Την ίδια στιγμή, σκιαγραφεί το πολιτικό διακύβευμα της επόμενης περιόδου για τον ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, υπογραμμίζοντας την ανάγκη συγκρότησης ενός ισχυρού προοδευτικού πόλου με καθαρή εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης, ικανή να μετατρέψει τη διάχυτη κοινωνική δυσαρέσκεια σε πλειοψηφικό ρεύμα πολιτικής αλλαγής.

Συνέντευξη

Χρόνης Διαμαντόπουλος

–Κυρία Δούρου, η κυβέρνηση αναμένεται να φέρει σύντομα στη Βουλή νομοθετική πρόβλεψη για ειδική τριεδρική Περιφέρειας Απόδημου Ελληνισμού και επαναφορά των εδρών Επικρατείας στις 12. Θα υπάρξουν ενστάσεις από τον ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ;

Δεν είναι η πρώτη φορά που η δεξιά κυβέρνηση χρησιμοποιεί την ψήφο των αποδήμων ως αντιπερισπασμό προκειμένου ο δημόσιος διάλογος να πάψει να επικεντρώνεται στα θέματα που την… ενοχλούν γιατί προκαλούν τη δικαιολογημένη δυσαρέσκεια των πολιτών.

Εννοώ την εξοντωτική ακρίβεια, την αισχροκέρδεια, την οργή των αγροτών γιατί τους εξοντώνει, την απόγνωση των πολιτών μπροστά στην κατάρρευση των δημόσιων νοσοκομείων που προκαλούν οι πολιτικές της.

Ξεχνά λοιπόν ο κ. πρωθυπουργός ότι κυβερνά από το 2019  και ότι ο ίδιος οργάνωσε με το νόμο Θεοδωρικάκου την ψήφο των αποδήμων; Ξεχνά ότι αναγνώρισε τα προβλήματα του δικού του νόμου, με την τροπολογία Βορίδη το 2021; Ξεχνά την “προσβλητική για τη δημοκρατία” όπως την είχε χαρακτηρίσει ο Σ. Φάμελλος, αλλαγή της τελευταίας στιγμής, το 2024 για την επέκταση της επιστολικής ψήφου της υπουργού Κεραμέως που τορπίλισε κάθε προσπάθεια συνεννόησης;  Ξεχνά τα τα κρίσιμα συνταγματικά ζητήματα που τίθενται; Ξεχνά τις σοβαρές πολιτικές επιφυλάξεις που έχουν διατυπωθεί; Τίποτε δεν ξεχνά ο κ. πρωθυπουργός. Αντιθέτως. Γνωρίζει καλά. Λειτουργεί, όπως πάντα επικοινωνιακά και παρελκυστικά, για ψηφοθηρικούς λόγους. Το Σύνταγμα για θέματα όπως η ψήφος των αποδήμων ζητά συναινέσεις. Ο κ. Μητσοτάκης ζητά ψήφους…

–Είστε τομεάρχης Εξωτερικών του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ. Θα ήθελα να σας ρωτήσω ποια θα έπρεπε να είναι η στάση της κυβέρνησης στο δυστοπικό διεθνές περιβάλλον και σε διεθνή ζητήματα όπως αυτό της Γροιλανδίας και της Βενεζουέλας;

Σίγουρα όχι η στάση της σημερινής δεξιάς κυβέρνησης που συνιστά απειλή για τα εθνικά συμφέροντα της χώρας. Η δήλωση αμφισβήτησης του διεθνούς δικαίου από τον κ. Μητσοτάκη σχετικά με την παράνομη απαγωγή Μαδούρο από την αμερικανική κυβέρνηση, όσο κι αν έγινε προσπάθεια από την κυβέρνηση να μαζευτεί, εμφανίζοντας μάλιστα τον κ. πρωθυπουργό να μην ξέρει τι λέει, δημιουργεί εξαιρετικά αρνητικό προηγούμενο. Κυρίως έναντι της Τουρκίας που δεν κάνει βήμα πίσω από το αναθεωρητικό αφήγημα της Γαλάζιας Πατρίδας.

Εσχάτως στη Βουλή ο κ. Γεραπετρίτης, άλλαξε τακτική και κυριολεκτικά το… τερμάτισε. Στην έντονη κριτική μου, απάντησε ότι η δήλωση του ΠΘ συνιστά… προωθημένη θέση. Πράγματι είναι προωθημένη στην κλίμακα επικινδυνότητας μιας εξωτερικής πολιτικής χωρίς έρμα, χωρίς καθαρή, συνεκτική εθνική στρατηγική. Που υποτιμά την επικινδυνότητα των αμερικανικών απειλών σε βάρος πχ της Γροιλανδίας. Απειλών που μόνο συγκυριακές δεν είναι.

Η στρατηγική αυτονομία, έναντι ΗΠΑ και ΝΑΤΟ είναι η sine qua non προϋπόθεση για να υπάρξει η Ευρώπη ως ισχυρός, αυτόνομος πόλος ειρήνης, δημοκρατίας και ευημερίας

80 χρόνια μετά από το τέλος του Β ΠΠ και την ήττα του φασισμού, κλείνουν το κεφάλαιο του διεθνούς δικαίου, του καταφυγίου των λαών κι ανοίγουν εκείνο της πρωτοκαθεδρίας του πολέμου και των εκβιασμών των ισχυρών, της κανονικοποίησης της ακροδεξιάς ρητορικής στις διεθνείς σχέσεις.

Απέναντι στα νέα, ζοφερά δεδομένα, η δεξιά κυβέρνηση της χώρας μας με την πολιτική του δεδομένου, προβλέψιμου και πλέον δουλικού συμμάχου, επιχειρεί ασκήσεις ισορροπίας που απειλούν την κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας πλήττοντας το διεθνές δίκαιο και την καλή γειτονία.

–Θα μπορούσε η Ελλάδα στο πλαίσιο της Ε.Ε. να αντιδράσει, όπως πρότεινε η κα Διαμαντοπούλου δηλαδή να εφαρμοστεί η πολιτική του «μπαζούκα» και να υπάρξουν αντίποινα με διακοπή της συμφωνίας για αγορά αμερικανικού LNG και ακύρωση της συμφωνίας για αγορά αμερικανικών οπλικών συστημάτων από τις ευρωπαϊκές χώρες;

Η στρατηγική αυτονομία, σε πολιτικό, οικονομικό, βιομηχανικό, ενεργειακό, στρατιωτικό επίπεδο, έναντι των ΗΠΑ και του NATO, πάγια θέση της Ευρωπαϊκής Αριστεράς και του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, είναι η sine qua non προϋπόθεση για να υπάρξει η Ευρώπη ως ισχυρός, αυτόνομος πόλος ειρήνης, δημοκρατίας και ευημερίας σε ένα περίπλοκο, επικίνδυνο, απρόβλεπτο περιβάλλον όπου κυριαρχούν τα καθεστώτα των strongmen.

Επιβάλλει ζυγισμένες κινήσεις στο πλαίσιο ολιστικής προσέγγισης χωρίς επικοινωνιακά πυροτεχνήματα. Η ΕΕ επείγει να αλλάξει πλεύση ειδικά μάλιστα απέναντι στις πιέσεις των ΗΠΑ που με τις νεοαποικιοκρατικές και νεο-ιμπεριαλιστικές πολιτικές τους διεκδικούν πρόσβαση σε πλουτοπαραγωγικές πηγές από τη Βενεζουέλα ως τη Γροιλανδία και τη Μέση Ανατολή, περιφρονώντας τον ΟΗΕ, την πολυμερή διπλωματία, τον σεβασμό του διεθνούς δικαίου και των συνόρων, την ειρηνική επίλυση των διαφορών.

Ανήκω στην κατηγορία εκείνων που βάζουμε την πολιτική δέσμευση πάνω από το προσωπικό όφελος

Επείγει να απαντήσει στο επίκαιρο ερώτημα που έθετε ο Ζακ Ντελόρ, τον Οκτώβριο του 1993 : “έχουμε τις ανθρώπινες, ηθικές, οικονομικές, κοινωνικές δυνάμεις για να επιλέξουμε την επιβίωση και όχι την παρακμή;” Η απάντηση θα κρίνει αν η ΕΕ επιβιώσει με όρους αυτόνομου πόλου ειρήνης ή εκφυλιστεί σε ήσσονος σημασίας παράγοντα, παρακολούθημα των ΗΠΑ, βαρίδι για τους πολίτες της.

–Εσείς θα προσχωρήσετε στο κόμμα του κ. Τσίπρα, εάν αυτό αποφασίσει στα συλλογικά του όργανα ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ;

Πιστεύετε αλήθεια ότι οι συμπολίτες μας, από τον Έβρο ως το Αιγάλεω που έντρομοι κάθε μήνα διαπιστώνουν ότι ο μισθός τους δεν φθάνει ούτε για τα βασικά, ότι τα νοικοκυριά που συνθλίβονται από την αισχροκέρδεια και την ακρίβεια, ότι οι αγρότες κι οι κτηνοτρόφοι που βλέπουν τις ζωές τους να καταστρέφονται, νοιάζονται για το αν η Χ βουλεύτρια ή ο Ψ βουλευτής πάνε από το ένα κόμμα στο άλλο, κρατώντας αγκαζέ την πολύτιμη για τους ίδιους κι όχι για τους πολίτες που τους εξέλεξαν, έδρα τους;

Προσωπικά παραιτήθηκα την άνοιξη του 2014 από τη βουλευτική έδρα, για να δώσω τη μάχη της Περιφέρειας Αττικής. Ανήκω στην κατηγορία εκείνων που βάζουμε την πολιτική δέσμευση πάνω από το προσωπικό όφελος. Το κρίσιμο λοιπόν είναι να δουλέψουμε όλοι, κόμματα, κινήσεις, πρόσωπα, για την ανάπτυξη μιας προοδευτικής δυναμικής στη βάση αξιόπιστης εναλλακτικής πρότασης διακυβέρνησης.

Ας αναλάβει κάθε κόμμα του προοδευτικού χώρου την ευθύνη του όχι απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ αλλά απέναντι στην κοινωνία, στους συμπολίτες μας, στο μέλλον των νέων μας

Μετασχηματίζοντας, με διάλογο και προγραμματικές συγκλίσεις, την υπαρκτή δυσαρέσκεια της κοινωνίας σε πολιτική πλειοψηφία για ελπίδα αλλαγής. Βάζοντας τέλος σε δύο θητείες δεξιών κυβερνήσεων που έκαναν τους πλούσιους, πλουσιότερους, τους ισχυρούς, ισχυρότερους, αποδυναμώνοντας την πατρίδα μας. Σε αυτήν την κατεύθυνση, του ισχυρού προοδευτικού πόλου, κινείται συστηματικά ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.

–Το «προοδευτικό μέτωπο» πως μπορεί να γίνει πράξη, όταν όλες οι πολιτικές δυνάμεις που το εκφράζουν βλέπουν προς το εσωτερικό τους;

Αν οι ηγεσίες των κομμάτων του προοδευτικού χώρου το κάνουν όπως το 2023, όταν είπαν “όχι” στην απλή αναλογική του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, τότε θα δώσουν ξανά το πράσινο φως στη Δεξιά. Θα έχουν βάλει ξανά τα μικροσυμφέροντα τους πάνω από τις ανάγκες των συμπολιτών μας για ισχυρό ΕΣΥ, ισχυρή δημόσια παιδεία, αξιόπιστες υποδομές.

Δεν είναι μόνο πρόωρη η εκτίμηση γνώμης για κόμματα ή κινήματα που προς το παρόν δεν υφίστανται. Είναι κι επικίνδυνη

Πάνω από ένα νέο υπόδειγμα βιώσιμης ανάπτυξης  που θα απαντά στις σύγχρονες προκλήσεις, από τη Τεχνητή Νοημοσύνη ως την κλιματική κρίση. Και όχι μόνο αυτό. Θα έχουν επιτρέψει να συνεχιστεί ο κατακερματισμός του χώρου, η εσωστρέφειά του, υπονομεύοντας για χρόνια κάθε προοπτική αλλαγής. Ας αναλάβει λοιπόν κάθε κόμμα του προοδευτικού χώρου την ευθύνη του όχι απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ αλλά απέναντι στην κοινωνία, στους συμπολίτες μας, στο μέλλον των νέων μας.

–Το «κόμμα Καρυστιανού» πόσο θα επηρεάσει το σύστημα των κομμάτων; Πιστεύετε ότι θα φέρει αναδιάταξη

Για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, πέρα από κάποιες δηλώσεις που διχάζουν, παραπέμποντας σε ένα σκοτεινό παρελθόν, πέρα από κάποιο “περιβάλλον” προσώπων που πλασάρονται ως το νέο δήθεν υπεράνω της πολιτικής, ενώ είναι ένα αναπαλαιωμένο επικίνδυνο χθες, αυτό που παρακολουθούμε είναι ένα γαϊτανάκι δημοσκοπήσεων που μετρούν … ανύπαρκτα κόμματα! Παγκόσμια πρωτοτυπία…

Δεν είναι όμως μόνο πρόωρη η εκτίμηση γνώμης για κόμματα ή κινήματα που προς το παρόν δεν υφίστανται. Είναι κι επικίνδυνη. Διότι έτσι αγνοείται το σημαντικό. Δηλαδή η σοβαρή δημόσια συζήτηση, που για ευνόητους λόγους αποφεύγει η κυβέρνηση, σχετικά με το τι Ελλάδα θέλουμε και όχι για το πως θα αλλάξει απλά η σειρά των κομμάτων στις εκλογές.

Δεν είναι η πρώτη φορά που η δεξιά κυβέρνηση χρησιμοποιεί την ψήφο των αποδήμων ως αντιπερισπασμό προκειμένου ο δημόσιος διάλογος να πάψει να επικεντρώνεται στα θέματα που την… ενοχλούν

Το κρίσιμο είναι να αλλάξουν οι πολιτικές. Αυτό ζητούν οι πολίτες. Να αντιμετωπίσουμε δομικά την ακρίβεια και την αισχροκέρδεια. Να αντιμετωπίσουμε σοβαρά το δημογραφικό, το brain drain.  Να καταπολεμήσουμε τις ανισότητες που βαθαίνουν και πολλαπλασιάζονται σε όλα τα επίπεδα. Αντιμετωπίσουμε την ανασφάλεια, τις γυναικοκτονίες. Να αποκτήσουμε σύγχρονο, ισχυρό ΕΣΥ, δημόσια παιδεία, πρωτογενή τομέα με σεβασμό στους παραγωγούς, το περιβάλλον. Ενεργητική, πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, όπως την περίοδο 15 – 19. Να δουλέψουμε για το “αύριο” που αξίζουν τα παιδιά μας. Χωρίς εγκλήματα όπως τα Τέμπη, χωρίς σκάνδαλα ΟΠΕΚΕΠΕ ή «σκόιλ ελικικού», χωρίς παρακολουθήσεις υπουργών και επικεφαλής των Ενόπλων Δυνάμεων, χωρίς λίστες Πέτσα, χωρίς, χωρίς, χωρίς…

Εμείς προτείνουμε μια δημόσια συζήτηση, με αντιπαράθεση προγραμμάτων, συγκεκριμένων προτάσεων για όλα τα καίρια. Μαζί με τους πολίτες επεξεργαζόμαστε λύσεις και προτάσεις με προοδευτικό πρόσημο για βιώσιμη ανάπτυξη με δικαιοσύνη. Για να γυρίσει ο τόπος σελίδα. Έτσι αντιλαμβανόμαστε την ευθύνη μας απέναντι στην κοινωνία.

Η ίδια χαρακτηρίζει “θλιβερή και εξοργιστική” τη στάση της κυβέρνησης σε ό,τι αφορά στο
καλώδιο ηλεκτρικής σύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου: “Επέλεξε να έλθει σε σύγκρουση με τη
Λευκωσία, επιρρίπτοντας τις ευθύνες του βαλτώματος στην κυπριακή πλευρά. Και μάλιστα,
την ώρα που απαιτείται ο συντονισμός Ελλάδας – Κύπρου για δίκαιη και βιώσιμη λύση στο
Κυπριακό, για την περιφερειακή ειρήνη και σταθερότητα”. “Αντ’ αυτών, είδαμε να φτάνει στο
σημείο ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης να πει ότι «η Κύπρος δεν εκβιάζεται». Όλα αυτά είναι
πάρα πολύ επικίνδυνα, και δικαιώνουν το γιατί πρέπει να απαλλαγούμε από αυτή την
κυβέρνηση”, προσθέτει.

 Ο στόχος μας είναι να είμαστε χρήσιμοι στην κοινωνία και όχι στους εαυτούς μας.
Δίνουμε μάχες διαρκείας με τους πολίτες για δικαιοσύνη, δημοκρατία, αλληλεγγύη.
Ειδικά σήμερα, που βλέπουμε ότι επιστρέφει, με τη μορφή του τραμπισμού, μια
εκδικητική, αμετανόητη, αναθεωρητική Ακροδεξιά, σε συνεργασία με τη Δεξιά, οι
μάχες αυτές είναι μονόδρομος.

 Η σημερινή κυβέρνηση όχι μόνο δεν σέβεται, αλλά εμπαίζει τους συγγενείς των
θυμάτων. Και χρειάστηκε η απεργία πείνας επί μέρες του πατέρα Πάνου Ρούτσι για
να γίνουν τα αυτονόητα, για να μάθει την αλήθεια για τον θάνατο του γιου του. Και
που, ακόμη και σήμερα, ο κ. πρωθυπουργός τον αγώνα αυτόν, που άγγιξε τις
καρδιές όλων μας, τον υποβαθμίζει, τον διαστρεβλώνει, τον εκχυδαΐζει,
ισχυριζόμενος ότι προκάλεσε θέμα… ευταξίας του εθνικού μνημείου εξαιτίας…
επαναστατικής γυμναστικής! «Τραμπισμός α λα γκρέκα», δηλαδή. Ντροπή! Αν και η
σημερινή εξουσία αγνοεί τη λέξη αυτή…

 Ο πατέρας του σημερινού πρωθυπουργού είχε πει στον συνάδελφό σας κ.
Παπαχελά ότι «η ελληνική Δεξιά, παραδοσιακά, δεν ξέρει, με ελάχιστες εξαιρέσεις,
να κάνει εξωτερική πολιτική». Τον επιβεβαιώνει η «σημερινή τυχοδιωκτική, επικίνδυνη
εξωτερική πολιτική του δεδομένου και προβλέψιμου συμμάχου της δεξιάς
κυβέρνησης».

Παραθέτουμε τα κυριότερα σημεία από τη συνέντευξη της Ρένας Δούρου.

–Αρχές της εβδομάδας σάς βρήκαμε στην Κύπρο. Ποιος ο λόγος του ταξιδιού; Τι
γίνεται τελικά με αυτό το περίφημο καλώδιο;

Βρεθήκαμε στο μαρτυρικό νησί με την αντιπροσωπία της Επιτροπής Ευρωπαϊκών
Υποθέσεων της Βουλής, ύστερα από πρόσκληση του Δήμου Μόρφου, για να πάρουμε
μέρος στις αντικατοχικές εκδηλώσεις που οργανώνει κάθε χρόνο. Κάθε επίσκεψη στη
Μόρφου είναι επίσκεψη μνήμης. Μας θυμίζει την ανοιχτή πληγή του μισού αιώνα
παράνομης τουρκικής εισβολής και κατοχής. Το δράμα των αγνοουμένων. Την υποκρισία
αυτού που ονομάζουμε «διεθνής κοινότητα». Μας θυμίζει όμως και πόσο ακόμη πρέπει να
παλέψουμε, Αθήνα και Λευκωσία, για τη δίκαιη επίλυση του Κυπριακού στη βάση των
αποφάσεων του ΟΗΕ. Από τις πιο συγκλονιστικές στιγμές φέτος ήταν το μνημόσυνο στο
Μνημείο Πεσόντων Μόρφου, στο οδόφραγμα του Αστρομερίτη, και μετά η συμμετοχή μας
στην εκδήλωση στο Δημοτικό Σχολείο Αστρομερίτη.

Γύρω μας, τα συνθήματα «Κανένας δεν ξεχνά, τίποτε δεν ξεχνιέται», «51 χρόνια αγώνα, 51 χρόνια οδύνης, η Μόρφου πρέπει να ελευθερωθεί ξανά» δείχνουν το χρέος της ενότητας του Ελληνισμού για το δίκαιο. Με ρωτάτε, επίσης, για την τύχη του καλωδίου της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας –
Κύπρου. Είναι θλιβερή και εξοργιστική μαζί η στάση της κυβέρνησης. Επέλεξε να έλθει σε
σύγκρουση με τη Λευκωσία, επιρρίπτοντας τις ευθύνες του βαλτώματος στην κυπριακή
πλευρά. Και μάλιστα, την ώρα που απαιτείται ο συντονισμός Ελλάδας – Κύπρου για δίκαιη
και βιώσιμη λύση στο Κυπριακό, για την περιφερειακή ειρήνη και σταθερότητα. Αντ’ αυτών,
είδαμε να φτάνει στο σημείο ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης να πει ότι «η Κύπρος δεν
εκβιάζεται». Ολα αυτά είναι πάρα πολύ επικίνδυνα, και δικαιώνουν το γιατί πρέπει να
απαλλαγούμε από αυτή την κυβέρνηση.

–Οι Κύπριοι πώς υποδέχονται τους Ελληνες βουλευτές σήμερα;
Με τη γνωστή, παροιμιώδη φιλοξενία τους, που δεν αφορά μόνο τη γνωστή, απαράμιλλη
αίσθηση ζεστασιάς. Αυτός το είδος… πώς να το πω… ανθρωπιάς, που σπανίζει στις μέρες
της ψυχρότητας της ψηφιακής επικοινωνίας. Νιώσαμε την κοινότητα της αλληλεγγύης, του
αγώνα για το δίκαιο, την ανθρωπιά… Μια ιδιαίτερη αίσθηση για την Κύπρο, όπως την
περιέγραφε ο Σεφέρης, γράφοντας τις εντυπώσεις του πριν από 80 χρόνια: «Βρίσκω εκεί
πράματα παλιά που ζουν ακόμη, ενώ έχουν χαθεί στην άλλη Ελλάδα. (…) Αισθάνομαι πως
αυτός ο λαός έχει ανάγκη από όλη μας την αγάπη και όλη τη συμπαράστασή μας».

–Ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται σε δύσκολη θέση μετά τη φυγή Τσίπρα. Πώς βλέπετε το μέλλον
του κόμματος εάν ο πρώην πρωθυπουργός κάνει κόμμα;
Ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται σε θέση μάχης κατά της δεξιάς κυβέρνησης. Αυτή είναι ο αντίπαλός
μας. Δουλεύουμε, εντός κι εκτός Βουλής, με σοβαρότητα και υπευθυνότητα απέναντι σε
μια κυβέρνηση που έχει βαλθεί τώρα, για παράδειγμα, να μας γυρίσει στον εργασιακό
μεσαίωνα με το 13ωρο, ακυρώνοντας κεκτημένα με σκληρούς αγώνες, δικαιώματα.
Παλεύουμε στο πλευρό της κοινωνικής πλειοψηφίας που λέει «φτάνει πια!» με τη
διαφθορά, τη φτωχοποίηση, τον εμπαιγμό από τη σημερινή κυβέρνηση. Ο στόχος μας είναι
ένας ισχυρός ΣΥΡΙΖΑ, στο πλαίσιο ενός δημοκρατικού μετώπου από όπου δεν περισσεύει
κανείς, για μια νέα προοδευτική διακυβέρνηση.

-Το κόμμα Τσίπρα θα σας ενδιέφερε σε προσωπικό επίπεδο; Διατηρείτε καλές
σχέσεις με τον Αλέξη Τσίπρα;

Στην Αριστερά, σε αντίθεση με τη Δεξιά, δεν έχουμε προσωπικές καριέρες, δεν αντιμετωπίζουμε την πολιτική ως επάγγελμα. Για παράδειγμα, τον Μάρτιο του 2014 παραιτήθηκα από τη βουλευτική έδρα για να δώσω τη μάχη της Περιφέρειας Αττικής, με τις δημοσκοπήσεις να μας φέρνουν εκτός δεύτερου γύρου. Ο στόχος μας είναι να είμαστε χρήσιμοι στην κοινωνία και όχι στους εαυτούς μας. Δίνουμε μάχες διαρκείας με τους πολίτες για δικαιοσύνη, δημοκρατία, αλληλεγγύη. Ειδικά σήμερα, που βλέπουμε ότι επιστρέφει, με τη μορφή του τραμπισμού, μια εκδικητική, αμετανόητη, αναθεωρητική Ακροδεξιά, σε συνεργασία με τη Δεξιά, οι μάχες αυτές είναι μονόδρομος. Υπό αυτό το
πρίσμα, άλλωστε, σφυρηλατούνταν και σφυρηλατούνται οι σχέσεις μεταξύ συντρόφων και
συντροφισσών. Το ίδιο ισχύει για τις σχέσεις μου με τον πρώην πρωθυπουργό, ένα
σημαντικό κεφάλαιο για τον τόπο, που κανείς δεν μπορεί να διαγράψει ή να αμφισβητήσει
και ο οποίος κάνει τις επιλογές του με κοινό στόχο: να μπει ο τόπος σε νέα, προοδευτική
ρότα.

-Υπάρχει μεγάλη μερίδα κόσμου που υποστηρίζει ότι οι εκπρόσωποι των Τεμπών
έχουν αρχίσει να υπερβάλλουν. Ποια η γνώμη σας;

Μία μόνο λέξη: σεβασμός. Σεβασμός στους γονείς και στις οικογένειες και στο αίτημά τους
για αλήθεια και δικαιοσύνη. Η σημερινή κυβέρνηση όχι μόνο δεν σέβεται, αλλά εμπαίζει
τους συγγενείς των θυμάτων. Και χρειάστηκε η απεργία πείνας επί μέρες του πατέρα
Πάνου Ρούτσι για να γίνουν τα αυτονόητα, για να μάθει την αλήθεια για τον θάνατο του
γιου του. Και που, ακόμη και σήμερα, ο κ. πρωθυπουργός τον αγώνα αυτόν, που άγγιξε τις
καρδιές όλων μας, τον υποβαθμίζει, τον διαστρεβλώνει, τον εκχυδαΐζει, ισχυριζόμενος ότι
προκάλεσε θέμα… ευταξίας του εθνικού μνημείου εξαιτίας… επαναστατικής γυμναστικής!
«Τραμπισμός α λα γκρέκα», δηλαδή. Ντροπή! Αν και η σημερινή εξουσία αγνοεί τη λέξη
αυτή… Και μια τελευταία, αλλά σημαντική, θεωρώ, παρατήρηση: η μερίδα των πολιτών που
στήριξε τον Πάνο Ρούτσι είναι πολύ μεγαλύτερη από τις φωνές της χυδαιότητας σε βάρος
του, σε βάρος των γονιών και των συγγενών των θυμάτων των Τεμπών.

-Θα μπορούσε να συνεργαστεί η ευρύτερη Κεντροαριστερά, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ
δηλαδή;
Ο ΣΥΡΙΖΑ, διά του προέδρου του, Σωκράτη Φάμελλου, κάνει διαρκή καλέσματα για
συμπόρευση στο πλαίσιο προοδευτικού μετώπου για μια προοδευτική διακυβέρνηση στη
βάση προγραμματικών συγκλίσεων. Το 2023, το ΠΑΣΟΚ και τα άλλα προοδευτικά κόμματα
απαξίωσαν, για ψηφοθηρικούς λόγους, την απλή αναλογική και τις συνεργασίες που
πρότεινε ο ΣΥΡΙΖΑ. Άνοιξαν έτσι τον δρόμο για τη Δεξιά στην εξουσία. Μια επιλογή που
πληρώνει σκληρά ο τόπος. Θα αναλάβουν την ευθύνη συνέχισης της δεξιάς
διακυβέρνησης;

-Ως τομεάρχης Εξωτερικών, ποια λάθη βλέπετε στην πολιτική Γεραπετρίτη;

Ο πατέρας του σημερινού πρωθυπουργού είχε πει στον συνάδελφό σας κ. Παπαχελά ότι
«η ελληνική Δεξιά, παραδοσιακά, δεν ξέρει, με ελάχιστες εξαιρέσεις, να κάνει εξωτερική
πολιτική». Τον επιβεβαιώνει η σημερινή τυχοδιωκτική, επικίνδυνη εξωτερική πολιτική του
δεδομένου και προβλέψιμου συμμάχου της δεξιάς κυβέρνησης. Πανηγύρισε για την
πρόσκληση στο Σαρμ ελ Σέιχ, στη σύνοδο για την ειρήνη στη Γάζα, του κ. πρωθυπουργού.
Και μόνο αυτό μαρτυρά πώς αντιλαμβάνεται την Ελλάδα στον κόσμο – άβουλη
παρατηρήτρια των εξελίξεων.

-Στο ταξίδι σας στην Κύπρο σάς είδαμε με ένα μωράκι αγκαλιά. Θα το τολμούσατε
για εσάς; Σας ρωτούν το χιουμοριστικό «εσείς πότε θα γίνετε μάνα;»;

Κράτησα στην αγκαλιά μου το δισέγγονο μιας οικογένειας που μετρά νεκρούς από την
τουρκική εισβολή. Ο αγώνας όλων μας είναι να μεγαλώσει σε μια Κύπρο χωρίς τουρκική
κατοχή, χωρίς Γραμμή Αττίλα, χωρίς Πράσινη Γραμμή, στην κυρίαρχη Κύπρο της ειρηνικής
συμβίωσης Τουρκοκυπρίων και Ελληνοκυπρίων, παράγοντα ειρήνης και σταθερότητας.
Ηταν μια ιδιαίτερη στιγμή… Και να σας πω ότι δεν μου έχουν λείψει τέτοιες στιγμές, χάρη
στα ανίψια μου και τα εγγόνια της οικογένειάς μας. Γιατί η μητρότητα κλίνεται σε πολλές
πτώσεις. Μάνα σημαίνει πάνω από όλα αγάπη, νοιάξιμο, αγκαλιά. Όπως και η οικογένεια που έχει πολλά πρόσωπα, πολλές αγκαλιές.

Όπως υπογραμμίζεται στην ερώτηση , πολλαπλασιάζονται τα περιστατικά παραβίασης των πρωτοκόλλων και κατάρρευσης των δικλείδων ασφαλείας σε βάρος των ασθενών στα νοσοκομεία, ενίοτε με τραγικά αποτελέσματα ενώ η κυβέρνηση συνεχίζει, με την απαξίωση και την αδιαφορία της, να υπονομεύει τη λειτουργία του ΕΣΥ.

Η βουλευτής υπενθυμίζει συγκεκριμένα τα συμπεράσματα του Πορίσματος που ο ΟΔΙΠΥ είχε παραδώσει στον Υπουργό, μετά από το τραγικό περιστατικό της λάθος μετάγγισης αίματος σε ασθενή
στο Τζάνειο με αποτέλεσμα τον θάνατό της, ζητώντας ενημέρωση σχετικά με την πορεία υλοποίησής τους.

“Πόσα και ποια από τα 8 συγκεκριμένα σημεία του Πορίσματος του ΟΔΙΠΥ έχουν υλοποιηθεί ή βρίσκονται σε πορεία υλοποίησης;” ρωτούν. Ενώ, μεταξύ άλλων, θέτουν το ερώτημα αν “έχει προχωρήσει το Υπουργείο, όπως είχε δεσμευθεί ο Υπουργός το καλοκαίρι, σε σύνταξη νέου, αυστηρότερου και ασφαλέστερου πλαισίου διαδικασιών προκειμένου να αποφεύγονται περιστατικά όπως αυτά των τελευταίων μηνών”.

Αναλυτικά στην επίκαιρη ερώτηση τονίζονται τα εξής:

Στις 5 Οκτωβρίου 2025, στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο «Αττικόν», σημειώθηκε
σοβαρό περιστατικό ιατρικού λάθους, κατά το οποίο σε 22χρονη ασθενή χορηγήθηκε
φαρμακευτική αγωγή χωρίς ιατρική ένδειξη, όπως ρητώς αναφέρει το ίδιο το δελτίο Τύπου
της Διοίκησης του νοσοκομείου.

Η ασθενής παρουσίασε σοβαρή αλλεργική αντίδραση, η οποία αντιμετωπίστηκε χάρη στην άμεση παρέμβαση της μητέρας της – συνοδού. Όπως η ίδια καταγγέλλει: «τους είπα ότι είναι αλλεργικό παιδί» – ωστόσο, της χορηγήθηκε αντιβίωση.

Το περιστατικό τέθηκε υπό διερεύνηση με ΕΔΕ, ενώ οι νοσηλεύτριες που φέρονται να χορήγησαν το φάρμακο συνελήφθησαν και αφέθηκαν ελεύθερες με εντολή εισαγγελέα.
Το παραπάνω συμβάν δυστυχώς δεν είναι μεμονωμένο. Έρχεται σε συνέχεια δύο
θανατηφόρων περιστατικών.

 Εκείνου, στις 28/9, με την 28χρονη έγκυο από την Άρτα που έχασε τη ζωή της. Σύμφωνα με την ανακοίνωση του νοσοκομείου, το θύμα υπέστη αναφυλακτικό σοκ, το οποίο απαιτεί άμεση παρέμβαση, με μοναδική θεραπεία την αδρεναλίνη.
Σύμφωνα με έγγραφα που έρχονται στο φως, η άτυχη έγκυος δεν έλαβε αδρεναλίνη την κρίσιμη για τη ζωή της στιγμή, αλλά κορτιζόνη.
 Εκείνου, στις 5/6, στο Τζάνειο με τη λάθος μετάγγιση αίματος σε 62χρονη που νοσηλευόταν με ελαφρύ εγκεφαλικό, που οδήγησε στον θάνατό της, ύστερα από πολλαπλά εγκεφαλικά.
Τότε το πόρισμα του ΟΔΙΠΥ για το τραγικό περιστατικό Τζανείου, το οποίο παραδόθηκε στον υπουργό Υγείας, έκανε σαφή αναφορά σε παραβίαση του πρωτοκόλλου και κατάρρευση των δικλείδων ασφαλείας.
Ειδικότερα έκανε λόγο για υπερκόπωση του προσωπικού και εκτεταμένη υποστελέχωση, παράγοντες που, όπως σημειώνεται, επιδεινώνουν τον κίνδυνο για σοβαρά ιατρικά σφάλματα.
Το Πόρισμα συγκεκριμένα αναφέρεται σε 8 σημεία στα οποία έγιναν λάθη, ενώ μεταξύ αυτών συγκαταλέγονται, ο ανθρώπινος παράγοντας, η κόπωση και ο φόρτος εργασίας του προσωπικού, αλλά και η βλάβη στον εξοπλισμό που θα μπορούσε να διευκολύνει στην ταυτοποίηση.

Τα 8 αυτά σημεία είναι :

1. Ανθρώπινος παράγοντας
2. Μη συστηματοποιημένη εκπαίδευση προσωπικού
3. Απουσία διάκρισης αρμοδιοτήτων και ρόλων μεταξύ νοσηλευτών
4. Μη συμμόρφωση με το πρωτόκολλο
5. Αδυναμία διπλής ταυτοποίησης κατά τη διαδικασία μετάγγισης αίματος
6. Λανθασμένη πρακτική ταυτοποίησης ασθενούς με τον αριθμό κλίνης
7. Βλάβη εξοπλισμού που οδήγησε στην ταυτοποίηση μέσω βραχιολιών
8. Κόπωση του προσωπικού λόγω φόρτου εργασίας
   Τότε ο Υπουργός έκανε λόγο για «σοβαρή παραβίαση του πρωτοκόλλου» και ανακοίνωνε
   τη σύνταξη νέου, αυστηρότερου και ασφαλέστερου πλαισίου διαδικασιών.
   Έκτοτε έχουν σημειωθεί τα δύο προαναφερθέντα περιστατικά.
   Με δεδομένα
    το προαναφερθέν Πόρισμα του ΟΔΙΠΥ για παραβίαση του πρωτοκόλλου και
   κατάρρευση των δικλείδων ασφαλείας
    την προειδοποίηση από την Ένωση Νοσηλευτών ( https://bit.ly/3IZkWH1 ) για το
   φαινόμενο της “σιωπηρής αποχώρησης” των νοσηλευτών που “δεν προκύπτει από
   έλλειψη επαγγελματισμού ή αφοσίωσης. Αντιθέτως, είναι το αποτέλεσμα
   μακροχρόνιας επιβάρυνσης και αδιάλειπτης πίεσης, που οδηγούν σε φαινόμενα
   ψυχολογικής εξουθένωσης και αποδόμησης του κινήτρου, με συνέπειες:
9. την ποιοτική υποβάθμιση της φροντίδας
10. την αύξηση του κύκλου εργασιακής φθοράς (burnout – turnover)
11. τις δυσλειτουργίες στη διατμηματική συνεργασία
12. τις κοινωνικές επιπτώσεις.
     Τη δήλωση του Υπουργού, τον Ιανουάριο του 2025, κατά την παρουσίαση από το
    Υπουργείο Υγείας της Εθνικής Στρατηγικής για την Ποιότητα της Φροντίδας Υγείας
    και την Ασφάλεια των Ασθενών (2025–2030) σε συνεργασία με τον ΠΟΥ/Ευρώπης
    και τον ΟΔΙΠΥ, ( https://odipy.gov.gr/ethniki-stratigiki-gia-tin-poiotita-tis-frontidas-
    ygeias-kai-tin-asfaleia-ton-asthenon-stin-ellada-2025-2030/ ) : “Διασφαλίζουμε ότι
    όλοι οι πολίτες θα εμπιστεύονται τις υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης ως
    ασφαλείς, ισότιμες και αποτελεσματικές. Μαζί, προχωρούμε για καλύτερη φροντίδα
    και σεβασμό προς όλους τους ασθενείς!‘’

Ερωτάται ο κ. Υπουργός:

1. Πότε προβλέπεται η ολοκλήρωσή της ΕΔΕ για το περιστατικό στο Αττικόν;
2. Έχει προχωρήσει το Υπουργείο, όπως είχε δεσμευθεί ο Υπουργός το καλοκαίρι, σε
   σύνταξη νέου, αυστηρότερου και ασφαλέστερου πλαισίου διαδικασιών προκειμένου
   να αποφεύγονται περιστατικά όπως αυτά των τελευταίων μηνών;
3. Πόσα και ποια από τα 8 συγκεκριμένα σημεία του Πορίσματος του ΟΔΙΠΥ έχουν
   υλοποιηθεί ή βρίσκονται σε πορεία υλοποίησης;
4. Πόσες είναι οι οργανικές θέσεις νοσηλευτών στο ΠΓΝ «Αττικόν» και πόσες είναι
   πραγματικά καλυμμένες; Ποιες είναι οι αντίστοιχες θέσεις σε πανελλαδικό επίπεδο
   ανά ΔΥΠΕ; Ποιος είναι ο μέσος όρος ασθενών ανά νοσηλευτή κατά τη διάρκεια
   βραδινών βαρδιών και ποιος κατά τη διάρκεια της ημέρας;
5. Ποιες από τις 47 δράσεις της Εθνικής Στρατηγικής έχουν ενεργοποιηθεί και σε ποια
   νοσοκομεία / ΔΥΠΕ εφαρμόζονται;

«Το “μετά” ανήκει, οφείλει να ανήκει, στην υλοποίηση του στόχου που τόσο ο Αλέξης Τσίπρας όσο κι ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ, συστηματικά επιδιώκουν : τη συσπείρωση όλων των προοδευτικών δυνάμεων για μια μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία. Για μια νέα προοδευτική, δημοκρατική διακυβέρνηση, στη βάση προγραμματικών συγκλίσεων. Τη μόνη που μπορεί να βάλει τέλος στην επικίνδυνη δεξιά κυβέρνηση», αναφέρει στην ανάρτησή της.

«Με τη σημερινή δήλωσή του ο Αλέξης Τσίπρας σημειώνει ότι δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Θυμίζοντας τη σημασία της ανιδιοτελούς συμμετοχής στις συλλογικές διαδικασίες για τους κοινωνικούς αγώνες και παραιτούμενος από τη βουλευτική του έδρα και τα προνόμιά της. Μια πράξη ανιδιοτέλειας, αυτονόητη για την Αριστερά, για όλες και όλους μας – όπως αυτονόητη ήταν η απόφασή μου να παραιτηθώ το 2014 από την βουλευτική έδρα για να δώσω τη μάχη της Περιφέρειας Αττικής κόντρα στις δυνάμεις που χρεοκόπησαν τη χώρα και είναι οι ίδιες που την οδηγούν σήμερα ξανά στον γκρεμό», τονίζει η κ. Δούρου.

Σήμερα, όμως, όπως λέει, «είναι ιδιαίτερη ημέρα και για έναν επιπλέον λόγο. Διαφαίνεται, χωρίς ακόμη να έχει επιβεβαιωθεί επισήμως, ότι η κυβέρνηση κάνει επιτέλους πίσω και αναγνωρίζει το αυτονόητο: το δικαίωμα ενός πατέρα, του Πάνου Ρούτσι, να μάθει τα αίτια του θανάτου του παιδιού του στο έγκλημα των Τεμπών. Αν τελικά ισχύσουν οι πληροφορίες, αυτή θα είναι μια δικαίωση του αιτήματος των πολιτών για δικαιοσύνη και αλήθεια. Δικαίωση ενός κινήματος πρωτοφανούς αλληλεγγύης».

Η ίδια αναφέρθηκε και στην επιστροφή των 27 Ελλήνων εθελοντών του στολίσκου αλληλεγγύης από την Ισραηλινή φυλακή προς τον παλαιστινιακό λαό στη Λωρίδα της Γάζας. «Μια εξέλιξη υπό την πίεση στην αδρανούσα ελληνική κυβέρνηση όλων των δημοκρατικών κομμάτων, που με σχετική κοινή ανακοίνωσή τους ζήτησαν άμεσες ενέργειες».

Πράγματι μια ιδιαίτερη ημέρα η Δευτέρα 6 Οκτωβρίου.

Η σημερινή ημέρα με την ανακοίνωση της παραίτησης από το αξίωμα του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ του Αλέξη Τσίπρα, σηματοδοτεί ένα “πριν” κι ένα “μετά”. Ένα μεγάλο και σπουδαίο κεφάλαιο για την Αριστερά και τον τόπο, κλείνει.

Το… pic.twitter.com/UI9br5mPnx

— Ρένα Δούρου (@RenaDourou) October 6, 2025

Συγκεκριμένα αναφέρει η Ρένα Δούρου: «Η αναβολή, λίγες μόλις ώρες πριν από την πραγματοποίηση της συνάντησης του Έλληνα Πρωθυπουργού με τον Τούρκο Πρόεδρο, “ύστερα από αίτημα της τουρκικής πλευράς”, φέρνει στο προσκήνιο ξανά, την περιθωριοποίηση της Ελλάδας στην οποία έχει οδηγήσει η τυχοδιωκτική, χωρίς συνεκτική εθνική στρατηγική, εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης».

Όπως υποστήριξε η κ. Δούρου: «Εδώ και έξι χρόνια η Ελλάδα έχει επιλέξει το ρόλο του δεδομένου, προβλέψιμου συμμάχου, που δέχεται για παράδειγμα εκπτώσεις στα κυριαρχικά δικαιώματα από την Τουρκία, χωρίς να τολμά να ασκήσει τη διεκδικητική, πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική που απαιτεί σήμερα η διεθνής συγκυρία. Στη ΓΣ του ΟΗΕ, η Ελλάδα, αν και Μη Μόνιμο Μέλος στο Συμβούλιο Ασφαλείας του διεθνούς οργανισμού, επιλέγει την περιθωριοποίηση, ευθυγραμμιζόμενη (για τη Γάζα, για το ΔΠΔ, για το κράτος της Παλαιστίνης) με ΗΠΑ και Ισραήλ, μετέχει χωρίς φωνή για την προστασία του διεθνούς δικαίου, της ειρήνης, των εθνικών συμφερόντων».

«Η συνάντηση με τον Έλληνα Πρωθυπουργό ήταν προφανώς για τον Τούρκο πρόεδρο μια ήσσονος σημασίας συνάντηση, με έναν δεδομένο συνομιλητή, που μπορεί και να αναβληθεί ενόψει σημαντικότερων συναντήσεων, με κύρια εκείνη με τον Αμερικανό πρόεδρο. Άλλο ένα “επίτευγμα” της εξωτερικής πολιτικής με… “αυτοπεποίθηση” όπως επαίρεται ο κ. Γεραπετρίτης…», κατέληξε στο σχόλιό της η Ρένα Δούρου.

Αυτές τις θέσεις εξέφρασε μεταξύ άλλων η Ρένα Δούρου, Βουλεύτρια Δυτικής Αθήνας και Τομεάρχισσα Εξωτερικών του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., στη συνέντευξή της στον δημοσιογράφο Θανάση Λυρτσογιάννη στην Κυριακάτικη Kontra, η οποία αναφέρθηκε και στα μέτρα που ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός στη ΔΕΘ αλλά και στην παρέμβαση του Αλέξη Τσίπρα.

Η ίδια υποστήριξε πως “η κυβέρνηση φέρει ακέραια την ευθύνη για τη ραγδαία φτωχοποίηση, την καταβαράθρωση της αγοραστικής ικανότητας των πολιτών”, υπογραμμίζοντας
“όσο πιο σύντομα απαλλαγεί ο τόπος από τη Δεξιά κυβέρνηση, τόσο γρηγορότερα η κοινωνία θα
μπορέσει να ανασάνει”.

 Ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ δεν έχει “καμία εμπιστοσύνη στην διαχείριση εδώ και έξι χρόνια των
ελληνοτουρκικών: με μπρος – πίσω για τη Χάγη, με τυχοδιωκτισμό, με μικροπολιτική
στόχευση, υποβαθμίζοντας τις συνεχιζόμενες τουρκικές προκλήσεις, χωρίς συγκροτημένη
εθνική στρατηγική”. “Έτσι δεν αντιμετωπίζεται ο επικίνδυνος για τη χώρα μας
αναθεωρητισμός της “Γαλάζιας Πατρίδας”.

* “Τα ψευτοδιλήμματα, οι εκβιασμοί, η παροχολογία και τα επικοινωνιακά πυροτεχνήματα που
ακούσαμε, δεν αλλάζουν τίποτε. Απλά επιβεβαιώνουν την υποκρισία του κ. Πρωθυπουργού
που από την πρώτη στιγμή που ανέβηκε στην εξουσία έχει κάνει τις επιλογές του. Βρίσκεται
σταθερά στο πλευρό των λίγων και ισχυρών ημετέρων με ιδιωτικοποιήσεις, καρτελοποίηση
της αγοράς και υπερκέρδη”, είπε.

*Σχολιάζοντας το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, η Ρ. Δούρου παρατήρησε μεταξύ άλλων ότι “έχει
αναδείξει όλη τη δομική φαυλότητα της Δεξιάς διακυβέρνησης”, αποτελώντας την “επιτομή
της πολιτικής σήψης και διαφθοράς”.

* “Ο Αλέξης Τσίπρας αποτελεί σημαντικό κεφάλαιο για τον τόπο. Και δεν έχει ανάγκη από…
διερμηνείς ή σχολιαστές των προθέσεών του” είπε, απαντώντας σε σχετική ερώτηση,
προσθέτοντας ότι “ο αγώνας μας μέσα από πολλές πρωτοβουλίες, είναι κοινός: να
απαλλαγεί το συντομότερο δυνατόν ο τόπος από τις ακρίδες της Δεξιάς κυβέρνησης, να
πάρει ανάσα η κοινωνία”.

*“Τα κόμματα που απορρίπτουν στα λόγια ή και στις πράξεις την ενότητα των προοδευτικών
δυνάμεων αναλαμβάνουν την ευθύνη των επιλογών τους, όχι απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ
αλλά απέναντι στους πολίτες που υποφέρουν καθημερινά από τις ταξικές πολιτικές της
κυβέρνησης”, είπε αναφερόμενη στη συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων.

Τα παραπάνω τόνισε μεταξύ άλλων σε δήλωσή της, η κοινοβουλευτική τομεάρχης Εξωτερικών του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ, Ρένα Δούρου, η οποία εκτόξευσε πυρά κατά της κυβέρνησης και για τη στάση της κατά της Τουρκίας αλλά και για το παλαιστινιακό, καθώς και για την προσέγγιση της Τουρκίας με το ΝΑΤΟ.

Αναφερόμενη στο ζήτημα της στάσης του αμερικανικού παράγοντα εγκάλεσε την κυβέρνηση: «Να περιμένουν οι πολίτες κάποια επίσημη κυβερνητική αντίδραση; Μήπως οι “κύκλοι” του ΥΠΕΞ απαντήσουν σχετικά με τη νέα πραγματικότητα μιας Τουρκίας ισότιμου εταίρου (και) με τις ΗΠΑ, όπως την σκιαγραφεί χωρίς περιστροφές ο Αμερικανός πρέσβης; Ή η κυβέρνηση, όταν φυσικά δεν υβρίζει χυδαία και ανυπόστατα την αντιπολίτευση, αμφισβητώντας τον πατριωτισμό της, επιλέξει να καταφύγει στη βολική σιωπή; Όπως άλλωστε κάνει συστηματικά με την ΙΧ εξωτερική πολιτική της που χωρίς συνεκτική εθνική στρατηγική : δεν διεκδικεί τίποτε, μετρά διαδοχικές ήττες, παρακολουθεί παθητικά την Τουρκία να ισχυροποιείται, αμφισβητώντας κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας, ακολουθεί πιστά ΗΠΑ και Ισραήλ, δεν τολμά να ψελλίσει τίποτε περί αναγνώρισης Παλαιστινιακού κράτους».

Η Ρένα Δούρου εγκάλεσε την κυβέρνηση Μητσοτάκη εκτός από την Τουρκία και για το παλαιστινιακό ζήτημα τονίζοντας πως ενισχύει τους σχεδιασμούς της Τουρκίας σε βάρος της Ελλάδας, σε βάρος του διεθνούς δικαίου, σε βάρος της ειρήνης, σε Αιγαίο, Ανατολική Μεσόγειο, Μέση Ανατολή.

Η απολογία της τότε Περιφερειάρχη κλείνει τον κύκλο απολογιών των 21 κατηγορουμένων για όσα έγιναν και όσα δεν έγιναν το μοιραίο απόγευμα της 23ης Ιουλίου 2018, όταν η φωτιά κατέκαψε ανθρώπους και περιουσίες.

Ξεκινώντας την απολογία της, η κ. Δούρου δήλωσε: “Δεν θέλω να επαναλάβω αυτά που είπα πρωτόδικα είμαι σίγουρη ότι τα γνωρίζετε. Όμως την θλίψη και την συγγνώμη μου οφείλω να την επαναλάβω και θα την επαναλαμβάνω πάντοτε”.

Η κατηγορούμενη είπε στους δικαστές αμέσως μετά: “Πριν ξεκινήσω να αναφέρομαι επί των κατηγοριών θα ήθελα να περιγράψω την άποψη που έχω για την δίωξη μου. Ουδέποτε βαρυγκώμησα, ουδέποτε έδειξα την δυσφορία μου, ούτε είπα ότι είναι πολιτική δίωξη. Ουδέποτε είπα ή θεώρησα ταλαιπωρία την όλη διαδικασία, γιατί απλά ωχριά μπροστά στον πόνο των ανθρώπων που επλήγησαν. Αντιθέτως πιστεύω ότι τα πολιτικά πρόσωπα που είτε προσωπικά είτε ως υπηρεσία στην οποία είναι επικεφαλής, εμπλέκονται σε μία υπόθεση, θα πρέπει να φθάνει η υπόθεση στο ακροατήριο, στους φυσικούς δικαστές και να μην οχυρωνόμαστε πίσω από ασυλίες.

Πιστεύω ότι η βουλευτική ασυλία συνταγματικά πρέπει να περιοριστεί αυστηρά σε ελάχιστες περιπτώσεις. Μέχρι τότε οφείλουμε οι ίδιοι να ζητάμε την άρση της βουλευτικής ασυλίας ώστε να κρινόμαστε από τους φυσικούς δικαστές, όπως όλοι οι πολίτες”.

Η κατηγορούμενη συνεχίζει την απολογία της απαντώντας σε όλες τις αιτιάσεις της έφεσης που άσκησε ο Εισαγγελέας κατά της ομόφωνης αθώωσης της, από το πρωτόδικο δικαστήριο.

Πρώτο και βασικό θέμα που η κ. Δούρου επιχειρεί να αντικρούσει, είναι το ζήτημα της Οργανωμένης Προληπτικής Απομάκρυνσης , για το οποίο παραθέτει όλο το ισχύον, τότε, θεσμικό πλαίσιο σύμφωνα με το οποίο την εισήγηση για αυτήν την δράση έχει αποκλειστικά η Πυροσβεστική.

Το Τριμελές Εφετείο πλημμελημάτων έκανε δεκτή την ένσταση που υπέβαλλαν οι έξι για τους οποίους ασκήθηκε έφεση από την Εισαγγελία κατά της αθώωσης τους και έτσι η δίκη θα συνεχιστεί με οκτώ κατηγορουμένους στο εδώλιο.

Σύμφωνα με την απόφαση που ανακοίνωσε η πρόεδρος του δικαστηρίου «η έφεση του Εισαγγελέα ήταν εκπρόθεσμη χωρίς να υφίσταται λόγος ανωτέρας βίας. Ως εκ τούτου η ασκηθείσα έφεση απορρίπτεται ως απαράδεκτη».

Στο πλαίσιο αυτό τόνισε τη σταθερή στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στον διάλογο με την Τουρκία στη βάση του διεθνούς δικαίου, με σκοπό τη μείωση της έντασης, την οικοδόμηση εμπιστοσύνης και τη συνεργασία σε σειρά τομέων. Επανέλαβε ότι ο διάλογος αυτός, προκειμένου να εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Ελλάδας και την ειρήνη στην περιοχή πρέπει να προωθείται στη βάση μιας συγκεκριμένης στρατηγικής με αρχή, μέση και τέλος: 

Πρώτον, να βασίζεται σε ξεκάθαρες κόκκινες γραμμές στη διαπραγμάτευση: την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών, την κυριαρχία της χώρας και τον αποκλεισμό οποιασδήποτε συζήτησης επί συνεκμετάλλευσης ή απεμπόλησης του δικαιώματος επέκτασης των χωρικών υδάτων μέχρι τα 12 νμ.

Δεύτερον, να έχει σαφή προοπτική την οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.

Τρίτον, να καθορίσει με σαφήνεια τους όρους υπό τους οποίους θα προχωρήσουν οι διερευνητικές συνομιλίες.

Τέταρτον, να αξιοποιήσει τις συμμαχίες μας ώστε η Τουρκία να πιεστεί και να δεσμευτεί μακροπρόθεσμα στον ελληνοτουρικό και ευρωτουρκικό διάλογο. Να μην μπορεί, δηλαδή, να επανέλθει στην ένταση αφού αξιοποιήσει την επικείμενη συνάντηση για να αποκομίσει τα οφέλη που αποζητά. 

Ο Στέφανος Κασσελάκης τόνισε ότι η Κυβέρνηση εκμεταλλεύεται εδώ και χρόνια τα θέματα εξωτερικής πολιτικής για να επιτεθεί στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, ως “εθνική εξαίρεση” για τον οποίο ο “πατριωτισμός αποτελεί ξένη λέξη”, με αποτέλεσμα να υπάρχει σήμερα πρόσφορο έδαφος στην κοινή γνώμη για θέσεις όπως αυτές του κ Σαμαρά που τάσσεται κατά του διαλόγου. Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ δεν θα την ακολουθήσει σε αυτόν τον ολισθηρό δρόμο. Την ίδια στιγμή, θα αντιταχθεί σε οποιαδήποτε θέση κινείται εις βάρος των εθνικών συμφερόντων.

Τέλος, ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ επέμεινε στην πρόταση που κατέθεσε σε όλα τα κόμματα του δημοκρατικού τόξου με την οποία:

Πρώτον, επαναφέρει την πρόταση του Αλέξη Τσίπρα για τη συγκρότηση διακομματικής επιτροπής του Ελληνικού Κοινοβουλίου για τη διεκδίκηση της επιστροφής των Γλυπτών του Παρθενώνα. 

Δεύτερον, προτείνει την αποστολή κοινής επιστολής από τις Κοινοβουλευτικές Ομάδες των κομμάτων του δημοκρατικού τόξου, προς τις αρμόδιες επιτροπές του βρετανικού κοινοβουλίου, με σκοπό να υποστηρίξουν την καθιέρωση διμερούς διακυβερνητικής επιτροπής Ελλάδας-Ηνωμένου Βασιλείου για το ζήτημα, με τη συμμετοχή της UNESCO.