«Παρ’ ότι το ποσοστό εξάρτησης (σε εξοπλισμό) της χώρας ήταν στο 80% στον αμυντικό τομέα πριν από 21 χρόνια, πλέον ανέρχεται στο 20%. Κατά τη διάρκεια της 21ετούς (κυβερνητικής) περιόδου, η Τουρκία σημείωσε πολλές επιτυχίες και νίκες, ενώ, κατασκεύασε αμυντικά προϊόντα τα οποία κάποτε ήταν ένα αδιανόητο κατόρθωμα. Θα επιταχύνουμε τα συνεχιζόμενα αμυντικά πρότζεκτ και θα βρούμε λύσεις για τις απαιτήσεις του τομέα» σημείωσε ο Πρόεδρος της Τουρκίας.

«Στόχος της γείτονος χώρας δεν είναι μονάχα η πώληση προϊόντων, αλλά και η μεσοπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη συνεργασία. Δεν είμαστε σύμφωνοι με μία εμπορική μέθοδο κατά την οποία η μία πλευρά αποτελεί τον παραγωγό και η άλλη πάντα τον πελάτη. Η Τουρκία στοχεύει να δημιουργήσει σχέσεις βασισμένες στο αμοιβαίο όφελος»

«Δεν είναι σωστό να χρησιμοποιείται ένα τόσο ζωτικό ζήτημα όπως η ασφάλεια, ως στοιχείο απειλής και πίεσης μεταξύ των χωρών», επεσήμανε, θέτοντας την Ουάσινγκτον στο «στόχαστρο».

«Ο καθένας θα πρέπει να μπορεί να ανταποκρίνεται εύκολα στις ανάγκες ασφαλείας του, εφόσον παραμένουν νόμιμες και εντός του νόμου. Γι’ αυτό, θα συνεχίσουμε να μοιραζόμαστε τις δυνατότητές μας, με φιλικές και αδελφικές χώρες. Θα σταθούμε δίπλα σε όλους τους φίλους μας, καλύπτοντας τις δικές μας ανάγκες», συμπλήρωσε. Αναφερόμενος, εξάλλου, στο –τουρκικής κατασκευής– μαχητικό Kaan, υποστήριξε ότι θα πραγματοποιήσει την πρώτη του πτήση, μέχρι το τέλος του τρέχοντος έτους.

του ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΚΟΤΡΩΤΣΟΥ

Για όλα αυτά, συνήθως υπάρχει η βολική ανάγνωση, η πρώτη ανάγνωση και η δεύτερη ανάγνωση. Με την τελευταία, αυτή που κρύβεται πίσω από τους θριάμβους και τα βατερλώ, ελάχιστοι ασχολούνται.

Διαβάστε ενδεικτικά ορισμένα άρθρα στον διεθνή Τύπο: TheAtlanticCouncil, TheGuardian,

Politico, K-Report, Politico καθώς και τις αναφορές στο μπριφινγκ του Λευκού Οίκου, κ.ά

Γύρισε, για παράδειγμα, με άδεια χέρια στην Τουρκία ο Ερντογάν; Είναι προφανές πως δεν συνέβη κάτι τέτοιο, και δεν θα μπορούσε να συμβεί εάν φρόντιζε κανείς να δει τα σημάδια και να ενσωματώσει στην ανάλυσή του την θεμελιώδη αρχή πως εδώ και αρκετό καιρό οι Ηνωμένες Πολιτείες και το ΝΑΤΟ υλοποιούν μία μεγάλων διαστάσεων σχεδίαση επανένταξης της Άγκυρας στον δυτικό γεωπολιτικό σχεδιασμό με προσανατολισμό την Ρωσία.

Τα δείγματα γραφής του Γενς Στόλτενμπεργκ (που δρα “κατ’ επάγγελμα” ως εκπρόσωπος των τουρκικών θέσεων), και η διαμεσολάβηση του Μπόρις Τσόνσον να μην τεθεί το θέμα των ελληνοτουρκικών στη Σύνοδο,, ήταν εκείνα τα σημάδια που οδηγούσαν στην εκτίμηση πως η Τουρκία δεν θα έφευγε ως παρίας από την Μαδρίτη. Όπερ και εγέννετο, σε διάψευση κάποιων θερμόαιμων στην Αθήνα που προεξοφλούσαν την ήττα του τουρκικού αναθεωρητισμού.

Επαναλαμβάνω: κάτι τέτοιο δεν συνέβη διότι, απλά, δεν θα μπορούσε να συμβεί. Η στρατηγική αναβάθμισης του ρόλου του ΝΑΤΟ που ήταν και το μεγάλο ζητούμενο στην Μαδρίτη δεν θα ήταν δυνατόν να μην περιλαμβάνει την μεγαλύτερη και γεωγραφικά σπουδαιότερη χώρα στη νοτιοανατολική πτέρυγά του. Η τουρκική αμφισημία -μεταξύ της Δύσης και του Βλαντιμίρ Πούτιν-, αυτό που στα καθ’ ημάς ονομάστηκε “επιτήδεια ουδετερότητα”, δεν υπήρξε ποτέ μειονέκτημα για την Δύση. Η απόλυτη προσαρμογή της Τουρκίας στον επιθετικό σχεδιασμό κατά της Μόσχας δεν είναι βέβαιο πως θα αποτελούσε νατοϊκό πλεονέκτημα έναντι ενός Ερντογάν που, χωρίς να αμφισβητεί την ένταξή του, μπορεί να κρατάανοικτούς διαύλους επικοινωνίας με την Μόσχα.

Ένα από τα αρκετά “ευχαριστώ” του Τζο Μπάϊντεν προς τον Ταγίπ Ερντογάν, για παράδειγμα, αφορούσε το γεγονός ότι κρατά ανοικτές τις θαλάσσιες οδούς για τα ουκρανικά σιτηρά. Αυτή την κρίσιμη παράμετρο είναι λογικό να μπορεί να υλοποιήσει καλύτερα η τουρκική αμφισημία από οιαδήποτε άλλη χώρα που δεν διατηρεί τους ελάχιστους διαύλους επικοινωνίας με τον Πούτιν. Τόσο απλά.

Η εμμονή ορισμένων στην Αθήνα για το ερντογανικό βατερλώ θα ήταν μόνο μία νότα γραφικότητας ή “θεμιτής” πολιτικής σκοπιμότητας εάν δεν οδηγούσε στον κίνδυνο μιας λανθασμένης ανάγνωσης που παράγει γεωπολιτικούς και διπλωματικούς αποπροσανατολισμούς.

Μερικά σημεία όσων συνέβησαν στην Μαδρίτη (όπως καταγράφονται και στα διεθνή ΜΜΕ) αξίζει να επισημανθούν:

–Η Σύνοδος του ΝΑΤΟ, μετά την διαμεσολάβηση Τζόνσον και την ρητή προειδοποίηση της Ουάσιγκτον, έθεσε εκτός ατζέντας τα ελληνοτουρκικά, κι έτσι, ακόμα κι αν το προσδοκούσε, η Αθήνα δεν στάθηκε εφικτό να εξασφαλίσει μία δήλωση καταδίκης της τουρκικής απειλής στο κλίμα της σχετικής εγγραφής στο κείμενο συμπερασμάτων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Έτσι, απέφυγαν και οι σύμμαχοι τον…σκόπελο. Για το ΝΑΤΟ, εκείνα που έχουν αποτυπωθεί είναι η προτροπή του Αμερικανού προέδρου στον Ερντογάν για “σταθερότητα στο Αιγαίο” (γενικόλογη αναφορά που δεν εστιάζει στις ευθύνες εκείνου που την απειλεί), και οι πρόσφατες προκλητικές δηλώσεις Στόλτενμπεργκ.

–Η αναγραφή στο νέο δόγμα του ΝΑΤΟ των περί προστασίας της εδαφικής ακεραιότητας δεν πρέπει να εκλαμβάνεται ως κάτι καινοφανές και σημαντικό. Παρόμοιες αναφορές, ακόμα και ρήτρα συνδρομής με ενεργοποίηση σχετικού άρθρου περιελάμβανε και το προηγούμενο καταστατικό της συμμαχίας. Τα αποτελέσματα είναι γνωστά..

–Ο Ερντογάν υποχρέωσε τις δύο σκανδιναβικές χώρες να αλλάξουν εν μία νυκτί θεμελιώδεις αρχές του πολιτικού και δικαιϊκού τους συστήματος για να διασκεδάσουν τις “ανησυχίες” της Τουρκίας σχετικά με το κουρδικό. Για την πολιτική κουλτούρα της Δύσης δεν είναι κάτι που μπορεί κανείς να το προσπερνά εύκολα.

–Το σοβαρότερο, όμως, είναι πως Σουηδία και Φινλανδία αίρουν το εμπάργκο όπλων προς την Τουρκία. Εάν αυτό συνδυαστεί με την δήλωση του Όλαφ Σολτς πως δεν υπάρχει πλέον εμπάργκο εξοπλισμών κατά της Άγκυρας δημιουργεί βάσιμες υποψίες πως μένει μετέωρη εφεξής η ελληνική διεκδίκηση για το ακριβώς αντίθετο. Είτε αυτό αφορά τα υποβρύχια που κατασκευάζονται σε γερμανικά ναυπηγεία και η Αθήνα δεν ήθελε να παραδοθούν στην Τουρκία, είτε μηχανικά και άλλα συστήματα για τα τουρκικά τανκς, είτε τα σουηδικά μαχητικά Gripen, είτε το ισπανικό αεροπλανοφόρο, είτε οτιδήποτε άλλο. Και είναι πολύ πιθανό να δρομολογούν μία απόφαση της Ουάσιγκτον για τον εκσυγχρονισμό και την αναβάθμιση των τουρκικών F16 και την πώληση νέων. Το μπλόκο στο Κογκρέσο μπορεί να θεωρείται βέβαιο, όμως η -κατά τους New York Times- δέσμευση Μπάϊντεν και η δήλωση της βοηθού υπουργού άμυνας Γουαλάντερ θα έπρεπε να μας ανησυχεί. Η υποβολή επίσημου αιτήματος της Ελλάδας για την αγορά 20+20 F35 αποτελεί, άλλωστε, ως προς τον χρονισμό της (timing), ένδειξη αυτής της ελληνικής ανησυχίας. Από την άλλη, στον βωμό του νέου δόγματος του ΝΑΤΟ, ο Μπάϊντεν αποχώρησε από την Μαδρίτη με μεγάλες ελληνικές και τουρκικές παραγγελίες για την αμερικανική πολεμική βιομηχανία.

–Ας μην διαλάθει της προσοχής μας, η συνάντηση του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Σαρλ Μισέλ με τον Ερντογάν και η δήλωση ίσων αποστάσεων δια της γενκόλογης ευχής για “βαθιές ανησυχίες για τις πρόσφατες εξελίξεις στην ανατολική Μεσόγειο” και την προτροπή ” να λύνονται ειρηνικά οι διαφορές”.

–Ακόμα, κρατήστε την δήλωση του Μπόρις Τζόνσον ότι δεν νοείται Ευρωπαϊκή Πολιτική Κοινότητα (πρόταση Μακρόν) “χωρίς την κρίσιμη συμμετοχή της Τουρκίας”.

Παρότι το αφήγημα περί “απομόνωσης” της Τουρκίας δεν ήταν ποτέ κάτι άλλο από ένα αποπροσανατολικό κατασκεύασμα -ευτυχώς λίγων- στην Αθήνα, ο Ερντογάν έφυγε από την Μαδρίτη σχετικά αναβαθμισμένος, όχι τόσο λόγω του δικού του παζαριού ( το οποίο δεν πρέπει να υποτιμάμε), όσο επειδή οι ΗΠΑ και η Δύση εν γένει αξιολογεί ως πολύ σημαντική την τουρκική παράμετρο στον γεωπολιτικό σχεδιασμό τους.

Αυτό πρέπει να το κατανοήσουμε, αφενός γιατί πρέπει να αναθεωρήσουμε ανάλογα την δική μας στρατηγική -κάνοντάς την πιο διεκδικητική έναντι των εταίρων και συμμάχων-, αφετέρου επειδή η αναγνώριση από την Δύση αυτής της αναγκαιότητας της Τουρκίας οδηγεί τον Ερντογάν (και όποιον άλλον στην Άγκυρα) να πιστεύει πως μπορεί να συνεχίσει να εκδηλώνει τον απειλητικό και επιθετικό αναθεωρητισμό του εναντίον της Ελλάδας χωρίς συνέπειες και κυρώσεις. Κι αυτό μπορεί να προκαλέσει “ατυχήματα” ή και σκόπιμες κινήσεις στο πεδίο (από την πλευρά της Τουρκίας) και, παράλληλα ή όχι, εκδήλωση προθέσεων να συρθούν Ελλάδα και Τουρκία σε διάλογο με μεγάλη ατζέντα.

Διθύραμβοι και δαιμονοποιήσεις δρουν, σε αυτές τις περιπτώσεις, αποπροσανατολιστικά…

Σήμερα αρχίζει τις εργασίες της και τις ολοκληρώνει την Τρίτη η Σύνοδος των G7, που φιλοξενεί ο Όλαφ Σολτς στον πύργο Έλμαου στις βαυαρικές Άλπεις. Από ένα προσχέδιο συμπερασμάτων που έχει κυκλοφορήσει προκύπτει ότι στο τραπέζι βρίσκεται μια πρόταση απελπισίας: Οι G7 να κάνουν ένα μεγάλο βήμα πίσω από τη διακηρυγμένη πολιτική μετάβασης στη, καθαρή ενέργεια, αναστέλλοντας τη δέσμευσή τους να πάψουν να χρηματοδοτούν προγράμματα ορυκτών καυσίμων στα τέλη 2022.

Στο προσχέδιο κειμένου που έχει περιέλθει σε γνώση του Bloomberg η ομάδα G-7 καλείται «να αναγνωρίζει ότι οι επενδύσεις που υποστηρίζονται από το δημόσιο στον τομέα του φυσικού αερίου είναι απαραίτητες ως μια προσωρινή απάντηση στην τρέχουσα ενεργειακή κρίση».

Η προειδοποίηση στην πρόταση είναι ότι αυτή η χρηματοδότηση γίνεται «με τρόπο συνεπή με τους στόχους μας για το κλίμα και χωρίς να δημιουργούνται περιοριστικά αποτελέσματα».

Το κείμενο παραμένει υπό συζήτηση και μπορεί να αλλάξει προτού οι ηγέτες της G-7 πραγματοποιήσουν τη σύνοδο κορυφής στις Βαυαρικές Άλπεις με οικοδεσπότη τον καγκελάριο Όλαφ Σολτς. Το Ηνωμένο Βασίλειο αντιτίθεται στην πρόταση, ωστόσο εκπρόσωπος της γερμανικής κυβέρνησης αρνήθηκε να σχολιάσει.

Σύμφωνα με το πρακτορείο, η Ιταλία, βλέπει θετικά την πρόταση του Βερολίνου καθώς όπως και η Γερμανία, εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το ρωσικό αέριο. Την Παρασκευή, μιλώντας κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στις Βρυξέλλες, ο πρωθυπουργός Μάριο Ντράγκι είπε ότι η Ιταλία κατάφερε να μειώσει τις εισαγωγές ρωσικού φυσικού αερίου από 40% πέρυσι σε 25% αυτή τη στιγμή. Αυτό κατέστη δυνατό επίσης με την υπογραφή νέων συμφωνιών για το φυσικό αέριο σε χώρες όπως το Κονγκό, η Αλγερία και η Αγκόλα.

Η συζήτηση έρχεται καθώς η Ευρώπη αγωνίζεται ιδιαίτερα για εναλλακτικές πηγές καυσίμου στο ρωσικό φυσικό αέριο. Η γερμανική κυβέρνηση έχει προειδοποιήσει ότι οι κινήσεις της Ρωσίας να περιορίσει την προσφορά απειλεί με μια κατάρρευση τύπου Lehman στις ενεργειακές αγορές, με τη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης να αντιμετωπίζει την άνευ προηγουμένου προοπτική να ξεμείνουν από ρεύμα οι επιχειρήσεις και οι καταναλωτές.

Η Γερμανία απάντησε στις περικοπές αναζωογονώντας εργοστάσια άνθρακα και παρέχοντας χρηματοδότηση για την εξασφάλιση του εφοδιασμού με φυσικό αέριο, ενώ συνεχίζει με σχέδια για σταδιακή κατάργηση της πυρηνικής ενέργειας. Η Παγκόσμια Πυρηνική Ένωση, μια βιομηχανική ομάδα λόμπι, προτρέπει την G-7 να ενισχύσει την πρόσβαση στις πυρηνικές τεχνολογίες.

Όπως αναφέρει σε ανάλυσή του το K-Report, tο πρόβλημα είναι ακανθώδες. Από τη μια, ήδη χάνεται ο στόχος συγκράτησης της θερμοκρασίας του πλανήτη στον 1,5 βαθμό Κελσίου πάνω από τα προβιομηχανικά επίπεδα. Αν συνεχίσουμε τον ίδιο έως σήμερα βηματισμό, η θερμοκρασία θα είναι αυξημένη 2,7-3,6 βαθμούς Κελσίου στα τέλη του αιώνα. Απ’ την άλλη, η Γερμανία δεν φαίνεται πρόθυμη να επαναλειτουργήσει τις πυρηνικές της μονάδες. Τέλος, προβλέπεται ένας πολύ δύσκολος -ενεργειακά, οικονομικά, κοινωνικά και, βεβαίως, πολιτικά- χειμώνας για την Γερμανία αλλά και για το σύνολο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η Ευρώπη, από απειλούσα, κατέστη απειλούμενη. Απειλούσε να επιβάλει εμπάργκο στις εισαγωγές φυσικού αερίου από τη Ρωσία αλλά, τώρα, το Κρεμλίνο απειλεί να της επιβάλει τέτοιο εμπάργκο. Την περασμένη Τετάρτη, ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας την προειδοποίησε να ετοιμαστεί να ζήσει χωρίς διόλου ρωσικό φυσικό αέριο σε λίγους μήνες (εδώ). Η Μόσχα δεν διακινδυνεύει να χάσει κάτι καθώς (α) Κίνα, Ινδίες και άλλες χώρες έχουν αυξήσει τις εισαγωγές ρωσικών ορυκτών καυσίμων και (β) η αύξηση των τιμών τους αντισταθμίζει τις απώλειες από την όποια μείωση των ποσοτήτων που προμηθεύεται η Ευρώπη.

Τι θα σήμαινε ένα ρωσικό εμπάργκο; Ότι οι Ευρωπαίοι θα υποχρεωθούν να κάνουμε θυσίες, άρα πρέπει να προετοιμαζόμαστε γι’ αυτές από τώρα, το καλοκαίρι. Μεταξύ άλλων, κάνοντας αυστηρές οικονομίες στην ενέργεια που ήδη καταναλώνουμε, οργανώνοντας σχέδιο για από κοινού προμήθεια ενεργειακών πόρων στις καλύτερες δυνατές τιμές καθώς και για τη διανομή αυτών των πόρων. Η Ευρώπη έχει μπει σε οικονομικό πόλεμο με τη Ρωσία. Οι έκτακτες καταστάσεις επιβάλλουν έκτακτα μέτρα και ο πόλεμος επιβάλλει πολεμική οικονομία –με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Δυστυχώς, η Σύνοδος των 27 στάθηκε ανίκανη να αποφασίσει οτιδήποτε. Έτσι, τα βλέμματα στρέφονται στους G7.

Ενώ συμβαίνουν αυτά, οι διευθύνοντες σύμβουλοι των Electricite de France SA , Engie SA και TotalEnergies SE προέτρεψαν τις γαλλικές εταιρείες και τους καταναλωτές να εξοικονομήσουν άμεσα ηλεκτρική ενέργεια, φυσικό αέριο και πετρέλαιο για να είναι καλύτερα προετοιμασμένοι για τον χειμώνα εν μέσω αυξανόμενων ανησυχιών για ελλείψεις που συνδέονται με τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.

Πηγή: Bloomberg, K-Report

Το φράγμα των 120 δολαρίων το βαρέλι κατέρρευσε… και πλέον ο επόμενος πήχης είναι τα 150 δολάρια, με τους αναλυτές και τα στελέχη των εταιρειών εμπορίας πετρελαιοειδών να αδυνατούν να κάνουν προβλέψεις για τις επιπτώσεις στο σύνολο της οικονομίας. Ακόμη και οι εκτιμήσεις για το πού θα φτάσει η τιμή της βενζίνης και του πετρελαίου κίνησης μοιάζουν έωλες αφού κάθε μέρα οι αυξήσεις πέφτουν σωρηδόν.

Είναι χαρακτηριστικό, όπως ανέφερε στα «ΝΕΑ» υψηλόβαθμο στέλεχος πετρελαϊκής εταιρείας, πως «ακόμη και η πρόβλεψη για τη διαμόρφωση της βενζίνης τις επόμενες εβδομάδες στα επίπεδα των 2,5-2,6 ευρώ στα αστικά κέντρα, έναντι των περίπου 2,35 ευρώ ανά λίτρο σήμερα, κρίνεται επισφαλής…». Η ίδια πηγή προσθέτει με ανησυχία: «Τις επόμενες τρεις μέρες πρόκειται να περάσουν αυξήσεις 0,10 ευρώ το λίτρο στο ντίζελ κίνησης, 0,03 ευρώ στην αμόλυβδη».

Η κούρσα ανόδου των τιμών του αργού πετρελαίου πυροδοτήθηκε από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και το εμπάργκο κατά των ρωσικών πετρελαιοειδών προϊόντων. Με δεδομένο ότι το πετρέλαιο αποτελεί πρώτη ύλη για πλειάδα βιομηχανικών προϊόντων και άλλων καταναλωτικών αγαθών, το κόστος πια είναι ασήκωτο… για τις επιχειρήσεις οι οποίες δεν προλαβαίνουν να μετακυλίουν αυξήσεις.

«Η πορεία και η διαμόρφωση των τιμών της βενζίνης και του ντίζελ κίνησης στην εγχώρια αγορά επηρεάζονται από το αργό πετρέλαιο αλλά και τις χρηματιστηριακές τιμές των συγκεκριμένων προϊόντων όπως διαμορφώνονται στην πλατφόρμα της Μεσογείου Platt’s. Μεγάλο ρόλο επίσης παίζει και η ισοτιμία ευρώ/δολαρίου, με το αμερικανικό νόμισμα να είναι πλέον ισχυρότερο», εξηγεί στα «ΝΕΑ» ο πρόεδρος του Συνδέσμου Εταιρειών Εμπορίας Πετρελαιοειδών Ελλάδας Γιάννης Αληγιζάκης.

Σύμφωνα με τον ίδιο, «οι μεγάλες αυξήσεις έχουν οδηγήσει σε φρενάρισμα της ανάκαμψης των πωλήσεων της βενζίνης και του πετρελαίου κίνησης. Ωστόσο, μείωση δεν παρατηρείται αλλά αντίθετα λόγω της υψηλής τουριστικής κίνησης θα δούμε και ακόμη μεγαλύτερη ζήτηση καυσίμων». Τα υγρά καύσιμα κίνησης στη χώρα μας πωλούνται ακριβότερα κατά 45% με 46% σε σχέση με πέρυσι, ενώ σε νησιωτικές περιοχές οι τιμές της αμόλυβδης βενζίνης φτάνουν ακόμη και τα 2,8 ευρώ το λίτρο.

Σε εποχές Μνημονίων

Σε ανατιμητικό κρεσέντο βρίσκεται η αγορά το τελευταίο διάστημα, με νέο κύκλο αυξήσεων σε βασικά καταναλωτικά αγαθά και υπηρεσίες να βρίσκεται προ των πυλών, ακόμα και σε διψήφια ποσοστά.

Η άνοδος τιμών έχει πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις, με τους τιμοκαταλόγους των επιχειρήσεων να αλλάζουν από μήνα σε μήνα, και κανείς δεν μπορεί να απαντήσει στο ερώτημα πού θα φτιάσει και πότε θα σταματήσει.

‘Ηδη, επιχειρηματίες δηλώνουν ότι θα επανεξετάσουν τις τιμές μετά την αύξηση έως και 20% στην οποία, όπως λένε, αναγκάστηκαν να προχωρήσουν σε μια ευρεία γκάμα προϊόντων εξαιτίας της αύξησης του κόστους της ενέργειας, των μεταφορικών και των υλικών συσκευασίας.

Το κύμα ακρίβειας που σαρώνει την αγορά έχει οδηγήσει ήδη τα νοικοκυριά σε αναδίπλωση και περιορισμό των δαπανών, με αναλυτές να υπογραμμίζουν πως η καταναλωτική συμπεριφορά των Ελλήνων επιστρέφει σε εποχές Μνημονίων. Στελέχη από το λιανεμπόριο τροφίμων εκτιμούν ότι οι πωλήσεις θα συνεχίσουν να μειώνονται και το δεύτερο εξάμηνο. Οι ανατιμήσεις πλήττουν περισσότερο τα πιο φτωχά νοικοκυριά.

Μελέτη της Τράπεζας Πειραιώς δείχνει ότι σε μηνιαίο οικογενειακό εισόδημα μεταξύ 751-1.100 ευρώ τα νοικοκυριά δαπανούν το 27,1% και το 13,6% του εισοδήματός τους για διατροφή και ενέργεια αντίστοιχα, ενώ αντίθετα τα νοικοκυριά με εισοδήματα άνω των 3.500 ευρώ δαπανούν μόνο το 18,7% και το 10,5% του εισοδήματός τους για τις ίδιες κατηγορίες αγαθών.

Τα σημάδια υστέρησης αποτυπώνονται ήδη στο μέσο καλάθι με μείωση των πωλήσεων ακόμα και σε βασικά καταναλωτικά αγαθά. Εξι στους δέκα καταναλωτές, όπως προκύπτει από έρευνα του ΙΕΛΚΑ, έχουν μειώσει τις αγορές τους σε είδη τροφίμων και παντοπωλείου, αντίστοιχο ποσοστό αγοράζει με βασικό κριτήριο την τιμή και τα χρήματα που διαθέτει και το 74% του δείγματος δηλώνει ότι επιλέγει φθηνότερα προϊόντα.

ΠΗΓΗ: ot.gr

Οι έμποροι προσπαθούν να αποφύγουν τις αμερικανικές κυρώσεις, κρύβοντας το ρωσικό πετρέλαιο σε ανάμεικτα εξευγενισμένα προϊόντα όπως η βενζίνη, το ντίζελ και τα χημικά, αναφέρει η Wall Street Journal.

Τα φορτία που αποβιβάστηκαν στη Νέα Υόρκη και το Νιου Τζέρσεϊ τον περασμένο μήνα μεταφέρθηκαν μέσω της Διώρυγας του Σουέζ και πέρα ​​από τον Ατλαντικό από ινδικά διυλιστήρια, τα οποία ήταν μεγάλοι αγοραστές ρωσικού πετρελαίου.

Ένας αναλυτής που παρακολουθούσε τις ρωσικές εξαγωγές ορυκτών καυσίμων και τον ρόλο τους στη χρηματοδότηση του πολέμου στην Ουκρανία είπε στην εφημερίδα: «Φαίνεται ότι υπάρχει ένα εμπόριο όπου το ρωσικό αργό διυλίζεται στην Ινδία και στη συνέχεια ένα μέρος του πωλείται στις ΗΠΑ».

Το πετρέλαιο μεταφέρεται επίσης μεταξύ πλοίων στη θάλασσα στη Μεσόγειο, στα ανοικτά των ακτών της δυτικής Αφρικής και της Μαύρης Θάλασσας, και στη συνέχεια μεταφέρεται προς την Κίνα, την Ινδία και τη δυτική Ευρώπη, αναφέρει η εφημερίδα.

Τον Μάρτιο, ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Τζο Μπάιντεν, ανακοίνωσε ότι «το ρωσικό πετρέλαιο δε θα είναι πλέον αποδεκτό στα λιμάνια των ΗΠΑ».

Το Ηνωμένο Βασίλειο ανακοίνωσε μια παρόμοια κίνηση για τη σταδιακή κατάργηση των εισαγωγών ρωσικού πετρελαίου έως τα τέλη του 2022.

Η κίνηση στη Διώρυγα του Σουέζ των τάνκερ πετρελαίου έχει αυξηθεί κατά 47%

Η Ινδία έχει αγοράσει 40 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου από την αρχή του πολέμου μέχρι τις αρχές Μαΐου, 20% παραπάνω από ολόκληρο το 2021.

Η Κίνα, από την πλευρά της, έχει ενισχύσει την ενεργειακή της συνεργασία με τη Ρωσία, αγοράζοντας ρωσικό πετρέλαιο αλλά και ρωσικό άνθρακα για την παραγωγή ατσαλιού. Πολλές πετρελαϊκές και εξορυκτικές της Ρωσίας επιτρέπουν την αγορά των αγαθών αυτών μέσω κινεζικών γιουάν για τη διευκόλυνση των εισαγωγέων.

Σύμφωνα με τον Wouter Jacobs του Erasmus Commodity & Trade Centre στο πανεπιστήμιο Εrasmus του Ρότερνταμ «το μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη δεν έχει επιβάλλει κυρώσεις στη Ρωσία. Το εμπόριο όπως και η ανάγκη για υδρογονάνθρακες θα συνεχιστούν. Οι εισαγωγείς στην Ασία και τη Μέση Ανατολή θα αντισταθμίσουν τη μείωση εισαγωγών από τη Δύση».

Το πετρέλαιο που προορίζεται για τις δύο χώρες αυτές έχει αυξηθεί στα 80 εκατομμύρια βαρέλια αυτόν το μήνα, σύμφωνα με τα δεδομένα της Kpler και του αναλυτή της, Matt Smith.

Παρόμοια είναι και η άποψης της Wolfe Research, σύμφωνα με την οποία οι ρωσικοί υδρογονάνθρακες συνεχίζουν και βρίσκουν πρόθυμους εισαγωγείς σε χώρες όπως η Ινδία. Σύμφωνα με τους αναλυτές της εταιρείας, η κίνηση στη Διώρυγα του Σουέζ των τάνκερ πετρελαίου με προορισμούς την Ινδία και την Κίνα έχει αυξηθεί κατά 47% το Μάιο σε σχέση με την ίδια περίοδο του 2021. Οι αναλυτές, όμως, τόνισαν πως «η αναδρομολόγηση των τάνκερ αυτών μέσω του Σουέζ αντί για τις “κοντινές” παραδόσεις στην Ευρώπη θα προκαλέσει πληθωριστικές πιέσεις στις τιμές του πετρελαίου και θα επιδεινώσει την ενεργειακή κρίση».

Τα χρήματα, κατ’ αυτόν τον τρόπο, συνεχίζουν να ρέουν στα ρωσικά θησαυροφυλάκια. Τα έσοδα μόνο από την εξαγωγή πετρελαίου της χώρας έχουν αυξηθεί κατά 50% σε σχέση με πέρυσι, σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Ενέργειας (ΙΕΑ). Σύμφωνα, μάλιστα, με την ρωσική SberCIB Investment Research, οι μεγαλύτερες πετρελαιοπαραγωγικές εταιρείες της Ρωσίας κατέγραψαν 10ετές ρεκόρ εσόδων το πρώτο τρίμηνο του 2022.

Ένα διυλιστήριο στα πολωνικά σύνορα, το οποίο προμηθεύει τον κύριο όγκο των καυσίμων για το αεροδρόμιο της γερμανικής πρωτεύουσας και βενζίνη για τα οχήματα της περιοχής, βρίσκεται σε αντιπαράθεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τη Μόσχα για τον πόλεμο στην Ουκρανία. Ένα σχέδιο για την απαγόρευση των εισαγωγών ρωσικού πετρελαίου έως το τέλος του έτους απειλεί να πνίξει τις προμήθειες στις εγκαταστάσεις στη μικρή πόλη Schwedt, κάτι που θα ακρωτηριάσει το Βερολίνο και μεγάλο μέρος της ανατολικής Γερμανίας στη διαδικασία.

Το διυλιστήριο PCK συνδέεται απευθείας με έναν αγωγό που αντλεί ρωσικό αργό από την άλλη πλευρά των Ουραλίων. Επειδή η εγκατάσταση απέχει πολύ από ένα μεγάλο λιμάνι, δεν υπάρχει εύκολη εναλλακτική λύση και το γεγονός ότι ελέγχεται από την πρωταθλήτρια πετρελαίου του Κρεμλίνου Rosneft PJSC πολλαπλασιάζει την πολυπλοκότητα.
Από το Βερολίνο μέχρι τις ακτές της Βαλτικής της Γερμανίας και τμήματα της δυτικής Πολωνίας, «σχεδόν κάθε αεροπλάνο, αστυνομικό, πυροσβεστικό όχημα και ασθενοφόρο τροφοδοτείται από καύσιμα από το Schwedt», δήλωσε η Annekathrin Hoppe, δήμαρχος της πόλης των 34.000 κατοίκων στον ποταμό Oder. Το κλείσιμο του διυλιστηρίου «θα ήταν καταστροφή».

Η εγκατάσταση, η οποία καλύπτει μια έκταση μεγαλύτερη από τη διπλάσια έκταση από το Central Park της Νέας Υόρκης, χτίστηκε τη δεκαετία του 1960 για να εδραιώσει την εξάρτηση της πρώην κομμουνιστικής Ανατολικής Γερμανίας από τη Σοβιετική Ένωση. Ο αγώνας για την εξεύρεση λύσης δείχνει ότι αυτοί οι δεσμοί είναι ακόμα ισχυροί περισσότερες από τρεις δεκαετίες μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου.

Για να συμμορφωθεί με το σχεδιαζόμενο εμπάργκο πετρελαίου της ΕΕ, η κυβέρνηση του Καγκελαρίου Όλαφ Σολτς σταθμίζει ορισμένες βαριές λύσεις, συμπεριλαμβανομένου του ελέγχου του διυλιστηρίου όπως έκανε με τη γερμανική μονάδα της Gazprom PJSC . Αλλά μια αλλαγή ιδιοκτησίας δεν θα έλυνε το κύριο ζήτημα: την αντικατάσταση των 12 εκατομμυρίων τόνων αργού που αντλούνται στο διυλιστήριο κάθε χρόνο μέσω του αγωγού Druzhba, που πήρε το όνομά του από τη ρωσική λέξη για τη «φιλία».

Πηγή: Bloomberg

Οι κυβερνήσεις δεν έχουν εγκαταλείψει τον στόχο τους για συμφωνία με τη Βουδαπέστη για το πλήρες πακέτο, συμπεριλαμβανομένης της σταδιακής απαγόρευσης του πετρελαίου, μέχρι τη Δευτέρα, όταν οι υπουργοί Εξωτερικών της ΕΕ συναντηθούν στις Βρυξέλλες, σύμφωνα με διπλωμάτες της ΕΕ.

Ωστόσο, η ιδέα της απόσυρσης της κίνησης κατά του ρωσικού πετρελαίου, για το οποίο η Ουγγαρία είπε ότι θα ήταν πολύ επιζήμια για την οικονομία της, κερδίζει υποστήριξη, πρόσθεσαν οι διπλωμάτες. Άλλες χώρες, ωστόσο, ανησυχούν ότι η κατάργησή του τώρα θα ήταν σημάδι αδυναμίας, είπε ένας άλλος διπλωμάτης.

Μια ιδέα που κυκλοφορεί στις Βρυξέλλες, σύμφωνα με πληροφορίες που επικαλείται το Politico, είναι πως το έκτο πακέτο κυρώσεων στη Ρωσία με τη στήριξη και των 27 χωρών μελών θα προχωρήσει κανονικά, ωστόσο, η πλήρης απαγόρευση όλων των εισαγωγών ρωσικού αργού και διυλισμένων καυσίμων θα παραμεριστεί προς το παρόν, ενώ συνεχίζονται οι διαβουλεύσεις για μια συμβιβαστική συμφωνία την οποία θα μπορεί να αποδεχθεί η Ουγγαρία.

Ο Ούγγρος Βίκτορ Όρμπαν έχει προτείνει στο παρελθόν ότι οποιαδήποτε απαγόρευση του πετρελαίου θα πρέπει να συζητηθεί από τους ηγέτες της ΕΕ σε μια σύνοδο κορυφής. Η επόμενη είναι προγραμματισμένη για τα τέλη Μαΐου.

Η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν είχε προγραμματίσει μια βιντεοκλήση με τον Όρμπαν και τους περιφερειακούς ηγέτες νωρίτερα αυτή την εβδομάδα για να συζητήσουν έναν πιθανό συμβιβασμό. Αλλά η κλήση αναβλήθηκε και δεν έχει ακόμη προγραμματιστεί εκ νέου.

Η πρόταση της ΕΕ επιδιώκει να απαγορεύσει το αργό πετρέλαιο τους επόμενους έξι μήνες και τα διυλισμένα καύσιμα έως τις αρχές Ιανουαρίου. Το μπλοκ είχε προσφέρει στην Ουγγαρία και τη Σλοβακία μέχρι το τέλος του 2024 να συμμορφωθούν με τις κυρώσεις και η Τσεχική Δημοκρατία μέχρι τον Ιούνιο του ίδιου έτους, καθώς εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από το ρωσικό αργό πετρέλαιο.

Πηγή: Bloomberg, Politico

Το μπλοκ θα αποσύρει την προτεινόμενη απαγόρευση στα πλοία της ΕΕ να μεταφέρουν ρωσικό πετρέλαιο σε τρίτες χώρες, αλλά θα διατηρήσει ένα σχέδιο για την απαγόρευση της ασφάλισης αυτών των μεταφορών, σύμφωνα με έγγραφα που είδε το πρακτορείο.

Η Ελλάδα, η οποία είναι μεταξύ των μεγαλύτερων ναυτιλιακών δυνάμεων στον κόσμο, ήταν μεταξύ των κρατών-μελών που πίεσαν να αφαιρεθεί η διάταξη από το έκτο πακέτο κυρώσεων της ΕΕ, επικαλούμενη την έλλειψη συμφωνίας μεταξύ των G-7.

Η απαγόρευση στα ευρωπαϊκά πλοία να μεταφέρουν ρωσικό πετρέλαιο σε οποιονδήποτε προορισμό στον κόσμο θα είχε πιέσει περαιτέρω τις εξαγωγές της Μόσχας -μια ζωτική πηγή σκληρού νομίσματος, σχολιάζει το πρακτορείο.

Ακόμα κι έτσι, η απαγόρευση παροχής ασφάλισης -και άλλων υπηρεσιών- στους μεταφορείς θα αποτελέσει σημαντικό εμπόδιο για τις ρωσικές εξαγωγές πετρελαίου. Οι ναυτιλιακές εταιρείες καλύπτουν τα πλοία τους έναντι κινδύνων, συμπεριλαμβανομένων των πετρελαιοκηλίδων, μέσω των λεγόμενων «συλλόγων προστασίας και αποζημίωσης». Αυτοί οι σύλλογοι αγοράζουν συλλογικά αντασφάλιση από 80 αντασφαλιστές, συμπεριλαμβανομένων 20 από τους μεγαλύτερους παρόχους στον κόσμο. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορούν να αγνοήσουν τη νομοθεσία της ΕΕ.

Οι χώρες της ΕΕ εξακολουθούν να συζητούν το έκτο πακέτο αυτή την εβδομάδα, με διπλωμάτες να προσπαθούν να ξεπεράσουν τις αντιρρήσεις της Ουγγαρίας για την προτεινόμενη απαγόρευση του ρωσικού πετρελαίου. Δεν κατάφεραν να καταλήξουν σε συμφωνία το Σαββατοκύριακο.

Στην πρώτη της πρόταση, η ΕΕ είχε σχεδιάσει να απαγορεύσει τις μεταφορές, μεταξύ αυτών και των μεταφορών από πλοίο σε πλοίο, σε τρίτες χώρες αργού πετρελαίου και προϊόντων πετρελαίου που προέρχονται από τη Ρωσία ή έχουν εξαχθεί από τη Ρωσία.

Το εκτελεστικό σκέλος της ΕΕ προτείνει επίσης την απαγόρευση των ευρωπαϊκών εταιρειών να παρέχουν υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένης της ασφάλισης, που απαιτούνται για τη μεταφορά ρωσικού πετρελαίου σε τρίτες χώρες. Αυτή η διάταξη αναμένεται να παραμείνει, παρά την απροθυμία ορισμένων κρατών-μελών.

Σύμφωνα με το τρέχον σχέδιο, το μέτρο θα τεθεί σε ισχύ σε τρεις μήνες. Στην πράξη, πιθανότατα θα περιόριζε τις πωλήσεις πετρελαίου της Ρωσίας, με τους μεγάλους παίκτες του κλάδου να επιλέγουν να μείνουν μακριά. Αντίθετα, η διακίνηση μπορεί να γίνεται περισσότερο «υπόγεια», με μικρότερους μεταφορές να παίρνουν μέρος.

Πηγή: euro2day.gr

«Το Συμβούλιο είναι ενωμένο σε ό,τι αφορά την ανάγκη υιοθέτησης του 6ου πακέτου κυρώσεων», όπως επισημαίνουν από κοινού πηγές της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Γαλλικής Προεδρίας της ΕΕ. «Απομένει ακόμα μια δουλειά για να ολοκληρώσουμε σε πνεύμα αλληλεγγύης, τις εγγυήσεις που είναι απαραίτητες για τους όρους πετρελαϊκού εφοδιασμού προς τα κράτη-μέλη που βρίσκονται σήμερα σε μια κατάσταση πολύ ειδική σε ό,τι αφορά τον εφοδιασμό από ρωσικό αγωγό πετρελαίου», προσθέτουν οι ίδιες πηγές και τονίζουν: «Επαφές σε όλα τα επίπεδα θα συνεχιστούν στην αρχή της εβδομάδας με σκοπό την επίτευξη συνολικής συμφωνίας για το 6ο πακέτο κυρώσεων, το συντομότερο δυνατό».

Σημειώνεται ότι το μεγαλύτερο «φρένο» στην επίτευξη συμφωνίας στο 6ο πακέτο κυρώσεων αποτελεί το ζήτημα της Ουγγαρίας και της Σλοβακίας, οι οποίες τροφοδοτούνται πετρέλαιο μόνο μέσω ενός αγωγού από τη Ρωσία. Σύμφωνα με πληροφορίες του ΑΜΠΕ, η Ουγγαρία εξακολουθεί να μην είναι ικανοποιημένη με τα δύο επιπλέον έτη (ως το τέλος του 2024) που της έχουν προταθεί για το ολικό εμπάργκο στο ρωσικό πετρέλαιο. Ανάλογη παράταση φαίνεται να ζητά και η Σλοβακία, αλλά και η Τσεχία. Επιπλέον, δεν είναι λίγα τα κράτη-μέλη της ΕΕ που ζητούν εγγυήσεις από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την ενεργειακή τους ασφάλεια.

Υπενθυμίζεται, τέλος, ότι αρχικός στόχος ήταν το 6ο πακέτο κυρώσεων να έχει τεθεί σε ισχύ την 9η Μαΐου, κάτι το οποίο δεν φαίνεται να επιτυγχάνεται πριν τις 10 Μαΐου που θα ξανασυνεδριάσουν οι Μόνιμοι Αντιπρόσωποι των κρατών-μελών της ΕΕ (COREPER).

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Κάτι που δεν είναι καθόλου δεδομένο τουλάχιστον αυτήν τη στιγμή. Πολύ συνοπτικά η κατάσταση έχει ως εξής: Ενώ μέχρι στιγμή εθεωρείτο η Γερμανία ως η χώρα εκείνη που πατούσε «φρένο» λόγω της στενής εξάρτησης από τη ρωσική ενέργεια και του μεγέθους αναγκών της βιομηχανίας της, τώρα ενστάσεις εγείρουν κυρίως η Ουγγαρία, η Σλοβακία και η Αυστρία. Αυτό ελήφθη υπόψη από την Κομισιόν, γι αυτό έχουν προβλεφθεί ειδικές χρονικές ρυθμίσεις στην εφαρμογή των μέτρων.

Παρά τις εντατικές διαπραγματεύσεις που προηγήθηκαν των προχθεσινών ανακοινώσεων φον ντερ Λάιεν ξαφνικά η Βουδαπέστη προβάλλει αντιρρήσεις, ισχυριζόμενη ότι το σχέδιο της Κομισιόν δεν προβλέπει εγγυήσεις της ενεργειακής της ασφάλειας. Βέβαια ο πρωθυπουργός Όρμπαν, που θεωρείται φίλος του Πούτιν, έκανε σαφές ότι η στάση του δεν πρέπει να εκληφθεί ως «πολιτική αντίσταση» κατά του εμπάργκο πετρελαίου. Εάν αυτό ισχύει, κι αν ο Ούγγρος πρωθυπουργούς θέλει κι άλλες παραχωρήσεις από τις Βρυξέλλες, μένει να φανεί τις επόμενες ημέρες. Προς το παρόν το COREPER, οι μόνιμοι αντιπρόσωποι των 27, είναι χωμένοι στα χαρτιά τους και προσπαθούν να βρουν την χρυσή τομή που θα οδηγήσει σε ομοφωνία. Κι αυτό αναμένεται κατά το τέλος της εβδομάδας στην καλύτερη περίπτωση.

Οι πρώτες αντιδράσεις στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ήταν γενικά θετικές. Οι περισσότεροι ευρωβουλευτές υπογράμμισαν την ανάγκη να διασώσει η ΕΕ την αξιοπιστία της απέναντι στον Πούτιν, ακόμη κι αν γι αυτό το τίμημα είναι πολύ υψηλό. Υπήρχαν μάλιστα Ευρωβουλευτές που υποστήριξαν ότι το πακέτο κυρώσεων έρχεται πολύ αργά, όπως η Μπεάτα Σίντλο από το πολωνικό κυβερνών κόμμα PiS. «Οι αποφάσεις πρέπει να εφαρμοστούν από όλους» ανέφερε με το βλέμμα στραμμένο στις προβλεπόμενες εξαιρέσεις ιδιαίτερα για την Ουγγαρία.

Άργησε το εμπάργκο ρωσικού πετρελαίου

Αλλά υπάρχει ένα θεμελιώδες ερώτημα: Η σταδιακή κατάργηση των ρωσικών εξαγωγών πετρελαίου πλήττει πραγματικά την οικονομία και την πολεμική μηχανή του Πούτιν με τον τρόπο που θέλουν οι Ευρωπαίοι; Η υπηρεσία ενέργειας Rstad Energy εκτιμά ότι παρά τις αναμενόμενες περικοπές στη ρωσική παραγωγή πετρελαίου φέτος, η αύξηση των τιμών πετρελαίου θα οδηγήσει στην αύξηση των εσόδων της Ρωσίας στα 180 δις δολάρια. Αυτό είναι σχεδόν το ήμισυ περισσότερο από πέρυσι, παρόλο που η παραγωγή από την αρχή του πολέμου έχει μειωθεί κατά 1,6 δις βαρέλια.

«Σε αυτήν την πρώτη φάση των κυρώσεων και του εμπάργκο η Ρωσία θα έχει οφέλη από την αύξηση της τιμής σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια» διαπιστώνει η αναλύτρια Ντάρια Μέλνικ. Αλλά μεσοπρόθεσμα η παραγωγή και τα έσοδα θα μειωθούν, επειδή ο αναπροσανατολισμός της στην Ασία θα χρειαστεί χρόνο και μαζικές επενδύσεις σε υποδομές. Μόνο από τα μέσα του 2023 θα ανακάμψει η παραγωγή αργού πετρελαίου, αυτό τουλάχιστον εκτιμούν οι ειδικοί του κλάδου. Η οικονομική εφημερίδα Financial Times γράφει στο κύριο άρθρο της ότι θα είναι δύσκολο να εφαρμοστεί το εμπάργκο πετρελαίου χωρίς να ανέβουν οι τιμές σε σημείο που να «ρίξουν» την παγκόσμια οικονομία.

Αμφιβάλλουν οι οικονομολόγοι

Για την ώρα δεν υπάρχι πολύ ελεύθερο διαθέσιμο πετρέλαιο στην παγκόσμια αγορά και δεν είναι βέβαιο αν ο ΟΠΕΚ και οι μεγάλοι παραγωγοί, όπως η Σαουδική Αραβία, είναι πρόθυμοι να αντικαταστήσουν τις ελλείψεις ρωσικού πετρελαίου. Μόνο η ανακοίνωση για επικείμενο εμπάργκο πετρελαίου στην ΕΕ οδήγησε στην άνοδο της της τιμή χθες κατά 30%. Αλλά και οι οικονομικοί εμπειρογνώμονες της δεξαμενής σκέψης Bruegel εκφράζουν αμφιβολίες για τη χρησιμότητα ενός εμπάργκο ανά φάσεις. Ο Γκίντραμ Βολφ και η Σιμόνε Ταλιαπιέτρα επισημαίνουν ότι η αναμενόμενη αύξηση των τιμών θα μπορούσε να υπερκαλύψει τις απώλειες από τη σταδιακή μείωση των πετρελαϊκών εξαγωγών. Αυτό το βραχυπρόθεσμο αποτέλεσμα θα μπορούσε η Μόσχα να το χρησιμοποιήσει απέναντι στους πολίτες της, επειδή περίπου το ήμισυ του κρατικού προϋπολογισμού χρηματοδοτείται από τις εξαγωγές ενέργειας. Σύμφωνα με τη θέση των οικονομολόγων μόνο ένα άμεσο και πλήρες ενεργειακό εμπάργκο θα είχε ισχυρό αποτέλεσμα. Η σταδιακή έξοδος δίνει στη Ρωσία τον χρόνο να αναπροσανατολίσει τις εξαγωγές πετρελαίου της. Οι τιμωρητικοί δασμοί θα ήταν καλύτεροι, γιατί θα μπορούσαν να προσαρμοστούν πιο εύκολα αναλόγως των πολιτικών εξελίξεων. Τα τιμολόγια θα μπορούσαν να καταβληθούν σε δεσμευμένους λογαριασμούς ειδικού σκοπού και να χρησιμοποιηθούν για την ανοικοδόμηση της Ουκρανίας.

Σε δική της δήλωση η Greenpeace επισημαίνει ότι η αργή έξοδος δίνει στη Ρωσία πολύ χρόνο. Οι περιβαλλοντολόγοι απαιτούν όμως πάνω από όλα περισσότερη εξοικονόμηση ενέργειας αντί αναζήτηση νέων παραγωγών ενέργειας. Ένα στόχο που η Ένωση Γερμανών Μηχανολόγων και Μηχανικών Εγκαταστάσεων VDMA μοιράζεται σε μια σπάνια επίδειξη ενότητας. Το μομέντουμ από την κρίση πρέπει να χρησιμοποιηθεί για την ταχεία προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και της ενεργειακής απόδοσης. Αλλά και οι κατασκευαστές μηχανών θεωρούν το σταδιακό εμπάργκο «όχι αρκετά φιλόδοξο». Ωστόσο, παρόλο που ο κλάδος επηρεάζεται η VDMA δεν βλέπει εναλλακτική από την αυστηροποίηση των κυρώσεων «σε σχέση με την επιθετική και απάνθρωπη συμπεριφορά της Ρωσίας».

Πηγή: DW