Η μάχη κατά του καρκίνου στην Ελλάδα εισέρχεται σε μια νέα, πιο οργανωμένη φάση. Στην πρόσφατη συνάντηση που διοργάνωσε ο Σύνδεσμος Φαρμακευτικών Επιχειρήσεων Ελλάδος (ΣΦΕΕ) στα Γραφεία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, αναδείχθηκε η ανάγκη για μια ολιστική προσέγγιση που θα θέτει τον ασθενή στο επίκεντρο, εναρμονίζοντας την εθνική πολιτική με το Ευρωπαϊκό Σχέδιο Καταπολέμησης του Καρκίνου.

Άδωνις Γεωργιάδης: Εθνικό Σχέδιο Δράσης στο ΕΣΠΑ και Ταμείο Καινοτομίας

Ο υπουργός Υγείας, Άδωνις Γεωργιάδης, έδωσε το στίγμα των επόμενων κινήσεων της κυβέρνησης, ανακοινώνοντας σημαντικές θεσμικές και υποδομικές παρεμβάσεις:

·         Εθνικό Σχέδιο Δράσης: Σχεδιάζεται η ένταξή του στο ΕΣΠΑ εντός του 2026, με άμεση σύσταση ομάδας εργασίας.

·         Ταμείο Καινοτομίας: Υπό συζήτηση βρίσκεται η δημιουργία ενός ειδικού ταμείου που θα προσφέρει ευελιξία στην αξιολόγηση και εισαγωγή νέων θεραπειών.

·         Ψηφιακός Μετασχηματισμός: Η λειτουργία του Εθνικού Μητρώου Νεοπλασιών και των Ψηφιακών Ογκολογικών Συμβουλίων επιτρέπει πλέον τη διεπιστημονική συνεργασία μέσω τηλεδιάσκεψης, εκσυγχρονίζοντας τη λήψη θεραπευτικών αποφάσεων.

·         Νέες Υποδομές: Η ογκολογική φροντίδα ενισχύεται με τη νέα μονάδα στο «Παπανικολάου», το Κέντρο Ακτινοθεραπείας στο «Σωτηρία» και τη νέα κλινική στη Λαμία.

Ολύμπιος Παπαδημητρίου: Η καινοτομία προσκρούει σε χαμηλούς προϋπολογισμούς

Από την πλευρά της βιομηχανίας, ο Πρόεδρος του ΣΦΕΕ, Ολύμπιος Παπαδημητρίου, υπογράμμισε το παράδοξο της ογκολογικής έρευνας: ενώ το 30% των παγκόσμιων ερευνητικών προγραμμάτων αφορά τον καρκίνο, η πρόσβαση των ασθενών σε αυτά τα φάρμακα στην Ελλάδα δυσχεραίνεται από οικονομικούς περιορισμούς.

«Η επιστημονική πρόοδος είναι αλματώδης, όμως ο χαμηλός προϋπολογισμός για το φάρμακο δημιουργεί σοβαρά εμπόδια στην έγκαιρη και ισότιμη πρόσβαση των ασθενών», τόνισε ο κ. Παπαδημητρίου.

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στους βιοδείκτες, οι οποίοι είναι απαραίτητοι για τις εξατομικευμένες θεραπείες. Παρά την ένταξή τους στην αποζημίωση, επισημάνθηκε ότι απαιτείται η επίλυση πρακτικών ζητημάτων για την πλήρη εφαρμογή τους στην καθημερινή κλινική πράξη.

Βελτίωση στους χρόνους αναμονής και πρόσβαση

Ο υφυπουργός Υγείας, Μάριος Θεμιστοκλέους, παρουσίασε ενθαρρυντικά στοιχεία για την πορεία των ασθενών στο σύστημα υγείας (patient journey):

1.      Ακτινοθεραπεία: Σημαντική μείωση του χρόνου αναμονής λόγω αναβάθμισης του εξοπλισμού.

2.      Χημειοθεραπεία & Χειρουργεία: Σταθερή ροή χωρίς καταγεγραμμένες καθυστερήσεις.

3.      Πρόληψη: Το πρόγραμμα «Προλαμβάνω» χαρακτηρίστηκε ως μια πρωτοποριακή κίνηση για τα ελληνικά δεδομένα, εστιάζοντας στην έγκαιρη διάγνωση.

Η φωνή των φορέων: Προς μια συμμετοχική διακυβέρνηση

Στο στρογγυλό τραπέζι συμμετείχε μια ευρεία γκάμα ειδικών (Καθηγητές Πανεπιστημίου, Πρόεδροι Επιστημονικών Εταιρειών και εκπρόσωποι Ασθενών), αναδεικνύοντας ότι η διαχείριση του καρκίνου δεν είναι μόνο ιατρικό, αλλά και βαθιά κοινωνικό και πολιτικό ζήτημα. Κοινή συνιστώσα όλων των τοποθετήσεων ήταν ότι η αύξηση της νοσοκομειακής φαρμακευτικής δαπάνης αντανακλά την αύξηση των ασθενών που λαμβάνουν σύγχρονες θεραπείες υψηλού κόστους, γεγονός που απαιτεί επανασχεδιασμό των κονδυλίων.

Η ετήσια αυτή συνάντηση του ΣΦΕΕ έχει πλέον καθιερωθεί ως ο «μηχανισμός ελέγχου» της προόδου, διασφαλίζοντας ότι ο διάλογος για τον καρκίνο παραμένει ζωντανός και στοχευμένος σε μετρήσιμα αποτελέσματα.

Σεραφείμ Κοτρώτσος

Η Ρωσία από “εχθρός” που ήταν, μέχρι την πτώση του Τείχους του Βερολίνου, μεταβλήθηκε σταδιακά σε εμπορικό, κυρίως, όμως, σε ενεργειακό εταίρο. Το οικονομικό θαύμα της γερμανικής οικονομίας στηρίχθηκε στην Gazprom και τις χαμηλές τιμές που εξασφάλιζε στο Βερολίνο, η γερμανική πολιτική σκηνή εκπροσωπούνταν στο διοικητικό της συμβούλιο από “απόστρατους” καγκελάριους και υπουργούς, αυτή, δε, η σχέση επεκτεινόταν και στο σύνολο της ευρωζώνης.

Η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία άλλαξε άρδην αυτό το τοπίο. Αίφνης, η Ευρώπη ανακάλυψε τον εξ ανατολών κίνδυνο. Αποτέλεσμα, αφενός του αναθεωρητισμού του Βλαντιμίρ Πούτιν, αφετέρου σωρρείας (και) δικών της λαθών- π.χ την βιαστική και χωρίς αντίληψη του νέου “στρατηγικού βάθους” επέκταση στις πρώην χώρες του ανατολικού μπλοκ, την προβολή νατοϊκής ισχύος στα δυτικά σύνορα της Ρωσίας, την αποδυνάμωση των Συμφωνιών του Μινσκ κ.ά.

Η ανατροπή με την εκλογή Τραμπ

Την ώρα, ωστόσο, που η “υπαρξιακή απειλή” από τη Μόσχα ωθούσε την Ευρώπη σε ριζική αναθεώρηση του “ευρωπαϊκού τρόπου ζωής” (για να θυμηθούμε μία έκφραση των Βρυξελλών που έγινε ακόμα και χαρτοφυλάκιο στην Κομισιόν), η εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ ανέτρεπε την φιλοσοφία δεκαετιών σχετικά με το δόγμα ασφάλειας: οι “εγγυήσεις” της Ουάσιγκτον δεν υφίστανται πιά.

Όσα ακολούθησαν είναι γνωστά: η ΕΕ έχει μείνει μόνη της να στηρίζει απολύτως τον Ζελένσκι, να εισέρχεται σε μία τρελή κούρσα εξοπλισμών (ReArm), που θα της στοιχίσει εκατοντάδες δισ. ευρώ τα επόμενα χρόνια- και θα αφυδατώσει το κοινωνικό κράτος, βαθαίνοντας τις ανισότητες-, ακόμα και να εκπαιδεύει τον πληθυσμό της (π.χ Γερμανία) στην ανάγκη των “κιτ επιβίωσης” και των πυρηνικών καταφυγίων.

Η ελληνική ψηφίδα

Εάν από την ευρύτερη ευρωπαϊκή εικόνα προσεγγίσουμε την ελληνική ψηφίδα, γίνεται αντιληπτό πως το ευρωπαϊκό πρόβλημα είναι και ελληνικό, έτι δε περαιτέρω, μάλιστα, εξαιτίας των ιστορικών ιδιαιτεροτήτων στην περιοχή μας.

Παρότι ομνύουμε στην αδιατάρρακτη στρατηγική (και αμυντική) σχέση μας με τις Ηνωμένες Πολιτείες, θα ήταν αφελές, αν όχι και επικίνδυνο, να πιστεύουμε ότι η άρση των “εγγυήσεων ασφαλείας” της Αμερικής ως προς την Ευρώπη δεν περιλαμβάνει και την Ελλάδα. Πώς η χώρα μας, δηλαδή, θα αποτελέσει εξαίρεση ως όαση προστασίας, και πώς η Ουάσιγκτον του τραμπικού αναθεωρητισμού θα σπεύσει να μας στηρίξει έναντι οιουδήποτε κινδύνου. Ακόμα περισσότερο όταν ο κίνδυνος αυτός προέρχεται από την Τουρκία.

Η συγκυρία είναι αρνητική και θα το αντιληφθούμε μόνο εάν εγκαταλείψουμε την αυτοαναφορικότητα, και την μετατροπή της εξωτερικής μας πολιτικής σε πεδίο εσωτερικής κομματικής αντιπαράθεσης.

Η Τουρκία του Ερντογάν αναγνωρίζεται ως πολύτιμος σύμμαχος στον ευρύτερο σχεδιασμό του Τραμπ, εκκινώντας από το ουκρανικό και φθάνοντας στη Μέση Ανατολή (από τη Γάζα, και τη Συρία, μέχρι το Ιράν, και φυσικά τη ανατολική Μεσόγειο). Το ΝΑΤΟ την θεωρεί βασικό του βραχίονα, η δε ΕΕ επιδιώκει διακαώς να την εντάξει στην κοινή άμυνα, και να της προσφέρει ισχυρά ανταλλάγματα γι αυτό τον σκοπό.

Η υπαρκτή απειλή

Ο συνδυασμός, λοιπόν, της υπαρκτής απειλής μίας περιφερειακής αναθεωρητικής δύναμης σαν την Τουρκία, σε ένα γεωπολιτικό περίγυρο όπου κυριαρχεί ο αναθεωρητισμός, χωρίς τις αμερικανικές “εγγυήσεις ασφαλείας” προς την ΕΕ, χωρίς την παλαιότερη ευρωπαϊκή αντίληψη για το τι εστί Τουρκία, κι ακόμα χειρότερα, με την ελαστική, πλέον, ματιά στους κανόνες Διεθνούς Δικαίου από όλους τους παραπάνω “παίκτες”, μετατρέπεται σε μία ειδική και επικίνδυνη νέα συνθήκη.

Το παράδειγμα του ουσιαστικού αφοπλισμού της “ρήτρας αμοιβαίας συνδρομής” στην ελληνογαλλική αμυντική συνεργασία (που τόσο προβλήθηκε καθ΄ ημάς) θα έπρεπε να μας είχε γίνει μάθημα σχετικά με το πόσα μπορούμε πράγματι να αναμένουμε από την αντίστοιχη σχέση με την Αμερική του Τραμπ. Αμφιβάλλω ότι έχει γίνει.

Αρκεί η “αποτρεπτική ισχύς”;- Τα νέα διλήμματα

Είναι, από την άλλη, σωστό αυτό που προβάλλει η κυβέρνηση όσον αφορά την ενίσχυση της αποτρεπτικής ισχύος της χώρας. Δίχως άλλο, η Ελλάδα των Rafale, των Belhara, και του σχεδιαζόμενου “Iron Doom”, δεν είναι η Ελλάδα του “7 προς 10”, ούτε της εποχής των μνημονίων, όταν ξεχαρβαλώθηκε η αμυντική μας μηχανή.

Ουδείς, ωστόσο, μπορεί να προβλέψει πόσο θα μεταβληθεί αυτή η υπεροπλία σε πέντε ή δέκα χρόνια από σήμερα, και σε κάθε περίπτωση η αμυντική, οικονομική, αναπτυξιακή, και κοινωνική ασφάλεια μιας χώρας δεν εδράζεται στο ότι όταν συμβεί ένας πόλεμος θα μπορέσει να ανταποκριθεί με μεγάλη επάρκεια, αλλά σε μία εδραιωμένη (στο εσωτερικό, και διεθνώς) αίσθηση ότι δεν πρόκειται να συμβεί κάτι τέτοιο. Η Ελλάδα του “ανήκομεν εις την Δύσιν” έχει πιά άλλη θεώρηση και δεν προσφέρεται για ιδεολογικές ακροβασίες, ούτε για εφησυχασμό.

Μας αναγκάζει να αποκτήσουμε το πρόταγμα του “ανήκουμε, πρωτίστως, στον εαυτό μας”, κι αυτό σημαίνει ότι το κομματικό σύστημα οφείλει να σταματήσει να αναζητά νέους εχθρούς και αντιπάλους, και να αποδέχεται πιθανούς εταίρους και συμμάχους. Είναι καιροί για γέφυρες και όχι για περισσότερα χαρακώματα.

Τούτων δοθέντων, η ανακοινωθείσα από τον πρωθυπουργό πρωτοβουλία σχετικά με το φόρουμ της Αν. Μεσογείου, που, όμως, ήρθε να προλάβει και να ενσωματώσει την γεωστρατηγική επιδίωξη των ΗΠΑ για την ευρύτερη περιοχή, είναι πολύ πιθανό να μας φέρει μπροστά σε νέες συνθήκες. Ίσως απαιτηθεί να ξανασυζητήσουμε, ακόμα και να αναθεωρήσουμε πάγιες θέσεις και δόγματα.

Οι επιλογές είναι δεδομένες: ή οχυρωνόμαστε στην τακτική της αδράνειας, όπου όλα παραπέμπονται στις καλένδες, αν και ο κόσμος γύρω μας μεταβάλλεται ραγδαία, πιθανώς σε βάρος μας, ή επιλέγουμε ρηξικέλευθους τρόπους για εθνική στρατηγική σε νέες συνθήκες. Ως προς το πρώτο, το πολιτικό μας σύστημα γνωρίζει τη συνταγή, ενίοτε την χρησιμοποιεί με μεθόδους τοξικότητας που βαθαίνουν τα χάσματα και δηλητηριάζουν το κοινωνικό σώμα. Ως προς το δεύτερο, απαιτείται σύνεση και οξυδέρκεια, κυρίως, όμως, υπέρβαση του (προ)εκλογικού χρόνου και των προσωπικών φιλοδοξιών.

Η πρόληψη ως μοχλός αλλαγής

Το πρόγραμμα «ΠΡΟΛΑΜΒΑΝΩ» αποτέλεσε το εφαλτήριο για μια βαθιά μετατόπιση στη νοοτροπία γύρω από την πρόληψη. Με πάνω από 4 εκατομμύρια πολίτες να έχουν υποβληθεί σε δωρεάν εξετάσεις και περισσότερες από 72.000 έγκαιρες διαγνώσεις, η χώρα αποδεικνύει ότι η πρόληψη μπορεί να είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια θεωρητική σύσταση. Η Αγαπηδάκη σημείωσε χαρακτηριστικά: «Με το “ΠΡΟΛΑΜΒΑΝΩ” δείξαμε ότι η πρόληψη μπορεί να μπει πραγματικά στη ζωή μας και να σώσει ζωές».

Το πρόγραμμα δεν είναι απλώς μια στατιστική επιτυχία. Είναι πολιτική πράξη, που αγγίζει άμεσα την καθημερινότητα των πολιτών και συμβάλλει στη μείωση του κόστους για το σύστημα υγείας, καθώς τα νοσήματα εντοπίζονται έγκαιρα και αντιμετωπίζονται πιο αποτελεσματικά.

Διεθνής αναγνώριση και στρατηγική θέση

Η έμφαση στην παιδική παχυσαρκία και στα χρόνια νοσήματα φέρνει ήδη αποτελέσματα, με μετρήσιμη μείωση του δείκτη μάζας σώματος στα παιδιά. Δεν είναι τυχαίο ότι ο ΟΗΕ και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας αναγνώρισαν τις επιδόσεις της Ελλάδας σε αυτούς τους τομείς. Πρόκειται για μια διεθνή επιβεβαίωση που μετατρέπει τη χώρα από «παρατηρητή» σε διαμορφωτή πολιτικών υγείας.

Αυτή η μετατόπιση έχει ιδιαίτερη βαρύτητα: μια χώρα που μέχρι χθες ακολουθούσε τις κατευθύνσεις, σήμερα εισάγει πρακτικές και προτάσεις στο διεθνές τραπέζι. Η κ. Αγαπηδάκη το περιέγραψε ως «συλλογική επιτυχία που μας κάνει όλους περήφανους», δίνοντας έμφαση στη συμμετοχή των φορέων, των επαγγελματιών υγείας αλλά και της κοινωνίας.

Νέες παρεμβάσεις με κοινωνικό αποτύπωμα

Το επόμενο βήμα είναι η εμβάθυνση της πρόληψης με στοχευμένα προγράμματα:

• Πρόληψη της νεφρικής δυσλειτουργίας.
• Αντιμετώπιση της παχυσαρκίας στους ενήλικες, με έμφαση σε άτομα με υψηλό BMI (37 και άνω).

Η διεύρυνση αυτή δείχνει τη φιλοσοφία της κυβέρνησης: η πρόληψη δεν σταματά στα παιδιά ή στους υγιείς, αλλά αγκαλιάζει όλο το φάσμα του πληθυσμού.

Η προσβασιμότητα ως προτεραιότητα

Κομβικό ρόλο παίζουν οι Κινητές Ομάδες Υγείας, που φιλοδοξούν να φτάσουν σε κάθε απομακρυσμένη ή ευάλωτη κοινότητα. Με παρουσία ήδη σε 250 σημεία και στόχο τη μείωση των ανικανοποίητων αναγκών υγείας κατά 50% έως το 2030, η πρωτοβουλία αυτή δείχνει ότι η ισότητα στην πρόσβαση αποτελεί βασικό πυλώνα της στρατηγικής.

Η τεχνολογία στην υπηρεσία της δημόσιας υγείας

Η αξιοποίηση της τεχνητής νοημοσύνης και των ψηφιακών εργαλείων δίνει μια νέα διάσταση στην πρόληψη και τη φροντίδα. Οι εφαρμογές προ-αξιολόγησης μέσω κινητού, οι εξατομικευμένες οδηγίες και το σύστημα High-scribe, που απλοποιεί τις ιατρικές επισκέψεις, συγκροτούν ένα νέο «οικοσύστημα δεδομένων υγείας». Όπως υπογράμμισε η Αγαπηδάκη, αυτό το οικοσύστημα θα στηρίξει τόσο την επιστημονική έρευνα όσο και τη χάραξη πολιτικής.

Ένα νέο αφήγημα για τη χώρα

Η παρέμβαση της Αναπληρώτριας Υπουργού στο HealthWorld δεν ήταν απλώς παρουσίαση πολιτικών δράσεων, αλλά μια απόπειρα να αρθρωθεί ένα νέο αφήγημα: η Ελλάδα της πρόληψης, της ισότιμης πρόσβασης και της ψηφιακής καινοτομίας. Μια Ελλάδα που πλέον δεν απλώς ακολουθεί τις εξελίξεις, αλλά συμμετέχει ενεργά στη διαμόρφωσή τους.

Σε μια περίοδο όπου η δημόσια υγεία αποτελεί κρίσιμο πεδίο τόσο κοινωνικής συνοχής όσο και διεθνούς αναγνώρισης, αυτή η μετάβαση από «παρατηρητής» σε «διαμορφωτή» είναι ίσως το πιο ελπιδοφόρο μήνυμα.

Του υπουργού Επικρατείας Άκη Σκέρτσου

Η βία κατά των παιδιών, όπως και η βία που εκπορεύεται από ανηλίκους, αποτελεί παγκόσμιο πρόβλημα δημόσιας υγείας που μπορεί να συμβαίνει στο σπίτι, στο σχολείο, στην κοινότητα και πλέον με ένταση στο διαδίκτυο. Και ως φαινόμενο με αδρές κοινωνικές και πολιτισμικές αναφορές δεν αντιμετωπίζεται στη ρίζα του με καταστολή, αλλά με πρόληψη και ενδυνάμωση του ευάλωτου.

Η Ελλάδα, τα τελευταία χρόνια και κυρίως από το 2019, υλοποιεί ευρύ αριθμό πολιτικών έναντι όλων των μορφών βίας, που διαπνέονται από σύγχρονες αντιλήψεις για την πρόληψη, την προστασία των ανηλίκων, την υποστήριξη των θυμάτων, αλλά και την αποκατάσταση και την κοινωνική επανένταξη ανηλίκων παραβατών. Δίνουμε έμφαση στην αξιοποίηση σύγχρονων μέσων, όπως τα τεχνολογικά εργαλεία (πλατφόρμα Stop Bullying, Safe Youth, τώρα πια και το Kids Wallet). Η χώρα μας διαθέτει ένα θεσμικό πλαίσιο που ακολουθεί τις διεθνώς παραδεδεγμένες γενικές αρχές και διαδικασίες της ποινικής δικαιοσύνης ανηλίκων. 

Γιατί λοιπόν χρειάστηκε να εκπονηθεί Εθνική Στρατηγική όταν μάλιστα τα στοιχεία της Interpol, της Europol και Eurostat δείχνουν ότι η Ελλάδα δεν είναι μια δυστοπία βίας αλλά βρίσκεται στο μέσο όρο της Ευρώπης ως προς τις παραβατικές συμπεριφορές των νέων;

Τα τελευταία χρόνια παρατηρούμε σημαντικές  ποσοτικές και  ποιοτικές αλλαγές στην εξέλιξη του φαινομένου με βάση τα στοιχεία της της ΕΛΑΣ. Πολλαπλά περιστατικά νεανικής βίας -βίας κατά των παιδιών και παραβατικότητας ανηλίκων- που απαιτούν να εγκύψουμε πιο προσεκτικά στο πρόβλημα. Υπάρχει όντως έξαρση του φαινομένου ή μήπως μεγαλύτερη καταγραφή άρα και ορατότητα τόσο της βίας κατά των παιδιών όσο και της παραβατικότητας ανηλίκων; Σε κάθε περίπτωση έπρεπε να μελετήσουμε προσεκτικά τα νέα δεδομένα και να δούμε τι μπορούμε να βελτιώσουμε στις υλοποιούμενες πολιτικές, ποια πρόσθετα μέτρα μπορούμε να λάβουμε ως Πολιτεία για να το αντιμετωπίσουμε. 

Πέρυσι ο Πρωθυπουργός ανέθεσε σε μια Επιτροπή υψηλού κύρους, σε ακαδημαϊκούς δασκάλους και ερευνητές από ένα ευρύ διεπιστημονικό πεδίο ειδικοτήτων να μελετήσουν όλα τα φαινόμενα που αφορούν τη βία και την παραβατικότητα ανηλίκων. Να συγκρίνουν τι κάνει η Ελλάδα με όσα γίνονται σε άλλες χώρες, να αναδείξει και άλλες πρακτικές, να μελετήσει δεδομένα  και να προτείνει στην κυβέρνηση έναν συγκεκριμένο οδικό χάρτη για το πως μπορούμε να αντιμετωπίσουμε αυτό το πολύ σύνθετο φαινόμενο. 

Η Επιτροπή μέτρησε και αξιολόγησε τις 138 πολιτικές που ήδη εφαρμόζουμε από το 2019 έως σήμερα και έκρινε ότι υπάρχει ένα ικανοποιητικό πλαίσιο πολιτικών από την Πολιτεία, το οποίο όμως μπορεί να γίνει καλύτερο. Διατύπωσε συγκεκριμένες προτάσεις για τη βελτίωση των εφαρμοζόμενων δημόσιων πολιτικών και ταυτόχρονα κατέληξε σε 29 νέες προτάσεις πολιτικής, εκ των οποίων 7 είναι εμβληματικές και 5 οριζόντιες καθώς και 69 μέτρα που θα εφαρμόσει η κυβέρνηση με τη συνδρομή των αρμόδιων υπουργείων. 

Η Στρατηγική έχει την εξής καινοτομία: συνδυάζει την μελέτη της βίας με αυτήν της παραβατικότητας, καθώς  αποτελούν συγκοινωνούντα δοχεία. Πολλές έρευνες επιβεβαιώνουν ότι παιδιά που βιώνουν ή γίνονται μάρτυρες βίας – σωματικής, συναισθηματικής ή σεξουαλικής- διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να εμπλακούν σε παραβατική συμπεριφορά, χαμηλής ή και βαριάς ποινικής απαξίας είτε ως παιδιά είτε αργότερα  ως ενήλικες. 

Οι προτεινόμενες από την Επιτροπή παρεμβάσεις -όπως άλλωστε και οι πολιτικές που ήδη υλοποιεί η κυβέρνηση – έχουν ως βασική αρχή τη μέριμνα για την προστασία και την ευημερία των παιδιών. Δεν αποτελούν θέσφατα αλλά διεπιστημονικές προσεγγίσεις που καταδεικνύουν την ανάγκη για ευρεία κοινωνικο-πολιτική συνεννόηση και συνεργασία απέναντι στο πολυπαραγοντικό φαινόμενο της βίας. 

Η Εθνική Στρατηγική ήδη έχει αναρτηθεί στην ιστοσελίδα government.gov.gr και  στις ιστοσελίδες των 10 υπουργείων που εμπλέκονται στο σχεδιασμό και την υλοποίηση των πολιτικών γυρω απο τη βία και την παραβατικότητα ανηλίκων.  

Χρειάζεται ως κοινωνία να σταθούμε συντεταγμένα απέναντι στη βία και να δίνουμε το καλό παράδειγμα στα παιδιά. Τα παιδιά δεν θα μπορέσουν να μάθουν ούτε να εκπαιδευτούν αν δεν πάρουν θετικά παραδείγματα και υποδείγματα από τους ενηλίκους. Πίσω από κάθε νέο που σηκώνει ένα όπλο, πίσω από κάθε νέο που ξεσπά, πίσω από κάθε σωματική ή λεκτική βία, πίσω από κάθε νέο που εντάσσεται σε μία συμμορία υπάρχει συνήθως ένα τραύμα, υπάρχει μία ιστορία πόνου ή παραμέλησης, ένα έλλειμμα φροντίδας, αιτίες που χρειάζεται όλοι να κατανοήσουμε. Εμείς θέλουμε να είμαστε ένα κράτος φροντίδας, ένα κράτος που νοιάζεται να ενδυναμώσει τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς προκειμένου να κατανοήσουν αυτά τα σύνθετα κοινωνικά ζητήματα καλύτερα, να τα ερμηνεύσουν  και να έχουν εργαλεία στα χέρια τους για να μπορέσουν να τα διαχειριστούν. Όλοι μαζί λοιπόν δίπλα στα παιδιά, δίπλα στις οικογένειες, δίπλα στους εκπαιδευτικούς, μαζί με την επιστήμη, μαζί με την πολιτεία σε ένα πνεύμα κατανόησης, προφανώς ελευθερίας αλλά και ασφάλειας για να μπορέσουμε να έχουμε τις κατάλληλες απαντήσεις. 

Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να συμβάλλουμε στη μείωση της νεανικής παραβατικότητας και θα δημιουργήσουμε ασφαλέστερα περιβάλλοντα για τις μελλοντικές γενιές. Τους το οφείλουμε.

Το πλήρες κείμενο της δήλωσης της προέδρου του Κινήματος Αλλαγής έχει ως εξής:
«Η Ελλάδα αντιμετωπίζει σήμερα έμπρακτη αμφισβήτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της από την Τουρκία.
Η κυβέρνηση έχει εθνικό χρέος να την αποτρέψει. Με αποφασιστικότητα και αποτελεσματικότητα ώστε να μην δημιουργηθούν τετελεσμένα σε βάρος της χώρας μας με την παραμονή του Oruc Reis στις ελληνικές θαλάσσιες ζώνες», επισημαίνει επίσης και συνεχίζει:
«Όπως έχουμε τονίσει η ξεκάθαρη και σταθερή ελληνική στάση μπορεί να εξασφαλίσει τον πιο ενεργό ρόλο της ΕΕ και να μην επιτρέψει τη συνέχιση της αδράνειας του ΝΑΤΟ. Οι κυρώσεις έπρεπε να έχουν ήδη αποφασιστεί. Το ΝΑΤΟ να μην παριστάνει τον Πόντιο Πιλάτο, να σταματήσει την πολιτική των ίσων αποστάσεων. Δεν μπορεί να κάνει πως δεν καταλαβαίνει ότι ένα κράτος-μέλος υφίσταται προσβολή των κυριαρχικών του δικαιωμάτων από άλλο μέλος της συμμαχίας.
Όμως τούτη την ώρα», καταλήγει η δήλωση της Φ. Γεννηματά, «που διακυβεύονται θεμελιώδη συμφέροντα και δικαιώματα της χώρας, η κυβέρνηση της ΝΔ, δείχνει να μην έχει ολοκληρωμένη εθνική στρατηγική. Οι επιλογές της αναιρούν η μια την άλλη, η πολιτική της διακρίνεται από αστάθεια και αντιφάσεις.
Σε αυτά τα κρίσιμα εθνικά θέματα απαιτείται εθνική γραμμή και αρραγές εσωτερικό μέτωπο που έπρεπε από καιρό να έχει διαμορφωθεί, όπως επίμονα έχουμε υποδείξει».