«Κι ενώ τα γυρίσματα για την επόμενη σεζόν συνεχίζονται… μες τους 40 βαθμούς… Διαβάζω κάτι ανόητα σεξιστικά περί μαλλιοτραβηγμάτων και αναρωτιέμαι… Γιατί όταν συνεργάζονται γυναίκες πρέπει να υπάρχει πάντα ένα ξεκατίνιασμα κατά τους ανοήτως γράφοντες; Πόσο σεξιστικό! Πόσο παλιό… πόσο θλιβερή κι εξευτελιστική αντίληψη για τις γυναίκες! Όχι ρε φίλε! Δεν συμβαίνει έτσι! Μακάρι όλες οι συνεργασίες να ήταν σαν αυτή με τις ζακετούλες μου. Τόσο αλληλοϋποστηρικτικές!».

«Και ποιος δεν έχει ζήσει. Τα περισσότερα περιστατικά τα θυμάμαι πριν γίνω ηθοποιός… Η κατάχρηση εξουσίας, η παρενόχληση κι η παιδοφιλία υπάρχει σε όλη την κοινωνία. Για τον χώρο μας πουλά πιο πολύ επικοινωνιακά… Επειδή οι άνθρωποι τολμούν να πούνε αυτά που έχουν βιώσει, έχει ενοχοποιηθεί ο χώρος ότι είναι μόνο έτσι… Συμβαίνει σε πολλούς εργασιακούς χώρους. Είμαι σοκαρισμένη με όλα αυτά και με έπιασαν αδιάβαστη. Ήξερα για ανάρμοστες συμπεριφορές αλλά όχι τέτοιες πληροφορίες.

Αυτό που παρατηρώ γιατί προσπαθώ να πάρω μια απόσταση κι αυτό με σοκάρει, είναι πως ένα ολόκληρο σύστημα επιβραβεύει αυτήν την κατάχρηση εξουσίας. Όλα τα περιστατικά που έχουν αναφερθεί είναι αυτά που όλο το σύστημα τους έχει δώσει πολλά μπράβο και στα χέρια τους έχουν δώσει κλειδιά. Γιατί πρέπει να είσαι ένας αρρωστημένος άνθρωπος και να σε εμπιστεύεται το σύστημα; Το σύστημα άρα σε ενθαρρύνει γιατί σε αναγνωρίζει σαν δικό του παιδί.»

Η ηθοποιός, έκανε μια στάση στο Χαϊδάρι όπου μεγάλωσε και θυμάται τότε που ξεκινούσε αξημέρωτα, να πάει με το λεωφορείο στα μαθήματα που παρακολουθούσε στη Γαλλική Φιλολογία και στη συνέχεια στη Δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου.

Μιλά για την περιοχή που γεννήθηκε και την αίσθηση που υπήρχε όταν ξεκινούσε. «Το ταβάνι ήταν πολύ συγκεκριμένο για κάποιον που προερχόταν από μια εργατική συνοικία του Αιγάλεω city», λέει χαρακτηριστικά.

• «Στη φάση που βρίσκομαι τώρα ως κόρη, είμαι μαμά… διότι η μητέρα μου χρειάζεται πλέον μια μαμά. Δεν ξέρω αν είναι από κεκτημένη ταχύτητα που ακούω το όνομά μου. Κάποιες φορές, μου τίθεται η ερώτηση ποια είμαι…».

Η Ελένη Ράντου αναφέρεται στις δυσκολίες που αντιμετωπίζει στο θέατρο, προκειμένου να βρει ηθοποιούς για τους ανδρικούς πρωταγωνιστικούς ρόλους στα έργα που ανεβάζει:

“Κάποιοι προτιμούν να μη δουλεύουν με γυναίκες κι αυτό το βλέπω την τελευταία δεκαετία. Μαζεύονται πάρα πολλοί άνδρες και παίζουν έργα για να μας αποφεύγουν. Προφανώς αισθάνονται πιο άνετα μεταξύ τους. Παλιά, ο χώρος του θεάτρου ήταν γυναικοκρατούμενος, ενώ σήμερα είναι νομίζω ανδροκρατούμενος. Έτσι κι αλλιώς σε οποιονδήποτε τομέα, η εξουσία φοράει πάντα παντελόνια. Ανδρικά παντελόνια. Και η κατάχρηση της εξουσίας κι αυτή φοράει ανδρικά παντελόνια. Γιατί αναγκαστικά πρέπει να έχεις εξουσία για να κάνεις κατάχρηση».

Η αγαπημένη ηθοποιός αναφέρεται ακόμα στη γνωριμία και τη σχέση της με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου:

• «Όταν βρέθηκα δίπλα στον Βασίλη, εγώ μόλις ξεκινούσα και έπρεπε να σταθώ στο ύψος μιας πολύ μεγάλης ιστορίας. Υπήρχε κι ένα περιβάλλον γυναικών, οι οποίες ήταν έξαλλες μαζί μου. Τι είχα ακούσει! Επειδή φορούσα μίνι, ήμουν φτηνιάρα, ελαφριά, έλεγαν ότι θα τον εκμεταλλευτώ…».

«Νομίζω ότι δεν με έχει αγαπήσει άνθρωπος, περισσότερο από τον Βασίλη, γιατί με έχει αποδεχθεί, ακριβώς όπως είμαι. Δεν έχει προσπαθήσει να με αλλάξει, με σεβάστηκε, με εκτίμησε πάρα πολύ, με ένα διακριτικό τρόπο, χωρίς να το δείχνει ούτε στον εαυτό του, ούτε σε εμένα! Συνήθως το μαντεύω. Επιμείναμε σε αυτή τη σχέση, την προστατεύσαμε και την κρατήσαμε. Είναι ένας κύκλος ζωής που μου φέρνει γαλήνη».

Δείτε την ανάρτηση.

“Μάθαμε να μη πληρωνόμαστε, να μη διαμαρτυρόμαστε, να μη σκεφτόμαστε, να μην αναπνέουμε ελεύθερα, άντε σιγά σιγά να μάθουμε και να μη ζούμε”, έγραψε η Ελένη Ράντου.

Αναλυτικά:

«Μένω ήδη 9 μέρες μέσα στο σπίτι για προληπτικούς λόγους μετά τη ματαίωση όλων των επαγγελματικών υποχρεώσεων. Το πρώτο που αισθάνεσαι είναι αμηχανία, πώς να διαχειριστείς την απώλεια στόχου και να αλλάξεις πρόγραμμα και συνήθειες από τη μια μέρα στην άλλη. Χώθηκα μέσ’ τα δελτία ειδήσεων και μέτρησα ένα ένα τα κρούσματα και τις απώλειες.

Φοβήθηκα και πανικοβλήθηκα παρά τις σαφείς οδηγίες, να μην το πάθω. Μπερδεύτηκα άλλο τόσο με τις τόσες αντιφατικές πληροφορίες. Διάβασα 3-4 βιβλία, είδα 5-6 σειρές. Έκλεισα κάποια στιγμή την τηλεόραση γιατί μόνο πηγή άγχους και πανικού είναι. Σας το συστήνω ανεπιφύλακτα. Το ραδιόφωνο είναι λιγότερο στρεσογόνο. Παρακολούθησα πως το χιούμορ που μας απέμεινε παλεύει να ξορκίσει το κακό μέσα από βιντεάκια που στέλνουμε ο ένας στον άλλον.

Θυμήθηκα σενάρια επιστημονικής φαντασίας και ένιωσα σα να παίζω σε μια παρόμοια ταινία. Σκέφτηκα πως η έννοια της εξέλιξης γελοιοποιήθηκε εύκολα από έναν ιό της γρίπης, πως το 2020 ξαναγυρίσαμε πάλι στις σπηλιές.

Πως όλο το αφήγημα και τα ζητούμενα του πολιτισμένου δυτικού κόσμου μας, αυτοκαταργήθηκαν σε χρόνο ρεκόρ. Πως οι αγορές δεν είχανε ποτέ προβλέψει ένα τέτοιο ενδεχόμενο, βρήκαν κι αυτές την αχίλλειο πτέρνα τους.

Χάρηκα που τώρα που έχουμε κοινό εχθρό, έχουμε βάλει τις υπόλοιπες έχθρες μας σε προσωρινή καραντίνα.

Κι αφού αντικοινωνική συμπεριφορά τώρα είναι η συμπεριφορά αυτών που επιδεικνύουν αλόγιστη κοινωνικότητα σκέφτηκα για άλλη μια φορά πως έρχονται τα πάνω κάτω.

Άλλα κάπου στο τέλος ένιωσα ευγνωμοσύνη που έχω δίπλα μου την οικογένεια μου υγιή και όρθια. Ο μόνος στόχος των επόμενων μηνών είναι αυτός γιατί όσο κι αν νομίζουμε ότι είμαστε πολύ μπροστά, τελικά τίποτα δεν μπορούμε να ελέγξουμε. Τίποτα δεν είναι δεδομένο.

9η ημέρα Μένω Σπίτι» έγραψε στην ανάρτηση της η Ελένη Ράντου.