Τα έργα που υλοποιεί η Κοινωνία της Πληροφορίας, φορέας του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης, στοχεύουν στη βελτίωση της διαχείρισης των δικαστικών δεδομένων, στην επιτάχυνση κρίσιμων διαδικασιών για πολίτες και επαγγελματίες του χώρου, καθώς και στον εκσυγχρονισμό των υποδομών και των υπηρεσιών που χρησιμοποιούν καθημερινά δικαστήρια και εισαγγελικές αρχές σε ολόκληρη τη χώρα.

Κεντρικό ρόλο σε αυτή την προσπάθεια έχει το έργο της αναβάθμισης και επέκτασης των ΤΠΕ στον τομέα της Δικαιοσύνης, συνολικού συμβατικού τιμήματος 69,1 εκατ. ευρώ με ΦΠΑ. Στο πλαίσιο του έργου περιλαμβάνεται η λειτουργική ενότητα για την ενίσχυση του Εθνικού Ποινικού Μητρώου, καθώς και η β’ φάση του Ολοκληρωμένου Συστήματος Διαχείρισης Δικαστικών Υποθέσεων Πολιτικής και Ποινικής Δικαιοσύνης (ΟΣΔΔΥ-ΠΠ).

Η παρέμβαση στο Εθνικό Ποινικό Μητρώο στοχεύει στην ενίσχυση των διαδικασιών τήρησης και έκδοσης των σχετικών πιστοποιητικών, μέσω περισσότερων αυτοματοποιήσεων, βελτιωμένης ποιότητας δεδομένων και διαλειτουργικότητας με εθνικά μητρώα και ευρωπαϊκά συστήματα, όπως το ECRIS. Παράλληλα, ενσωματώνονται μηχανισμοί που ενισχύουν την ασφάλεια, τον έλεγχο των διαδικασιών και τις δυνατότητες διοικητικής πληροφόρησης.

Η σημασία της συγκεκριμένης αναβάθμισης είναι ιδιαίτερα μεγάλη, καθώς το ποινικό μητρώο αποτελεί μία από τις πλέον χρησιμοποιούμενες υπηρεσίες της Δικαιοσύνης από πολίτες και δημόσιους φορείς. Η επιτάχυνση και η απλούστευση των διαδικασιών έκδοσης αναμένεται να περιορίσει το διοικητικό βάρος και να βελτιώσει την εξυπηρέτηση των πολιτών.

Το μεγαλύτερο έργο ψηφιοποίησης δικαστικών αρχείων

Παράλληλα, σε εξέλιξη βρίσκεται ένα από τα μεγαλύτερα έργα ψηφιοποίησης που έχουν υλοποιηθεί ποτέ στον δημόσιο τομέα. Το έργο αφορά τα αρχεία του Υπουργείου Δικαιοσύνης και εκτείνεται σε 320 δικαστήρια και εισαγγελίες σε όλη τη χώρα, από τον ‘Αρειο Πάγο και την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου έως εφετεία, πρωτοδικεία, εισαγγελίες πρωτοδικών, εισαγγελίες εφετών και ειρηνοδικεία.

Το φυσικό αντικείμενο του έργου προβλέπει την ψηφιοποίηση περίπου 300,24 εκατ. σελίδων, με ορόσημο την ολοκλήρωση του 90% του αντικειμένου, δηλαδή περίπου 270 εκατ. σελίδων.

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία προόδου, έχουν ήδη σαρωθεί 273.411.559 σελίδες, έχουν δειγματοληπτικά ελεγχθεί 246.928.398, έχουν μεταφορτωθεί 207.184.434, ενώ οι καταχωρημένες σελίδες ανέρχονται σε 139.234.997 και τα καταχωρημένα έγγραφα σε 16.838.625.

Πέρα από τον όγκο των δεδομένων, η ουσία του έργου βρίσκεται στη μετατροπή του φυσικού αρχείου σε αναζητήσιμη ψηφιακή πληροφορία. Τα έγγραφα υφίστανται διαδικασίες σάρωσης, αναγνώρισης χαρακτήρων (OCR), εμπλουτισμού με μεταδεδομένα και καταχώρισης σε σύστημα Διαχείρισης Διαδικασιών, Εγγράφων και Ψηφιακών Αρχείων.

Με τον τρόπο αυτό διευκολύνεται η αναζήτηση και η ανάκτηση εγγράφων, ενισχύεται η ασφάλεια της πληροφορίας και δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για καλύτερη διασύνδεση με τα πληροφοριακά συστήματα του Υπουργείου Δικαιοσύνης.

Το έργο έχει πανελλαδική κάλυψη, καθώς υλοποιείται σε 249 δομές στην ηπειρωτική Ελλάδα και σε 71 δομές της νησιωτικής χώρας.

Οι 110 αίθουσες που περνούν στην ψηφιακή εποχή

Ένα ακόμη σημαντικό σκέλος του ψηφιακού μετασχηματισμού αφορά την αναβάθμιση του συστήματος τήρησης των αρχείων των δικαστηρίων, έργο συνολικού συμβατικού τιμήματος 28,78 εκατ. ευρώ με ΦΠΑ.

Το έργο προβλέπει την εγκατάσταση τεχνικών υποδομών για την ψηφιακή καταγραφή, αποθήκευση και διάθεση των πρακτικών συνεδριάσεων των πολιτικών και ποινικών δικαστηρίων της χώρας. Στο πλαίσιο αυτό αναπτύσσεται ο απαραίτητος εξοπλισμός και πραγματοποιούνται εργασίες δικτύωσης σε έως 110 αίθουσες ακροαματικής διαδικασίας πανελλαδικά, συμπεριλαμβανομένων επιλεγμένων αιθουσών σε καταστήματα κράτησης που χρησιμοποιούνται ως ακροατήρια.

Παράλληλα, προβλέπεται η παροχή υπηρεσιών ηχογράφησης και αποηχογράφησης έως 110.000 ωρών ανά συμβατικό έτος, γεγονός που αναδεικνύει το εύρος της παρέμβασης στην καθημερινή λειτουργία των δικαστηρίων.

Η ψηφιακή καταγραφή της ακροαματικής διαδικασίας και η ασφαλής αποθήκευση των πρακτικών θεωρούνται κρίσιμες παράμετροι για την αποτελεσματικότερη διαχείριση των δικαστικών υποθέσεων, καθώς μειώνουν τον χρόνο επεξεργασίας και διευκολύνουν την πρόσβαση στο σχετικό υλικό.

Το έργο περιλαμβάνει επίσης συμπληρωματικές δυνατότητες αξιοποίησης τεχνητής νοημοσύνης για την αποηχογράφηση πρακτικών, με στόχο την περαιτέρω επιτάχυνση της επεξεργασίας και την ενίσχυση της ποιότητας των παραγόμενων δεδομένων.

Η πορεία υλοποίησης

Σύμφωνα με τα στοιχεία προόδου, στο έργο για την τήρηση των αρχείων των δικαστηρίων έχουν ήδη παραληφθεί οι φάσεις που αφορούν τη μελέτη εφαρμογής, την αναβάθμιση του συστήματος, τις εξωστρεφείς ηλεκτρονικές υπηρεσίες, τις διαλειτουργικότητες, την εγκατάσταση εξοπλισμού και την επέκταση των υπηρεσιών στις 110 δικαστικές αίθουσες.

Έχουν επίσης ολοκληρωθεί οι φάσεις δοκιμαστικής και πιλοτικής λειτουργίας, εκπαίδευσης χρηστών και υιοθέτησης τεχνολογιών τεχνητής νοημοσύνης, ενώ σε εξέλιξη παραμένουν οι υπηρεσίες ηχογράφησης και αποηχογράφησης.

Αντίστοιχα, στο έργο αναβάθμισης και επέκτασης των ΤΠΕ της Δικαιοσύνης έχουν ολοκληρωθεί φάσεις που αφορούν μελέτες, προμήθεια εξοπλισμού, ανάπτυξη ψηφιακών υπηρεσιών, παραμετροποίηση συστημάτων και εκπαίδευση. Όσον αφορά στο ΟΣΔΔΥ-ΠΠ, η πλήρης παραγωγική λειτουργία των νέων δυνατοτήτων προβλέπεται εντός του 2026.

«Η Δικαιοσύνη μπαίνει πλέον σε μια νέα ψηφιακή τάξη, όπου η πληροφορία δεν χάνεται στον όγκο του χαρτιού, αλλά οργανώνεται, προστατεύεται και αξιοποιείται προς όφελος του πολίτη και των θεσμών. Με τα έργα που υλοποιεί η Κοινωνία της Πληροφορίας, το ποινικό μητρώο, τα δικαστικά αρχεία και οι ίδιες οι αίθουσες των δικαστηρίων αποκτούν σύγχρονα ψηφιακά εργαλεία, που ενισχύουν την ταχύτητα, τη διαφάνεια και την αξιοπιστία της δικαστικής λειτουργίας», δηλώνει ο διευθύνων σύμβουλος της Κοινωνίας της Πληροφορίας, Σταύρος Ασθενίδης.

Και προσθέτει: «Δεν μιλάμε απλώς για έργα πληροφορικής. Μιλάμε για μια ουσιαστική θεσμική υποδομή που αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η Δικαιοσύνη στην πράξη. Από την ψηφιοποίηση εκατοντάδων εκατομμυρίων σελίδων και την ενίσχυση του Εθνικού Ποινικού Μητρώου, έως τις 110 αίθουσες ακροαματικής διαδικασίας που αποκτούν προηγμένες δυνατότητες ψηφιακής καταγραφής, χτίζουμε ένα περιβάλλον πιο αποτελεσματικό, πιο διαφανές και πιο φιλικό για όλους».

Ο υπουργός εστίασε και σε μία διάσταση αυτής της αποστολής του ΝΣΚ: στην ανάγκη το κράτος να λειτουργεί όχι μόνο με νομική συνέπεια, αλλά και με θεσμική ευαισθησία, με αίσθημα Δικαιοσύνης και με επίγνωση της ανθρώπινης διάστασης της κάθε υπόθεσης. Όπως είπε, πριν από λίγες εβδομάδες απέστειλε μία επιστολή, ζητώντας την επιτάχυνση των διαδικασιών για την αντιμετώπιση όλων των εκκρεμών υποθέσεων, ιδίως δε αυτών που αφορούν τραυματίες και συγγενείς θυμάτων σε μεγάλες εθνικές τραγωδίες, όπως το Μάτι, η Μάνδρα και τα Τέμπη.

Η πρωτοβουλία αυτή, πρόσθεσε, δεν υπαγορεύθηκε μόνο από μια διοικητική ανάγκη επιτάχυνσης των διαδικασιών, αλλά από μια βαθύτερη θεσμική υποχρέωση: να μη μετατρέπεται η αναζήτηση Δικαιοσύνης σε μια ατέρμονη και εξουθενωτική διαδικασία για τον πολίτη. Γι’ αυτό και ζητήθηκε να εξεταστούν κατά προτεραιότητα όλες οι εκκρεμείς αιτήσεις για εξώδικη ή συμβιβαστική επίλυση διαφορών, καθώς και τα αιτήματα παραίτησης από ένδικα μέσα, σε περιπτώσεις όπου η συνέχιση της αντιδικίας δεν υπηρετεί ουσιαστικά το δημόσιο συμφέρον.

Σύμφωνα με τον υπουργό, το Δημόσιο οφείλει να εξαντλεί τα ένδικα μέσα όταν αυτό επιβάλλεται από τη νομιμότητα και την προστασία του δημοσίου συμφέροντος. Όχι όμως όταν η δικαστική συνέχιση μιας υπόθεσης οδηγεί μόνο σε παράταση της ταλαιπωρίας των πολιτών χωρίς ουσιαστικό νομικό αποτέλεσμα.

Στην ομιλία του ο Κώστας Καραμανλής άφησε αιχμές για τη Δημοκρατία, τη Δικαιοσύνη και τους θεσμούς στη χώρα κάνοντας λόγο για χειραγώγηση ενώ δεν άφησε ασχολίαστο και το θέμα των υποκλοπών. «Ο ρόλος των μέσων μαζικής ενημέρωσης και το ζήτημα της ακριβούς και αμερόληπτης πληροφόρησης είναι καθοριστικής σημασίας» είπε χαρακτηριστικά και συνέχισε :«όταν οι πληροφορίες εξυπηρετούν κατεστημένα συμφέροντα ή καταντούν απροκάλυπτη απόπειρα χειραγώγησης, η Δημοκρατία πλήττεται. Παράνομες ή τυπικά νομιμοφανείς παρακολουθήσεις πλήττουν επίσης τη Δημοκρατία. Το μεγαλύτερο ίσως πλήγμα είναι η διευρυνόμενη βεβαιότητα της μεγάλης πλειοψηφίας των πολιτών ότι οι θεσμοί, πρωτίστως μάλιστα η Δικαιοσύνη ως το θεμέλιο της ελεύθερης και δημοκρατικής κοινωνίας, χειραγωγούνται».

Ο πρώην πρωθυπουργός, παρουσία του πρώην ΠτΔ, Προκόπη Παυλόπουλου, του Βαγγέλη Μεϊμαράκη, του Χρήστου Σταϊκούρα, του Αντώνη Σαμαρά, του Ευάγγελου Αποστολάκη και πολλών άλλων μίλησε για «την απογοητευτική αδυναμία της ΕΕ να αναλάβει ένα διεθνή ρόλο ανάλογο με την πραγματική της δυνατότητα» και σημείωσε μεταξύ άλλων ότι «βρίσκεται υπό κατάρρευση η παραδοσιακή συνοχή της Δύσης».

Σημείωσε ότι ΗΠΑ και ΕΕ πάντα είχαν διαφορές, αλλά πλέον αυτές είναι αγεφύρωτες ενώ άφησε αιχμές για δύο μέτρα και δύο σταθμά από την ΕΕ στις περιπτώσεις Ουκρανίας και Κύπρου. Ο πρώην πρωθυπουργός αναφέρθηκε εκτενώς στην επεκτατική τάση της Τουρκίας, χαρακτήρισε αδιανόητο το «Δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας» και χαρακτήρισε αδιαμφισβήτητη απόδειξη ότι «η Τουρκία, μεθοδικά και συστηματικά, προωθεί την αναθεωρητική ατζέντα της και επιχειρεί να μεθοδεύσει σταδιακά τη διαμόρφωση ευνοϊκών γι’ αυτήν συνθηκών. Με αυτά τα δεδομένα, πρέπει να μας προβληματίσει η αποτελεσματικότητα της πολιτικής των «ήρεμων νερών», είπε χαρακτηριστικά.

«Το βιβλίο των Αρβανιτόπουλου και Φίλη είναι μια ακριβής απεικόνιση της νέας πραγματικότητας που βιώνουμε πλέον στο διεθνές σύστημα, της «Νέας Παγκόσμιας Τάξης», όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στον τίτλο, κατ’ ευφημισμόν, στην πραγματικότητα ΑΤΑΞΙΑΣ, και μια πολύ εύστοχη διερεύνηση των στοιχείων που την ερμηνεύουν. Οι συγγραφείς εμβαθύνουν σε όλες τις παραμέτρους που διαφοροποιούν αυτήν την κατάσταση σε σχέση με το μεταπολεμικό διεθνές σύστημα και αποκρυσταλλώνουν τις νέες παραμέτρους, με τις οποίες ερχόμαστε πλέον αντιμέτωποι. Ως συνισταμένη των δεδομένων που χαρακτηρίζουν αυτήν την νέα πραγματικότητα, οι συγγραφείς προσδιορίζουν «Το Δίκαιο της Ισχύος», σε αντιδιαστολή με τη φιλελεύθερη δημοκρατική δικαιοκρατική τάξη που, διακηρυκτικά έστω, ταυτοποιούσε τον δυτικό μεταπολεμικό κόσμο. Η κωδικοποίηση αυτή είναι εξ ορισμού ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο για την κατανόηση του νέου διεθνούς συστήματος που αναδύεται» είπε κατά την έναρξη της ομιλίας του ο Κώστας Καραμανλής.

Συμπλήρωσε πως «ο σημερινός κόσμος απομακρύνεται οριστικά από τα δεδομένα της μεταπολεμικής τάξης πραγμάτων. Τόσο ο διπολικός κόσμος της εποχής του Ψυχρού Πολέμου όσο και η ηγεμονία της μοναδικής υπερδύναμης στα χρόνια που ακολούθησαν την κατάρρευση του σοβιετικού μπλοκ, πρόσφεραν ένα σημαντικό βαθμό σταθερότητας. Σίγουρα ο κόσμος δεν ήταν ειδυλλιακός, υπήρχαν εντάσεις, συγκρούσεις, περιφερειακοί πόλεμοι, αλλά το σύστημα ήταν σχετικά σταθερό. Σήμερα, ωστόσο, αυτός ο παράγοντας της σταθερότητας αλλάζει ταχύτατα και σε βάθος. Ένας νέος πολυπολικός κόσμος αναδύεται. Βεβαίως οι ΗΠΑ εξακολουθούν να είναι η ηγετική δύναμη στον κόσμο, κυρίως σε κάποιους τομείς (στρατιωτικό), ωστόσο δυσκολεύονται να επιβάλουν τη θέλησή τους, όπως αποδεικνύεται συχνά τα τελευταία χρόνια».

Εξήγησε πως «αυτό, σε συνδυασμό με την απογοητευτική αδυναμία της ΕΕ να αναλάβει ένα διεθνή ρόλο ανάλογο με την πραγματική της δυνατότητα, οδηγεί στο να διολισθαίνει η Δύση προοδευτικά σε θέση αμηχανίας. Παράλληλα, βρίσκεται υπό κατάρρευση η παραδοσιακή συνοχή της Δύσης. Στο παρελθόν, ΗΠΑ και ΕΕ είχαν μεν πάντα διαφορές, αλλά πλέον αυτές φαίνονται αγεφύρωτες. Αυτή η πραγματικότητα επιτρέπει σε άλλες δυνάμεις να γεμίσουν το κενό ή τουλάχιστον να το εκμεταλλευτούν. Αμφισβητώντας ολοένα και περισσότερο την πρωτοκαθεδρία της Δύσης και την τάξη που βασίζεται σε κανόνες που αυτή έχει επιβάλει στο διεθνές σύστημα, η Κίνα, η Ρωσία, αλλά και μικρότεροι παίκτες, όπως το Ιράν, η Τουρκία και άλλοι, επιδεικνύουν μια συνεχώς αυξανόμενη δραστηριοποίηση και παρεμβατικότητα, στην προσπάθειά τους να προωθήσουν τα συμφέροντα και την επιρροή τους. Άλλωστε, την υποτιθέμενη αυτή τάξη ακυρώνει λεκτικά και έμπρακτα ο ίδιος ο μεταπολεμικός αρχιτέκτονάς της, δηλαδή οι ΗΠΑ».

Ο Κώστας Καραμανλής αναφερόμενος στην παγκόσμια τάξη πραγμάτων σημείωσε πως «η διεθνής σκηνή είναι πολύ πιο ασταθής σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη φάση, μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Έχουμε εισέλθει σε μια φάση αυξανόμενης αβεβαιότητας. Στο πλαίσιο αυτό, το διεθνές σύστημα επιστρέφει σε μια realpolitik σφαιρών επιρροής και ωμής βίας ως μέσο επίλυσης διεθνών διαφορών, με πλήρη αδιαφορία για το κράτος δικαίου και τις διεθνείς συνθήκες και οργανισμούς. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στο βιβλίο, ακόμη και ο ΟΗΕ επιχειρείται να αποδομηθεί από την ίδια τη Δύση, καθώς οι ΗΠΑ προσβλέπουν στην αντικατάστασή του με ένα προσωποπαγές όργανο ηγετών και φίλων με ισχύ και παρόμοιες αναθεωρητικές βλέψεις, το λεγόμενο Συμβούλιο Ειρήνης. Πρόκειται, επομένως, για έναν κόσμο που ολισθαίνει σε μια κατάσταση διεθνούς αναρχίας, με τη βία να επιβάλλει το δίκαιο του ισχυρότερου και να χαρακτηρίζεται από κατακερματισμό, αναθεωρητισμό και ηγεμονικές φιλοδοξίες. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει φέρει ξανά στην καρδιά της Ευρώπης έναν πόλεμο μεγάλης έντασης και διάρκειας. Αυτό, σε συνδυασμό με τον παρατεταμένο πόλεμο στη Μέση Ανατολή και τη σύγκρουση με το Ιράν, οδηγούν σε διαρκή παγκόσμια αστάθεια και μακροχρόνιους οικονομικούς και κοινωνικούς κλυδωνισμούς στο εσωτερικό των χωρών της Δύσης».

»Εύστοχα υποστηρίζουν οι συγγραφείς] συνέχισε ο Κώστας Καραμανλής, «ότι το αναδυόμενο σκηνικό θα λειτουργεί στη βάση σφαιρών επιρροής και αυξανόμενης χρήσης απροκάλυπτης βίας, ή απειλής χρήσης της, με ολοένα και μεγαλύτερη απαξίωση των θεσμών και κανόνων του μεταπολεμικού κόσμου και του Διεθνούς Δικαίου. Οι ΗΠΑ προσπαθούν να διατηρήσουν την πρωτοκαθεδρία τους, στηριζόμενες και στη συντριπτική στρατιωτική υπεροχή τους, όχι όμως με ιδιαίτερη επιτυχία. Οι άλλοι πρωταγωνιστές της διεθνούς σκηνής επιχειρούν να αναβαθμίσουν το ρόλο τους, να αυξήσουν την επιρροή τους και σταδιακά να ανατρέψουν το μεταπολεμικό καθεστώς που οικοδομήθηκε από τη Δύση, κατά τη δική τους εκτίμηση προς ίδιον όφελος. Μεσαίοι παίκτες αισθάνονται ότι έχουν το περιθώριο μεγαλύτερων πρωτοβουλιών και ευχέρειας κινήσεων για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντά τους, ειδικά όσοι έχουν αναθεωρητικές βλέψεις (όπως η Τουρκία). Η ΕΕ αδυνατεί να παίξει ουσιαστικό ρόλο, όχι μόνο λόγω απροθυμίας ή έλλειψης σοβαρής ηγεσίας, αλλά και λόγω των αδυναμιών της σε ό,τι αφορά στην ταχεία λήψη αποφάσεων και τη διαμόρφωση ενιαίας στρατηγικής μεταξύ των κρατών μελών».

Ο Κώστας Καραμανλής στην ομιλία του αναφέρθηκε στην περίπτωση τυ πολέμου της Ουκρανίας εξηγώντας πως «ο, δυστυχώς, παρατεινόμενος και αιματηρός πόλεμος της Ουκρανίας αναδεικνύει ανάγλυφα πολλές από τις αντιφάσεις της διεθνούς ζωής. Η Ρωσία αδίκως και παρανόμως εισβάλλει στην Ουκρανία. Η συμπεριφορά της συλλογικής Δύσης προηγουμένως δεν είναι αναμάρτητη, αφού ποικιλοτρόπως επιχείρησε να εντάξει την Ουκρανία στο δυτικό στρατόπεδο. Με την εισβολή, η Δύση, υπό την ηγεσία των ΗΠΑ, στηρίζει με κάθε τρόπο την Ουκρανία, μέχρι την αλλαγή κυβέρνησης στις ΗΠΑ, οπότε επέρχεται η πλήρης ανατροπή των δεδομένων. Οι ΗΠΑ προσεγγίζουν τη Ρωσία, πιέζουν την Ουκρανία να δεχθεί επώδυνη γι’ αυτήν διευθέτηση και οι Ευρωπαίοι μένουν αποσβολωμένοι στα κρύα του λουτρού.

»Μία από τις σημαντικότερες ίσως διαπιστώσεις του βιβλίου είναι ότι η ανάδυση της Κίνας θα εξισορροπήσει ή και θα υπερακοντίσει μακροπρόθεσμα τις ΗΠΑ. Προς το παρόν η Κίνα, χρησιμοποιεί την οικονομική διπλωματία για να εδραιώσει την επιρροή της στον κόσμο και οικοδομεί περιφερειακούς οικονομικούς οργανισμούς και συμμαχίες, επενδύοντας σε μία συμπεριφορά που χαρακτηρίζεται από συνέπεια, αλλά και προσήλωση στην αρχή της μη επεμβατικότητας. Όσο, όμως, οι δυνατότητές της μεγαλώνουν τόσο θα επεκτείνονται και οι φιλοδοξίες της. Δεν πέρασε απαρατήρητη η αναφορά στη λεγόμενη «παγίδα του Θουκυδίδη», με εμφανή τον υπαινιγμό ότι η αλλαγή των συσχετισμών μπορεί να οδηγήσει στην αντίδραση του σημερινού πρωταγωνιστή από τον φόβο ότι η ανερχόμενη δύναμη απειλεί την πρωτοκαθεδρία του» σημείωσε ο Κώστας Καραμανλής.

Συνέχισε λέγοντας πως «στο μέτωπο της Μέσης Ανατολής, ο πόλεμος έχει καταδείξει, περισσότερο ίσως και από αυτόν στην Ουκρανία, πώς αλληλεπιδρούν πλέον μεταξύ τους οι πόλοι αυτού του παγκόσμιου πολυπολικού συστήματος. Οι ΗΠΑ διατηρούν ακόμα τον πρώτο ρόλο, αλλά δυσκολεύονται να επιβάλλουν τη βούλησή τους, Ρωσία, Κίνα, καθώς και άλλοι μικρότεροι δρώντες, παίζουν το δικό τους ρόλο επιρροής στις εξελίξεις, συνομιλώντας ταυτοχρόνως με τις ΗΠΑ και αλληλεπιδρώντας με αυτές. Τη στιγμή που, για πρώτη ίσως φορά, κανένα ευρωπαϊκό κράτος δεν έχει σταθεί στο πλευρό των ΗΠΑ και το Ευρω-Ατλαντικό χάσμα δείχνει αγεφύρωτο όσο ποτέ. Ενώ και πάλι η ΕΕ, παρά το γεγονός ότι σωστά δεν εμπλέκεται στον πόλεμο, δεν καταφέρνει ωστόσο να εμφανιστεί ως σημαίνων δρών.

»Μία καίρια επισήμανση του βιβλίου είναι ότι το τοπίο για τη Δύση επιβαρύνεται πολύ από τις αρνητικές επιπτώσεις της παγκοσμιοποίησης, των κοινωνικών ανισοτήτων και του μεταναστευτικού στις κοινωνίες των δυτικών χωρών. Στην Ευρώπη, ο ευρωσκεπτικισμός αμφισβητεί τις αρχές της ενιαίας αγοράς και της οικονομικής ολοκλήρωσης και, στις ΗΠΑ, τα πλεονεκτήματα του ελεύθερου εμπορίου αμφισβητούνται ανοιχτά. Το γεγονός ότι όλο και περισσότερος πλούτος συσσωρεύεται στα χέρια λιγότερων ατόμων και το χάσμα μεταξύ των εχόντων και των μη εχόντων διαρκώς διευρύνεται είναι ανησυχητικό, όσον αφορά την κοινωνική συνοχή, την πολιτική σταθερότητα και την ποιότητα των δυτικών δημοκρατιών. Αυτό που κάνει, ωστόσο, τις κοινωνικές ανισότητες μια μεγάλη και πιεστική παγκόσμια πρόκληση της εποχής μας είναι η προοπτική ότι, εξαιτίας των οικονομικών εξελίξεων και των τεχνολογικών ανακαλύψεων, πιθανότατα θα κλιμακωθούν δραματικά. Είναι ένα μεγάλο ερώτημα ποιo ποσοστό του πληθυσμού θα έχει τις δεξιότητες για να συμμετέχει ενεργά στη διαδικασία παραγωγής, τις χρηματοοικονομικές συναλλαγές και την επαγγελματική κινητικότητα στο εγγύς μέλλον. Και ποιο θα μπορεί να εξασφαλίσει πρόσβαση στις σύγχρονες υπηρεσίες υγείας, ιατροφαρμακευτικής κάλυψης και παιδείας.

»Παράλληλα, εκπτώσεις σε δημοκρατικές αξίες αποσταθεροποιούν την κοινωνική συνοχή και το αξιακό σύστημα της μεταπολεμικής Δύσης. Ο ρόλος των μέσων μαζικής ενημέρωσης και το ζήτημα της ακριβούς και αμερόληπτης πληροφόρησης είναι καθοριστικής σημασίας. Όταν οι πληροφορίες εξυπηρετούν κατεστημένα συμφέροντα ή καταντούν απροκάλυπτη απόπειρα χειραγώγησης, η Δημοκρατία πλήττεται. Παράνομες ή τυπικά νομιμοφανείς παρακολουθήσεις πλήττουν επίσης τη Δημοκρατία. Το μεγαλύτερο ίσως πλήγμα είναι η διευρυνόμενη βεβαιότητα της μεγάλης πλειοψηφίας των πολιτών ότι οι θεσμοί, πρωτίστως μάλιστα η Δικαιοσύνη ως το θεμέλιο της ελεύθερης και δημοκρατικής κοινωνίας, χειραγωγούνται. Όλα αυτά ανατρέπουν το αφήγημα της Δυτικής υπεροχής. Όμως, αντί συγκροτημένης προσπάθειας ανάσχεσης των αρνητικών συνεπειών τους, βλέπουμε συχνά την εμμονή των κρατούντων στις εκπτώσεις αυτές. Καταφεύγουν με ευκολία στην προσπάθεια μείωσης και συκοφάντησης εκείνων που τολμούν να αμφισβητήσουν το δικό τους αφήγημα. Συχνά, μάλιστα, με καθοδηγούμενες, αλλά ανώνυμες πέννες του διαδικτύου. Πώς να απορεί κανείς, λοιπόν, με την εκρηκτική ενδυνάμωση αντισυστημικών τάσεων» τόνισε ο Κώστας Καραμανλής.

Ο πρώην πρωθυπουργός υπογράμμισε ακόμα πως «σε αυτό το νέο σκηνικό που διαμορφώνεται, είναι ζωτικής σημασίας να δούμε τα της ηπείρου μας και κυρίως τα της ΕΕ. Σήμερα, η ΕΕ πρέπει να καταλάβει ότι η περίοδος χάριτος έχει τελειώσει και ότι δεν μπορεί να συνεχίσει να βασίζεται στις αμερικανικές δυνάμεις για την ασφάλειά της, ούτε, φυσικά, να περιμένει ότι μια αλλαγή κυβέρνησης στις ΗΠΑ θα της εξασφαλίσει ξανά την αμυντική κάλυψη, την οποία της παρείχε μέχρι τώρα η Ουάσιγκτον. Πρέπει να αποδεχτεί ότι δεν υπάρχει γυρισμός και να προωθήσει άμεσα τις απαραίτητες πρωτοβουλίες που θα της επιτρέψουν να είναι αυτάρκης στον αμυντικό τομέα. Και πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι οι κίνδυνοι στην περιοχή της είναι πολύ περισσότεροι από ό,τι αντιλαμβάνεται και δεν προέρχονται μόνο από την ανατολή, αλλά και από το νότο, δηλαδή από την Τουρκία και άλλους παράγοντες αστάθειας στα νότια σύνορά της.

»Επιπλέον, δεν έχει επιτευχθεί ακόμη πλήρως η Ευρωπαϊκή αλληλεγγύη ως η πιο κρίσιμη ίσως έννοια της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Η αλληλεγγύη με την έννοια, όχι μόνο της αμοιβαίας βοήθειας, αλλά και της αντιμετώπισης των προβλημάτων όλων των κρατών μελών ως κοινών ευρωπαϊκών προβλημάτων. Η αλληλεγγύη, όχι απαραίτητα μόνο ως ηθική αξία, αλλά ως ρεαλιστική συνειδητοποίηση ότι τα ιδιαίτερα συμφέροντα του καθενός εξυπηρετούνται καλύτερα όταν ολόκληρο το οικοδόμημα είναι ισχυρό. Ενώ η υπεράσπιση των μικροσυμφερόντων των μεμονωμένων κρατών μελών έχει επικρατήσει έναντι της υπεράσπισης του συνολικού συμφέροντος».

Επιμένοντας στα της Ευρώπης, ο Κώστας Καραμανλής επισήμανε πως «προκειμένου, όμως, η αμυντική ικανότητα της ΕΕ να είναι αποτελεσματική θα πρέπει να αποφύγει κάθε είδους εξαρτήσεις. Είναι απολύτως απαραίτητο η ΕΕ να αποκτήσει αυτόνομη αμυντική ικανότητα που δεν θα εξαρτάται από τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ. Το ίδιο ισχύει και για τυχόν εξαρτήσεις από τους λεγόμενους ομοϊδεάτες εκτός ΕΕ εταίρους. Δηλαδή, η συζήτηση που γίνεται για αμυντική συνεργασία με τη Βρετανία, την Ουκρανία ή την Τουρκία δείχνει την, ακόμη και τώρα, πεισματική άρνηση και αδυναμία της ΕΕ να στηριχτεί στις δικές της δυνάμεις».

Ο Κώστας Καραμανλής στην ομιλία του αναφέρθηκε εκτενώς στην Ελλάδα σημειώνοντας πως «σε ό,τι αφορά στην Ελλάδα ειδικά, είναι κραυγαλέες οι αντιφάσεις της ΕΕ στο θέμα της ενιαίας ασφάλειας και άμυνας. Τη στιγμή που η Τουρκία έχει αναθεωρητικούς στόχους απέναντι σε ένα κράτος μέλος, την Ελλάδα, μας απειλεί συνεχώς με πόλεμο και συχνά καταφεύγει στη βία για να υποστηρίξει τις φιλοδοξίες της, η Άγκυρα θεωρείται πολύτιμος εταίρος και σύμμαχος από τα περισσότερα άλλα κράτη μέλη. Ειδικά όσον αφορά την Κύπρο, ένα ακόμη κράτος μέλος της ΕΕ, υπάρχει μια προκλητική αντίφαση στη στάση των περισσότερων συμμάχων και εταίρων. Δηλαδή, ενώ η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία καταδικάζεται, επιβάλλονται κυρώσεις και ενισχύεται με κάθε τρόπο ο αμυνόμενος, τα αντίστοιχα βάσανα της Κύπρου, που συνεχίζονται εδώ και σχεδόν μισό αιώνα, δεν αντιμετωπίζονται. Ακόμα χειρότερα, καταβάλλονται προσπάθειες για την εξεύρεση λύσεων που θέτουν τον επιτιθέμενο και το θύμα σε ισότιμη βάση ή που νομιμοποιούν την παράνομη κατοχή και θέτουν την Κύπρο σε κατάσταση ομηρίας απέναντι στην Τουρκία, σε πλήρη ασυμφωνία με το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Αυτή η αναντιστοιχία εκθέτει σοβαρά όσους ισχυρίζονται ότι αγωνίζονται για αξίες και αρχές και εγείρει την υποψία ότι η υποστήριξη προς την Ουκρανία δεν υπαγορεύεται από αρχές αλλά από γεωπολιτικές επιδιώξεις. Στην πραγματικότητα, αποδυναμώνει την πολιτική, νομική και ηθική ανωτερότητα του δυτικού αφηγήματος».

»Μέσα στην νέα αυτή πραγματικότητα, η Ελλάδα οφείλει να διαβάσει σωστά τις εξελίξεις και να χαράξει την πορεία εκείνη που θα μεγιστοποιήσει τα οφέλη της, θα τη θέσει σε πλεονεκτική θέση στο γεωπολιτικό χάρτη και θα την προστατεύσει από τις βλέψεις άλλων. Το πολυπολικό σύστημα που αναδεικνύεται υπαγορεύει μια πιο περίπλοκη και πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική απαλλαγμένη από τις αυστηρές διαχωριστικές γραμμές του παρελθόντος. Ασφαλώς και η Ελλάδα είναι ταγμένη με τη Δύση, αλλά η ίδια η Δύση πλέον μεταλλάσσεται ή και διχάζεται και μέρος αυτής συνομιλεί με τη Ρωσία και την Κίνα. Όχι μόνο οι ΗΠΑ. Πρόσφατα ακούστηκαν φωνές και εντός της ΕΕ που προτρέπουν σε συνομιλίες με τη Ρωσία.

»Ασφαλώς και η Ελλάδα είναι κατά της βίας και του αναθεωρητισμού, αλλά θα πρέπει αυτό το δόγμα να έχει καθολική εφαρμογή. Δεν μπορεί εμείς να τασσόμαστε με όλες μας τις δυνάμεις στο πλευρό του αμυνόμενου και η υπόλοιπη Ευρώπη, αλλά – προσέξτε – ακόμα ακόμα και αυτός ο αμυνόμενος, να μην τάσσεται στο δικό μας πλευρό όταν απειλούμαστε! Θα πρέπει, λοιπόν, να γίνει κατανοητό ότι Ελλάδα και Κύπρος φυλάμε τα νοτιοανατολικά σύνορα της Ευρώπης από κινδύνους υπαρκτούς και υπαρξιακούς που απειλούν την εδαφική ακεραιότητα της ΕΕ. Μάλιστα, εκτός από την τουρκική επεκτατικότητα, πρόσφατα έγινε κατανοητό ότι το τόξο Ελλάδας – Κύπρου αποτελεί τον προμαχώνα της ΕΕ στα νοτιοανατολικά της σύνορα απέναντι σε απειλές που προέρχονται και πέρα από την Ανατολική Μεσόγειο.

»Και εδώ θα ήθελα να πω δυο λόγια για ένα θέμα που θεωρώ πολύ σοβαρό. Ο νόμος που ετοιμάζει η Τουρκία, σύμφωνα με πρόσφατες διαρροές, είναι εξωφρενικός. Το αδιανόητο «Δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας» που πολλοί θεωρούν ότι προορίζεται για εσωτερική κατανάλωση, αφού πλέον διδάσκεται στα σχολεία και γαλουχεί, παραπλανά και φανατίζει τις νέες γενιές, τώρα παίρνει την πλέον επίσημη μορφή και γίνεται νόμος του κράτους, προκειμένου να δεσμεύει και όλες τις επόμενες κυβερνήσεις. Να δεσμεύει το ίδιο το κράτος. Φυσικά και δεν έχει καμία νομική αξία για την επιβολή τετελεσμένων, αλλά δεν αφήνει πλέον καμία αμφιβολία για τις απαράδεκτες αξιώσεις της Τουρκίας στο μισό Αιγαίο και δεσμεύει το κράτος της Τουρκίας για επιβολή του νόμου αυτού στο πεδίο. Και πάντως αποτελεί αδιαμφισβήτητη απόδειξη ότι η Τουρκία, μεθοδικά και συστηματικά, προωθεί την αναθεωρητική ατζέντα της και επιχειρεί να μεθοδεύσει σταδιακά τη διαμόρφωση ευνοϊκών γι’ αυτήν συνθηκών. Με αυτά τα δεδομένα, πρέπει να μας προβληματίσει η αποτελεσματικότητα της πολιτικής των «ήρεμων νερών».

Κλείνοντας την ομιλία του ο Κώστας Καραμανλής εξήγησε πως »όσο κατανοητή και αν είναι η προσπάθεια αποφυγής εντάσεων, εφ’ όσον η συμπεριφορά αυτή παρερμηνεύεται ως υποχωρητικότητα στην άσκηση και του παραμικρού δικαιώματός μας, ακόμα και στην καρδιά του Αιγαίου, ή απαλλάσσει την Τουρκία από το βάρος της επιθετικής της συμπεριφοράς στα μάτια των τρίτων – υποκριτικά βέβαια, γιατί τους βολεύει – το κόστος καθίσταται δυσανάλογα μεγαλύτερο από το επιδιωκόμενο υποτιθέμενο όφελος. Σωστά, λοιπόν, ενισχύεται η αμυντική και αποτρεπτική ικανότητα της χώρας, πιστεύω όμως ότι ήρθε η ώρα να καταδειχθεί πλέον σε εταίρους και συμμάχους, ακόμα και με μια διαρκή εκστρατεία δημόσιας διπλωματίας και με τρόπο επίμονο και σαφή, το αδιανόητο των τουρκικών βλέψεων και το μέγεθος της τουρκικής επεκτατικότητας και επιθετικότητας. Και προς την Τουρκία, καθαρά και ξάστερα το μήνυμα ότι κανείς στην Ελλάδα δεν προσφέρεται για εκπτώσεις σε ζητήματα διεθνώς κατοχυρωμένων Δικαίων και δικαιωμάτων της χώρας. Καλοτάξιδο το βιβλίο!».

Σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση της τροπολογίας, η αξιολογούμενη ρύθμιση αντιμετωπίζει το ζήτημα της καθυστέρησης στην ποινική διερεύνηση και εκδίκαση αξιόποινων πράξεων βουλευτών, η οποία μπορεί να οδηγεί σε μακροχρόνια ποινική εκκρεμότητα και να επηρεάζει αρνητικά, τόσο την άσκηση των κοινοβουλευτικών καθηκόντων τους, όσο και την πολιτική και κοινωνική ζωή της χώρας.

Με την τροπολογία, που εντάσσεται στο νομοσχέδιο για την αναμόρφωση του Κληρονομικού Δικαίου, το οποίο εισάγεται αύριο προς συζήτηση και ψήφιση στην ολομέλεια της Βουλής, προστίθεται άρθρο 32Α στον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας ως εξής:

«Άρθρο 32Α

Ανάκριση και εκδίκαση αξιοποίνων πράξεων βουλευτών

1. Στις περιπτώσεις αξιόποινων πράξεων βουλευτών, για τη δίωξη των οποίων έχει χορηγηθεί η σχετική άδεια της Βουλής, καθώς και στα αυτόφωρα κακουργήματα αυτών:

α) για τα πλημμελήματα, η υπόθεση εισάγεται άμεσα προς εκδίκαση στο κατά τόπον αρμόδιο τριμελές πλημμελειοδικείο, με την επιφύλαξη της περ. δ) του άρθρου 110, προσδιορίζεται το αργότερο εντός τριών (3) μηνών από την εισαγωγή της και η ορισθείσα δικάσιμος σε περίπτωση διακοπής ή αναβολής της δίκης δεν μπορεί να υπερβαίνει τις δεκαπέντε (15) ημέρες και τους δύο (2) μήνες, αντίστοιχα,

β) για τα κακουργήματα, η ανάκριση διεξάγεται υποχρεωτικά, κατά παρέκκλιση κάθε άλλης γενικής ή ειδικής διάταξης, από ειδικό εφέτη ανακριτή με τη διαδικασία της παρ. 2 του άρθρου 28 εντός του ημίσεος των προβλεπόμενων στην παρ. 5 του άρθρου 248 προθεσμιών. Για την περάτωση της ανάκρισης αποφαίνεται το συμβούλιο εφετών σε πρώτο και τελευταίο βαθμό κατά την παρ. 2 του άρθρου 28, εκτός αν για το συγκεκριμένο αδίκημα προβλέπεται περάτωση της ανάκρισης με τη διαδικασία του άρθρου 309. Η εισαγωγή της υπόθεσης στο ακροατήριο γίνεται κατ’ απόλυτη προτεραιότητα εντός τριών (3) μηνών από την παραπομπή και η ορισθείσα δικάσιμος σε περίπτωση διακοπής ή αναβολής της δίκης δεν μπορεί να υπερβαίνει τις δεκαπέντε (15) ημέρες και τους δύο (2) μήνες αντίστοιχα.

2. Τυχόν συμμέτοχοι συμπαραπέμπονται και δικάζονται σύμφωνα με την παρ. 1.»

Όπως εξηγείται στην αιτιολογική έκθεση της τροπολογίας, επιδιώκεται η επιτάχυνση όλων των σταδίων της ποινικής διαδικασίας για υποθέσεις βουλευτών, μέσω:

α) της θέσπισης σύντομων και δεσμευτικών προθεσμιών για την ανάκριση και την εκδίκαση

β) της άμεσης εισαγωγής των υποθέσεων στο ακροατήριο, και

γ) της υποχρεωτικής ανάκρισης κακουργημάτων από ειδικό εφέτη ανακριτή.

Συγχρόνως, προβλέπεται η ενιαία εξέταση της υπόθεσης για όλους τους συμμετόχους (βουλευτές ή μη) με τη διαδικασία του παρόντος, ρύθμιση η οποία αντιμετωπίζει το ζήτημα του κατακερματισμού της ποινικής διαδικασίας και της πιθανής έκδοσης αντιφατικών ή ασύμβατων δικαστικών κρίσεων για την ίδια υπόθεση.

Επίσης, εξυπηρετεί:

1) την πληρέστερη και αποτελεσματικότερη διερεύνηση της υπόθεσης,

2) την αποφυγή διαφορετικών δικονομικών χειρισμών και χρονικών καθυστερήσεων μεταξύ συγκατηγορουμένων,

3) την οικονομία της δίκης και την επιτάχυνση της διαδικασίας,

4) τη διασφάλιση ενιαίας αξιολόγησης των πραγματικών περιστατικών και της συμμετοχής κάθε κατηγορουμένου και, τελικά, την ανεύρεση της ουσιαστικής αλήθειας.

Ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος απηύθυνε χαιρετισμό σε εκδήλωση που οργάνωσαν η Ένωση Ελλήνων Συνταγματολόγων και το Διοικητικό Επιμελητήριο Ελλάδος με κεντρικό θέμα: «Ωρα ριζικών αλλαγών στο Κράτος και στη Δημόσια Διοίκηση».  

Ο Προκόπης Παυλόπουλος τόνισε ότι απόφαση του Αρείου Πάγου αφήνει στο σκοτάδι της ανοχής ή και της συγκάλυψης πρακτικές οφθαλμοφανούς παραβίασης. «Το σκάνδαλο των υποκλοπών, και μετά τις τελευταίες δικαστικές εξελίξεις, έχει καταφέρει καίριο πλήγμα στην καρδιά του κράτους δικαίου. Πλήγμα το οποίο εκπορεύεται και από την εκτελεστική εξουσία -και για την ακρίβεια από την κυβέρνηση– αλλά και, δυστυχώς, από χειρισμούς της ίδιας της Δικαιοσύνης.

Διότι σε κάθε περίπτωση, ακόμη και αν υιοθετήσουμε την εκδοχή του απλού σφάλματος εκτίμησης, οι χειρισμοί αυτοί αφήνουν στο σκοτάδι της ανοχής ή και της συγκάλυψης πρακτικές οφθαλμοφανούς παραβίασης τουλάχιστον του θεμελιώδους δικαιώματος του απορρήτου των επικοινωνιών, κατά το άρθρο 19 του Συντάγματος.

Παραβίασης η οποία καθίσταται τόσο περισσότερο καταδικαστέα όσο θίγει τον πυρήνα του ίδιου του υπό την ευρεία έννοια πολιτικού συστήματος μέσα από την, αποδεδειγμένη άλλωστε, παρακολούθηση πολιτικών προσώπων και δημοσιογράφων, ακόμη δε και του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ανεξάρτητα από το ποιος φορέας, δημόσιος ή ιδιωτικός, μετήλθε των επιμέρους μεθόδων της παρακολούθησης αυτής».

«Κάποιοι αμφισβήτησαν ευθέως τη Δικαιοσύνη. Ο πολιτικός εκφοβισμός και τα συνεχή πυρά αποτελούν οργανωμένη προσπάθεια χειραγώγησής της», τόνισε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ Δημήτρης Μαρκόπουλος, λέγοντας πως η λεπτή ισορροπία μεταξύ πολιτικής και δικαστικής εξουσίας έχει πλέον χαθεί.

«Η Δικαιοσύνη είναι ανεξάρτητη και θεωρώ ότι αυτές τις δύο ημέρες το κύρος της έχει χτυπηθεί από εσάς. Κάποιοι θέλουν να στήσουν ΣΥΡΙΖΑικά ή ΠΑΣΟκικά δικαστήρια. Και αυτό είναι απαράδεκτο», πρόσθεσε ο ίδιος, στρεφόμενος σε ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ, επισημαίνοντας πως «οι πρωταγωνιστές της Novartis και της διαπλοκής καλλιεργούν τοξικότητα και αμφισβήτηση απέναντι στη Δικαιοσύνη».

Από την άλλη πλευρά, ο Παύλος Γερουλάνος υπογράμμισε ότι η κυβέρνηση μπερδεύει την εμπιστοσύνη με την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης. Αναφερόμενος μάλιστα στις πρόθεση της Χαριλάου Τρικούπη να καταθέσει αίτημα για σύσταση εξεταστικής επιτροπής, διερωτήθηκε αν οι βουλευτές της ΝΔ θέλουν να μάθουν την αλήθεια: «Δεν σας απασχολεί αυτό;’H δεν έχετε το θάρρος να μάθετε; Ζητήσαμε εξεταστική επιτροπή και εσείς πάλι σφυρίζετε αδιάφορα. Φύγετε, η χώρα δεν αντέχει άλλο αυτά που κάνετε».

Νωρίτερα, ο Σωκράτης Φάμελλος κατηγόρησε την ηγεσία της Δικαιοσύνης ότι «θάβει τις αποκαλύψεις για τις υποκλοπές», χαρακτηρίζοντας τη χθεσινή ημέρα «στίγμα για τη Δικαιοσύνη και τη χώρα» και τη διάταξη «βόμβα στα θεμέλια του θεσμού». Είχε προηγηθεί η τοποθέτηση της Όλγας Γεροβασίλη που κατήγγειλε την ηγεσία του Αρείου Πάγου για «πραξικοπηματική» παρέμβαση.

«Η απόφαση αυτή του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου είναι πολύ βολική για την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και δημιουργεί πολλαπλά ερωτηματικά. Είναι μια επιβεβαίωση ότι αυτή η απόφαση εξυπηρετεί τη μεθόδευση της συγκάλυψης της υπόθεσης των υποκλοπών από τη Νέα Δημοκρατία και την κυβέρνηση», τόνισε από το βήμα ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ Νίκος Καραθανασόπουλος, ξεκαθαρίζοντας ότι ο Περισσός τάσσεται υπέρ της πρότασης συγκρότησης Εξεταστικής Επιτροπής.

Ακόμη πιο επιθετική εμφανίστηκε η Πέτη Πέρκα, κάνοντας λόγο για «επίσημη εκτροπή», «μαφιόζικη λειτουργία» και «Δικαιοσύνη στα χειρότερά της». Θετικά στη σύσταση εξεταστικής επιτροπής τάχθηκαν οι κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι της Ελληνικής Λύσης και της Πλεύσης Ελευθερίας.

Ο υπουργός Υγείας εγκάλεσε τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ επειδή ισχυρίστηκε «ούτε λίγο ούτε πολύ ότι ο Εισαγγελεύς του ΑΠ κ. Τζαβέλας ελέγχεται από την Κυβέρνηση που τον διόρισε». 

Ο κ. Γεωργιάδης θύμισε ότι με νόμο της κυβέρνησης Μητσοτάκη, από το 2024,  οι ίδιοι οι Δικαστές και οι Εισαγγελείς σε Ολομέλεια, ψηφίζουν σε μυστική διαδικασία ποιον επιθυμούν να προαχθεί στη θέση αυτή.

«Και ο κ. Τζαβέλας εξελέγη πρώτος σε ψήφους με διαφορά και μεταξύ των Δικαστών και μεταξύ των Εισαγγελέων.  Η Κυβέρνηση απλά διόρισε αυτόν που οι ίδιοι επέλεξαν» τονίζει ο κ. Γεωργιάδης.

Ταυτόχρονα, ο υπουργός Υγείας τονίζει ότι ο κ. Ανδρουλάκης «που μεταφέρει το προσωπικό του ζήτημα, όλη μέρα στην Δημόσια Σφαίρα με απολύτως τοξικό τρόπο, επιτίθεται και στον κ. Ζήση, τον προηγούμενο Εισαγγελέα που έκανε την αρχική πράξη Αρχειοθέτησης και τώρα στον νυν Εισαγγελέα που την έκρινε έγκυρη» και κατηγορεί τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ ότι άφησε εναντίον του δικαστή χυδαία υπονοούμενα.

Αναλυτικά η ανάρτηση Γεωργιάδη:

Ο @androulakisnick ο οποίος εδώ και μέρες με κατηγορεί ως αντιθεσμικό, επιτέθηκε σήμερα στην Δικαιοσύνη για την Απόφαση του Εισαγγελέα του ΑΠ να μην ανασύρει από το αρχείο την υπόθεση των υποκλοπών, διότι έκρινε ότι η πρωτόδικη καταδικαστική απόφαση δεν εισέφερε κανένα νέο στοιχείο στην έρευνα. Και αυτή του την επίθεση, ο έως χθες «υπερασπιστής της Δικαιοσύνης» την συνέδεσε με την επιλογή των Ανωτάτων Δικαστών από την Κυβέρνηση. Ισχυρίστηκε δηλαδή ούτε λίγο ούτε πολύ ότι ο Εισαγγελεύς του ΑΠ κ. Τζαβέλας ελέγχεται από την Κυβέρνηση που τον διόρισε. 

Ο κ. Ανδρουλάκης όμως δεν ανέφερε ότι το 2024 η Κυβέρνηση του @kmitsotakis ψήφισε Νόμο σύμφωνα με τον οποίο οι ίδιοι οι Δικαστές και οι Εισαγγελείς σε Ολομέλεια, ψηφίζουν σε μυστική διαδικασία ποιον επιθυμούν να προαχθεί στη θέση αυτή και ότι ο κ. Τζαβέλας εξελέγη πρώτος σε ψήφους με διαφορά και μεταξύ των Δικαστών και μεταξύ των Εισαγγελέων.
Η Κυβέρνηση απλά διόρισε αυτόν που οι ίδιοι επέλεξαν.

Προσέξτε τώρα ο κ. Ανδρουλάκης, που μεταφέρει το προσωπικό του ζήτημα, όλη μέρα στην Δημόσια Σφαίρα με απολύτως τοξικό τρόπο, επιτίθεται και στον κ. Ζήση, τον προηγούμενο Εισαγγελέα που έκανε την αρχική πράξη Αρχειοθέτησης και τώρα στον νυν Εισαγγελέα που την έκρινε έγκυρη.

Βρείτε μου εσείς έναν Νεοδημοκράτη που επιτέθηκε με τον ίδιο τρόπο στον Πρόεδρο ή στον Εισαγγελέα του Μονομελούς Πρωτοδικείου που εξέδωσαν την απόφαση που άρεσε στον κ. Ανδρουλάκη ή που άφησε οποιοδήποτε χυδαίο υπονοούμενο για αυτούς, όπως έκανε πριν από λίγο ο ίδιος.

Βέβαια εγώ είμαι ο «κακός» που υπερασπίζομαι τόσες μέρες το Σύνταγμα και το άρθρο 90 και που συμφώνησαν μαζί μου μέχρι στιγμής ως προς την αρμοδιότητα του ΑΔΣ οι κ. Βενιζέλος, Παυλόπουλος, Θάνου και σήμερα και η κα Σακελαροπούλου. Αλλά εγώ ήμουν ο «αντιθεσμικός» και ο κ. Ανδρουλάκης ο «θεσμικός»….για να δείτε πώς πέφτουν οι μάσκες….

Ακολουθεί η επεξεργασία του κειμένου με τις απαραίτητες διορθώσεις και την επισήμανση των κύριων σημείων της δήλωσης του κυβερνητικού εκπροσώπου:

«Ούτε δύο μέρες δεν πέρασαν από τότε που ο πρόεδρος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης έλεγε στο Forum των Δελφών, και μάλιστα με βαρύγδουπο τρόπο, ότι δεν έχει επιτεθεί ποτέ σε δικαστές και ότι στο DNA του ΠΑΣΟΚ υπάρχει “ο απόλυτος σεβασμός και ο αγώνας για μια ποιοτική Δημοκρατία και για διάκριση των εξουσιών”. Δύο εικοσιτετράωρα μετά, όμως, απέδειξε ότι από τα μεγάλα λόγια στις μεγάλες επιθέσεις, είναι μια δικαστική απόφαση δρόμος», επισήμανε ο κ. Μαρινάκης.

Απευθυνόμενος δε στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος είπε: «Κύριε Ανδρουλάκη, επικίνδυνος είναι αυτός που αμφισβητεί τη Δικαιοσύνη και την καταγγέλλει με σφοδρότητα, τροφοδοτώντας ακόμα περισσότερες επιθέσεις από τον “βούρκο” του διαδικτύου και, μάλιστα, προσωπικά σε βάρος του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Του λειτουργού ο οποίος αναδείχθηκε στη θέση του με εισήγηση της πλειοψηφίας όλων των ανώτατων Δικαστών και Εισαγγελέων της χώρας».

«Θυμίζω ότι, ακόμα και όταν σύσσωμη η αντιπολίτευση εκμεταλλευόταν πολιτικά την απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου —η οποία έχει ήδη εφεσιβληθεί— κανείς από την Κυβέρνηση δεν διανοήθηκε να την κρίνει αρνητικά και δημοσίως. Πολύ δε περισσότερο να επιτεθεί στον Πρωτοδίκη που την εξέδωσε», συνέχισε ο ίδιος.

Κατέληξε δε στη δήλωσή του: «Κύριε Ανδρουλάκη, ο σεβασμός στη Δικαιοσύνη και τις αποφάσεις της δεν είναι προαιρετικός. Είναι επιβεβλημένος. Σεβαστείτε, επιτέλους, τον θεσμικό σας ρόλο. Και αντιληφθείτε ότι κάθε επίθεση κατά της Δικαιοσύνης αποτελεί προβληματική συμπεριφορά. Όταν, δε, η επίθεση αυτή προέρχεται προσωπικά από τον αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, συνιστά συμπεριφορά επικίνδυνη για τη Δημοκρατία και το Κράτος Δικαίου».

Όπως ανακοίνωσε ο Νίκος Ανδρουλάκης σε έκτακτη συνέντευξη Τύπου στη Χ. Τρικούπη, «η ΚΟ του ΠΑΣΟΚ θα πάρει πρωτοβουλία τις επόμενες ημέρες, θα καταθέσει αίτημα για σύσταση εξεταστικής επιτροπής και καλώ υπόλοιπα κόμματα δημοκρατικής αντιπολίτευσης να στηρίξουν το αίτημα».

Επιπλέον ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης ζήτησε να τοποθετηθεί «όχι μόνο ο πολιτικός και νομικός κόσμος, αλλά η κοινωνία των πολιτών, η τοπική αυτοδιοίκηση για αυτή την απαξίωση του κράτους δικαίου» όπως υποστήριξε.

«Οι επόμενες εκλογές είναι πολύ κρίσιμες. Πρέπει να κοπεί ο ομφάλιος λώρος της ηγεσίας δικαιοσύνης με τον εκάστοτε πρωθυπουργό και τον εκάστοτε κυβέρνηση» σημείωσε. ο κ. Ανδρουλάκης.

Σχολιάζοντας την απόφαση του Αρείου Πάγου ισχυρίστηκε ότι η ηγεσία του «προσέβαλε και υπονόμευσε το κύρος της ίδιας της Δικαιοσύνης».

Πρόσθεσε δε ότι «κακοποιείται το αίσθημα δικαίου στο βωμό παρασκηνιακών διαπραγματεύσεων του Μεγάρου Μαξίμου με έναν απόστρατο αξιωματικό που εκβιάζει τον πρωθυπουργό».

Αναλυτικά ο Νίκος Ανδρουλάκης δήλωσε:

«Η ηγεσία του Αρείου Πάγου προσέβαλε και υπονόμευσε το κύρος της ίδιας της δικαιοσύνης. Με την απόφαση αυτή κακοποιείται το αίσθημα του δικαίου στο βωμό παρασκηνιακών διαπραγματεύσεων του Μεγάρου Μαξίμου με έναν απόστρατο αξιωματικό που εκβιάζει δημοσίως τον πρωθυπουργό.

Παίχτηκε ένα ακόμη επεισόδιο της απαξίωσης του κράτους δικαίου και της διάκρισης των εξουσιών. Η ηγεσία της δικαιοσύνης αρνήθηκε να κάνει την ελάχιστη ανακριτική πράξη. Δεν κάλεσε τον κ. Ντίλιαν για να προσκομίσει τα στοιχεία, στα οποία ο ίδιος αναφέρθηκε, λέγοντας πως το λογισμικό πωλείται μόνο σε κράτη και κρατικές υπηρεσίες. Δεν έκαναν το ελάχιστο καθήκον τους, αρνήθηκαν την έρευνα.

Για την εξουσία του Αρείου Πάγου δεν υπάρχει ζήτημα κατασκοπίας για εκείνους που κάρφωσαν το pretador στους αρχηγούς των Ενόπλων Δυνάμεων και στη μισή κυβέρνηση. Ας το αξιολογήσει αυτό ο ελληνικός λαός, διότι και οι κρίνοντες, κρίνονται.

Ποιο είναι το επόμενο στάδιο διαπραγμάτευσης; Η αλλαγή του ποινικού κώδικα για να γίνουν εξαγοράσιμες οι ποινές του παρακράτους και να γλυτώσουν κάποιοι τη φυλακή; 
Πλέον δεν μας εκπλήσσει τίποτα. Από ένα βαθιά διεφθαρμένο σύστημα εξουσίας και έναν πρωθυπουργό, που όσο μένει ως πρωθυπουργός, διαβρώνει τους θεσμούς για να παραμείνει στην εξουσία.

Ο κ. Μητσοτάκης είναι επικίνδυνος και πρέπει να φύγει για να αναπνεύσει η χώρα για να αναπνεύσει η δημοκρατία. Η πολιτική αλλαγή πρέπει να φέρει την κάθαρση και να αποκαταστήσει το κράτος δικαίου. 

Γι’ αυτό, η κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ, τις επόμενες μέρες, θα πάρει πρωτοβουλία και θα καταθέσει αίτημα για εξεταστική επιτροπή. Καλώ τα υπόλοιπα κόμματα της δημοκρατικής αντιπολίτευσης να στηρίξουν το αίτημα. Ο αγώνας μας θα συνεχιστεί. Η ποιότητα δημοκρατίας για το ΠΑΣΟΚ δεν είναι ένα επιμέρους ζήτημα, αλλά ένα κεντρικό ζήτημα που αφορά το μέλλον του ελληνικού λαού, το μέλλον των παιδιών μας. Γι’ αυτό, ζητώ μπροστά σε αυτή την παρακμή, να τοποθετηθεί όχι μόνο ο νομικός κόσμος της χώρας, που έχει χρέος να το κάνει άμεσα σε κάθε επίπεδο, αλλά και η ίδια η κοινωνία των πολιτών και όλες οι οργανωμένες εκφράσεις της κοινωνίας. Και η τοπική αυτοδιοίκηση. Όλοι έχουν χρέος να τοποθετηθούν γι’ αυτή την παρακμή. Οι επόμενες εκλογές είναι πολύ κρίσιμες για τους θεσμούς. Πρέπει επιτέλους να κοπεί ο ομφάλιος λώρος της ηγεσίας της δικαιοσύνης με τον εκάστοτε πρωθυπουργό και την εκάστοτε κυβέρνηση.

Πρέπει επιτέλους να μπει ένα τέλος στην παρακμή και στην απαξίωση του κράτους δικαίου. Έχουμε χρέος όλοι να αγωνιστούμε με όλες μας τις δυνάμεις. Θα εξαντλήσουμε όλα τα ένδικα μέσα σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο και πολιτικά θα πάρουμε όλες τις πρωτοβουλίες που πρέπει να πάρουμε. 
Εμείς ούτε εκβιάσαμε δικαστές, ούτε οργανώσαμε δολοφονία χαρακτήρα δικαστών. Εμείς κρίνουμε απλά τις αποφάσεις της δικαιοσύνης. Δεν επιτεθήκαμε στην ευρωπαϊκή εισαγγελία. Μην ψάχνει κανείς συμψηφισμούς. Δεν προβαίνουμε σε πρακτικές της Νέας Δημοκρατίας και προηγούμενων κυβερνήσεων».

Νωρίτερα, ανοίγοντας τη συζήτηση με την ομοσπονδία εργαζομένων στην καθαριότητα και ειδικά στις σχολικές μονάδες, ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ σχολίασε την απόφαση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, κ. Τζαβέλλα, ότι δεν συντρέχει περίπτωση ανάσυρσης από το αρχείο της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου και επανεξέτασης της υπόθεσης των παράνομων παρακολουθήσεων.

Ο κ. Ανδρουλάκης σημείωσε επ’ αυτού: «Επιτρέψτε μου, πριν ξεκινήσουμε τη συζήτηση μας να αναφερθώ σε μια έκτακτη εξέλιξη, που είχαμε στο σκάνδαλο των παράνομων παρακολουθήσεων. Σήμερα ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου αποφάνθηκε ότι δεν θα ανασυρθεί από το αρχείο η διάταξη Ζήση. Και επί της ουσίας η διάσταση της κατασκοπείας και η σύνδεση των κρατικών αρχών με το predator, ενταφιάζονται για μια ακόμη φορά!», σημείωσε αρχικά.

«Επί εβδομάδες μετά την απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, ο Άρειος Πάγος παρέμενε σιωπηλός, χωρίς να προβεί ούτε σε στοιχειώδεις ανακριτικές πράξεις. Περιέργως, ο απόστρατος Ισραηλινός αξιωματικός ενώ εκβίαζε σε δημόσια θέα τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και μιλούσε ξεκάθαρα για συνεργασία του ίδιου με το κράτος, δεν κλήθηκε καν από τον κ. Τζαβέλλα να καταθέσει! Δηλαδή ο άνθρωπος που εκβίαζε τον Έλληνα Πρωθυπουργό δεν κλήθηκε να καταθέσει στην ελληνική δικαιοσύνη», πρόσθεσε.

«Όλα αυτά περιγράφουν την κατάσταση στα ζητήματα του κράτους δικαίου και της διάκρισης των εξουσιών στην Ελλάδα του 2026. Αυτή η Ελλάδα δεν αξίζει στον ελληνικό λαό και για όλα αυτά υπεύθυνος είναι ένας: ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης. Γι’ αυτό, κάθε δημοκράτης και κάθε δημοκράτισσα πρέπει να αγωνιστούμε αυτοί οι άνθρωποι να γίνουν παρελθόν. Όσο μένουν σε σημαντικές θέσεις εξουσίας, είναι επικίνδυνοι για τον τόπο», κατέληξε ο Νίκος Ανδρουλάκης.

Συγκεκριμένα, η τέως πρόεδρος της Δημοκρατίας κληθείσα να σχολιάσει την έλλειψη εμπιστοσύνης των πολιτών προς τους Θεσμούς, υποστήριξε ότι πρόκειται για ένα φαινόμενο, που δεν καταγράφεται μόνο στην Ελλάδα, αλλά εντάσσεται σε ένα γενικότερο κλίμα αμφισβήτησης των θεσμών, που παρατηρείται πανευρωπαϊκά, αλλά και διεθνώς, ως απόρροια μιας σειράς φαινομένων, όπως η οικονομική κρίση, η πανδημία, αλλά και τα λεγόμενα «fake news», που μέσω των νέων τεχνολογιών, δημιουργούν ένα κλίμα αμφισβήτησης απέναντι στην Δημοκρατία και στους θεσμούς.

Σχολιάζοντας τα φαινόμενα τοξικότητας, που παρατηρούνται εντός και εκτός Κοινοβουλίου, τάχθηκε υπέρ της αλλαγής νοοτροπίας, την οποία χαρακτήρισε βασική, και σημείωσε ότι η Ελλάδα στην Μεταπολίτευση, βίωσε τα τελευταία 50 χρόνια, σημαντικές θεσμικές μεταρρυθμίσεις και σταθερότητα, ενώ παρατήρησε πως αν όλοι προσπαθούσαμε να μειώσουμε την υπερβολή στην ζωή μας, όλα θα ήταν καλύτερα.

Αναφορικά με την Συνταγματική Αναθεώρηση και το ενδεχόμενο μείωσης του αριθμού των Βουλευτών, υποστήριξε ότι η ίδια θα ήταν ιδιαίτερα επιφυλακτική απέναντι σε ριζικές μεταβολές, καθώς το υπάρχον σύστημα άντεξε τα τελευταία 50 χρόνια. Εκτίμησε, επίσης, ότι ενδεχόμενη μείωση του αριθμού των βουλευτών, θα μπορούσε να οδηγήσει σε μεγαλύτερη εξάρτηση των πολιτών από τους βουλευτές και αύξηση του λεγόμενου «πελατειακού συστήματος». Όπως είπε, η κοινωνία έχει βολευτεί σε ένα σύστημα εξυπηρετήσεων, που σιγά σιγά θα μειωθεί με την χρήση των νέων τεχνολογιών και την μείωση της προσωπικής επαφής.

Για τον εκλογικό Νόμο, τόνισε ότι τα πλειοψηφικά συστήματα, η ενισχυμένη αναλογική, βοηθούν στο να υπάρξουν πιο σταθερές κυβερνήσεις, άρα δεν είναι τόσο απλό και πρόσθεσε ότι χρειάζεται μεγάλη προσοχή και μελέτη σε αυτά τα θέματα. Αναφορικά με την αύξηση των αρμοδιοτήτων του Προέδρου της Δημοκρατίας, εξέφρασε την άποψη, ότι θα ήταν πολύ προβληματικό να ενισχυθούν οι αρμοδιότητές του Προέδρου, έτσι όπως έχουν τα πράγματα, μετά και την εκλογή με σχετική πλειοψηφία.

Αναφορικά με την Δικαιοσύνη και την μειωμένη της αξιοπιστία στις τελευταίες δημοσκοπήσεις, υποστήριξε, ότι είναι μεγάλο το βάρος για τον Έλληνα Δικαστή και ποσοτικά και ποιοτικά και πρόσθεσε ότι οι δικαστές προσπαθούν να κάνουν τη δουλειά τους, με τον καλύτερο τρόπο. Παρατήρησε, επίσης, ότι έχουν γίνει μεγάλα βήματα και ειδικότερα στο θέμα των καθυστερήσεων. Ωστόσο, υπογράμμισε ότι είναι άλλο η κριτική προς τους Δικαστές και άλλο οι επιθέσεις, που ξεφεύγουν κατά πολύ και δυστυχώς από χείλη, που δεν θα έπρεπε, ενώ σημείωσε ότι δεν μπορούμε να είμαστε επιλεκτικοί στην κριτική, «δεν είναι αυτή η λύση».

Τόνισε, ακόμη, ότι οι πολίτες πρέπει να εμπιστεύονται την Δικαιοσύνη, γιατί η Δημοκρατία στηρίζεται στους θεσμούς της, και δεν είναι η λύση ο κλονισμός της εμπιστοσύνης και η απαξίωση, αυτό είναι η αρχή του τέλους.

Απαντώντας σε ερώτημα σχετικό με την αποτελεσματικότητα των Ανεξάρτητων Αρχών και την μειωμένη τους αξιοπιστία, κυρίως εξαιτίας της λάθος επιλογής προσώπων, υπογράμμισε ότι «Ανεξάρτητες Αρχές δεν σημαίνει ανεξέλεγκτες Αρχές» και τάχθηκε υπέρ της λογοδοσίας τους, χωρίς αυτό να δεσμεύει την ανεξαρτησία τους. Παράλληλα, σημείωσε ότι πρέπει να βρεθεί μια λύση όταν τα κόμματα δεν μπορούν να συμφωνήσουν στην επιλογή προσώπων.

Αναφορικά με την συνταγματική διάταξη για την προστασία του Περιβάλλοντος, εκτίμησε ότι έχει καθυστερήσει παρά πολύ ο σχεδιασμός και έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για τις συνέπειες.

Κλείνοντας, υποστήριξε ότι «Όλοι όσοι ασχολούμαστε με τα δημόσια πράγματα οφείλουμε να είμαστε αισιόδοξοι» και συμπλήρωσε ότι «Η αισιοδοξία είναι ηθική υποχρέωση».