Η πρωτοβουλία αυτή εντάσσεται σε μια ευρύτερη προσπάθεια αναδιοργάνωσης, η οποία κρίθηκε επιτακτική μετά την τραγωδία στα Τέμπη, όπου αποκαλύφθηκαν σοβαρά κενά σε επίπεδο εκπαίδευσης, ελέγχου και διαχείρισης ανθρώπινου δυναμικού.

Σύμφωνα με το newmoney.gr, στο πλαίσιο των μέτρων, επίκειται επίσημη συνεργασία με το Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας (ΓΕΑ), προκειμένου οι προηγμένες δομές και πρακτικές που έχουν αναπτυχθεί για την εκπαίδευση των πιλότων να προσαρμοστούν και να εφαρμοστούν στο σιδηροδρομικό προσωπικό. Οι πρακτικές αυτές θα αξιοποιηθούν για την ενίσχυση της κρίσης, της αντοχής και των αντανακλαστικών των εργαζομένων υπό πίεση, παράγοντες καθοριστικοί σε κρίσιμες συνθήκες.

Σκοπός σύμφωνα με τον αναπληρωτή υπουργό Μεταφορών Κωνσταντίνο Κυρανάκη είναι να μετρηθεί το επίπεδο επαγγελματικής ετοιμότητας των υπαλλήλων και να ενισχυθούν κρίσιμα στοιχεία, όπως τα αντανακλαστικά, η ψυχραιμία και η αποτελεσματική λήψη αποφάσεων με εκπαίδευση στρατιωτικού τύπου.

Το προσωπικό είναι ένας βασικός πυλώνας για τον εκσυγχρονισμό του ελληνικού σιδηροδρόμου, ο οποίος όλα τα προηγούμενα χρόνια είχε υποτιμηθεί με αποτέλεσμα ο ΟΣΕ να είναι υποστελεχωμένος και να χάσει ικανά και έμπειρα στελέχη.

Το υπουργείο έχει ήδη καταρτίσει λίστα με 70 Έλληνες που ζουν και εργάζονται στο εξωτερικό σε οργανισμούς και σιδηροδρομικά δίκτυα στην Ευρώπη και στην Ασία, προκειμένου να επιστρέψουν στην Ελλάδα και να εργαστούν με καλύτερους μισθούς, προσφέροντας την εμπειρία και την τεχνογνωσία τους.

Αξιολόγηση

Η αξιολόγηση είναι ένα από τα κριτήρια που εντατικοποιεί η νέα πολιτική ηγεσία καθώς θα αφορά τόσο το μόνιμο προσωπικό όσο και τους εργαζόμενους που έχουν προσληφθεί με συμβάσεις ορισμένου χρόνου. Με το σκεπτικό ότι τα τρένα μεταφέρουν ανθρώπινες ζωές, το πλαίσιο θα γίνει πιο αυστηρό για όσους κρίνονται ανεπαρκείς ή έχουν υποπέσει σε λάθη καθώς με νομοθετική ρύθμιση θα απομακρύνονται από την υπηρεσία.

Ήδη, τα πρώτα στοιχεία της αξιολόγησης δείχνουν ότι μέσα στον Οργανισμό υπάρχει προσωπικό που δεν μπορεί ανταποκριθεί με επάρκεια στα καθήκοντά του καθώς τις προηγούμενες μέρες έγινε γνωστό ότι βρέθηκαν δύο εργαζόμενοι, οι οποίοι είχαν κάνει χρήση ναρκωτικών ουσιών ενώ σύμφωνα με όσα είπε σε συνέντευξή του χθες ο αναπληρωτής υπουργός έχουν εντοπιστεί σε καίριες θέσεις και άτομα τα οποία πάσχουν από δυσχρωματοψία κάτι που τους εμποδίζει να εργάζονται σε υπεύθυνα πόστα του ΟΣΕ.

Αλλαγές στον κανονισμό κίνησης τρένων

Σημαντικές αλλαγές επίκεινται από το υπουργείο και στο Γενικό Κανονισμό Κίνησης για τη σιδηροδρομική κυκλοφορία (τον αντίστοιχο ΚΟΚ για τα ΙΧ) ο οποίος χρειάζεται να εκσυγχρονιστεί καθώς σήμερα παραμένει σε συνθήκες λειτουργίας της δεκαετίας του ’60 με έγχαρτο τρόπο και τηλεγραφήματα σε ό,τι αφορά τις επικοινωνίες.

Ο στόχος είναι να «κουμπώσει» με ψηφιακά εργαλεία που θα αποτυπώνουν πότε μπαίνει ένα τρένο σε ένα σταθμό και πότε βγαίνει αλλά και ποιες ενέργειες έχουν γίνει σε όλα τα επίπεδα (σταθμάρχη, μηχανοδηγού, κλειδούχου).

Ο κ. Κυρανάκης δήλωσε ότι στον ΟΣΕ θα δημιουργηθεί ένα νέο ενιαίο κέντρο ελέγχου και επικοινωνίας με αποστολή τον συντονισμό και την παρακολούθηση της εφαρμογής του Γενικού Κανονισμού Κίνησης. Ο κανονισμός αυτός, όπως τόνισε ο Αναπληρωτής Υπουργός, πρέπει να τηρείται ευλαβικά από όλους τους εμπλεκόμενους.

Το αμέσως επόμενο βήμα είναι η δημιουργία ενός ψηφιακού συστήματος στο οποίο θα μπορεί να έχει πρόσβαση και ο επιβάτης για να βλέπει και να παρακολουθεί την πορεία και την ακριβή θέση των τρένων real time. Με την πλατφόρμα αυτή θα εμφανίζεται η θέση και η πορεία των τρένων.

Στο υπουργείο αναφέρουν ότι η τεχνολογία του GPS που χρησιμοποιείται σήμερα έχει απόκλιση 5 έως 10 μέτρα, χρόνος που για το σιδηρόδρομο είναι απαγορευτικός.

Εκσυγχρονισμός

Σε ό,τι αφορά τα συστήματα τηλεδιοίκησης και σηματοδότησης οι εργασίες θα προχωρήσουν άμεσα αφού προχθές το Ελεγκτικό Συνέδριο άναψε το πράσινο φως για τα μεγάλα έργα αποκατάστασης στις υποδομές του ΟΣΕ στη Θεσσαλία που είχαν πληγεί από την θεομηνία Daniel. Μέχρι να ολοκληρωθούν και να παραδοθούν όλα τα τεχνολογικά συστήματα που θα εκσυγχρονίσουν τον ελληνικό σιδηρόδρομο, το υπουργείο έχει αποφασίσει να εγκαταστήσει προϊστάμενο αμαξοστοιχίας ο οποίος θα παρακολουθεί όλη την πορεία του τρένου ως μία δευτερογενής δικλείδα ασφαλείας των τρένων.

Σεραφείμ Κοτρώτσος

Αποτιμώντας, ή όχι, το έργο του Κώστα Σημίτη, ορισμένοι έσπευσαν να το παραδώσουν στον “ιστορικό του μέλλοντος”. Όχι επειδή αυτό δεν θα συμβεί -η Ιστορία έχει την ιδιότητα να μπορεί να ξεχωρίσει τα θετικά από τα αρνητικά και να κάνει δίκαιο απολογισμό-, αλλά διότι προσπαθούν να αποφύγουν αποδώσουν σε αυτό τις πραγματικές (ιστορικές) διαστάσεις τους. Κάποιοι, δε, επειδή γνωρίζουν το δικό τους μικρό εύρος, την πολιτική τους ασημαντότητα, και διότι ίσως ζηλεύουν την υστεροφημία του εκλιπόντος.

Η ιστορία μας έχει διδάξει ότι τίποτε δεν είναι απολύτως διαυγές στην πορεία του χρόνου, και κάθε αποτίμηση του πολιτικού αποτυπώματος που αφήνει κάποιος είναι η διαδικασία κατά την οποία ξεχωρίζουν τα σημαντικά από τα λιγότερο σημαντικά, τα ανθεκτικά στον χρόνο από τα στιγμιαία, αυτά που εκσφενδονίζονται στο μέλλον από εκείνα που γκριζάρουν περιόδους στο παρελθόν. Κανένας πολιτικός ηγέτης δεν απέρχεται από τον μάταιο τούτο κόσμο μόνο με δάφνες, ακόμα και τα αγάλματα στις πλατείες αποτελούν μνημεία αναγνώρισης που, όμως, περιέχουν και σκαλίσματα από τα οποία αναδύεται η φθορά.

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, για παράδειγμα, πριν τη Χούντα δεν ήταν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής μετά απ΄ αυτή. Ο Ανδρέας του ’81, που έβγαλε από τη (μεταδικτακτορική) σκιά ένα μεγάλο τμήμα της κοινωνίας, δεν ήταν ο Παπανδρέου που ανέχτηκε τον αυριανισμό και στιγματίστηκε από το σκάνδαλο Κοσκωτά. Αν διατρέξουμε προς τα πίσω την πολιτική ιστορία της χώρας εύκολα θα διαπιστώσουμε πως οι μορφές αποκτούν συχνά την εκδοχή των νικητών.

Ο Κώστας Σημίτης υπήρξε ένας μεγάλος πολιτικός. Όχι επειδή η δική του παρουσία στην οκταετή διακυβέρνηση της χώρας, όσα έπραξε πριν και μετά απ΄ αυτή, ήταν άμεμπτα, αλλά διότι στο τέλος της ημέρας έβαλε την υπογραφή του σε μερικά πάρα πολύ σημαντικά γεγονότα που καθόρισαν και συνεχίζουν να καθορίζουν την ίδια την υπόσταση της χώρας στο ευρωπαϊκό και διεθνές γίγνεσθαι. Αυτό δεν μπορεί να του το στερήσει κανείς. Όπως και κανείς δεν μπορεί να διαγράψει σφάλματα και γκρίζες στιγμές.

Ελάχιστοι πολιτικοί είχαν τη δυνατότητα να αντιληφθούν τα προτάγματα των καιρών, να διαμορφώσουν όραμα και το προωθήσουν με στρατηγική σκέψη. Ο εκσυγχρονισμός θα είναι πάντοτε μία πολιτική σχολή (με τα υπέρ και τα κατά της) ταυτισμένη με τον Κώστα Σημίτη. Ήταν κάτι που σε συγκεκριμένη περίοδο χρειαζόταν η χώρα για να κάνει το μικρό της άλμα στο μέλλον και, πράγματι, με πιό σύγχρονη ματιά, εξακολουθεί να διεκδικεί την εφαρμογή της στο σήμερα και στο αύριο.

Από τον Κώστα Σημίτη, κάποιοι κρατούν μόνο τα σημαντικά και θετικά, κάποιοι επισημαίνουν μόνο τα αρνητικά, όμως, να το ξαναπούμε, ποιός μεγάλος πολιτικός κατεγράφη ως σπουδαίος επειδή μόνο σημαντικά επέτυχε; Κάθε σημαντική πολιτική μορφή είναι και τα μεν, είναι και τα δε. Εκείνα, όμως, που γράφουν πράγματι την ιστορία είναι αυτά που αφήνουν εθνικό αποτύπωμα.

Και η περίοδος Σημίτη έχει αρκετά απ΄ αυτά. Από την υπαγωγή στο ευρώ και την ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ, μέχρι τα μεγάλα έργα που άλλαξαν την εικόνα της Αθήνας και την διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων.

Αναμφίβολα, η διαφθορά ήταν μία σκοτεινή σελίδα στην περίοδο της διακυβέρνησής του. Και θα μπορούσε, ως προς αυτό, να είχε κάνει την αυτοκριτική του. Όμως, η διαφθορά δεν ανακαλύφθηκε στα χρόνια του, υπήρξε πριν απ΄ αυτόν (γιατί, άραγε, υποτιμάται ως προς τις περιόδους των προκατόχων του;), και, δυστυχώς, συνεχίστηκε και μετά απ΄ αυτόν. Ακόμα και εθνικές ήττες, όπως τα Ίμια που του καταλογίζουν, σημειώθηκαν πολλές στη σύγχρονη ιστορία μας και ως κίνδυνος καραδοκεί και τώρα.

Ποιός είναι, όμως, ο απολογισμός; Ως προς αυτό, θα σταχυολογούσα όχι τις φορτισμένες -ενίοτε και από σκοπιμότητα- αποτιμήσεις όσων συμπορεύθηκαν μαζί του και θεωρούνται πολιτικά του τέκνα, αλλά αυτές του Κυριάκου Μητσοτάκη και του Αλέξη Τσίπρα– δύο διαμετρικά αντίθετων πολιτικών καταγωγών.

Ο πρωθυπουργός χαρακτήρισε τον Κώστα Σημίτη “καταλύτη της δημόσιας ζωής, που έθεσε με τόλμη στο επίκεντρό της την μεγάλη προσπάθεια του εκσυγχρονισμού της χώρας.” Υποστήριξε μάλιστα ότι ο εκσυγχρονισμός είναι η πολιτική παρακαταθήκη του Κώστα Σημίτη που “διατρέχει και σήμερα, ως κοινή διεκδίκηση, τα ζητούμενα της πατρίδας”.

Ο δε πρώην πρωθυπουργός τόνισε: “Δικαιούται σεβασμού ως πολιτικός αντίπαλος, αλλά και την αναγνώριση ότι ως ηγέτης έλαβε κρίσιμες αποφάσεις που καθόρισαν τη πορεία της σύγχρονης Ελλάδας. Συνέδεσε το όνομά του με το δικό του όραμα για τον εκσυγχρονισμό που καθόρισε τόσο την οικονομική εξέλιξη της χώρας όσο και τη φυσιογνωμία του πολιτικού της συστήματος. Ιδίως δε με την απόφασή του για την είσοδο στην ευρωζώνη, που είχε σημαντικά οφέλη αλλά και σοβαρότατες οικονομικές συνέπειες, μετέπειτα. Σημαντική, επίσης, παρακαταθήκη στην εξωτερική μας πολιτική, αφήνει με την ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ, καθώς και την έναρξη της ευρωπαικής προοπτικής των Δυτικών Βαλκανίων με την ατζέντα της Θεσσαλονίκης.”

In memoriam…

«Ο Κώστας Σημίτης υπήρξε μια πολλαπλώς ξεχωριστή και σημαίνουσα προσωπικότητα στην πρόσφατη πολιτική ζωή του Τόπου, τις θετικές όψεις της οποίας αναγνωρίζουν -ή οφείλουν ν’ αναγνωρίζουν- και οι πολιτικοί του αντίπαλοι. Εκφράζω τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια στην Σύζυγό του και στους λοιπούς οικείους του»

Ξεκινώντας από τον Ελευθέριο Βενιζέλο, στην ανοικοδόμηση και ανάπτυξη της μεταπολεμικής περιόδου, μέχρι τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, τον Ανδρέα Παπανδρέου και τον Κώστα Σημίτη, ο πρωθυπουργός παρουσίασε καθαρά ένα σχέδιο ιδεολογικής ηγεμονίας. Έχοντας εξασφαλισμένη την πολιτική κυριαρχία με μία άνετη κοινοβουλευτική πλειοψηφία, χωρίς ισχυρή αξιωματική αντιπολίτευση και με (πιθανό) ορίζοντα οκταετίας, εμφάνισε εαυτόν ως τον πολιτικό που θα ενσαρκώσει το όραμα ενός “πολυδιάστατου (νέου) εκσυγχρονισμου” με ορίζοντα το 2030.

Το σχέδιο είναι σαφές και ομολογουμένως αρκετά καλά οργανωμένο. Η προσπάθεια παράκαμψης της αναθεώρησης του άρθρου 16 μέσω του άρθρου 28 για την ίδρυση ιδιωτικων πανεπιστημίων με διακρατικές συμφωνίες, δείχνει, για παράδειγμα, πως η σχετική προετοιμασία έχει γίνει.

Το εκσυγχρονιστικό σχέδιο Μητσοτάκη, λοιπόν, φαίνεται αυτή την στιγμή να μην έχει αντίπαλο, καθώς συνοδεύεται με προσδοκία παροχών σε κοινωνικές ομάδες με την γνωστή μέθοδο των επιδομάτων αλλά όχι μόνο. Η άνεση του χρόνου λόγω της πολιτικής κυριαρχίας -εφόσον δεν συμβούν απρόοπτα στην οικονομία ή αλλού- αφήνει μεγάλα περιθώρια στον πρωθυπουργό να προωθήσει τις πολιτικές αυτές. Οι αναφορές του, δε, στα ελληνοτουρκικά δείχνει πως και τα εθνικά θέματα περιλαμβάνονται στον ίδιο σχεδιασμό.

«Δεν πρέπει να διαπραγματευόμαστε από φόβο, αλλά να μη φοβόμαστε να διαπραγματευθούμε». Με την φράση αυτή του Κένεντι εισήγαγε την διατύπωση της θέσης του για την προοπτική των ελληνοτουρκικών σχέσεων, λίγες μέρες πριν την συνάντησή του με τον Ταγίπ Ερντογάν στο Βίλνιους. Και η θέση αυτή είναι: Πρώτον, «υπέρ μιας διευθέτησης στο Διεθνές δικαστήριο της Χάγης». Και δεύτερον, «αν μια παγωμένη διαφορά σαράντα και πλέον ετών, αντί να παγιωθεί, μπορεί να μετατραπεί σε μια ειρηνική και δημιουργική λύση…δεν θα γυρίσουμε την πλάτη στην ιστορία».

Έναντι όλων αυτών, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει ακόμα ούτε ηγεσία ούτε απάντηση και αναμφίβολα θα χρειαστεί πολύ χρόνο για να συγκροτήσει εναλλακτική πρόταση. Εάν κλειστεί στα αριστερά του, ο χώρος στο κέντρο θα κατακτηθεί πλήρως από τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Το δε ΠΑΣΟΚ προσώρας με την εξαγγελία Ανδρουλάκη περί “μετώπου λογικής” απέναντι στην κυβέρνηση, μάλλον συμπληρωτικά με κριτική διάθεση φαίνεται να λειτουργεί…