Νίκος Γιαννόπουλος

Στο δεύτερο μαθητές πετούσαν αυγά στον πίνακα. Ο καθηγητής είπε στα παιδιά “τι καραγκιοζιλίκια είναι αυτά ;”. Ένας εκ των μαθητών τον πλησίασε απειλητικά και του είπε: “εμένα λες καραγκιόζη ρε; Αύριο θα έρθουν εδώ οι γονείς μου και θα σε διώξουν από το σχολείο”.

Αμφότερα τα περιστατικά αφορά πολύ μεγάλο και πανίσχυρο ιδιωτικό σχολείο των Αθηνών. Ανάλογα κρούσματα όμως καταγράφονται και σε δημόσια σχολεία.

Είτε συμβαίνει σε ιδιωτικά, είτε σε δημόσια σχολεία, το στοιχείο που ενώνει όλες τις περιπτώσεις είναι το ακόλουθο: Οι εκπαιδευτικοί, όπως έχει γράψει και άλλες φορές το Libre, νιώθουν απροστάτευτοι. Και στην πραγματικότητα είναι καθώς απουσιάζει συγκεκριμένο νομοθετικό πλαίσιο προστασίας τους.

Το φαινόμενο του εκφοβισμού εκπαιδευτικών από μαθητές η μαθήτριες δεν είναι προφανώς αποκλειστικά ελληνικό. Αφορά και περισσότερο προηγμένες, ως προς την ανάπτυξη των εκπαιδευτικών τους συστημάτων, χώρες.

Μόνο που εκεί υπάρχει πλαίσιο προστασίας που εφαρμόζεται και πολλές φορές αποδεικνύεται αποτελεσματικό.

Αυτό επιτεύχθηκε γιατί οργανώσεις όπως η European Trade Union Committee for Education είχαν αναφέρει έγκαιρα ότι η βία μαθητών προς εκπαιδευτικούς αποτελεί ένα από τα πιο υποτιμημένα προβλήματα της σχολικής ζωής.

Η βιβλιογραφία έχει καταγράψει τους κυριότερους λόγους για τους οποίους εκφυλιστικά φαινόμενα όπως αυτό ανθούν:

Οι κυριότεροι είναι το μειωμένο κύρος του επαγγέλματος του εκπαιδευτικού σε ορισμένες κοινωνίες, η έλλειψη σαφών πειθαρχικών κανόνων στο σχολείο, η επιρροή των κοινωνικών δικτύων (cyber-bullying), οι δυσκολίες διαχείρισης τάξης σε σχολεία με έντονη κοινωνική ανισότητα και η ανεπαρκής υποστήριξη εκπαιδευτικών από τη διοίκηση.

Αφού λοιπόν καταγράφηκαν όλα τα παραπάνω υπήρξαν χώρες που αποφάσισαν να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα δρώντας. Πως;

Εδωσαν ιδιαίτερα βάση στην περαιτέρω επιμόρφωση των εκπαιδευτικών τους σε ζητήματα που αφορούν τη διαχείριση δύσκολων τμημάτων και την αντιμετώπιση του ψηφιακού εκφοβισμού.

Στη Γαλλία και τη Γερμανία ειδικότερα λειτουργούν ήδη τηλεφωνικές γραμμές αναφοράς περιστατικών, θεσμοθετήθηκε νομική υποστήριξη των εκπαιδευτικών σε σοβαρές περιπτώσεις ενώ παράλληλα υπάρχει και νομική υποστήριξη.

Στην Ελλάδα, προσώρας τουλάχιστον, δεν υφίσταται τίποτα από όλα αυτά. Γι’ αυτό και οι εκπαιδευτικοί αισθάνονται ότι δεν έχουν την υποστήριξη που θα έπρεπε, αυτή που θα τους έδινε δύναμη και να καταγγείλουν και να αποτρέψουν όταν αυτό θα ήταν εφικτό.

Αντιθέτως, όπως τόνιζε εκπαιδευτική πηγή στο Libre,  “παρατηρούνται φαινόμενα επικεφαλής σχολικών μονάδων να συλλαμβάνονται μετά από καταγγελίες γονέων ακόμα για τους πιο απίθανους λόγους που μπορεί να φανταστεί κανείς”.

Η ΟΛΜΕ έχει ζητήσει για το ζήτημα συνάντηση με την Υπουργό Παιδείας, Σοφία Ζαχαράκη. Αναμένεται η απάντηση στο εν λόγω αίτημα. 

Νίκος Γιαννόπουλος

Όμως με τον 4713/2020 έγιναν δυνατές οι απολύσεις υπό το γενικό εργατικό πλαίσιο του ιδιωτικού τομέα — χωρίς ειδικά εκπαιδευτικά κριτήρια ή πρόσθετη κρατική έγκριση.

Πρακτικά οι εργοδότες του χώρου μπορούν να προβούν σε «αναιτιώδη καταγγελία» της σύμβασης ενός εκπαιδευτικού, δηλαδή χωρίς να χρειάζεται να τεκμηριώσουν συγκεκριμένο λόγο απόλυσης πέρα από τους κοινούς όρους του εργατικού δικαίου.

Όπως ήταν αναμενόμενο, έγινε “πάρτι” απολύσεων αφού, εκτός των άλλων, η εφαρμογή του νέου νόμου συνέπεσε και με τα μεγάλα κύματα της πανδημίας κατά τα οποία το μάθημα γινόταν με τηλεκπαίδευση.

Ηδη, στα πρώτα δύο χρόνια της εφαρμογής του νόμου, το 2022 δηλαδή, διαπιστώθηκαν ότι είχαν αποχωρήσει από τα σχολεία (είτε με απόλυση είτε με παραίτηση) περίπου 1300 εκπαιδευτικοί.

Οι παραιτήσεις, όπως τονίζουν εκπαιδευτικές πηγές, προέκυπταν αφού διαπιστωνόταν σαφή επιδείνωση στις εργασιακές συνθήκες και μεγάλη εντατικοποίηση της εργασίας (επέκταση ωραρίου και νέα καθήκοντα χωρίς να δίνεται πρόσθετη αμοιβή).

Στις αρχές της σχολικής σεζόν 2025-2026 η ΟΙΕΛΕ (το σωματείο των ιδιωτικών εκπαιδευτικών) επισήμως ενημέρωσε ότι οι συνολικές αποχωρήσεις υπολογίζονταν σε 4.000. Το νούμερο αποκτά μεγαλύτερη σημασία και ιδιαίτερο βάρος αν λάβει κανείς υπόψη του τον αριθμό των ιδιωτικά εκπαιδευτικών στα σχολεία το 2020.

Υπολογίζονταν, λοιπόν, σε 10.000, κάτι που σημαίνει ότι μέσα σε πέντε χρόνια χάθηκαν, λόγω της ελαστικοποίησης του καθεστώτος των απολύσεων και της επιδείνωσης των συνθηκών εργασίας σχεδόν το 40% των θέσεων δουλειάς στο χώρο.

Εχει, δε, καταγραφεί αρκετές φορές ότι κάποιες απολύσεις συνοδεύτηκαν με επαναπροσλήψεις με δυσμενέστερους για τους εργαζόμενους εκπαιδευτικούς όρους, ακόμα και αν μιλούσαμε για το ίδιο άτομο!

Αν σ’ όλα αυτά υπολογίσει κανείς ότι “αιμορραγία” προσωπικού παρατηρείται και στα δημόσια σχολεία (όχι πάντως σ’ αυτήν την ένταση) γεννάται η εξής απορία: Ποιος θα εκπαιδεύσει τα ελληνόπουλα του άμεσου μέλλοντος;

Το εκπαιδευτικό επάγγελμα τείνει να γίνει εντελώς αντιδημοφιλές, καθόλου ελκυστικό και ιδιαίτερα προβληματικό σε ότι αφορά τις οικονομικές αποδοχές είτε στο δημόσιο είτε στον ιδιωτικό τομέα. Ποιος, τέλος πάντων, επιθυμεί να γίνει εκπαιδευτικός σήμερα;

Το φαινόμενο βέβαια δεν είναι μόνο ελληνικό, ωστόσο στην Ελλάδα παρατηρείται έξαρση τα τελευταία χρόνια. Σε δέκα χρόνια, αν δεν γίνει κάτι εξαιρετικά δραστικό, η κατάσταση θα είναι μάλλον ακόμα χειρότερη.

Όπως έχει γράψει και άλλη φορά σε ρεπορτάζ του το Libre, το μεγαλύτερο ποσοστό των εκπαιδευτικών μέσης εκπαίδευσης στο δημόσιο σχολείο είναι από 50 ετών και πάνω. Πολλοί, δε, είναι μεγαλύτεροι των 60!

Όλα αυτά την ίδια ώρα που σε σχολές όπως οι φιλολογίες και τα μαθηματικά τμήματα οι βάσεις εισαγωγής κατρακυλούν λόγω έλλειψης ενδιαφέροντος. 

Νίκος Γιαννόπουλος

“Αναφορικά με δημοσιεύματα και αναρτήσεις που κυκλοφορούν και αφορούν περιστατικό σε σχολική μονάδα της Νέας Ιωνίας Αττικής, κρίνεται απαραίτητο να αποκατασταθεί η αλήθεια, καθώς αποδίδονται στην Ελληνική Αστυνομία ενέργειες που ουδεμία σχέση έχουν με την πραγματικότητα.

Συγκεκριμένα, το Κέντρο Άμεσης Δράσης έλαβε αρχικά κλήση από δικηγόρο, εκπρόσωπο γονέα μαθητή, για φραστικό επεισόδιο εντός του σχολικού χώρου. Λίγο αργότερα, δεύτερη κλήση πραγματοποιήθηκε από εκπαιδευτικό της ίδιας σχολικής μονάδας.

Αστυνομικοί μετέβησαν άμεσα στο σημείο και, λαμβάνοντας υπόψη τόσο τη φύση του περιστατικού όσο και την ιδιαιτερότητα του σχολικού περιβάλλοντος, τα εμπλεκόμενα πρόσωπα μεταφέρθηκαν στο αρμόδιο Αστυνομικό Τμήμα για τη διενέργεια της προβλεπόμενης προανακριτικής διαδικασίας. Δύο άτομα μεταφέρθηκαν με υπηρεσιακό όχημα, ενώ ο καταγγέλλων προσήλθε αυτοβούλως με ιδιωτικό μέσο.

Ο αρμόδιος εισαγγελέας, έδωσε προφορική εντολή να μην ακολουθηθεί αυτόφωρη διαδικασία και το συγκεντρωθέν προανακριτικό υλικό να υποβληθεί στην Εισαγγελία.

Κατόπιν των ανωτέρω, οι αναφορές περί συλλήψεων, χρήσης χειροπέδων ή εφαρμογής αυτόφωρης διαδικασίας σε βάρος εκπαιδευτικών είναι απολύτως ανακριβείς και δημιουργούν εσφαλμένες εντυπώσεις στην κοινή γνώμη”.

Παραμένει άγνωστο γιατί η ΕΛΑΣ θέλησε να διαψεύσει την Παρασκευή ένα γεγονός που έλαβε χώρα την Τρίτη, δηλαδή τρία 24ώρα νωρίτερα. Η ουσία είναι όμως ότι ουσιαστικά επιβεβαίωσε το περιστατικό.

Τι έχει όμως πραγματικά συμβεί; Το Libre σας μεταφέρει τα πραγματικά περιστατικά.

Την περασμένη Τρίτη σε γυμνάσιο της Αττικής έκανε την εμφάνισή του δικηγόρος ο οποίος φέρεται να εκπροσωπεί γονέα μαθητή της εν λόγω σχολικής μονάδας.

Σκοπός της επίσκεψής του ήταν να διαμαρτυρηθεί στη διευθύντρια του σχολείου για απόφαση που πήρε ο Σύλλογος Διδασκόντων για το συγκεκριμένο μαθητή.

Ο νομικός σήκωσε πολύ τους τόνους, επιτέθηκε λεκτικά στη διευθύντρια και στην υποδιευθύντρια και ζήτησε να λάβει τα στοιχεία των εκπαιδευτικών. Η διευθύντρια αρνήθηκε να του δώσει επικαλούμενη, σωστά, τη νομοθεσία των προσωπικών δεδομένων. Ταυτόχρονα κάλεσε την ΕΛΑΣ να επέμβει.

Όταν όμως το περιπολικό έφτασε στο σχολείο, ο νομικός πρόλαβε να γνωστοποιήσει στους αστυνομικούς ότι προχωρά σε μήνυση κατά των δύο εκπαιδευτικών. Οι αστυνομικοί τότε προχώρησαν σε προσαγωγή των δύο γυναικών εκπαιδευτικών μέσα στη σχολική μονάδα και με το περιπολικό τις μετέφεραν στο τμήμα.

Η ταλαιπωρία των δύο έλαβε τέλος όταν ο Εισαγγελέας έδωσε εντολή (τηλεφωνικά) να αφεθούν ελεύθερες. Όμως η σκηνή της προσαγωγής τους, μία σκηνή σφόδρα αντιπαιδαγωγική που θα έπρεπε να αποφευχθεί, έμεινε.

Πέρα από το χειρισμό της ΕΛΑΣ όμως, ο οποίος δεν ήταν ο ενδεδειγμένος και “αποκάλυψε” την έλλειψη εκπαίδευσης των αστυνομικών σε τέτοιου είδους περιστατικά, το περιστατικό ανέδειξε ζήτημα ασφάλειας και προστασίας για τους εκπαιδευτικούς.

Οι πληροφορίες θέλουν την ΟΛΜΕ, της οποίας η νομική βοήθεια αποδείχθηκε καθοριστική στο σχετικό περιστατικό, να ζητά συνάντηση με την Σοφία Ζαχαράκη ακριβώς γι’ αυτό το λόγο. Για το πως δηλαδή οι εκπαιδευτικοί, δημόσιοι λειτουργοί μην ξεχνάμε, να προστατεύονται από δήθεν η και αληθώς αγανακτισμένους γονείς που συχνά ξεπερνούν τα όρια.

Όπως έλεγε τέλος εκπαιδευτική πηγή στο Libre “η κατάσταση έχει ξεφύγει πλέον από κάθε έλεγχο. Πολλά παιδιά έρχονται ανορίωτα, οι γονείς καμώνονται ότι γνωρίζουν τα πάντα και όταν επιβάλλεται κάποιους είδους ποινή εξεγείρονται. Η σχολική ζωή δεν μπορεί να συνεχιστεί κατ’ αυτόν τον τρόπο, οι εκπαιδευτικοί πρέπει να προστατευτούν έτσι ώστε να κάνουν απρόσκοπτα τη δουλειά τους”. 

Νίκος Γιαννόπουλος

Σε ποιο ύψος θα φτάσει αυτή τη φορά το ύψος των προσλήψεων; Οι πρώτες εκτιμήσεις έκαναν λόγο για 2.800, όμως αρμόδιες πηγές, που μίλησαν στο Libre ανέβαζαν τον αριθμό στις 3.000.

Σε κάθε περίπτωση, η διαφορά δεν είναι μεγάλη, αλλά την σημειώνουμε γιατί σε πολλά σχολεία οι έστω παραπάνω 200 προσλήψεις μπορεί να προσφέρουν ανακούφιση.

Το μεγάλο ερώτημα που τίθεται βέβαια είναι αν οι προσλήψεις, ακόμα και 3000, επαρκούν για να καλυφθούν όλα τα κενά.

Η απάντηση είναι πιθανότατα όχι. Οι συνδικαλιστικές οργανώσεις των εκπαιδευτικών (τις οποίες επικαλούμαστε γιατί το Υπουργείο Παιδείας δεν δίνει στη δημοσιότητα τα σχετικά στοιχεία) αναφέρουν ότι τα κενά, σε πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση μαζί, υπολογίζονται από 8000 έως και 10.000.

Τουτέστιν, οι προσλήψεις του Νοεμβρίου, ακόμα και να φτάσουν τις 3.000 δεν θα καλύψουν ούτε τα μισά κενά στις σχολικές μονάδες της χώρας. Πότε θα καλυφθούν αυτά κενά; Πιθανώς με το επόμενο κύμα προσλήψεων, τον Ιανούαριο, πιθανώς και…ποτέ.

Οπως και να έχει παρατηρούνται και καταγράφονται κενά σε κομβικές θέσεις για την ομαλή λειτουργία των σχολείων.

Πρώτα απ’ όλα στο ολοήμερο, υπηρεσία που ενδιαφέρει ιδιαίτερα τους εργαζόμενους γονείς. Τα κενά που έχουν καταγραφεί είναι τα περισσότερα των τελευταίων χρόνων με συνέπεια το ολοήμερο είτε να υπολειτουργεί είτε να μην λειτουργεί καθόλου.

Μεγάλο είναι το πρόβλημα και στους εκπαιδευτικούς ειδικής αγωγής. Παρά το γεγονός ότι οι γνωματεύσεις από τα κατά τόπους ΚΕΔΑΣΥ αυξάνονται, οι προσλήψεις εκπαιδευτικών για παράλληλη στήριξης μέσα στις αίθουσες γίνεται με το σταγονόμετρο.

Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με τις συνεχείς συγχωνεύσεις τμημάτων (θέμα που το Libre έχει θίξει πολλές φορές) δημιουργούν ένα εκρηκτικό συνδυασμό καθώς σε μία τάξη μπορείνα βρίσκονται πλέον 8, 9, μπορεί και περισσότερο παιδιά που έχουν ανάγκη παράλληλης στήριξης.

“Δεν είναι δυνατόν να καλυφθούν αυτά τα κενά με τις προσλήψεις που θα εξαγγείλει το Υπουργείο” λέει στο Libre συνδικαλιστική πηγή της εκπαίδευσης. “Η αντιμετώπιση των ζητημάτων της παιδείας με τρόπο λογιστικό δεν μπορεί να οδηγήσει πουθενά. Για μία ακόμη φορά τα κενά καλύπτονται, όσο καλύπτονται, με προσλήψεις που γίνονται τον Νοέμβριο και εν συνεχεία τον Ιανούαριο. Μ’ αυτήν τα τακτική δεν μπορεί να γίνει σοβαρή δουλειά”.

Θυμίζουμε ότι την προ περασμένη εβδομάδα έλαβε χώρα διαμαρτυρία γονέων, εκπαιδευτικών και μαθητών έξω από γραφεία πρωτοβάθμιας διεύθυνσης εκπαίδευσης στην Αθήνα η οποία αντιμετωπίστηκε με ρίψη δακρυγόνων από τις ειδικές δυνάμεις της αστυνομίας γεγονός που προκάλεσε μαζικές αντιδράσεις και πολιτικό ζήτημα.

Την κινητοποίηση, σύμφωνα με την ΕΡΤ, διοργανώνει η Ομοσπονδία Γονέων και Κηδεμόνων Περιφέρειας Αττικής, η οποία ζητά την ανάκληση όλων των συμπτήξεων τμημάτων και την άμεση κάλυψη των κενών με διορισμούς μόνιμων εκπαιδευτικών.

Η κινητοποίηση αυτή γίνεται λίγες μέρες μετά τα επεισόδια που σημειώθηκαν στην παράσταση διαμαρτυρίας στη Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Φροντίδας, στην Αθήνα.

Οι συμμετέχοντες στη δράση δηλώνουν πως δεν υποχωρούν, καταγγέλλοντας ότι οι ελλείψεις και οι συγχωνεύσεις πλήττουν τα μορφωτικά δικαιώματα των παιδιών.

Έξω από το κτίριο διαμαρτύρονται τουλάχιστον 100 άτομα.

Στο σημείο υπάρχουν πανό εκ των οποίων το ένα ανήκει στον «Ρουβίκωνα». 

Η Θεοδώρα Δριμάλα, πρόεδρος του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Βύρωνα-Καισαριανής-Παγκρατίου “Ρόζα Ιμβριώτη”, εξηγεί στο Orange Press Agency ότι στόχος της κινητοποίησης είναι «να σταματήσουν εδώ και τώρα οι συμπτύξεις-συγχωνεύσεις των 15 τμημάτων της Α’ Αθήνας που ήδη έχουν πραγματοποιηθεί από τη Διευθύντρια Εκπαίδευσης, να παρθούν πίσω, αλλά και να μην τολμήσει η κυβέρνηση να προχωρήσει σε νέες συμπτύξεις-συγχωνεύσεις. Και το λέμε αυτό γιατί, το ξέρετε ήδη, ότι στην Α’ Διεύθυνση, τη μεγαλύτερη διεύθυνση της χώρας, είναι καταγεγραμμένα τουλάχιστον 700 επίσημα κενά».

Όπως αναφέρει, «πέρα από τις επίσημες συμπτύξεις, γίνονται και πάρα πολλές ανεπίσημες. Δηλαδή, καθημερινά στα σχολειά μας υπάρχουν κενά, τα οποία δεν αναπληρώνονται ποτέ.

Παραδείγματος χάριν, έχουμε στα ολοήμερά μας σχολεία πέντε τμήματα σε ένα σχολείο ή έξι σε ένα άλλο σχολείο, λείπει ένας εκπαιδευτικός γιατί αρρώστησε ή έχει μία άδεια, και αμέσως συμπτύσσονται σε λιγότερα, με αποτέλεσμα να υπάρχουν δυσκολίες στη διαμονή των παιδιών στα ολοήμερα. Έχουμε από την αρχή της χρονιάς κλειστά ολοήμερα και σε νηπιαγωγεία, που οδηγούν τους γονείς σε απόγνωση πραγματικά.

Οι άνθρωποι είχαν κανονίσει τον προγραμματισμό τους πού θα μένουν τα παιδιά τους και αυτή τη στιγμή αλλάζει όλος ο προγραμματισμός αυτός. Έχουμε τμήματα ένταξης κλειστά, έχουμε παράλληλες στηρίξεις με έναν εκπαιδευτικό για τέσσερα-πέντε παιδιά, άρα στην ουσία δεν γίνεται σωστή δουλειά».

Κλείνοντας, η Θεοδώρα Δριμάλα υπογραμμίζει ότι «όλα αυτά υποβαθμίζουν τη δημόσια εκπαίδευση. Παρά λοιπόν τη μεγάλη προσπάθεια των εκπαιδευτικών, και πάντα σε συμμαχία και συνεργασία με τους γονείς και τους μαθητές μας, δεν μπορούμε παρά να πούμε ότι η κυβέρνηση ακολουθεί τη λογική “κόστος-όφελος”. Κόβει καθημερινά από τις μορφωτικές ανάγκες των παιδιών μας για να τα δώσει, όπως ξέρετε πολύ καλά, στις πολεμικές δαπάνες. Φτάνει πια ως εδώ. Θέλουμε να ικανοποιηθούν τα αιτήματά μας, θέλουμε το καλύτερο για τα παιδιά μας, θέλουμε να ικανοποιηθούν τα δικαιώματά μας».

Εκπαιδευτικοί, σύλλογοι και γονείς, προχώρησαν σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο Μεταξουργείο, καταγγέλλοντας τις συμπτύξεις 15 τμημάτων σε 12 σχολεία της περιοχής. Τα επεισόδια ξεκίνησαν για άγνωστο λόγο με αποτέλεσμα η αστυνομία να ρίξει χημικά για να σπάσει την συγκέντρωση.

Εν τέλει αρκετοί εκπαιδευτικοί απωθήθηκαν από τους αστυνομικούς αν και το κλίμα παραμένει τεταμένο.

Οι εκπαιδευτικοί καταγγέλλουν πως η σύμπτυξη των τμημάτων είναι αντιπαιδαγωγικό και τοξικό μέτρο που υποβαθμίζουν το δημόσιο σχολείο και τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών.

Ειδικότερα, από το Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού ανακοινώθηκε ότι προσλαμβάνονται 1.556 μέλη ΕΕΠ-ΕΒΠ ως προσωρινοί αναπληρωτές με σχέση εργασίας Ιδιωτικού Δικαίου Ορισμένου Χρόνου πλήρους ωραρίου για το διδακτικό έτος 2025-2026 ως εξής:

Στις Σχολικές Μονάδες Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης (ΣΜΕΑΕ) → 352
Στην Εξειδικευμένη Εκπαιδευτική Υποστήριξη (παράλληλη) → 824
Στα Κέντρα Διεπιστημονικής Αξιολόγησης, Συμβουλευτικής και Υποστήριξης (ΚΕΔΑΣΥ) → 270
Στα Σχολικά Δίκτυα Εκπαιδευτικής Υποστήριξης (ΣΔΕΥ) στα ΚΕΔΑΣΥ → 60
Στις Τάξεις Υποδοχής ΖΕΠ → 50

Στην διεύθυνση https://www.minedu.gov.gr/anaplirotes έχουν αναρτηθεί πληροφορίες και διευκρινίσεις επί της διαδικασίας τοποθέτησης σε σχολικές μονάδες (για τις περιπτώσεις που απαιτείται) και ανάληψης υπηρεσίας.

Για τον κατάλογο των ονομάτων των αναπληρωτών πατήστε την ηλεκτρονική διεύθυνση του υπουργείου Παιδείας:

Σύμφωνα με το alfavita.gr, αύριο Πέμπτη 25/9/2025 το υπουργείο Παιδείας αναμένεται ν΄ανακοινώσει τα ονόματα  πάνω από 11.000 αναπληρωτών εκπαιδευτικών και ΕΒΠ – ΕΕΠ που προσλαμβάνονται στο πλαίσιο της β΄ φάσης προσλήψεων.

Στην Πρωτοβάθμια Γενική εκπαίδευση θα προσληφθούν περίπου 2.000 εκπαιδευτικοί και άλλοι 2.000 στη Δευτεροβάθμια Γενική Εκπαίδευση. Περίπου 7.000 αναμένεται να προσληφθούν στην Ειδική Αγωγή. Ο προγραμματισμός του ΥΠΑΙΘΑ είναι: 

• 25/09/2025: ενημέρωση περιοχής πρόσληψης
• 30/09/2025: γνωστοποίηση σχολικής μονάδας
• 01/10/2025: ανάληψη υπηρεσίας

Νίκος Γιαννόπουλος

Ποια είναι όμως η απόλυτη πραγματικότητα και για ποιο λόγο οι εκπαιδευτικοί, κυρίως οι γυναίκες, αιτούνται και παίρνουν άδεια τον Σεπτέμβριο από την πρώτη, κιόλας, ημέρα και γιατί το γεγονός αυτό συνδέεται μ’ ένα πάγιο αίτημα των εκπαιδευτικών;

Οι αναπληρώτριες εκπαιδευτικοί, βάσει νόμου, δικαιούνται πολύ μικρότερη χρονικά άδεια λοχείας και ανατροφής τέκνου σε σχέση με τις μόνιμες συναδέλφους τους, περίπου το 1/3 της πλήρους αδείας (χονδρικά τρεις αντί για εννιά μήνες).

Σε ανύποπτη χρονική στιγμή ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης είχε τονίσει ότι οι σχετικές άδειες των μητέρων εκπαιδευτικών θα εξισωθούν μ’ αυτές των υπόλοιπων κλάδων ασχέτως από το εργασιακό στάτους (μόνιμη ή αναπληρώτρια).

Προσώρας, αυτή η ρύθμιση δεν έχει προωθηθεί. Οταν λοιπόν μία εκπαιδευτικός γίνεται μόνιμη, σπεύδει να κάνει χρήση του υπολοίπου της άδειάς της για να βοηθήσει την ανατροφή του παιδιού της (ιδιαίτερα αν αυτό βρίσκεται ακόμα σε βρεφική ή πολύ μικρή ηλικία).

Εκπαιδευτική πηγή έλεγε στο Libre ότι το φαινόμενο είναι απολύτως αναμενόμενο. “Εφόσον αποκτά το δικαίωμα για έξι μήνες παραπάνω άδειας, τότε, πολύ φυσιολογικά, μία μητέρα θα κάνει χρήση του δικαιώματος αμέσως. Η υπηρεσία το περιμένει. Δεν καταλαβαίνουμε γιατί εφέτος σηκώθηκε τόσο πολύ το ζήτημα”.

Υποστηρίζει, δε, και το άλλο: “Τελικά επιθυμούμε να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά το δημογραφικό πρόβλημα της χώρας ή όχι; Διότι, αν βάζουμε τέτοιου είδους προσκόμματα και ενεργοποιούμε αντακλαστικά κοινωνικού αυτοματισμού για τέτοιου είδους θέματα, μάλλον δεν υπηρετούμε αυτό το σκοπό”.

Οι “άδειες του Σεπτέμβρη” είναι στη συντριπτική τους πλειοψηφία άδειες εγκυμοσύνης ή ανατροφής παιδιών. Και πρόκειται για περιπτώσεις γυναικών που ενώ έχουν υπηρετήσει μακριά από τον τόπο κατοικίας τους ως αναπληρώτριες (συχνά πολύ μακριά), εντάσσονται στην οργανική τους θέση (στον τόπο κατοικίας τους) και αποκτούν το δικαιώμα σ’ αυτό το ας το πούμε “προνόμιο”.

Θα ήταν άδικο να τους πει κάποιος να μην το χρησιμοποιήσουν. Αλλωστε, όπως αναφέρουν και οι πληροφορίες, τα κενά (ειδικά στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση) είναι πολλά για να “δικαιολογηθούν” μόνο με τις άδειες μητρότητας των γυναικών εκπαιδευτικών.

Προσλήψεις εφέτος, φυσικά, έγιναν και ήταν περίπου 18.000. Οι ανάγκες όμως συνεχώς αυξάνονται όπως και οι συνταξιοδοτήσεις εκπαιδευτικών που όπως έχει γράψει και άλλη φορά το Libre, ο μέσος όρος ηλικίας τους είναι πολύ μεγάλος (οι περισσότεροι είναι από 50 ετών και πάνω).

Οπως αναφέρουν λοιπόν οι συνδικαλιστικές ενώσεις των εκπαιδευτικών, αυτό που χρειάζεται για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα των κενών είναι περισσότερη χρηματοδότηση, περισσότερες προσλήψεις και καλύτερη οργάνωση, από τα τέλη της προηγούμενης σχολικής χρονιάς.

Υπάρχουν, παράλληλα, και τα δημοσιονομικά όρια μέσα στα οποία μπορεί να κινηθεί η πολιτεία. Γι’ αυτό απαιτείται να βρεθεί η χρυσή τομή (και γι’ αυτό οι όποιες προσλήψεις πρέπει να είναι στοχευμένες με χειρουργική ακρίβεια).