Όσοι δεν διαθέτουμε σκευή νομικής γνώσης αλλά μόνο την εμπειρία και την κοινή λογική θα προβληματιστούμε σχετικά. Γιατί “εν συνόλω”; Φερ’ ειπείν, μία δικαστική απόφαση ή μία αγόρευση εισαγγελέα, ή, ακόμα περισσότερο, η παγκοίνως γνωστή και ομολογούμενη καθυστέρηση στην απονομή δικαιοσύνης δεν χρήζει κριτικής, ακόμα και αμφισβήτησης;

Από την δίκη της εγκληματικής οργάνωσης “Χρυσή Αυγή” έως αυτές των Λιγνάδη και Φιλιππίδη (με εκείνη την προκλητική και σεξιστική αμφισβήτηση εισαγγελικού λειτουργού για τα περί βιασμού) και της “Κιβωτού“, κι από την ανακριτική έρευνα για την τραγωδία των Τεμπών έως την πρωτόδικη απόφαση για τις υποκλοπές –και άλλα πολλά-, αθροίζεται ένα “σύνολο” που δεν είναι λογικό να γίνεται αποδεκτό ως τέτοιο άνευ δεύτερης σκέψης και κριτικής.

Στο κάτω κάτω της γραφής οι δικαστές είναι άνθρωποι, επηρεάζονται από την περιρρέουσα μιντιακή ατμόσφαιρα, τις κομματικές αντιπαραθέσεις και το κοινό αίσθημα. Κάποιοι έχουν στο πίσω μέρος του μυαλού τους και την υπηρεσιακή τους εξέλιξη, έχουν τις δικές τους φιλοδοξίες. Αυτονόητα.

Η ιστορία του μυλωνά του Πότσδαμ και το “υπάρχουν δικαστές στο Βερολίνο” είναι καθηλωτική ως αφήγημα, πόρρω, όμως, απέχει από την πραγματικότητα. Ακόμα περισσότερο η άλλη ιστορία της εμβληματικής Ρουθ Μπέιντερ Γκίνσμπεργκ που τόλμησε να συγκρουστεί με τον Ντόναλντ Τραμπ. Άλλα δικαιϊκά συστήματα, άλλωστε, άλλος ο τρόπος εκλογής της ηγεσίας της Δικαιοσύνης (αυτό που επιτέλους θέλουμε να αλλάξουμε με την Συνταγματική αναθεώρηση- αλλά να δούμε πώς), άλλες πολιτικές και θεσμικές κουλτούρες.

Το ερώτημα, λοιπόν, επιστρέφει: μπορεί καθένας από εμάς να αξιολογεί, να κρίνει, ακόμα και να διαφωνεί με μία δικαστική απόφαση ή και με τις εκάστοτε παρεμβάσεις της ηγεσίας της Δικαιοσύνης;Συμπληρωματικά: ιδιαίτερα όταν η εμπειρία δείχνει ότι δεν υπήρξε καμία κυβέρνηση στη σύγχρονη ιστορία που να μην προσπάθησε να επηρεάσει (επιεικώς) την λειτουργία της.

Η απάντηση δεν μπορεί παρά να είναι καταφατική με βάση την κοινή λογική. Αλλά και όσοι πολιτικοί επικαλούνται την ανάγκη του “εν συνόλω” σεβασμού, μήπως κατά το παρελθόν, από άλλες θέσεις, έψεξαν δικαστές και δικαστικές αποφάσεις; Μην το ψάχνετε, αναμφίβολα.

Η Δικαιοσύνη είναι θεμελιακός θεσμός και οι λειτουργοί της οι θεματοφύλακες. Δεν είναι, όμως, όλοι ίδιοι και δεν υπάρχει κάποιο εγχειρίδιο ορθής λειτουργίας. Μόνο η συνείδηση…

Να ακούς πριν μιλήσεις

Ο πιο άμεσος τρόπος να κερδίσεις την εμπιστοσύνη του παιδιού σου είναι να το ακούς πραγματικά. Όχι απλώς να περιμένεις τη σειρά σου για να μιλήσεις, αλλά να είσαι πλήρως παρών.

Να ακούς χωρίς κριτική, χωρίς διακοπές και χωρίς προσπάθεια να «διορθώσεις» τα συναισθήματά του. Όταν ένα παιδί νιώθει ότι η φωνή του ακούγεται και μετράει, μαθαίνει να ανοίγεται ξανά και ξανά.

Η συνέπεια γεννά ασφάλεια

Η εμπιστοσύνη δεν προκύπτει από λόγια ή υποσχέσεις, αλλά από τη συνέπεια στις πράξεις. Αν υποσχεθείς κάτι, να το τηρήσεις. Αν δεν μπορείς, εξήγησε γιατί.

Οι γονείς που παραμένουν σταθεροί και ειλικρινείς διδάσκουν, χωρίς να το καταλαβαίνουν, ότι ο λόγος τους μετράει — ένα πολύτιμο μάθημα για κάθε παιδί στον κόσμο της αβεβαιότητας.

Οι μικρές στιγμές που κάνουν τη διαφορά

Η εμπιστοσύνη δεν χτίζεται με μεγάλα λόγια, αλλά με τις καθημερινές στιγμές:

• Πώς αντιδράς σε ένα λάθος του παιδιού.
• Πώς το στηρίζεις όταν φοβάται.
• Πώς κρατάς την ψυχραιμία σου όταν όλα φαίνονται δύσκολα.

Κάθε πράξη κατανόησης αντί για θυμό στέλνει το μήνυμα: «Μπορείς να μου μιλήσεις χωρίς φόβο».

Η ειλικρίνεια ως οδηγός

Ακόμα κι αν η αλήθεια φαίνεται δύσκολη ή πονάει, πες την. Τα παιδιά καταλαβαίνουν πότε κάτι δεν πάει καλά, και αν δεν ακούσουν την αλήθεια από εσένα, θα τη βρουν αλλού.

Με την ειλικρίνεια δεν χτίζεις απλώς εμπιστοσύνη — δείχνεις σεβασμό, και ο σεβασμός είναι ο πυρήνας κάθε βαθιάς σχέσης.

Το παράδειγμα είναι η δύναμή σου

Τα παιδιά μαθαίνουν περισσότερο από αυτό που βλέπουν, παρά από αυτό που ακούν. Θέλεις να σε εμπιστεύονται; Δείξε πρώτος εμπιστοσύνη.

Θέλεις να είναι ειλικρινή; Δείξε τι σημαίνει να παραδέχεσαι τα λάθη σου. Οι πράξεις σου είναι ο καθρέφτης τους και αυτόν τον καθρέφτη κοιτούν καθημερινά.

Όπως κάθε πολύτιμο πράγμα, η εμπιστοσύνη χρειάζεται συνέχεια και φροντίδα. Δεν χτίζεται μια φορά και τελειώνει — είναι μια διαρκής διαδικασία που εξελίσσεται μαζί με το παιδί.

Με συνεχή παρουσία, αλήθεια και ανοιχτή επικοινωνία, η εμπιστοσύνη παραμένει το νήμα που σας ενώνει, όσα χρόνια κι αν περάσουν. Η πιο δυνατή σχέση δεν είναι αυτή που δεν αντιμετώπισε δυσκολίες, αλλά αυτή που άντεξε, στηριζόμενη στην αγάπη και την αλήθεια. Όποιος χτίζει εμπιστοσύνη με το παιδί του, προσφέρει το πιο πολύτιμο δώρο που μπορεί να δώσει ένας γονιός.

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε δείγμα περίπου 107.000 ασθενών σε περισσότερους από 1.800 παρόχους πρωτοβάθμιας περίθαλψης σε 19 χώρες (Αυστραλία, Βέλγιο, Καναδάς, Τσεχία, Γαλλία, Ελλάδα, Ισλανδία, Ιταλία, Λουξεμβούργο, Κάτω Χώρες, Νορβηγία, Πορτογαλία, Ρουμανία, Σαουδική Αραβία, Σλοβενία, Ισπανία, Ελβετία, Ουαλία και ΗΠΑ). Η μελέτη επικεντρώθηκε σε άτομα ηλικίας 45 ετών και άνω, καθώς αυτή η ηλικιακή ομάδα έχει τις πιο περίπλοκες ανάγκες περίθαλψης.

Βασικά ευρήματα της έρευνας για την Ελλάδα

Σύμφωνα με την έκθεση που δημοσιεύθηκε την Πέμπτη 20/2 από τον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), η κατάσταση στην Ελλάδα αποτυπώνεται ως εξής:

• Το 69% των ατόμων με χρόνιες παθήσεις αναφέρουν ότι έχουν καλή σωματική υγεία, ενώ το 78% δηλώνει ότι απολαμβάνει καλή ψυχική υγεία. Τα ποσοστά αυτά είναι κοντά στον μέσο όρο των Ερευνών Δεικτών που αναφέρουν οι ασθενείς (PaRIS) του ΟΟΣΑ.
• Μόνο το 37% των ασθενών με χρόνιες παθήσεις αισθάνονται σίγουροι για τη διαχείριση της υγείας τους, ποσοστό χαμηλότερο από τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ (59%) και 55 ποσοστιαίες μονάδες χαμηλότερο από τη χώρα με τις υψηλότερες επιδόσεις.
• Μόλις το 9% των ατόμων με χρόνιες παθήσεις στην Ελλάδα εμπιστεύεται τη χρήση πληροφοριών υγείας από το διαδίκτυο, σε σύγκριση με τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ που ανέρχεται στο 19% (εύρος 5%-34%).
• Λιγότεροι από 1 στους 4 πολίτες (24%) με δύο ή περισσότερες χρόνιες παθήσεις λαμβάνουν τακτικές διαβουλεύσεις διάρκειας άνω των 15 λεπτών από μονάδες πρωτοβάθμιας περίθαλψης, ποσοστό χαμηλότερο από τον μέσο όρο του 47%.
• Μόλις το 3% των ασθενών με χρόνιες παθήσεις συνεργάζονται με μονάδες που μπορούν να ανταλλάσσουν ηλεκτρονικά ιατρικούς φακέλους, τη στιγμή που ο μέσος όρος του ΟΟΣΑ είναι 57%.
• Μόνο το 36% των ατόμων με χρόνιες παθήσεις εμπιστεύονται το σύστημα υγειονομικής περίθαλψης, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό στις χώρες του ΟΟΣΑ φτάνει το 62%. Στους άνδρες στην Ελλάδα το ποσοστό εμπιστοσύνης αγγίζει το 43%, ενώ στις γυναίκες περιορίζεται στο 31%.

Σύμφωνα με την έκθεση, οι ασθενείς στην Ελλάδα βιώνουν χειρότερη εμπειρία από τις υπηρεσίες υγείας σε σύγκριση με τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ, παρόλο που τα αποτελέσματα υγείας βρίσκονται σε συγκρίσιμο επίπεδο. Η αξιολόγηση αυτή βασίζεται σε 10 βασικά κριτήρια, όπως η σωματική και ψυχική υγεία, η κοινωνική λειτουργικότητα, η ποιότητα φροντίδας και η εμπιστοσύνη στο σύστημα υγείας.

Προβλήματα και προκλήσεις του ΕΣΥ

Η έκθεση υπογραμμίζει ότι το ΕΣΥ αντιμετωπίζει σοβαρές προκλήσεις, με την εμπιστοσύνη στις υπηρεσίες υγείας να αποτελεί κρίσιμο ζήτημα. Οι κύριοι λόγοι της χαμηλής εμπιστοσύνης περιλαμβάνουν:

• Υποχρηματοδότηση του συστήματος υγείας.
• Ανεπαρκής πρωτοβάθμια περίθαλψη, με αποτέλεσμα την αυξημένη πίεση στα νοσοκομεία.
• Μεγάλοι χρόνοι αναμονής για εξειδικευμένη θεραπεία.

Οι πιο συχνές χρόνιες παθήσεις στην Ελλάδα

Όπως αναφέρεται στην έκθεση, πάνω από το 80% των ατόμων ηλικίας 45 ετών και άνω που επισκέφθηκαν κάποια δομή πρωτοβάθμιας περίθαλψης τους τελευταίους έξι μήνες διαγνώστηκαν με τουλάχιστον μία χρόνια πάθηση, η οποία δεν είχε εντοπιστεί μέχρι εκείνη τη στιγμή. Οι συχνότερες χρόνιες παθήσεις στον ελληνικό πληθυσμό είναι:

• Υπέρταση
• Αρθρίτιδα
• Καρδιαγγειακά νοσήματα
• Διαβήτης

Αδυναμίες του ΕΣΥ

Σημαντική αδυναμία του ΕΣΥ αποτελεί η ανεπαρκής ανάπτυξη της πρωτοβάθμιας περίθαλψης, η οποία ιστορικά αντισταθμίζεται από τα νοσοκομεία και την εξειδικευμένη φροντίδα. Ωστόσο, η υπερβολική εξάρτηση από τα νοσοκομεία οδηγεί σε:

• Αυξημένη πίεση στα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών.
• Μεγάλους χρόνους αναμονής.
• Υψηλότερο κόστος για το σύστημα υγείας.

Προτάσεις του ΟΟΣΑ για βελτίωση της υγειονομικής περίθαλψης στην Ελλάδα

Η έκθεση προτείνει συγκεκριμένα μέτρα για την ενίσχυση του ελληνικού συστήματος υγείας, όπως:

• Ενίσχυση της πρωτοβάθμιας περίθαλψης με αύξηση του αριθμού των γενικών ιατρών και βελτίωση της πρόσβασης σε προληπτικές εξετάσεις.
• Αναβάθμιση των υποδομών και εκσυγχρονισμός του ιατρικού εξοπλισμού.
• Αύξηση της υποστήριξης και της αποζημίωσης των επαγγελματιών υγείας.
• Καθιέρωση ηλεκτρονικών φακέλων υγείας και προώθηση της τηλεϊατρικής για καλύτερη πρόσβαση και διαχείριση ασθενών.
• Στοχευμένες πολιτικές για τις αγροτικές περιοχές και επιδότηση ιατρικών δαπανών για τα χαμηλά εισοδήματα.
• Αύξηση της διαφάνειας στις πολιτικές υγείας και ενίσχυση της συμμετοχής των ασθενών στη λήψη αποφάσεων.

Σε μία στιγμή που η τοξικότητα κυριαρχεί από κάθε πλευρά, την ώρα που διατυπώνεται κριτική για καθυστερήσεις στη δικαστική διερεύνηση της τραγωδίας των Τεμπών (αρκετές από αυτές απολύτως δικαιολογημένες), κι ενώ ανώτατοι δικαστές δέχονται απειλητικά τηλεφωνήματος, η δήλωση Ανδρουλάκη απέχει από την “θεσμική συμπεριφορά” που ο ίδιος λέει ότι έχει το ΠΑΣΟΚ.

Ενδεχομένως, η περιπέτεια που πέρασε με την υπόθεση των υποκλοπών -όπου έχει χίλια δίκια- να τον οδήγησε στη συγκεκριμένη αναφορά. Ως άνθρωπος δικαιούται να έχει αμφιβολίες για τον τρόπο που χειρίστηκε την περίπτωσή του η Δικαιοσύνη. Ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, όμως, σε αυτή τη συγκυρία που καταρρέουν τα αναχώματα των θεσμών, προφανώς θα έπρεπε να είναι πιό προσεκτικός.

Έδωσε έτσι “πάσα” στον εκπρόσωπο Τύπου της Ν.Δ να τον κατηγορήσει.

Συγκεκριμένα, ο Νίκος Ρωμανός παραθέτει και τα ονόματα των στελεχών του ΠΑΣΟΚ που διαφοροποιήθηκαν:

«Μετά τη χθεσινή απαράδεκτη δήλωση του κ. Νίκου Ανδρουλάκη ότι δεν εμπιστεύεται τη Δικαιοσύνη, το ένα στέλεχος του κόμματός του μετά το άλλο τον αδειάζει. Η κ. Νάγια Γρηγοράκου, ο κ. Γιώργος Νικητιάδης και ο κ. Μανώλης Χριστοδουλάκης διαχώρισαν ξεκάθαρα τη θέση τους, αφήνοντάς τον μόνο του σε μια γραμμή θεσμικής εκτροπής.

Αν έχει απομείνει έστω και λίγη σοβαρότητα στο ΠΑΣΟΚ, ο κ. Ανδρουλάκης οφείλει να ανασκευάσει άμεσα, ζητώντας συγγνώμη και να βάλει τέλος στον κατήφορο που έχει επιλέξει, στην εμμονική του προσπάθεια να αντιγράψει τη Ζωή Κωνσταντοπούλου. Η Ελλάδα χρειάζεται υπεύθυνες πολιτικές δυνάμεις που σέβονται τους θεσμούς, όχι πολιτικούς αρχηγούς που τους υπονομεύουν για μικροκομματικά οφέλη».

«Θα ήμασταν όλοι ευχαριστημένοι αν μπορούσαμε να εξαλείψουμε τη Χαμάς από τον αέρα αλλά δεν μπορεί να γίνει αυτό. Χρειαζόμαστε «μπότες στο έδαφος». Στρατιώτες πρέπει να μπουν εκεί για αρκετές εβδομάδες ή μερικούς μήνες για να διασφαλιστεί πως έχει εξαλειφθεί κάθε στρατιωτική δυνατότητα της Χαμάς. Οπότε θα υπάρξει χερσαία επέμβαση.

Όμως υπάρχουν πολλοί παράγοντες που την περιορίζουν. Ο πρώτος είναι οι όμηροι. Και πρέπει να τους συνυπολογίσουμε. To δεύτερο είναι που θα δώσουμε τη σκυτάλη. (…) Και ο τρίτος περιορισμός είναι η πιθανότητα διασποράς των επιχειρήσεων (σε άλλα μέτωπα)», σημείωσε.

Ο πρώην πρωθυπουργός αναγνώρισε ότι μια χερσαία εισβολή στη Γάζα θα πάρει εβδομάδες, ίσως και αρκετούς μήνες, και μετά πρότεινε να παραδοθεί σταδιακά ο έλεγχος της Γάζας στην Παλαιστινιακή Αρχή.

Όταν ρωτήθηκε σχετικά με τα σχόλια της Κυριακής από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν ότι θα ήταν «μεγάλο λάθος» για το Ισραήλ να καταλάβει τη Γάζα, είπε ότι η σταθερή υποστήριξη των ΗΠΑ εκτιμάται ιδιαίτερα στο Ισραήλ, αλλά ότι δεν πρέπει να δίνονται “συστάσεις” από τις ΗΠΑ όταν πρόκειται για στρατηγική.

Παραδέχτηκε ότι ο πόλεμος θα προκαλούσε αναπόφευκτα «παράπλευρες απώλειες» στη Γάζα, αλλά είπε ότι το Ισραήλ φρόντισε να προειδοποιήσει τους κατοίκους να απομακρυνθούν από την περιοχή που είχε στοχοποιηθεί, παρακάμπτοντας τις επικρίσεις του ΟΗΕ ότι η Γάζα βρίσκεται υπό πλήρη πολιορκία.

Η «ευαίσθητη αλλά μη διαβαθμισμένη» εκδοχή του μακροπρόθεσμου αμερικανικού σχεδίου παραθέτει πολυάριθμα βήματα που ακολουθεί η Ουάσινγκτον για να βοηθήσει το Κίεβο να εκμηδενίσει τις ατασθαλίες και να μεταρρυθμίσει με άλλο τρόπο μια σειρά από ουκρανικούς τομείς. Τονίζεται ότι η διαφθορά θα μπορούσε να κάνει τους δυτικούς συμμάχους να εγκαταλείψουν τον αγώνα της Ουκρανίας κατά της ρωσικής εισβολής και ότι το Κίεβο δεν μπορεί να αναβάλει την προσπάθεια καταπολέμησης της διαφθοράς.

«Οι αντιλήψεις για διαφθορά υψηλού επιπέδου», προειδοποιεί η εμπιστευτική έκδοση του εγγράφου που έχει περιέλθει στην κατοχή του Politico, θα μπορούσαν «να υπονομεύσουν την εμπιστοσύνη του ουκρανικού λαού και των ξένων ηγετών στην κυβέρνηση εν καιρώ πολέμου».

Officials from Joe Biden's administration are far more worried about corruption in Ukraine than they publicly admit, a confidential US strategy document we obtained suggests.https://t.co/FQKNf1mMPn

— POLITICOEurope (@POLITICOEurope) October 2, 2023

Αυτό είναι πιο αυστηρό μήνυμα από την ανάλυση 22 σελίδων, την οποία το Στέιτ Ντιπάρτμεντ φαίνεται να έχει αναρτήσει στην ιστοσελίδα του χωρίς τυμπανοκρουσίες πριν από περίπου έναν μήνα.

Η εμπιστευτική έκδοση της «Ολοκληρωμένης Στρατηγικής για τη Χώρα» είναι περίπου τρεις φορές μεγαλύτερη και περιέχει περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με τους στόχους των ΗΠΑ στην Ουκρανία, από την ιδιωτικοποίηση των τραπεζών της μέχρι τη βοήθεια σε περισσότερα σχολεία να διδάσκουν Αγγλικά και την ενθάρρυνση του στρατού της να υιοθετήσει τα πρωτόκολλα του ΝΑΤΟ. Πολλοί στόχοι αποσκοπούν στη μείωση της διαφθοράς που μαστίζει τη χώρα.

Η αθόρυβη δημοσιοποίηση της στρατηγικής αυτής και το γεγονός ότι η πιο σκληρή γλώσσα έμεινε στην εμπιστευτική έκδοση, υπογραμμίζει την πρόκληση της επικοινωνίας που αντιμετωπίζει η ομάδα του Τζο Μπάιντεν.

Η αμερικανική κυβέρνηση θέλει να πιέσει την Ουκρανία να μειώσει τη δωροδοκία, όχι μόνο επειδή διακυβεύονται αμερικανικά δολάρια, αλλά γιατί θα μπορούσε να ενθαρρυνθούν οι αντίπαλοι της αμερικανικής βοήθειας προς την Ουκρανία, πολλοί από τους οποίους είναι Ρεπουμπλικάνοι νομοθέτες που προσπαθούν να εμποδίσουν την εν λόγω βοήθεια. Οποιαδήποτε αντίληψη αποδυναμωμένης αμερικανικής υποστήριξης προς το Κίεβο θα μπορούσε, επίσης, να κάνει περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες να σκεφτούν δύο φορές τον ρόλο τους.

Όσον αφορά στους Ουκρανούς, γίνονται «κάποιες ειλικρινείς συζητήσεις στο παρασκήνιο», δήλωσε Αμερικανός αξιωματούχος που γνωρίζει την πολιτική για την Ουκρανία. Όπως και άλλοι, το πρόσωπο αυτό ζήτησε πλήρη ανωνυμία για να συζητήσει ένα ευαίσθητο θέμα.

Η ουκρανική δωροδοκία απασχολεί εδώ και καιρό τους Αμερικανούς αξιωματούχους μέχρι και τον Πρόεδρο των ΗΠΑ, Τζο Μπάιντεν. Παρ’ όλα αυτά, το θέμα υποβαθμίστηκε στον απόηχο της πλήρους εισβολής της Ρωσίας τον Φεβρουάριο του 2022, την οποία ο Τζο Μπάιντεν αποκάλεσε πραγματική μάχη της δημοκρατίας εναντίον της απολυταρχίας.

Για μήνες, οι βοηθοί του Τζο Μπάιντεν αρκέστηκαν σε σύντομες αναφορές στη διαφθορά. Ήθελαν να δείξουν αλληλεγγύη στο Κίεβο και να αποφύγουν να δώσουν τροφή σε έναν μικρό αριθμό Ρεπουμπλικανών βουλευτών που επικρίνουν τη στρατιωτική και οικονομική βοήθεια των ΗΠΑ προς την Ουκρανία.

Έναν χρόνο και πλέον μετά την έναρξη του πολέμου πλήρους κλίμακας, οι αξιωματούχοι των ΗΠΑ αναδεικνύουν το θέμα περισσότερο δημόσια και ιδιωτικά. Ο σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ, Τζέικ Σάλιβαν, για παράδειγμα, συναντήθηκε στις αρχές Σεπτεμβρίου με μια αντιπροσωπεία από ουκρανικά όργανα καταπολέμησης της διαφθοράς.

Ένας δεύτερος Αμερικανός αξιωματούχος που έχει γνώση των συζητήσεων, επιβεβαίωσε στο «Politico» τις αναφορές ότι η κυβέρνηση του Τζο Μπάιντεν συζητά με τους Ουκρανούς ηγέτες για την πιθανή εξάρτηση της μελλοντικής οικονομικής βοήθειας από «μεταρρυθμίσεις για την αντιμετώπιση της διαφθοράς και την ανάδειξη της Ουκρανίας σε πιο ελκυστικό μέρος για ιδιωτικές επενδύσεις».

Τέτοιοι όροι δεν εξετάζονται για τη στρατιωτική βοήθεια, δήλωσε ο αξιωματούχος.

Εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών της Ουκρανίας δεν απάντησε σε αιτήματα για σχολιασμό, αλλά ο Ουκρανός Πρόεδρος, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, απέλυσε αρκετούς κορυφαίους αξιωματούχους της άμυνας σε μια πρόσφατη καταστολή της υποτιθέμενης δωροδοκίας – ένα μήνυμα προς τις ΗΠΑ και την Ευρώπη ότι ακούει.

Η «Ολοκληρωμένη Στρατηγική για τη Χώρα» είναι προϊόν του Στέιτ Ντιπάρτμεντ που βασίζεται σε συνεισφορές από άλλα τμήματα της αμερικανικής κυβέρνησης, συμπεριλαμβανομένου του Υπουργείου Άμυνας. Περιλαμβάνει καταλόγους στόχων, χρονοδιαγράμματα για την επίτευξή τους και ορόσημα που οι Αμερικανοί αξιωματούχοι θα ήθελαν να δουν να επιτυγχάνονται. Επισημαίνεται ότι το Στέιτ Ντιπάρτμεντ εκπονεί τέτοιες στρατηγικές για πολλές χώρες κάθε λίγα χρόνια.

Ένας αξιωματούχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, μιλώντας εκ μέρους του Υπουργείου, δεν θέλησε να πει αν η Ουάσινγκτον είχε μοιραστεί την πληρέστερη έκδοση της εν λόγω στρατηγικής με την ουκρανική κυβέρνηση ή αν υπάρχει απόρρητη έκδοση.

Ο Γουίλιαμ Τέιλορ, πρώην πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Ουκρανία, δήλωσε ότι πολλοί απλοί Ουκρανοί θα καλωσορίσουν πιθανότατα την εν λόγω στρατηγική, επειδή και οι ίδιοι έχουν κουραστεί από την ενδημική διαφθορά στη χώρα τους. Όλα είναι μια χαρά «αρκεί να μην εμποδίζει τη βοήθεια που τους παρέχουμε για να κερδίσουν τον πόλεμο», είπε.

Το έγγραφο αναφέρει ότι η εκπλήρωση των αμερικανικών στόχων για την Ουκρανία περιλαμβάνει την εκπλήρωση των υποσχέσεων των ΗΠΑ για εξοπλισμό και εκπαίδευση που θα βοηθήσουν τις Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας να αποκρούσουν τις επιθέσεις του Κρεμλίνου.

Η εμπιστευτική έκδοση της εν λόγω αμερικανικής στρατηγικής περιγράφει, επίσης, αμερικανικούς στόχους όπως η παροχή βοήθειας για τη μεταρρύθμιση στοιχείων του μηχανισμού Εθνικής Ασφάλειας της Ουκρανίας, ώστε να καταστεί δυνατή η «αποκεντρωμένη, ανεκτική στον κίνδυνο προσέγγιση στην εκτέλεση των καθηκόντων» και να μειωθούν οι «ευκαιρίες για διαφθορά».

Αν και η στρατιωτική συμμαχία του ΝΑΤΟ δεν είναι κοντά στο να επιτρέψει στην Ουκρανία να ενταχθεί, η αμερικανική στρατηγική αναφέρει συχνά την επιθυμία να κάνει τον στρατό της Ουκρανίας να υιοθετήσει τα πρότυπα του ΝΑΤΟ.

Ακόμα και η μορφή και το περιεχόμενο των ουκρανικών αμυντικών εγγράφων θα πρέπει να «αντικατοπτρίζουν την ορολογία του ΝΑΤΟ», αναφέρει ένα εμπιστευτικό τμήμα της εν λόγω στρατηγικής.

Ένας στόχος περιλαμβάνει τη δημιουργία ενός «σχεδίου αντίστασης σε εθνικό επίπεδο». Αυτό θα μπορούσε να παραπέμπει σε απλούς Ουκρανούς που θα αντεπιτεθούν αν η Ρωσία κερδίσει περισσότερα εδάφη. Επισημαίνεται ότι ο αξιωματούχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ δεν ήθελε να διευκρινίσει αυτό το σημείο.

Οι ΗΠΑ θέλουν, επίσης, να δουν την Ουκρανία να παράγει τον δικό της στρατιωτικό εξοπλισμό με τη δημιουργία μιας «εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας ικανής να υποστηρίξει τις βασικές ανάγκες», καθώς και ενός περιβάλλοντος που ενισχύει τις νεοσύστατες επιχειρήσεις αμυντικής τεχνολογίας πληροφοριών, σύμφωνα με ένα από τα εμπιστευτικά τμήματα της εν λόγω στρατηγικής.

Οι Αμερικανοί αξιωματούχοι εμφανίζονται ιδιαίτερα ανήσυχοι για τον ρόλο λίγων εκλεκτών στην οικονομία της Ουκρανίας.

«Η απο-ολιγαρχοποίηση, ιδίως των τομέων της ενέργειας και των ορυχείων, αποτελεί βασική αρχή για την ανοικοδόμηση μιας καλύτερης Ουκρανίας», δηλώνει το δημόσιο μέρος της στρατηγικής. Ένας δείκτης επιτυχίας, αναφέρει η εμπιστευτική έκδοση, είναι ότι η ουκρανική κυβέρνηση «αγκαλιάζει ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις που αποκεντρώνουν τον έλεγχο του ενεργειακού τομέα».

Οι ΗΠΑ εμφανίζονται πρόθυμες να βοηθήσουν τους ουκρανικούς θεσμούς να αναπτύξουν τις εποπτικές τους ικανότητες. Οι στόχοι που απαριθμούνται, περιλαμβάνουν τα πάντα, από τη βοήθεια των τοπικών κυβερνήσεων να αξιολογήσουν τους κινδύνους διαφθοράς έως τις μεταρρυθμίσεις στα γραφεία ανθρώπινου δυναμικού.

Ως ένα παράδειγμα, η εν λόγω στρατηγική αναφέρει ότι οι ΗΠΑ βοηθούν το Λογιστικό Επιμελητήριο της Ουκρανίας να ενισχύσει τον έλεγχο και τις σχετικές εργασίες του εν μέρει, έτσι ώστε να μπορεί να παρακολουθεί την άμεση δημοσιονομική στήριξη από τις ΗΠΑ.

Το έγγραφο περιγράφει τρόπους με τους οποίους οι ΗΠΑ βοηθούν τον τομέα της υγείας της Ουκρανίας, την άμυνα στον κυβερνοχώρο και τους οργανισμούς που μάχονται την παραπληροφόρηση. Ζητά την υποστήριξη των ουκρανικών προσπαθειών κατά του μονοπωλίου και των πρωτοβουλιών για την αύξηση των φορολογικών εσόδων στα ταμεία της χώρας.

Το εμπιστευτικό τμήμα της εν λόγω αμερικανικής στρατηγικής καλεί τα χρηματοπιστωτικά συστήματα της Ουκρανίας να «αυξήσουν τον δανεισμό για να ενθαρρύνουν την επέκταση των επιχειρήσεων» και τη μείωση του ρόλου του κράτους στον τραπεζικό τομέα.

Ένα ιδιαίτερο ορόσημο είναι ότι «η Alfa Bank επιστρέφει με διαφάνεια στην ιδιωτική ιδιοκτησία». Αυτό φαίνεται να είναι μια αναφορά σε ένα ίδρυμα που τώρα είναι γνωστό ως Sense Bank, το οποίο ήταν προηγουμένως ρωσικής ιδιοκτησίας, αλλά εθνικοποιήθηκε από την Ουκρανία.

Η αμερικανική στρατηγική φαίνεται ότι έχει σκοπό να διασφαλίσει ότι η Ουκρανία όχι μόνο θα διατηρήσει τον προσανατολισμό της προς τη Δύση, αλλά και ότι θα αναπτύξει ιδιαίτερους δεσμούς με την Αμερική.

Ένας τρόπος με τον οποίο η Ουάσινγκτον πιστεύει ότι αυτό θα συμβεί είναι μέσω της αγγλικής γλώσσας. Η στρατηγική αναφέρει ότι οι ΗΠΑ προσφέρουν τεχνική και άλλη βοήθεια στο Υπουργείο Παιδείας της Ουκρανίας για τη βελτίωση της διδασκαλίας της αγγλικής γλώσσας και ότι πιστεύουν ότι η προσφορά μαθημάτων Αγγλικών μπορεί να βοηθήσει στην επανένταξη των Ουκρανών, που απελευθερώθηκαν από τη ρωσική κατοχή.

Αμερικανοί αξιωματούχοι βοηθούν, επίσης, την Ουκρανία να αναπτύξει την ικανότητά της να διώκει εγκλήματα πολέμου στο δικό της δικαστικό σύστημα. Τα επιθυμητά ορόσημα περιλαμβάνουν την επιλογή περισσότερων από 2.000 νέων δικαστών και την εκκαθάριση ενός συσσωρευμένου όγκου από περισσότερες από 9.000 καταγγελίες για δικαστικά παραπτώματα.

Η αμερικανική στρατηγική προβλέπει, επίσης, την ανοικοδόμηση της διπλωματικής παρουσίας των ΗΠΑ στην Ουκρανία, επεκτεινόμενη πέρα από το Κίεβο σε πόλεις όπως το Λβιβ, η Οδησσός, το Χάρκοβο και το Ντνίπρο. Λόγω της προηγούμενης μείωσης του προσωπικού που προκλήθηκε από την πλήρους κλίμακας ρωσική εισβολή, «η πρεσβεία παραμένει σε κατάσταση κρίσης» αναφέρει ένα από τα δημόσια τμήματα της εν λόγω στρατηγικής. Ο αξιωματούχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ δεν ήθελε να συζητήσει τον τρέχοντα αριθμό προσωπικού της πρεσβείας.

Όπως έκαναν και σε προηγούμενες ανακοινώσεις που αναφέρθηκαν από το «Politico», οι Αμερικανοί αξιωματούχοι σημειώνουν ευρηματικούς τρόπους με τους οποίους οι HPA παρέχουν εποπτεία της αμερικανικής βοήθειας προς την Ουκρανία, παρά το γεγονός ότι αντιμετωπίζουν περιορισμούς λόγω του πολέμου. Αυτές οι προσπάθειες έχουν συμπεριλάβει τη χρήση μιας εφαρμογής που ονομάζεται SEALR για να βοηθήσει στην παρακολούθηση της βοήθειας.

Η απουσία εμπιστοσύνης αντανακλάται τόσο στο γεγονός ότι έχει αυξηθεί κατά πολύ (57%) ο αριθμός των ανθρώπων που δηλώνουν ότι προσπαθούν να αποφύγουν την ενημέρωση, όσο και από την γενικότερη μείωση που παρουσιάζει σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά το ποσοστό της εβδομαδιαίας χρήσης, τόσο των παραδοσιακών, όσο και των ηλεκτρονικών Μέσων, με τα social media ωστόσο να διατηρούν την “μερίδα του λέοντος” όσον αφορά στον τρόπο πρόσληψης των ειδήσεων.

Στα τάρταρα η εμπιστοσύνη – Οι αιτίες

Η απουσία εμπιστοσύνης στα ελληνικά ΜΜΕ ακολουθεί μία πολυετή διαδρομή, όμως η τελευταία ετήσια πτώση, κατά 8 μονάδες(από 27%-19%) είναι η μεγαλύτερη που έχει καταγραφεί τα τελευταία χρόνια. Το 24%, δηλώνει πως εμπιστεύεται μόνο τα Μέσα που επιλέγει.

Όπως αναφέρει στην έκθεση ο καθηγητής του Ελεύθερου Πανεπιστημίου Βρυξελλών, Αντώνης Καλογερόπουλος, η έντονη συζήτηση της περασμένης χρονιάς για την ελευθερία του Τύπου και τον πλουραλισμό των media στην Ελλάδα εντάθηκε τον Μάιο του 2022 με την κατάταξη της χώρας στην 108η θέση των Δημοσιογράφων χωρίς Σύνορα(107 για φέτος) και την καταδίκη του Νίκου Παππά για το ζήτημα των τηλεοπτικών αδειών, ενώ τονίζεται ότι τα κυρίαρχα media “έπιασαν” το θέμα των υποκλοπών μήνες αφού τα πρώτα ρεπορτάζ είχαν κάνει την εμφάνισή τους.

Στην έκθεση γίνεται αναφορά και στην διαχείριση από τα Μέσα της τραγωδίας των Τεμπών με την κριτική να κατευθύνεται σε δημοσιογράφους που θεωρήθηκε ότι ήταν προκατειλλημένοι υπέρ της κυβέρνησης σε ό,τι αφορά την απόδοση ευθυνών για το δυστύχημα αλλά και δεν έκρουσαν εγκαίρως τον “κώδωνα του κινδύνου” για την ασφάλεια του σιδηροδρομικού δικτύου. Ωστόσο, η έρευνα του Reuters δεν έχει προλάβει να καταγράψει τον αντίκτυπο του δυστυχήματος.

Όπως αναφέρεται, η πτώση στην εμπιστοσύνη αφορά κυρίως τα ιδιωτικά ΜΜΕ, με τον δείκτη εμπιστοσύνης της ΕΡΤ να αυξάνεται κατά τρεις μονάδες.

Συνολικά, τα τοπικά Μέσα δείχνουν πιο αξιόπιστα από τα εθνικά.

Βάσει του ερωτηματολογίου της έρευνας, το News 24/7 παραμένει ανάμεσα στα πιο δημοφιλή ηλεκτρονικά Μέσα Ενημέρωσης.

Σημειώνεται πως κορυφαία χώρα σε ό,τι αφορά την εμπιστοσύνη των πολιτών προς τα ΜΜΕ παραμένει η Φινλανδία με 69% και ακολουθεί η Πορτογαλία με 58%. Όπως υπογραμμίζει το Reuters, η χαμηλότερη εμπιστοσύνη προς τα ΜΜΕ παρατηρείται σε χώρες με μεγάλο βαθμό πολιτικής πόλωσης, όπως οι ΗΠΑ(32%), η Αργεντινή(30%), η Ουγγαρία(25%) και η Ελλάδα (19%).

Κορυφαία πηγή ενημέρωσης τα Social Media

Για μία ακόμη χρονιά, τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης παραμένουν πρώτη πηγή ειδήσεων με 6 στους δέκα να αντλούν από εκεί την ενημέρωσή τους. Από τα παραδοσιακά Μέσα το 48% εξακολουθεί να επιλέγει την τηλεόραση και μόλις το 15% τον Τύπο, ενώ τα online Μέσα συνδυαστικά με τα ΜΚΔ επιλέγει το 81% για την ενημέρωσή του.

Η κατάσταση αυτή φαίνεται πως παγιώνεται χωρίς να παρατηρούνται διαφοροποιήσεις με βάση την ηλικία ή το φύλο

Μεταξύ των Social Media, από το Facebook επιλέγει να ενημερώνεται το 46% και ακολουθεί το youtube με 30% και το Messenger με 19%.

Σύμφωνα με το Reuters Institute for the Study of Journalism, μόλις το 10% πληρώνει για την ενημέρωσή του στην Ελλάδα, με την διείσδυση του διαδικτύου να φτάνει το 79% σε 10 εκατομμύρια κατοίκους.

Πηγή: news247.gr

Ο Mike Ryan αναδεικνύει το μεγαλύτερο πολιτικό, υγειονομικό και κοινωνικό πρόβλημα πίσω από την πανδημία, τις ανισότητες στον εμβολιασμό και τα προβλήματα που δεν επιλύσαμε και θα τα συναντήσουμε ξανά στις επόμενες πανδημίες που τις θεωρεί δεδομένες. “Η λύση δεν είναι τεχνολογική ή υγειονομική, είναι πρωτίστως κοινωνική”, επισημαίνει το στέλεχος του ΠΟΥ.

«Αυτό που με συγκλόνισε περισσότερο σε αυτή την πανδημία ήταν αυτή η απουσία ή η απώλεια εμπιστοσύνης», είπε σχετικά με την απροθυμία των ανθρώπων να ακολουθήσουν τις συμβουλές των ηγετών της δημόσιας υγείας και τις πολιτικές περιορισμού που ορίζονται από τις κυβερνήσεις”.

Διαβάστε τα σημαντικότερα αποσπάσματα από την συνέντευξη:

Ερώτηση: Εάν διαπιστωθεί ότι το εμβόλιο πρέπει να ενημερωθεί και χρειαζόμαστε ένα εμβόλιο ειδικό για την Omicron, πιστεύετε ότι οι πλούσιες χώρες θα αγοράσουν άλλον έναν γύρο ενισχυτών (boosters) για να εμβολιάσουν τους ανθρώπους τους για τέταρτη φορά; Αυτό θα σήμαινε ότι οι αναπτυσσόμενες χώρες που ακόμη περιμένουν να εμβολιάσουν τους περισσότερους από τους ανθρώπους τους θα πρέπει να περιμένουν ακόμη περισσότερο;

Δυνητικά, ναι. Αυτό έγινε την τελευταία φορά. Δεν βλέπω μεγάλη διαφορά στον τρόπο που το προσεγγίζει ο κόσμος αυτή τη στιγμή.

Και το άλλο ζήτημα που πρέπει να λάβετε υπόψη είναι ότι μπορεί να πάρετε ένα αναμνηστικό ή άλλο εμβόλιο για την Omicron, που προστατεύει από την Omicron, αλλά δεν θα προστατεύει από τη μόλυνση Delta. Δεν υπάρχει καμία εγγύηση γιατί αυτός ο ιός ήταν πολύ διαφορετικός.

Είναι μια μεγάλη απόφαση να προχωρήσουμε στη μετάβαση αυτής της παραγωγής εμβολίων σε μια ολοκαίνουργια παραλλαγή. Έτσι, θα υπάρξουν πολλές, πολλές και πολλές συζητήσεις γύρω από το πώς θα συμβεί αυτό και ποια είναι η καλύτερη ακολουθία για χρήση ή ποιος είναι ο καλύτερος ιός που πρέπει να χρησιμοποιηθεί για να το δημιουργήσετε. Και τότε θα υπάρξουν ερωτηματικά σχετικά με το αν πρέπει ή όχι να συνεχίσετε την παραγωγή δύο τύπων. Αν πρέπει να συνδυάζουμε εμβόλια. Αν πρέπει να πάμε σε έναν τρίτο δρόμο και να έχουμε μια ακολουθία κάπου ανάμεσα στην Omicron και το άλλο. Και υπάρχουν πάρα πολλά άγνωστα εκεί και πάρα πολλά εργαστηριακά τεστ και δοκιμές που θα έπρεπε να γίνουν για να ληφθούν αυτές οι απαντήσεις. Πιστεύουμε ότι αυτές θα είναι μεγάλες αποφάσεις και θα έχουν πραγματικές συνέπειες. Πρέπει να γίνουν γρήγορα αλλά πρέπει επίσης να γίνουν προσεκτικά.

Είναι πολύ δύσκολο να βρεις τη σωστή απάντηση. Και επομένως, πρέπει να υπάρχει κάποια συλλογική σοφία που οδηγεί σε αυτό. Δεν μπορεί να είναι καθαρά η απόφαση ενός κατασκευαστή να πει, «Λοιπόν, αυτό θα κάνουμε και αυτό θα αγοράσετε».

Είτε οι κατασκευαστές θέλουν να συμβαδίσουν με αυτό είτε όχι, δεν είμαι ο φύλακας ή ο κύριος τους, ούτε ο ΠΟΥ. Θα υποστηρίζαμε μόνο ότι υπάρχουν μερικά μεγάλα άγνωστα ζητήματα εδώ και όλοι προσπαθούμε πραγματικά να πάρουμε αυτές τις απαντήσεις. Απλώς πρέπει να είμαστε πραγματικά συγκεντρωμένοι σε αυτό το σημείο, στο να συγκεντρώσουμε τα καλύτερα δεδομένα που μπορούμε, τα καλύτερα στοιχεία και να πάρουμε μαζί καλές αποφάσεις.

Εάν αφεθεί να είναι καθαρά μια εμπορική απόφαση, δεν είμαι τόσο σίγουρος ότι αυτή η απόφαση θα είναι απαραίτητα η καλύτερη.

Η συλλογική αποτυχία

…Η μεγαλύτερη συλλογική αποτυχία ήταν ότι υποτιμήσαμε αυτό το μικρόβιο. Πάντα κάναμε κρίσεις υποθέτοντας το καλύτερο σενάριο. Και δεν είμαι αυτός που υποθέτει τα χειρότερα σενάρια ως τρόπο λειτουργίας, γιατί διαφορετικά, μπορείς να στραγγαλίσεις την κοινωνία. Αλλά νομίζω ότι σε κάθε ευκαιρία φαίνεται ότι έχουμε λάβει το καλύτερο σενάριο ως βάση για την πολιτική μας. Και αυτός ο ιός, νομίζω, το έχει εκμεταλλευτεί διαδοχικά.

Τελικά, ο ιός δεν έχει εγκέφαλο. Απλώς, από εξελικτική άποψη, είναι η εκμετάλλευση ευκαιριών. Και φαίνεται ότι του δίναμε σταθερά και επίμονα την ευκαιρία.

Η ανάγκη για επιστροφή στην κανονικότητα

…Υπήρξε τεράστια κοινωνική, οικονομική και πολιτική πίεση για να επιστρέψουμε στην κανονικότητα.

Ξανά και ξανά οι κυβερνήσεις προσπάθησαν να επιστρέψουν στην κανονικότητα και ξεπέρασαν αυτόν τον διάδρομο ανοίγοντας πολύ νωρίς. Η άρση των περιορισμών έγινε πολύ νωρίς. Δεν έπεισαν πραγματικά τους ανθρώπους ή δεν ενδυνάμωσαν τους ανθρώπους να συνεχίσουν με αυτά τα βασικά μέτρα για τη μείωση του κινδύνου μόλυνσης. Νομίζω ότι αυτό ήταν ένα πρόβλημα, σε όλη τη διάρκεια της πανδημίας.

Δεν εννοώ να απαλλαγούμε από τα lockdown. Για μένα τα lockdown ήταν μέτρα τελευταίας λύσης στις περισσότερες περιπτώσεις. Πολλές χώρες στην Ανατολή κατάφεραν να παραιτηθούν από τα lockdown. Αλλά έχουν διατηρήσει αρκετά αυστηρά μέτρα όσον αφορά τη χρήση μάσκας, όσον αφορά τα πλήθη, όσον αφορά τις δοκιμές και άλλα πράγματα. Έτσι, έχουν υιοθετήσει μια πολύ πιο ολοκληρωμένη, πολυεπίπεδη στρατηγική. Διατήρησαν την ένταση των μέτρων ελέγχου χωρίς ποτέ να προχωρήσουν σε πλήρες lockdown, χωρίς ποτέ να προχωρήσουν σε πλήρες άνοιγμα.Έχουν κάνει τους ανθρώπους να συμφωνήσουν με την ιδέα ότι θα πάρει πολύ χρόνο και ότι θα πρέπει να είναι μια συνεχής προσπάθεια. Νομίζω ότι αν το είχαν κάνει όλοι ίσως θα ήμασταν σε καλύτερη θέση.

Αλλά νομίζω ότι για εμένα προσωπικά ως γιατρό δημόσιας υγείας, η μεγαλύτερη τραγωδία ήταν το ζήτημα της ισότητας των εμβολίων. Ήταν πραγματικά φρικτό. Φρικιαστικό . Ο κόσμος απλώς δεν συμβιβάστηκε ποτέ με το γεγονός ότι ο πρώτος εμβολιασμός των πιο ευάλωτων ανθρώπων θα ήταν καλύτερο στοίχημα, όχι μόνο επιδημιολογικά αλλά και μόνο από την άποψη της ισότητας…

Η απουσία εμπιστοσύνης

…Η ιδέα της συνοχής, του συντονισμού και της αλληλεγγύης — όλα αυτά είναι υπέροχα λόγια. Αλλά είναι πολύ δύσκολο να προσφέρει αυτό σε κοινωνίες που δεν εμπιστεύονται τις κυβερνήσεις, [δεν εξαργυρώνουν] αυτό το κοινωνικό συμβόλαιο, αυτή την εγγενή εμπιστοσύνη που πρέπει να έχει μια κοινότητα στην κυβέρνησή της για να πει: «Ναι, είστε εκεί για να με προστατεύσετε .»

Αυτό που με συγκλόνισε περισσότερο σε αυτή την πανδημία ήταν η απουσία ή η απώλεια εμπιστοσύνης.

Είναι συγκλονιστικό να διαβάζεις για το προσωπικό δημόσιας υγείας που εγκαταλείπει τη δουλειά του και δέχεται απειλές θανάτου κατά τη διάρκεια μιας πανδημίας. Αντιμετωπίζουν το μίσος και την οργή από τους ανθρώπους που προσπαθούν να προστατεύσουν.

Είναι τραγικό. Και είναι τραγικό να πιστεύει κανείς ότι υπάρχουν εκατομμύρια άνθρωποι αυτή τη στιγμή στο βόρειο ημισφαίριο που δεν έχουν εμβολιαστεί επειδή δεν πιστεύουν στην κυβέρνησή τους. Όποιοι και αν είναι οι λόγοι για αυτό, είτε επειδή οι κυβερνήσεις δεν έχουν καλή απόδοση στην οικοδόμηση αυτής της εμπιστοσύνης είτε έχουν υπονομευθεί ενεργά από την παραπληροφόρηση και από άλλα πράγματα, ιστορικοί και κοινωνικοί ιστορικοί θα μιλούν για αυτό εδώ και δεκαετίες.

Οι επόμενες πανδημίες

Αν εξετάζουμε την ετοιμότητα για την πανδημία για το μέλλον, δεν πρόκειται να είναι όλα σχετικά με την τεχνολογία και τις μηχανές που κάνουν ιχνηλάτηση και τα συστήματα επιτήρησης και την τεχνητή νοημοσύνη και όλα αυτά τα πράγματα. Χρειαζόμαστε μια κοινωνική λύση για μελλοντικές πανδημίες, πολύ περισσότερο από ό,τι χρειαζόμαστε μια τεχνολογική λύση. Γιατί έχουμε να κάνουμε με έναν κατακερματισμένο κόσμο, διασπασμένες κοινότητες. Έχουμε να κάνουμε με παραβίαση και παρατεταμένη κατάρρευση της εμπιστοσύνης.

Ανατριχιάζω όταν σκέφτομαι ότι μπορεί να οδηγηθούμε σε μια πιο σοβαρή πανδημία με αυτό το επίπεδο δυσπιστίας της κοινότητας. Είχε πραγματικό αρνητικό αντίκτυπο στην ευαισθητοποίηση και την προθυμία των πολιτών να διατηρήσουν μέτρα. Επειδή μπορούν να βρίσκουν συνεχώς λόγους για να μην κάνουν αυτό που τους ζητείται, επειδή υπάρχουν τόσα πολλά εκεί έξω που τους λένε ότι αυτό που συμβαίνει εκεί είναι μια κυβερνητική συνωμοσία, αυτό που συμβαίνει και τους βλάπτει.

Οι ερευνητές θεωρούν ενθαρρυντικές τις τάσεις, αλλά προειδοποιούν ότι ακόμη υπάρχει αρκετός δισταγμός απέναντι στους εμβολιασμούς, κυρίως αναφορικά με την ασφάλειά τους, κάτι που μπορεί να έχει ως συνέπεια την καθυστέρηση της εξόδου από την πανδημία.

Η έρευνα, από τη βρετανική εταιρεία ερευνών YouGov και το Imperial College του Λονδίνου, σύμφωνα με το «Nature», αφορούσε την περίοδο Νοεμβρίου-Ιανουαρίου και έγινε σε δείγμα περίπου 13.500 ανθρώπων σε Ευρώπη, Ασία και Αυστραλία. Ενώ το Νοέμβριο μόνο το 40% των ερωτηθέντων είχαν δηλώσει ότι θα έκαναν το εμβόλιο κατά της Covid-19, το ποσοστό είχε αυξηθεί στο 54% στα μέσα Ιανουαρίου. Από τις 15 χώρες, στις 11 αυξήθηκε μέσα σε αυτό το τρίμηνο το ποσοστό των πρόθυμων να εμβολιαστούν.

Το 66% δήλωσαν στα μέσα Ιανουαρίου ότι έχουν μεγάλη ή μέτρια εμπιστοσύνη στα εμβόλια κατά του κορωνοϊού και μόνο το 12% ότι δεν έχουν καμία εμπιστοσύνη. Σε όλες τις 15 χώρες (πλην Ιαπωνίας) πάνω από το ήμισυ του πληθυσμού εμπιστεύονται σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό τα εμβόλια, με τους Ιταλούς και Βρετανούς να προηγούνται (82% και 81%, αντίστοιχα).

Σε μερικές χώρες η αύξηση της αποδοχής των εμβολίων μεταξύ Νοεμβρίου και Ιανουαρίου ήταν εντυπωσιακή, όπως στην Ισπανία, όπου το ποσοστό των σαφώς πρόθυμων να εμβολιαστούν αυξήθηκε από 28% σε 52%. Όμως, στη Γαλλία σε ποσοστό 44% ακόμη δηλώνουν αντίθετοι στον εμβολιασμό, ενώ στην Ιαπωνία στην ερώτηση «πόσο εμπιστεύεστε τα εμβόλια Covid-19;», δύο στους τρεις (66%) απάντησαν «καθόλου» ή «λίγο».

Το ποσοστό όσων δήλωσαν ανήσυχοι για τις πιθανές παρενέργειες των εμβολίων μειώθηκε κατά μέσο όρο διεθνώς στο 47% τον Ιανουάριο, παραμένοντας -πάντως- σε σχετικά υψηλά επίπεδα.

Η δρ Λαβάνια Βασουντέβαν του Πανεπιστημίου Ντιουκ της Β. Καρολίνα δήλωσε ότι «οι τάσεις είναι ενθαρρυντικές» και απέδωσε τη βελτίωση της εμπιστοσύνης στις ανακοινώσεις για μεγάλη αποτελεσματικότητα των εμβολίων, στο καλό «προφίλ» ασφάλειάς τους έως τώρα και στις θετικές ή ουδέτερες εμπειρίες των συγγενών και φίλων που ήδη εμβολιάστηκαν.

«Για πρώτη φορά από την αρχή της πανδημίας, μπορώ να νιώσω ότι η αισιοδοξία εξαπλώνεται ταχύτερα από τον ιό», ανέφερε η ειδική στην επιστήμη της Συμπεριφοράς, Σάρα Τζόουνς, του Imperial.