Το Politico υποδέχθηκε την εκλογή με έναν τίτλο που συμπυκνώνει τη νέα εικόνα της χώρας: «Από το Grexit στην ηγεσία του Eurogroup: Η ιστορία της ελληνικής ανάκαμψης». Στο εκτενές αφιέρωμα, το μέσο θυμίζει πώς η Ελλάδα, πριν από δέκα χρόνια, βρέθηκε ένα βήμα πριν από την έξοδο από το ευρώ, ενώ σήμερα καλείται να συντονίσει το πιο ισχυρό οικονομικό όργανο της ευρωζώνης. Πρόκειται για μια συμβολική αλλά και ουσιαστική υπενθύμιση του δρόμου που έχει διανύσει η ελληνική οικονομία.

Το δημοσίευμα στέκεται ιδιαίτερα στη φράση –ορόσημο του τότε επικεφαλής του Eurogroup– ότι το φόρουμ των υπουργών ήταν «κατάλληλο μόνο για ψυχοπαθείς». Δέκα χρόνια αργότερα, γράφει το Politico, η Αθήνα εμφανίζεται ως υπόδειγμα δημοσιονομικής πειθαρχίας, έχοντας μειώσει το χρέος στο 147% του ΑΕΠ, παρά το γεγονός ότι παραμένει το υψηλότερο στην ευρωζώνη.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει και η πολιτική αποτίμηση της μάχης Πιερρακάκη – Βαν Πετέγκεμ. Σύμφωνα με το Politico, οι περισσότεροι διπλωμάτες θεωρούσαν ότι ο Βέλγος υπουργός είχε το προβάδισμα, χάρη στην τεχνική εμπειρία και το βάρος της χώρας του στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Ωστόσο, η επίμονη αντίθεση του Βελγίου στο σχέδιο της Κομισιόν για αξιοποίηση της χρηματικής αξίας των παγωμένων ρωσικών περιουσιακών στοιχείων ώστε να χρηματοδοτηθεί δάνειο 165 δισ. ευρώ προς την Ουκρανία λειτούργησε αντίστροφα. Έτσι, η θέση της βελγικής κυβέρνησης κόστισε τελικά στον υποψήφιό της.

Την ίδια στιγμή, το Bloomberg στέκεται στο νέο διεθνές προφίλ της Ελλάδας και στο πώς η εκλογή Πιερρακάκη ενισχύει το αφήγημα της χώρας ως «ισχυρού και αξιόπιστου παίκτη» στην ευρωπαϊκή οικονομική σκηνή. Το ειδησεογραφικό πρακτορείο υπογραμμίζει ότι η επιλογή του θεωρείται ένδειξη σταθερότητας, αλλά και ένα ακόμη βήμα προς την πολιτική και οικονομική κανονικοποίηση της Ελλάδας μετά την πολυετή κρίση.

Τα διεθνή μέσα αφιερώνουν επίσης αρκετές γραμμές στο βιογραφικό του Έλληνα υπουργού: τις σπουδές του σε Harvard και MIT, την πορεία του από την κεντροαριστερά στη Νέα Δημοκρατία, αλλά και τον πρωταγωνιστικό του ρόλο στην ψηφιακή μεταμόρφωση του ελληνικού κράτους. Όλα αυτά, όπως σχολιάζουν, συνέβαλαν στην εικόνα ενός «τεχνοκράτη-μεταρρυθμιστή» που μπορεί να διαχειριστεί τις προκλήσεις της επόμενης ημέρας της ευρωζώνης.

Politico: Από το Grexit στην ηγεσία του Eurogroup, η ιστορία ανάκαμψης της Ελλάδας

Με μια φράση που αποτυπώνει τη διαδρομή μιας ολόκληρης δεκαετίας, το Politico περιγράφει την εκλογή του Κυριάκου Πιερρακάκη στην προεδρία του Eurogroup ως ιστορική ανατροπή: «Η χώρα που παραλίγο να αποβληθεί από την Ευρωζώνη, τώρα διευθύνει τον ισχυρό οργανισμό της ΕΕ που την έσωσε από την χρεοκοπία».

Το εκτενές αφιέρωμα εξηγεί πώς ο Έλληνας Υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών επικράτησε του Βέλγου αντιπροέδρου Βινσέντ βαν Πέτεγκεμ, κατακτώντας τη θέση-κλειδί στο άτυπο αλλά πανίσχυρο φόρουμ που διαχειρίζεται την οικονομική στρατηγική της ευρωζώνης.

Το δημοσίευμα υπενθυμίζει ότι ο ρόλος του Eurogroup αποδείχθηκε καθοριστικός στη διάρκεια της κρίσης χρέους που βύθισε την Ελλάδα στα τρία μνημόνια. Δέκα χρόνια μετά, η ίδια χώρα παρουσιάζεται πλέον ως πρότυπο δημοσιονομικής προσαρμογής, έχοντας μειώσει το δημόσιο χρέος περίπου στο 147% του ΑΕΠ – αν και παραμένει από τα υψηλότερα στην ευρωζώνη. Χαρακτηριστικά, ο πρώην επικεφαλής του Eurogroup είχε περιγράψει κάποτε τις συνεδριάσεις ως «χώρο κατάλληλο μόνο για ψυχοπαθείς», υπογραμμίζοντας το βάρος των αποφάσεων που λαμβάνονται.

Το Politico στέκεται ιδιαίτερα στο πολιτικό αφήγημα που παρουσίασε ο Πιερρακάκης στην επιστολή υποψηφιότητας, στην οποία τόνισε: «Η γενιά μου διαμορφώθηκε από μια υπαρξιακή κρίση που αποκάλυψε τη δύναμη της ανθεκτικότητας, την ανάγκη μεταρρυθμίσεων και τη στρατηγική σημασία της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης».

Παρά το νεαρό της ηλικίας του και το γεγονός ότι δεν θεωρούνταν φαβορί, ο 42χρονος υπουργός κατάφερε να ανατρέψει τις προβλέψεις. Ο Βαν Πέτεγκεμ είχε τη φήμη του έμπειρου και αξιόπιστου συνομιλητή, ωστόσο η επιφυλακτικότητα του Βελγίου απέναντι στο σχέδιο χρηματοδότησης της Ουκρανίας μέσω των «παγωμένων» ρωσικών περιουσιακών στοιχείων αποδυνάμωσε την υποψηφιότητά του.

Το Politico υπενθυμίζει ότι ο Πιερρακάκης δεν αποτέλεσε παραδοσιακή επιλογή της Νέας Δημοκρατίας. Με προέλευση από την κεντροαριστερά, υπηρέτησε ως σύμβουλος του ΠΑΣΟΚ το 2009 και συμμετείχε ως τεχνοκράτης στις κρίσιμες διαπραγματεύσεις της εποχής. Στη Νέα Δημοκρατία εντάχθηκε το 2015, αναγνωρίζοντας κοινή πολιτική κατεύθυνση με τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Η πολιτική του επιρροή ενισχύθηκε μετά το 2019, όταν, ως υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης, υλοποίησε τον εκτεταμένο ψηφιακό μετασχηματισμό του κράτους, που τον κατέστησε έναν από τους δημοφιλέστερους υπουργούς της κυβέρνησης. Μετά το 2023, ανέλαβε το Υπουργείο Παιδείας, ενώ ο πρόσφατος ανασχηματισμός τον τοποθέτησε στο Οικονομικών, με προτεραιότητα τη μείωση του χρέους κάτω από το 120% του ΑΕΠ έως το 2030.

Η εκλογή Πιερρακάκη στην προεδρία του Eurogroup κλείνει έναν κύκλο που είχε ανοίξει με το φάσμα του Grexit. Σήμερα, η Ελλάδα δεν αποτελεί πηγή ανησυχίας, αλλά αναλαμβάνει την ηγεσία του οργάνου που κάποτε διαχειριζόταν την ίδια της την κρίση. Το Politico περιγράφει την εξέλιξη αυτή ως το πιο ηχηρό σύμβολο της ελληνικής δημοσιονομικής αποκατάστασης και της μετατόπισης της χώρας στο κέντρο των ευρωπαϊκών εξελίξεων.

Bloomberg: Το Eurogroup αποκτά τον πρώτο Έλληνα επικεφαλής, σε μια στροφή από το παρελθόν της κρίσης

Από την πλευρά του, το Bloomberg αναφέρει ότι ο Κυριάκος Πιερρακάκης «κέρδισε την κούρσα για την προεδρία του Eurogroup εξασφαλίζοντας μία από τις κορυφαίες οικονομικές θέσεις της ευρωζώνης, μια πρωτιά για το άλλοτε δοκιμαζόμενο από την κρίση ελληνικό κράτος».

Όπως σημειώνει το Bloomberg, «αρχικά σχεδιασμένο ως ανεπίσημο φόρουμ για ανταλλαγή απόψεων, το Eurogroup εξελίχθηκε σε έναν από τους πιο στενά παρακολουθούμενους θεσμούς της περιοχής κατά τη διάρκεια της κρίσης χρέους της. Διαπραγματεύτηκε συμφωνίες της τελευταίας στιγμής για πακέτα διάσωσης, αναμόρφωση των τραπεζικών κανόνων της ΕΕ και δάνεια στο ”παρά πέντε” για να αποτραπεί μια χρεοκοπία της Ελλάδας και έξοδός της από το ευρώ μόλις πριν από μια δεκαετία.

Αυτό καθιστά την άνοδο του Πιερρακάκη στην προεδρία του Eurogroup ακόμη πιο συμβολική. Η Ελλάδα έχει ήδη ανακτήσει την επενδυτική βαθμίδα, η οικονομία της αναπτύσσεται ταχύτερα από πολλές ευρωπαϊκές οικονομίες και είναι από τα ελάχιστα κράτη-μέλη της ΕΕ που εμφανίζουν δημοσιονομικά πλεονάσματα.

Παρότι ο ρόλος του προέδρου του Eurogroup είναι σήμερα λιγότερο προβεβλημένος, ο Πιερρακάκης αναμένεται να αντιμετωπίσει διαφωνίες σε μια σειρά κρίσιμων θεμάτων, σε μια περίοδο που η Ευρώπη βρίσκεται αντιμέτωπη με πολλαπλές εσωτερικές και εξωτερικές προκλήσεις και με κατακερματισμένη συναίνεση για το πώς πρέπει να τις προσεγγίσει.

Ο Έλληνας υπουργός έχει ήδη δώσει ένα στίγμα των προτεραιοτήτων του στη νέα του θέση. Σε επιστολή εκδήλωσης ενδιαφέροντος για το αξίωμα, επικεντρώθηκε στην ένωση αποταμιεύσεων και επενδύσεων της ΕΕ, στην ολοκλήρωση της ενιαίας αγοράς, στο ψηφιακό ευρώ και στην τεχνολογική κυριαρχία της Ευρώπης, αλλά και γενικότερα στη θωράκιση των οικονομικών θεμελίων της ηπείρου.

”Μόλις πριν από 10 χρόνια, στο Eurogroup, θέσαμε τις προϋποθέσεις για να σωθεί η Ελλάδα” δήλωσε ο Γάλλος υπουργός Οικονομικών, Ρολάν Λεσκίρ. ”Σήμερα είναι ένα ισχυρό έθνος, και το γιορτάζουμε”.

Ο Λαρς Κλίνγκμπαϊλ, ο Γερμανός ομόλογός του που είχε δηλώσει εκ των προτέρων ότι στηρίζει τον Πιερρακάκη, ήταν επίσης αισιόδοξος.

”Είμαι βέβαιος ότι θα συνεχίσουμε τη σχέση εμπιστοσύνης μας εντός του Eurogroup”, είπε. ”Μοιραζόμαστε τον ίδιο στόχο: να κάνουμε την Ευρώπη ισχυρότερη και πιο ανταγωνιστική”.

Ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών έχει υπάρξει ένθερμος υποστηρικτής διασυνοριακών συγχωνεύσεων και εξαγορών και έχει καλέσει για τη δημιουργία ”ευρωπαϊκών πρωταθλητών”. Θεωρεί ότι αυτό αποτελεί βασικό βήμα για την υλοποίηση μιας ευρωπαϊκής ένωσης αποταμιεύσεων και επενδύσεων.

Έχει επίσης υποστηρίξει αντίστοιχες κινήσεις και εντός της Ελλάδας, χαιρετίζοντας την εξαγορά του διαχειριστή της ελληνικής χρηματαγοράς από την Euronext τον περασμένο μήνα.

Αν και βρίσκεται στο τιμόνι της ελληνικής οικονομίας μόλις εννέα μήνες, ο Πιερρακάκης έχει διατελέσει υπουργός σε κυβερνήσεις του κεντροδεξιού χώρου από το 2019. Είναι πιο γνωστός για το έργο του στον εκσυγχρονισμό βασικών τομέων της δημόσιας διοίκησης ως υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης.

Από αυτή τη θέση, ως 42χρονος με σπουδές στην πληροφορική και την πολιτική οικονομία, ηγήθηκε μιας μεγάλης προσπάθειας ψηφιοποίησης των δημόσιων υπηρεσιών, με στόχο την απλοποίηση γραφειοκρατικών διαδικασιών.

Πριν αναλάβει καθήκοντα υπουργού Οικονομικών, υπηρέτησε επίσης ως υπουργός Παιδείας. Σε αυτή τη θέση επέβλεψε τη δημιουργία νομικού πλαισίου για τη λειτουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων στη χώρα, ένα ζήτημα που έχει προκαλέσει αντιδράσεις.

Ως υπουργός Οικονομικών, έχει επικεντρωθεί στη διατήρηση της ισχυρής δημοσιονομικής επίδοσης της Ελλάδας και στη συνέχιση μιας επιθετικής στρατηγικής για τη μείωση του χρέους».

Guardian: Πώς ο Πιερρακάκης επικράτησε του αντιπάλου του

Στην εκλογή του Κυριάκου Πιερρακάκη ως νέου προέδρου του Eurogroup αναφέρεται ο Guardian, προσθέτοντας ότι θα αντικαταστήσει τον Ιρλανδό Πασκάλ Ντόναχιου, ο οποίος άφησε τη θέση για να αναλάβει ανώτερη θέση στην Παγκόσμια Τράπεζα.

Όπως σημειώνεται στο σχετικό δημοσίευμα, ο Κυριάκος Πιερρακάκης, στην επιστολή της υποψηφιότητάς του, ανέφερε ότι θα «χτίσει πάνω» στην προσέγγιση του Ντόναχιου, η οποία βασιζόταν στην «εμπιστοσύνη, τον πραγματισμό και τη συναίνεση», και ότι θα ζητήσει «ακόμη μεγαλύτερη σαφήνεια και δομή» για την ομάδα.

«Ο Πιερρακάκης, 42 ετών, απόφοιτος του MIT και του Harvard, είπε ότι θα δώσει προτεραιότητα σε δράσεις για την προώθηση μιας ένωσης αποταμιεύσεων και επενδύσεων, την ολοκλήρωση της ενιαίας αγοράς της ΕΕ, την εργασία πάνω στο ψηφιακό ευρώ και την ενίσχυση των οικονομικών θεμελίων της Ευρώπης», τονίζεται.

Κύριος αντίπαλος του Κυριάκου Πιερρακάκη για την προεδρία του Eurogroup ήταν ο Βέλγος Βίνσεντ Βαν Πέτεγκεμ, αλλά η υποψηφιότητά του πιστεύεται ότι επιβαρύνθηκε από τη συνεχιζόμενη αντίθεση της χώρας του στα σχέδια χρήσης «παγωμένων» ρωσικών περιουσιακών στοιχείων για τη χρηματοδότηση της Ουκρανίας, κάτι που προκαλεί απογοήτευση σε αρκετές χώρες που συμμετέχουν στον σχεδιασμό.

Ο νέος πρόεδρος θα αναλάβει καθήκοντα αύριο, Παρασκευή 12/12, και θα υπηρετήσει θητεία δυόμισι ετών, όπως ανέφερε σε ανακοίνωσή του το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο επιβεβαιώνοντας το αποτέλεσμα.

AP: Ο παρίας της Ευρώπης έχει μετατραπεί σε έναν από τους πιο πειθαρχημένους δημοσιονομικά παίκτες της

Το δημοσίευμα του Associated Press, μεταδίδοντας την είδηση, γράφει χαρακτηριστικά ότι πρόκειται «για μια εξέλιξη που θα ήταν αδιανόητη μόλις πριν από 10 χρόνια, όταν η χώρα βρισκόταν στη δίνη μιας βαθιάς οικονομικής κρίσης που σχεδόν την οδήγησε εκτός ευρωζώνης», περιγράφοντας στη συνέχεια αναλυτικά τα χρόνια της κρίσης και τις κρίσιμες συνεδριάσεις του Eurogroup.

«Από την καταστροφή στην επιτυχία.

Δέκα χρόνια μετά, ο παρίας της Ευρώπης έχει μετατραπεί σε έναν από τους πιο πειθαρχημένους δημοσιονομικά παίκτες της. Όλοι οι μεγάλου κύρους οίκοι αξιολόγησης έχουν αποκαταστήσει την επενδυτική βαθμίδα των ελληνικών ομολόγων, ενώ η Ελλάδα ήταν μία από τις μόλις έξι χώρες της ΕΕ το 2024 που κατέγραψαν πρωτογενές πλεόνασμα. Φέτος, τα κρατικά έσοδα ξεπέρασαν τους στόχους ήδη από τον Αύγουστο. Η οικονομική πορεία ήταν τόσο θετική ώστε ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε φορολογικές ελαφρύνσεις ύψους 1,6 δισ. ευρώ τον Σεπτέμβριο.

Ωστόσο, δεν είναι όλα ρόδινα. Η χώρα εξακολουθεί να αντιμετωπίζει οικονομικές προκλήσεις, με πολλούς Έλληνες να παλεύουν με το αυξανόμενο κόστος ζωής. Αγρότες διαμαρτύρονται αποκλείοντας αυτοκινητόδρομους σε όλη τη χώρα, εξοργισμένοι από το υψηλό κόστος παραγωγής, τις χαμηλές τιμές χονδρικής για τα προϊόντα τους και τις καθυστερήσεις στις επιδοτήσεις της ΕΕ έπειτα από σκάνδαλο διαφθοράς».

Στο μήνυμά του, ο κ. Χατζηδάκης επισημαίνει ότι πρόκειται για «μεγάλη επιτυχία τόσο για τον ίδιο όσο και για τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και πάνω από όλα για την Ελλάδα», υπογραμμίζοντας τη βαρύτητα που έχει η επιλογή ενός Έλληνα υπουργού στο τιμόνι του κορυφαίου οικονομικού οργάνου της Ευρωζώνης.

Όπως αναφέρει, η εκλογή Πιερρακάκη αποτελεί ξεκάθαρη ένδειξη εμπιστοσύνης, καθώς «η χώρα μας, που πριν από μία δεκαετία βρισκόταν στην πόρτα της εξόδου από το ευρώ, σήμερα θεωρείται στις Βρυξέλλες παράδειγμα επιτυχίας».

Παράλληλα τονίζει ότι η συγκεκριμένη υποψηφιότητα δεν θα ήταν εφικτή χωρίς τη «σοβαρή και αξιόπιστη πολιτική» των τελευταίων ετών, σημειώνοντας χαρακτηριστικά: «Δεν έχει συνωμοτήσει το σύμπαν υπέρ της κυβέρνησης».

Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης αναγνωρίζει ότι τα προβλήματα δεν έχουν εξαλειφθεί, ωστόσο επισημαίνει πως «τα τελευταία έξι χρόνια έχει συντελεστεί μεγάλη πρόοδος, παρά τις συνεχείς διεθνείς κρίσεις».

Κλείνοντας, ο κ. Χατζηδάκης δηλώνει ότι η κυβέρνηση παραμένει προσηλωμένη στον στόχο της σταθερής ανόδου της χώρας: «Με συστηματική προσπάθεια, είμαστε αποφασισμένοι να ανεβάσουμε την Ελλάδα ακόμα ψηλότερα».

Οι 133 εκλέκτορες καρδινάλιοι αναμένεται να συνεχίσουν τις διεργασίες για την εκλογή του νέου επικεφαλής της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας και το απόγευμα. 

Σύμφωνα με το πρωτόκολλο η διαδικασία από εδώ και πέρα προβλέπει ότι στην πρώτη πρωινή (στις 10:30) και στην πρώτη απογευματινή (18:30) καπνός θα βγει μόνο αν έχουμε εκλογή Πάπα και θα είναι λευκός. Σε αντίθετη περίπτωση μαύρος καπνός θα βγαίνει μόνο μετά τις δεύτερες πρωινές και απογευματινές ψηφοφορίες – στις 12:30 και τις 20:00.

Κατά την πρώτη άκαρπη ψηφοφορία η όλη διαδικασία διήρκεσε πάνω από τρεις ώρες, πολύ περισσότερο απ’ ό,τι είχε προβλεφθεί στην ίδια την αίθουσα Τύπου του Βατικανού. Κάτι που μπορεί να οφείλεται -σε έναν βαθμό- στον αριθμό ρεκόρ εκλεκτόρων καρδινάλιων και στο ότι προέρχονται από εβδομήντα μια διαφορετικές χώρες, αλλά και στην ομιλία του Ιταλού καρδινάλιου, Ρανιέρο Κανταλαμέσα, η οποία είχε μεγαλύτερη διάρκεια από το αναμενόμενο και αρκετοί καρδινάλιοι χρειάστηκαν βοήθεια με τη μετάφραση..

21:01 #fumata nera#conclave #VaticanNewsIT pic.twitter.com/ptEvWxnDSd

— Vatican News (@vaticannews_it) May 7, 2025

Σύμφωνα με τους αναλυτές, κατά τη σημερινή ημέρα θα αυξηθούν οι πιθανότητες εκλογής του νέου Αγίου Πατέρα της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, δεδομένου ότι το 2005 ο πάπας Βενέδικτος είχε εκλεγεί κατά την τέταρτη ψηφοφορία και ο Πάπας Φραγκίσκος, το 2013, στην πέμπτη.

Χθες, στην πλατεία του Αγίου Πέτρου, συγκεντρώθηκαν και περίμεναν περισσότερο από το αναμενόμενο το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας με το βλέμμα στραμμένο στην καπνοδόχο της Καπέλα Σιξτίνα περισσότεροι από 50.000 πιστοί, κάτοικοι της Αιώνιας Πόλης, αλλά και πολίτες προερχόμενοι από δεκάδες διαφορετικές χώρες και οι περισσότεροι ήλπιζαν να δουν τον λευκό καπνό που σηματοδοτεί την άφιξη του νέου ποντίφικα.

• Η σύσκεψη ξεκίνησε το απόγευμα της Τετάρτης, αφού οι καρδινάλιοι ορκίστηκαν να τηρήσουν το απόρρητο και οι πόρτες της Καπέλα Σιξτίνα έκλεισαν για τον έξω κόσμο. Έχουν παραδώσει τα κινητά τους τηλέφωνα και είναι αποκομμένοι από τον έξω κόσμο, έως ότου εκλεγεί ο νέος πάπας.

Η ψηφοφορία πραγματοποιείται κάτω από τις θρυλικές τοιχογραφίες του Μιχαήλ Άγγελου και η Καπέλα Σιξτίνα – που συνήθως είναι ένα πολυσύχναστο τουριστικό αξιοθέατο – έχει εγκαταστήσει αυστηρά μέτρα ασφαλείας.

Έχουν γίνει έλεγχοι για την ανίχνευση συσκευών υποκλοπής, έχουν εγκατασταθεί συσκευές παρεμβολής σημάτων και τα παράθυρα έχουν καλυφθεί για προστασία από κατασκοπευτικά drones. Έχουν, επίσης, τοποθετηθεί σφραγίδες σε 80 πόρτες του κονκλαβίου για να εμποδίσουν την είσοδο και έξοδο ατόμων.

Οι καρδινάλιοι θα κοιμούνται και θα τρώνε στην Casa Santa Marta, ένα ξενώνα εντός του Βατικανού, όπου ζούσε ο Πάπας Φραγκίσκος, μέχρι να ολοκληρωθεί η διαδικασία.

Οι καρδινάλιοι είχαν μπει την Τετάρτη, ψέλνοντας στην Καπέλα Σιξτίνα. Ο κάθε καρδινάλιος διάβασε τον όρκο του Κονκλαβίου, στον οποίο υποσχέθηκε να τηρήσει μυστικό οποιοδήποτε θέμα σχετίζεται με την εκλογή. Ντυμένοι με τα κόκκινα άμφιά τους, ψάλουν τη Λιτανεία των Αγίων και το Veni Creator – έναν ύμνο που ικετεύει τους αγίους να τους βοηθήσουν να βρουν έναν νέο ηγέτη.

• Στη συνέχεια, ο καθένας προχώρησε για να ορκιστεί μυστικότητα, τοποθετώντας το χέρι του στο Ευαγγέλιο και υποσχόμενος, επίσης, να μην επιτρέψει καμία εξωτερική επιρροή.

Ο όρκος: «Υπόσχομαι και ορκίζομαι να τηρήσω απόλυτο απόρρητο έναντι οποιουδήποτε δεν ανήκει στο σώμα των καρδιναλίων εκλεκτόρων, και αυτό για τους αιώνες, εκτός εάν λάβω ειδική εξουσιοδότηση που θα μου δοθεί ρητά από τον νέο εκλεγμένο Πάπα ή τους διαδόχους του, σχετικά με όλα όσα αφορούν άμεσα ή έμμεσα τις ψηφοφορίες και τις καταμετρήσεις για την εκλογή του Πάπα».

Αφού κάθισαν, ακούστηκε η γνωστή λατινική φράση «extra omnes», δηλαδή «έξω όλοι» και ο αρχιεπίσκοπος, Ντιέγκο Ραβέλι, βοηθός του αποθανόντος πάπα, έκλεισε τις πόρτες.

Extra omnes, i cardinali si chiudono in Sistina#conclave #VaticanNewsIT pic.twitter.com/e4BVd9YLeu

— Vatican News (@vaticannews_it) May 7, 2025

Η σύγκληση του Κονκλαβίου ξεκινά 16 ημέρες μετά το θάνατο του Πάπα Φραγκίσκου, ο οποίος απεβίωσε μετά από μακρά νοσηλεία, λόγω πνευμονίας.

Πολλοί ειδικοί πιστεύουν ότι η επιλογή θα περιοριστεί σε κάποιον που θα συνεχίσει την προοδευτική του πολιτική ή σε έναν πιο συντηρητικό υποψήφιο.

Μεταξύ των φαβορί είναι ο Λούις Αντόνιο Ταγκλ, ένας καρδινάλιος που θα μπορούσε να γίνει ο πρώτος Ασιάτης ποντίφικας και ο οποίος έχει συγκριθεί με τον Πάπα Φραγκίσκο.

Δύο Ιταλοί θεωρούνται, επίσης, ισχυροί υποψήφιοι: ο αρχιεπίσκοπος της Μπολόνια, Ματέο Σούπι, και ο λεγόμενος «αναπληρωτής πάπας», Πιέτρο Παρολίν.

Η ταυτότητα του πάπα αποκαλύπτεται συνήθως αμέσως μετά την εμφάνιση του λευκού καπνού, όταν βγαίνει στο μπαλκόνι για να χαιρετήσει το πλήθος στην πλατεία του Αγίου Πέτρου.

Σύμφωνα με τον κανόνα του εκκλησιαστικού δικαίου, οποιοσδήποτε βαπτισμένος καθολικός άνδρας μπορεί να εκλεγεί Πάπας, ανεξάρτητα από το αν είναι μέλος του ιερατείου. Η μόνη προϋπόθεση είναι ότι πρέπει να χειροτονηθεί επίσκοπος μετά την αποδοχή της εκλογής του.

Τα τελευταία 600 και πλέον χρόνια, το Κολλέγιο των Καρδιναλίων επιλέγει ένα μέλος του. Το ίδιο αποτέλεσμα αναμένεται και αυτή τη φορά.

Δεν υπάρχει ηλεκτρονική ψηφοφορία στις παπικές εκλογές. Μετά από κάθε γύρο ψηφοφορίας και αφού κατατεθούν και ελεγχθούν τα ψηφοδέλτια, αυτά καίγονται. Καπνός βγαίνει από μια καμινάδα πάνω από την Καπέλα Σιξτίνα για να σηματοδοτήσει ότι ο γύρος της ψηφοφορίας έχει τελειώσει στο πλήθος που περιμένει στην Πλατεία του Αγίου Πέτρου.

Αν ο καπνός είναι μαύρος, οι καρδινάλιοι δεν έχουν καταλήξει σε απόφαση. Ο λευκός καπνός σημαίνει ότι έχει εκλεγεί νέος πάπας.

• Μόλις εκλεγεί ο πάπας, του ζητείται να αποδεχτεί την «κανονική εκλογή του ως Ανώτατου Ποντίφικα» και να επιλέξει το παπικό του όνομα.

Ο νέος πάπας οδηγείται στην «Αίθουσα των Δακρύων» της Καπέλα Σιξτίνα, που ονομάστηκε έτσι, λόγω των συναισθημάτων που έχουν βιώσει οι προηγούμενοι ποντίφικες. Εκεί, ντύνεται με λευκά άμφια και λαμβάνει ένα νέο σταυρό και ένα λευκό ζουκέτο, ή καπέλο. Οι καρδινάλιοι χαιρετούν τον νέο πάπα και ορκίζονται υπακοή σε αυτόν.

Σύμφωνα με την παράδοση, ο πρεσβύτερος καρδινάλιος διάκονος του Κολλεγίου των Καρδιναλίων ανακοινώνει στο πλήθος στην πλατεία του Αγίου Πέτρου και στα εκατομμύρια των ανθρώπων που παρακολουθούν από αλλού: «Annuntio vobis gaudium magnum; Habemus Papam» («Σας ανακοινώνω μια μεγάλη χαρά: Έχουμε πάπα»).

Λίγα λεπτά αργότερα, ο νέος πάπας ευλογεί το πλήθος από ένα από τα μπαλκόνια της βασιλικής του Αγίου Πέτρου.

Μετά από εννέα ήμερες πένθους θα συνεδριάσει το κονκλάβιο, το κολλέγιο των καρδιναλίων, στη σφραγισμένη Καπέλα Σιστίνα. Αφού δώσουν όρκο εχεμύθειας θα κληθούν να ψηφίσουν με πολύ συγκεκριμένο τρόπο για τον επόμενο ηγέτη της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.

Πάντως η ημερομηνία σύγκλησης του Κονκλάβιου, το οποίο θα εκλέξει τον νέο πάπα παράμένει ανοιχτή καθώς απομένει η νομική επίλυση του ζητήματος που έχει ανακύψει με τους υπεράριθμους καρδιναλίους. Είναι 135, ενώ η διαδικασία απαιτεί μόνον 120 εκλέκτορες.

Από τους 135, 108 είχαν επιλεγεί από τον Πάπα Φραγκίσκο ενώ η εκλογή νέου Πάπα απαιτεί τα 2/3 των ψήφων. Χωρίζονται σε τρεις (3) τάσεις: Υπάρχουν οι μεταρρυθμιστές, υπάρχουν οι μετριοπαθείς και υπάρχουν και οι συντηρητικοί.

Χάρη στις μεταρρυθμίσεις του Πάπα Φραγκίσκου το κονκλάβιο, που θα αποφασίσει τελικά ποιος θα ηγηθεί της Καθολικής Εκκλησίας τα επόμενα χρόνια, θα είναι πολύ ανοιχτό και στα ονόματα που ήδη κάνουν τον γύρο του κόσμου ως υποψήφιοι είναι πιθανό να προστεθούν αυτά των Ράινχαρντ Μαρξ, Μαρκ Κελέτ, Ρομπέρ Σαρά και Κριστόφ Σένμπορν.

Αρχικά, τo Κολέγιο των Καρδιναλίων θα συγκεντρωθεί στην Καπέλα Σιστίνα, στο Βατικανό, ώστε να ξεκινήσει η μυστική διαδικασία εκλογής νέου Πάπα. Θεωρητικά, κάθε άνδρας που έχει βαφτιστεί ρωμαιοκαθολικός, μπορεί να επιλεγεί Πάπας. Ωστόσο, τα τελευταία 700 χρόνια, ο Πάπας αναδεικνύεται κάποιο πρόσωπο μεταξύ των καρδιναλίων.

Μεταξύ των πρώτων ονομάτων που θεωρούνται πιθανοί υποψήφιοι είναι οι εξής:

Καρδινάλιος Πιέτρο Παρολίν, υπουργός Εξωτερικών της Αγίας Εδρας

Ως έμπειρος διπλωμάτης, ο καρδινάλιος κατέχει τη δεύτερη θέση στο Βατικανό από το 2013 και έχει βαθιά γνώση του εκκλησιαστικού γίγνεσθαι διεθνώς. Κατάγεται από τη βόρεια Ιταλία, έχει εργαστεί στη Λατινική Αμερική ως παπικός εκπρόσωπος στη Βενεζουέλα και παρευρέθηκε στην υπογραφή της ειρηνευτικής συμφωνίας της Κολομβίας το 2016.

Υπήρξε ο αρχιτέκτονας των προσπαθειών του Βατικανού να οικοδομήσει σχέσεις με το Βιετνάμ και της κίνησης για την αποκατάσταση των διπλωματικών δεσμών με την Κίνα που οδήγησε την Αγία Εδρα να υπογράψει συμφωνία με το Πεκίνο για διορισμούς επισκόπων. Η εκλογή του θα μπορούσε να οδηγήσει σε συγκρούσεις με την κυβέρνηση Τραμπ, καθώς επέπληξε το σχέδιο του προέδρου των ΗΠΑ για τη Γάζα. Ηταν από τα πρόσωπα που στήριξαν την ατζέντα του Πάπα Φραγκίσκου, αλλά είναι πιο συντηρητικός.

Καρδινάλιος Ματέο Ζούπι, αρχιεπίσκοπος της Μπολόνια

Ο Ζούπι χαρακτηρίζεται επίσης από διπλωματικές δεξιότητες. Ο Πάπας Φραγκίσκος του είχε ζητήσει να ηγηθεί ειρηνευτικής αποστολής για την Ουκρανία το 2023. Επίσης, διατέλεσε μέλος της Καθολικής Ανθρωπιστικής Οργάνωσης Sant’Egidio, που συνέβαλε στο να δοθεί τέλος στον εμφύλιο της Μοζαμβίκης το 1992. Επίσης, έχει καλές σχέσεις με καθολικά στο θρήσκευμα μέλη της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας.

Καρδινάλιος Πιερμπατίστα Πιτσαμπάλα, καθολικός Πατριάρχης Ιεροσολύμων

Κατάγεται από την Ιταλία (Λομβαρδία) και ίσως θα μπορούσε να επωφεληθεί από τη νοσταλγία των Ιταλών να αναδείξουν Πάπα έναν συμπατριώτη τους. Εχοντας ζήσει πάνω από 30 χρόνια στους Αγίους Τόπους, μιλάει εβραϊκά και έχει παραδεχτεί ότι συνομιλεί με τη Χαμάς «αναγκαστικά». Η θητεία του στη Μέση Ανατολή θα μπορούσε να είναι πλεονέκτημα. Θεωρείται ειλικρινής, είχε κοινές θέσεις με τον Πάπα Φραγκίσκο για θέματα περιβάλλοντος και διαθρησκευτικού διαλόγου, ενώ έχει μείνει μακριά από τις δημόσιες διαμάχες στην Καθολική Εκκλησία. Σχετικά άγνωστος στο ευρύ κοινό, δεν έχει αναπτύξει εχθρότητες με άλλούς συντηρητικούς. 

Καρδινάλιος Λουίς Αντόνιο Ταγκλ, επικεφαλής του Γραφείου Ευαγγελισμού του Βατικανού

Ο καρδινάλιος από τις Φιλιππίνες είναι ένας σεμνός, αλλά χαρισματικός ηγέτης που συχνά αποκαλείται «Ασιάτης Φραγκίσκος», λόγω της στενής σχέσης του με τις ποιμαντικές προτεραιότητες του Φραγκίσκου. Για αρκετά χρόνια, ηγήθηκε του διεθνούς φιλανθρωπικού βραχίονα της Καθολικής Εκκλησίας.

Το 2019, ζήτησε από τον Φραγκίσκο να αναλάβει το τμήμα Ευαγγελισμού του Βατικανού, με αποτέλεσμα να συνεργαστεί στενά με ηγέτες εκκλησιών στον αναπτυσσόμενο κόσμο. Στα μειονεκτήματά του, η έλλειψη ικανοτήτων διαχείρισης στην Καριτάς, την ομοσπονδία των καθολικών φιλανθρωπικών οργανώσεων, από την οποία υποχρεώθηκε να παραιτηθεί από τη θέση του προέδρου. Αν εκλεγεί, θα είναι ο πρώτος Πάπας από τη Νοτιοανατολική Ασία και τις Φιλιππίνες και η παρουσία του αντανακλά την αυξανόμενη επιρροή της εκκλησίας στην Ασία.

Καρδινάλιος Ρέιμοντ Μπερκ, ΗΠΑ

Είναι ο ντε φάκτο επικεφαλής της συντηρητικής «αντιπολίτευσης» στον Πάπα Φραγκίσκο. Είχε συγκρουστεί επανειλημμένα με τον Φραγκίσκο, με τον Μπερκ να τον κατηγορεί ότι πρέσβευε «woke» ατζέντα και πως είχε καταστήσει την Καθολική Εκκλησία «υπερβολικά εκθηλυσμένη».

Καρδινάλιος Πάμπλο Βιρχίλιο Σιόνγκο Νταβίντ, επίσκοπος του Καλοκάν

Θεωρείται ειλικρινής φωνή υπέρ της δικαιοσύνης και έχει δεχθεί πολύ συχνά απειλές για τη ζωή του, αλλά και ποινικές διώξεις στην πατρίδα του, τις Φιλιππίνες, στη διάρκεια του «πολέμου κατά των ναρκωτικών» του πρώην προέδρου, Ροντρίγκο Ντουτέρτε, ο οποίος τώρα έχει συλληφθεί από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο. Γνωστός ως Καρδινάλιος «Ambo» (το οποίο του αρέσει να συνδυάζει με το “Apu”, που σημαίνει “παππούς”), συμμερίζεται το όραμα του Φραγκίσκου για την εκκλησία και λέει ότι ο επόμενος Πάπας πρέπει να επικεντρωθεί στην οικοδόμηση μιας εκκλησίας που να είναι «περιεκτική» και σαν «νοσοκομείο εκστρατείας για τους τραυματίες». Τον σέβονται όλοι οι ομόλογοί του και εξελέγη για να συμμετάσχει σε ένα συμβούλιο για να συζητήσει σημαντικές μεταρρυθμίσεις στην Καθολική Εκκλησία. Σε περίπτωση που εκλεγεί ποντίφικας, θα είναι ο πρώτος Πάπας από τη Νοτιοανατολική Ασία.

Καρδινάλιος Ζεράλντ Σιπριάν Λακρουά, αρχιεπίσκοπος του Κεμπέκ

Θεωρείται καταξιωμένος θρησκευτικός ταγός και ποιμαντικά ευαίσθητος με εμπειρία ως προς την εκκλησιαστική ηγεσία σε μια χώρα με υψηλά ποσοστά «εκκοσμίκευσης». Καθώς έχει εστιάσει στον ιεραποστολικό χαρακτήρα της εκκλησίας, θεωρείται πιθανό να κριθεί ευνοϊκά, ενώ ο Πάπας Φραγκίσκος αναγνώριζε τις ηγετικές ικανότητές του, όταν τον επέλεξε ως μέλος του Συμβουλίου των Καρδιναλίων, του σώματος που συμβουλεύει τον Πάπα σε κρίσιμα ζητήματα. Ωστόσο, είχε κατηγορηθεί για σεξουαλική κακοποίηση τη δεκαετία του 1980 από μια 17χρονη. Τελικά αθωώθηκε στα δικαστήρια, καθώς ο δικαστής στον οποίο ανατέθηκε από το Βατικανό να ερευνήσει τους ισχυρισμούς, αργότερα δεν βρήκε στοιχεία που να αποδεικνύουν την κακοποίηση.

Καρδινάλιος Φριντολίν Αμπόνγκο Μπεσούνγκου, αρχιεπίσκοπος της Κινσάσα

Είναι ηγέτης μιας τεράστιας τοπικής εκκλησίας, με περισσότερους από επτά εκατομμύρια καθολικούς και θεωρείται μια αξιοσέβαστη φωνή ηθικής στη χώρα του.

Ο Κονγκολέζος ιερωμένος είναι μέλος του τάγματος των Καπουτσίνων Φραγκισκανών μοναχών, το οποίο ακολουθεί τις διδασκαλίες του Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης. Εχει αντιταχθεί σθενάρα στους γάμους ομόφυλων ζευγαριών. Είναι υπερασπιστής του δημοκρατικού πολιτεύματος και δεν φοβάται να αντιταχθεί σε πολέμαρχους και φαινόμενα διαφθοράς. 

Καρδινάλιος Τζόζεφ Τόμπιν, αρχιεπίσκοπος του Νιούαρκ

Εχει εργαστεί στη Ρώμη ως ανώτερος αξιωματούχος του Βατικανού και ως ηγέτης του Τάγματος των Λυτρωτών, μιας κοινότητας ιεραποστόλων που εργάζονται σε περισσότερες από 80 χώρες εστιάζοντας στους φτωχούς.

Η διεθνής του εμπειρία, η εργασία στο Βατικανό και το γεγονός ότι έχει ηγηθεί των τοπικών καθολικών κοινοτήτων στην Ινδιανάπολη και το Νιούαρκ τον καθιστούν κορυφαίο υποψήφιο από τις ΗΠΑ. Μιλά ισπανικά, πορτογαλικά, γαλλικά και ιταλικά, έχει υποστηρίξει τους μετανάστες και αψήφησε κάποτε την απαγόρευση του πρώην κυβερνήτη Μάικ Πενς για επανεγκατάσταση προσφύγων από τη Συρία στην Ιντιάνα.

Καρδινάλιος Ρόμπερτ Πρεβόστ, επικεφαλής του Επισκοπικού Δικαστηρίου στο Βατικανό

Θεωρείται εξαιρετικά ικανός και έμπειρος, ο ρόλος του είναι καίριος στους διορισμούς επισκόπων, αξιολογώντας τους υποψηφίους και κάνοντας συστάσεις στον Πάπα. Γεννήθηκε στο Σικάγο, είναι μέλος του Τάγματος των Αυγουστινιανών και έχει υπηρετήσει πολλά χρόνια στο Περού, ως επίσκοπος του Τσικαλάγιο. Λέγεται ότι οι εκλέκτορες αποφεύγουν να επιλέξουν Πάπα από τις ΗΠΑ λόγω της παγκόσμιας πολιτικής επιρροής της Αμερικής, ωστόσο η προσωπικότητα του Πρεβόστ θα μπορούσε να μετριάσει αυτούς τους φόβους.

Καρδινάλιος Ταρκίσιος Ισάο Κικούτσι, αρχιεπίσκοπος Τόκιο

Ο Ιάπωνας ιεραπόστολος εξελέγη ως επικεφαλής του φιλανθρωπικού σκέλους της εκκλησίας (Caritas) το 2023. Γνωρίζει τα διεθνή εκκλησιαστικά δεδομένα και, αν εκλεγεί, θεωρείται πως θα συνεχίσει το ποιμαντικό έργο του Φραγκίσκου.

Ο Κικούτσι πέρασε πολλά χρόνια δουλεύοντας στην Αφρική, ως ιεραπόστολος στην Γκάνα και βοηθώντας πρόσφυγες που προσπαθούσαν να ξεφύγουν από τη γενοκτονία της Ρουάντα το 1994. Διαδραμάτισε εξέχοντα ρόλο στην ιαπωνική εκκλησία και είναι γνωστός για την αντίθεσή του στα πυρηνικά όπλα. Οι ηγετικές του ικανότητες έχουν ήδη αναγνωριστεί.

Καρδινάλιος Μιχαΐλ Τσέρνι, επικεφαλής του Γραφείου Κοινωνικής Δικαιοσύνης του Βατικανού

Παιδί μεταναστών, γεννήθηκε στην Τσεχοσλοβακία αλλά μεγάλωσε στον Καναδά αφού οι γονείς του μετανάστευσαν εκεί το 1948. Εντάχθηκε στους Ιησουίτες το 1963. Ηγήθηκε του Ινστιτούτου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο Ελ Σαλβαδόρ και του Αφρικανικού Ιησουιτικού Δικτύου Aids, το οποίο προσφέρει υποστήριξη και φροντίδα σε όσους έχουν HIV. Στο Βατικανό, διατέλεσε σύμβουλος του Πάπα Φραγκίσκου στο μεταναστευτικό και αργότερα διορίστηκε επικεφαλής του τμήματος του Βατικανού για την προώθηση της ανθρώπινης ανάπτυξης. Εχει οργανωτικές ικανότητες και παγκόσμια εμπειρία.

Καρδινάλιος Κριστομπάλ Λόπεθ Ρομέρο, αρχιεπίσκοπος του Ραμπάτ, στο Μαρόκο

Ο Ισπανός καρδινάλιος ηγείται μιας μικρής αλλά ζωντανής εκκλησίας στο Μαρόκο, η οποία συνεργάζεται στενά με τους μετανάστες. Είναι μέλος του θρησκευτικού τάγματος των Σαλεσίων, μιας ομάδας εντός της εκκλησίας που είναι αφιερωμένη στην εκπαίδευση των νέων. Πέρασε αρκετά χρόνια στη Λατινική Αμερική, με μακρά θητεία στην Παραγουάη.

Λόγω της θητείας του στο Μαρόκο, έχει εξειδικευθεί στον διάλογο με το Ισλάμ και τονίζει τη σημασία της συνεργασίας με τους μουσουλμάνους. Υπήρξε επίσης υποστηρικτής της διαδικασίας μεταρρυθμίσεων που ξεκίνησε από τον Φραγκίσκο. Το έργο του αντικατοπτρίζει τις προτεραιότητες του διαλόγου και της αποστολής της σύγχρονης εκκλησίας.

Καρδινάλιος Ζαν-Κλοντ Ολερίτς, αρχιεπίσκοπος του Λουξεμβούργου

Είναι Ιησουίτης, όπως ήταν και ο Φραγκίσκος και έχει επαινεθεί για τον συντονισμό δύο ζωτικής σημασίας συνόδων κορυφής στο Βατικανό για τη μεταρρύθμιση της εκκλησίας. Πέρασε πολλά χρόνια στην Ιαπωνία και μιλά άπταιστα πολλές γλώσσες, συμπεριλαμβανομένων των ιαπωνικών, και θεωρείται πως θα μπορούσε να προσελκύσει ψηφοφόρους από μια σειρά χωρών. Είναι υπέρμαχος των εκκλησιαστικών μεταρρυθμίσεων, έχει εργαστεί ως στενός σύμβουλος του Φραγκίσκου και υπηρέτησε για πέντε χρόνια ως εκλεγμένος πρόεδρος ομάδας επισκόπων σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Καρδινάλιος Πέτεε Ερντό, αρχιεπίσκοπος Εστεργκομ-Βουδαπέστης

Σεβαστός γνώστης του εκκλησιαστικού δικαίου, ο Ούγγρος καρδινάλιος απολαμβάνει την υποστήριξη συντηρητικών καρδιναλίων που θα ήθελαν ο επόμενος πάπας να πάρει την εκκλησία σε διαφορετική κατεύθυνση από τον Φραγκίσκο. Θεωρείται σύμμαχος του Βίκτορ Ορμπαν, υποστηρίζει ότι η υποδοχή προσφύγων στην Ουγγαρία θα ισοδυναμούσε με εμπορία ανθρώπων, ενώ παραμένει συντηρητικός σε θέματα θρησκευτικών μεταρρυθμίσεων. Δεν θεωρείται ελκυστικός ή επικοινωνιακά χαρισματικός.