Παρών στην κηδεία ήταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνος Τασούλας οι οποίοι εκφώνησαν τους επικήδειους .

Ο επικήδειος του πρωθυπουργού

«Σκέφτομαι ότι η γυναίκα που αποχαιρετούμε πέτυχε να γίνει αυτό που ήθελε. Μια γέφυρα ανάμεσα στα προσφυγικά της Αθήνας και τις πρωτεύουσες του κόσμου. Μια άλλη γέφυρα που ανέδειξε το Βυζάντιο ως αναπόσπαστο στοιχείο της ελληνικής ταυτότητας. Κι αυτό μακριά από ιδεολογικές αγκυλώσεις και συμπλέγματα, ώστε με οδηγούς την εμπειρία και το αποτέλεσμα να βρει αναζήτηση στη φιλελεύθερη σκέψη», είπε. 

«Η προσφορά της δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ούτε αποσπασματικά ούτε επιλεκτικά. Η παρουσία της ακολουθεί ένα σύνολο, που διατρέχει η αγάπη για την ιστορία και την πατρίδα, η έγνοια για τον συνάνθρωπο και τέλος η τολμηρή άποψη και η γενναιότητα να διατυπώνεται ανεξάρτητα από τις εφήμερες ενστάσεις που ίσως συναντήσει». 

Σύμφωνα με τον κ. Μητσοτάκη, οι γλαφυρές της διηγήσεις δίπλα στα λιτά της αποθέματα τραβούσαν τους ανθρώπους. Η αφήγησή της υπήρξε μοναδική. Γιατί ως ιστορικός έβλεπε την επιστήμη της, την Ιστορία ως κτήμα όλων, ενώ ως πολίτης επεδίωκε να μεταφέρει τη σκυτάλη εμπειριών. 

«Με ένα μάθημα, θα ήθελα να πω το προσωπικό αντίο στην προσωπική Ελληνίδα. Ήταν σκέψεις γραμμένες στο χέρι στο πολυτονικό, το 2015, όταν με ενθάρρυνε να διεκδικήσω την ηγεσία της ΝΔ», είπε, παραθέτοντας ένα σημείωμά της. «Δεν είναι ανάγκη, μετά από το “ο καλύτερος” να λες “ναι, μεν, αλλά”,
όπως λ.χ. θα έπρεπε να έχει μάτια γαλανά, και όχι καστανά.
Οταν φτωχεύσουνε οι πλούσιοι, δεν θα πλουτίσουν οι φτωχοί.
Μα όταν κυβερνούν ανίκανοι, ένοχοι είναι οι ικανοί», έγραφε το σημείωμα. 

«Καλό σου ταξίδι, αγαπημένη μου Ελένη», είπε.

Επικήδειος του Κωνσταντίνου Τασούλα

«Πέρασε στην αιωνιότητα των οικουμενικών Ελληνίδων, ένα κορίτσι από τον Βύρωνα, που έθεσε τον εαυτό της υπεράνω μέτρων. Ήταν μια ιστορικός που ήθελε να αναμετρηθεί με την Ιστορία. Γιατί όπως έλεγε, είχε διαγράψει τον όρο “αδύνατον”. Έλεγε ότι ο εφησυχασμός είναι η μεγαλύτερη δειλία. Και μόνο δειλή δεν υπήρξε. Υπέβαλε όλες τις αλήθειες και τις αλήθειες των άλλων στη διαδικασία του ορθολογισμού. Όχι μόνον εφησύχασε σε στερεότυπα, αλλά προχώρησε και κατέκτησε νέα εδάφη. Ετσι αναμετρήθηκε με τα μεγάλα, έτσι έκανε τα αδύνατα δυνατά», τόνισε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. 

Όπως είπε, ανέσκαψε και «έφερε στο φως αλήθειες που η Ευρώπη και η Ελλάδα είχαν αγνοήσει και ξεχάσει. Ήταν μια από τις πλέον αναγνωρισμένες προσωπικότητες στις κλασικές σπουδές διεθνώς. Γιατί απέδειξε ότι το Βυζάντιο βρίσκεται στην καρδιά της Δύσης». 

Η Αρβελέρ, είπε, απέδειξε την ενότητα Ευρώπης και Ελλάδος και μας έμαθε ότι το Βυζάντιο είναι η γέφυρα μεταξύ αρχαιότητας και ελληνικής ιστορίας. Και μας εξήγησε ότι η Ελλάδα και η ορθοδοξία αποτελούν τη βάση της νεοελληνικής ταυτότητας. «Ήταν ένα υπόδειγμα αυθεντικότητας, θάρρους και ελευθερίας της σκέψης. Νίκησε τον χρόνο με όλους τους τρόπους. Με το έργο της και τη μακρά ζωή της και με το νεανικό πείσμα της κατόρθωσε να επιβεβαιώσει ότι η πνευματική εγρήγορση δεν γνωρίζει ηλικία». 

Στην εξόδιο ακολουθία βρέθηκαν ι και η υπουργός Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη, αλλά και η πρώην Πρόεδρος της ΔημοκρατίαςΚατερίνα Σακκελαροπούλου.

Στη Μητρόπολη βρίσκονται ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Κώστας Χατζηδάκης, ο Περιφερειάρχης Αττικής, Νίκος Χαλδαλιάς, ο πρύτανης του ΕΚΠΑ Γεράσιμος Σιάσος, η Άντζελα Γκερέκου και άλλοι επίσημοι.

Μετά την εξόδιο ακολουθία θα ακολουθήσει η ταφή της στο νεκροταφείο Βύρωνα.

Η κηδεία γίνεται δημοσία δαπάνη, μετά από κοινή απόφαση των υπουργείων Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Εσωτερικών, Παιδείας και Πολιτισμού.

Ποια ήταν η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ

Η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ γεννήθηκε στην Αθήνα στις 29 Αυγούστου 1926 από Μικρασιάτες γονείς. Πατέρας της ήταν ο Νίκος Γλύκατζης, Μικρασιάτης έμπορος και επιστάτης των κτημάτων της οικογενείας της μητέρας της, Καλλιρόης, το γένος Ψαλτίδη, η οποία προερχόταν από εύπορη οικογένεια της Προύσας.

Έφτασαν στην Αθήνα, στη συνοικία του Βύρωνα, με τα πρώτα τους παιδιά ως πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία μετά τη «Μεγάλη Καταστροφή».

Σε ηλικία 6 ετών, εκφωνεί τους πρώτους της πολιτικούς λόγους στη γειτονιά της, διαβάζοντας μια εφημερίδα ανάποδα υπέρ του Βενιζέλου.

Εντάσσεται στην Αντίσταση σε ηλικία 14 ετών, το 1942, στη συνοικία της στον Βύρωνα, όπου είναι υπεύθυνη για τη μεταφορά μηνυμάτων. Ολοκλήρωσε τις δευτεροβάθμιες σπουδές της στο 4ο Γυμνάσιο Αθηνών και στη συνέχεια σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας).

Αμέσως μετά τον πόλεμο, η τότε βασίλισσα Φρειδερίκη επιθυμεί να προσλάβει την καλύτερη φοιτήτρια της φιλολογίας. Παραβλέποντας τις πολιτικές απόψεις της Ελένης Αρβελέρ, την προσλαμβάνει ως γραμματέα του ιδρύματος που δημιούργησε για τα σπίτια των άπορων παιδιών. Παράλληλα, η Ελένη Αρβελέρ εργάζεται σκληρά για τη διεξαγωγή ερευνών για τη Μικρά Ασία και την Καππαδοκία. Θα δώσει στην οικογένειά της όλα όσα κέρδισε, και για τις έρευνές της στη Μικρά Ασία (1949-1953).

Εγκαταστάθηκε στο Παρίσι το 1953 για να συνεχίσει τις σπουδές της στην Écoledes Hautes Études, όπου ανακηρύχθηκε Διδάκτωρ Ιστορίας (1960). Το 1956 γνωρίζει τον Ζακ Αρβελέρ (1918–2010), που ήταν αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού της Γαλλίας και ο οποίος καταγόταν από μεγαλοαστική οικογένεια του Παρισιού, τον οποίο παντρεύτηκε το 1957. Με τον Ζακ Αρβελέρ απέκτησε μία κόρη, τη Μαρί-Ελέν.

Δύο χρόνια μετά την άφιξή της στο Παρίσι, διορίσθηκε στο Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών (Γαλλία) (CNRS) και το 1964 έγινε διευθύντρια σπουδών του Κέντρου και το 1967 καθηγήτρια στη Σορβόννη. Το 1966 έλαβε το δίπλωμα doctorat ès lettres, με τη μελέτη της για το Βυζάντιο και τη θάλασσα, που εκδόθηκε από τις Πανεπιστημιακές Εκδόσεις της Γαλλίας (Byzance et la mer, Παρίσι: Presses universitaires de France).

Εξελέγη καθηγήτρια βυζαντινής ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης το 1967. Διετέλεσε διευθύντρια του τμήματος Ιστορίας και πρόεδρος της επιτροπής έρευνας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Σορβόννης (1969-1970), προσκεκλημένη καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ (1973-1974), αντιπρόεδρος (1970-1973) και στη συνέχεια η πρώτη γυναίκα πρόεδρος του Πανεπιστημίου Paris I Panthéon-Sorbonne (1976-1981, επίτιμη πρόεδρος από το 1981).

Διορίστηκε η πρώτη γυναίκα πρύτανης της Ακαδημίας και καγκελάριος των Πανεπιστημίων του Παρισιού (1982-1989). Στη συνέχεια, διορίστηκε πρόεδρος του Κέντρου Ζορζ Πομπιντού (1989-1991), του οποίου ήταν αντιπρόεδρος από το 1976 έως το 1989.

Διετέλεσε, επίσης, πρόεδρος του Αμερικανικού Μουσείου Τέχνης (Γαλλία), αντιπρόεδρος του Ιδρύματος Danielle Mitterrand, εμπειρογνώμονας στις κοινωνικές και ανθρωπιστικές επιστήμες στην UNESCO, πρόεδρος και στη συνέχεια επίτιμη πρόεδρος του Πανεπιστημίου της Ευρώπης, επίτιμη πρόεδρος της Διεθνούς Ένωσης Βυζαντινών Σπουδών (από το 1975), γενική γραμματέας της Διεθνούς Επιτροπής Ιστορικών Επιστημών (1980-1990), πρόεδρος και στη συνέχεια επίτιμη πρόεδρος της Παγκόσμιας Κίνησης Επιστημονικής Ευθύνης (MURS), πρόεδρος του Εθνικού Θεάτρου (Ελλάδα) (1999-2012), πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κέντρου Δελφών (1993-2022) και του Διεθνούς Ιδρύματος Dmitri Shostakovich.

Ήταν αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, της Βρετανικής Ακαδημίας, της Βασιλικής Ακαδημίας του Βελγίου, της Ακαδημίας Επιστημών του Βερολίνου και της Βουλγαρίας. Ήταν και επίτιμη διδάκτωρ πλήθους πανεπιστημίων (Λονδίνο, Χάρβαρντ, Βελιγράδι, Νέα Υόρκη, Νιου Μπράνσγουικ, Λίμα, Χάιφα, Πάντειο Πανεπιστήμιο, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Αμερικανικό Πανεπιστήμιο Παρισιού, Φριμπούργκ, Θεσσαλονίκη και Κρήτη.

Στις 11:00, θα έχει συνάντηση με τον Ανώτατο Διοικητή του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη (SACEUR), πτέραρχο Alexus G. Grynkewich.

Το μεσημέρι, στις 13:00, ο Πρωθυπουργός θα παραστεί στην εξόδιο ακολουθία της Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, στη Μητρόπολη Αθηνών.

Στην ανακοίνωσή της η Ακαδημία Αθηνών αναφέρει πως «το εμπνευσμένο έργο και η διδασκαλία της διακεκριμένης ιστορικού και διεθνώς αναγνωρισμένης βυζαντινολόγου Ελένης Γλύκατζη-Αρβελέρ, άφησαν ανεξίτηλο αποτύπωμα στον σύγχρονο ευρωπαϊκό πολιτισμό».

«Η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ υπήρξε εξέχουσα προσωπικότητα του ακαδημαϊκού κόσμου, με διεθνή αναγνώριση και κύρος», επισημαίνεται.

Η ανακοίνωση της Ακαδημίας Αθηνών:

«Με βαθύτατη θλίψη και ιδιαίτερη συγκίνηση η Ακαδημία Αθηνών έλαβε γνώση της απώλειας της διακεκριμένης και διεθνούς ακτινοβολίας Βυζαντινολόγου και Αντεπιστέλλοντος Μέλους της, Ελένης Γλύκατζη-Αρβελέρ.

 Η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ γεννήθηκε στην Αθήνα το 1926, με καταγωγή από τη Σμύρνη. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (Ιστορικό και Αρχαιολογικό Τμήμα) και από το 1950 έως το 1953 εργάστηκε στο Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών. Ως υπότροφος της γαλλικής κυβέρνησης συνέχισε τις σπουδές της στο Παρίσι, στην Ιστορία του Βυζαντινού Κράτους και Πολιτισμού. Το 1955 εντάχθηκε στο Centre National de la Recherche Scientifique (CNRS), όπου το 1964 αναδείχθηκε Maître de Recherches. Το 1966 έλαβε τον τίτλο Docteur des Lettres με βαθμό άριστα.

Το 1967 διορίστηκε Καθηγήτρια στη Σορβόννη. Από το 1970 διετέλεσε Αντιπρόεδρος και στη συνέχεια (1976–1981) Πρόεδρος του Πανεπιστημίου Paris I Panthéon-Sorbonne. Από το 1983 έως το 1988 υπήρξε Πρύτανης (Recteur de l’Académie) και Καγκελάριος (Chancelier des Universités de Paris), αξιώματα εξαιρετικά σπάνια για γυναίκα εκείνη την εποχή και μάλιστα μη γαλλικής καταγωγής, γεγονός που προκάλεσε ενδιαφέρον διεθνώς.

Τα υψηλής ευθύνης διοικητικά της καθήκοντα δεν ανέκοψαν την έντονη παρουσία της σε γαλλικούς και διεθνείς οργανισμούς, όπως η UNESCO και η Διεθνής Ενωση Βυζαντινών Σπουδών. Συμμετείχε με καίριες εισηγήσεις σε διεθνή συμπόσια και έδωσε διαλέξεις σε κορυφαία πανεπιστήμια ανά τον κόσμο, μεταξύ των οποίων το Harvard University, το University of Bonn, το Université de Montréal και το University of California, Los Angeles. Το πλούσιο συγγραφικό της έργο διακρίνεται για την υποδειγματική μεθοδολογία και την πρωτοτυπία του, ενώ διηύθυνε σημαντικές διεθνείς επιστημονικές εκδόσεις. Αξιοσημείωτη υπήρξε και η συμβολή της και σε πνευματικούς θεσμούς. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι διετέλεσε Πρόεδρος του Εθνικού Θεάτρου, του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κέντρου Δελφών και του Διεθνούς Ιδρύματος Dmitri Shostakovich.

Η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ εξελέγη ως Αντεπιστέλλον Μέλος της Ακαδημίας Αθηνών το 1976, όπως επίσης ως μέλος των Ακαδημιών της Βρετανίας, του Βελγίου, της Βουλγαρίας και του τότε Δυτικού Βερολίνου, ενώ για την πολύπλευρη προσφορά της τιμήθηκε με πολυάριθμες διακρίσεις και ανώτατα παράσημα από τη Γαλλία, την Ελλάδα, το Λουξεμβούργο και άλλα κράτη.

Τα τακτικά μέλη, το ερευνητικό και διοικητικό προσωπικό της Ακαδημίας Αθηνών εκφράζουμε τα ειλικρινή συλλυπητήριά μας προς τους οικείους και συνεργάτες της. Η Ελένη Γλύκατζη-Ahrweiler υπήρξε εξέχουσα προσωπικότητα του ακαδημαϊκού κόσμου, με διεθνή αναγνώριση και κύρος.

Το εμπνευσμένο έργο και η διδασκαλία της διακεκριμένης ιστορικού και διεθνώς αναγνωρισμένης βυζαντινολόγου Ελένης Γλύκατζη-Αρβελέρ άφησαν ανεξίτηλο αποτύπωμα στον σύγχρονο ευρωπαϊκό πολιτισμό. Η παρακαταθήκη της προσωπικότητάς της θα αποτελεί διαχρονικό σημείο αναφοράς για την Ακαδημία Αθηνών και την επιστημονική κοινότητα.

Η Ακαδημία Αθηνών αναρτά μεσίστιο τη σημαία του Μεγάρου της επί τρεις ημέρες από σήμερα».

Πιο αναλυτικά, η εφημερίδα LE FIGARO σε δημοσίευμά της με τίτλο «Η μεγάλη Γαλλοελληνίδα ιστορικός και βυζαντινολόγος Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ απεβίωσε σε ηλικία 99 ετών» επισημαίνει ότι η σπουδαία Γαλλοελληνίδα ιστορικός Ελένη ήταν ειδική στις βυζαντινές σπουδές και η πρώτη γυναίκα που ανέλαβε τη διεύθυνση του περίφημου Πανεπιστημίου της Σορβόννης. «Το πολυσχιδές και ευρέως μεταφρασμένο συγγραφικό της έργο παραμένει σημείο αναφοράς για τη βυζαντινολογία, καθώς και για τη μελέτη των σχέσεων της Ελλάδας με την Ευρώπη και τη Μεσόγειο», υπογραμμίζοντας ότι γεννήθηκε στην Αθήνα το 1926 από γονείς καταγόμενους από τη Μικρά Ασία και ότι ανέπτυξε από νεαρή ηλικία πάθος για την Ιστορία.

«Το προσφυγικό της παρελθόν και η οικογενειακή της διαδρομή διαδραμάτισαν καθοριστικό ρόλο στην εν λόγω επιλογή. Μετά τη συμμετοχή της στην Αντίσταση κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και το 1953 μετέβη στη Γαλλία. Στο Παρίσι γνώρισε τον μετέπειτα σύζυγό της, Ζακ Αρβελερ (1918-2010), αξιωματικό του Πολεμικού Ναυτικού, με τον οποίο απέκτησε μία κόρη, τη Μαρί-Ελέν. Το 1955 εντάχθηκε ως ερευνήτρια στο Centre National de la Recherche Scientifique (CNRS), όπου αργότερα προήχθη σε Διευθύντρια Ερευνών. Το 1967 αποχώρησε από το CNRS για να αναλάβει καθήκοντα καθηγήτριας στη Σορβόννη. Υπήρξε η πρώτη γυναίκα -στα 700 χρόνια ιστορίας του γαλλικού ιδρύματος- που κατέλαβε τα ανώτατα διοικητικά αξιώματα: Διευθύντρια Τμήματος, Πρόεδρος Πανεπιστημίου και Πρύτανης» αναφέρει η Figaro.

 Στη συνέχεια επισημαίνεται ότι, το 1982, ο σοσιαλιστής Πρόεδρος της Γαλλίας Φρανσουά Μιτεράν τη διόρισε Πρύτανη της Ακαδημίας των Παρισίων και καγκελάριο των Πανεπιστημίων του Παρισιού. «Για την ιστορικό, το Βυζάντιο δεν αποτελούσε απλώς ένα αντικείμενο μελέτης, αλλά ένα γνήσιο εργαστήριο πολιτικής σκέψης, κοινωνικής οργάνωσης και πολιτισμικής συνέχειας. Η επιρροή της στους ευρωπαϊκούς πανεπιστημιακούς θεσμούς υπήρξε καθοριστική, αναφέρει η εφημερίδα, επισημαίνοντας ότι συναναστράφηκε καλλιτέχνες και διανοουμένους όπως η Σιμόν ντε Μποβουάρ, ο Λουί Αραγκόν, ο Πάμπλο Πικάσο και η Φρανσουάζ Σαγκάν.

Στο ίδιο μήκος κύματος είναι και δημοσίευμα στην εφημερίδα LE MONDE με τίτλο «Η μεγάλη βυζαντινολόγος Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ απεβίωσε», όπως και στην ιστοσελίδα του RADIO FRANCE INTERNATIONALE με τίτλο «Θάνατος της Γαλλοελληνίδας ιστορικού Ελένης Γλύκατζη-Αρβελέρ, της πρώτης γυναίκας που διετέλεσε επικεφαλής του Πανεπιστημίου της Σορβόννης»

Η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ ήταν Ελληνίδα βυζαντινολόγος και μία από τις σημαντικότερες μορφές της σύγχρονης ευρωπαϊκής ιστοριογραφίας, με ρίζες από τη Μικρά Ασία.

Διακρίθηκε διεθνώς για τη συμβολή της στη μελέτη της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και για τη δυναμική παρουσία της στη γαλλική πανεπιστημιακή ζωή.

Το 1967 έγινε η πρώτη γυναίκα που ανέλαβε την προεδρία του Τμήματος Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης, ενώ το 1976 εξελέγη η πρώτη γυναίκα πρύτανης του Πανεπιστημίου της Σορβόννης στην επτακοσίων ετών ιστορία του ιδρύματος.

Παράλληλα, διετέλεσε Πρέσβειρα Καλής Θέλησης της UNICEF, ενισχύοντας με τη δημόσια παρουσία της ζητήματα παιδείας και πολιτισμού σε διεθνές επίπεδο.

Σύμφωνα με πληροφορίες του protothema.gr, η υγεία της είχε επιβαρυνθεί σημαντικά το τελευταίο 24ωρο καθώς αισθανόταν μεγάλη αδυναμία. Η κατάστασή της επιδεινώθηκε δραματικά τις τελευταίες ώρες με αποτέλεσμα να αφήσει την τελευταία της πνοή.

Η Ελένη Γλύκατζη γεννήθηκε στην Αθήνα το 1926 και σπούδασε Ιστορία και Αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο μετέβη στη Γαλλία, όπου συνέχισε τις σπουδές της στη Σορβόννη, αφιερώνοντας την ερευνητική της δραστηριότητα στη βυζαντινή ιστορία. Η διδακτορική της διατριβή για τη διοίκηση του Βυζαντίου στη Μικρά Ασία αποτέλεσε σημείο αναφοράς στη διεθνή βιβλιογραφία.

Εκεί γνώρισε τον σύζυγό της Ζακ Αρβελέρ, αξιωματικό του Πολεμικού Ναυτικού της Γαλλίας, με τον οποίο απέκτησαν μία κόρη, τη Μαρί-Ελέν. Έφυγε από τη ζωή το 2010.

Το συγγραφικό της έργο περιλαμβάνει μελέτες, δοκίμια και παρεμβάσεις για το Βυζάντιο, τη σχέση Ανατολής και Δύσης, την ευρωπαϊκή ιδέα και τον ρόλο της Ελλάδας στον σύγχρονο κόσμο. Με λόγο συχνά αιχμηρό και δημόσια παρουσία που ξεπερνούσε τα ακαδημαϊκά όρια, η Ελένη Αρβελέρ τοποθετήθηκε επανειλημμένα για ζητήματα εθνικής ταυτότητας, εκπαίδευσης και γεωπολιτικής, διατηρώντας ενεργή συμμετοχή στον δημόσιο διάλογο μέχρι τα τελευταία χρόνια της ζωής της.

«Αν υποθέσουμε ότι ο Πούτιν έχεις τας φρένας σώας, πρέπει να πω ότι βρισκόμαστε μπροστά στο πιο παράλογο και το πιο επικίνδυνο επιχείρημα που ένας ηγέτης προσπαθεί να επιβάλλει σε όλον τον κόσμο. Δηλαδή το να αναθεωρήσει όχι μόνο παλιές συμφωνίες, αλλά και παλιές καταστάσεις με σκοπό μόνο την επέκταση της δικής του ηγεμονίας και αλαζονείας. Αυτό -ίσως- θα πρέπει να το αποτιμήσουμε ως μία από τις μεγαλύτερες, παράλογες επιχειρήσεις που έχουν γίνει μέχρι τώρα. Γι’ αυτό η αντίδραση για την παγκόσμια αλληλεγγύη, όχι μόνο ενός λαού, αλλά ενός ηγέτη, είναι ίσως το έναυσμα για να γίνει η αυριανή ημέρα καλύτερη από τη σημερινή», είπε η φημισμένη ιστορικός στην ΕΡΤ.

Ουκρανία: Αδειάζουν από ιώδιο τα φαρμακεία στο Βέλγιο λόγω του φόβου για πυρηνικό πόλεμο

Έχει ήδη νικηθεί ο Πούτιν

Η κ. Αρβελέρ τόνισες επίσης ότι «Το ότι 9 ημέρες δεν κατάφερε όλη η στρατιωτική δύναμη της Ρωσίας να νικήσει έναν λαό, όταν ένας ηγέτης κράτους -αναφέρομαι στον πρόεδρο της Ουκρανίας- ο οποίος λοιδορήθηκε ως ανάξιος πρώτα και έχει γίνει τώρα μία μορφή ήρωα, όλα δείχνουν την αποτυχία του Πούτιν».

Για να προσθέσει ότι: «Νομίζω ότι ο Πούτιν έχει ήδη νικηθεί, γιατί απλούστατα νόμιζε ότι θα τον υποδεχθεί ο ουκρανικός λαός σαν τον ελευθερωτή. Είπε όλα τα ψέματα που όχι μόνο φτάσανε στον ρωσικό λαό, αλλά και στην παγκόσμια γνώμη: ότι είναι ναζιστές στην Ουκρανία, ότι οι Ρώσοι έχουν υποστεί γενοκτονία. Όλα τα ψέματα έχουν συσσωρευτεί».

Η Δύση υποτίμησε τον Πούτιν και ο Πούτιν τους Ουκρανούς

Σε άλλο σημείο των δηλώσεών της, η κ. Αρβελέρ πρόσθεσε ότι όχι μόνο ο λαός της Ουκρανίας είναι δημοκρατικός, αλλά ότι κατέκτησε τη Δημοκρατία του με τον ηρωισμό που έδειξαν κάποτε οι Ουκρανοί στην πλατεία του Μειντάν. «Ότι ο Πούτιν διαδίδει ιστορικά ψέματα, κάνοντας δήθεν σύγχρονα και επίκαιρα πράγματα, τα οποία ίσως κάποτε συνέβησαν, είναι μία παραχάραξη της ιστορίας, για την οποία ο Πούτιν πρέπει κάποτε να απολογηθεί και νομικά. Μην ξεχνάμε ότι υποκίνησαν τον Πούτιν οι Δυτικοί και ο ίδιος υπερεκτίμησε τις δικές του δυνάμεις. Ένας λαός δημοκρατικός, όπως οι Ουκρανοί, κατάφεραν αυτήν τη στιγμή να σταματήσουν μία από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές δυνάμεις παγκοσμίως και αυτό το παράδειγμα δείχνει όχι μόνο ηρωισμό, όχι μόνο αυταπάρνηση, αλλά δείχνει και τη δύναμη της Δημοκρατίας».

Η διακεκριμένη βυζαντινολόγος έκανε λόγο για το «παγκόσμιο σοκ» και την «παγκόσμια διαμαρτυρία» που προκάλεσε σήμερα το σόου του Ερντογάν και η μουσουλμανική προσευχή στον ιερό ναό της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη.

Εκτίμησε μάλιστα ότι η κίνηση αυτή πηγαίνει πίσω την Τουρκία. «Είναι τόση η βαρβαρότητα από απέναντι, τόση η αναλγησία για ένα μνημείο της παγκόσμιας ιστορίας, είναι το τέλος του πολιτισμού. Έκανε ακριβώς ο Ερντογάν του χώρου του, του προσώπου του, του λαού του από τον πολιτισμό και όχι μόνο τον δυτικό», είπε χαρακτηριστικά.