Και προσθέτουν: «Οι δανειολήπτες του ελβετικού φράγκου είναι τα θύματα μίας άγριας και επιθετικής πιστωτικής επέκτασης των τραπεζών που συντελέστηκε την περίοδο 2006-2008 σε καθεστώς αδιαφάνειας και αποσιώπησης του συναλλαγματικού κινδύνου. Μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα από τη χορήγησή τους η συναλλαγματική ισοτιμία επιδεινώθηκε δραματικά και οι τράπεζες αξίωναν ένα σχεδόν διπλάσιο ποσόν από αυτό που οι δανειολήπτες έλαβαν και χρησιμοποίησαν για την αγορά της κατοικίας τους. Οι Έλληνες δανειολήπτες, μπροστά στο αδιέξοδο που οδηγήθηκαν, με  σημαία και τις αποφάσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσηςστις υποθέσεις καταναλωτών άλλων χωρών,  έδωσαν και δίνουν στη χώρα μας ένα άνισο αγώνα, απαιτώντας μία δίκαιη και ισότιμη αντιμετώπιση του προβλήματός τους.  

Το ΠΑΣΟΚ έχει καταθέσει ήδη από το 2022, και επανακαταθέσει έκτοτε επανειλημμένα,   τροπολογίαπου προβλέπει τη κατανομή των συνεπειών από την επέλευση του συναλλαγματικού κινδύνου κατά τα 2/3 στην τράπεζα και κατά το 1/3 στον δανειολήπτη. Αντίστοιχες, εξάλλου, νομοθετικές πρωτοβουλίες αναλήφθηκαν  και σε αρκετές χώρες που χορηγήθηκαν τέτοια δάνεια. 

Η τροπολογία που  κατέθεσε η Κυβέρνηση έχει ελάχιστη  σχέση  με τη διόρθωση της μεγάλης αδικίας που έχει συντελεστεί σε βάρος τους.  Μόνο τυχαίο δεν είναι ότι η Κυβέρνηση σχεδίασε την τροπολογία, δίχως κανένα διάλογο παρά μόνο με τις τράπεζες και τους servicers, και σπεύδει να ολοκληρώσει τη ψήφισή της σε λιγότερο από 20 ώρες από την κατάθεσή της. Η πραγματικότητα λοιπόν είναι:

1) Η τροπολογία της Κυβέρνησης αφορά λιγότερο από το ένα τρίτο των δανειοληπτών που έχουν οφειλές από δάνεια σε ελβετικό φράγκο, δηλαδή αυτούς που έχουν σήμερα ενήμερες οφειλές. Όμως και αυτοί οι δανειολήπτες ελάχιστη και αμφιλεγόμενη ανακούφιση μπορούν να αναμένουν.

– Με την τροπολογία οι δανειολήπτες καλούνται να αποδεχθούν, με τη μετατροπή των δανείων τους σε ευρώ, οριστικά και αμετάκλητα τις οικονομικά δυσβάσταχτες συνέπειες από την εφαρμογή της ακραίας συναλλαγματικής ισοτιμίας, προκειμένου να έχουν μία μικρή βελτίωση για το υπόλοιπο της οφειλής τους.

– Η βελτίωση  του 15% στη σημερινή συναλλαγματική ισοτιμία (από 0,93) οδηγεί  δάνεια που χορηγήθηκαν με ισοτιμία 1,67 και εξυπηρετήθηκαν σε ακραίες συναλλαγματικές ισοτιμίες, να μετατραπούν ως προς το υπόλοιπο οφειλής με ισοτιμία  1,07.

– Οι πληρωμές που πραγματοποίησαν οι δανειολήπτες στις δραματικά επιδεινωμένες συναλλαγματικές ισοτιμίες δεν λαμβάνονται υπόψη για τη μείωση της οφειλής.

– Όσα περισσότερα έχουν πληρώσει οι δανειολήπτες ελβετικού φράγκου για την εξυπηρέτηση του δανείου τους στις ισοτιμίες αυτές, τόσο πιο μικρό ή ασήμαντο γίνεται το όφελος της ρύθμισης.

– Δημιουργούνται κατηγορίες ευάλωτων δανειοληπτών για πιο βελτιωμένη μετατροπή του υπολοίπου οφειλής, ωστόσο, με  τόσο ασφυκτικά εισοδηματικά και περιουσιακά όρια, σωρευτικά εφαρμοζόμενα, που είναι αμφίβολο αν κάποιοι τελικά εντάσσονται.  

2) Όσοι ήδη έχουν μετατρέψει τα δάνεια από ελβετικόφράγκο σε ευρώ στις ακραίες ισοτιμίες, προκειμένου να προστατευτούν από περαιτέρω   επιδείνωση,   δεν έχουν κατά την Κυβέρνηση παρά να «χωνέψουν» οριστικά τη μεγάλη ζημία που υπέστησαν και δεν δικαιούνται να προσδοκούν καμία ανακούφιση.

3) Για τη μεγάλη πλειοψηφία των δανειοληπτών σε ελβετικό φράγκο, των οποίων το δάνειο έχει καταστεί ληξιπρόθεσμο ή αντιμετωπίζει κατασχέσεις και πλειστηριασμούς, δεν προβλέπεται καμία μείωση της οφειλής. Οι δανειολήπτες αυτοί απλά παραπέμπονται στον εξωδικαστικό μηχανισμό. Παραπέμπονται δηλαδή σε εκείνον τον μηχανισμό

– που οι προτάσεις που εξάγει έχουν ως βάση για την ικανοποίηση των πιστωτών την αξία  ρευστοποίησης της συνολικής περιουσίας του οφειλέτη, και μάλιστα πάνω από αυτή,

– που αδιαφορεί αν οι δόσεις της παραγόμενης πρότασης δεν καλύπτονται από τις  εισοδηματικές δυνατότητες τουοφειλέτη,

– που προβλέπει υψηλότερα επιτόκια εξυπηρέτησης,

– που προβλέπει στην πρώτη αδυναμία του οφειλέτη να εξυπηρετήσει τρεις συνεχόμενες δόσεις την αναβίωση και πάλι όλου του χρέους.

Οι πιο αδύναμοι δανειολήπτες, αυτοί που δεν ήταν σε θέση να αντιμετωπίσουν τους μεγάλους κλυδωνισμούςτης συναλλαγματικής ισοτιμίας και δεν θα έπρεπε ποτέ να τους έχει χορηγηθεί δάνειο σε συνάλλαγμα, ρίχνονται από την Κυβέρνηση στον Καιάδα.

4) Τέλος, η όποια ρύθμιση, για όσους ενταχθούν σε αυτή, έχει εκβιαστικό χαρακτήρα, δηλαδή απαιτεί την παραίτηση των δανειοληπτών από τη δικαστική αμφισβήτηση, συνεπώς και τα οφέλη που θα μπορούσαν να έχουν από μία θετική έκβαση των υποθέσεών τουςστη Δικαιοσύνη. Η Κυβέρνηση αντιγράφει και μετατρέπει σε νομοθετική ρύθμιση τους γνωστούς καταχρηστικούς όρους των servicers, προφανώς καθ´υπαγόρευσή τους

Η Κυβέρνηση οφείλει να αντιληφθεί ότι η υπόθεση των δανείων σε ελβετικό φράγκο είναι υπόθεση αποκατάστασης της αδικίας που έχουν υποστεί οι συγκεκριμένοι δανειολήπτες. Δεν μπορεί, επομένως, να απουσιάζει από τη νομοθετική ρύθμιση η ανάληψη εκ μέρους των τραπεζών της ευθύνης που έχουν για την πρόκληση του προβλήματος. Η τροπολογία της Κυβέρνησης, όμως, εξαϋλώνει τις ευθύνες των τραπεζών, αφήνει ανέγγιχτες τις απαιτήσεις των fundsκαι καλεί τους καταναλωτές να σηκώσουν τα βάρη της ασύδοτης και επιθετικής προώθησης των δανείων σε ελβετικό φράγκο από τις τράπεζες.

Οι συζητήσεις μεταξύ του οικονομικού επιτελείου και των τραπεζών βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο, με τις ανακοινώσεις να αναμένονται το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα.

Την τριετία 2006 – 2008, η ισοτιμία βρισκόταν στο 1 ευρώ προς 1,6 ελβετικά φράγκα, ενώ, σήμερα κινείται στην περιοχή του 1 προς 0,94. Με την ενίσχυση του ελβετικού φράγκου, οι δανειολήπτες αυτής της κατηγορίας έχουν περιέλθει σε δυσμενή θέση, καθώς οι οφειλές τους αυξάνονται και καθίστανται δυσβάστακτες. Πολλοί βρίσκονται σήμερα να χρωστούν 70% περισσότερο από το αρχικό κεφάλαιο του δανείου.

Πάντως, το 2019 ο Άρειος Πάγος έλαβε απόφαση εναντίον δανειοληπτών που αμφισβήτησαν τη ρήτρα για την εξόφληση των δανείων με βάση τις ισοτιμίες του ελβετικού φράγκου, κρίνοντας ότι οι τράπεζες είχαν προειδοποιήσει επαρκώς τους δανειολήπτες για τους κινδύνους. Επίσης, η εκδίκαση των συλλογικών αγωγών, προγραμματισμένη για τον Δεκέμβριο του 2025, εντείνει την ανάγκη επίλυσης.

Η προτεινόμενη λύση περιλαμβάνει σημαντική μείωση του ποσού που οφείλουν οι δανειολήπτες, ώστε να αντισταθμισθεί η αλλαγή της ισοτιμίας ευρώ – ελβετικού φράγκου.

Μετά τη διαγραφή, θα ακολουθήσει πρόταση για νέα χρηματοδότηση της οφειλής, βασισμένη σε προσομοίωση της εξυπηρέτησης του δανείου σαν να ήταν εξ αρχής σε ευρώ. Οι τόκοι θα υπολογιστούν με βάση το Euribor αντί για το LIBOR ή το SARON, τα οποία ισχύουν για το ελβετικό φράγκο.

Αυτή η αναπροσαρμογή θα επιφέρει προσθήκη της διαφοράς στους τόκους στο υπόλοιπο της οφειλής, εξασφαλίζοντας ίση μεταχείριση των δανειοληπτών. Με την οφειλή αποτιμημένη πλέον σε ευρώ, οι τράπεζες θα προχωρούν σε κλείσιμο του παλιού δανείου και θα προτείνουν νέα σύμβαση για την εξόφληση του υπολοίπου..

Σχετικό είναι το σημερινό πρώτο θέμα στην εφημερίδα “Τα Νέα”:

Ακόμα συμπλήρωσε, «υπάρχουν, και τις παρακολουθούμε στενά, τρεις διαδικασίες αναίρεσης κατά των άλλων τριών συστημικών τραπεζών, δύο εκ των οποίων έχουν αναβληθεί -ήταν για τον Ιανουάριο αλλά πήραν αναβολή – και μία η οποία θα εκδικαστεί τον Μάρτιο. Θα παρακολουθήσουμε αυτές τις υποθέσεις.

Είναι προφανές ότι, αλλιώς μπορούμε να κινηθούμε όταν υπάρχουν θετικές αποφάσεις των δικαστηρίων, κι αλλιώς τώρα» είπε ο κ. Θεοχάρης. Σημείωσε, μάλιστα ότι, όπου υπήρξαν νομοθετικές πρωτοβουλίες, «έγιναν σε συνέχεια θετικών αποφάσεων των ανωτάτων δικαστηρίων των χωρών αυτών, αποφάσεις οι οποίες δεν υπάρχουν αυτή τη στιγμή στη χώρα μας».

Πρόσθεσε, επίσης ότι, οι περισσότερες χώρες που παίρνουν ειδικές νομοθετικές πρωτοβουλίες, έχουν οι ίδιες την εποπτεία των τραπεζών, διότι δεν είναι στη ζώνη του ευρώ. Και με αυτό τον τρόπο, έχουν διαφορετικά περιθώρια, ελεγκτικά, κανονιστικά [..]

Είναι διαφορετικά όταν οι ελληνικές τράπεζες ελέγχονται εποπτικά από τον SSM και τους ευρωπαϊκούς θεσμούς σε σχέση με την ευρωστία τους, και συνεπώς, θα έπρεπε ενδεχομένως να πάρουμε κι άλλα μέτρα εάν εμείς κινούμαστε προς μία «Α» κατεύθυνση μεταφέροντας ζημιές πάνω τους σε σχέση με το ελβετικό φράγκο.

Σε ανακοίνωσή της, η BNP Paribas Personal Finance, τόνισε: «Βρέθηκε συμφωνία με την ένωση CLCV για να προσφέρουμε μια φιλική λύση για τους πελάτες που το ζητούν». Έτσι περίπου 4.400 πελάτες θα μπορούσαν να λάβουν αποζημίωση από την τράπεζα, ανέφερε η CLCV σε ξεχωριστή δήλωση.

Σημειώνεται πως τον Νοέμβριο, το εφετείο του Παρισιού έκρινε ότι η μονάδα καταναλωτικής χρηματοδότησης της BNP Paribas ήταν «πλήρως υπεύθυνη για τη ζημία» που υπέστη μια ομάδα πελατών που μήνυσε την τράπεζα. Οι πελάτες, οι οποίοι είχαν λάβει δάνεια σε ελβετικό φράγκο, αλλά εξαγοράσιμα σε ευρώ, είδαν τις αποπληρωμές τους να εκτοξεύονται όταν το ελβετικό νόμισμα ανατιμήθηκε κατά τα χρόνια της παγκόσμιας πιστωτικής κρίσης.

Η κατάσταση στην Ελλάδα

Αναφορικά με την χώρα μας, σε πρόσφατο δημοσίευμα της εφημερίδας «ΤΟ ΒΗΜΑ» οι δανειολήπτες σε ελβετικό φράγκο βρίσκονται εγκλωβισμένοι στη ρήτρα της αποπληρωμής του δανείου τους με βάση την ισοτιμία του ελβετικού φράγκου. Στη Δικαιοσύνη έχουν προσφύγει περισσότεροι από 200.000 πολίτες με την ελπίδα να ικανοποιηθούν τα αιτήματά τους και να καταφέρουν να βγουν κάποια στιγμή από το «τούνελ».

Τέλος αναφέρεται ότι η υπάρχει μεγάλη καθυστέρηση στη δικαστική εκκαθάριση των αυτών των υποθέσεων, καθώς οι πρώτες συλλογικές αγωγές κατατέθηκαν το 2015. Μέσα σε όλα αυτά τα χρόνια που μεσολάβησαν, δανειολήπτες «αρρωσταίνουν, πεθαίνουν, μεταναστεύουν, αναγκάζονται να εκποιήσουν την πρώτη τους κατοικία για να καλύψουν τα δάνεια που έλαβαν για την αγορά της» είπε χαρακτηριστικά στο «Βήμα» η κυρία Δήμητρα Σονιάδου, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Πανελληνίου Συλλόγου Δανειοληπτών Ελβετικού Φράγκου.

Το δικαστήριο, κατά πλειοψηφία με ψήφους 2 έναντι 1, πήγε -επί της ουσίας- κόντρα στην απόφαση της πλειοψηφίας του Αρείου Πάγου, ο οποίος στο παρελθόν είχε απορριψει την αίτηση αναίρεσης δανειολήπτριας, δικαιώνοντας τις τράπεζες, 

Τότε, ο Άρειος Πάγος είχε κρίνει ότι ο όρος των δανειακών συμβάσεων για αποπληρωμή σε ευρώ ή ελβετικό φράγκο με βάση την τρέχουσα ισοτιμία ήταν δηλωτικός και ως εκ τούτου δεν υπόκειται σε έλεγχο καταχρηστικότητας. Με αυτό το σκεπτικό είχε απορρίψει την αίτηση αναίρεσης δανειολήπτριας.

Ωστόσο, το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών, με τη σημαντική αυτή απόφαση  αφήνει ανοιχτό «παράθυρο» για πιθανή δικαίωση δανειοληπτών, καθώς οι δύο εκ των τριών δικαστών είχαν την άποψη ότι υπάρχει δυνατότητα ελέγχου καταχρηστικότητας των όρων των δανειακών συμβάσεων σε ελβετικό φράγκο.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο πρόβλημα εκκρεμεί από το 2015, όταν η κεντρική τράπεζα της Ελβετίας αποφάσισε την κατάργηση της ισοτιμίας 1,20 φράγκα ανά ευρώ κατ’ ελάχιστον, την οποία η ίδια είχε θέσει, προκειμένου να θωρακίσει την οικονομία από την υπερβολική ανατίμηση του νομίματος.

Πηγή: ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ