Η ισπανική κυβέρνηση έχει ξεκαθαρίσει ότι οι βάσεις που λειτουργούν από κοινού με τις Ηνωμένες Πολιτείες στο νότιο τμήμα της χώρας δεν θα χρησιμοποιηθούν για στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή, γεγονός που προκάλεσε την έντονη αντίδραση της Ουάσιγκτον.

Ο Ντόναλντ Τραμπ κατηγόρησε τη Μαδρίτη για τη στάση της, αφήνοντας μάλιστα ανοιχτό το ενδεχόμενο οικονομικών αντιποίνων.

«Νομίζω ότι έχουν συμπεριφερθεί πολύ άσχημα, καθόλου καλά. Ίσως διακόψουμε το εμπόριο με την Ισπανία», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Αμερικανός πρόεδρος.

«Οι σημαντικές μειώσεις φόρων φυσικών προσώπων και η πρόβλεψη για προσέλκυση περισσότερων ξένων επενδύσεων είναι ιδιαίτερα θετικά στοιχεία, δίνουν την εικόνα μίας οικονομίας νοικοκυρεμένης και ανταγωνιστικής και αναμένεται να επηρεάσουν ευμενώς το επιχειρηματικό περιβάλλον. Αναμένεται περαιτέρω τόνωση της εγχώριας κατανάλωσης και της αγοραστικής δύναμης των νοικοκυριών με αντίκτυπο και στα έσοδα των επιχειρήσεων, που συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν αυξημένο λειτουργικό κόστος», αναφέρει ο κ. Καφούνης.

Μέτρα άμεσης στήριξης του εμπορίου

«Εκτιμούμε ότι τα θετικά βήματα της οικονομίας μπορούν και πρέπει να οδηγήσουν και σε μέτρα άμεσης στήριξης του Εμπορίου, με ρυθμίσεις φορολογικής και ασφαλιστικής ελάφρυνσης, όπως αυτές που τεκμηριωμένα έχει προτείνει η ΕΣΕΕ στο κοστολογημένο της υπόμνημα προς τα συναρμόδια υπουργεία», προσθέτει.

«Η ισχυρή στήριξη του Εμπορίου δίνει αναπτυξιακή ώθηση σε όλα τα διασυνδεδεμένα μαζί του οικοσυστήματα: την βιομηχανία, τον τουρισμό και την πρωτογενή παραγωγή. Αυτό σημαίνει βιώσιμη ανάπτυξη της οικονομίας και βιώσιμες επιχειρήσεις», καταλήγει στη δήλωσή του ο πρόεδρος της ΕΣΕΕ.

Η εταιρεία Matouk, που ιδρύθηκε το 1929 στις ΗΠΑ κι είναι μια εταιρεία κατασκευής κλινοσκεπασμάτων υψηλής ποιότητας, που έχει πληγεί από τους δασμούς. Είναι γνωστή για τις περίφημες κουβέρτες και τα σεντόνια της.

Ο επικεφαλής Τζορτζ Ματούκ δήλωσε ότι μεταξύ Απριλίου και Αυγούστου οι δασμοί είχαν ήδη προσθέσει περισσότερα από 100.000 δολάρια (74.000 λίρες) τον μήνα σε κόστος, καθώς έπληξαν προμήθειες όπως βαμβακερά υφάσματα από την Ινδία και την Πορτογαλία και μειώθηκαν από το Λιχτενστάιν.

 Ο Φρανκ και η κόρη του Σου Τεϊξέρα, συνιδιοκτήτες της εταιρείας υπηρεσιών Accurate είναι έξαλλοι με τον πρόεδρο. Πρόκειται για μία επιχείρηση, που λειτουργεί από το 1890 στη νότια Μασαχουσέτη και παρέχει εξειδικευμένο νοσοκομειακό εξοπλισμό για νεογνά. Είναι όλα όσα έχουν απομείνει από αυτό που κάποτε ήταν μια πολύ μεγαλύτερη παραγωγική μονάδα, την οποία η οικογένεια Τεϊξέιρα έκλεισε το 1990, αναδιαμορφώνοντας την επιχείρησή της σε μια επιχείρηση κυρίως αποθήκευσης και διανομής (logistics).

Απ΄ όταν ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ άρχισε να επιβάλλει σαρωτικούς δασμούς η οικογενειακή επιχείρηση ήρθε πίσω για πολλούς λόγους. Δεν μπορούν να κάνουν σχεδιασμό λόγω των μέτρων Τραμπ για τους δασμούς αλλά λόγω και των δυσκολιών ανεύρεσης προσωπικού, αφού έχει κάνει αλλαγές στη νομοθεσία για το μεταναστευτικό.

«Οι δασμοί είναι μια κακή πολιτική και τελικά θα μας στοιχειώσουν», ανέφερε, σύμφωνα με το BBC, ο κ. Τεϊξέρα.

Ο Ν. Τραμπ έκανε την προεκλογική εκστρατεία του για την προεδρία με την υπόσχεση μιας καλύτερης οικονομίας, η οποία εν μέρει υποκινήθηκε από δασμούς που, όπως είπε, θα μείωναν το κόστος και θα εγκαινίαζαν μια νέα χρυσή εποχή.

Το μήνυμα αποδείχθηκε σωτήριο για τον ίδιο γιατί κατάφερε να σημειώσει απροσδόκητες διεισδύσεις σε περιοχές της εργατικής τάξης που θεωρούνταν εδώ και καιρό προπύργια των Δημοκρατικών. Μάλιστα ήταν η πρώτη του νίκη του Τραμπ στο Φολ Ρίβερ, και η πρώτη νίκη Ρεπουμπλικανού εδώ κι έναν  αιώνα.

Τώρα, σχεδόν εννέα μήνες μετά την έναρξη της θητείας του προέδρου, καθώς οι δασμοί τίθενται σε ισχύ, το χάσμα μεταξύ της ρητορικής του Τραμπ, ο οποίος καυχιέται για επενδύσεις που εισρέουν στη χώρα, και της πραγματικότητας στην πράξη, σε μέρη όπως το Φολ Ρίβερ, αρχίζει να φαίνεται.

Η αύξηση της απασχόλησης στις ΗΠΑ έχει επιβραδυνθεί απότομα φέτος , συμπεριλαμβανομένου του τομέα της μεταποίησης. Μετά την επέκταση μετά την πανδημία, οι μισθοδοσίες στις μεταποιητικές εταιρείες έχουν συρρικνωθεί φέτος, με αποτέλεσμα την απώλεια 12.000 θέσεων εργασίας μόνο τον περασμένο μήνα.

Οι έρευνες για τις επιχειρήσεις δείχνουν ότι η δραστηριότητα στον τομέα βρίσκεται σε συρρίκνωση. Το 71% των κατασκευαστών που ερωτήθηκαν, τον προηγούμενο μήνα από το παράρτημα της Ομοσπονδιακής Τράπεζας του Ντάλας δήλωσαν ότι οι δασμοί, οι οποίοι κυμαίνονται από 10% έως 50% στις περισσότερες εισαγωγές, είχαν ήδη αρνητικό αντίκτυπο στις δραστηριότητές τους, αυξάνοντας το κόστος των πόρων και βλάπτοντας τα κέρδη.

«Τότε θα τηλεφωνήσουν για να δουν αν μπορούν να κάνουν ένα λίγο διαφορετικό είδος συμφωνίας, όπως να ανοίξουν τη χώρα τους στο εμπόριο».

Υπενθυμίζεται ότι ο πρόεδρος Τραμπ δήλωσε την Τετάρτη ότι θα αποστείλει επιστολές σε περισσότερες από 150 χώρες, καθώς σχεδιάζει ένα μπαράζ δασμών που θα τεθούν σε ισχύ την 1η Αυγούστου, συμπεριλαμβανομένων επιβαρύνσεων στις εισαγωγές φαρμακευτικών προϊόντων και ημιαγωγών, όπως μετέδωσαν Reuters και Bloomberg.

«Θα στείλουμε απλώς μια ειδοποίηση πληρωμής, και αυτή θα αναφέρει ποιος θα είναι ο δασμολογικός συντελεστής», είπε ο Τραμπ. «Όλα θα είναι τα ίδια για όλους, για αυτήν την ομάδα», δήλωσε κατά τη διάρκεια συνάντησης που είχε με τον πρίγκιπα διάδοχο του Μπαχρέιν, Σαλμάν μπιν Χαμάντ αλ Χαλίφα, στον Λευκό Οίκο, διευκρινίζοντας ότι «δεν είναι μεγάλες χώρες και δεν κάνουν και τόσες πολλές δουλειές. Όχι σαν αυτές με τις οποίες έχουμε συμφωνήσει, όπως η Κίνα, η Ιαπωνία».

Νωρίτερα, ο Τραμπ είχε δηλώσει ότι οι δασμοί στα φάρμακα και τα τσιπ θα τεθούν σε εφαρμογή τον Αύγουστο, παράλληλα με τους λεγόμενους «αμοιβαίους» δασμούς που είχαν ανασταλεί τον Απρίλιο, καθώς και με τους ήδη προγραμματισμένους δασμούς στις εισαγωγές χαλκού.

Αυτή τη στιγμή, όλες οι χώρες πληρώνουν έναν επιπλέον βασικό δασμό 10% που όρισε ο Τραμπ τον Απρίλιο. Ο Τραμπ είχε προηγουμένως δηλώσει ότι ο νέος αυτός βασικός δασμός θα μπορούσε να ανέβει στο 15 έως 20%, αλλά δεν ανέφερε δασμολογικό συντελεστή την Τετάρτη.

Την περασμένη εβδομάδα, ο Τραμπ ανακοίνωσε την επιβολή δασμών 35% σε καναδικά προϊόντα, ενώ ακολούθησαν εξαγγελίες για δασμούς 30% σε αγαθά από το Μεξικό και την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η ΕΕ έχει ήδη ετοιμάσει μια εκτενή λίστα αντιμέτρων, η οποία προβλέπει επιβολή δασμών σε αμερικανικά προϊόντα συνολικής αξίας 84 δισεκατομμυρίων δολαρίων, σε περίπτωση αποτυχίας των διαπραγματεύσεων.

Οι επιστολές του Τραμπ έχουν, κατά καιρούς, ανατρέψει μήνες επίπονων εμπορικών διαπραγματεύσεων. Ο ίδιος πάντως δηλώνει ότι παραμένει ανοιχτός σε διαφορετικές συμφωνίες, ενώ χαρακτηρίζει τις επιστολές του ως «τις ίδιες τις συμφωνίες».

«Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής έχουν υποστεί αφαίμαξη εμπορικά  (και στρατιωτικά!), από φίλους και εχθρούς εξίσου, εδώ και δεκαετίες. Αυτό είχε κόστος τρισεκατομμυρίων δολαρίων και δεν είναι πλέον βιώσιμο – και ποτέ δεν ήταν», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Ακολούθως κάλεσε τις ξένες κυβερνήσεις να αναγνωρίσουν την ανάγκη αναπροσαρμογής της αμερικανικής στάσης, λέγοντας ότι «οι χώρες θα έπρεπε να κάτσουν και να πουν: “Σας ευχαριστούμε για την πολύχρονη δωρεάν διαδρομή, αλλά καταλαβαίνουμε ότι τώρα πρέπει να κάνετε το σωστό για την Αμερική.”

Κι εμείς θα πρέπει να απαντήσουμε: «Σας ευχαριστούμε που κατανοείτε την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε. Το εκτιμούμε βαθύτατα!».

Έχει καταδικαστεί αμετάκλητα σε ισόβια δεσμά το 2019 και βρίσκεται σήμερα φυλακισμένος σε κατάστημα κράτησης υψίστης ασφαλείας στις ΗΠΑ.

Το όνομά του ήρθε και πάλι στη δημοσιότητα λόγω της σύλληψης του 32χρονου γιού του στο Μεξικό που πυροδότησε άγριες ταραχές μεταξύ συμμοριών και σωμάτων ασφαλείας με δεκάδες νεκρούς.

Το Μεξικό και το εμπόριο κοκαΐνης

Το Μεξικό, έζησε για πολλά χρόνια σε συνθήκες πλήρους αναρχίας και απανωτών μικρών ή και μεγάλων εμφυλίων πολέμων, ανάμεσα στις πόλεις-κλειδιά για το αδιάκοπο αλισβερίσι όπιου, μαριχουάνας και αργότερα κοκαΐνης, ηρωίνης, αμφεταμίνης και κρακ.

Η κατάσταση ηρέμησε για πρώτη φορά στα τέλη της δεκαετίας του 70, όταν εμφανίστηκε στο προσκήνιο ο Μιγκέλ Άνχελ Φέλιξ Γκαγιάρδο, πρώην αστυνομικός με τεράστια όνειρα και δίψα για χρήμα και εξουσία. Ο νεαρός Μεξικανός ξεκίνησε να χτίζει την αυτοκρατορία του, καλλιεργώντας τεράστιες φυτείες μαριχουάνας, μαζί με τον στενό του φίλο και γεωπόνο Ραφαέλ Κουιντερό, αλλά γρήγορα επεκτάθηκε στη διακίνηση κοκαΐνης, αντιλαμβανόμενος ότι οι Κολομβιανοί έψαχναν συνεργασία και ένα εύκολο και γρήγορο πέρασμα στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Εκμεταλλευόμενος τις διασυνδέσεις του στην Κολομβία ο Γκαγιάρδο κατάφερε να ενώσει όλα τα καρτέλ της χώρας του σε μία μεγάλη, ισχυρή ομοσπονδία. Και αυτό σίγουρα ήταν τεράστια επιτυχία. Αν ο Εσκομπάρ στην Κολομβία πλήρωσε τις τεράστιες, πολιτικές φιλοδοξίες του, ο Μιγκέλ πλήρωσε το γεγονός ότι δολοφόνησε τον Αμερικανό πράκτορα της Δίωξης Ναρκωτικών Κίκι Καμαρένα, μετά από πολλές ημέρες απάνθρωπων, αποτρόπαιων βασανισμών.

Μετά την σύλληψη του το 1989 από τον μεξικανικό στρατό στην έπαυλη του στη Γουδαλαχάρα, ο χάρτης της διακίνησης ναρκωτικών στην χώρα της κεντρικής Αμερικής άλλαξε ριζικά για άλλη μία φορά. Δίνοντας τη δυνατότητα στα αφεντικά όλων των ισχυρών καρτέλ του Μεξικό να οραματιστούν τους εαυτούς τους ως τον απόλυτο αρχηγό αυτού του παιχνιδιού.

Κι όμως το ερώτημα δεν ήταν ποτέ ποιος απ’ όλους είναι ο πιο ισχυρός. Το μοναδικό ζητούμενο ήταν ποιος απ’ όλους θα εξυπηρετούσε καλύτερα την ανάγκη της κυβέρνησης και των ΗΠΑ για ειρηνική συνύπαρξη ανάμεσα στις διάφορες οργανώσεις.

Χοακίν Γκουσμάν ή Chapo

Γιος ενός μικροκαλλιεργητή όπιου στην επαρχία Σιναλόα του Μεξικό, ο Χοακίν Γκουσμάν, είχε το παρατσούκλι «Chapo», λόγω του χαμηλού του αναστήματος. Η ιστορία λέει πως η μητέρα του πάντα πίστευε ότι όσο μπόι έλειπε από τον αγαπημένο της Χοακίν το είχε κερδίσει σε μυαλό και πείσμα.

Και πράγματι αυτό το νεαρό αγόρι που μεγάλωνε σε ένα φτωχό χωριατόσπιτο και είχε μία βαθιά συγκρουσιακή σχέση με τον πατέρα του (ο Εμίλιο ήταν αλκοολικός και υπήρξε πολύ βίαιος απέναντι του), έψαχνε από νωρίς να βρει τρόπους για να ξεφύγει από τη μίζερη ζωή του. Και, φυσικά, να επεκτείνει την μικρή, οικογενειακή επιχείρηση.

Έτσι, στα τέλη της δεκαετίας του 1970 ο Ελ Τσάπο ξεκίνησε να δουλεύει με τον ανερχόμενο έμπορο ναρκωτικών Χέκτορ Λουίς Πάλμα Σαλαζάρ και στη συνέχεια μπήκε στην ομάδα του Μιγκέλ Φέλιξ Γκαγιάρδο, σε επιβλέποντας αρχικά τις επιχειρηματικές δραστηριότητες της ομοσπονδίας.

Η ιδέα

Το 1985, ωστόσο, ο Τσάπο είχε μία ιδέα. Μία καταπληκτική ιδέα που δεν είχε κανένας άλλος πριν από αυτόν. Εντόπισε ένα έρημο σπίτι στα σύνορα του Μεξικό με την Καλιφόρνια από την πλευρά των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Το σπίτι ήταν τόσο κοντά στο Μεξικό ώστε μπορούσες να το δεις πεντακάθαρα από το συρματόπλεγμα που χώριζε τις δύο χώρες.

Τι στεκόταν, λοιπόν, ανάμεσα στον Χοακίν Γκουσμάν και στον πιο γρήγορο τρόπο που σκέφτηκε ποτέ άνθρωπος για να περάσει ναρκωτικά από την κεντρική στην βόρεια Αμερική; Μόλις 600 μέτρα. Σκάβοντας ένα τούνελ που συνέδεε μία αποθήκη στην επαρχία Τιχουάνα του Μεξικό με το σπίτι που αγόρασε στην πλευρά των ΗΠΑ, ο Τσάπο ήταν έτοιμος να διακινήσει αμέτρητους τόνους κοκαΐνης σε χρόνο ρεκόρ για λογαριασμό του Εσκομπάρ, παρακάμπτοντας τους αδελφούς Αβεντάνιο, αρχηγούς του καρτέλ της επαρχίας Τιχουάνα.

Όταν εκείνοι αντιλήφθηκαν τι συνέβη μία τεράστια βεντέτα, η οποία κρατάει δεκαετίες, πυροδοτηθηκε από την αρχή με μία άγρια ανταλλαγή πυρών και στυγερών δολοφονιών, κυρίως από την πλευρά των Αβεντάνιο που δεν ήταν έτοιμοι να δεχτούν ότι ο μικροσκοπικός Τσάπο είχε επιχειρήσει να τους κοροϊδέψει. Όταν οι Αβεντάνιο δολοφόνησαν την σύζυγο και τα παιδιά του πιο κοντινού του συνεργάτη, Χέκτορ «Ελ Γκουέρο» Σαλαζάρ, ο Τσάπο ορκίστηκε εκδίκηση. Έκανε όμως τόση φασαρία στην προσπάθεια του να ξεφορτωθεί τους ορκισμένους εχθρούς του που οι αρχές του Μεξικό και των ΗΠΑ διέταξαν την σύλληξη του τον Μάιο του 1993.

Η σύλληψη

Αυτή ήταν η ευκαιρία του Θεσμικού Επαναστατικού Κόμματος του Μεξικό (PRI), το οποίο κατείχε την εξουσία για επτά ολόκληρες δεκαετίες, να αποδείξει στην κοινή γνώμη ότι έκανε σωστά την δουλειά του.

Η σύλληψη του Τσάπο, του διαβόητου εμπόρου ναρκωτικών πάνω στον οποίο έριξαν τα πάντα, ακόμα και μία δολοφονία για την οποία δεν είχε ιδέα (αυτή του καρδινάλιου της Γουαδαλαχάρα) θα λειτουργούσε σαν τη μεγαλύτερη ένδειξη ότι η κυβέρνηση μαχόταν στα αλήθεια την διακίνηση ναρκωτικών στην χώρα και ότι δεν είχε την παραμικρή σχέση με τους βαρώνους και τα αφεντικά.

Ο Τσάπο μεταφέρθηκε σε φυλακή υψίστης ασφαλείας στην πόλη Almoloya όπου παρέμεινε για 2 χρόνια. Οι πληροφορίες λένε ότι πέρασε ένα τεράστιο διάστημα σε συνεχή απομόνωση, σε έναν ατελείωτο πόλεμο νεύρων από την πλευρά των αρχών. Τελικά το 1995, μετά από συμφωνία με την κυβέρνηση, μεταφέρθηκε σε άλλο σωφρονιστικό ίδρυμα, με αρκετά πιο χαλαρό σύστημα λειτουργίας και μεγαλύτερη ανοχή, απ’ όπου κατάφερε να δραπετεύσει το 2001. Λέγεται ότι σχεδίαζε την απόδραση του για πολλά χρόνια, ήδη από την εποχή που βρισκόταν στην φυλακή της Almoloya, κάτι που όμως δεν θα ήταν εφικτό με τα δρακόντεια μέτρα ασφαλείας που επικρατούσαν στο εν λόγω ίδρυμα.

Η απόδραση

Τελικά δωροδοκώντας τους φύλακες, τον διευθυντή της φυλακής, τους υπεύθυνους ασφαλείας και σχεδόν όποιον μιλούσε ισπανικά και έτυχε να βρεθεί στον δρόμο του, ο Τσάπο κατάφερε να διαφύγει νύχτα από τη φυλακή σε μία από τις πιο κινηματογραφικές αποδράσεις όλων των εποχών. Κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουρία πώς κατάφερε να βγει από το σωφρονιστικό ίδρυμα, με τον ίδιο να ισχυρίζεται ότι απλά κρύφτηκε σε έναν κάδο με άπλυτα ρούχα. Κάτι που, όμως, αμφισβητήθηκε έντονα από βιογράφους, τον διεθνή Τύπο και μέλη της μεξικανικής κυβέρνησης και αντιπολίτευσης.

Η ημέρα της σύλληψης του Χοακίν Ελ Τσάπο Γκουσμάν τον Μάιο του 1993.

Όσο ο Τσάπο παρέμενε στη φυλακή η εγκληματική οργάνωση του συνέχισε ανενόχλητη το έργο του, χτίζοντας μέρα-μέρα την γιγάντια αυτοκρατορία του. Με την επιστροφή του στα πράγματα το 2001 η ιδέα για μία νέα ομοσπονδία αντίστοιχη με εκείνη που είχε φτιάξει ο Μιγκέλ Φέλιξ Γκαγιάρδο πριν από αρκετά χρόνια ήταν στο τραπέζι ξανά. Αυτή τη φορά το μεγάλο αφεντικό δεν θα μπορούσε να είναι άλλο από τον Χοακίν Γκουσμάν, το φτωχό παιδί που έγινε ο πιο ισχυρός βαρώνος ναρκωτικών στον κόσμο. Βέβαια, οι «διοικητές» των υπόλοιπων καρτέλ του Μεξικό δεν τον δέχτηκαν με ανοικτές αγκάλες. Χρειάστηκε μία νέα συμφωνία με την κυβέρνηση, μία συμφωνία που θα του εξασφάλιζε ότι κανείς δεν θα τον κυνηγούσε πια, ώστε να ανοίξει ο δρόμος του Τσάπο ως ο ένας και μοναδικός αρχηγός του εμπορίου ναρκωτικών σε ολόκληρο το Μεξικό. Η πολυπόθητη συμφωνία ήρθε όταν ο Γκουσμάν κατάφερε να παραδώσει στις αρχές τον Μπενχαμίν Αβεντάνιο, άσπονδο εχθρό του και ανεπιθυμήτο, πλέον, από τη Δίωξη Ναρκωτικών της Αμερικής.

Στη λίστα του Forbes

Για περισσότερα από 10 χρόνια ο Ελ Τσάπο υπήρξε ένας από τους ισχυρότερους ανθρώπους στον κόσμο, ελέγχοντας πάνω από το 50% της συνολικής ποσότητας ναρκωτικών που φτάνουν κάθε χρόνο στις ΗΠΑ H περιουσία του δεν μπορεί να υπολογιστεί με ακρίβεια, αλλά ενώ ο Πάμπλο Εσκομπάρ ήταν αναγκασμένος να κρύβει σε μουχλιασμένες τρύπες τις δέσμες με τα χαρτονομίσματα του, ο Ελ Τσάπο κατάφερε να μπει στη λίστα του Forbes με τους πιο επιδραστικούς δισεκατομμυριούχους στον κόσμο για το 2009.

Ήταν παντρεμένος ταυτόχονα με τέσσερις -τουλάχιστον- γυναίκες, οι οποίες, σύμφωνα πάντα με πηγές και βιογράφους, τον αγαπούσαν τρελά και συνεχίζουν να τον αγαπούν, ενώ μιλούν μόνο για την καλή πλευρά του χαρακτήρα του.

Πιο γνωστή απ’ όλες, η εξωτικής ομορφιάς Έμμα Κορονέλ, η οποία ήταν μόλις 18 χρονών την ημέρα του γάμου τους. Χαρακτηριστική είναι η αδυναμία της στα πανάκριβα κοσμήματα και αξεσουάρ και στα πολυτελή ταξίδια.

Σύγχρονος Ρομπέν των Δασών

Μια καλή εξήγηση για τους λόγους για τους οποίους ο Χοακίν Γκουσμάν κατάφερε να συνεχίσει ανενόχλητος για τόσο μεγάλο διάστημα την εγκληματική του δραστηριότητα ήταν το γεγονός ότι είχε άψογες σχέσεις με την κυβέρνηση του Μεξικό όπως επίσης το ότι είχε την κοινή γνώμη της χώρας του με το μέρος του.

Ο φτωχός λαός τον λάτρευε, μάλιστα στο Μεξικό είναι γνωστός ως «ο σύγχρονος Ρομπέν των Δασών». Δεν είναι καθόλου λίγοι εκείνοι που υποστηρίζουν ότι ο Ελ Τσάπο υπήρξε ένας χαμηλών τόνων άντρας που απλά δραστηριοποιούνταν σε μία επιχείρηση για την οποία οι Αρχές γνώριζαν τα πάντα.

Ένας «ήσυχος» βαρώνος που γινόταν βίαιος μόνο όταν τον απειλούσες. Πόσο εφικτό είναι το να ισχύουν όλα τα παραπάνω για κάποιον που έχει διατάξει τις δολοφονίες δεκάδων ανθρώπων, έχει κατηγορηθεί για βιασμούς και έχει διακινήσει τεράστιες ποσόσητες κοκαϊνης, ηρωίνης, αμφεταμινών και κρακ στην Αμερική, παραμένει ανοικτό σε ερμηνείες και είναι πάρα πολύ συζητήσιμο.

Η εμφύλια σύρραξη και ο Σον Πέν

Ήταν τελικά μία εμφύλια σύρραξη μέσα στο ίδιο του το καρτέλ που προκάλεσε μία σειρά αλυσιδωτών γεγονότων τα οποία οδηγήσαν τελικά στην δεύτερη σύλληψη του το 2014. Και αυτή η ιστορία κράτησης κατέληξε σε έναν αληθινό διασυρμό των μεξικανικών φυλακών με τον Τσάπο να διαφεύγει ξανά από ίδρυμα υψίστης ασφαλείας, αυτή τη φορά με τον τρόπο που γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα. Σκάβοντας ένα τούνελ.

Αν η πρώτη του απόδραση του 2001 είχε χαρακτηρισθεί κινηματογραφική, η δεύτερη ξεπερνούσε κάθε φαντασία.

Στα τέλη του 2015 ο Τσάπο βρίσκεται κρυμμένος στα βάθη της ζούγκλας του Μεξικό. Εκεί τον συνάντησε ο Σον Πεν, ο μοναδικός Αμερικανός που μπόρεσε να φτάσει στο κρησφύγετο του με την συμβολή της φίλης του, της ηθοποιού Κέιτ ντελ Καστίγιο.

Η συνέντευξη που πήρε από τον αρχιβαρώνο ναρκωτικών για το περιοδικό Rolling Stone προκάλεσε αναστάτωση στην Αμερική με τον διάσημο ηθοποιό να αναγκάζεται στο τέλος να υποδείξει την ακριβή τοποθεσία του δραπέτη Τσάπο στις Αρχές. Το 2016 ο Χοακίν Γκουσμάν συλλαμβάνεται ξανά. Την στιγμή που πληροφορείται την έκδοση του στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής ξεσπά σε κλάματα μέσα στο κελί του.

Ο πιο αμφιλεγόμενος εγκληματίας

Κατά πάσα πιθανότατα ο Ελ Τσάπο είχε σκεφτεί ότι ακόμα κι αν τον συλλάβουν ξανά, αυτός θα βρει και πάλι τον τρόπο να δραπεύσει. Όπως ο ίδιος συνηθίζει να λέει «δεν το βάζω ποτέ κάτω». Μπορεί, από την άλλη, αυτή τη φορά να έχει στα αλήθεια κουραστεί.

Το μόνο σίγουρο είναι πως ο Γκουσμάν έχει υπάρξει ο πιο αμφιλεγόμενος εγκληματίας τόσο μεγάλης εμβέλειας.

Με την Αμερική να καλωσορίζει πανηγυρικά την έκδοση του και το Μεξικό να πονά για τον άντρα που βοήθoυσε για πάρα πολλά χρόνια αμέτρητους φτωχούς ανθρώπους σε ανάγκη, μάλλον είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι αυτή η ιστόρια είναι αρκετά σύνθετη και πολυεπίπεδη και έχει κυρίως να κάνει με την πραγματικότητα σε μία μακρινή χώρα για την οποία δεν γνωρίζουμε με βεβαιότητα παρά ελάχιστα πράγματα.

Εκτός από αυτό: Eνώ ο Εσκομπάρ έφτιαχνε ζωολογικούς κήπους μέσα στο ράντσο του και ο Μιγκέλ Γκαγιάρδο αγόραζε το ένα ρόλεξ μετά το άλλο, ο Ελ Τσάπο ζούσε μόνιμα on the run σε μία ακραία επικίνδυνη ζωή, η οποία τελικά βρήκε στη μικρή οθόνη την αντιμετώπιση που της αναλογούσε μέσα από την ομώνυμη παραγωγή του Netflix.

O αστικός μύθος λέει ότι η μεγαλύτερη σπατάλη που έκανε ποτέ ήταν την ημέρα που επικήρυξε το κεφάλι του Ντόναλντ Τραμπ για 100 εκατομμύρια δολάρια. Ένα πραγματικά αστρονομικό ποσό για να ξοδέψει κανείς μόνο και μόνο για να ικανοποιήσει την οργή του για εκείνο το τείχος στα σύνορα ΗΠΑ και Μεξικού. Αλήθεια, ψέμματα; Ποιος ξέρει.

ΠΗΓΗ: in.gr