Με χαρά υποδέχθηκα στην Αρχιεπισκοπή μας τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης @skasselakis, ένα «παιδί της Ομογένειάς» μας, που σέβεται και εκτιμά το ρόλο της Εκκλησίας μας. Του ευχήθηκα καλή επιτυχία στην προσπάθειά του για πρόοδο της αγαπημένης μας Ελλάδας. pic.twitter.com/McnebD8j78

— Elpidophoros (@Elpidophoros) April 15, 2024

Οπως γράφει το hellasjournal.com, ο Στέφανος Κασσελάκης φέρεται να είπε στον Αρχιεπίσκοπο Ελπιδοφόρο:

«Με βάφτισε ο Άγιος Τσαλίκης με τον πατέρα Κύριλλο, και στο νερό σχηματίστηκε ένας σταυρός από το λάδι. Ο Άγιος Τσαλίκης είπε στους γονείς μου “αυτός είτε παπάς θα γίνει, είτε πολύ σπουδαίος”».

Λογικό είναι η συγκεκριμένη αποστροφή όσων είπε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ να προκαλεί έντονη συζήτηση στο εσωτερικό του κόμματος καθώς δεν συνάδει με την γενικότερη κουλτούρα βουλευτών και στελεχών που ορκίζονται με πολιτικό όρκο και γενικώς απέχουν από το λειτουργικό της Εκκλησίας. Κι αυτό παρά το γεγονός ότι ο Αλέξης Τσίπρας, αν και δήλωνε άθεος, σεβόταν απολύτως την πίστη και είχε αναπτύξει εξαιρετικές σχέσεις με τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Ιερώνυμο.

Το “θαύμα”, ωστόσο, που περιέγραψε ο Στέφανος Κασσελάκης ότι συνέβη κατά την βάφτισή του δεν είναι η μοναδική “επίδειξη” της πίστης του. Σε άλλη ανάρτησή του από τις ΗΠΑ όπου βρίσκεται το εξήγησε:

Εδώ στη Νέα Υόρκη, πλάι στους Ομογενείς μας, διάβασα το Πιστεύω στα αγγλικά – είχα αυτήν τη μεγάλη τιμή.
Να είμαι κομμάτι ενός Ελληνισμού που μπορεί μακριά από την Ελλάδα να ενώνει τους Έλληνες. Αυτό δηλαδή που αποτελεί στόχο και της δικής μου παρουσίας στην πολιτική.

Είχα… pic.twitter.com/VSo0cCDjKp

— Stefanos Kasselakis – Στέφανος Κασσελάκης (@skasselakis) April 16, 2024

Και εξήγησε αναλυτικά τη θέση του για τις σχέσεις Πολιτείας-Εκκλησίας:

Εδώ στη Νέα Υόρκη, πλάι στους Ομογενείς μας, διάβασα το Πιστεύω στα αγγλικά – είχα αυτήν τη μεγάλη τιμή.
Να είμαι κομμάτι ενός Ελληνισμού που μπορεί μακριά από την Ελλάδα να ενώνει τους Έλληνες. Αυτό δηλαδή που αποτελεί στόχο και της δικής μου παρουσίας στην πολιτική.

Είχα επίσης μία εκ βαθέων συζήτηση με αυτόν τον φωτισμένο άνθρωπο, τον Αρχιεπίσκοπο Ελπιδοφόρο, ο οποίος είναι υπόδειγμα του συμπεριληπτικού, προοδευτικού, αλληλέγγυου ρόλου που μπορεί να επιτελέσει ο θεσμός της εκκλησίας – υπενθυμίζω τη θέρμη με την οποία πρωτοστάτησε στο κίνημα black lives matter.

Το έχω ξεκαθαρίσει από την πρώτη στιγμή ότι πιστεύω.
Η προσωπική μου πίστη όμως είναι άλλο, κι άλλο η αναγκαία ρύθμιση της σχέσης Κράτους – Εκκλησίας ώστε να έχουν διακριτούς ρόλους, όπως έχω επίσης πει από την πρώτη στιγμή και όπως θα πράξουμε εφόσον εκλεγώ.

Με συνετά βήματα, με αγάπη, με συνεννόηση, η Ελλάδα θα γίνει μία σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα, όπου οι δύο θεσμοί θα λειτουργούν παράλληλα αλλά και ανεξάρτητα.

Ο Γέροντας μοναχός που έγινε Άγιος

Ο Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης (Λιβίσι Μικράς Ασίας, 5 Νοεμβρίου 1920 – Εύβοια, 21 Νοεμβρίου 1991) ήταν Μικρασιάτης Έλληνας ιερομόναχος και ηγούμενος της Μονής Οσίου Δαυίδ Εύβοιας.

Η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, που συνεδρίασε στο Φανάρι υπό την προεδρία του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου, αποφάσισε την Δευτέρα 27 Νοεμβρίου 2017 την αγιοκατάταξη του Αρχιμανδρίτου Ιακώβου Τσαλίκη, εκ Λιβισίου της Μικράς Ασίας, Ηγουμένου της εν Β.Ευβοία Μονής Οσίου Δαυΐδ (1920-1991). Η μνήμη του Αγίου Ιακώβου Τσαλίκη ορίσθηκε στις 22 Νοεμβρίου εκάστου έτους.

Αποτελεί μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του μοναχικού χώρου στην Ελλάδα κατά τον 20ό αιώνα. Ξεχώρισε για τον ασκητικό οσιακό του βίο, καθώς και για τα χαρίσματα τα οποία ανέπτυξε και τα οποία τον κατατάσσουν στις σύγχρονες μορφές αγιότητας της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Εκοιμήθη το 1991 σε ηλικία 71 ετών.

Ο άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης γεννήθηκε στο Λιβίσι της Μικράς Ασίας στις 5 Νοεμβρίου του 1920. Ήταν παιδί της Θεοδωρούλας και του Σταύρου Τσαλίκη. Η μητέρα του είχε γεννήσει εννέα παιδιά, αλλά από τις κακουχίες είχαν επιζήσει μόλις τα τρία. Στα παιδικά του χρόνια έζησε τη Μικρασιατική Καταστροφή και τον ξεριζωμό των Ελλήνων από τη Μικρά Ασία. Ο πατέρας του, όπως και όλοι οι χριστιανοί άνδρες από 12 έως 65 ετών, οδηγήθηκε σε Τάγματα Εργασίας (αμελέ ταμπουρού) στα βάθη της Ανατολίας.

Η οικογένεια Τσαλίκη, με την ανταλλαγή πληθυσμών και με τον πατέρα θεωρούμενο ως αγνοούμενο, αρχικά εγκαταστάθηκε στο χωριό Άγιος Γεώργιος Άμφισσας, όπου οι συνθήκες διαβίωσής του ήταν πολύ δύσκολες, κυριολεκτικά στα όρια της ανέχειας μαζί με άλλους Έλληνες πρόσφυγες σε μια αποθήκη. Ο Σταύρος Τσαλίκης επέζησε από τα τάγματα εργασίας και περνώντας μέσω της Μάκρης της Μικράς Ασίας στην Ελλάδα με πλοίο αναζητούσε την οικογένειά του. Αναζητώντας ταυτόχρονα εργασία βρέθηκε στην Άμφισσα όπου επανενώθηκε με την οικογένειά του.

Το 1925 η οικογένειά του μετακινήθηκε στη Φαράκλα Εύβοιας. Εκεί, ο Γέροντας Ιάκωβος, από το 1927 που πήγε στην α’ τάξη δημοτικού, διδάχτηκε τα θύραθεν και εκκλησιαστικά γράμματα, στην εκκλησία της Αγίας Παρασκευής του χωριού.

Η μοναστική ζωή

Το 1951 και αφού παντρεύτηκε η αδελφή του Αναστασία, οδηγήθηκε στη μοναχική ζωή, καθώς είχε υποσχεθεί στη μητέρα του να την αποκαταστήσει. Επέλεξε να εισέλθει στη μονή του Οσίου Δαυίδ στην Εύβοια. Την εποχή εκείνη η μονή ήταν σε ερειπιώδη κατάσταση με τρεις μοναχούς που ζούσαν ιδιόρρυθμα, φροντίζοντας μόνο για τον εαυτό τους. Η κατάσταση εκεί ήταν δύσκολη, καθώς αφενός το μοναστήρι ήταν εγκαταλελειμμένο και μέσα ζούσαν βοσκοί με τα ζώα τους, αφετέρου οι μοναχοί δεν του έδωσαν ιδιαίτερη σημασία δίνοντάς του ένα κατεστραμμένο κελί, εξωθώντας τον σε αποχώρηση. Ως αποτέλεσμα γύρισε πίσω στη Φαράκλα. Τελικά, παρά τις αντίθετες πιέσεις, ξαναπήγε στο Μοναστήρι όπου βοηθούσε στην καθαριότητα, στον κήπο και επιδιόρθωνε πόρτες και στέγες, όμως εισέπραττε ειρωνείες και αποδοκιμασίες ενός από τους μοναχούς.

Το 1975 ο νέος Μητροπολίτης Χαλκίδος Χρυσόστομος Βέργης όρισε ως Ηγούμενο της Μονής τον Ιάκωβο. Ήδη όμως και ιδίως μετά το 1970 είχε γίνει ιδιαίτερα δημοφιλής με αποτέλεσμα αρκετοί άνθρωποι να εισέρχονται στη Μονή για εξομολόγηση και ποιμαντική καθοδήγηση. Εκτός από την λειτουργική ζωή και την πνευματική καθοδήγηση των πιστών, ο Ιάκωβος συνέχισε τα έργα ανακαίνισης της μονής η οποία αριθμούσε τρεις συνολικά μοναχούς και έτσι ανεγέρθηκε κωδωνοστάσιο, κελιά, παρεκκλήσια και άλλοι απαραίτητοι χώροι. Εξομολογούσε με κατανόηση και επιείκεια, ενώ ήταν αυστηρός μόνο με τον εαυτό του.[6]

Η σκληρή άσκηση του Γέροντα επιδείνωνε συχνά την υγεία του. Έτσι από τα πρώτα χρόνια εμφανίστηκαν σημαντικά προβλήματα υγείας. Τέτοια ήταν ένα σημαντικό πρόβλημα στη μέση που τον ταλαιπωρούσε από το 1956. Το 1964 εμφάνισε πρόβλημα με τον σχηματισμό πυωδών αμυγδαλών σε σημείο να ασθενήσουν και τα νεφρά του. Ο Γέροντας ήταν πολύ εργατικός με ελάχιστη ανάπαυση και εξ αιτίας αυτού παρουσιάζονταν και άλλα προβλήματα. Το 1967, έκανε εγχείρηση βουβωνοκήλης και σκωληκοειδίτιδας με περιτοναϊκή αντίδραση και προβλήματα προστάτη. Λόγω της ορθοστασίας και των γονυκλισιών παρουσίασε πρόβλημα φλεβίτιδας και γι΄αυτό το 1974 χειρουργήθηκε στο Νοσοκομείο ΝΙΜΤΣ στην Αθήνα. Το 1980 του διαγνώστηκε καρδιακή ανεπάρκεια. Στις 13 Νοεμβρίου 1986 έγινε επέμβαση τοποθέτησης βηματοδότη – αν και ο ίδιος θέλησε να το αποφύγει – στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Αθηνών. Στις 23 Σεπτέμβρη του 1990 νοσηλεύτηκε με καρδιακή αρρυθμία. Την ίδια εποχή και λίγες ημέρες αργότερα ο Ανδρέας Παπανδρέου εγχειρίστηκε στο ίδιο νοσοκομείο όπου γνωρίστηκαν και ο Γέροντας τον ευλόγησε, μετά από προτροπή των οικείων του.

Μετά από έκτακτη νοσηλεία στην εντατική στα τέλη Σεπτεμβρίου του 1991 επέστρεψε εκ νέου στη Μονή, όπου υπέστη λοίμωξη που εξελίχθηκε σε πνευμονία. Στην υπόδειξη του τοπικού ιατρού να μεταβεί ξανά στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο, απάντησε πως δεν προλαβαίνει να ξαναπάει, διαισθανόμενος το τέλος της ζωής του.

Στις 21 Νοεμβρίου 1991 ο π. Ιάκωβος εκοιμήθη, αφού πρώτα συμμετείχε στη Θεία Λειτουργία των Εισοδίων της Θεοτόκου και μετέλαβε του Σώματος και Αίματος του Κυρίου.

«Ψάλλουμε τον Ακάθιστο Ύμνο κατά τη διάρκεια της μεγάλης τεσσαρακοστής», υπογραμμίζει, τιμώντας την Παναγία γιατί την 25η Μαρτίου δέχεται το χαρμόσυνο άγγελμα, τον Ευαγγελισμό, από τον Αρχάγγελο για την ενανθρώπιση του Κυρίου και την ίδια ημέρα, πολλά χρόνια μετά, αναγεννά το γένος μας με την παντοδύναμη μεσιτεία της.

Όπως επισημαίνει ο Αρχιεπίσκοπος, η Θεοτόκος είναι στην κυριολεξία ο ασάλευτος πύργος και το απόρθητο τείχος η οποία μεσιτεύει συνεχώς στον θρόνο του Θεού για τον λαό της, τον λαό της Εκκλησίας, τους πολίτες της βασιλείας των ουρανών.

Η Παναγία μας, αναφέρει, είναι η εγγυήτρια της πίστης μας, διότι ο Θεός λαμβάνει απ’ αυτήν την ανθρώπινη φύση για να καταστήσει τον άνθρωπο κατά χάριν θεό, αποδεικνύοντας ότι καθένας από εμάς έχει το δικό του ρόλο στο έργο της σωτηρίας. Διά της Θεοτόκου, τονίζει, «γινόμαστε όμοιοι με τον Υιό του Θεού κατά την ανθρωπότητα, όπως ο Υιός είναι ομοούσιος με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα κατά τη θεότητα».

Ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής καταλήγει στην εγκύκλιο του: «Αυτή η ελευθερία που εξασκεί η Θεοτόκος σχετίζεται με τους αγώνες για την ελευθερία του γένους μας και είναι αφορμή για εορτασμούς καθημερινά και όχι μόνο κατά τη σημερινή ημέρα. Εμείς οφείλουμε να κρατήσουμε ζωντανή μέσα στην καρδιά μας, κάθε στιγμή, τη μνήμη των αγωνιστών του 1821 γιατί το παράδειγμά τους είναι πάντοτε επίκαιρο και γιατί οι αγώνες τους μάς υπενθυμίζουν ότι το κόστος για την ελευθερία είναι βαρύ και χρειάζονται θυσίες τόσο για την κατάκτηση όσο και για τη διατήρησή της». Έχουμε τη μεγάλη τιμή και ευθύνη, ολοκληρώνει τον συλλογισμό του, να παραμείνουμε αντάξιοι της ελευθερίας που μας χάρισαν οι ήρωες του 1821 και να διαφυλάττουμε τις δημοκρατίες στην Ελλάδα, την Κύπρο και παντού στη Διασπορά, όπου η εξουσία αντλείται από τον λαό για τον λαό.

Όπως, μάλιστα, ανέφερε σε ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: «Προσευχόμαστε για την επούλωση των βαθύτατων αυτών πληγών στη χώρα μας, αλλά ταυτόχρονα οφείλουμε να πολεμήσουμε με όλες μας τις δυνάμεις τη ρατσιστική ιδεολογία που τροφοδοτεί αρρωστημένα μυαλά τα οποία μπορούν να κάνουν τόσο μεγάλο κακό».

Παράλληλα, για πρώτη φορά ο Πατριάρχης που συμπληρώνει φέτος 30 χρόνια στην κεφαλή της Ορθόδοξης Εκκλησίας, έκανε αναφορά στη διαδοχή του, λέγοντας ότι στην εκδήλωση που έγινε στις 22 Οκτωβρίου στην Κωνσταντινούπολη σκέφτηκε και προσευχήθηκε και για το μέλλον του Πατριαρχείου και για τη διαδοχή του.

Μιλώντας στα ελληνικά σε ενα ακροατήριο επιφανών ομογενών,ο κ.Βαρθολομαίος γνωρίζοντας καλά τις προσπάθειες αμφισβήτησης του κ.Ελπιδοφόρου από ορισμένους κύκλους της παλιάς φρουρά της Αρχιεπισκοπής, δεν άφησε κανένα περιθώριο για να συνεχισθεί αυτό. “Υστερα από 12 χρόνια έχω την ευλογία του Θεού έχω τη χαρά να είμαι κοντά στην ομογένεια της Αμερικής.

Αυτή τη φορά βρήκα επικεφαλής της Αρχιεπισκοπής έναν νέο Αρχιεπίσκοπο. Νέο στην ηλικία και νεο στο ξεκίνημα της θητείας του ως αρχιεπισκόπου. Από το Πατριαρχείο έχουμ πληρη εμπιστοσύνη στο πρόσωπο του κ.Ελπιδοφόρου, γι αυτό άλλωστε και τον εκλέξαμε ομόφωνα και το στείλαμε για να ηγηθεί όσα χρόνια επιτρέψει ο Κύριος. Τον εκλέξαμε γιατί υπό τας παρούσα συνθήκας δεν μπορούσαμε να βρούμε άλλον καλύτερο και καταλληλότερο γι´αυτή την περίπτωση.

Χαίρω που διαπιστώνω ότι τον αγκαλιάσατε με την ίδια αγάπη που ήρθε εκείνος προς εσάς. Και η αμοιβαία αγάπη, εμπιστοσύνη και όραμα που έχετε είναι η καλύτερη εγγύηση για την επιτυχία της αρχιεπισκοπείας του”.

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης σε μια ομιλία “έξω από τα δόντια”, αναφέρθηκε ακόμη και στη διχογνωμία που υπήρξε για το αν θα έπρεπε να αναβληθεί η πατριαρχική επίσκεψη για το ερχόμενο καλοκαίρι. Η αναβολή σύμφωνα με πληροφορίες ήταν κάτι που επεδίωκαν εκείνοι που δεν ήθελαν την ενίσχυση του κύρους του κ.Ελπιδοφόρου, που είχε πληγεί από την παρουσία του στα εγκαίνια του “σπιτιού της Τουρκίας”. “Επικράτησε η άποψη ότι δεν έπρεπε να αναβληθεί δεύτερη φορά η επίσκεψη” είπε κατηγορηματικά ο κ.Βαρθολομαίος. Σημειώνεται ότι η πατριαρχική επίσκεψη είχε προγραμματισθεί για τον Μάιο του 2020, αλλά αναβλήθηκε λόγω της πανδημίας. Την ερχόμενη Τρίτη, 2 Νοεμβρίου,θα τελεστούν τα θυρανοίξια του ναού του Αγίου Νικολάου στο ground zero, είκοσι χρόνια μετά. Την ίδια μέρα είναι η επέτειος των 30 χρόνων από την ενθρόνιση του κ.Βαρθολομαίου στον πατριαρχικό θρόνο, αλλά και τα ονομαστήρια του κ.Ελπιδοφόρου.

Συνεχίζοντας τα εγκώμια για τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής, ο Πατριάρχης σημείωσε ότι σε σύντομο διάστημα κατάφερε να επιλύσει προβλήματα όπως το συνταξιοδοτικό των κληρικών, η αποπεράτωση του Αγίου Νικολάου και αυτό της λειτουργίας της θεολογικής σχολής της Βοστώνης. ¨Μαζί του μπορείτε να επιλύσετε πολλά ακόμη”, είπε.

Οι δυο άνδρες ήρθαν τετ-α-τετ στο Σπίτι του Μονίμου Αντιπροσώπου της Κυπριακής Δημοκρατίας, σε μια προσπάθεια να αποκλιμακωθεί η ένταση που ξέσπασε μετά την παρουσία του Αρχιεπισκόπου στα εγκαίνια του Τουρκικού Σπιτιού.

«Αυτό που προέχει είναι η ενότητα του Ελληνισμού. Συνεπώς μετά τις επεξηγήσεις, αν θέλετε την απολογία του Σεβασμιότατου, το θέμα έληξε», δήλωσε ο κ. Αναστασιάδης στα ΜΜΕ μετά το πέρας της συνάντησης, η οποία είχε διάρκεια περίπου 20 λεπτά.

Της Στεφανίας Μουρελάτου

Την Πέμπτη αναζητείτο ένας εύσχημος τρόπος να μπει τέλος στην κρίση, που ενέσκηψε στις σχέσεις Κυβέρνησης και Αρχιεπισκοπής Αμερικής και καθιστούσε τους χειρισμούς δύσκολους και λεπτούς ώστε να μην μένουν σκιές εκατέρωθεν.

Συνάντηση Μητσοτάκη-Ελπιδοφόρου: Δεν υπάρχει πια θέμα με την Αρχιεπισκοπή

• Δυσκόλεψαν την κατάσταση τα ήξεις αφίξεις δηλαδή η αρχική ουδέτερη με διακριτικές αποστάσεις θέση της κυβέρνησης, η ανακοίνωση της ξενάγησης του πρωθυπουργού από τον αρχιεπίσκοπο στο ναό του Αγίου Νικολάου, η ματαίωση της έπειτα και η ηχηρότερη αποδοκιμασία της παρουσίας του Αρχιεπισκόπου στο πλευρό του Ερντογάν.

Η έκφραση δυσφορίας δημοσίως από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο και η ανάγκη να τοποθετηθεί καθαρά ο κ. Ελπιδοφόρος αναγνωρίζοντας τον άστοχο χειρισμό του να βρεθεί δίπλα στον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και τον ηγέτη του ψευδοκράτους Ερσιν Ταταρ, έβαζε πολλούς παράγοντες στην δύσκολη προς επίλυση εξίσωση.

Χρειάστηκε να πέσουν γέφυρες από διάφορους παράγοντες της ομογένειας και από την μια και από την άλλη πλευρά για να καταλήξουμε στη σολομώντεια λύση να βγάλει ανακοίνωση με το mea culpa ο κ. Ελπιδοφόρος και να ακολουθήσει μια άτυπη και αμήχανη συνάντηση στην Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Ελλάδας στον ΟΗΕ ανάμεσα στους δύο άνδρες. Ακόμη όμως και αυτή η ίδια η δημόσια συγγνώμη του Αρχιεπισκόπου Αμερικής δεν ικανοποίησε πλήρως κάποιους.

• Ο υφυπουργός Παιδείας Άγγελος Συρίγος μιλώντας σε εκπομπή του ΟΡΕΝ παρατήρησε ότι απουσίαζε η αναφορά της λέξης “Τουρκία” με φόντο την φιλολογία που αναπτύσσεται ότι η παρουσία του Αρχιεπισκόπου Ελπιδοφόρου στην φιέστα Ερντογάν έχει προβολή στο μέλλον και δη στην διαδοχή του Οικουμενικού Πατριάρχη, τις φιλοδοξίες του κ. Ελπιδοφόρου, τον ρόλο της Τουρκίας και την διαπάλη συμφερόντων όταν θα ανοίξει αυτή η διαδικασία.

Σύμφωνα με πληροφορίες άτυπη συνάντηση με τον αρχιεπίσκοπο Αμερικής θα πραγματοποιήσει και ο Κύπριος πρόεδρος, Νίκος Αναστασιάδης.

Κατά τη διάρκεια της συνάντησης συζητήθηκαν θέματα της Ομογένειας και τρόποι συνεργασίας για την καλύτερη υποστήριξη του πολυδιάστατου έργου της Αρχιεπισκοπής Αμερικής.

Ο Αρχιεπίσκοπος παρουσίασε στον Πρωθυπουργό το χρονοδιάγραμμα για την πλήρη επαναλειτουργία του Ι.Ν. του Αγίου Νικολάου στο Ground Zero.

Ο κ. Μητσοτάκης και ο κ. Ελπιδοφόρος συζήτησαν επίσης ζητήματα του οικουμενικού Ελληνισμού και επαναβεβαίωσαν τους στενούς, ιστορικούς δεσμούς αμοιβαίας εμπιστοσύνης και συνεργασίας που συνδέουν την Αρχιεπισκοπή και το ποίμνιό της με τη μητέρα πατρίδα.

Η συναντηση πραγματοποιήθηκε στα γραφεία της Μόνιμης Αντιπροσωπείας της Ελλάδος στα Ηνωμένα Έθνη.

Σύμφωνα με το ίδιο ρεπορτάζ, ανώτατη κυβερνητική πηγή ανέφερε προς τους παριστάμενους δημοσιογράφους μετά το πέρας της συνάντησης πως “δεν υπάρχει πια θέμα με την Αρχιεπισκοπή”.

Η συνάντηση θα πραγματοποιηθεί τελικά έπειτα από τη δήλωση που έκανε ο Αρχιεπίσκοπος, για την παρουσία του στα εγκαίνια του «Σπιτιού της Τουρκίας», στη Νέα Υόρκη.

Νωρίτερα ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Γιάννης Οικονόμου, πάντως, δήλωσε ότι το θέμα θεωρείται λήξαν για την κυβέρνηση. «Απολύτως μετά και τις δηλώσεις του Αρχιεπίσκοπου… Η ελληνική κυβέρνηση και ο αρχιεπίσκοπος Αμερικής δεν μπορούν παρά να είναι στην ίδια πλευρά του λόφου, παρά τα όσα ατυχή κατά καιρούς συμβαίνουν. Νομίζω ότι θα υπάρξει συνάντηση του πρωθυπουργό με τον αρχιεπίσκοπο».

Καθυστερημένη “συγγνώμη” του Ελπιδοφόρου μετά την θύελλα αντιδράσεων- “Έξαρση του κυπριακού ζητήματος”, η τουρκική εισβολή

Πάντως η ανακοίνωση – συγγνώμη του κ. Ελπιδοφόρου φαίνεται πως άλλαξε το κλίμα:

«Ως Έλληνας της Κωνσταντινούπολης έχω βιώσει εγώ και η οικογένειά μου τις φοβερές συνέπειες του ξεριζωμού από τις πατρογονικές μας εστίες, όπως πλήθος συμπατριωτών μου, αλλά και των Ιμβρίων και των Τενεδίων, λόγω μιάς ακόμα έξαρσης του κυπριακού ζητήματος τη δεκαετία του 70. Έχω μεγαλώσει με αυτό τον πόνο, γι᾽ αυτό και καταλαβαίνω τον πόνο των κυπρίων αδελφών μας, όπως και τα αισθήματά τους και τις αντιδράσεις τους. Θεωρώ ότι είναι εκφράσεις πόνου ανθρώπων που έχασαν τα πάντα: περιουσίες, πατρίδες, όνειρα, οικογένεια, συγγενείς.

Θέλω, λοιπόν, να δηλώσω σε όλους ότι η παρουσία μου στην εκδήλωση της Δευτέρας, δε θα μπορούσε ποτέ να αποτελεί αναγνώριση μιας συμφοράς, μιας προσφυγιάς, μιας κατοχής. Η παρουσία μου είχε πάντα τον ίδιο σταθερό προσανατολισμό: τον έντιμο και θαρραλέο διάλογο, για ένα μέλλον με ειρήνη και προστασία της θρησκευτικής ελευθερίας. Είμαστε όλοι ενωμένοι στην υπεράσπιση των εθνικών μας συμφερόντων, ο καθένας με τον τρόπο του και με το ρόλο του. Αλλά ενωμένοι, προσηλωμένοι στον ίδιο στόχο.

Λυπάμαι ειλικρινά για την οδύνη που άθελά μου προκάλεσα σε Κύπριους και Ελληνοαμερικανούς αδελφούς μου, ιδιαίτερα στο αγαπημένο μου ποίμνιο. Προσεύχομαι να βρεθεί μια δίκαιη και βιώσιμη λύση στη μαρτυρική Κύπρο, όπως την προσδοκά ο Κυπριακός λαός, με βάση το διεθνές δίκαιο και την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, σύμφωνα με τις αποφάσεις του ΟΗΕ, και εργάζομαι για αυτό το σκοπό.

Η Ελληνορθόδοξη Αρχιεπισκοπή Αμερικής βρίσκεται έναν αιώνα δίπλα στον απανταχού Ελληνισμό, υπερασπιζόμενη τις προσδοκίες του. Η ενότητά μας είναι η διακονία και το χρέος μου».

Ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής με δήλωση του χθες ζήτησε συγνώμη για την οδύνη, που άθελα του όπως αναφέρει προκάλεσε στους Κύπριους και Ελληνοαμερικανούς.

“Η παρουσία μου στην εκδήλωση της Δευτέρας, δε θα μπορούσε ποτέ να αποτελεί αναγνώριση μιας συμφοράς, μιας προσφυγιάς, μιας κατοχής”, ανέφερε ο κ.Ελπιδοφόρος και δήλωσε: “Προσεύχομαι να βρεθεί μια δίκαιη και βιώσιμη λύση στη μαρτυρική Κύπρο, όπως την προσδοκά ο Κυπριακός λαός, με βάση το διεθνές δίκαιο και την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, σύμφωνα με τις αποφάσεις του ΟΗΕ, και εργάζομαι για αυτό το σκοπό.”

Χαρακτηριστική είναι η δήλωση του τομεάρχη Εξωτερικών του ΣΥΡΙΖΑ και πρώην ΥΠΕΞ Γιώργου Κατρούγκαλου, ο οποίος πήρε καθαρή θέση στο θέμα που προέκυψε:

Μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό Alpha 98,9 ο κ. Κατρούγκαλος είπε ότι κυβερνητικός εκπρόσωπος διατύπωσε αορίστως την «δυσαρέσκεια» και την «ενόχληση» της κυβέρνησης, όμως, όπως σχολίασε ο κ. Κατρούγκαλος, ο κ. Ελπιδοφόρος δεν είναι ούτε υφυπουργός του κ. Μητσοτάκη ούτε στην δούλεψη της οικογένειάς του.

Υπάρχουν περιπτώσεις που πρέπει να ασκηθεί κριτική σε ενέργειες της Εκκλησίας, σε τομείς δράσης της που επικαλύπτονται με την πολιτική, αυτή πρέπει όμως να είναι πάντα συγκεκριμένη και όχι αφοριστική. Επί του προκειμένου, συνέχισε ο κ. Κατρούγκαλος, δεν θεωρώ προβληματικό να συναντώνται οι Ιεράρχες του Οικουμενικού Πατριαρχείου με εκπροσώπους της Τουρκικής Πολιτείας, για να προωθούν τα θρησκευτικά συμφέροντα της Ορθοδοξίας ή για ανάλογα πνευματικά θέματα. 

Πρόβλημα, πράγματι, δημιούργησε η συνύπαρξη του Αρχιεπίσκοπου Αμερικής με τον ηγέτη του ψευδοκράτους κ. Ταλάτ, για το θέμα αυτό όμως ο κ. Ελπιδοφόρος εξήγησε ότι αιφνιδιάστηκε από την παρουσία του και δεν είχε ενημερωθεί γι’ αυτή, ανέφερε ο τομεάρχης Εξωτερικών.

Τέλος, δήλωσε ότι θεωρεί επιβεβλημένο να πραγματοποιηθεί η  προγραμματισμένη συνάντηση του Πρωθυπουργού με τον Αρχιεπίσκοπο, παρά τις επιφυλάξεις του κυβερνητικού εκπροσώπου. Εκεί, ο κ. Μητσοτάκης θα έχει την δυνατότητα, να ασκήσει κριτική, όπως εκτιμά, αλλά και με τον τρόπο που προσήκει. Σε διαφορετική περίπτωση, η ζημία από τις ανοίκειες δηλώσεις της κυβέρνησης θα γίνει ακόμη μεγαλύτερη.

Οι πληροφορίες θέλουν, πάντως, προς την κατεύθυνση της ήπιας διαχείρισης του θέματος με τον κ. Ελπιδοφόρο να ήταν από την πρώτη στιγμή και σημαίνοντα στελέχη του κυβερνώντος κόμματος, όπως ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας και η Ντόρα Μπακογιάννη.

Όπως γράφει το matrix24.gr, την ώρα που διάφοροι «γαλάζιοι» είχαν πάρει σβάρνα κανάλια και ραδιόφωνα και «σταύρωναν» τον αρχιεπίσκοπο, η Ντόρα Μπακογιάννη θέλησε να… «ηρεμήσει» κάπως το κόμμα της. «Σίγουρα θα είχε κάποιους λόγους να το κάνει αυτό ο Ελπιδοφόρος», επισήμανε στον ραδιοφωνικό σταθμό «Παραπολιτικά», ενώ υπενθύμισε ότι ο Ελπιδοφόρος εκπροσωπεί το Οικουμενικό Πατριαρχείο, που «είναι υποχρεωμένο να κρατά σχέσεις με την εκάστοτε τουρκική ηγεσία». Έπειτα, λοιπόν, απ’ αυτή τη συνέντευξη, αίφνης «κόπηκαν» οι διαρροές πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης δε θα συναντούσε τον Ελπιδοφόρο και κλείστηκε -έστω και με «κρύα καρδιά» η κοινή βόλτα των δύο ανδρών στο «Σημείο Μηδέν» της Νέας Υόρκης…

Σκληρή παρέμβαση Βενιζέλου

Παρέμβαση με αιχμές κατά της κυβέρνησης έκανε και ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελος Βενιζέλος, κάνοντας λόγο για “βαθιά ανιστόρητη” στάση της κυβέρνησης και πλήρη απουσία αίσθησης για το καθεστώς του Οικουμενικού Πατριαρχείου και το θεσμικό πλαίσιο των σχέσεών του με την Ελληνική Δημοκρατία, αλλά και για εύκολες και «δημοφιλείς» αντιτουρκικές βολές με «μπάλα» το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Ο κ.Βενιζέλος επισήμανε ότι ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής είναι ιεράρχης του Οικουμενικού Θρόνου και τον εκπροσωπεί στις ΗΠΑ ως έξαρχος, επομένως ενεργεί προφανώς σε συνεννόηση με τον Πατριάρχη. Υπενθύμισε ότι καθώς το Οικουμενικό Πατριαρχείο εδρεύει στην Τουρκία, έχει κρίσιμη πρακτική σημασία για τη λειτουργία του, για τη θρησκευτική του ελευθερία και για την προστασία της Αγίας Σοφίας, της Μονής της Χώρας, της Χάλκης, να έχει σχέσεις αλληλοσεβασμού με τις τουρκικές αρχές.

Κάρφωσε μάλιστα την Αθήνα ότι δεν απαντά στις επιθέσεις της ρωσικής κυβέρνησης κατά του Πατριαρχείου και προσωπικά κατά του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου για τη χορήγηση του ουκρανικού Αυτοκεφάλου.

Το παρασκήνιο

Εν τω μεταξύ, μετά την χθεσινοβραδυνή ανακοίνωση του Αρχιεπισκόπου Αμερικής με την οποία ζητά συγγνώμη -έστω και μη ολοκληρωμένη και με καθυστέρηση- η κυβέρνηση δια του κ. Οικονόμου επιβεβαίωσε τις πληροφορίες περί συνάντησης, τελικά, του πρωθυπουργού μαζί του, λέγοντας πως “το θέμα θεωρείται λήξαν”.

Όπως αναφέρει σχετικά το news247.gr, πίσω από την υπόθεση είναι το θέμα της διαδοχής του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου -αναμένεται να το θέσει ο ίδιος το επόμενο διάστημα μετά από 30 χρόνια στον θρόνο του Φαναρίου.

Υπενθυμίζεται ότι η αναγνώριση του Αυτοκέφαλου της ουκρανικής Εκκλησίας από το Οικουμενικό Πατριαρχείο θεωρήθηκε ως casus belli και αμερικανικός δάκτυλος από τη Μόσχα, η οποία έχει κηρύξει “πόλεμο” κατά του Βαρθολομαίου ενώ η Ρωσική Εκκλησία έχει αποκοπεί από το Πατριαρχείο. Σημειωτέον πάντως ότι και η Εκκλησία της Ελλάδας έχει αναγνωρίσει το αυτοκέφαλο της Εκκλησίας της Ουκρανίας.

Γιατί οι ΗΠΑ όμως ενδιαφέρονται και στηρίζουν το Οικουμενικό Πατριαρχείο; Προκειμένου να ανακόψουν την επιρροή της ρωσικής Εκκλησίας. Και εφόσον επιβεβαιωθούν τα σενάρια ότι ο Βαρθολομαίος, ο οποίος θα επισκεφθεί τις ΗΠΑ τον Οκτώβριο, έχει αποφασίσει να δρομολογήσει τη διαδοχή του μετά από 30 χρόνια στον Οικουμενικό Θρόνο, ο κ. Ελπιδοφόρος φέρεται ως ένας πιθανός υποψήφιος Οικουμενικός Πατριάρχης. Γεγονός που ενδεχομένως εξηγεί και την παρουσία του στα εγκαίνια του Τουρκικού Σπιτιού, αλλά και την επιλογή του να μην αναφερθεί στην αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων από τον Αμερικανό Πρόεδρο Τζο Μπάιντεν, για να μη δυναμιτίσει τις σχέσεις του με την Τουρκία.

Το Φανάρι δε, όποιος και εάν κάθεται στον Οικουμενικό Θρόνο, ποντάρει στις ΗΠΑ για να διασφαλίσει την επαναλειτουργία της Σχολής της Χάλκης, ζήτημα υπαρξιακό για το Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης, καθώς ο Πατριάρχης πρέπει να είναι Τούρκος υπήκοος…

Δεν αποκλείεται, λοιπόν, η υποχώρηση του Ελπιδοφόρου και της ελληνικής κυβέρνησης ώστε να προσπεραστεί η κρίση να οφείλεται και σε παρέμβαση των ΗΠΑ.