Συγκεκριμένα, μιλώντας στον τηλεοπτικό σταθμό, ο πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας Βενεζουέλας, Θεόδωρος Μαραγγέλης, δήλωσε: «Εμείς είμαστε σε πολυκατοικία ψηλή, 14 ορόφους, χόρευε το κτίριο. Εκεί που βλέπαμε τηλεόραση, καταλάβαμε ότι ήταν σεισμός, αλλά δεν τον περιμέναμε τόσο δυνατό, δηλαδή έχουμε καταλάβει και άλλες φορές αλλά τόσο ισχυρό όσο το χθεσινό ποτέ».

Ο Αλέξανδρος Κακαλάνος, Έλληνας οδοντίατρος στη Βενεζουέλα, δήλωσε στον ΑΝΤ1: «Το σπίτι κουνήθηκε αρκετά. Τζάμια πέσανε, παράθυρα σπάσανε, καθρέφτες…Ο κόσμος καθόταν έβλεπε μπάλα. Ξαφνικά άκουσα από το τηλέφωνο μου “Προσοχή, προσοχή σεισμός στην περιοχή σου”. Πήγα να τρέξω… ούτε 10 δευτερόλεπτα δεν πέρασαν άρχισε αρκετά αλλά κουνιότανε πολύ πιο δυνατά από ό,τι είμαστε συνηθισμένοι. 7,2 Ρίχτερ ήταν ο πρώτος ο σεισμός κράτησε 30 δευτερόλεπτα. Δεν τελείωσε ο πρώτος, δεν πέρασε ο φόβος και άρχισε ο δεύτερος, 7,5 Ρίχτερ, δηλαδή δυνατότερος».

«Έφυγε το φως από το μισό Καράκας»

Αμέσως μετά τα 7,5 Ρίχτερ η μισή πόλη βυθίστηκε στο σκοτάδι, ενώ παρέλυσαν οι τηλεπικοινωνίες.

«Έφυγε το φως από το μισό Καράκας. Έφυγε και το σήμα, δηλαδή πολλοί δεν είχαν κινητό, εγώ είχα», δήλωσε ο κ. Κακαλάνος.

Όπως λέει ο πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας της Βενεζουέλας δεν υπάρχουν μέχρι στιγμής αναφορές για νεκρούς ή τραυματίες Έλληνες από τον ισχυρό σεισμό: «Δόξα τω Θεό μέχρι στιγμής δεν έχουμε ακούσει για κανέναν. Ζημιές σε σπίτια, ναι, μερικοί, αλλά δεν υπάρχουν ούτε τραυματίες ούτε θύματα».

«Μας είπαν να είμαστε έτοιμοι, ντυμένοι με παπούτσια, αν είναι να τρέξουμε… να τρέξουμε. Τα κινητά φορτισμένα, να μην ανοίξουμε τους σωλήνες με το φυσικό αέριο γιατί μπορεί να γίνει χειρότερη η κατάσταση να έχουμε νερό, δηλαδή να είμαστε προετοιμασμένοι για δεύτερο και χειρότερο», δήλωσε ο κ. Κακαλάνος.

Το Καράκας έχει βρεθεί και στο παρελθόν αντιμέτωπο με ισχυρούς σεισμούς. Το 1967 περισσότεροι από 200 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους όταν έπληξε την πόλη σεισμική δόνηση μεγέθους 6,6 Ρίχτερ.

Η απαισιοδοξία αυτή δεν αφορά μόνο τα οικονομικά μεγέθη. Αντανακλά μια βαθύτερη αίσθηση ανασφάλειας για το κατά πόσο τα σημερινά παιδιά θα μπορέσουν να αποκτήσουν όσα θεωρούνταν μέχρι πρόσφατα αυτονόητα: μια αξιοπρεπή εργασία, ένα δικό τους σπίτι, οικονομική ανεξαρτησία και τη δυνατότητα να δημιουργήσουν οικογένεια.

Οι γονείς βλέπουν ότι ακόμη και νέοι άνθρωποι με σπουδές και εργασία δυσκολεύονται να φύγουν από το πατρικό σπίτι ή να σχεδιάσουν τη ζωή τους με όρους σταθερότητας. Η εμπειρία της οικονομικής κρίσης, ακολουθούμενη από την ακρίβεια και τη στεγαστική πίεση, έχει δημιουργήσει την αίσθηση ότι η κοινωνική κινητικότητα δεν είναι πλέον δεδομένη.

Το κόστος της ανατροφής γίνεται αποτρεπτικός παράγοντας

Η ανησυχία για το μέλλον των παιδιών συνδέεται άμεσα με το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι οικογένειες.

Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία που βασίζονται σε δεδομένα της ΕΛΣΤΑΤ, το κόστος ανατροφής ενός παιδιού στην Ελλάδα υπολογίζεται σε περίπου 215.000 ευρώ μέχρι την ενηλικίωσή του, δηλαδή σχεδόν 12.000 ευρώ ετησίως κατά μέσο όρο.

Το ποσό αυτό περιλαμβάνει δαπάνες για στέγαση, διατροφή, υγεία, εκπαίδευση, μεταφορές και ψυχαγωγία. Για πολλές οικογένειες, η απόφαση να αποκτήσουν παιδί ή να κάνουν δεύτερο παιδί δεν εξαρτάται πλέον μόνο από την επιθυμία τους, αλλά και από το κατά πόσο μπορούν να ανταποκριθούν οικονομικά στις απαιτήσεις της καθημερινότητας.

Στέγαση και εργασία: οι μεγάλες αγωνίες των γονέων

Οι δύο παράγοντες που επανέρχονται συστηματικά στις έρευνες είναι η στέγαση και η εργασιακή ασφάλεια.

Νεότερες έρευνες για το δημογραφικό δείχνουν ότι η οικονομική αβεβαιότητα και η δυσκολία εξεύρεσης προσιτής κατοικίας συγκαταλέγονται στα σημαντικότερα εμπόδια για τη δημιουργία οικογένειας.

Για έναν γονιό, η ανησυχία δεν αφορά μόνο το σήμερα, αλλά και το αν το παιδί του θα μπορέσει στο μέλλον να σταθεί στα πόδια του χωρίς να εξαρτάται οικονομικά από την οικογένεια. Η παρατεταμένη παραμονή των νέων στο πατρικό σπίτι έχει μετατραπεί από προσωρινή λύση σε κοινωνικό φαινόμενο.

Η απαισιοδοξία τροφοδοτεί το δημογραφικό πρόβλημα

Η δυσπιστία απέναντι στο μέλλον δεν μένει χωρίς συνέπειες. Επηρεάζει άμεσα τις αποφάσεις για τη δημιουργία οικογένειας και συνδέεται με το οξύ δημογραφικό πρόβλημα της χώρας.

Πρόσφατες έρευνες καταγράφουν ότι μεγάλα ποσοστά νέων δηλώνουν πως οι οικονομικές και στεγαστικές δυσκολίες αποτελούν βασικό λόγο για τον οποίο αναβάλλουν ή εγκαταλείπουν την προοπτική απόκτησης παιδιών. Σε πανελλαδικές μετρήσεις, επτά στους δέκα νέους αναφέρουν ότι οι οικονομικές συνθήκες λειτουργούν αποτρεπτικά για την τεκνοποίηση.

Έτσι δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος: η αβεβαιότητα γεννά αναβολές, οι αναβολές επιδεινώνουν το δημογραφικό πρόβλημα και το δημογραφικό πρόβλημα εντείνει τις ανησυχίες για το μέλλον της χώρας.

Το μεγάλο ζητούμενο: να ξαναγεννηθεί η εμπιστοσύνη

Πίσω από τους αριθμούς κρύβεται ένα κρίσιμο κοινωνικό ερώτημα: πιστεύουν οι γονείς ότι τα παιδιά τους θα έχουν περισσότερες ευκαιρίες από εκείνους;

Το τελευταίο Ευρωβαρόμετρο δείχνει ότι για την πλειονότητα των Ελλήνων η απάντηση είναι αρνητική. Η απαισιοδοξία αυτή δεν αποτυπώνει μόνο την οικονομική πίεση της στιγμής, αλλά και μια βαθύτερη κρίση εμπιστοσύνης απέναντι στις δυνατότητες κοινωνικής προόδου.

Η αντιστροφή αυτής της εικόνας δεν αποτελεί μόνο οικονομικό στοίχημα. Είναι ζήτημα κοινωνικής συνοχής, δημογραφικής επιβίωσης και πίστης ότι η επόμενη γενιά θα μπορέσει να ζήσει καλύτερα από την προηγούμενη.

Συγκεκριμένα, από το βαθμό του εισαγγελέα Εφετών «χρέη» αναλαμβάνει ο Δημήτρης Ζημιανίτης, ο οποίος έχει διατελέσει στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία στο Λουξεμβούργο ενώ είναι και εκπρόσωπος Τύπου της Εισαγγελίας Εφετών Αθηνών. Αναπληρωματική ορίστηκε η Ολυμπία Κλειτσάκη.

Ως προς τους εισαγγελείς Πρωτοδικών επελέγησαν ο Δημήτρης Αποστολάς και ο Δημήτρης Νομικός. Αναπληρωματικοί ορίστηκαν οι Δομένικος – Θεολόγος Δελήβεης και Μαρία Ρηγοπούλου.

Υπενθυμίζεται ότι η αύξηση του αριθμού των ευρωπαίων εισαγγελέων στη χώρα ήρθε μετά από αίτημα της επικεφαλής της ευρωπαϊκής εισαγγελίας Λάουρας Κοβέσι λόγω του όγκου των υποθέσεων που ελέγχουν οι Έλληνες ευρωπαίοι εισαγγελείς προς τον υπουργό Δικαιοσύνης Γ. Φλωρίδη το οποίο και διαβιβάστηκε αρμοδίως στον Άρειο Πάγο.

Αν και το κόστος ζωής είναι έχει επιβαρυνθεί σε όλη την Ευρώπη λόγω και της απότομης αύξησης των τιμών της ενέργειας και των τροφίμων που προκάλεσε τελευταία ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή, όμως λίγες χώρες ξεχωρίζουν τόσο πολύ όσο η Ελλάδα σε ό,τι αφορά το χάσμα μεταξύ της απόδοσης της οικονομίας και της πραγματικότητας για τα νοικοκυριά, σημειώνει το Bloomberg.

Η ελληνική οικονομία αναπτύσσεται ταχύτερα από πολλές ευρωπαϊκές χώρες, ο προϋπολογισμός της είναι πλεονασματικός και μέχρι το επόμενο έτος θα έχει απαλλαχθεί από τον τίτλο της πιο χρεωμένης χώρας της Ευρώπης.

Ωστόσο, ο πληθωρισμός είναι από τους υψηλότερους στην Ευρωζώνη, ενώ ο μέσος ετήσιος μισθός, περίπου 18.000 ευρώ, είναι κάτω από τα μισά σε σχέση με την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Μαζί με τη Βουλγαρία, η Ελλάδα κατατάσσεται στις τελευταίες θέσεις στην Ε.Ε. ως προς το κατά κεφαλήν ΑΕΠ και την αγοραστική δύναμη. Η Ελλάδα έχει επίσης το μεγαλύτερο ποσοστό ανθρώπων που κινδυνεύουν από φτώχεια ή οικονομική περιθωριοποίηση μετά τη Βουλγαρία.

Με τις εκλογές που θα διεξαχθούν έως το επόμενο καλοκαίρι, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης έχει χαρακτηρίσει την αντιμετώπιση αυτής της αναντιστοιχίας ως κορυφαία προτεραιότητα για την κυβέρνησή του.

Το Bloomberg περιγράφει κινήσεις όπως οι ευρείες μειώσεις φόρων, τα διάφορα πακέτα μέτρων για τον περιορισμό των τιμών της ενέργειας και των τροφίμων και την πλατφόρμα posokanei.

Ωστόσο, μόνο το 7% των ερωτηθέντων σε πρόσφατη δημοσκόπηση δήλωσαν ότι η οικονομική τους κατάσταση είχε βελτιωθεί πέρυσι, σημειώνει.

Στεγαστικό και ακρίβεια

Η ακρίβεια επιδεινώνεται από την έλλειψη στέγης, καθώς οι Έλληνες δαπάνησαν κατά μέσο όρο το 35,5% του διαθέσιμου εισοδήματος των νοικοκυριών τους για το κόστος στέγασης το 2024. Σε σχεδόν το ένα τρίτο των νοικοκυριών, το ποσοστό αυτό ξεπέρασε το 40%, περισσότερο από τρεις φορές τον μέσο όρο της Ε.Ε.

Μέρος του προβλήματος είναι ότι υπήρξαν ελάχιστες ή καθόλου κατασκευές ή επενδύσεις σε ακίνητα μετά την οικονομική κρίση στην Ελλάδα το 2010, σύμφωνα με τον Νίκο Βέττα, γενικό διευθυντή του Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών. Αυτό έχει αλλάξει μόνο τα τελευταία πέντε χρόνια.

«Αυτό υποδηλώνει μια υστέρηση προσφοράς που γίνεται ακόμη πιο έντονη επειδή η προσφορά δεν έχει προσαρμοστεί στις πληθυσμιακές αλλαγές», ανέφερε ο Βέττας στο Bloomberg. «Δεν υπάρχει συνολική έλλειψη κατοικιών στη χώρα, αλλά υπάρχει έλλειψη κατοικιών σε ορισμένες περιοχές και με τα κατάλληλα χαρακτηριστικά και μέγεθος».

Η κατάρρευση της Ελλάδας κόστισε σχεδόν το ένα τέταρτο του ΑΕΠ της και ανέτρεψε έναν τρόπο ζωής για ένα έθνος που για χρόνια ξόδευε πέρα ​​από τις δυνατότητές του, σημειώνει το δημοσίευμα. Η εξυγίανση των οικονομικών της χώρας και η διατήρηση της δημοσιονομικής πειθαρχίας δεν έχουν έρθει χωρίς θυσίες. Οι μισθοί, προσαρμοσμένοι στον πληθωρισμό σήμερα, εξακολουθούν να είναι πολύ χαμηλότεροι από τα επίπεδα του 2009.

Την ώρα που το εισόδημα των νοικοκυριών έχει αυξηθεί λόγω της δημιουργίας θέσεων εργασίας και της αύξησης των μισθών κατά 12% μεταξύ 2019 και 2024, οι τιμές καταναλωτή έχουν αυξηθεί περισσότερο από 16% κατά την ίδια περίοδο.

«Οι αυξήσεις στις τιμές, συμπεριλαμβανομένων των τιμών για στέγαση, τρόφιμα και ενέργεια, έχουν ασκήσει πίεση σε τμήματα του πληθυσμού και δεν βλέπουν πώς αυτή η πίεση θα μετριαστεί στο άμεσο μέλλον», δήλωσε ο Βέττας.

Όμως, τα στοιχεία για τις δαπάνες αντανακλούν μια άλλη κληρονομιά της κρίσης, την οποία η Ελλάδα προσπαθεί να αντιμετωπίσει: τη φοροδιαφυγή. Οι Έλληνες ξοδεύουν περισσότερα από τους πολίτες έξι από τις 27 χώρες της ΕΕ, γεγονός που υποδηλώνει ότι υπάρχουν χρήματα και αλλού. Ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, Γιάννης Στουρνάρας, δήλωσε ότι η φοροδιαφυγή αντιπροσωπεύει το 20-21% του ΑΕΠ της Ελλάδας, έναντι 15-17% στην υπόλοιπη Ευρώπη.

Αυξήσεις τιμών από τον αντίκτυπο του Τουρισμού

Από την άλλη πλευρά, οι αυξήσεις των τιμών επιδεινώνονται από τον αντίκτυπο μιας βιομηχανίας που είναι ζωτικής σημασίας για την ελληνική οικονομία: Ο τουρισμός αντιπροσωπεύει το ένα πέμπτο του ΑΕΠ και τα έσοδα έχουν σταθερά φτάσει σε επίπεδα ρεκόρ. Αυτό ασκεί περαιτέρω ανοδικές πιέσεις στα ενοίκια και τις τιμές αγαθών και υπηρεσιών, ειδικά στα ελληνικά νησιά.

Για αυτό και για πολλούς Έλληνες, οι διακοπές όπως τις έζησαν σαν παιδιά, αποτελούν πια μια άπιαστη πολυτέλεια.

Νίκος Γιαννόπουλος

Από την ίδια εποχή όλες και όλοι θυμόμαστε τους κουμπαράδες μας, στους οποίους αποταμιεύαμε, με τη βοήθεια των γονιών και λοιπών συγγενών αλλά και τα βιβλιάρια του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου όπου μπορούσαμε να βλέπουμε τα ποσά να αυξάνονται. Η αποταμίευση ήταν μέρος της καθημερινότητάς μας.

Αυτά όμως… last year που έλεγε μία παλιά διαφήμιση. Πλέον οι Ελληνες δεν αποταμιεύουν. Οχι επειδή δεν θέλουν αλλά επειδή δεν… έχουν.

Η σχετική κουλτούρα αναγκαστικά αποτελεί παρελθόν και από τις παλιές εκθέσεις και κείμενα έχουν μείνει τα ωραία λόγια και μόνο. Δεν είμαστε, δε, στη θέση να γνωρίζουμε αν η ημέρα της αποταμίευσης εξακολουθεί να μνημονεύεται στα σχολεία. Και να μνημονεύεται, μάλλον δεν λέει τίποτα στα σημερινά παιδιά που μεγαλώνουν στην Ελλάδα των πολλαπλών κρίσεων.

Τα νούμερα είναι σοκαριστικά και δεν αφήνουν περιθώρια για παρερμηνείες. Για το έτος 2025 το διαθέσιμο εισόδημα των Ελλήνων άγγιξε τα 159 δις ευρώ. Η καταναλωτική δαπάνη όμως εκτοξεύτηκε στα 163 δις ευρώ. Τα νοικοκυριά, με λίγα λόγια, δαπάνησαν περισσότερα από αυτά που έβγαλαν.  Αυτό σημαίνει αρνητική αποταμίευση 2,5%! Που να μην είχαμε βγει και από τα μνημόνια δηλαδή…

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat (για το 2024 αυτή τη φορά) το μέσο ποσοστό αποταμίευσης των νοικοκυριών κινήθηκε γύρω στο 15% ευρώ. Η Ελλάδα ήταν η μοναδική χώρα με αρνητικό ποσοστό (-2,5). Το στοιχείο είναι σοκαριστικό και παρά το γεγονός ότι υπάρχει καιρό ως δεδομένο δεν έχει τονιστεί όσο θα έπρεπε.

Τι συμβαίνει

Αν αναζητήσει κανείς του λόγους που το ταμείο των Ελλήνων παραμένει μείον, δεν χρειάζεται να ψάξει πολύ μακριά. Οι Ελληνες σηκώνουν πολύ μεγάλα βάρη σε συγκεκριμένους τομείς.

Η Ελλάδα έχει ένα από τα υψηλότερα στεγαστικά κόστη στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ξέρουμε ότι τα ενοίκια από το 2019 μέχρι το 2024 αυξήθηκαν κατά περίπου 50%, σε πολλές περιπτώσεις δε η αύξηση ήταν ακόμα μεγαλύτερη.

Είναι, παράλληλα, αρκετά τα νοικοκυριά που είδαν τις αποταμιεύσεις τους να εξανεμίζονται στα χρόνια των μνημονίων (2010-2018). Ξέρουμε ότι πολλοί Ελληνες χρησιμοποίησαν χρήματα που είχαν στην άκρη για να καλύψουν επείγουσες υποχρεώσεις και αυξημένους φόρους, ιδιαίτερα στην περίπτωση που έχαναν τη θέση της εργασίας τους.

Την ίδια ώρα είναι γνωστό ότι οι μισθοί στην Ελλάδα παραμένουν χαμηλοί. Οι όποιες αυξήσεις είναι μικρότερες από τον πληθωρισμό και εξανεμίζονται τόσο εύκολα που είναι σαν μην έγιναν ποτέ. Περιορίζουν απλά το κόστος του πληθωρισμού και των αυξημένων τιμών σε στέγαση, ενέργεια και τρόφιμα.  

Oι συνέπειες

Η αρνητική αποταμίευση προκαλεί αλυσιδωτές παρενέργειες κοινωνικού χαρακτήρα. Το να μπορείς να αποταμιεύεις δεν είναι απλώς χρήματα στην τράπεζα. Είναι ένας μηχανισμός ασφάλειας. Όταν εξαφανίζεται, αλλάζει ο τρόπος που ζει μια κοινωνία. Η ανασφάλεια αρχίζει και βασιλεύει. “Τι θα γίνει σε οριακή κατάσταση ή σε μία δύσκολη στιγμή;”

Επίσης, οταν οι άνθρωποι δεν μπορούν να συγκεντρώσουν κεφάλαιο, αρχίζουν να αναβάλλουν διαρκώς τα όποια σχέδιά τους για το μέλλον. Από τα πιο απλά (ένα ταξίδι στο εξωτερικό για παράδειγμα) μέχρι τα πιο σοβαρά (το άνοιγμα ή την επέκταση μίας επιχείρησης). Οταν μάλιστα η αρνητικά αποταμίευση συνδυάζεται με την κλειστή κάνουλα των τραπεζών, όπως στην Ελλάδα, δημιουργούνται συνθήκες ασφυξίας.

Σε ότι αφορά τους νέους, όταν δεν μπορούν να αποταμιεύσουν, απλώς αυξάνουν την εξάρτησή τους από την οικογένεια, καθυστερώντας έτσι την ανεξαρτησία τους, οικονομική και κοινωνική.

Η αποταμίευση συνδέεται με την αίσθηση του μέλλοντος. Όταν κάποιος βάζει χρήματα στην άκρη, στην πραγματικότητα κάνει μια δήλωση: «Πιστεύω ότι υπάρχει ένα αύριο για το οποίο αξίζει να προετοιμαστώ.»

Όταν η αποταμίευση γίνεται αδύνατη, πολλοί άνθρωποι αρχίζουν να σκέφτονται μόνο τον επόμενο μήνα. Οι κοινωνιολόγοι το περιγράφουν ως μετάβαση από τη μακροπρόθεσμη στη βραχυπρόθεσμη επιβίωση. Και αυτή η συνθήκη είναι σαν να περιγράφει την Ελλάδα του σήμερα. Ποιος μπορεί να σκεφτεί μακροπρόθεσμα σήμερα στη χώρα; Ποιος έχει τη δυνατότητα να το κάνει;

Να το διατυπώσουμε και διαφορετικά: Όταν ένα μεγάλο μέρος των νοικοκυριών δεν μπορεί να αποταμιεύσει, το πρόβλημα δεν είναι απλώς ότι λείπουν χρήματα από τους τραπεζικούς λογαριασμούς. Είναι ότι αρχίζει να συρρικνώνεται ο χρονικός ορίζοντας με τον οποίο οι άνθρωποι σχεδιάζουν τη ζωή τους.

Αυτό είναι ένα βαθύ κοινωνικό φαινόμενο και όχι απλώς μια οικονομική στατιστική. Και η λύση φυσικά δεν μπορεί να προέλθει μόνο από την οικονομία. Ωστόσο η βελτίωση της οικονομικής συνθήκης θα συνιστά μία πρώτη καλή βάση για ένα στοιχειωδώς πιο αισιόδοξο αύριο.

Μέχρι τότε, απλά θα φέρνουμε στο νου τις θύμησες από την ημέρα της αποταμίευσης στο σχολείο…

Υπενθυμίζεται ότι η ιρακινή υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας ανακοίνωσε την Κυριακή, 72ωρο κλείσιμο του εναέριου χώρου της μετά τις ιρανικές πυραυλικές επιθέσεις στο Ισραήλ, τις πρώτες από την έναρξη της εκεχειρίας στις 8 Απριλίου.

Ο υφυπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας, Χάρης Θεοχάρης, που βρισκόταν στο Ιράκ καθώς συμμετείχε στο Delphi Forum Slemani, που πραγματοποιήθηκε στις 6-7 Ιουνίου στη Σουλεϊμανίγια, καθώς και ακόμη 17 Έλληνες έχουν εγκλωβιστεί στο Ιράκ λόγω των τελευταίων εξελίξεων.

Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, το Υπουργείο Εξωτερικών (ΥΠΕΞ) είναι σε συνεχή επικοινωνία με τον Χάρη Θεοχάρη καθώς και με τις αρχές του Ιράκ προκειμένου να βρεθεί ο κατάλληλος τρόπος για την ασφαλή επιστροφή των Ελλήνων στη χώρα μας.

«Όλοι είναι καλά στην υγεία τους και δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας» τονίζει το ΥΠΕΞ.

Βασικές αιτίες φαίνεται να αποτελούν το μειωμένο διαθέσιμο εισόδημα, αλλά και το αυξημένο κόστος σε μετακινήσεις, διαμονή και διατροφή, που επιβαρύνουν σημαντικά τον προϋπολογισμό των νοικοκυριών.

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε τον Μάιο του 2026 με συμμετοχή 700 καταναλωτών από όλη την Ελλάδα και επικεντρώθηκε στις συνήθειες και την καταναλωτική συμπεριφορά των πολιτών σε σχέση με τις καλοκαιρινές διακοπές.

Αναλυτικότερα, οι μισοί των ερωτηθέντων (50%) δεν προγραμματίζουν να κάνουν διακοπές το καλοκαίρι του 2026, γεγονός που ενδέχεται να αντικατοπτρίζει είτε οικονομικές πιέσεις, είτε άλλους προσωπικούς περιορισμούς – το αντίστοιχο ποσοστό το 2025 ήταν 52%. Ωστόσο, το 50% σκοπεύει να κάνει διακοπές, το 34% έστω και περιορισμένες, το 14% δηλώνει πως θα ταξιδέψει όπως κάθε χρόνο και 2% περισσότερες ημέρες. Από όσους σχεδιάζουν διακοπές, οι περισσότεροι (42%) υπολογίζουν να απουσιάσουν για 4 έως 7 ημέρες, ενώ 29% για 8 έως 14 ημέρες. Ο μέσος χρόνος διακοπών για όσους τελικά ταξιδέψουν διαμορφώνεται στις 11,4 ημέρες, στοιχείο που επιβεβαιώνει την τάση για συγκρατημένες αποδράσεις όπως και πέρυσι που ήταν 11,3 ημέρες.

Στο… χωριό- Τυχεροί όσοι έχουν φίλους με εξοχικό!

Η πλειοψηφία του κοινού επιλέγει τις εξοχικές κατοικίες, είτε στις δικές τους (35%), είτε τρίτων (18%) είτε με μίσθωση. Το 35% επιλέγει διαμονή σε ενοικιαζόμενα δωμάτια με σημαντική αύξηση σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά και μόνο το 14% διαμονή σε ξενοδοχεία (10% χωρίς διατροφή και 4% με πλήρη διατροφή), κάτι που αποτελεί ένδειξη για την δυνατότητα οικονομικής ανταπόκρισης των ελληνικών νοικοκυριών στις εναλλακτικές που υπάρχουν. Το 8% επιλέγει camping και το 9% επιλέγει ταξίδι στο εξωτερικό.

Σε γενικές γραμμές καταγράφεται μία πρόθεση του ελληνικού κοινού για οικονομικότερες λύσεις διακοπών προκειμένου να εξοικονομήσει χρήματα για να μπορέσει να πραγματοποιήσει κάποιο ταξίδι, είτε για να μπορέσει να επεκτείνει τη χρονική διάρκεια του. Οι πιο κοστοβόρες επιλογές, όπως τα ξενοδοχεία all inclusive και οι κρουαζιέρες, συγκεντρώνουν εξαιρετικά χαμηλά ποσοστά.

Όσον αφορά τους προορισμούς, η ηπειρωτική Ελλάδα κοντά σε παραθαλάσσιες περιοχές συγκεντρώνει την πλειοψηφία (57%), ενώ ακολουθούν τα νησιά (38%). Η ορεινή ηπειρωτική χώρα αποτελεί επιλογή για το 11% των ταξιδιωτών, ενώ το 9% εξετάζει διακοπές στο εξωτερικό. Τα ευρήματα υποδεικνύουν μια ξεκάθαρη στροφή προς εγχώριους και πιο προσιτούς προορισμούς και την αποφυγή των ακτοπλοϊκών εισιτηρίων.

Οι καταναλωτές φαίνεται να υιοθετούν πιο οικονομικές λύσεις, με το 41% να δηλώνει ότι μαγειρεύει συχνά στις διακοπές και το 70% να επισκέπτεται συστηματικά σούπερ μάρκετ ή μίνι μάρκετ, πιθανότατα σε μία προσπάθεια εξοικονόμησης χρημάτων από την εστίαση. Παράλληλα, το 79% επισκέπτεται φούρνους και αρτοποιεία. Μόλις το 28% δηλώνει ότι δεν μαγειρεύει ποτέ, Ιδιαίτερη σημασία έχει και το γεγονός ότι πάνω από τους μισούς (62%) δηλώνουν ότι προτιμούν να αγοράζουν τοπικά προϊόντα, στηρίζοντας την τοπική οικονομία και πιθανόν αναζητώντας αυθεντικές αλλά οικονομικά προσιτές γεύσεις. Συνολικά, διαμορφώνεται μια εικόνα διακοπών με έμφαση στον έλεγχο των εξόδων και την ενίσχυση της διατροφικής αυτάρκειας.

Ένας στους δύο μειώνει τις δαπάνες για αγορές

Το 45% του κοινού δηλώνει ότι θα μειώσει τη φετινή του δαπάνη για αγορές. Όλοι οι λόγοι καταγράφονται ιδιαίτερα ψηλά με το αυξημένο κόστος εισιτηρίων να καταγράφεται πιο επιβαρυντικό, την εστίαση ελαφρώς λιγότερο και το κόστος διαμονής ακόμα λιγότερο, πιθανότατα λόγω των επιλογών που αναφέρθηκαν παραπάνω για διαμονή σε εξοχικά και δωμάτια.

Τέλος σε σχέση με τα σημεία πώλησης, το 68% των ερωτηθέντων δηλώνει ότι προμηθεύεται τρόφιμα από φούρνους και αρτοποιεία, ενώ σε υψηλά ποσοστά βρίσκονται και οι μεγάλες (66%) και μικρές (48%) αλυσίδες σούπερ μάρκετ. Παράλληλα, αξιοσημείωτο είναι το 41% που προτιμά τα μίνι μάρκετ. Σε γενικές γραμμές φαίνεται το καλοκαίρι μία σημαντική παρουσία της τοπικής αγοράς στις επιλογές των καταναλωτών, σε εντονότερο βαθμό σε σχέση με τις μετρήσεις τον υπόλοιπο χρόνο. Κατά κάποιο τρόπο καταγράφεται μια υβριδική καταναλωτική στάση: από τη μία, οι διακοπές γίνονται με οικονομία και προσοχή, από την άλλη όμως διατηρείται η επιθυμία για φρέσκα και ποιοτικά τοπικά προϊόντα και πρόσβαση σε ότι είναι διαθέσιμο σε κάθε περιοχή. Σε γενικές γραμμές φαίνεται ένα καταναλωτικό προφίλ που ενισχύει τις τοπικές οικονομίες, μέσω των αγορών τροφίμων κατά τη διάρκεια των διακοπών.

Τα μέλη της αποστολής, αμέσως μετά την άφιξή τους, προχώρησαν σε σοβαρότατες καταγγελίες εις βάρος των ισραηλινών δυνάμεων, κάνοντας λόγο για συστηματικά βασανιστήρια, σωματική και λεκτική κακοποίηση, καθώς και σεξουαλικές παρενοχλήσεις κατά τη διάρκεια της κράτησής τους.

«Ομαδικά βασανιστήρια»

Η παραγωγός, σεναριογράφος, σκηνοθέτιδα και ιδρυτικό μέλος των «Filmmakers 4 Palestine Greece», Φαίδρα Βόκαλη, περιέγραψε με λεπτομέρειες τη βίαιη μεταχείριση που υπέστησαν οι συλληφθέντες από τις ισραηλινές αρχές.

«Με χτύπησαν, όχι τόσο βαριά όσο άλλους συντρόφους. Μας υπέβαλαν σε ομαδικά βασανιστήρια στα οποία ήμασταν σε stress positions πάρα πολλές ώρες γονατισμένοι ακούγοντας τον ισραηλινό εθνικό ύμνο. Μας μετέφεραν διαρκώς κρατώντας τα κεφάλια μας δεμένα στους πισθάγκωνες για πάρα πολλές ώρες. Μας είχαν να περπατάμε στη πόλη. Πυροβολούνταν προειδοποιητικές βολές με πλαστικές σφαίρες. Σύντροφοι οι οποίοι είχαν χτυπηθεί και δεν μπορούσαν καν να κοιμηθούν και στέκονταν όρθιοι, τους σημαδεύανε με λέιζερ. Σύντροφοι πυροβολήθηκαν από πλαστικές σφαίρες. Μιλάμε για ασύλληπτα πράγματα και τα οποία αυτά είναι, θα το ξαναπώ, είναι καθημερινότητα για τους Παλαιστίνιους. Αυτά ήταν ένα τίποτα σε σχέση με αυτά που συμβαίνουν στην Παλαιστίνη. Δεν μπορούμε καν να τα διανοηθούμε, παρόλο που μπορεί να τα βλέπουμε ή να τα διαβάζουμε» κατήγγειλε, σύμφωνα με το Orange Press Agency.

Παράλληλα, άσκησε δριμεία κριτική στη στάση της διεθνούς κοινότητας αλλά και της ελληνικής πλευράς, σημειώνοντας: «Το γεγονός ότι θεωρούν ότι μπορούν να δημοσιεύουν αυτά τα βίντεο σε όλο τον κόσμο και να υπάρχει ατιμωρησία είναι ενδεικτικό της συνενοχής που υπάρχει από όλες τις κυβερνήσεις. Δεν θα σταματήσουμε να μαχόμαστε για μια ελεύθερη Παλαιστίνη και πρέπει να καταγγείλουμε τη συνενοχή της ελληνικής κυβέρνησης. Εάν δεν είχε επιτρέψει να γίνει αυτή η παράνομη ενέργεια στα ελληνικά, στα διεθνή χωρικά ύδατα, τα οποία όμως εμπίπτουν στην ζώνη έρευνας και διάσωσης της Ελλάδας, τίποτα από όλα αυτά δεν θα ήταν εφικτό. Το Ισραήλ αλωνίζει τη Μεσόγειο λες και είναι το χωραφάκι του. Όσο υπάρχει ατιμωρησία θα συμβαίνουν αυτά τα πράγματα παιδιά και είμαστε οι επόμενοι».

«Προσπαθούσαν να μας απανθρωποποιήσουν, με ξύλο, πλαστικές σφαίρες, στέρηση νερού»

Ένα άλλο μέλος της ελληνικής αποστολής αποτύπωσε το μέγεθος της αγριότητας που αντιμετώπισαν, τονίζοντας χαρακτηριστικά πως «τα βασανιστήρια που περάσαμε παραπέμπουν στον 19ο αιώνα».

Από την πλευρά της, η Γραμματέας του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών (ΣΜΤ), Χριστίνη Δέση Λουκά, αναφέρθηκε στον ειρηνικό χαρακτήρα της αποστολής και στην προσπάθεια εξόντωσης του παλαιστινιακού λαού.

«Εμείς ξεκινήσαμε μια ειρηνευτική αποστολή προκειμένου να παραδώσουμε ανθρωπιστική βοήθεια στη Λωρίδα της Γάζας και να προσπαθήσουμε να σπάσουμε τον ναυτικό αποκλεισμό. Γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά, όπως φανταζόμαστε και εσείς, ότι το κράτος δολοφόνων του Ισραήλ εδώ και πάρα πολλά χρόνια έχει αποκλείσει όλη αυτή την περιοχή. Προχωράει σε αλλεπάλληλα πογκρόμ, σε αποκλεισμό ακόμα και μετά την τάχα μου εκεχειρία μετά τον Οκτώβρη συνεχίζονται οι δολοφονίες. Γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά ότι το Ισραήλ κάνει οποιο– με οποιονδήποτε τρόπο προσπαθεί να αποκλείσει οποιαδήποτε προσπάθεια γίνεται για να βοηθηθεί ο Παλαιστινιακός λαός και προσπαθεί να τον εξοντώσει με κάθε τρόπο και στην ουσία προχωράει σε μια γενοκτονία, ας πούμε, ενός λαού» δήλωσε η κυρία Δέση Λουκά.

Όπως εξήγησε η ίδια, η μεταχείριση των αρχών ασφαλείας είχε ως ξεκάθαρο στόχο τον εκμηδενισμό της ανθρώπινης υπόστασης των ακτιβιστών: «Δεν υπάρχει αλληλέγγυος, συναγωνιστής, ακτιβιστής που συμμετείχε στην αποστολή, που να μην πέρασε από το χέρι ενός βασανιστή, που να μην ήρθε αντιμέτωπος με μία εξαθλίωση και στην ουσία προσπαθούσαν να μας απανθρωποποιήσουν. Θα βγουν και τις επόμενες μέρες οι καταγγελίες μας. Βρεθήκαμε αντιμέτωποι με πλαστικές σφαίρες, με αλλεπάλληλο ξύλο, με στέρηση νερού».

Καταγγελίες για σεξουαλικές παρενοχλήσεις

Οι μαρτυρίες των μελών της αποστολής σοκάρουν όσον αφορά την παντελή έλλειψη πρόσβασης σε βασικά αγαθά, αλλά και τις ειδικές συνθήκες κράτησης των γυναικών.

«Δεν μπορούσες να κάνεις τίποτα, οτιδήποτε και να ζητούσες ή να διεκδικούσες κάτι αυτονόητο, η μόνη απάντηση ήταν το ξύλο. Ήταν να είσαι μονάχα σκυφτός και γονατιστός. Ήταν να μη σου δίνουν νερό, να μην έχεις χαρτί για την τουαλέτα για πέντε μέρες. Πρόσβαση σε πολύ βασικά αγαθά. Με το που πήγαινες να διεκδικήσεις κάτι, η απάντηση ήταν κροτίδες λάμψης ή πλαστικές σφαίρες ή νερό. Το δίχτυ αυτό έτσι ξαναφαίνεται. Όλος ο κόσμος που πέρασε από εδώ έχει σπασμένα πλευρά. Υπήρχε συναγωνίστρια σε πλοίο που ήταν κυρίως Έλληνες επιβαίνοντες με τεράστια, με τεράστια πληγή από πλαστική σφαίρα. Οι σεξουαλικές παρενοχλήσεις. Είναι πάρα πολλά πράγματα. Θα τα βγάλουμε τις επόμενες μέρες. Υπάρχουν πάρα πολλές σεξουαλικές κακοποιήσεις και παρενοχλήσεις. Υπήρχε και λεκτική κακοποίηση σε όλες τις κοπέλες που περάσαμε από τις φυλακές. Καθημερινή, δηλαδή ένας εξευτελισμός και μια τρομερή, ας πούμε, πρόκληση» ανέφεραν τα μέλη της αποστολής.

Παρά τη βία, οι ακτιβιστές υποστηρίζουν ότι δεν «λύγισαν», ενώ περιγράφουν και την επίθεση που δέχθηκαν ακόμα και κατά τη διαδικασία της απέλασής τους: «Πραγματικά χαιρόμουν πάρα πολύ το κουράγιο των υπόλοιπων συναγωνιστών που ήταν εκεί και τολμήσανε και φώναξαν Free Palestine την ώρα που ήταν εκεί ο Μπεν Γκιβιρ. Γιατί ξέραμε όλοι ότι με το που πας να σηκώσεις λίγο τα μάτια ή πεις Free Palestine ή οτιδήποτε τέτοιο, ακόμα και την ώρα που φεύγαμε για το αεροδρόμιο που προσπαθήσαμε, κάποιοι προσπάθησαν να σηκώσουν ας πούμε το σήμα της νίκης, όταν πια είχαμε απελαθεί δηλαδή και μπαίναμε στο αεροπλάνο, ακόμα και τότε πάλι είχαμε επίθεση από αστυνομικούς να μας χτυπάνε κόσμο».

Κλείνοντας, οι Έλληνες ακτιβιστές θέλησαν να στρέψουν την προσοχή της κοινής γνώμης στους χιλιάδες Παλαιστίνιους που παραμένουν έγκλειστοι: «Αντιλαμβανόμαστε προφανώς ότι αυτό το πράγμα είναι μονάχα μια μικρή γεύση του τι βιώνουν αυτή τη στιγμή 9.500 όμηροι Παλαιστίνιοι, οι οποίοι βρίσκονται κλεισμένοι ακόμα μέσα στις φυλακές, οι οποίοι βρίσκονται αντιμέτωποι ακόμα και με θανατική ποινή. Και η διεθνής κοινότητα και ο κόσμος στην Ελλάδα θα πρέπει να αντιδράσει, όχι για εμάς, αλλά για όλον αυτόν τον κόσμο που βρίσκεται κλεισμένος στις φυλακές, για την Παλαιστίνη και να διεκδικήσουμε την αξιοπρέπεια και την ελευθερία και την ανεξαρτησία ενός λαού που αγωνίζεται για το δίκαιο και το αυτονόητο» τόνισε η Χριστίνη Δέση Λουκά.

Το δικαστήριο της Κωνσταντινούπολης έκρινε την υπόθεση και προχώρησε στην επιβολή ποινής με αναστολή, όπως μεταδίδει το sigmalive.com.

Παρά την καταδίκη, οι δύο Έλληνες δεν παραμένουν υπό κράτηση και είναι ελεύθεροι να αποχωρήσουν από την Τουρκία χωρίς περιοριστικούς όρους.

Με την ολοκλήρωση των τυπικών διαδικασιών αναμένεται να επιστρέψουν στην Ελλάδα.

Θα αναχωρήσουν για Κωνσταντινούπουλη και από εκεί θα επιστρέψουν στην Ελλάδα.

Πρόκειται για 18 άτομα με ελληνικό διαβατήριο και έναν Έλληνα με βρετανικό διαβατήριο.