Το δική της εκδοχή για το τι συνέβη στο μικρό διαμέρισμα των Κάτω Πατησίων το απόγευμα του Σαββάτου, 26 Ιουλίου, έδωσε στον ανακριτή η 32χρονη γυναίκα από την Αλγερία, αλλά δεν κατάφερε να τον πείσει ότι δεν ευθύνεται για τον θάνατο της τρίχρονης Τζένα.

«Την είχα βάλει στο μπάνιο και μου ζήτησε νερό. Την ώρα που είχα πάει για να της φέρω, άκουσα έναν γδούπο, σαν να είχε πέσει. Γύρισα γρήγορα πίσω και την είδα πεσμένη στο πάτωμα και με σπασμούς. Την πήρα αγκαλιά και προσπάθησα να τη συνεφέρω και επανήλθε λίγα λεπτά αργότερα», περιέγραψε με τη βοήθεια διερμηνέα, καθώς δεν μιλά ελληνικά.

Ο βασικός υπερασπιστικός της ισχυρισμός, σύμφωνα με πληροφορίες κι από το protothema και το ΑΠΕ- ΜΠΕ, ήταν πως το παιδί ήταν αδύναμο εκείνη την ημέρα, έπεσε και ξανάπεσε στο μπάνιο.

Η ίδια ισχυρίστηκε ότι «ξαναμπήκαμε στο μπάνιο και χτύπησε για δεύτερη φορά. Έχασε τις αισθήσεις της και όσο και αν προσπάθησα δεν επανερχόταν. Θεώρησα ότι η Τζένα ήταν νεκρή. Πανικοβλήθηκα, φοβήθηκα. Εκείνη την ώρα αυτό που σκέφτηκα ήταν να πάω στη θάλασσα. Ήταν λάθος μου και το έχω μετανιώσει αλλά ήταν ήδη νεκρή».

Ωστόσο, σύμφωνα με την ιατροδικαστική έκθεση η αιτία θανάτου του παιδιού ήταν ο πνιγμός, γεγονός που σημαίνει πως η Τζένα, αν και σε άσχημη κατάσταση, ήταν εν ζωή, όταν έφτασαν στην παραλία Έδεμ του Π. Φαλήρου:

«Έφτασα στο Φάληρο με τραμ, ψώνισα στο περίπτερο και μετά πήγαμε στην παραλία. Έπαιξαν τα παιδιά στην παιδική χαρά και στην συνέχεια επιστρέφοντας και πάλι στην παραλία μπήκα στη θάλασσα και άφησα την Τζένα. Δεν άντεξα να γυρίσω πίσω να κοιτάξω το παιδί»,

Η 32χρονη αντιμετωπίζει τις κατηγορίες της ανθρωποκτονίας από πρόθεση και της ενδοοικογενειακής επικίνδυνης σωματικής βλάβης σε βάρος της 3χρονης κόρης της Τζένα.

Τα δύο μεγαλύτερα παιδιά της 32χρονης Αλγερινής φιλοξενούνται προσωρινά στο νοσοκομείο Παίδων Αγία Σοφία, ενώ οι αρμόδιες υπηρεσίες είναι σε συνεργασία με δομές του υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, έτσι ώστε είτε να μεταφερθούν σε ίδρυμα είτε να ανατεθούν σε ανάδοχη οικογένεια. Τα παιδιά, που δεν μιλούν ελληνικά, δείχνουν προς το παρόν ήρεμα, όμως η μητέρα τους δια της συνηγόρου της, Εβίτας Βαρελά, ζήτησε ν’ ανατεθούν στην οικογένειά της.

Αρχικά εξετάστηκε το ενδεχόμενο ατυχήματος, ωστόσο, σύμφωνα με τις τελευταίες ενδείξεις, οι Αρχές πλέον στρέφονται σοβαρά στο σενάριο εγκληματικής ενέργειας.

Η ιατροδικαστική εξέταση κατέγραψε ευρήματα που δεν αφήνουν περιθώριο αμφιβολίας: κακώσεις και τραύματα στο κορμί του παιδιού, τα οποία δεν συνάδουν με πνιγμό ή παιχνίδι που εξελίχθηκε σε τραγωδία. Ο θάνατος φαίνεται να έχει προέλθει από βίαιη ενέργεια, πριν το σώμα βρεθεί στο νερό.

Το Τμήμα Ανθρωποκτονιών έχει αναλάβει πλήρως την υπόθεση, με τη διερεύνηση να επικεντρώνεται σε κάθε πιθανό σενάριο: παραμέληση, κακοποίηση, δολοφονία. Οι αστυνομικοί χτενίζουν την παραλιακή, αναλύουν βίντεο από κάμερες ασφαλείας και διασταυρώνουν μαρτυρίες και σήματα για εξαφανισμένα παιδιά.

Ποια ήταν η μικρή;

Το πιο εφιαλτικό ερώτημα μένει ακόμη αναπάντητο: ποια ήταν η μικρή; Μέχρι τώρα, κανείς δεν την έχει δηλώσει αγνοούμενη. Καμία οικογένεια δεν την αναζητά. Οι Αρχές φοβούνται ότι το παιδί δεν είχε δηλωθεί ποτέ ή μεταφέρθηκε εσκεμμένα στο σημείο, μακριά από τον τόπο του εγκλήματος.

Το Λιμενικό Σώμα απευθύνει επείγουσα έκκληση σε οποιονδήποτε έχει έστω και την παραμικρή πληροφορία για την ταυτότητα του παιδιού ή για ύποπτη δραστηριότητα στην ευρύτερη περιοχή.

Μαρτυρίες και σκοτεινά ερωτήματα

Ο άνθρωπος που βρήκε τη μικρή μίλησε με φωνή που έσπαγε από τη συγκίνηση:«Δεν ήθελες να το πιστέψεις… Ήταν παιδί. Ένα μωρό. Δεν φαινόταν να ήταν ώρα στο νερό…»

Το γεγονός ότι το κορμί βρέθηκε σε τόσο μικρή απόσταση από την ακτή ενισχύει το ενδεχόμενο ότι ο δράστης το άφησε εκεί ελάχιστα λεπτά ή ώρες πριν.

Η ΕΛ.ΑΣ. εξετάζει ακόμη αν η μικρή μπορεί να ήταν θύμα εμπορίας ανθρώπων, εγκατάλειψης ή ακόμη και κακοποιητικής οικογενειακής σχέσης. Οι επόμενες ώρες θεωρούνται κρίσιμες για την ταυτοποίηση και την εξιχνίαση της υπόθεσης.

Είναι ένα χτύπημα εναντίον του Οργανισμού Συλλογικής Διαχείρισης Πνευματικών Δικαιωμάτων έργων μουσικής ΕΔΕΜ. Ο Σταύρος Ξαρχάκος γνωστοποίησε την απόφασή του με επιστολή του, χθες, προς τους δημιουργούς του 450 ΑΣΜΑ, ΜΕΤΡΟΝ. ΣΩΜΣΕ, ΥΠΕΡΒΑΣΗ, ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ.

Ιδού τι τους έγραψε:

Στις 10 Ιανουαρίου 2020 είχα απευθύνει έκκληση προς το σύνολο των δημιουργών αλλά κυρίως προς εκείνους που ηγούνται των σωματείων συνθετών και στιχουργών και της αυτοδιαχείρισης όπου μεταξύ άλλων ανέφερα:

«Εάν οι εκπρόσωποι των σωματείων, όλων των σωματείων, νοιάζονται πραγματικά για το συμφέρον των δημιουργών που εκπροσωπούν θα έπρεπε όχι σήμερα ΑΛΛΑ ΧΘΕΣ να έχουν κάτσει ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ σε ένα τραπέζι ΠΟΥ ΘΑ ΤΟΥΣ ΣΥΜΠΕΡΙΛΑΒΕΙ ΟΛΟΥΣ (δημιουργούς και εκδότες, Έλληνες και ξένους) και να σχεδιάσουν από μηδενική βάση:

1. Τη δημιουργία ενός οργανισμού με μια Γενική Συνέλευση, ένα Εποπτικό και ένα Διοικητικό συμβούλιο εκλεγμένο από εμάς.
2. Τη συγκέντρωση στον οργανισμό αυτό όποιων χρήσιμων περιουσιακών ή άλλων στοιχείων και άξιων ανθρώπινων πόρων διαθέτουν σήμερα η ΕΥΕΔ και η Αυτοδιαχείριση.
3. Την επιλογή των καλύτερων επαγγελματιών που διαθέτει η αγορά για να διοικήσουν τον οργανισμό μας.
4. Τη χρηματοδότηση από τα δικαιώματά μας της ανάπτυξης αυτού του οργανισμού.
5. Τη στήριξη της πολιτείας στο εγχείρημα.
   Απευθύνω έκκληση προς τους δημιουργούς και ιδίως τους εκπροσώπους των σωματείων των δημιουργών να συνεργασθούν από κοινού για τη δημιουργία Ενιαίου Οργανισμού παραμερίζοντας τις όποιες προσωπικές πικρίες, ανασφάλειες, εγωισμούς και επιδιώξεις.»

Όλους αυτούς τους μήνες που πέρασαν δυστυχώς δεν έγινε καμία ουσιαστική πρόοδος προς αυτήν την κατεύθυνση. Μου ειπώθηκε ότι πρώτα θα έπρεπε να συσταθεί η ΕΔΕΜ και μετά θα ακολουθούσε η προσπάθεια συγχώνευσης με την Αυτοδιαχείριση. Αν και δεν κατάλαβα τι θα εξυπηρετούσε αυτό, εμπιστεύθηκα τα σωματεία και περίμενα μαζί με όλους τους δημιουργούς τη δημιουργία της ΕΔΕΜ. Όμως αν και έχει χορηγηθεί άδεια στην ΕΔΕΜ από τον περασμένο Φεβρουάριο, διαπιστώνω ότι καμία προσπάθεια δεν έχει γίνει για τη δημιουργία ενιαίου οργανισμού, από όσους διοικούν τα σωματεία των δημιουργών και την ΕΔΕΜ. Είναι άραγε τόσο σημαντικές οι καρέκλες της εξουσίας;

Με λύπη μου βλέπω δε να έχουν ενεργό ρόλο στην ΕΔΕΜ και πρόσωπα που την εποχή της παντοδυναμίας της ΑΕΠΙ ήταν εγκάθετοι του Ξανθόπουλου και με λοιδορούσαν για τον αγώνα μου (από το 1997) για την εξυγίανση της ΑΕΠΙ! Αισθάνομαι πλήρως ματαιωμένος, όλες μου οι προσπάθειες και οι αγώνες για τη βελτίωση της συλλογικής διαχείρισης των δικαιωμάτων των συνθετών και στιχουργών φαίνεται ότι απέτυχαν, όπως απέτυχε και η «γέφυρα» της ΕΥΕΔ που έγινε χάρη στην προηγούμενη κυβέρνηση και προσωρινά λειτούργησε. Εν τω μεταξύ η κοινότητα των δημιουργών κυλά προς την εξαθλίωση χάνοντας δεκάδες εκατομμύρια ευρώ.

Δεδομένης λοιπόν αυτής της απαράδεκτης κατάστασης δηλώνω ότι δεν θα συμμετέχω στην ΕΔΕΜ.
Ελπίζω ότι σ’ ένα εύλογο χρονικό διάστημα θα συσταθεί ένας ενιαίος οργανισμός συλλογικής διαχείρισης Ελλήνων και αλλοδαπών συνθετών και στιχουργών

Πηγή: e-tetradio.gr