Όπως λέει η ίδια «οφείλουμε να αγωνιστούμε να αλλάξει η καθημερινότητα που βιώνει ένας/μία νέος/α στην Ελλάδα και οφείλουμε να γίνουμε η φωνή και για όσους νέους και όσες νέες δεν έχουν τη δυνατότητα ή τον τρόπο να το κάνουν».

Συνέντευξη

Χρόνης Διαμαντόπουλος

–Κυρία Βουτυράκου έχετε αναλάβει την ευθύνη για τη δημιουργία των think tanks του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ. Προφανώς δεν είναι τόσο εύκολο. Θα ήθελα να σας ρωτήσω δυο πράγματα σε σχέση με αυτό. Καταρχήν, πως προσεγγίζετε όλα τα πρόσωπα που συγκροτούν τα think tanks και πως αυτά τα νέα στελέχη θα σχεδιάσουν το πρόγραμμα ενός αριστερού κόμματος;

Η διαδικασία στελέχωσης των think tanks ήταν διαφανής και σαφώς ορισμένη. Αρχικά μέσω του isyriza ζητήσαμε από κάθε έναν/μία πολίτη να δηλώσουν το ενδιαφέρον τους για να συμμετέχουν σε αυτές τις δεξαμενές σκέψεις. Κάθε ενδιαφερόμενος/η μπορούσε να επιλέξει μέχρι 2 θεματικές και να επισυνάψει το βιογραφικό του και ένα μικρό κείμενο με το λόγο που τον/την παρακίνησε να θέλει να βοηθήσει σε αυτή την προσπάθεια. Στο ανοιχτό κάλεσμα αυτό, λάβαμε περίπου 3000 βιογραφικά. Στη συνέχεια, μαζί με μία ομάδα στελεχών (Σπύρος Κασάπης, Μενέλαος Γκίβαλος, Ευάγγελος Αποστολάκης, Λευτέρης Κρέτσος), αξιολογήσαμε αυτά τα βιογραφικά και προεπιλέξαμε όσα πληρούσαν τα κριτήρια που είχαμε θέσει.

Με τα άτομα αυτά πραγματοποιήσαμε διαδικτυακές συζητήσεις/συνεντεύξεις. Στόχος των συνεντεύξεων ήταν η γνωριμία με τον/την ενδιαφερόμενο/η και η ευκαιρία να αναπτύξει κάποιες προτάσεις για τον τομέα του/της.

Στο πλαίσιο της γνωριμίας βασικό ρόλο είχε και το κίνητρο, αλλά και η ιδεολογία του/της υποψηφίου/ας, καθώς τα think tanks αυτά θα λειτουργούν γύρω από ένα κομματικό φορέα με συγκεκριμένη ιδεολογική ταυτότητα. Από τις συνεντεύξεις αυτές προέκυψε μια μικρή λίστα υποψηφίων ανά θεματική, την οποία και έλαβε ο Πρόεδρος, για να ακολουθήσει άλλη μία συνέντευξη με τη συμμετοχή του Προέδρου, προκειμένου να καταλήξουμε στα τελικά μέλη των Think Tanks που ανακοινώνονται όλο αυτό το διάστημα.

Η ρομποτική δεν είναι (ή τουλάχιστον δεν θα έπρεπε να είναι) αποκομμένη από την πολιτική, όπως φυσικά ισχύει και για κάθε άλλη επιστήμη

Μία από αρμοδιότητες των δεξαμενών σκέψεις είναι οι προτάσεις πολιτικής, που θα ενσωματωθούν στην πορεία και στο πρόγραμμα του κόμματος. Για να γίνει αυτό, όλοι οι τομεάρχες είναι σε επικοινωνία με τα μέλη των think tanks και συλλογικά τίθενται στόχοι και προτεραιότητες. Ταυτόχρονα, ο Πρόεδρος επικοινωνεί στις ομάδες των Think Tanks ζητήματα επικαιρότητας που θα ήθελε να επεξεργαστούν. Για παράδειγμα, με αφορμή το νομοσχέδιο για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια (κατά παράβαση του Άρθρου 16 του Συντάγματος), η θεματικές Παιδείας και Έρευνας αρθρογράφησαν, αλλά και δημιούργησαν ένα κείμενο που αποδομεί τα επιχειρήματα της κυβέρνησης, το οποίο διαμοιράστηκε σε όλους και όλες τους/τις βουλευτές/τριές μας. Σε άλλο παράδειγμα, το think tank Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έχει θέσει ως προτεραιότητα την έμφυλη βία και ήδη έχει προχωρήσει στη συγγραφή θέσεων και προτάσεων, αλλά και σε ανακοινώσεις και σχετική αρθρογραφία.

–Σε όλα αυτά ο Πρόεδρος του κόμματος Στέφανος Κασσελάκης, έχει λόγο; Ζητάει για παράδειγμα να προστεθούν ονόματα ή να μη συμπεριληφθούν πρόσωπα στα think tanks;

Όπως ανέφερα και παραπάνω ο Πρόεδρος συμμετείχε στη διαδικασία στελέχωσης των think tanks, μέσω συνεντεύξεων στο τελικό στάδιο, όπου και λήφθηκε η απόφαση για την επιλογή ή μη κάθε μέλους.

Από εκεί και πέρα οι αιτήσεις που εξετάσαμε ήταν αυτές που είχαν έρθει μέσω αίτησης στον isyriza, βάσει συγκεκριμένης διαδικασίας και με προκαθορισμένα χρονοδιαγράμματα. Οπότε δεν προστέθηκε άτομο πέρα από αυτά που κατέθεσαν επίσημα το βιογραφικό τους και εντός προθεσμίας.

–Εσείς, ως νέα επιστήμονας γιατί αποφασίσατε να εμπλακείτε τόσο ενεργά με την πολιτική; Στην ηλικία σας πολλοί νέοι αποστρέφονται τα κόμματα και τα θεωρούν αναξιόπιστα. Εσείς όμως έχετε αναλάβει έναν ενεργό και υπεύθυνο ρόλο στον ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ;

Η πολιτική είναι άμεσα συνδεδεμένη με τη διαμόρφωση της κοινωνίας στην οποία θέλουμε να ζήσουμε. Αισθάνομαι λοιπόν την ανάγκη να έχω ενεργό συμμετοχή στη διαμόρφωση αυτή. Ως μέλος μιας γενιάς που μεγάλωσε σε αλλεπάλληλες κρίσεις και που βίωσε την απομυθοποίηση της πολιτικής μέσα από σκάνδαλα, διαφθορά και μνημόνια, κατανοώ όλους τους λόγους που οδηγούν τους νέους να μην πιστεύουν στην πολιτική ως μέσο αλλαγής της υφιστάμενης κατάστασης. Ως μέσο δηλαδή βελτίωσης της ποιότητας ζωής μας. Το αποκορύφωμα αυτής της δυσπιστίας προς την πολιτική (λόγω της δυσπιστίας προς τους/τις πολιτικούς) είναι μία “απολιτίκ” αντίληψη και στάση ζωής, που τελικά μόνο “απολιτίκ” δεν είναι αφού εξορισμού ευνοεί τη συντήρηση της υπάρχουσας κατάστασης. Αυτή η “απολιτίκ” αντίληψη οδήγησε επίσης στην ιδιαίτερα μεγάλη αποχή των δύο τελευταίων εκλογικών αναμετρήσεων.   Η πολιτική δεν εμπνέει πλέον τους/τις νέους/νέες, γιατί δεν ελπίζουν ότι κάτι μπορεί να αλλάξει μέσω αυτής. Προσωπικά ήμουν και θα είμαι πάντα αντίθετη και απέναντι σε αυτήν την έλλειψη πρόθεσης διεκδίκησης. Οφείλουμε να αγωνιστούμε να αλλάξει η καθημερινότητα που βιώνει ένας/μία νέος/α στην Ελλάδα και οφείλουμε να γίνουμε η φωνή και για όσους/όσες νέους/νέες δεν έχουν τη δυνατότητα ή τον τρόπο να το κάνουν.

Πρέπει να επιλέξουμε εάν θέλουμε τεχνολογία για το κέρδος ή τεχνολογία για την κοινωνία

Παράλληλα, μπορεί να βρίσκομαι στο εξωτερικό προκειμένου να μπορώ να εργάζομαι σε αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας (μισθός που ανταποκρίνεται στο κόστος ζωής, φυσιολογικά και αυστηρά προκαθορισμένα ωράρια, εργασιακά δικαιώματα) στον τομέα που τόσο με ενδιαφέρει, αυτόν της ρομποτικής, αυτό όμως δε σημαίνει ότι ξεχνώ πως τα εφόδια για να αποκτήσω όλες τις ευκαιρίες που είχα στη ζωή μου, τα έλαβα από ένα δημόσιο σύστημα εκπαίδευσης και από καθηγητές/τριες που με στήριξαν και μου έδωσαν τις γνώσεις που έχω σήμερα. Αυτήν την υποστήριξη νιώθω την ανάγκη να την επιστρέψω στη χώρα μου, ελπίζοντας παράλληλα ότι όσοι φύγαμε, αν εργασθούμε ώστε να αλλάξει η δυστοπία που κυριαρχεί στην Ελλάδα – όσο και εάν κάποιοι θέλουν να μας πείσουν ότι πρόκειται για κανονικότητα – ίσως κάποια στιγμή καταφέρουμε να επιστρέψουμε.

–Ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, πόσο διαφορετικός είναι στην νέα του εποχή; Εννοώ μετά την εκλογή του Στέφανου Κασσελάκη στην ηγεσία του κόμματος. Μπορεί να πετύχει και την ανατροπή στο πολιτικό σκηνικό και να ξαναγίνει πρώτο κόμμα και ποιον τρόπο;

Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ όπως φάνηκε και στις τελευταίες εθνικές εκλογές είχε ανάγκη από κοινωνική γείωση. Να ακούσει τους πολίτες, να τους καταλάβει και σε αυτή τη βάση να διαμορφώσει πολιτικές. Εκτιμώ λοιπόν ότι η επανεκκίνηση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ έχει συνδεθεί με την ολοένα και περισσότερο τακτική επαφή με την κοινωνία, ακόμα περισσότερο δε με τη βάση του κόμματος. Για παράδειγμα, για τη δημιουργία των think tanks, οι αιτήσεις άνοιξαν για τα μέλη και τους φίλους του κόμματος ώστε να δοθεί βήμα σε νέα πρόσωπα να εκφράσουν τις ιδέες τους βάσει της τεχνοκρατικής τους εμπειρίας.

Βλέπω την πολιτική μέσο με το οποίο τα βιώματα, οι εμπειρίες και οι προβληματισμοί που έχω αποκομίσει και αναπτύξει όλα τα χρόνια που ασχολούμαι με τη ρομποτική, θα μετουσιωθούν στη σχεδίαση και κατάθεση συγκεκριμένων πολιτικών προτάσεων

Ταυτόχρονα, το ψηφοδέλτιο των ευρωεκλογών θα διαμορφωθεί μέσα από τις υποψηφιότητες που κάθε πολίτης μπορούσε να καταθέσει μέσω του isyriza και που μπορεί να ψηφίσει κάθε μέλος ή φίλος/η του κόμματος. Άλλες αλλαγές που έχω παρατηρήσει σχετίζονται με ζητήματα που ως Αριστερά δεν είχαμε επεξεργαστεί επαρκώς μέχρι σήμερα, όπως για παράδειγμα είναι ο τομέας της τεχνολογίας και η σχέση του με το χώρο της Αριστεράς. Για παράδειγμα, φέτος – και για πρώτη φορά – πραγματοποιήσαμε στο Συνέδριο του κόμματος συζήτηση με θέμα: “Αριστερά και 4η Βιομηχανική Επανάσταση”, θέτοντας προβληματισμούς και κρίσιμα ζητήματα σχετικά με πολιτικές και μέτρα που πρέπει να εφαρμοστούν.

Είναι σημαντικό πως στο υπάρχον πολιτικό σκηνικό, ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ είναι το μόνο κόμμα που δίνει μία αριστερή, εν δυνάμει κυβερνητική πρόταση. Στις τελευταίες δημοσκοπήσεις μάλιστα, ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ σημειώνει διαρκή άνοδο, κάτι που μας κάνει αισιόδοξους/ες για την ανατροπή του υπάρχοντος πολιτικού σκηνικού μελλοντικά. Στην άνοδο αυτή απαντάμε φυσικά με ακόμη περισσότερες δράσεις, παρεμβάσεις, και τεκμηριωμένες προτάσεις, έχοντας πάντα ως αφετηρία αλλά και τελικό αποδέκτη την ίδια την κοινωνία.

–Καθώς είστε νέα επιστήμονας που ασχολείται με την ρομποτική, ποιο είναι το μέλλον της επιστήμης σας; Ή θα υποκύψει σ’ όσα επιτάσσει η τεχνητή νοημοσύνη;

Η ρομποτική ενσωματώνεται όλο και περισσότερο στην καθημερινή μας ζωή. Ο τομέας που ασχολούμαι επαγγελματικά σχετίζεται με την ανάπτυξη ρομποτικών μηχανημάτων στον τομέα της ιατρικής και των επιστημών υγείας. Εκεί, εκτιμώ πως το μέλλον είναι η αύξηση του βαθμού αυτονομίας των μηχανημάτων, αλλά και αξιοποίησή τους σε όλο και περισσότερα στάδια μιας ιατρικής πράξης (πρόληψη, διάγνωση, θεραπεία, αποκατάσταση).

• Ταυτόχρονα, κάθε ιατρική πράξη μπορεί να γίνει μέσω των ρομποτικών μηχανημάτων όλο και πιο εξατομικευμένη ως προς τις ανάγκες του ασθενή, ενώ τα μηχανήματα αυτά υποστηρίζουν σημαντικά και το έργο του κάθε ιατρού σε επίπεδο ακρίβειας, ασφάλειας και εργονομίας.

Η τεχνητή νοημοσύνη, βρίσκει σίγουρα αρκετές εφαρμογές στο χώρο της ρομποτικής, πόσο μάλλον στην ρομποτική στην ιατρική. Ωστόσο η τεχνητή νοημοσύνη βασίζει την εξαγωγή πληροφοριών/συμπερασμάτων στη σύνθεση πληροφοριών και δεν παράγει νέα γνώση, κάτι που φανερώνει και την ανάγκη συμμετοχής του ανθρώπινου παράγοντα στα διάφορα στάδια εφαρμογής της.

–Αν βρισκόσασταν ενώπιον του διλήμματος να επιλέξετε μεταξύ ρομποτικής και πολιτικής, τι θα επιλέγατε τελικά;

Για εμένα δεν μπορεί να υφίσταται ένα τέτοιο δίλημμα, γιατί η ρομποτική δεν είναι (ή τουλάχιστον δεν θα έπρεπε να είναι) αποκομμένη από την πολιτική, όπως φυσικά ισχύει και για κάθε άλλη επιστήμη. Ιδιαίτερα για τη ρομποτική όμως, υπάρχει μεγάλη ανάγκη για προτάσεις και ρυθμιστικά πλαίσια σε επίπεδο πολιτείας, προκειμένου να σταματήσουμε να είμαστε απλοί παρατηρητές μίας τεχνολογικής επανάστασης τα αποτελέσματα της οποίας έχουμε ήδη ξεκινήσει να αντιλαμβανόμαστε.

Για παράδειγμα, ενδεικτικές ερωτήσεις που θα έπρεπε κάθε κόμμα να απαντήσει μέσω του εν δυνάμει κυβερνητικού του προγράμματος είναι: Για ποιον αναπτύσσουμε μια τεχνολογία; Πώς εγγυάται το κράτος ότι ο/η πολίτης θα επωφεληθεί από μια τεχνολογική εξέλιξη; Πώς θα ενσωματωθεί μια τεχνολογία – ρομποτική, τεχνητή νοημοσύνη ή άλλη – στη ζωή μας και πώς θα προστατευτούν ή μετεκπαιδευτούν όσοι η εργασία τους επηρεάζεται από τις εξελίξεις της 4ης βιομηχανικής επανάστασης; Πώς προσεγγίζουμε όλα τα ζητήματα ηθικής και βιοηθικής που εγείρει η αξιοποίηση ρομποτικών συστημάτων ή συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης σε μία κοινωνία;

• Σε αυτές τις ερωτήσεις η ιδεολογία του κάθε κόμματος πρέπει να δίνει σαφείς απαντήσεις. Σε αυτές τις ερωτήσεις η διχοτόμηση Δεξιάς και Αριστεράς είναι ξεκάθαρη. Δηλαδή, πρέπει να επιλέξουμε εάν θέλουμε τεχνολογία για το κέρδος ή τεχνολογία για την κοινωνία.

Έτσι λοιπόν βλέπω την πολιτική ως ένα μέσο με το οποίο τα βιώματα, οι εμπειρίες και οι προβληματισμοί που έχω αποκομίσει και αναπτύξει όλα τα χρόνια που ασχολούμαι με τη ρομποτική, θα μετουσιωθούν στη σχεδίαση και κατάθεση συγκεκριμένων πολιτικών προτάσεων.

• Εξάλλου και σήμερα, που η βασική επαγγελματική μου ενασχόληση είναι η ρομποτική και όχι η πολιτική, συνεχώς ενημερώνομαι, προβληματίζομαι, και θέτω ερωτήματα από τη θέση και το ρόλο μιας μηχανικού που (συν)δημιουργεί νέα τεχνολογικά συστήματα και προϊόντα.

Επομένως, στο δικό μου μυαλό, δεν θα χρειαστεί να επιλέξω ποτέ είτε ρομποτική είτε πολιτική, γιατί την επιλογή την έχω κάνει εδώ και πολλά χρόνια, όπως την έχει κάνει για την επιστήμη του/της κάθε ένας και κάθε μία ενεργός/η πολίτης. Πολιτική λοιπόν μέσω της ρομποτικής και ρομποτική μέσω της πολιτικής.

Αναλυτικά η ανάρτηση του Στέφανου Κασσελάκη:

Ευχαριστώ ολόψυχα τα πολλά μέλη – και ειδικά νέα μέλη – που έχουν ανταποκριθεί στην πρόσκληση να συμμετάσχουν στην ανανέωση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ για μια Σύγχρονη Αριστερά.

Το πρώτο βήμα προς την κατεύθυνση αυτή είναι να σχηματιστούν μικρές ομάδες εμπειρογνωμόνων ανά θεματική, με συγκεκριμένη εξειδίκευση, οι οποίες θα συνεργάζονται απευθείας μαζί μου και θα συνεισφέρουν στα τμήματα του ΣΥΡΙΖΑ.

Για την άρτια στελέχωση αυτών των μικρών «think tank» η Διάνα Βουτυράκου αναλαμβάνει τον ρόλο της συντονίστριας.

Από την πρώτη στιγμή που γνώρισα τη Διάνα τον Μάιο, συνειδητοποίησα ότι είναι μία εξαιρετική επιστήμονας με βαθιά ενσυναίσθηση.

Η Διάνα είναι ακριβώς αυτό που ψάχνω στα στελέχη του μέλλοντος. Και θα είναι από εδώ και πέρα στην πρώτη γραμμή ανάδειξής τους μαζί μου.

   Η κ. Βουτυράκου επικαλείται την χθεσινή ανακοίνωση της Ένωσης Ελλήνων Πληροφορικών η οποία όπως αναφέρει «τεκμηρίωσε πόσο αβάσιμοι ήταν οι ισχυρισμοί της ΝΔ για κυβερνοεπίθεση μεγατόνων» και προσθέτει: «Αν και η επίθεση που περιγράφεται αυτές τις μέρες φέρεται να μην είχε την έκταση που της δίνουν, μπορεί να αποτελέσει αφορμή για ένα δημόσιο διάλογο, αναδεικνύοντας χρονιές πολιτικές επιλογές της ΝΔ που οδήγησαν στην ταλαιπωρία χιλιάδων μαθητών».

   Η κ. Βουτυράκου ασκεί κριτική στους χειρισμούς του Κυριάκου Πιερρακάκη και της Νίκης Κεραμέως λέγοντας: «Ο κύριος Πιερακάκης έχει επιλέξει την απευθείας ανάθεση των έργων ψηφιακού μετασχηματισμού σε ιδιώτες και την παράλληλη υποβάθμιση του δημοσίου τομέα. Ενδεικτικό παράδειγμα είναι ότι το Πανελλήνιο Σχολικό Δίκτυο που διαθέτει την τεχνογνωσία να αντιμετωπίσει τέτοιες επιθέσεις, αποκλείστηκε από τους διαγωνισμούς του Ταμείου Ανάκαμψης για τον Ψηφιακό Μετασχηματισμό του ΙΕΠ και του Ηλεκτρονικού Σχολείου. Η κυρία Κεραμέως ζήτησε να μη τη ρωτάμε θεσμικά για το πρόβλημα που δημιουργήθηκε, γιατί δεν είναι πλέον υπουργός».

   Απαντώντας στην πρώην υπουργό Παιδείας υποστηρίζει: «Ένα πρόβλημα όμως που βασίζεται στο ότι η Τράπεζα Θεμάτων στήθηκε σε ένα site που δεν πληροί καν τις προδιαγραφές ασφαλείας, όσο η ίδια ήταν υπουργός. Οι ευθύνες αυτές ενισχύονται αν κάποιος διαβάσει και την ανακοίνωση της Ένωσης Ελλήνων Πληροφορικών που αναφέρει ότι ‘κατά πάσα πιθανότητα βρισκόμαστε και πάλι μπροστά στα αποτελέσματα της προχειρότητας και έλλειψης σοβαρότητας’. Αυτή τη φορά αναμένουμε από την ΝΔ και τον Κυριάκο Μητσοτάκη σαφείς απαντήσεις για το τι συνέβη στην Τράπεζα Θεμάτων και φυσικά για το αν άλλα ευαίσθητα ειδικά δεδομένα των πολιτών στις ψηφιακές υπηρεσίες του κράτους, βρίσκονται εκτεθειμένα χωρίς να πληρούνται οι αναγκαίες προδιαγραφές ασφαλείας και τα πρωτόκολλα».

   Κλείνοντας, η υποψήφια του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ σχολιάζει: «Μετά από αυτές τις εξελίξεις πάντως, η ΝΔ θα έπρεπε επίσης να ζητήσει συγγνώμη και να μας πει αν θα συνεχίσει να έχει στα ψηφοδέλτια της τον κ. Ψαριανό που χαρακτήρισε ‘σκουλήκια, αλήτες και καθάρματα’ τους εκπαιδευτικούς». 

Σύμφωνα με την ανακοίνωση ο Αλέξης Τσίπρας ανέφερε: «Ο διεθνούς φήμης καθηγητής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Σορβόννης στο Παρίσι -και επισκέπτης καθηγητής πανεπιστημίων σε Σικάγο, Νέα Υόρκη και Κύπρο-, Γρηγόρης Γεροτζιάφας, συστρατεύεται με τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στο ψηφοδέλτιο της Α’ Θεσσαλονίκης. Τον καλωσορίσω».

Για την Διάνα Βουτυράκου ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ σημείωσε: «Η Διάνα Βουτυράκου είναι Ιδρύτρια της Unique Minds. Το 2018 κατέκτησε την 1η θέση στον Παγκόσμιο Διαγωνισμό Ρομποτικής. Είναι η πρώτη Ελληνίδα και η νεότερη που ορίστηκε ποτέ κριτής σε Παγκόσμια Ολυμπιάδα Ρομποτικής. Την καλωσορίζω ως υποψήφια βουλευτή στη Δυτική Αττική».

Η Διάνα Βουτυράκου, είναι Ηλεκτρολόγος Μηχανικός και Μηχανικός Υπολογιστών, Ιδρύτρια και Γενική Διαχειρίστρια της Unique Minds. Το 2018 κατέκτησε την πρωτιά στον Παγκόσμιο Διαγωνισμό Ρομποτικής στη Σανγκάη. Είναι η πρώτη Ελληνίδα που έγινε δεκτή σε Παγκόσμια Ολυμπιάδα Ρομποτικής ως μέλος κριτικής επιτροπής και η νεότερη ηλικιακά που βρέθηκε σε αυτή τη θέση.

του ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΚΟΤΡΩΤΣΟΥ

Από την άλλη, ωστόσο, αυτό το μετέωρο αίτημα για εκλογές ίσως υποδηλώνει και μια προσπάθεια να ξορκιστεί αυτή η πιθανότητα. Και την προσπάθεια να συσπειρωθεί όσο το δυνατόν περισσότερο η κομματική και εκλογική βάση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, ιδιαίτερα όταν η πρώτη μάλλον ενδιαφέρεται περισσότερο για μια άτυπη συμφωνία περί ποσοστώσεων στην πορεία προς το συνέδριο (εφόσον το επιτρέψει ο Covid), και η δεύτερη συνεχίζει να στέκεται αμφίθυμα απέναντι στους σκληρούς αντιπολιτευτικούς τόνους.

Όπως η κυβέρνηση προσπαθεί με την υπεραισιόδοξη έως ουτοπική ρητορική σχετικά με την πανδημία και την οικονομία να τιθασεύσει τις απώλειες που καταγράφονται ραγδαία στις δημοσκοπήσεις, έτσι και η αξιωματική αντιπολίτευση επιχειρεί να καλλιεργήσει κλίμα κινητοποίησης μήπως και μειωθεί η διαφορά της από το κυβερνών κόμμα.

Το γεγονός ότι ούτε ο Αλέξης Τσίπρας, ούτε κανένα από τα ηγετικά στελέχη, αμφισβητούν στα σοβαρά τις μετρήσεις που δημοσιοποιούνται (η περίπτωση της Opinion Poll που περιλαμβάνεται στο αντικείμενο της Εξεταστικής είναι μία ειδική περίπτωση πιθανής χειραγώγησης) δείχνει ότι το δημοσκοπικό αποτύπωμα δεν απορρίπτεται στην Κουμουνδούρου. Σε όλες τις τελευταίες μετρήσεις, με την κυβέρνηση …στα σχοινιά (πανδημία εκτός ελέγχου, ακρίβεια, κατάρρευση του μεταρρυθμιστικού προφίλ μετά το καλοκαίρι κ.ά), ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ συνεχίζεται να υπολείπεται μεταξύ 9,7 και 11,4 μονάδες. Ακόμα κι αν δεχθεί κανείς πως όλα αυτά κινούνται στα όρια του στατιστικού λάθους, θα μπορούσε, όντως, στο θετικό σενάριο, η διαφορά να είναι κάπως μικρότερη- ίσως και 8 μονάδες. Είναι κάτι τέτοιο αρκετό;

Εφόσον οι εκλογές διεξαχθούν το 2023, τα στελέχη της αξιωματικής αντιπολίτευσης μπορούν να προσδοκούν πως η απόσταση θα συρρικνωθεί. Είναι μία λογική εκτίμηση αλλά είναι και στατική. Δεν λαμβάνει, δηλαδή, υπόψιν της πως όσο αρνητικά για την κυβέρνηση μπορεί να κυλήσει ο χρόνος, αλλά τόσο αρνητικά μπορεί να παρέλθει και για την αξιωματική αντιπολίτευση. Πέραν, βεβαίως, της βασικής αρχής ότι οι κυβερνήσεις διαθέτουν εκ των πραγμάτων την πρωτοβουλία των κινήσεων και υπό προϋποθέσεις μπορούν να ανατάξουν ή να ελαχιστοποιήσουν τις απώλειες.

Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, όμως, δεν μπορεί και δεν πρέπει να ετεροπροσδιορίζεται. Η τακτική του “ώριμου φρούτου” δεν οδηγεί πουθενά και πάντως δεν μπορεί να εξασφαλίσει βεβαιότητα εναλλαγής στην εξουσία εάν η αρνητική ψήφος δεν συνοδευτεί από μια ελάχιστη έστω προσδοκία θετικής προοπτικής από τον άλλο πόλο.

Ορισμένοι παρατηρούν πως στις μετρήσεις δεν βελτιώνονται σημαντικά τα κυβερνητικά/ηγετικά χαρακτηριστικά του ίδιου του Αλέξη Τσίπρα. Είναι εν μέρει σωστό. Ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ είναι ό,τι καλύτερο μπορεί να έχει το κόμμα του στην προμετωπίδα του σχεδίου για την επιστροφή στην διακυβέρνηση, από την άλλη το κόμμα δείχνει συχνά να τραβάει τον αρχηγό προς τα κάτω. Σαν ένα μεγάλο βαρίδι που δεν του επιτρέπει να κάνει γρήγορα βήματα μπροστά.

Από την άλλη, όμως, είναι και ευθύνη του ίδιου. Αργεί αρκετές φορές να πάρει αποφάσεις αν και αναγνωρίζει το πρόβλημα. Για παράδειγμα, η θετικότερη είδηση που παρήγαγε ο ΣΥΡΙΖΑ εδώ και πολύ καιρό ήταν το think tank με τους επιστήμονες και τους τεχνοκράτες. Είναι, όμως, μία κίνηση που κυοφορούνταν εδώ και πολλούς μήνες, πέρασε από σαράντα κόσκινα και αντιμετωπίστηκε μάλλον αδιάφορα από την κομματική επετηρίδα. Ο Τσίπρας, όμως, δεν χρειάζεται (μόνο) συμβούλους και συμβουλές, χρειάζεται, κυρίως, να παρουσιάσει ομάδα διακυβέρνησης. Μαζί με το σχετικό αφήγημα για την κοινωνία.

Η πολιτική είναι σκληρή. Επιστροφή στη διακυβέρνηση με την ίδια κυβερνητική ανθρωπογεωγραφία της περιόδου 2015-19 ισοδυναμεί με άλμα στο κενό. Σχεδόν κανεις δεν θα “κάνει χώρο” για να κυβερνήσουν ξανά τα ίδια πρόσωπα. Κατανοητό; Εάν όχι όλη η συζήτηση γίνεται επί ματαίω. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν υπήρξαν ικανά πρόσωπα και σημαντικές επιδόσεις. Φυσικά και υπήρξαν και μπορούν να επανέλθουν. Το ζήτημα είναι πως αυτή τη στιγμή και με ελάχιστες εξαιρέσεις είναι αυτά τα πρόσωπα που κυρίως στρογγυλοκάθονται στα τηλεοπτικά πάνελ. Και το χειρότερο, είναι οι συμπεριφορές που επικρίθηκαν επί της προηγούμενης διακυβέρνησης που εξακολουθούν να δίνουν εύκολα λαβές στην επικοινωνιακή τακτική της κυβέρνησης και των “στοργικών” προς αυτήν μέσων ενημέρωσης.

Ο κόσμος που ψήφισε, θέλει να ξαναψηφίσει και στηρίζει τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ (αναφέρομαι στους περισσότερους και όχι σε εκείνους που υψώνουν λάβαρα προσωπολατρείας στους κραυγαλέους…), θέλει έναν “καινούριο” Τσίπρα με μια φρέσκια ομάδα διακυβέρνησης.

Δεν θέλει, για παράδειγμα, την 25χρονη διεθνούς φήμης επιστήμονα της ρομποτικής Διάνα Βουτυράκου (την δανείζομαι ως μία λαμπρή περίπτωση που ενσαρκώνει το μοντέλο που είναι αναγκαίο) ως ένα “μπιμπελό” στο φουαγιέ της κομματικής παρακάμερας, ούτε τον Ηλιόπουλο, τον Γεροτζιάφα και όλους τους άλλους και καταξιωμένους ως άλλοθι για να επελάσουν ξανά τα “πάντσερ” των τάσεων και των ποσοστώσεων.

Τα πρόσωπα που ανακοινώθηκαν και μετέχουν στο think tank υπονοούν μια νέα νοοτροπία διακυβέρνησης και έχουν ρόλο ως πρόσκληση σε νέα στελέχη και νέους τεχνοκράτες και επιστήμονες. Έχουν, όμως, την αίσθηση στην Κουμουνδούρου πως εφόσον ανταποκριθούν αρκετοί ακόμα σε αυτή την πρόσκληση θα βρούν όντως ανοιχτή την πόρτα της τοπικής οργάνωσης Κάτω Κουκουράβας, ή θα πέσουν πάνω σε περιφερόμενες “αυθεντίες” που κάνουν face control, ξινίζουν τα μούτρα και αποκαλούν “δεξιό” όποιον υπερασπίζεται π.χ τις ιδιωτικές επενδύσεις;

Ανάμεσα στα ονόματα του think tank που πλαισιώνει πια τον Αλέξη Τσίπρα είναι αναμφίβολα εκείνο που προσελκύει περισσότερο την προσοχή. Όχι γιατί είναι μία νέα επιτυχημένη γυναίκα με διεθνή αναγνώριση αλλά ίσως επειδή η…ρομποτική δεν θεωρείται πεδίο με τον οποίο εύκολα ασχολούνται τα πολιτικά κόμματα. Είναι, δε, αναμφίβολα η “εσάνς” τεχνοκρατίας που χρειάζεται ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και ένα πρόσωπο που μπορεί να μιλήσει την γλώσσα της τεχνολογίας, της τεχνητής νοημοσύνης και εν τέλει της νέας γενιάς.

Έχει συμμετάσχει σε πανελλήνιους και παγκόσμιους διαγωνισμούς ρομποτικής, διακρίθηκε σε Ολυμπιάδα και κατέκτησε την πρώτη θέση στην Παγκόσμια Έκθεση Νεανικής Καινοτομίας και Τεχνολογίας στη Σανγκάη. Έχει βραβευθεί με το Greek International Women Award στην κατηγορία Young Star, κέρδισε το τιμητικό Educational Leaders Award, είναι G(irls)20 Ambassador και μία από τις 9 γυναίκες στον κόσμο που επιλέχθηκαν στην πρωτοβουλία Rising Women at the Table από το The NewNow. Το όνομά της γράφτηκε στη λίστα 30 Under 30 Greece του Forbes.

Η καθηγήτρια εκπαιδευτικής ρομποτικής και ιδρύτρια της ΜΚΟ Unique Minds, Διάνα Βουτυράκου, αποδεικνύει καθημερινά πως αν μία γυναίκα είναι αποφασισμένη να πετύχει – πόσο μάλλον στον ανδροκρατούμενο χώρο της STEM – τίποτα δεν θα σταθεί στο δρόμο της.

Έχουν περάσει περισσότερα από δώδεκα χρόνια από την ημέρα που η ρομποτική έκανε δυναμική είσοδο στη ζωή της. Κι όμως, δεν μπορεί να την ξεχάσει.

«Θυμάμαι ο καθηγητής που είχα στο Γυμνάσιο στο μάθημα της Τεχνολογίας έφτιαξε έναν όμιλο ρομποτικής σε συνεργασία με την καθηγήτρια της Πληροφορικής. Επειδή είχα την τύχη να πηγαίνω σε Πειραματικό Σχολείο, η ύπαρξη ομάδων ήταν κάτι σύνηθες. Είχαμε ομάδα περιβαλλοντικής, ομάδα θεάτρου, φωτογραφίας και πολλές άλλες. Έτσι όταν δημιουργούνταν ένας καινούριος όμιλος, έκανες αίτηση και μετά από κάποια διαδικασία αξιολόγησης, γινόταν η τελική επιλογή. Όταν δήλωσα λοιπόν για να μπω στον όμιλο ρομποτικής, σίγουρα δεν είχα καταλάβει πόσο θα μου άλλαζε τη ζωή στη συνέχεια», μου είπε.

Για έναν μήνα, περίπου, έκανε κάποια μαθήματα προγραμματισμού κι εξεταζόταν σε διάφορες κατασκευές. Ήταν μία από τις τρεις κοπέλες που επιλέχθηκαν, τελικά, και ξεκίνησε την προετοιμασία για τον 1ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό Ρομποτικής. Αν κέρδιζαν, θα συνέχιζαν με την Παγκόσμια Ολυμπιάδα στην Κορέα. Καθόταν δύο και τρεις ώρες παραπάνω στο σχολείο – κάτι που έκανε εντύπωση στους γονείς και τους περισσότερους συνομηλίκους της. Η ίδια, από την άλλη, το έβρισκε απόλυτα φυσιολογικό. Μόνο έτσι μπορούσε να βρει διέξοδο από την πιεστική καθημερινότητα και την ατέλειωτη θεωρία των μαθημάτων, ενώ ανακάλυπτε παράλληλα μέχρι που έφταναν οι δυνάμεις της. «Ήταν ο τρόπος μου να δίνω φυσική υπόσταση σε μία ιδέα μου», εκμυστηρεύτηκε.

O Σπήλιος Φλώρος είναι stand up κωμικός από το 2016 και ασχολείται με το Youtube από το 2020. Στο Podcast-Vidcast “Δεν παίζει άγχος” φέρνει καλεσμένους που εκτιμάει καλλιτεχνικά και επαγγελματικά και συζητάει για το έργο τους και τις δυσκολίες που έχουν αντιμετωπίσει μέχρι να φτάσουν εκεί που βρίσκονται σήμερα.

Μια συνέντευξη στο mylittlestories

Είναι μόλις 25 χρονών και ωστόσο η ηλικία της σε τίποτε δεν την εμπόδισε, ώστε να είναι απόφοιτη της σχολής Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών του Πολυτεχνείου, είναι ήδη καθηγήτρια ρομποτικής, ιδρύτρια της ΜΚΟ Unique Minds και ταυτόχρονα ερευνήτρια στον κλάδο του STEM. Η νεαρή Διάνα από τη Μάνη είναι η Ελληνίδα με τις περισσότερες πρωτιές στον τομέα της ρομποτικής, είναι το κορίτσι πίσω από το «Buddy the cane», το ρομποτικό μπαστούνι που σχεδιάστηκε για να εξυπηρετεί άτομα με προβλήματα όρασης και απέσπασε την 1η θέση στην Διεθνή Ολυμπιάδα Ρομποτικής στην Κορέα. Ευγενική και πρόσχαρη, γεμάτη ζωή, όνειρα και στόχους, η Διάνα έρχεται να προστεθεί στην οικογένεια των Mylittlestories κουβαλώντας μαζί της έναν αέρα φρεσκάδας και αισιοδοξίας.

Με λίγες λέξεις ποια είναι η Διάνα;

Είναι μία ονειροπόλα, που οραματίζεται έναν κόσμο που κάθε άνθρωπος θα έχει βρει τι είναι αυτό που του ταιριάζει και θα πετυχαίνει ασκώντας το καθημερινά. Πιστεύει στη σημασία της παιδείας και θεωρεί πως όλα τα προβλήματα της κοινωνίας μας αρχίζουν και τελειώνουν στην ορθή παροχή της. Ασχολείται 13 χρόνια με τη ρομποτική και πλέον καταφέρνει το πάθος της αυτό να το κάνει επάγγελμα.

Πότε και πως άρχισες να ασχολείσαι με την ρομποτική;

Ξεκίνησα στο γυμνάσιο, όταν δύο καθηγητές μου αποφάσισαν να δημιουργήσουν μία ομάδα ρομποτικής. Αν και δημόσιο, επειδή το σχολείο μου ήταν πειραματικό, είχε αρκετούς ομίλους που μπορούσε να συμμετέχει ένας μαθητής. Έτσι δήλωσα στην ομάδα ρομποτικής και μετά από κάποιες εξετάσεις από τους καθηγητές μας σε κατασκευές και προγραμματισμό, ήμουν μία από τις 3 κοπέλες που επιλέχθηκε να συμμετέχει στην ομάδα. Μετά από εντατική προετοιμασία για μήνες συμμετείχαμε στον 1ο πανελλήνιο διαγωνισμό ρομποτικής WRO και καταφέραμε να λάβουμε την πρώτη θέση. Έτσι επιλεχθήκαμε να εκπροσωπήσουμε και τη χώρα στην Παγκόσμια Ολυμπιάδα Ρομποτικής που τότε γινόταν στην Κορέα. Θέλω να βλέπω λοιπόν εκείνο το ταξίδι στην Κορέα το 2009, ως την αρχή της ενασχόλησης μου με τη ρομποτική.

Unique Minds

Για εμένα όλα αρχίζουν και τελειώνουν στην παιδεία που παρέχεται σε ένα παιδί και στα ερεθίσματα που θα λάβει κατά την εκπαίδευσή του. Σαν μαθήτρια είχα την τύχη να γνωρίσω τη ρομποτική, που πραγματικά μου άλλαξε τη ζωή. Και αυτό επειδή δύο εξαιρετικοί καθηγητές μου έδωσαν την ευκαιρία πέρα από το τυπικό σχολικό πρόγραμμα. Για αυτό και η “Unique Minds”, γιατί ο κάθε ένας από εμάς είναι ένα μοναδικό ξεχωριστό μυαλό και πρέπει να λάβει τα αναγκαία ερεθίσματα για να χαράξει την ακαδημαϊκή του πορεία. Ουσιαστικά η Unique Minds είναι ένας ΜΚΟ που ιδρύσαμε με τον Παύλο Σύμεντη το 2016 για να βοηθήσουμε όσους μαθητές επιθυμούν να βρουν τι θέλουν να σπουδάσουν μέσα από ένα σύνολο δράσεων. Ανοίγουμε τα πανεπιστήμια για μαθητές και φοιτητές διαφόρων σχολών, μιλάνε μεταξύ τους με ανοιχτούς διαλόγους, παρουσιάζοντας τις σχολές τους. Αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι οι μαθητές συμμετέχουν σε workshops, δηλαδή προσομοιώσεις εργαστηρίων. Για πρώτη φορά λοιπόν ο μαθητής βλέπει στην πράξη πως θα είναι να σπουδάζει στη σχολή που τον ενδιαφέρει, πριν συμπληρώσει το μηχανογραφικό του δελτίο. Και είμαστε τόσο περήφανοι που 4 χρόνια μετά, έχουμε καταφέρει να βοηθήσουμε 20.000 μαθητές από όλη την Ελλάδα να γνωρίσουν τις σχολές και τα πανεπιστήμια που ήθελαν και κυρίως που έχουμε καταφέρει να αγκαλιάσουν και να ενισχύσουν το όραμά μας πάνω από 700 εθελοντές φοιτητές.

Η προσωπική επιτυχία του καθενός, είναι απόρροια συνεχής προσπάθειας για εξέλιξη. Αυτή η εξέλιξη, μπορεί να είναι αποτέλεσμα ακόμα και αποτυχίας που σε ωρίμασε, σε μεγάλωσε σε έκανε να παρατηρήσεις τα λάθη σου και να γίνεις καλύτερος. Καλύτερος, μπορεί να γίνει κάποιος μόνο αν αφοσιωθεί σε κάτι, μοχθήσει για να καινοτομήσει σε διαδικασίες και βρει αυτό το κάτι που συνήθως λείπει από αυτό το puzzle επιτυχίας που μπορεί να είσαι ο νικητής. Έτσι λοιπόν, παρακάτω παρουσιάζεται η συνέντευξη που πραγματοποιήθηκε μεταξύ εμού και της Ερευνήτριας-Δασκάλας Ρομποτικής κυρίας Διαλεκτή Αθηνά (Διάνα) Βουτυράκου, μιας επιτυχημένης Ελληνίδας η οποία ασχολείται με την Ρομποτική σε Επίπεδο Βιοϊατρικής προσπαθώντας να δώσει το στίγμα της στον παγκόσμιο χάρτη χειρουργικής ιατρικής. Μερικές από τις Διακρίσεις της κ. Βουτυράκου παρουσιάζονται παρακάτω και είναι με χρονολογική ταξινόμηση οι:

· Πρώτη θέση στο WRO HELLAS 2009 (Regular Category)

· Πρώτη Θέση στο WRO HELLAS 2011

· Δεύτερη θέση στο Robomac 2014

· Δεύτερη θέση στο WS: Follow the Line

· Πρώτη Θέση WRO HELLAS 2016

· Τιμητικό Distinction by Corallia and the Hellenic Student Association of Stanford, Berkeley, MIT, UCSD and Georgia Tech

· Social Growth Award For Leading Social Enterprises

· Πρώτη Θέση στο WRO HELLAS 2017

· Olympic Distinction at World Robot Olympiad

· Greek International Women Award : Category Young Star 18-23

· Young Greek Woman of the Year

· Πρώτη θέση στο 7ο International Youth Science and Technology Expo

· Education Leaders Award 2019

Οι παραπάνω διακρίσεις, είναι αποτέλεσμα της ενασχόλησης της κ. Βουτυράκου με τον κλάδο της Ρομποτικής και συνεχούς εξέλιξης του αντικειμένου σε παγκόσμιο επίπεδο. Επιπλέον, η κ. Βουτυράκου έγινε το Νεαρότερο Μέλος Κριτικής Επιτροπής στην Παγκόσμια Ολυμπιάδα της Σαγκάη. Η κ. Βουτυράκου, πέρα από την Ερευνητική και Διδακτική συνεισφορά της, έχει ιδρύσει από τον Νοέμβριο του 2016 την Unique Minds, προσδίδοντας της ένα χαρακτηριστικό επιχειρηματικότητας, απολαμβάνοντας την χαρά να δει εν ζωή ένα πνευματικό της παιδί που υλοποιήθηκε ως ΜΚΟ και να βοηθάει χιλιάδες μαθητές να γνωρίσουν τις σχολές και τα πανεπιστήμια της Ελλάδας.

Ύστερα από την εισαγωγή-παρουσίαση του προφίλ της κ. Βουτυράκου, ας περάσουμε στα περί της συνέντευξης έτσι όπως αυτά διαδραματίστηκαν και σχολιάστηκαν. Η συνέντευξη διαδραματίζεται παρακάτω

Πείτε μας για την πρώτη σας εμπειρία με τον όρο Ρομποτική, πότε έγινε και με ποιόν τρόπο;

Η πρώτη μου επαφή με την Ρομποτική, έγινε στα 13 μου και καθώς ήμουν μαθήτρια γυμνασίου, μέσα από τον καθηγητή της Τεχνολογίας που μας παρουσίασε την πρώτη διεξαγωγή του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος WRO και ζήτησε την συμμετοχή μας. Το γυμνάσιο που πήγαινα, όντας Πειραματικό είχε μια κλίση να συμμετέχει σε πρωτοπόρα προγράμματα και δεν άργησε πολύ η επιθυμία μου να γίνω μέρος της ομάδας που θα συμμετέχει στον διαγωνισμό αυτό. Μέσα από μια διαδικασία εξέτασης επιλέχτηκαν 3 μαθητές για να λάβουν μέρος εκ των οποίων μία ήμουν και εγώ. Στον πανελλήνιο Διαγωνισμό, κερδίσαμε την πρώτη θέση για το WRO 2009 στην Regular Category που είχε την μορφή Τριάθλου για το Ρομπότ και μας έδωσε το εισιτήριο για την Παγκόσμια Ολυμπιάδα. Στην Κορέα, πραγματικά ενθουσιάστηκα τόσο που δεν μπορώ να περιγράψω ακριβώς την σημασία που είχε η συμμετοχή μου αυτή για την ολοκλήρωση της ταυτότητας μου. Μπορώ να δώσω ένα παράδειγμα, αυτό της Εύας, ένα ανθρωπόμορφο ρομπότ που μοιάζει με γυναίκα μπορεί να επικοινωνήσει με τον άνθρωπο και αυτό το έβλεπα μέσα από τα μάτια ενός 13 κοριτσιού. Έτσι κατάλαβα ότι «Αυτό θέλω να κάνω», βάζοντας την Ρομποτική πιο εντατικά στην ζωή μου και στόχο να τη σπουδάσω.

Με πληροφορίες από το thehuffingtonpost.gr, mylittlestories.gr