Η νικήτρια του φετινού Diamond League έριξε κατά σειρά 61,45μ., 58,38μ., 60,28μ., έβγαλε άκυρη την πέμπτη προσπάθειά της και στην έκτη έκανε 60,12μ., για να ολοκληρώσει τον αγώνα στην πέμπτη θέση. Μαζί της, ολοκληρώθηκε και η ελληνική παρουσία στη φετινή διοργάνωση.

Τη μεγάλη έκπληξη έκανε η Χουλέισι Ανγκούλο από τον Ισημερινό, μία αθλήτρια χωρίς διακρίσεις στο βιογραφικό της και μόλις Νο 31 στο παγκόσμιο ranking. Η 24χρονη αθλήτρια, η οποία στον προκριματικό χρειάστηκε να κάνει ατομικό ρεκόρ (63,25μ.) για να περάσει, έριξε το ακόντιο στα 65 μέτρα και 12 εκατοστά και πανηγύρισε ένα απρόσμενο χρυσό μετάλλιο. Η Λετονή Ανέτε Σιέτινα σημείωσε επίσης ατομικό ρεκόρ με 64,64μ., στην τελευταία της προσπάθεια μάλιστα, και πήρε το ασημένιο, αφήνοντας τρίτη -όπως και πριν δύο χρόνια στη Βουδαπέστη- την Αυστραλή Μακένζι Λιτλ (63,58μ.).

Τα αποτελέσματα του τελικού στον ακοντισμό γυναικών:

 1. Χουλέισι Ανγκούλο (Ισημερινός)         65,12 μέτρα
 2. Ανέτε Σιέτινα (Λετονία)                64,64
 3. Μακένζι Λιτλ (Αυστραλία)               63,58
 4. Τζ-Αν Ντι Πλεσίς (Νότια Αφρική)        63,06
 5. Ελίνα Τζένγκο (ΕΛΛΑΔΑ)                 62,72
 6. Φλορ Ντενίς Ρουίς Ουρτάδο (Κολομβία)   62,32
 7. Τόρι Μούρμπαϊ (Νέα Ζηλανδία)           61,53
 8. Αντριάνα Βιλάγκος (Σερβία)             61,29
 9. Λινγκντάν Σου (Κίνα)                   59,56
10. Βικτόρια Χάτσον (Αυστρία)              59,52
11. Βαλεντίνα Μπάριος (Κολομβία)           59,14
12. Μαλγκορζάτα Μάσλακ-Γκλούγκλα (Πολωνία) 57,80

Η Τζένγκο έφτασε την καλύτερη βολή της στα 64.9 μέτρα και βελτίωσε το φετινό της ρεκόρ. Στις υπόλοιπες προσπάθειές της έφτασε κατέγραψε: 55,42 μ., 60,33 μ., 60,92 μ., 64,90 μ., 59,89 μ. και 61,41 μ.

“Είχα έναν καταπληκτικό αγώνα. Απόλαυσα κάθε στιγμή της βραδιάς και είμαι πολύ χαρούμενη με τον εαυτό μου. Προσπάθησα να κάνω το ίδιο που έκανα και στην τελευταία συνάντηση και ήταν υπέροχο για μένα. Τα κατάφερα. Ξέρω ότι μπορώ να ρίξω μακριά, οπότε προσπαθώ να είμαι συγκεντρωμένη και να εκτελώ τέλεια, να χρησιμοποιώ τη σωστή τεχνική και το ακόντιο θα πάει μακριά. Αυτή είναι μια μεγάλη σεζόν για μένα, στοχεύω να ρίχνω σταθερά πάνω από τα 60 μέτρα”, δήλωσε η Ελληνίδα πρωταθλήτρια.

Η Ελίνα Τζένγκο είχε 1η βολή στα 61.85μ, η 2η ήταν άκυρη και η 3η ήταν στα 57.90μ. Έτσι έμεινε στην 9η θέση και δεν μπήκε στην οχτάδα των αθλητριών που συνεχίζουν στη μάχη του μεταλλίου. 

Αμέσως μετά την 3η της βολή η πρωταθλήτρια μας δάκρυσε και ξέσπασε στην αγκαλιά του προπονητή της, Γιώργου Μποτσκαριώβ. Αυτή ήταν η πρώτη της συμμετοχή στους Ολυμπιακούς Αγώνες και η μόλις 21 ετών πρωταθλήτρια έχει όλο το μέλλον μπροστά της. 

Γεωργία Κριεμπάρδη

Ο Μίλτος Τεντόγλου, η Αντιγόνη Ντρισμπιώτη αναδείχτηκαν για δεύτερη διαδοχική χρονιά, από τον Πανελλήνιο Σύνδεσμο Αθλητικού Τύπου (ΠΣΑΤ), ως ο κορυφαίος αθλητής και η κορυφαία αθλήτρια, αντίστοιχα, στη «Γιορτή των Κορυφαίων», του Συνδέσμου των αθλητικών δημοσιογράφων.

Ο παγκόσμιος πρωταθλητής στο άλμα εις μήκος 2023 και «ασημένιος» το 2022, κατέκτησε και το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κλειστού στίβου στην Κωνσταντινούπολη. Ο άλτης του Γιώργου Πομάσκι σημειώνει σερί νίκες. Το 2018 και το 2022 αναδείχτηκε Πρωταθλητής Ευρώπης ανοιχτού στίβου, ενώ ήταν «χρυσός» στο Ευρωπαϊκό Κλειστού και τις χρονιές 2019 και 2021. Το πιο σημαντικό είναι ότι παραμένει χρυσός στις καρδιές όλων για το ήθος που επιδεικνύει.

• Μίλτος Τεντόγλου αναδείχθηκε κορυφαίος αθλητής στα Βαλκάνια για τρίτη διαδοχική χρονιά

Χρυσή στις καρδιές μας και η Αντιγόνη. Η δίκη μας Αντιγόνη, από την Καρδίτσα, που μεγάλωσε μέσα στο τσιπουράδικο της οικογένειάς της, σέρβιρε και σερβίρει ακόμη ανάμεσα στις προπονήσεις της. Η κατάκτηση του χάλκινου μεταλλίου στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου στα 35χλμ Βάδην ήταν η μεγαλύτερη στιγμή της Ελληνίδας βαδίστριας μέσα στο 2023.

Η Ελίνα Τζένγκο αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης στον ακοντισμό στις γυναίκες Κ23 με βολή στα 60,73 χαρίζοντας στη χώρα μας το χρυσό μετάλλιο στην 14η στάση στην ιστορία του θεσμού. Η αθλήτρια του Γιώργου Μποτσκαριώβ ένα χρόνο από το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Γυναικών και δύο από το χρυσό στο Ευρωπαϊκό Κ20 και το χάλκινο στο στο Παγκόσμιο Κ20 πρόσθεσε στο ενεργητικό της μία ακόμη σημαντική διάκριση.

Την καλύτερη σεζόν του είχε φέτος ο Στέφανος Τσιτσιπάς, αφού έφτασε τις 300 νίκες καριέρας και ξεπέρασε τις 50 για τέταρτη σεζόν και τρίτη συνεχόμενη. Ο Έλληνας τενίστας γράφει με χρυσά γράμματα το όνομά του στην ιστορία του τένις, αφού μέσα σε μόλις πέντε χρόνια, από το 2018, έχει 15 συμμετοχές σε ημιτελικά ATP-1000.

Η Εθνική Ομάδα Ανδρών του πόλο κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα.

Ο κωπηλάτης Στέφανος Ντούσκος αναδείχθηκε «ασημένιος» στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα και βάζει πλώρη για τους Ολυμπιακούς του 2024 στο Παρίσι.

Το ασημένιο μετάλλιο στους κρίκους κατέκτησε ο Λευτέρης Πετρούνιας στον έκτο διαδοχικό τελικό της μεγάλης αθλητικής καριέρας του σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα γυμναστικής. Ραντεβού στους Ολυμπιακούς στο Παρίσι!

Το χρυσό κατέκτησε η Άννα Κορακάκη στους Ευρωπαϊκούς της Κρακοβίας. Αυτό είναι το τέταρτο μετάλλιο στους Ευρωπαϊκούς αγώνες για την Ολυμπιονίκη της σκοποβολής, καθώς είχε κατακτήσει το ασημένιο το 2015 στο Μπακού, στο αεροβόλο πιστόλι των 10μ. και ένα χρυσό (πιστόλι 25μ.) και ένα ασημένιο (αεροβόλο 10μ.), τέσσερα χρόνια αργότερα στο Μινσκ.

Η 26χρονη Άννα Ντουντουνάκη αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης σε 25άρα πισίνα και στα 50μ. πεταλούδα. Μάλιστα, έκανε και πανελλήνιο ρεκόρ!

Το 2023 κλείνει όμορφα και για την κορυφαία τενίστρια Μαρία Σάκκαρη, η οποία κατέκτησε τον σπουδαιότερο τίτλο της καριέρας της (WTA1000) και έγραψε ιστορία στο Μεξικό. Κατά τη βράβευση, η κορυφαία Σάκκαρη μας συγκίνησε όλους αφιερώνοντας τον τίτλο στον παππού της, όπως είπε, «που χάσαμε πέρυσι».

Η αθλήτρια του Γιώργου Μποτσκαριώβ έκανε… πλάκα στον τελικό του ακοντισμού. Ξεκίνησε τον αγώνα της με 56.45μ. ενώ στη στη συνέχεια είχε άκυρη βολή. Στην τρίτη προσπάθειά της έστειλε το ακόντιό της στα 59.24μ., ανεβαίνοντας στην πρώτη θέση.

Η 22χρονη πρωταθλήτρια, έχοντας ήδη εξασφαλίσει το χρυσό μετάλλιο, έριξε και μία βολή στα 60.73μ., ολοκληρώνοντας με ιδανικό τρόπο τις προσπάθειες της.

Δεύτερη ήταν η Γκέντλι Τούντι (Εσθονία) με 57.62 και τρίτη η Άνι-Λινέα Άλανεν (Φινλανδία) με καλύτερη βολή στα 56.67μ.

Ο πατέρας της νεότερης σε ηλικία πρωταθλήτριας Ευρώπης στον ακοντισμό, Παντελής Τζένγκο, μίλησε στην ΕΡΤ και στην εκπομπή «Συνδέσεις» για εμφάνιση της 19χρονης αθλήτριας από την Νέα Καλλικράτεια Χαλκιδικής.

«Ζούμε τις καλύτερες στιγμές και τις ημέρες της ζωής μας. Αυτά είναι χάρη στις προσπάθειες που έχει κάνει αυτή και εμείς, ως οικογένεια» δήλωσε ο πατέρας της Ελληνίδας πρωταθλήτριας που συγκινημένος είπε ότι δεν μπορεί να περιγράψει τα συναισθήματά του.

«Είμαστε χαρούμενοι γιατί οι προσπάθειες που έχει κάνει το παιδί μας και εμείς ως οικογένεια πιάνουν τόπο» ανέφερε ο Παντελής Τζένγκο, ο οποίος δεν παρέλειψε να σχολιάσει -μετά την επιτυχία- τις δυσκολίες που είχε στο στάδιο της προετοιμασίας.

«Οι συνθήκες που κάνουν προπόνηση όλα τα παιδιά στη Νέα Καλλικράτεια είναι άθλιες. Δεν έχει τα απαραίτητα ο Σύλλογος που έχει πολλές επιτυχίες», ανέφερε σχετικά. Πηγή: www.rosa.gr

Δεν έχω σκεφτεί γιατί…

Ίσως γιατί το καλοκαίρι έχει πολλή ζέστη. Ίσως πάλι, γιατί το καλοκαίρι μού θυμίζει διακοπές.

Διακοπές… Σχεδόν άγνωστη λέξη, για μένα. Μέχρι πρόσφατα τουλάχιστον…

Από παιδί, το μόνο που ήξερα ήταν σχολείο, διάβασμα, προπόνηση, σπίτι. Αυτή ήταν η καθημερινότητά μου.

Το 2020, όμως, ήταν μια διαφορετική χρονιά. Περίεργη θα έλεγα.

Η αναβολή των μεγάλων αθλητικών διοργανώσεων λόγω της πανδημίας, οδήγησαν στην ολοκλήρωση, σχετικά νωρίς, των αγωνιστικών υποχρεώσεων μου, και για πρώτη φορά είχα τον χρόνο να είμαι χαλαρή και να κάνω διακοπές.

Παρ’ όλα αυτά, η αναβολή των διοργανώσεων, ήταν μία δύσκολη και ψυχοφθόρα κατάσταση. Όχι μόνο για μένα, αλλά, πιστεύω για όλους τους αθλητές.

Ευτυχώς, στον στίβο υπήρξαν κάποιοι αγώνες που βοήθησαν ώστε να μη χάσουμε την επαφή με τον χώρο μας.

Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κ20 που πραγματοποιήθηκε την 1^η Αυγούστου στα Ιωάννινα, ήταν μια πολύ καλή ευκαιρία για όλους μας να διαπιστώσουμε την αγωνιστική μας κατάσταση.

Να δούμε τις επιδόσεις μας και να προσδιορίσουμε, ανάλογα μ’ αυτές, τους μελλοντικούς στόχους.

Η δική μου επίδοση ήταν πολύ καλή. Η βολή στα 63.96μ. μού έδωσε την πρώτη θέση και το παγκόσμιο ρεκόρ στη κατηγορία των Νεανίδων!

Η Ελίνα Tζένγκο στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κ20, στα Ιωάννινα, τον Αύγουστο του 2020 / Photo by: Eurokinissi.

Μόνο που αυτό, δυστυχώς δεν αναγνωρίστηκε από την Παγκόσμια Ομοσπονδία Στίβου.

Ο λόγος; Η χρονική στιγμή που έγινε ο έλεγχος ντόπινγκ.

Σύμφωνα με τους κανονισμούς, ο έλεγχος διενεργείται μετά την ολοκλήρωση ενός αγωνίσματος. Αν δεν γίνει αμέσως (τις περισσότερες φορές γίνεται) υπάρχει περιθώριο ώστε ο αθλητής να τον κάνει εντός είκοσι τεσσάρων ωρών, υπό τη προϋπόθεση όμως, ότι σ’ αυτό το διάστημα θα επιβλέπεται από ελεγκτή.

Στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα στα Γιάννενα, δεν υπήρχε ελεγκτής από το ΕΣΚΑΝ (Εθνικό Συμβούλιο Καταπολέμησης Ντόπινγκ) για να γίνει αμέσως ο έλεγχος. Ούτε κάποιος από τους εκπροσώπους του που θα με επέβλεπε όταν πήγα για έλεγχο την επόμενη μέρα στην Πάτρα, γιατί στα Γιάννενα δεν βρέθηκαν δειγματολήπτες!

Δεν ξέρω ποιος είχε συνεννοηθεί με ποιον. Ούτε ποιος φταίει και ποιος δεν φταίει. Η ουσία είναι πως η Παγκόσμια Ομοσπονδία δεν δέχθηκε τον έλεγχο και δεν αναγνώρισε το ρεκόρ!  

Κι αυτό δεν ήταν εύκολο να το διαχειριστώ!

Να ‘ξεραν όλοι τους, πόσο έχω δουλέψει…

Όταν πληροφορήθηκα το γεγονός, είπα στον εαυτό μου, πάλι καλά που δεν «έπιασα» το όριο για την συμμετοχή μου στους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Αν έχανα κι αυτό, θα στεναχωριόμουν ακόμα περισσότερο.

Τα παγκόσμια ρεκόρ δεν συμβαίνουν από τη μία στιγμή στην άλλη.

Ούτε είναι εύκολο να επιτευχθούν. Θέλει δουλειά. Πολλή δουλειά!

Πίσω από αυτές τις επιδόσεις κρύβεται ιδρώτας και κόπος! Προπονήσεις μηνών. Στη ζέστη, το κρύο, με ήλιο, με βροχή.

Μόνο εμείς κι όσοι ζουν από κοντά την καθημερινότητά μας γνωρίζουμε την προσπάθεια που γίνεται και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες προπονούμαστε στη Νέα Καλλικράτεια.

Οι προπονήσεις γίνονται σ’ ένα μέρος όπου, στην αριστερή πλευρά του βρίσκεται κτίριο και στη δεξιά γκρεμός! Αν τύχει δηλαδή και ξεφύγει κάποια βολή, θα «ψάχνουμε» το ακόντιο.

Γι’ αυτόν το λόγο, υποχρεούμαστε να κάνουμε τις ρίψεις στα χορτάρια και στο τσιμέντο, με αποτέλεσμα τα ακόντια να «αχρηστεύονται»!

Η μετακόμιση στη Θεσσαλονίκη θα μπορούσε να είναι μία λύση. Ποτέ, όμως, δεν την σκέφτηκα. Η Νέα Καλλικράτεια είναι το σπίτι μου. Εδώ είναι ο σύλλογος στον οποίο ξεκίνησα την πορεία μου ως αθλήτρια (Α.Σ. Κένταυρος). Εδώ μεγαλώσαμε. Εδώ ζούμε, εδώ παλεύουμε!

Στην αρχή τα πράγματα δεν ήταν εύκολα.

Κυρίως για τους γονείς μου που έφυγαν από την Αλβανία τη δεκαετία του ’90, στα χρόνια της μεγάλης κρίσης στη χώρα, αναζητώντας ένα καλύτερο μέλλον.

Πρώτος έφυγε ο πατέρας μου όταν η μητέρα μου ήταν έγκυος στη μεγάλη μου αδερφή. Έφτασε πεζός από την Αλβανία στη Χαλκιδική, κι όταν βρήκε δουλειά ως οικοδόμος, ακολούθησε η μητέρα μου.

Η προσαρμογή τους στην Ελλάδα δεν ήταν εύκολη. Είχαν εγκαταλείψει τις δουλειές τους (ο πατέρας μου ήταν αστυνομικός και η μητέρα μου δασκάλα) δεν γνώριζαν κανέναν, δεν μιλούσαν την γλώσσα, κι όταν γεννήθηκε η αδερφή μου, έμεναν σ’ ένα δωμάτιο στο οποίο υπήρχαν μόνο τα απαραίτητα.

Ένα στρώμα, ένα τραπέζι, μερικά σερβίτσια… Ποτέ δεν γκρίνιαξαν…

Σταδιακά κατάφεραν να βρουν τους ρυθμούς τους και σύντομα απέκτησαν μια ήρεμη ζωή. Μέχρι που «ξέσπασε» η οικονομική κρίση στην Ελλάδα. Τότε τα πράγματα άρχισαν να γίνονται πολύ πιο δύσκολα.

Στο μεταξύ είχαμε γεννηθεί η μεσαία αδερφή μου κι εγώ, και οι ανάγκες της οικογένειάς μας είχαν γίνει μεγαλύτερες.

Τότε, η μητέρα μου αποφάσισε να δουλέψει για να βοηθήσει τον πατέρα μου ώστε να μη μας λείψει τίποτα. Άρχισε να καθαρίζει σπίτια. Ακόμα καθαρίζει…

Μπορεί, ως παιδιά, να μην είχαμε πολλά υλικά αγαθά, είχαμε, όμως, τα βασικά: Αγάπη, χαρά, στοργή, κατανόηση.

Νιώθουμε ευγνωμοσύνη προς τους γονείς μας για όλα όσα μας έχουν προσφέρει αλλά και τη διαπαιδαγώγησή μας. Αυτή ήταν που διαμόρφωσε τον χαρακτήρα μας.

Μας έμαθαν να εκτιμούμε ό,τι έχουμε. Να μη ζητάμε πολλά. Να δουλεύουμε σκληρά για να αποκτήσουμε αυτά που επιθυμούμε. Να αντιμετωπίζουμε κάθε δυσκολία!

Ευτυχώς δεν βρεθήκαμε στη δύσκολη θέση να αντιμετωπίσουμε ανθρώπους που θα σχολίαζαν, σ’ εμάς τουλάχιστον, τη καταγωγή των γονιών μας. Δεν ξέρω αν υπήρχαν άνθρωποι που το ‘καναν πίσω από την πλάτη μας, αλλά, μπροστά μας, δεν είχε ειπωθεί τίποτα.

Εγώ μικρότερη ήμουν και λίγο «νταής». Πρόσχαρη, κοινωνική και χαμογελαστή μεν, αλλά, «νταής»! Δεν άφηνα πολλά περιθώρια για σχόλια.

Η Ελίνα Τζένγκο (δεξιά) με τις αδερφές της, Ελιζαμπέλα (αριστερά) και Πάολα (κέντρο) / Photo by: Προσωπικό αρχείο Ελίνας Τζένγκο.

Το μόνο πρόβλημα που είχαμε, το οποίο επηρέασε αρκετά τη ζωή μας, ήταν το θέμα της υπηκοότητας. Ενώ και τα τρία κορίτσια έχουμε γεννηθεί στην Ελλάδα, ταλαιπωρηθήκαμε, κυρίως ψυχολογικά, μέχρι να πάρουμε τα χαρτιά μας. Εγώ τα πήρα μόλις πριν δύο χρόνια.

Η μεσαία αδερφή μου, ακόμα περιμένει.

Η μεγάλη δε, η οποία ήταν αθλήτρια στην σφαιροβολία, «πάλευε» χρόνια! Τόσο, που λόγω της κατάστασης, στο τέλος παράτησε τον αθλητισμό! Δεν άντεχε άλλο. Είχε επηρεαστεί πολύ από το γεγονός που δεν μπορούσε να αγωνιστεί σε καμία διοργάνωση εκτός από αυτές που διεξάγονταν στην Ελλάδα.

Το 2018, έφτασα κι εγώ στα όρια μου!

Δυο χρόνια πριν είχα κάνει πανελλήνιο ρεκόρ, όμως, στη συνέχεια έμεινα «κολλημένη» στην ίδια κατάσταση. Δεν μπορούσα να αγωνιστώ σε καμία διοργάνωση εκτός Ελλάδας γιατί δεν είχα την υπηκοότητα.

Κάθε μέρα έκλαιγα και στεναχωριόμουν. Ξεσπούσα στους γονείς μου και εκείνοι με άκουγαν υπομονετικά. Ήταν δύσκολο γι’ αυτούς να το αντιμετωπίσουν.

Σήμερα που το σκέφτομαι, μετανιώνω που τους δυσκόλεψα τόσο τη ζωή. Τους ευχαριστώ πολύ για την υπομονή και την στήριξή τους εκείνη την περίοδο.

Τότε, δεν υπήρχε χειρότερο συναίσθημα από αυτό που ένιωθα. Να γεννιέσαι στην Ελλάδα, να μεγαλώνεις σ’ αυτήν και να αισθάνεσαι ξένος.

Ναι, οι γονείς μου είναι από την Αλβανία. Δεν θα το αρνηθώ, ούτε θα νιώσω ντροπή να το πω. Ούτε θα κρύψω ότι νιώθω και Αλβανίδα. Γεννήθηκα, όμως, στην Ελλάδα. Και την Ελλάδα την αγαπώ!

Μετά από πάρα πολλές προσπάθειες, στις 22 Ιουνίου 2018 πήρα τελικά την ελληνική υπηκοότητα.

Το πρωί εκείνης της ημέρας κράτησα την ταυτότητα στα χέρια μου και το απόγευμα έφυγα για την Κατερίνη που θα διεξαγόνταν το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα. «Πετούσα» από τη χαρά μου! Ήμουν τόσο ενθουσιασμένη από την εξέλιξη, που την επόμενη μέρα, σημείωσα νέο πανελλήνιο ρεκόρ!

Ένιωσα ότι είχαν ανοίξει όλοι οι δρόμοι!

Έναν μήνα μετά αργότερα, ακολούθησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κ18, στο Γκιορ, στην Ουγγαρία.  Αν πετύχαινα να πάρω μία θέση στις επτά πρώτες αθλήτριες του αγωνίσματος, θα εξασφάλιζα το εισιτήριο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες Νέων που θα διεξάγονταν τον Οκτώβριο του ίδιου έτους στο Μπουένος Άιρες.

Η πρόκρισή μου ήταν ένας από τους στόχους της χρονιάς και ήθελα να τον πετύχω.

Την ημέρα του τελικού στο Ευρωπαϊκό, έτυχε να είμαι μόνη μου στο στάδιο. Ο προπονητής μου, Γιώργος Μποτσκαρίωβ, δεν μπορούσε να είναι εκεί.

Έπρεπε να βρίσκεται κοντά σε έναν άλλο αθλητή.

Πριν από κάθε αγώνα, συνηθίζω να τον «ψάχνω» με το βλέμμα μου. Αναζητώ μέσα από την ματιά του τη τόνωση της ψυχολογίας μου, τις οδηγίες πριν ξεκινήσω την προσπάθειά μου, την γνώμη του για τη βολή που έκανα…

Εκείνη την ημέρα, έπρεπε να λειτουργήσω μόνη μου.

Έκανα τις βολές μου όπως είχαμε πει στις προπονήσεις, κι όταν ολοκλήρωσα τις ρίψεις, πήγα σ’ ένα σημείο να παρακολουθήσω τις προσπάθειες των άλλων αθλητριών.

Στην τελευταία βολή μου, ήμουν στην έβδομη θέση. Μέχρι που κάποια κοπέλα, πέτυχε μία επίδοση με παραπάνω μέτρα. Μέσα στην ένταση της στιγμής και το άγχος, δεν κατάλαβα πως η αθλήτρια ήταν ήδη μέσα στις επτά πρώτες και με εκείνη τη ρίψη είχε βελτιώσει απλά τη θέση της.

Πίστευα πως είχε βγει έβδομη, κι εγώ ήμουν όγδοη. «Αυτό ήταν!», είπα κι απομακρύνθηκα σε μια γωνία του σταδίου. Ξέσπασα σε κλάματα…

Ξαφνικά ένιωσα ένα χτύπημα στην πλάτη κι άκουσα μια γυναικεία φωνή: «Ελίνα, συγχαρητήρια», μου είπε. «Δεν πειράζει που βγήκες έβδομη. Σημασία έχει ότι θα πας στους Ολυμπιακούς Αγώνες». Γυρνώντας είδα μια Ελληνίδα δημοσιογράφο. «Τι λες;», τη ρώτησα με απορία, «αφού βγήκα όγδοη».

«Όχι, βγήκες έβδομη», απάντησε και στη συνέχεια μου έδειξε το χαρτί με την τελική κατάταξη. Πόσο ανακουφισμένη ένιωσα εκείνη την στιγμή…

Ξέρετε, τον στίβο τον αγαπάω πολύ! Πάρα πολύ. Κι από μικρή είχα ως στόχο να πετύχω. Να φτάσω ψηλά!

Πριν καταλήξω στο ακόντιο, είχα περάσει απ’ όλα τα αγωνίσματα. Έκανα σύνθετο, εμπόδια, τρέξιμο.

Όταν ο προπονητής μου, ο οποίος με ξέρει από παιδί, διαπίστωσε μέσα από το σύνθετο ότι στις ρίψεις είχα γρήγορο χέρι, εκρηκτικότητα και ήμουν πολύ δυνατή, αποφάσισε να με βάλει στον ακοντισμό.

Πίστευε και πιστεύει πολύ σε μένα!  Πηγαίναμε βήμα-βήμα. Όταν έφτασα τόσο κοντά στην πρόκριση για το Μπουένος Άιρες, δεν ήθελα να χάσω την ευκαιρία! Ήθελα να ζήσω την εμπειρία.

Μόλις εξασφάλισα τη συμμετοχή μου στους Ολυμπιακούς Αγώνες Νέων, έθεσα τον επόμενο στόχο: Μια καλή επίδοση κι ένα μετάλλιο! Οι συνθήκες με βοήθησαν να τα καταφέρω και να ανέβω στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου.

“Να κοιτάς πάντα μπροστά, να μην φοβάσαι τίποτε”

Από εκείνο το σημείο και μετά άρχισα να τραβάω την προσοχή του κόσμου. Το μυαλό μου, όμως, παρέμεινε στη θέση του. Δεν πήρα «αέρα».

Συνέχιζα και συνεχίζω την πορεία μου με σταθερά βήματα. Πιστεύω πως όλα θα γίνουν στην ώρα τους κι όπως πρέπει. Χωρίς βιασύνη.

Κάποιες φορές, η βιασύνη και η υπερβολική θέληση να πετύχεις, δημιουργεί πίεση και οδηγεί στα αντίθετα, από τα επιθυμητά, αποτελέσματα.

Οπότε, πάω χαλαρά και χωρίς άγχος. Βλέπω κάθε διοργάνωση ξεχωριστά και δουλεύω με τον προπονητή μου, έχοντας ως απώτερο στόχο την πρόκρισή μου στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Τόκιο.

Μετά την τελευταία μου επίδοση, βρίσκομαι τέσσερα εκατοστά μακριά από όριο.

Σκεφτόμαστε θετικά.

Πάντα σκέφτομαι θετικά. Είναι ένα από τα στοιχεία του χαρακτήρα μου.

Όπως και το γεγονός ότι έχω πίστη στον εαυτό  μου.

Είναι πολύ σημαντικό για έναν αθλητή που θέλει να φτάσει ψηλά, να πιστεύει στον εαυτό του. Να ξεπερνάει όλα τα εμπόδια και τα προβλήματα που μπορεί να προκύψουν στον δρόμο του και να συνεχίζει τη πορεία του. Εγώ προσπαθώ να τα προσπερνάω με χαμόγελο και αισιοδοξία.

Η Ελίνα Τζένγκο στους Ολυμπιακούς Αγώνες Νέων / Photo by: ΣΕΓΑΣ (FΒ).

Η διαδρομή ενός αθλητή που κάνει πρωταθλητισμό είναι δύσκολη. Και σ’ αυτήν, εκτός από την στήριξη του προπονητή του που είναι δεδομένη, πρέπει να έχει την στήριξη της ομοσπονδίας του και της πολιτείας.

Δυστυχώς, κάποιες υποσχέσεις μένουν απλά υποσχέσεις. Ακόμα και παράγοντες που βρίσκονται μέσα στον χώρο του αθλητισμού, ξεχνούν τους αθλητές. «Χάνονται» στις θέσεις και τα χρήματα.

Η νεότερη γενιά των αθλητών, όμως, χρειάζεται έμπρακτα την στήριξη.

Εγώ είμαι διατεθειμένη να το παλέψω.  Εδώ, από την Ελλάδα, παρά το γεγονός ότι πρόσφατα είχα προτάσεις να πάω με υποτροφία σε πανεπιστήμια  των Η.Π.Α.. Το πανεπιστήμιο της Τζόρτζια, ήταν ένα από αυτά.

Η απόφαση, όμως, να φύγεις από τη χώρα σου, είναι μεγάλη και δύσκολη.

Κάποιοι μπορούν να διαχειριστούν τις αλλαγές που φέρνει στη ζωή τους η μετακόμισή τους στο εξωτερικό. Υπάρχουν ωστόσο κι εκείνοι που δεν αντέχουν. Δεν είναι λίγοι αυτοί που έχουν φύγει κι έχουν γυρίσει πίσω.

Προσωπικά, δεν θα έπαιρνα μια τόσο μεγάλη απόφαση.

Κυρίως γιατί ό,τι θέλω, το ‘χω στην Ελλάδα. Έχω εξασφαλίσει την εισαγωγή μου στο πανεπιστήμιο (ΤΕΦΑΑ), έχω έναν εξαιρετικό προπονητή και άνθρωπο στον οποίο οφείλω ό,τι έχω πετύχει έως τώρα ως αθλήτρια, την οικογένειά μου, τη δυνατότητα να συμμετέχω σε διοργανώσεις του εξωτερικού…

Δεν μου λείπει κάτι το οποίο θα με οδηγούσε να πάρω την απόφαση να δεχθώ κάποια από τις υποτροφίες που μου έχουν προσφερθεί από το εξωτερικό.

Μένω εδώ. Αποφασισμένη να πετύχω το καλύτερο που μπορώ. Γιατί όχι, κι ένα νέο ρεκόρ!

Ο αθλητισμός σε διδάσκει να μην τα παρατάς ποτέ στη ζωή σου.

Να κοιτάς πάντα μπροστά! Να μη φοβάσαι τίποτα!

Πηγή: athletestories.gr

«Τί έκανες πάλι ρε;» ρωτούσε σαστισμένη η συναθλήτριά της στο βάδην, Χριστίνα Παπαδοπούλου -που κατετάγη 12η- τη χρυσή ξανά μέσα σε μόνο τέσσερις ημέρες στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του Μονάχου, Αντιγόνη Ντρισμπιώτη, μετά το τέλος της κούρσας των 20 χλμ.

Και το «χρυσό» κορίτσι του νταμπλ, στα 35 και στα 20 χλμ. απλά… χαμογελούσε. Μόλις χθες (19/8) έλαβε την απόφαση να… βαδίσει και στα 20 χλμ. και μάλιστα ήταν εκείνη που επέμενε περισσότερο και κατάφερε να διαλύσει τις όποιες αμφιβολίες του προπονητή της, Ναπολέοντα Κεφαλόπουλου.

«Για το χρυσό δεν το περιμέναμε. Πιστεύαμε πως θα ήταν μέσα στις πέντε πρώτες. Όμως το πίστευε η Αντιγόνη κι αυτό έφτανε. Σήμερα ήταν δικό της όλο το κομμάτι, ήξερε τις δυνάμεις της. Κέρδισε η ψυχή της όχι το κορμί της.

Είναι σπάνια αθλήτρια η Αντιγόνη. Στην προπόνηση κάνουμε συνδυαστικά πράγματα. Δύο σκληρές προπονήσεις κοντά η μία στην άλλη χρονικά.

Τώρα πρέπει να διαχειριστούμε την αναγνωρισιμότητα που είναι… αντίπαλος. Η Αντιγόνη δεν θα ξεφύγει και δικαιούται μία μπύρα που αγαπά και της την έχω τάξει.

Εκείνη μου χρωστά σαμπάνια στο Παρίσι σε δύο χρόνια,» δήλωσε ο κόουτς της Ντρισμπιώτη στην κάμερα της ΕΡΤ, λίγη ώρα μετά την απονομή και αφού η αθλήτριά του έγινε η πρώτη Ελληνίδα, σε άνδρες και γυναίκες, που κατακτά νταμπλ στην Ιστορία του στίβου σε οποιαδήποτε διοργάνωση!

Η Ελίνα Τζένγκου

Η Ελίνα Τζένγκου επιβεβαίωσε τις προσδοκίες και χάρισε στην Ελλάδα το τέταρτο χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου, συνεχίζοντας την παράδοση στον ακοντισμό: Είναι η τρίτη Ελληνίδα που αναδεικνύεται πρωταθλήτρια Ευρώπης, μετά την Άννα Βερούλη το 1989 και τη Μιρέλα Μανιάνη το 2002.

«Να που τα όνειρα γίνονται πραγματικότητα!» Αυτή η «ατάκα» της Ελίνας Τζένγκου συνοψίζει όλα τα συναισθήματά της, λίγες στιγμές αφού στέφθηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης στον ακοντισμό. Η 20χρονη Ελληνίδα στις δηλώσεις της στην κάμερα της ΕΡΤ τόνισε:

«Είμαι πάρα πολύ χαρούμενη, δεν ξέρω τι να πω. Χαίρομαι που συνεχίζεται η παράδοση στον ακοντισμό. Δεν ξέρω τι να πω. Το περίμενα πολύ σε αυτόν τον αγώνα, έκανα υπομονή όλη τη χρονιά. Ήξερα ότι θα βγει μια τόσο μεγάλη βολή και τα κατάφερα.

Για μένα ήταν όνειρο να αγωνίζομαι δίπλα στην Σποτάκοβα. Ανατριχιάζω και μόνο που την βλέπω, είναι είδωλο. Μεγάλωσα μαζί της, την έβλεπα στην τηλεόραση και έλεγα ότι θα αγωνιστώ δίπλα της. Να που το όνειρο γίνεται πραγματικότητα. Είμαι πολύ χαρούμενη.

Ευχαριστήθηκα πολύ την πρώτη βολή, ήταν σταθερή και ήξερα ότι θα με βάλει σίγουρα στην οκτάδα. Μετά χαλάρωσα και πίστευα ότι θα τα δώσω όλα, έτσι κι έκανα. Τσίριζα, φώναζα όταν έκανα την 65άρα βολή. Τη σκεφτόμουν όλη την ώρα, είμαι πολύ χαρούμενη.

Όλα τα παιδιά της ελληνικής αποστολής μού έδωσαν θετική ενέργεια. Ακόμη και στο ξενοδοχείο μού έλεγαν ότι θα με υποδεχθούν με κρασί και σαμπάνια. Το περίμεναν περισσότερο από μένα ότι θα κερδίσω, αυτό μου έδωσε μεγάλη ώθηση».

Μαζί τους ο “τυπάρας” Τεντόγλου, η Στεφανίδη και όλα τα άλλα παιδιά

Κοντά τους , θυμίζουμε, ο Μίλτος Τεντόγλου (χρυσό στο μήκος), η Κατερίνα Στεφανίδη με το ασημένιο στο άλμα επί κοντώ στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου στο Μόναχο, και στην κολύμβηση οι Απόστολος Χρήστου, με χρυσό και ασημένιο στα 50 και 100 μέτρα ύπτιο, και Κριστιάν Γκολομέεφ με το χάλκινο μετάλλιο στα 50 μέτρα ελεύθερο στο Πανευρωπαϊκό της Ρώμης.