα γεμάτο τρωτά σημεία που εκμεταλλεύονται ξένοι παράγοντες και μετανάστες που δεν έχουν δικαίωμα ψήφου. Η σκοτεινή, δυσοίωνη 25λεπτη ομιλία του Τραμπ από την Ανατολική Αίθουσα του Λευκού Οίκου εξυπηρέτησε δύο κύριους σκοπούς:

• Να προκαλέσει υποστήριξη για τον Νόμο SAVE America, ο οποίος θα απαιτούσε απόδειξη υπηκοότητας για την εγγραφή ψηφοφόρων (και που έχει καθυστερήσει στη Γερουσία).
• Να επιστρέψει η συζήτηση σε ένα θέμα που τον απασχολεί ίσως περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο: τις εκλογές του 2020, τις οποίες έχασε από τον Τζο Μπάιντεν.

Τα φαντάσματα: Η Κίνα και το βαθύ κράτος

Ο Τραμπ, επικαλούμενος πρόσφατα δημοσιευμένες «ακατέργαστες» πληροφορίες, ισχυρίστηκε ότι η Κίνα πραγματοποίησε «τη μεγαλύτερη διαρροή εκλογικών δεδομένων στην ιστορία» κατά τη διάρκεια των εκλογών του 2020, αποκτώντας 220 εκατομμύρια αρχεία ψηφοφόρων των ΗΠΑ (δεν υπήρχαν τόσοι πολλοί εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι στις ΗΠΑ τότε) και δημιουργώντας «ψηφοδέλτια για τον Μπάιντεν».

Όπως σημειώνει το Axios, οι εκλογικοί κατάλογοι που αναφέρουν ονόματα και διευθύνσεις είναι άμεσα διαθέσιμοι σχεδόν σε κάθε πολιτεία. Μερικοί μάλιστα τους δημοσιεύουν στο διαδίκτυο για την προώθηση της διαφάνειας. Η κατοχή τέτοιων πληροφοριών δεν φαίνεται να επηρεάζει τις εκλογές.

Ο Τραμπ κατηγόρησε επίσης την κοινότητα των μυστικών υπηρεσιών -το «βαθύ κράτος»- πως του απέκρυψε έγγραφα που περιγράφουν τις δραστηριότητες της Κίνας όταν ήταν στην πρώτη του προεδρική θητεία. Ωστόσο πολλά από αυτά τα έγγραφα, τα οποία ο Λευκός Οίκος δημοσίευσε στο διαδίκτυο κατά τη διάρκεια της ομιλίας του, είναι πιο «επιφυλακτικά» στην περιγραφή του ρόλου της Κίνας από ό,τι ισχυρίστηκε ο Τραμπ. Οι «ακατέργαστες» πληροφορίες δεν είναι το ίδιο με τις ελεγμένες πληροφορίες.

Επίσης ο Τραμπ, κατηγορώντας τις μυστικές υπηρεσίες του 2020, δικαιολόγησε τη δική του κυβέρνησή -πιθανώς συμπεριλαμβανομένου του νυν διευθυντή της CIA, Τζον Ράτκλιφ- από το να εντοπίσει αυτό που τώρα αποκαλεί τεράστια απειλή. Τα σχόλια του Τραμπ έρχονται σε αντίθεση με την αξιολόγηση των υπηρεσιών πληροφοριών που διαπίστωσε πως δεν υπήρχε «καμία ένδειξη» ξένης παρέμβασης η οποία άλλαξε «οποιαδήποτε τεχνική πτυχή της διαδικασίας ψηφοφορίας στις εκλογές των ΗΠΑ του 2020, συμπεριλαμβανομένης της εγγραφής ψηφοφόρων, της ψηφοφορίας, της καταμέτρησης των ψήφων ή της αναφοράς των αποτελεσμάτων».

Μη εξουσιοδοτημένοι μετανάστες στους εκλογικούς καταλόγους

Ο Τραμπ ισχυρίστηκε ότι συνολικά περίπου 278.000, μη εξουσιοδοτημένοι να ψηφίσουν, μετανάστες ήταν εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους σε αρκετές βασικές πολιτείες-κλειδιά και είπε ότι μια συνεχιζόμενη αναθεώρηση των εκλογικών καταλόγων του Υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας θα έδειχνε ότι ο εθνικός αριθμός είναι πολύ υψηλότερος. Ωστόσο, δεν παρουσίασε στοιχεία ότι κάποιος από αυτούς τους φερόμενους ως ψηφοφόρους είχε πράγματι ψηφίσει.

Οι υποστηρικτές της μετανάστευσης υπογραμμίζουν διαχρονικά ότι η αναγγελία της ταυτότητάς τους στην κυβέρνηση μέσω της εγγραφής για να ψηφίσουν είναι σχεδόν το τελευταίο πράγμα που ενδιαφέρονται να κάνουν οι περισσότεροι μη εξουσιοδοτημένοι μετανάστες. Καμία ανεξάρτητη αξιολόγηση δεν έχει δείξει ότι υπήρξε εκτεταμένη ψήφος από παράνομους μετανάστες στις εκλογές του 2020 ή έκτοτε.

«Σοκαριστικά τρωτά σημεία» στα εκλογικά συστήματα

Ο Τραμπ χαρακτήρισε τις απειλές στον κυβερνοχώρο ως αυξανόμενη ανησυχία για την εκλογική υποδομή, αλλά ποτέ δεν είπε ότι οδήγησαν σε χειραγώγηση ψήφων που θα άλλαζαν το αποτέλεσμα των εκλογών.

Ο τόνος που χρησιμοποίησε ο Τραμπ έρχεται σε έντονη αντίθεση με ορισμένες από τις ενέργειές του ως πρόεδρος. Έχει επιβάλει μεγάλες περικοπές στην Υπηρεσία Κυβερνοασφάλειας και Ασφάλειας Υποδομών (CISA), της οποίας τα καθήκοντα περιλαμβάνουν την υποστήριξη των πολιτειακών και τοπικών δικαιοδοσιών στην προστασία των εκλογικών συστημάτων. Έχει επίσης σε μεγάλο βαθμό διαλύσει την Επιτροπή Εκλογικής Βοήθειας, μια δικομματική υπηρεσία που συμβουλεύει πολιτείες και τοπικές αρχές σε θέματα εκλογών.

Προετοιμασία για τον Νοέμβριο και το 2028

Η έκκληση του Τραμπ προς τις πολιτείες και τις τοπικές επιτροπές να συνεργαστούν με την ομοσπονδιακή κυβέρνηση για την αφαίρεση των μη επιλέξιμων ψηφοφόρων από τους καταλόγους τους ήταν απλή επιφανειακά. Όμως οι Δημοκρατικοί και άλλοι επικριτές θα το δουν ως σημάδι ότι επιδιώκει να καθαρίσει τους καταλόγους υπέρ των Ρεπουμπλικανών.

Ορισμένοι στο πολιτικό επιτελείο του Τραμπ εκτιμούν πως η συζήτηση για την εκλογική νοθεία θα παρακινήσει τους ψηφοφόρους του να προσέλθουν στις κάλπες τον Νοέμβριο. Αλλά εκτός του Λευκού Οίκου, οι ηγέτες των κομμάτων και οι δημοσκόποι πιστεύουν ακράδαντα ότι οι αμφιλεγόμενοι ψηφοφόροι δεν θέλουν να ακούσουν γι’ αυτό.

«Είναι μια ηλίθια, ηλίθια κίνηση», τόνισε χαρακτηριστικά ένας Ρεπουμπλικάνος δημοσκόπος που εργάζεται σε διάφορες εκστρατείες και έχει δοκιμάσει την αποτελεσματικότητα της αφήγησης των «κλεμμένων εκλογών».

«Το διακύβευμα είναι πολύ μεγάλο», εκτιμά η Μίντι Ρομέρο διευθύντρια του Center for Inclusive Democracy στο πανεπιστήμιο της νότιας Καλιφόρνιας. Αυτές οι ενδιάμεσες εκλογές είναι «μια κρίσιμη στιγμή» και για τα δύο κόμματα, προσθέτει.

«Υπαρξιακή απειλή για την Αμερική Τραμπ και Ρεπουμπλικανοί»

Για τους Δημοκρατικούς το θέμα δεν είναι απλώς να ανακτήσουν τον έλεγχο του Κογκρέσου: καταγγέλλουν ότι «ο Ντόναλντ Τραμπ και οι Ρεπουμπλικάνοι αξιωματούχοι αποτελούν υπαρξιακή απειλή για την Αμερική», εξηγεί η πολιτική επιστήμονας στο AFP.

Στην πλευρά των Ρεπουμπλικάνων, ο 79χρονος πρόεδρος θα επιδιώξει να διατηρήσει την πλειοψηφία στο Κογκρέσο προκειμένου να μπορεί να περάσει τη νομοθετική του ατζέντα για το υπόλοιπο της θητείας του.

Σε αντίθετη περίπτωση, όπως επαναλαμβάνει ο ίδιος συνεχώς, οι Δημοκρατικοί θα ξεκινήσουν διαδικασία για την παραπομπή του σχεδόν αμέσως. Ένα Δημοκρατικό Κογκρέσο ενδέχεται επίσης να εμποδίσει την έγκριση του διορισμού αξιωματούχων, να ξεκινήσει έρευνες και να εμποδίσει σοβαρά την εφαρμογή των πολιτικών του.

Οι ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου αφορούν το σύνολο των 435 εδρών της Βουλής των Αντιπροσώπων και 33 από τις 100 έδρες της Γερουσίας.

Αυτή τη στιγμή οι Ρεπουμπλικάνοι διαθέτουν μικρή πλειοψηφία και στα δύο σώματα και οι Δημοκρατικοί ελπίζουν να ανακτήσουν τον έλεγχο της Βουλής, αν όχι και της Γερουσίας.

Ο αντιδημοφιλής πρόεδρος

Οι ενδιάμεσες εκλογές συνήθως δεν είναι ευνοϊκές για το κόμμα που κέρδισε τον Λευκό Οίκο πριν δύο χρόνια. Και έξι μήνες πριν την εκλογική αναμέτρηση οι προοπτικές για τους Ρεπουμπλικάνους μοιάζουν να είναι δυσμενείς, με ολοένα και περισσότερες δημοσκοπήσεις να δείχνουν ποσοστό ρεκόρ δυσαρέσκειας έναντι του Τραμπ.

«Ο πρόεδρος είναι αρκετά αντιδημοφιλής και αυτό συνήθως αποτελεί μια αρκετά ισχυρή ένδειξη για το πώς θα τα πάει το προεδρικό κόμμα στις ενδιάμεσες εκλογές», σημειώνει η Τζούλια Αζάρι, καθηγήτρια πολιτικών επιστημών στο πανεπιστήμιο Marquette.

Πολλοί αμερικανοί εκτιμούν ότι ο Ρεπουμπλικάνος δισεκατομμυριούχος δεν κατάφερε να βελτιώσει την οικονομική τους κατάσταση, παρόλο που εξελέγη εν μέρει με βάση αυτή την υπόσχεση. Παράλληλα ο πόλεμος που ξεκίνησε εναντίον του Ιράν αποδείχθηκε ευρέως αντιδημοφιλής, όπως και η αύξηση των τιμών της βενζίνης που προκάλεσε.

Μετά την επιστροφή του στον Λευκό Οίκο οι Δημοκρατικοί κατηγορούν τακτικά τον Τραμπ για αυταρχικές τάσεις, ενώ μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης επικρίνει και τη σκληρή αντιμεταναστευτική του πολιτική, επισημαίνει η Αζάρι.

Από την άλλη πλευρά, οι δημοσκοπήσεις δεν δείχνουν ακριβώς μεγάλο ενθουσιασμό για την αντιπολίτευση.

«Οι αμερικανοί είναι δυσαρεστημένοι με τη συνολική κατεύθυνση (της χώρας) όπως και με τα δύο κόμματα», σημειώνει η Αζάρι.

«Ωστόσο, κάποιος πρέπει να κερδίσει» τον Νοέμβριο, και «θα μπορούσαμε να δούμε ανθρώπους δυσαρεστημένους με τους Δημοκρατικούς, αλλά που εξακολουθούν να ψηφίζουν προς αυτή την κατεύθυνση», προσθέτει η πολιτική επιστήμονας.

«Εκλογικό χάος»

Μεταξύ των βασικών ζητημάτων της προεκλογικής εκστρατείας είναι οι προσπάθειες τόσο των Ρεπουμπλικανών, υπό την ώθηση του Τραμπ, όσο και των Δημοκρατικών, σε απάντηση, να αναδιαμορφώσουν τις εκλογικές περιφέρειες προκειμένου να ευνοηθούν.

Το 2025 ο αμερικανός πρόεδρος ζήτησε από πολλές πολιτείες επικεφαλής των οποίων είναι Ρεπουμπλικάνοι να τροποποιήσουν τις εκλογικές περιφέρειες προκειμένου να αποδυναμώσουν την ψήφο των Δημοκρατικών με την ελπίδα να κερδίσουν επιπλέον έδρες στο Κογκρέσο.

Η πρακτική αυτή, που δεν είναι νέα, πέτυχε κυρίως στο Τέξας και τη Βόρεια Καρολίνα.

Οι Δημοκρατικοί απάντησαν αλλάζοντας τις εκλογικές περιφέρειες σε πολιτείες όπως η Καλιφόρνια και η Βιρτζίνια.

Εξάλλου η απόφαση που έλαβε αυτή την εβδομάδα το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ να περιοριστεί η ανακατανομή των περιφερειών που ευνοεί τις μειονότητες αναδιαμορφώνει ακόμη περισσότερο το πολιτικό τοπίο.

Αρκετοί Ρεπουμπλικάνοι κυβερνήτες σε νότιες πολιτείες, όπως στη Λουιζιάνα και την Αλαμπάμα, έχουν ήδη ανακοινώσει την πρόθεσή τους να αναδιαμορφώσουν τις περιφέρειές τους για να μειώσουν τις έδρες των Δημοκρατικών.

Οι επιπτώσεις όλων αυτών των αλλαγών μένει να φανεί, αλλά αποτελεί μέρος του ανησυχητικού «εκλογικού χάους», σύμφωνα με την Αζάρι.

Για τη Μίντι Ρομέρο, η αβεβαιότητα που επικρατεί έξι μήνες πριν από τις εκλογές μπορεί να συγκριθεί με «μια κινούμενη σκακιέρα, στο πίσω μέρος ενός φορτηγού, σε έναν ανώμαλο επαρχιακό δρόμο».

Η νίκη της γερουσιαστή Κάθριν Κορτές Μάστο μπορεί να ήταν οριακή, ήταν, όμως, αρκετή για να εξασφαλίσει ότι τουλάχιστον το ένα από τα δύο νομοθετικά Σώματα στο Κογκρέσο θα παραμείνει στα χέρια των Δημοκρατικών. Την ίδια στιγμή, οι Ρεπουμπλικάνοι κατάφεραν να πετύχουν μια πύρρειο νίκη στη Βουλή των Αντιπροσώπων, καθώς φαίνεται ότι θα έχουν μια οριακή και συνεπώς εύθραυστη πλειοψηφία.

Αυτή η πλειοψηφία στη Βουλή θα τους επιτρέψει σίγουρα να κάνουν πιο «δύσκολη τη ζωή» του πρόεδρου Μπάιντεν κατά το δεύτερο μέρος της τετραετίας του. Στο ρεπουμπλικανικό στρατόπεδο, όμως, δεν υπάρχει χώρος για πανηγυρισμούς. Προς απογοήτευση τους και προς διάψευση των δημοσκοπήσεων, το «κόκκινο κύμα» που περίμεναν δεν έφτασε ποτέ ως την Ουάσιγκτον. Οι επιδώσεις τους κρίνονται κάτι παραπάνω από απογοητευτικές εάν αναλογιστούμε ότι παραδοσιακά οι ενδιάμεσες εκλογές τείνουν να ευνοούν το κόμμα που βρίσκεται στην αντιπολίτευση. Σε αυτό το απροσδόκητο αποτέλεσμα φαίνεται ότι έπαιξε σημαντικό ρόλο το γεγονός ότι σε ορισμένες κρίσιμες πολιτείες οι ψηφοφόροι ιεράρχησαν ιδιαίτερα ψηλά το θέμα των αμβλώσεων και της πορείας της αμερικανικής δημοκρατίας.

Για τον Λευκό Οίκο αλλά και για τον πρόεδρο Μπάιντεν προσωπικά, ο οποίος δεχόταν αμφισβήτηση τόσο από φίλους όσο και από εχθρούς, το αποτέλεσμα των εκλογών πρέπει να θεωρείται μια δικαίωση. Σε κάθε περίπτωση, ο Αμερικανός πρόεδρος βγαίνει αναπάντεχα ενισχυμένος, με δεδομένο ότι πολύ πιο δημοφιλείς πρόεδροι, όπως ο Μπαράκ Ομπάμα, είχαν υποστεί συντριπτική ήττα στις ενδιάμεσες εκλογές. Ωστόσο, δεν μπορεί να πει κανείς το ίδιο και για τον τέως πρόεδρο των ΗΠΑ, τον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος κόντρα στις εισηγήσεις των συνεργατών του αποφάσισε να εμπλακεί άμεσα στις εκλογές του Νοεμβρίου. Το αποτέλεσμα σίγουρα δεν ήταν αυτό που περίμενε και έτσι αντί να κεφαλαιοποιήσει το επικείμενο «κόκκινο κύμα», βρέθηκε να συνδέεται μοιραία με τις φτωχές εκλογικές επιδώσεις των Ρεπουμπλικάνων.

Δεν είναι άλλωστε λίγοι οι αναλυτές που μιλούν για καταδίκη του ίδιου του «τραμπισμού», καθώς οι ψηφοφόροι γύρισαν την πλάτη σε όλους τους ακραίους υποψήφιους που αγκάλιασαν επισήμως τις θεωρίες συνομωσίας που αμφισβητούσαν την εγκυρότητα της εκλογικής διαδικασίας. Η ήττα αυτών των υποψηφίων, οι οποίοι κινούνταν στη γραμμή του δόγματος «πρώτα η Αμερική», αποτελεί σίγουρα τροχοπέδη στην προσπάθεια των συμμάχων του Τραμπ να ελέγξουν τον εκλογικό μηχανισμό σε μια σειρά από κρίσιμες πολιτείες πριν από τις προεδρικές εκλογές του 2024. Σε κάθε περίπτωση, το εκλογικό αποτέλεσμα του Νοεμβρίου ανοίγει για πρώτη φορά από το 2016 ένα «παράθυρο» αμφισβήτησης, το οποίο μένει να φανεί πώς θα αξιοποιηθεί από την παραδοσιακή ελίτ των Ρεπουμπλικάνων, η οποία δεν είδε ποτέ με καλό μάτι την άλωση του κόμματος από τον Τραμπ. Αυτό που πρέπει να περιμένουμε να δούμε είναι εάν θα επιλέξουν να επενδύσουν σε ένα πιο συστημικό υποψήφιο ή θα αναζητούν έναν αντικαταστάτη του Τραμπ, ο οποίος πάνω-κάτω θα μπορεί να εκφράσει τις ίδιες απόψεις αλλά με ένα πιο θεσμικό τρόπο.

Τι σημαίνει για την Ελλάδα

Όσον αφορά την Ελλάδα, ο έλεγχος της Γερουσίας από τους Δημοκρατικούς αποτιμάται θετικά, καθώς σημαίνει ότι ο γερουσιαστής Ρόμπερτ Μενέντεζ θα συνεχίσει να είναι πρόεδρος της Επιτροπής Διεθνών Σχέσεων της Γερουσίας. Ειδικότερα για το Κογκρέσο, είναι εξίσου σημαντικό ότι όλοι οι ομογενείς βουλευτές κατάφεραν να κρατήσουν τις έδρες τους και να περάσουν αλώβητοι τον σκόπελο αυτών των εκλογών. Παρόλο που η ελληνική κοινοβουλευτική ομάδα έχασε δύο φιλέλληνες βουλευτές, την Κάρολιν Μαλόνεϊ και τον Τεντ Ντόιτς, ήρθε να προστεθεί ο πρωτοεμφανιζόμενος στον πολιτικό στίβο γιος του γερουσιαστή Μενέντεζ, ο οποίος κατάφερε να εκλεγεί με χαρακτηριστική άνεση στο Νιου Τζέρσεϊ. Για την περίπτωση του Κρις Πάππας, είναι ευχής έργο που αποφεύχθηκε ένα στραβοπάτημα που θα ανέκοπτε την πορεία του, καθώς στις επόμενες εκλογές ανοίγει μια θέση γερουσιαστή στην πολιτεία του, την οποία αναμένεται να διεκδικήσει.

Τέλος, κρίνεται ιδιαίτερη ικανοποιητική η παρουσία των ομογενών και σε πολιτειακό επίπεδο, με την επάνοδο του Αλέξη Γιαννούλια στο Ιλινόις να ξεχωρίζει, καθώς θεωρείται ένας υποσχόμενος πολιτικός που όντας μόλις 46 χρονών δεν αποκλείεται να διαγράψει τα επόμενα χρόνια μια σταθερά ανοδική πορεία προς την κεντρική αμερικανική πολιτική σκηνή.

Όπως δημοσίευσε πριν από μερικές ώρες το Reuters, επικαλούμενο την πρόβλεψη του ινστιτούτου Edison Research, με καταμετρημένο το 83% των ψηφοδελτίων στην Αριζόνα, ο Κέλι έχει διαφορά ψήφων που θεωρείται απίθανο να ανατραπεί και επικρατεί του Μάστερς με ποσοστό που πλησιάζει το 52%.

Αυτό σημαίνει ότι, εάν οι Δημοκρατικοί κερδίσουν και στη Νεβάδα θα διατηρήσουν τον έλεγχο της Γερουσίας ανεξαρτήτως της έκβασης του επαναληπτικού γύρου για την έδρα της Τζόρτζια.

Το αποτέλεσμα στη Νεβάδα ίσως να μην γίνει γνωστό προτού περάσουν κάποιες ημέρες, καθώς αξιωματούχοι εκτιμούν ότι η καταμέτρηση των επιστολικών ψήφων θα διαρκέσει ως την επόμενη εβδομάδα.

Σύμφωνα με τα τοπικά ΜΜΕ, η διαφορά μεταξύ των δύο υποψηφίων στην πολιτεία των δυτικών ΗΠΑ είναι πολύ μικρή και έτσι δύσκολα μπορεί να κάνει κανείς εκτιμήσεις σε αυτή τη φάση, με καταμετρημένο το 90% των ψήφων.

Πιο συγκεκριμένα, με βάση το ρεπορτάζ του CNN, πριν από μερικές ώρες ο Ρεπουμπλικανός υποψήφιος Άνταμ Λάξαλτ προηγούνταν μόλις 800 ψήφους από την Δημοκρατική Κάθριν Κορτέζ Μάστο, με βάση τις τελευταίες καταμετρήσεις που προστέθηκαν από την κομητεία Κλαρκ. Σύμφωνα με το αμερικανικό δίκτυο, είναι πολύ σημαντικό για τη Δημοκρατική υποψήφια να «κερδίσει» την κομητεία Κλαρκ για να γείρει την πλάστιγγα προς το μέρος της και οι μέχρι τώρα καταμετρήσεις δείχνουν ότι μπορεί να τα καταφέρει.

Ο Δημοκρατικός γερουσιαστής της Αριζόνα Μαρκ Κέλι κερδίζει τη μάχη για τη Γερουσία απέναντι στον Ρεπουμπλικάνο Μπλέικ Μάστερς, σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters που επικαλείται την πρόβλεψη του ινστιτούτου Edison Research.

Με καταμετρημένο το 83% των ψηφοδελτίων, ο Κέλι έχει διαφορά περίπου 124.000 ψήφων που θεωρείται απίθανο να ανατραπεί και με ποσοστό της τάξης του 51,8% επικρατεί του Μάστερς (46,1%).

Στη Νεβάδα, όπου συνεχίζεται η καταμέτρηση, η υποψήφια των Δημοκρατικών έχει μειώσει την διαφορά της από τον αντίπαλό της των Ρεπουμπλικανών, σε περίπου 1000 ψήφους.

Εφόσον επιβεβαιωθεί η νίκη του Μαρκ Κέλι στην Αριζόνα, εάν οι Δημοκρατικοί κερδίσουν και στη Νεβάδα θα διατηρήσουν τον έλεγχο της Γερουσίας ανεξαρτήτως της έκβασης του επαναληπτικού γύρου για την έδρα της Τζόρτζια.

Σημειώνεται ότι οι μεν Ρεπουμπλικάνοι χρειάζονται 51 έδρες για να ελέγξουν τη Γερουσία, ενώ στους Δημοκρατικού αρκεί και μια ισοψηφία 50 – 50 εδρών, καθώς σε αυτήν περίπτωση προσμετράται ως «διπλή» η ψήφος της αντιπροέδρου των ΗΠΑ, Καμάλα Χάρις.

Μερικοί από τους πιο φανατικούς υποστηρικτές του Τραμπ, τους οποίους υποστήριξε δημόσια στην υποψηφιότητά τους για τις ενδιάμεσες εκλογές των ΗΠΑ, υπέστησαν ολοκληρωτική συντριβή, προκαλώντας «ασφυξία» στη στήριξη του τέως προέδρου για το μέλλον του στο πολιτικό τοπίο της Αμερικής.

«Ανάμεσα στον Ντόναλντ Τραμπ και τον Ρον Ντε Σάντις, απόψε ο καθένας θα ήθελε να είναι ο Ρον Ντε Σάντις. Ο Ντε Σάντις κερδίζει απόψε και ο Τραμπ δεν τα πάει πολύ καλά», φέρεται να είπε ακόμα και ο Μικ Μάλβεϊ, πρώην επικεφαλής του προσωπικού του Τραμπ.

Χλευασμός και περιφρόνηση προς τον Τραμπ από αμερικανικά ΜΜΕ που κάποτε τον υποστήριζαν
Τα αμερικανικά ΜΜΕ κοροϊδεύουν, επίσης, τον τέως πρόεδρο, με τη «New York Post» τού πρώην υποστηρικτή του, Ρούπερτ Μέρντοχ, να τον χαρακτηρίζει Trumpty Dumpty (χαζούλη Τραμπ, σε ελεύθερη μετάφραση) και τον παρουσιαστή Stephen Colbert να αστειεύεται σε βραδινή τηλεοπτική εκπομπή: «Το κόκκινο κύμα έμοιαζε περισσότερο με ροζ ψιχάλα».

Η ανταποκρίτρια του Fox News στον Λευκό Οίκο, Jacqui Heinrich, έγραψε στο Twitter: «Πηγή των Ρεπουμπλικανών μου λέει “αν δεν ήταν ξεκάθαρο πριν θα έπρεπε να είναι τώρα. Έχουμε πρόβλημα Τραμπ”».

Ρεπουμπλικανοί: Ήρθε η ώρα να ξεφύγουμε από την ανοησία του Τραμπ

Αρκετοί υπεύθυνοι στρατηγικής των Ρεπουμπλικανών δήλωσαν ότι το κόμμα πρέπει να «ξεφύγει από την ανοησία του Τραμπ», χαρακτηρίζοντάς τον έναν «εγωκεντρικό τύπο», που υποστηρίζει σκληροπυρηνικούς υποψηφίους μόνο επειδή συμφώνησαν ότι οι εκλογές του 2020 είχαν κλαπεί.

«Είχαμε μια ιστορική ευκαιρία και η στρατολόγηση μη εκλέξιμων υποψηφίων από τον Τραμπ μάς έπληξε. Ο Τραμπ έχασε τρεις συνεχόμενες εκλογές για το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα και ήρθε η ώρα να ξεφύγουμε από αυτή την ανοησία» ανέφερε χαρακτηριστικά ο Σκοτ ​​Ριντ, ένας παλαίμαχος υπεύθυνος στρατηγικής των Ρεπουμπλικανών.

Σε παρόμοιο κλίμα, ο Κρις Κρίστι, πρώην κυβερνήτης του Νιου Τζέρσεϊ και σύμμαχος του Τραμπ, κατηγόρησε τον τέως πρόεδρο ότι επιδιώκει εγωιστικά τα δικά του συμφέροντα. Τον κατηγόρησε, μάλιστα, για την ανάδειξη υποψηφίων με βαθιά ελαττώματα, που κέρδισαν τις προκριματικές, αλλά δυσκολεύτηκαν στις γενικές εκλογές.

«Ο μόνος παράγοντας που ενδιέφερε τον Τραμπ για την υποστήριξη ενός υποψηφίου ήταν εάν πίστευε ότι οι εκλογές του 2020 κλάπηκαν. Δεν ήταν το εάν μπορούσε να συγκεντρώσει χρήματα, ούτε το εάν είχε ένα συγκεκριμένο όραμα για το μέλλον της πολιτείας ή της περιφέρειάς του, ούτε αν έχει κάποια απόδειξη μιας προηγούμενης επιτυχίας στην επικοινωνία με τους ψηφοφόρους. Έχει μια απολύτως εγωκεντρική αποφασιστικότητα», τόνισε ο Κρίστι.

Τελικά, οι Ρεπουμπλικανοί έμειναν να γκρινιάζουν για την «ποιότητα των υποψηφίων», με πολλούς να δείχνουν με το δάχτυλο στον 76χρονο τέως πρόεδρο.

«Ποτέ μην ξεχνάς. Ο Τραμπ επέλεξε ανθρώπους που σίγουρα θα ηττούνταν σε αγώνες που μπορούν να κερδηθούν» είπε ο Γκρεγκ Νουνζιάτα, πρώην μέλος της ομάδας του Μάρκο Ρούμπιο στη Γερουσία.

Τρεις πολιτείες «κλειδιά»

Σύμφωνα με το BBC, ο έλεγχος της Γερουσίας εξαρτάται πλέον από το αποτέλεσμα τριών πολιτειών: Αριζόνα, Νεβάδα και Τζόρτζια, όπου θα διεξαχθούν επαναληπτικές εκλογές στις 6 Δεκεμβρίου.

Εν τω μεταξύ, οι Ρεπουμπλικάνοι πλησιάζουν όλο και περισσότερο στην πλειοψηφία των 218 εδρών στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Ο πρόεδρος Τζο Μπάιντεν χαιρέτισε τα αποτελέσματα ως «καλή ημέρα για την Αμερική».

Εκλογικοί αξιωματούχοι έχουν επανειλημμένα περιγράψει τις καθυστερήσεις στην ανακοίνωση των τελικών αποτελεσμάτων ως ένα φυσιολογικό, αναμενόμενο μέρος των αμερικανικών εκλογών λόγω των λεπτών περιθωρίων μεταξύ των υποψηφίων, των πιθανών επανακαταμετρήσεων και των δυνητικά αμφισβητούμενων εκλογών. Επιπλέον, οι κανόνες διαφέρουν από πολιτεία σε πολιτεία για το πώς και πότε καταμετρώνται τα ψηφοδέλτια που έχουν σταλεί ταχυδρομικώς.

Μια ανάσα από τον έλεγχο της Βουλής των Αντιπροσώπων οι Ρεπουμπλικάνοι

Από το πρωί της Πέμπτης, η Βουλή των Αντιπροσώπων κλίνει προς τους Ρεπουμπλικάνους, σύμφωνα με τις προβλέψεις του CBS News. Οι Ρεπουμπλικάνοι έχουν εξασφαλίσει μέχρι στιγμής 210 έδρες, έναντι 200 για τους Δημοκρατικούς. Συνολικά χρειάζονται 218 έδρες για να αποκτήσουν την πλειοψηφία στο νομοθετικό σώμα, το οποίο αριθμεί 435 μέλη.

Ο έλεγχος της Γερουσίας παραμένει αμφίρροπος, με τους Δημοκρατικούς να έχουν εξασφαλίσει 48 έδρες έναντι 49 των Ρεπουμπλικάνων. Τέσσερις αναμετρήσεις – Αλάσκα, Αριζόνα, Νεβάδα και Τζόρτζια – δεν έχουν ακόμα ασφαλή νικητή.

Το CBS έχει προβλέψει ότι η Αριζόνα κλίνει προς τους Δημοκρατικούς, ενώ η Νεβάδα θα μπορούσε να πάει σε οποιοδήποτε κόμμα.

Η Αλάσκα – όπου τρεις υποψήφιοι ήταν στο ψηφοδέλτιο σε ένα σύστημα ψηφοφορίας με κατάταξη – δεν έχει λήξει, αν και το CBS έχει προβλέψει ότι θα παραμείνει ρεπουμπλικανική, με δύο Ρεπουμπλικάνους – την εν ενεργεία γερουσιαστή Λίζα Μερκόφσκι και την διεκδικήτρια Κέλι Τσιμπάκα – να προηγούνται.

Στην Τζόρτζια, η στενά παρακολουθούμενη κούρσα για τη Γερουσία μεταξύ του νυν Δημοκρατικού Ράφαελ Γουόρνοκ και του Ρεπουμπλικανού Χέρσελ Γουόκερ θα οδηγηθεί σε δεύτερο γύρο τον Δεκέμβριο.

Με έναν τρίτο υποψήφιο στο ψηφοδέλτιο των εκλογών αυτής της εβδομάδας, κανένας από τους δύο υποψηφίους δεν εξασφάλισε το 50% των ψήφων που απαιτείται για την ανακήρυξη νικητή.

Στην Αριζόνα, εκατοντάδες χιλιάδες ψηφοδέλτια παρέμεναν μη καταμετρημένα από το βράδυ της Τετάρτης, συμπεριλαμβανομένων περίπου 400.000 στην κομητεία Μαρικόπα και περίπου 159.000 στην κομητεία Πίμα, όπου οι αξιωματούχοι δήλωσαν ότι η τελική καταμέτρηση είναι απίθανο να γίνει στις αρχές της επόμενης εβδομάδας.

Εκτός από την έντονα αμφισβητούμενη κούρσα για τη Γερουσία μεταξύ του Δημοκρατικού Μαρκ Κέλι και του Ρεπουμπλικανού Μπλέικ Μάστερς, η πολιτεία φιλοξενεί μια υψηλού προφίλ αναμέτρηση για την εκλογή κυβερνήτη μεταξύ της Δημοκρατικής Κέιτι Χομπς και της υποστηριζόμενης από τον Ντόναλντ Τραμπ Ρεπουμπλικανής Κάρι Λέικ. Η καταμέτρηση των ψήφων συνεχίζεται και στη Νεβάδα.

Ακόμη και με τα αποτελέσματα να καταμετρώνται ακόμη την Τετάρτη, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν δήλωσε ότι οι εκλογές ήταν μια “καλή ημέρα” για τη δημοκρατία των ΗΠΑ. Ένα αναμενόμενο “κόκκινο κύμα” ηχηρών νικών των Ρεπουμπλικανών δεν υλοποιήθηκε παρά τον υψηλό πληθωρισμό και τα σχετικά χαμηλά ποσοστά αποδοχής της κυβέρνησης Μπάιντεν.

Στη μάχη για τον έλεγχο της Γερουσίας τα πράγματα είναι αμφίρροπα, με τους Δημοκρατικούς να κερδίζουν προς το παρόν μια και μόνη έδρα στην Πενσιλβάνια.

Για τις πολύ σημαντικές αναμετρήσεις στην Αριζόνα και στη Νεβάδα είναι πολύ νωρίς για συμπεράσματα, ενώ σύμφωνα με τις προβλέψεις του CNN η κούρσα για τη Γερουσία στην Τζόρτζια οδεύει προς επαναληπτικό γύρο στις 6 Δεκεμβρίου.

Ας δούμε όμως ποιους θεωρεί μεγάλους κερδισμένους το CNN….

Ρον ντεΣάντις: Αν και κατά τα άλλα ήταν μια απογοητευτική βραδιά για τους Ρεπουμπλικάνους, ο κυβερνήτης της Φλόριντα στάθηκε φωτεινό σημείο για το κόμμα. Συνέτριψε ολοσχερώς τον πρώην κυβερνήτη Τσάρλι Κριστ και εξασφάλισε μια δεύτερη θητεία. Η νίκη -αλλά και η διαφορά με την οποία κέρδισε- θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελέσει εφαλτήριο για εκλογή σε εθνικό επίπεδο, αφού τώρα μπορεί να επιχειρηματολογήσει ότι θα επιτύχει σε όλη τη χώρα αυτό που μόλις κατάφερε στη Φλόριντα. Αμέσως μετά την νίκη του ο ντεΣάντις κατέληξε σε γενικευμένα συμπεράσματα, λέγοντας ότι πρόκειται για μια «νίκη που θα αφήσει εποχή» και χαρακτηρίζοντας τη Φλόριντα ως την πολιτεία «όπου η αφύπνιση πάει για να πεθάνει». Ναι, καλά… Σε κάθε περίπτωση ο ντεΣάντις βγαίνει από αυτή την εκλογική αναμέτρηση με φόρα και πλέον οι Ρεπουμπλικάνοι αναμένουν να δουν τι θα κάνει στη συνέχεια.

Τζος Σαπίρο: Αν αναζητάτε την επόμενη γενιά από rock stars των Δημοκρατικών, μην ψάχνετε άλλο. Υπάρχει ο Σαπίρο, ο οποίος οδηγήθηκε την Τρίτη στην νίκη στην Πενσιλβάνια. Ο Σαπίρο έχει ευφράδεια, λάμψη και αποδεικνύεται σαφώς ελκυστικός στους ψηφοφόρου αυτής της αμφιταλαντευόμενης πολιτείας. Η νίκη του Σαπίρο είναι ταυτόχρονα και μια νίκη της ασφάλειας των εκλογών. Ο κυβερνήτης της Πενσιλβάνια διορίζει τον επικεφαλής των εκλογών στην πολιτεία και ο αντίπαλος του Σαπίρο -ο Ρεπουμπλικάνος Νταγκ Μαστριάνο- ήταν αρνητής των εκλογών του 2020.

Μάρτζορι Τέιλορ Γκριν: Αν τα πράγματα πήγαιναν όπως είχαν φανταστεί οι Ρεπουμπλικάνοι, τώρα το κόμμα θα είχε επικρατήσει άνετα και θα απολάμβανε μια σημαντική πλειοψηφία εδρών. Ωστόσο σε εθνικό επίπεδο δεν φαίνεται να συμβαίνει κάτι τέτοιο. Το πιο πιθανό αποτέλεσμα -αν και δεν έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία σε βασικές πολιτείες- είναι μια πολύ μικρή πλειοψηφία για τους Ρεπουμπλικάνους. Αυτό θα ήταν πολύ καλό νέο για την Γκριν και τα υπόλοιπα μέλη της Συνέλευσης για την Ελευθερία της Βουλής. Αυτή η ομάδα εκπροσωπεί ένα σταθερό μπλοκ ψηφοφόρων κι έτσι η Γκριν και οι όμοιοί της θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν την υποστήριξή της ως διαπραγματευτικό χαρτί για να αποσπάσουν παραχωρήσεις και να κερδίσουν το πλεονέκτημα. Σύμφωνα με αυτό το σενάριο, όποιος Ρεπουμπλικάνος γίνει πρόεδρος της Βουλής -με τον Κέβιν Μακάρθι να είναι το φαβορί- θα πρέπει να βεβαιώνεται ότι βρίσκεται στο ίδιο μήκος με αυτή τη Συνέλευση πριν από οποιαδήποτε σημαντική ψηφοφορία. 

Σάιμον Ρόζενμπεργκ: Ο Ρόζενμπεργκ, εδώ και πολλά χρόνια στρατηγικός σύμβουλος των Δημοκρατικών, έλεγε πάντα πως η φαινομενική μετακίνηση της πρόθεσης ψήφους προς τους Ρεπουμπλικάνους τις τελευταίες εβδομάδες πριν τις εκλογές ήταν παραπλανητική -και πως οφείλεται σε μια σειρά δημοσκοπήσεων που χρηματοδοτήθηκαν από τους Ρεπουμπλικάνους και μετακίνησαν τους μέσους όρους των δημοσκοπήσεων υπέρ του κόμματός τους. «Είχε δίκιο. Τελεία και παύλα» λέει το CNN.

Γκρέτσεν Γουίτμερ: Η κυβερνήτης του Μίσιγκαν είχε μεγάλα σκαμπανεβάσματα στη διάρκεια της πρώτης της θητείας. Στις εκλογές, ωστόσο, επικράτησε ξεκάθαρα έναντι της Ρεπουμπλικανής Τιούντορ Ντίξον όντας σχεδόν 10 μονάδες μπροστά την Τετάρτη. Η Γουίτμερ, η οποία το 2020 βρισκόταν στη λίστα των πιθανών επιλογών του Τζο Μπάιντεν για την αντιπροεδρία, έχει εδραιώσει τη θέση της ως υπολογίσιμη δύναμη στο μέλλον του Δημοκρατικού Κόμματος.

Σάρα Χάκαμπι Σάντερς: Η πρώην εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου του Τραμπ οδηγήθηκε σε εκλογική νίκη και γίνεται η επόμενη κυβερνήτης του Αρκάνσας. Το οποίο ήταν αναμενόμενο. Παρακολουθήστε τώρα τι θα κάνει η Σάντερς για να επεκτείνει την απήχησή της πέρα από τα σύνορα της πολιτείας. Είναι οπωσδήποτε ένα άτομο πιθανό να καταλήξει κάποια στιγμή στην ομάδα των εθνικών υποψηφίων -και μάλιστα σύντομα.

Τζο Μάντσιν: Ό,τι κι αν συμβεί στις πολιτείες όπου η έκβαση της κούρσας δεν είναι ακόμα γνωστή, ξέρουμε ένα πράγμα: η πλειοψηφία με την οποία θα κερδίσει η όποια πλευρά στη Γερουσίας θα είναι πολύ μικρή -για ακόμα μία φορά. Το οποίο σημαίνει ότι ο Μάντσιν, Δημοκρατικός στη Δυτική Βιρτζίνια, πιθανότατα θα αποτελέσει -για ακόμα μία φορά- την αμφιταλαντευόμενη ψήφο σε κρίσιμες νομοθετικές ρυθμίσεις τα επόμενα δύο χρόνια. Αυτή, αν είναι καθόλου ενδεικτικά τα τελευταία δύο χρόνια, είναι μια πολύ ισχυρή θέση για να βρίσκεται κανείς. Και ο Μάντσιν φαίνεται ότι θα εξασφαλίσει μία τρίτη θητεία το 2024… 

Και οι μεγάλοι ηττημένοι…

Ντόναλντ Τραμπ: Δύσκολα μπορεί να φανταστεί κανείς τα πράγματα να πηγαίνουν χειρότερα για τον πρώην πρόεδρο. Οι Ρεπουμπλικάνοι δεν σάρωσαν τη χώρα σύμφωνα με τα όσα είχαν προβλεφθεί, ενώ η άνοδος του ντεΣάντις ήταν ένα από τα σημαντικά γεγονότα της ημέρας των εκλογών. Και φαίνεται ότι ο Τραμπ έχει αρχίσει να αγχώνεται λόγω του ντεΣάντις, από το ότι του στέλνει κεκαλυμμένες προειδοποιήσεις για την προεδρική κούρσα του 2024. Το CNN εκτιμά πως τίποτα, ούτε τα αποτελέσματα αυτών των ενδιάμεσων εκλογών, δεν πρόκειται να αλλάξουν την πορεία που έχει ήδη αρχίσει να διαγράφει ο Τραμπ προς τις εκλογές του ’24. Όμως, παρά τη μεγαλοστομία και τους κομπασμούς του, η νύχτα των εκλογών δεν ήταν γι’ αυτόν όπως την είχε φανταστεί.

Μπέτο Ο’Ρουρκ: Ο Ο’Ρουρκ δεν κατάφερε να κερδίσει τον κυβερνήτη του Τέξας Γκρεγκ Άμποτ το βράδυ της Τρίτης, πράγμα που σημαίνει ότι έχει χάσει πλέον τρεις συνεχόμενες εκλογικές αναμετρήσεις: το 2018 έχασε την κούρσα για τη Γερουσία από τον Τεντ Κρουζ, το 2020 τις προκριματικές προεδρικές εκλογές των Δημοκρατικών και το 2022 την κούρσα για τη θέση του κυβερνήτη. Στην πολιτική, όπως και στο μπέιζμπολ, συνήθως έπειτα από τρεις αποτυχίες έχεις φύγει. Είναι δύσκολο να δούμε τον Ο’Ρουρκ να βάζει στο άμεσο μέλλον υποψηφιότητα για κάποια θέση με αξιοπιστία. Πρόκειται για μια απίστευτη πτωτική πορεία για κάποιον πριν μόλις πριν λίγα χρόνια θεωρούνταν ανερχόμενο αστέρι για τους Δημοκρατικούς.

Στέισι Έιμπραμς: Μιλώντας για αστέρια που έχουν ξεθωριάσει, η Δημοκρατική της Τζόρτζα έχασε την κούρσα για την πολιτεία επειδή δεν μπόρεσε να επανασυστήσει τον συνασπισμό που την οδήγησε κοντά στη νίκη πριν από τέσσερα χρόνια. Η Έιμπραμς, η οποία βγήκε από εκείνη την πρώτη κούρσα ως απόλυτα δημοφιλής μεταξύ των Δημοκρατικών σε εθνικό επίπεδο, αυτή τη φορά φαίνεται πολύ λιγότερο εντυπωσιακή. Και με δύο ήττες στις δυο πιο πρόσφατες αναμετρήσεις, είναι δύσκολο να δει κανείς από πού θα ξεκινήσει η πολιτική της επιστροφή.

Τσάρλι Κριστ: Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι οι Δημοκρατικοί κάνουν καλά που προτείνουν τον πρώην Ρεπουμπλικάνο κυβερνήτη ως υποψήφιό τους απέναντι στον ντεΣάντις. Ο Κριστ, που έχασε την πολιτεία από τον Ρικ Σκοτ το 2014, δεν είχε καμία πιθανότητα έναντι του ντεΣάντις και στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας προέβαλε σχεδόν μηδενική αντίσταση. Φαίνεται πως όλα έχουν τελειώσει για τον Κριστ στην πολιτική σκηνή της Φλόριντα.

Κέβιν ΜακΚάρθι: Είναι πράγματι λίγο περίεργο να έχουμε στην κατηγορία των ηττημένων τον άνθρωπο που θα μπορούσε να είναι ο επόμενος πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων. Αναλογιστείτε όμως το αδιέξοδο με το οποίο θα έρθει αντιμέτωπος ο ΜακΚάρθι αν οι Ρεπουμπλικάνοι κερδίσουν τον έλεγχο της Βουλής και τον επιλέξουν για να ηγηθεί του κόμματος: Μια δυνητικά μικρή πλειοψηφία που θα ελέγχεται -ή τουλάχιστον θα επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό- από τα πιο ακραία στοιχεία του κόμματός του (Βλ. Μάρτζορι Τέιλορ Γκριν παραπάνω.) Αυτές οι δυνάμεις θα είχαν σημαντικό πλεονέκτημα σε κάθε ψηφοφορία που θα προσπαθούσε να κερδίσει ο ΜακΚάρθι. Θα του πέσει πολύ βαρύ να υλοποιήσει πράγματα -ειδικά αυτά για τα οποία πιέζει η Συνέλευση για την Ελευθερία της Βουλής των Αντιπροσώπων, όπως η δίωξη του Μπάιντεν.

Επέκταση του ρεπουμπλικανικού χάρτη στη Γερουσία: Στην τελική ευθεία της προεκλογικής εκστρατείας, κάποιοι στρατηγικοί σύμβουλοι των Ρεπουμπλικάνων θεώρησαν ότι θα μπορούσαν εύκολα να βάλουν στο παιχνίδι τρεις πολιτείες -το Νιου Χάμσαϊρ, το Κολοράντο και την Ουάσιγκτον – και να κερδίσουν έτσι στη Γερουσία μια πιο σίγουρη πορεία προς την πλειοψηφία. Τελικά σε καμία από τις τρεις αυτές πολιτείες τα αποτελέσματα δεν ήταν γι’ αυτούς ευνοϊκά. Όλοι οι Δημοκρατικοί πρώην κυβερνήτες , όχι μόνο κέρδισαν, αλλά το πρωί της Τετάρτης προηγούνταν με διψήφια ποσοστά.

Αρνητές των εκλογών: Αρκετοί διακεκριμένοι αρνητές των εκλογών που έβαλαν υποψηφιότητα για τη θέση του κυβερνήτη σε όλη τη χώρα, έχασαν. Στο Ουισκόνσιν, ο Τιμ Μίχελς έχασε. Στο Μίσιγκαν, ο Ντίξον έμεινε πίσω. Ο Μαστριάνο κατατροπώθηκε στην Πενσυλβάνια. Το ίδιο και ο Νταν Κοξ στο Μέριλαντ. Και ο Ντάρεν Μπέιλι στο Ιλινόις. Ενώ το CNN δεν έχει ανακοινώσει την κούρσα για τον κυβερνήτη της Αριζόνα, η Ρεπουμπλικανή Κάρι Λέικ επίσης χάνει.

Αναγνώρισε πάντως την «απελπισία» πολλών ψηφοφόρων, ειδικά εξαιτίας του υψηλού πληθωρισμού.

Διαβεβαίωσε ακόμη πως είναι «έτοιμος να συνεργαστεί με τη ρεπουμπλικανική αντιπολίτευση», τονίζοντας πως είναι ανοικτός σε όλες τις «καλές ιδέες».

Οι Ρεπουμπλικανοί οδεύουν να εξασφαλίσουν, έστω οριακά, τον έλεγχο της Βουλής των Αντιπροσώπων, ενώ αυτός της Γερουσίας μένει ακόμη να κριθεί. Προσεκτικά, τα μεγάλα αμερικανικά ΜΜΕ επιφυλάχθηκαν, δεν μετέδωσαν τις προβλέψεις τους για το ποιος θα ελέγχει τη Βουλή των Αντιπροσώπων – σώμα με 435 έδρες, που σημαίνει ότι για την πλειοψηφία χρειάζονται 218.

LIVE: U.S. midterm election results 2022 https://t.co/jZo5CCRDA0

— Reuters (@Reuters) November 8, 2022

Στη Γερουσία, απόλυτα μοιρασμένη προεκλογικά, όπου οι Δημοκρατικοί είχαν οριακή πλειοψηφία χάρη στην ψήφο της αντιπροέδρου Κάμαλα Χάρις, θα χρειαστούν αρκετές ημέρες, αν όχι εβδομάδες, προτού γίνει σαφές ποια παράταξη θα έχει πλειοψηφία. Τα μεσάνυχτα (ώρα Ελλάδας), δεν είχαν ακόμη κριθεί οι έδρες στην Αριζόνα και στη Νεβάδα.. Ενώ στην Τζόρτζια, όπως το 2020, η έδρα θα κριθεί στην παράταση, αφού κανένας από τους υποψήφιους, ούτε ο πάστορας Ράφαελ Γουόρνοκ, ο απερχόμενος γερουσιαστής, ούτε ο μαύρος πρώην αστέρας του αμερικάνικου φούτμπολ Χέρσελ Γουόκερ, που υποστήριξε δημόσια ο Ντόναλντ Τραμπ, δεν έσπασε το φράγμα του 50%. Θα διεξαχθεί άρα νέα ψηφοφορία. Προβλέπεται να οργανωθεί την 6η Δεκεμβρίου.

• Το Δημοκρατικό Κόμμα του προέδρου Μπάιντεν διατηρεί τις ελπίδες του να ανατρέψει τα εις βάρος του προγνωστικά και να κρατήσει τον έλεγχο της Γερουσίας. Παραδοσιακά οι ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ δεν ευνοούν το κυβερνών κόμμα.

Σύμφωνα με τις προβλέψεις των μεγαλύτερων αμερικανικών τηλεοπτικών δικτύων, οι Δημοκρατικοί θα εξασφαλίσουν 48 έδρες στη Γερουσία έναντι 49 των Ρεπουμπλικάνων. Ειδικότερα, από τις 35 έδρες της Γερουσίας που κρίνονται στις φετινές ενδιάμεσες εκλογές, οι Δημοκρατικοί κερδίζουν 12 (σε Βερμόντ, Ιλινόι, Καλιφόρνια, Κολοράντο, Κονέτικατ, Μέριλαντ, Νέα Υόρκη, Νιου Χάμσιρ, Όρεγκον, Ουάσινγκτον, Πενσιλβάνια, Χαβάη) και οι Ρεπουμπλικάνοι 20 (Άινταχο, Άιοβα, Αλαμπάμα, Αλάσκα, Άρκανσο, Βόρεια Καρολίνα, Βόρεια Ντακότα, Γιούτα, Ιντιάνα, Κάνσας, Κεντάκι, Λουιζιάνα, Μισούρι, Νότια Καρολίνα, Νότια Ντακότα, Οκλαχόμα, Ουισκόνσιν, Οχάιο, Φλόριντα).

Το στρατόπεδο του 79χρονου προέδρου δεν έκρυβε την ικανοποίησή του για τις επιδόσεις του, μολονότι ο Τζο Μπάιντεν θα αναγκαστεί να κυβερνήσει όπως φαίνεται με το Κογκρέσο διχασμένο για τα υπόλοιπα δύο χρόνια της θητείας του. Στην προεκλογική εκστρατεία το ζήτημα που κυριάρχησε ήταν ο πληθωρισμός, που είναι η κυριότερη ανησυχία των Αμερικανών κατά τα έξιτ πολ. Επισήμως στο 8,2% σε ετήσια βάση, είναι ο υψηλότερος των τελευταίων 40 ετών.

• Την ίδια στιγμή ο Τζο Μπάιντεν ανέφερε ότι παραμένει η «πρόθεσή» του να είναι υποψήφιος για επανεκλογή το 2024. Απαντώντας σε ερώτηση για το πώς ερμηνεύει τα αποτελέσματα, ο Αμερικανός πρόεδρος είπε πως δεν επηρέασαν τον ίδιο και τη σκέψη της οικογένειάς του.

«Η πρόθεσή μου είναι να το διεκδικήσω ξανά. Αυτή ήταν η πρόθεσή μου». Είπε ότι είναι πιθανό να το ανακοινώσει στις αρχές του επόμενου έτους. «Νομίζω ότι όλοι θέλουν να είμαι υποψήφιος, αλλά θα κάνουμε συζητήσεις για αυτό. Και δεν νιώθω καμία βιασύνη με τον έναν ή τον άλλον τρόπο πάρω αυτή την απόφαση σήμερα, αύριο, ή όποτε, ανεξάρτητως από το τι κάνει ο προκάτοχός μου» συμπλήρωσε.

• Το «κόκκινο κύμα» δεν ήρθε, κάτι που στερεί ενδεχομένως από τον Ντόναλντ Τραμπ το εφαλτήριο που περίμενε ανυπόμονα για να ανακοινώσει την υποψηφιότητά του στις προσεχείς προεδρικές εκλογές το 2024. Παραμένοντας σιωπηλός όλο το πρωί χθες, ο πρώην πρόεδρος, που ήλπιζε να καβαλήσει το «κόκκινο κύμα», εντέλει αναγνώρισε, πράγμα σπάνιο γι’ αυτόν, μέσω του ιστότοπου κοινωνικής δικτύωσης που δημιούργησε, πως τα αποτελέσματα ήταν «λιγάκι απογοητευτικά».