«Τελικά, πρέπει να εκλέξουμε τον Τζέι», είπε ο Τραμπ κατά τη διάρκεια της συνάντησης με τους δωρητές στο Οβάλ Γραφείο πριν από περίπου δύο εβδομάδες, σύμφωνα με δύο πηγές που επικαλείται δημοσίευμα της Washington Post.

Η ιδιωτική αυτή δήλωση έρχεται σε αντίθεση με τη δημόσια ρητορική του Τραμπ τους τελευταίους μήνες, κατά την οποία ενθάρρυνε τον ανταγωνισμό μεταξύ του Βανς και του υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο για το προεδρικό χρίσμα των Ρεπουμπλικανών.

Σύμβουλος του προέδρου, ο οποίος έχει άμεση γνώση της συζήτησης με τους δωρητές, ανέφερε ότι ο Τραμπ έχει αποφασίσει ιδιωτικά πως ο Βανς θα είναι ο διάδοχός του στο Ρεπουμπλικανικό κόμμα, αλλά ότι είναι ακόμη πολύ νωρίς για να προσδιοριστεί πότε ο αντιπρόεδρος θα ανακοινώσει την υποψηφιότητά του ή πότε ο Τραμπ θα εκφράσει δημόσια την υποστήριξή του.

Εξι άλλοι σύμβουλοι και σύμμαχοι του Τραμπ, ωστόσο, προειδοποίησαν ότι δεν είναι πεπεισμένοι πως ο πρόεδρος έχει καταλήξει οριστικά στον Βανς, επισημαίνοντας ότι συχνά λέει διαφορετικά πράγματα σε διαφορετικούς συνομιλητές και, ως εκ τούτου, ενδέχεται να αλλάξει γνώμη. Οι περισσότεροι συνεργάτες του συμφωνούν πάντως ότι θα καθυστερήσει να ανακοινώσει δημόσια την επιλογή του.

«Οποιος υποθέτει ότι το θέμα έχει ξεκαθαριστεί, είτε βιάζεται υπερβολικά είτε δεν γνωρίζει καλά τον πρόεδρο», δήλωσε αξιωματούχος.

Ο Βανς δεν έχει επιβεβαιώσει αν σκοπεύει να διεκδικήσει το χρίσμα. Σε συνέντευξή του στο CBS τον Ιούνιο είχε δηλώσει ότι θα συζητήσει το θέμα με τη σύζυγό του μετά τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου, προσθέτοντας πάντως ότι «δεν αμφιβάλλει πως ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών θα τον υποστηρίξει πλήρως», όποια απόφαση κι αν λάβει.

Ωστόσο, η προοπτική μιας εσωκομματικής αναμέτρησης με τον Ρούμπιο έχει ήδη προκαλέσει εσωκομματικές εντάσεις, με δωρητές, ακτιβιστές και άλλα στελέχη να εκφράζουν έντονα είτε τη στήριξή τους είτε την αντίθεσή τους προς τον Βανς.

Πολλά, πάντως, θα εξαρτηθούν από το αποτέλεσμα των ενδιάμεσων εκλογών. Μια κακή επίδοση των Ρεπουμπλικανών θα μπορούσε να ενθαρρύνει περισσότερους διεκδικητές να αμφισβητήσουν τον εκλεκτό του Τραμπ για το χρίσμα, ενώ παράλληλα θα ενίσχυε την κριτική προς την κυβέρνησή του.

Κύκλοι του περιβάλλοντος του Παύλου Πολάκη, ο οποίος επέστρεψε σήμερα στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ μετά τη διαγραφή του, ανέφεραν χαρακτηριστικά: «Η μοναδική συνθήκη που μπορεί να επαναφέρει τον ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. σε νικηφόρα (με βάση τους στόχους του) πορεία, να τον επανασυνδέσει με την ασφυκτιούσα κοινωνία και να εξασφαλίσει την κοινοβουλευτική του εκπροσώπηση στην επόμενη βουλή, είναι η ανάδειξή του ομόφωνα σε πρόεδρο της Κ.Ο. του κόμματος και επικεφαλής της επικείμενης εκλογικής μάχης!» 

Ως εκ τούτου, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές απαραίτητες προϋποθέσεις προς τούτο είναι: 

– η εξειδίκευση της πολιτικής στρατηγικής και η αναπλήρωση των κεντρικών οργάνων και θέσεων ευθύνης το Σάββατο στην Κ.Ε.

– ⁠η οικειοθελής και συναινετική απόσυρση της υποψηφιότητας της Ρένας Δούρου για τη θέση του προέδρου της Κ.Ο. και η ανάδειξη του Παύλου Πολάκη στη θέση αυτή την επόμενη εβδομάδα, μετά την ανασυγκρότηση του κόμματος που θα αποφασίσει η Κ.Ε.

Θα γίνει ηγέτης του Εργατικού Κόμματος στις 17 Ιουλίου στη διάρκεια έκτακτου συνεδρίου, προτού εισέλθει στην Ντάουνινγκ Στριτ, πιθανόν στις 20 Ιουλίου.

Σήμερα το πρωί, Εργατικοί βουλευτές προσέρχονταν σε συνεχή ροή στα γραφεία του κόμματος προκειμένου να συμμετάσχουν στην ψηφοφορία, όπως διαπίστωσε το Γαλλικό Πρακτορείο.

«Μόλις ψήφισα… ελπίζω η τρίτη φορά να είναι η τυχερή», έγραψε ο Άντι Μπέρναμ στο X. Είχε επιχειρήσει να γίνει ηγέτης των Εργατικών το 2010 και το 2015.

«Εξακολουθώ να είμαι ο μοναδικός υποψήφιος», είπε ακόμη σε βίντεο που συνοδεύει το μήνυμά του.

Θα πρέπει να δείξει ότι έχει την υποστήριξη τουλάχιστον 81 από τους 402 βουλευτές της πλειοψηφίας των Εργατικών στη Βουλή των Κοινοτήτων — αριθμό που αναμένεται να συγκεντρώσει με άνεση.

Στην περίπτωση που εμφανιζόταν κάποιος άλλος υποψήφιος, θα λάμβανε χώρα μια εσωτερική αναμέτρηση και ο νικητής θα ανακηρυσσόταν στις 29 Αυγούστου έπειτα από ψηφοφορία των μελών των Εργατικών και των συνδικάτων που συνδέονται με το κόμμα. Ο πρώην υφυπουργός Ενόπλων Δυνάμεων Αλ Καρνς, που είπε πως το σκεπτόταν, ανακοίνωσε τελικά χθες, Τετάρτη, το βράδυ πως δεν θα είναι υποψήφιος.

Για πολλούς Εργατικούς, ο Άντι Μπέρναμ μοιάζει να είναι ο μοναδικός που μπορεί να κάνει «επανεκκίνηση» για τους Εργατικούς στην εξουσία, απέναντι στις δυσκολίες που έχει περάσει το κόμμα τους τελευταίους μήνες και οι οποίες οδήγησαν σε παραίτηση τον Κιρ Στάρμερ στις 22 Ιουνίου.

Αυτός ο νομομαθής με το αυστηρό στιλ που έφθασε στην Ντάουνινγκ Στριτ τον Ιούλιο του 2024 έπειτα από 14 χρόνια κυβερνήσεων των Συντηρητικών, είδε τη δημοτικότητά του να υποχωρεί γρήγορα, λόγω άστοχων κινήσεων και μεταστροφών, σε ένα υπόβαθρο κρίσης ακρίβειας.

Η αντιπαράθεση σχετικά με τον διορισμό ως πρεσβευτή στις Ηνωμένες Πολιτείες του Πίτερ Μάντελσον, που ήταν κοντά στον καταδικασμένο παιδοβιαστή Τζέφρι Έπσταϊν, και οι εκλογικές ήττες που υπέστησαν οι Εργατικοί είχαν αποτέλεσμα να χάσει την υποστήριξη εντός του κόμματος και επέσπευσαν την πτώση του.

Ο αντίπαλός του Άντι Μπέρναμ, δημοφιλής και με άνεση στην επικοινωνία, κατάφερε να επανεκλεγεί βουλευτής κερδίζοντας με μεγάλο ποσοστό επαναληπτικές εκλογές κοντά στο προπύργιό του Μάντσεστερ στις 18 Ιουνίου, ένα απαραίτητο στάδιο προκειμένου να φθάσει στην Ντάουνινγκ Στριτ.

Επονομαζόμενος και «βασιλιάς του Βορρά» για την επιτυχία του στο Μάντσεστερ, έλαβε ενθουσιώδη υποδοχή από δεκάδες βουλευτές των Εργατικών κατά την επιστροφή του στο Ουέστμινστερ, και την υποστήριξη του πρώην υπουργού Υγείας Γουές Στρίτινγκ, που είχε εξετάσει κάποτε το ενδεχόμενο να αντιπαρατεθεί στον Κιρ Στάρμερ.

Πολλοί βουλευτές εκτιμούν ότι αντιπροσωπεύει την καλύτερη ελπίδα των Εργατικών προκειμένου να αντισταθούν στo αντιμεταναστευτικό κόμμα Reform UK του Νάιτζελ Φάρατζ ενόψει των επόμενων βουλευτικών εκλογών που προβλέπεται κανονικά να διεξαχθούν το 2029.

Το Reform προηγείται των Εργατικών στις δημοσκοπήσεις εδώ και περισσότερο από ένα χρόνο, παρότι η διαφορά έχει μειωθεί τις τελευταίες εβδομάδες και ο Νάιτζελ Φάρατζ βρίσκεται στο επίκεντρο πολεμικής σχετικά με δωρεές που έκανε και δεν είχε δηλώσει. Μια υπόθεση που τον οδήγησε να ανακοινώσει την Τρίτη ότι παραιτείται από βουλευτής για να διεκδικήσει την επανεκλογή του σε επαναληπτικές εκλογές ώστε οι ψηφοφόροι να “κρίνουν από τις πράξεις (του)”.

Αφότου επέστρεψε στο κοινοβούλιο, ο Άντι Μπέρναμ άρχισε να παρουσιάζει το όραμά του για την Ντάουνινγκ Στριτ, υποσχόμενος κυρίως ένα τεράστιο κίνημα αποκέντρωσης προκειμένου να δώσει ώθηση στην ανάπτυξη.

Τα πρώτα καρφιά που αποκαλύπτουν το κλίμα στο εσωτερικό της κυβέρνησης και της Νέας Δημοκρατίας άρχισαν στην ΚΟ που είναι σε εξέλιξη. Ο υπουργός Μετανάστευσης Θ. Πλεύρης πρότεινε απόλυτο ασυμβίβαστο βουλευτή-υπουργού και άφησε αιχμές προς υπουργούς που δεν βγαίνουν να υποστηρίξουν την κυβερνητική πολιτική για όλα τα θέματα, παρά μόνο για αυτά της αρμοδιότητα τους.

Κάποιοι εξέλαβαν αυτή την αναφορά, ως αιχμή προς τον υπουργό Άμυνας Νίκο Δένδια, όπως και η εξής αναφορά του Άδωνη Γεωργιάδη: «Δεν ιδρώνουν όλοι την φανέλα.Κάποιοι θα πάνε και στην σελήνη για να μην μιλήσουν».

Ειδικότερα, ο υπουργός Υγείας ανέφερε με νόημα:
«Κάποιοι υπουργοί βρίσκουν χρόνο να πάνε εκεί που μας βρίζουν και όχι στην ΚΟ και κάποιος υπουργός μπορεί να πάει και στη σελήνη για να αποφύγει κάποια κρίση. Είμαστε τρεις κατηγορίες υπουργοί: αυτοί που βγαίνουμε και δίνουμε μάχη
, άλλοι που βγαίνουν μόνο για την ατζέντα τους και δεν απαντούν για τίποτα άλλο. Και κάποιοι άλλοι υπουργοί βρίσκουν χρόνο να πάνε εκεί που μας βρίζουν και όχι στην ΚΟ. Κάποιος μπορεί να πάει και στη σελήνη για να αποφύγει μια κρίση».

Ο Άδωνης Γεωργιάδης αναφέρθηκε εμμέσως πλην σαφώς στο γεγονός ότι ο Νίκος Δένδιας παραβρέθηκε στην εκδήλωση της εφημερίδας “δημοκρατία” με τους Αντώνη Σαμαρά και Ευάγγελο Βενιζέλο. Αλλά και μόλις χθες στην εκδήλωση για την αναγόρευση του Ευ. Βενιζέλου ως διδάκτορα της Θεολογικής Σχολής και είχε θερμή συνομιλία με τον Αντώνη Σαμαρά.

Παρά την επίσημη ανακοίνωση του Τραμπ στις 30 Ιανουαρίου, η πορεία του Γουόρς προς το τιμόνι της κεντρικής τράπεζας αποδεικνύεται εξαιρετικά ακανθώδης. 

Το κρίσιμο ορόσημο είναι σήμερα, οπότε και διεξάγεται η ακρόαση από την Επιτροπή Τραπεζικών Υποθέσεων της Γερουσίας, ωστόσο η έκβαση παραμένει αβέβαιη.

Το «μπλόκο» του Τομ Τίλις

Το μεγαλύτερο εμπόδιο για τον εκλεκτό του Λευκού Οίκου ακούει στο όνομα Τομ Τίλις. Ο Ρεπουμπλικανός γερουσιαστής της Βόρειας Καρολίνας και ηγετικό στέλεχος της Επιτροπής, αρνείται πεισματικά να στηρίξει την υποψηφιότητα, θέτοντας έναν σκληρό όρο: να αποσύρει το Υπουργείο Δικαιοσύνης την έρευνα εις βάρος του Πάουελ.

Η εν λόγω έρευνα αφορά τις καταθέσεις του Πάουελ στο Κογκρέσο σχετικά με τις υπερβάσεις κόστους στην ανακαίνιση των κεντρικών γραφείων της Fed στην Ουάσιγκτον. Με τη στήριξη του Τίλις να κρίνεται απαραίτητη για την προώθηση της υποψηφιότητας στην ολομέλεια της Γερουσίας, η άρνηση της εισαγγελέως Τζανίν Πιέρο να υποχωρήσει στην έρευνα οδηγεί τη διαδικασία σε τέλμα.

Το σενάριο της «παραμονής» Πάουελ

Η θητεία του Τζερόμ Πάουελ ολοκληρώνεται επίσημα στις 15 Μαΐου, όμως ο ίδιος δεν φαίνεται διατεθειμένος να αποχωρήσει υπό το βάρος των κατηγοριών. 

Σε μια κίνηση τακτικής, δήλωσε πως «προτίθεμαι να υπηρετήσω ως υπηρεσιακός πρόεδρος (pro tempore) και δεν έχω καμία πρόθεση να εγκαταλείψω το διοικητικό συμβούλιο προτού η έρευνα ολοκληρωθεί με πλήρη διαφάνεια και οριστικότητα».

Αν η επικύρωση του Γουόρς δεν ολοκληρωθεί εγκαίρως, το εσωτερικό καταστατικό της Fed επιτρέπει την πλήρωση της θέσης από υπηρεσιακό στέλεχος. 

Σύμφωνα με την παράδοση, ο απερχόμενος πρόεδρος αναλαμβάνει τα ηνία προσωρινά, γεγονός που σημαίνει πως ο Πάουελ ενδέχεται να παραμείνει στο τιμόνι της αμερικανικής οικονομίας για απροσδιόριστο χρονικό διάστημα, περιπλέκοντας περαιτέρω τους σχεδιασμούς του Λευκού Οίκου.

«Σύντομα θα συσταθεί ένα προσωρινό συμβούλιο ηγεσίας. Ο πρόεδρος, ο επικεφαλής της δικαστικής εξουσίας και ένας νομικός του Συμβουλίου των Φρουρών του Συντάγματος θα αναλάβουν την ευθύνη μέχρι την εκλογή του επόμενου ηγέτη», δήλωσε ο Λαριτζανί σε συνέντευξή του που μεταδόθηκε από την ιρανική κρατική τηλεόραση.

«Το συμβούλιο αυτό θα συσταθεί το συντομότερο δυνατό. Εργαζόμαστε για τη δημιουργία του ήδη από σήμερα», τόνισε.

Παράλληλα ο Λαριτζανί προειδοποίησε κατά των αποπειρών να διχαστεί η χώρα.

«Οι ομάδες που επιδιώκουν να διχάσουν το Ιράν θα πρέπει να ξέρουν ότι δεν θα το ανεχθούμε», υπογράμμισε καλώντας τους Ιρανούς να ενωθούν.

Ποιος είναι ο Αλί Λαριτζανί

Πρώην διοικητής του σώματος των Φρουρών της Επανάστασης και νυν επικεφαλής του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας, ο Αλί Λαριτζανί προέρχεται από τις πιο ισχυρές οικογένειες στο Ιράν.

Σπούδασε φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Τεχεράνης με τον Αχμάντ Φαρντίντ,  που υπερασπίστηκε τον αγώνα κατά της «δυτικοποίησης», και έχει δημοσιεύσει βιβλία για τον Ιμμάνουελ Καντ.

Παντρεύτηκε μέλος της επαναστατικής αριστοκρατίας. Ο πεθερός του ήταν ο Μορτέζα Μοταχάρι, ένας εξέχων κληρικός που βοήθησε στη διαμόρφωση της ιδεολογίας της Ισλαμικής Δημοκρατίας.

Αυτή η ιδεολογική βάση τον κατέστησε πολύτιμο για τον Χαμενεΐ στις αρχές της δεκαετίας του 1990, καθώς ο νέος, τότε, ανώτατος ηγέτης επιδίωκε να εδραιώσει τον έλεγχο επί του πολιτιστικού και μιντιακού μηχανισμού του Ιράν.

Ως επικεφαλής του κρατικού ραδιοτηλεοπτικού φορέα από το 1994 έως το 2004, ο Λαριτζανί επέβλεψε ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα προγράμματα στην ιστορία της ιρανικής τηλεόρασης, το «Hoviat», το οποίο προβλήθηκε το 1996. Η εκπομπή κατέστρεφε συστηματικά τη φήμη των πιο σεβαστών συγγραφέων και διανοούμενων του Ιράν, χαρακτηρίζοντάς τους Δυτικούς πράκτορες και προδότες.

Η εμπιστοσύνη του Χαμενεΐ προς τον Λαριτζανί προέρχεται από αυτή την αφοσίωσή του στο καθεστώς, για δεκαετίες, αναλαμβάνοντας πολλαπλές ευαίσθητες θέσεις: υπουργός Πολιτισμού στις αρχές της δεκαετίας του 1990, επικεφαλής ραδιοτηλεοπτικών εκπομπών για μια δεκαετία, γραμματέας του ανώτατου συμβουλίου εθνικής ασφάλειας και μέλος του κοινοβουλίου για 12 χρόνια μέχρι το 2020.

Θεωρείται ότι ο ρόλος του ενισχύθηκε μετά τα αμερικανικά και ισραηλινά πλήγματα του Ιουνίου 2025. Κατά τη διάρκεια του 12ήμερου πολέμου τον περασμένο Ιούνιο, προέτρεψε τον Χαμενεΐ να ξεκινήσει άμεσες συνομιλίες με την Ουάσιγκτον.

Έκτοτε, σύμφωνα με το Ινστιτούτου για τη Μελέτη του Πολέμου (ISW), μετριοπαθείς και πραγματιστές σκληροπυρηνικοί, συμπεριλαμβανομένου του Λαριτζανί, καθοδηγούν τις προσπάθειες αναδιάρθρωσης του καθεστώτος.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Ιρανός πρόεδρος Μασούντ Πεζεσκιάν διόρισε τον Λαριτζανί γραμματέα του ανώτατου οργάνου λήψης αποφάσεων εθνικής ασφάλειας και εξωτερικής πολιτικής του Ιράν, ακριβώς μετά τον πόλεμο του περασμένου καλοκαιριού.

Ο 67χρονος έχει επιφορτιστεί τη διαχείριση των διαπραγματεύσεων για το πυρηνικό πρόγραμμα της χώρας. Μπορεί ο υπουργός Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί να είναι το πρόσωπο των διαπραγματεύσεων, ωστόσο, ο Λαριτζανί, είναι αυτός που κινεί τα νήματα παρασκηνιακά.

Τις τελευταίες εβδομάδες μάλιστα ο Λαριτζανί είναι παντού. Έχει ταξιδέψει στη Μόσχα, έχει συναντήσει ηγέτες της Μέσης Ανατολής, έχει δώσει τηλεοπτικές συνεντεύξεις σε ιρανικά και ξένα μέσα ενημέρωσης και κάνει συχνά αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

«Επίσημα διευθύνει τα πάντα εδώ και στις συνομιλίες – οι Πεζεσκιάν και Αραγτσί – είναι εκεί απλώς εκεί για να τους επιρρίψουν την ευθύνη», όπως σημειώνει πηγή της Telegraph. «Το καθήκον του αυτές τις μέρες είναι να βεβαιωθεί ότι ο Τραμπ δεν θα επιτεθεί».

Φέρεται έτσι να είναι ο άνθρωπος που ο Χαμενεΐ  εμπιστευόταν περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον στην Ισλαμική Δημοκρατία, σύμφωνα με Ιρανούς αξιωματούχους. Και πλέον ουσιαστικά κυβερνά το Ιράν.

Παράλληλα, ο Λαριτζανί έχει επίσης διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη των σχέσεων του Ιράν με τη Ρωσία, τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας και τον Άξονα της Αντίστασης.

Μάλιστα, σύμφωνα με την βρετανική εφημερίδα, έχει αναλάβει άλλο ένα ιδιαίτερης σημασίας ρόλο, ως προσωπικός απεσταλμένος του Χαμενεΐ για την Ρωσία και τον Βλαντίμιρ Πούτιν. Ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν τον στέλνει τακτικά στη Μόσχα, με την τελευταία του επίσκεψη να πραγματοποιείται στις 30 Ιανουαρίου.

Ο Λαριτζανί φέρεται επίσης να έχει αναλάβει την ευθύνη να διασφαλίσει την επιβίωση του καθεστώτος σε περίπτωση που επιχειρηθούν απόπειρες δολοφονίας κατά της ηγεσίας του Ιράν, συμπεριλαμβανομένου του Χαμενεΐ.

Το 2028 λήγει η θητεία του Ερντογάν και ο ίδιος απάντησε σιβυλλικά, στις αρχές του χρόνου σ’ έναν γνωστό τραγουδιστή. Αναφερόμενος στο ενδεχόμενο αν θα είναι εκ νέου παρών στην κούρσα, είπε πως «είμαι υποψήφιος αν εσείς είστε».

Πολύ περισσότερο, όταν ο Τούρκος Πρόεδρος υπολείπεται σε πολλούς δείκτες στις δημοσκοπήσεις του έγκλειστου δημάρχου Κωνσταντινούπολης, Εκρέμ Ιμάμογλου, ενώ η παραμονή του τελευταίου στις Φυλακές της Σηλυβρίας ανεβάζει μήνα με τον μήνα την αποδοχή του στην τουρκική κοινωνία.

Από το 2002, οπότε ανήλθε στην εξουσία, ο Ερντογάν επιχείρησε να επιβάλει ένα νεοθωμανικό πρότυπο ως έμμεση αμφισβήτηση του δυτικού τρόπου ζωής, αλλά και της εγχώριας κληρονομιάς του Κεμάλ.

Άλλωστε, η «Τουρκία του Ερντογάν» το 2025 αποτελεί ένα οικοδόμημα στηριγμένο στον προσωποπαγή μηχανισμό εξουσίας που δημιούργησε μέσω του ΑΚΡ, απόλυτα ελεγχόμενο από τον ίδιο και ικανό να δημιουργήσει έναν διάδρομο διαδοχής με τις ευλογίες του σημερινού προέδρου.
Ο ίδιος φέρεται να έχει δρομολογήσει τη διαδοχή, και οι πιθανότητες να σκαρφαλώσει ένα αουτσάιντερ στην κορυφή της πολιτικής σκηνής της γειτονικής χώρας, λένε αναλυτές, φαντάζουν απειροελάχιστες. Ήδη, ο μικρότερος γιος του Μπιλάλ, 44 ετών, εκλαμβάνεται από αρκετούς αναλυτές ως ο «ακήρυχτος διάδοχος του θρόνου της Τουρκίας».

Η προοπτική μιας ομαλής μετάβασης εντός της οικογένειας θα εξασφάλιζε στον Τούρκο πρόεδρο τη δυνατότητα εγκαθίδρυσης μιας οικογενειακής δυναστείας, μαζί με ένα τείχος προστασίας των μελών της από τυχόν έρευνες και αμφισβητήσεις των πεπραγμένων του.

Ο γιος Μπιλάλ Ερντογάν θεωρείται ήδη πανίσχυρο πρόσωπο στη διακυβέρνηση του πατέρα του, αλλά και εντός του ΑΚΡ, ενώ οι σπουδές του στις ΗΠΑ διεύρυναν τον ορίζοντα των επαφών του σε παγκόσμια κλίμακα, όπως στην περίπτωση της Μουσουλμανικής Αδελφότητας.

Ως σημάδια που φέρνουν τον Μπιλάλ Ερντογάν όλο και πιο κοντά στο «δαχτυλίδι» του πατέρα του ερμηνεύτηκαν οι καρατομήσεις το 2023 από το Υπουργικό Συμβούλιο του Χουλουσί Ακάρ, υπουργού Αμυνας, και του Σουλεϊμάν Σοϊλού, υπουργού Εσωτερικών, αλλά και του μέχρι τότε υπουργού Εξωτερικών, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, εντείνοντας την εντύπωση ότι ο «Σουλτάνος» σκουπίζει το κόμμα του για τη διαδοχή του, με τον Μπιλάλ Ερντογάν να κερδίζει ακόμη περισσότερους πόντους ως «γκρίζος καρδινάλιος», όπως τον αποκαλούν λογαριασμοί χρηστών στα κοινωνικά δίκτυα.

Παρόλα αυτά τον Μεβλούτ Τσαβούσογλου διαδέχτηκε στο τουρκικό ΥΠΕΞ ο Χακάν Φιντάν, πρώην επικεφαλής της ΜΙΤ και άνθρωπος με ευγενικό παρουσιαστικό και έντονη «δυτική εικόνα», όπως επισημαίνουν με νόημα αρκετοί αναλυτές.

Θεωρούν πως ο Τσαβούσογλου θα μπορούσε να σηματοδοτήσει την επαναφορά της Τουρκίας σε μια πιο σύγχρονη εκδοχή της. Ως ικανό πρόσωπο δηλαδή να οδηγήσει τη γειτονική χώρα πέρα από τον «Ερντογανισμό», όπως περιγράφεται η ιδιότυπη αρχιτεκτονική που έχει δημιουργήσει μεταξύ πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής ζωής της χώρας ο σημερινός της πρόεδρος, όπου τα όρια είναι πολλές φορές δυσδιάκριτα, ενισχύοντας τους βαθμούς αυταρχισμού του καθεστώτος του.

Για ορισμένους, ωστόσο, ο Χακάν Φιντάν παραμένει «η σκιά του Ερντογάν», ώστε να αρνηθεί να αμφισβητήσει τη γραμμή διαδοχής του, αν και τα τελευταία εικοσιτετράωρα εντείνονται οι αντιδράσεις ως προς το οικονομικό και πολιτικό αποτέλεσμα των διαπραγματευτικών κινήσεων του «Σουλτάνου» στις ΗΠΑ, με μηνύματα που επισημαίνουν πως ο Τούρκος ΥΠΕΞ θα τα κατάφερνε καλύτερα, να εμφανίζονται τακτικά πια στα κοινωνικά δίκτυα.

Η παρουσία πάντως με κάποιον τρόπο του σημερινού Τούρκου ΥΠΕΞ στην επόμενη μέρα της γειτονικής χώρας επιβεβαιώνεται εμμέσως και από τη διαμάχη που φέρεται να έχει ξεσπάσει από τους πιθανούς επιγόνους του Ταγίπ Ερντογάν, με τον απολυθέντα δημοσιογράφο Χουσεΐν Γκιουνάι ν’ αποκαλύπτει πως «στοιχηματίζουν στον Φιντάν…

Του ξέφυγε η πληροφορία για τους κινητήρες των αεροσκαφών, αλλά κανείς δεν το ήξερε…», συμπληρώνοντας πως «υπάρχει μια εσωτερική διαμάχη μεταξύ του Μπιλάλ (Ερντογάν), του Χακάν Φιντάν και του γαμπρού (Σελτσούκ Μπαϊρακτάρ)».

Η όποια εσωτερικής διαμάχης ανάμεσα στα τρία αυτά πρόσωπα δεν μπορεί παρά να πηγάζει από το «δαχτυλίδι» του «σουλτάνου», με δεδομένο ότι και ο γαμπρός του, Σελτσούκ Μπαϊρακτάρ, είναι ένα από τα πρόσωπα που κατά πολλούς αναλυτές θα έβλεπαν τον εαυτό τους στην κεφαλή της Τουρκίας τον 21ο αιώνα. Ιδίως όταν ο Σελτσούκ Μπαϊρακτάρ φαντάζει ως η τεχνοκρατική εκδοχή της διαδοχής, αφού πρόκειται για έναν από τους πλέον δημοφιλείς Τούρκους επιχειρηματίες τόσο στη νέα γενιά όσο και στα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, συγκεντρώνοντας πάνω από 1,2 εκατομμύριο ακολούθους στο Faceboook και 313,600 στο LinkedΙn.

O Σελτσούκ Μπαϊρακτάρ κατέχει, σύμφωνα με το Forbes, το 52,5% της Baykar, της ναυαρχίδας των στρατιωτικών drones της γειτονικής χώρας, ενώ εμφανίζεται ως πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλός της. Αν και κληρονόμησε με τον αδελφό του Χαλούκ την εταιρεία από τον πατέρα του, Οζντεμίρ, με αντικείμενο την κατασκευή ανταλλακτικών για την αυτοκινητοβιομηχανία, εντούτοις την εξέλιξε σε μία από τις πιο δυναμικές εταιρείες μη επανδρωμένων αεροχημάτων στον πλανήτη, με πωλήσεις ύψους 1,9 δισ. δολαρίων το 2023 και εξαγωγές ύψους 1,8 δισ. δολάρια το 2024 στην Ευρώπη, στην Αφρική και τη Μέση Ανατολή.

Το πιο επιτυχημένο προϊόν της Baykar είναι το drone Bayraktar, το οποίο έχει εξαχθεί σε περισσότερες από 31 χώρες. Το γεγονός μάλιστα ότι ο γαμπρός του Τούρκου προέδρου ηγείται του πιο υποσχόμενου τεχνολογικά τουρκικού κλάδου, ο οποίος κάνει την Τουρκία για πρώτη φορά τόσο ευπρόσδεκτη στην κοινή ευρωπαϊκή άμυνα, συνιστά άλλο ένα στοιχείο της ισχυρής υποψηφιότητάς του στον κύκλο διαδοχής του Ταγίπ Ερντογάν.

Ο Σελτσούκ Μπαϊρακτάρ μπήκε στην οικογένεια του «σουλτάνου» το 2016, αφότου σπούδασε στην Κωνσταντινούπολη και ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές σπουδές του στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια και στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης (ΜΙΤ), όταν παντρεύτηκε τη μικρότερη κόρη του, Σουμεγιέ, στην οποία ο Ερντογάν δείχνει εντυπωσιακή αδυναμία.
Σε έναν παραμυθένιο γάμο, ανάμεσα σε ένα σκηνικό απόλυτης χλιδής και επίδειξης πολιτικής ισχύος στην Τουρκία, ο πρόεδρος Ερντογάν έφερε πιο κοντά την τεχνολογία, τις μυθώδεις επενδύσεις στην αμυντική τεχνολογία και τις Ένοπλες Δυνάμεις στην αυλή του, όπου η κόρη του Σουμεγιέ κατέχει εξέχοντα ρόλο ως προσωπική του σύμβουλος στην Προεδρία, συμβολίζοντας τη νέα συντηρητική τάξη του ΑΚΡ, αν όχι την επόμενη ηγεσία

Άλλωστε, τα σχετικά σενάρια που είδαν το φως της δημοσιότητας και κουβεντιάστηκαν στους κόλπους της Κ.Ο της Ν.Δ, μάλλον δεν έλαβαν υπόψη τους ότι στην περίπτωση αυτή… ΠΑΣΟΚ, ή άλλο αντίπαλο δέος, δεν φαίνεται στον ορίζοντα. Είναι, βεβαίως, το θέμα της αυτοδυναμίας που επίσης δεν φαίνεται, και, επιπλέον, η αγωνία της επανεκλογής για τους βουλευτές της Ν.Δ.

Παρά την κατηγορηματική διάψευση, μία δημοσκόπηση που δημοσιεύεται στα “Παραπολιτικά” (που κυκλοφορούν το Σάββατο) επαναφέρουν το σενάριο εκ του πλαγίου. Και θέτει το ερώτημα ποιά στελέχη θα μπορούσαν να διεκδικήσουν την ηγεσία της Ν.Δ. Κι εκεί είναι προφανές ότι ο Νίκος Δένδιας, παρότι πιστός στην παράταξη και χωρίς να εκδηλώνει προθέσεις, είναι μακράν πρώτος, με δεύτερο στην κατάταξη τον Κυριάκο Πιερρακάκη.

Όπως τονίζει: «Ενημέρωσα χθες την Ελληνική κυβέρνηση για τις αποφάσεις μου οι οποίες είναι στο πνεύμα όσων έχω ήδη συζητήσει με το Οικουμενικό Πατριαρχείο και την Εκκλησία Ελλάδος. Αφού πλέον είναι δεδομένο ότι η Ιερά Σιναϊτική Αδελφότητα συμφωνεί στους στρατηγικούς στόχους και τις τακτικές μεθόδους για την αντιμετώπιση της υπαρξιακής κρίσης που αντιμετωπίζει το μοναστήρι στο οποίο αφιέρωσα όλη την ζωή μου, ήλθε η ώρα να αναλάβω τις ευθύνες μου και να εγγυηθώ τις διαδικασίες διαδοχής μου οι οποίες ξεκινούν άμεσα και πρέπει να ολοκληρωθούν γρήγορα αλλά με σωστό τρόπο ώστε η Ιερά Σιναϊτική Αδελφότητα, ενωμένη να επικεντρωθεί στην επίλυση του μεγάλου προβλήματος που αντιμετωπίζει».

Επισημαίνει ακόμη πως «οι διαδικαστικές λεπτομέρειες θα έχουν ολοκληρωθεί εντός των επόμενων ημερών, θα ανακοινωθούν μόλις συμφωνηθούν με όλους και θα υλοποιηθούν με την βοήθεια των αιγυπτιακών αρχών, της ελληνικής κυβέρνησης και της Εκκλησίας της Ελλάδος».

Αναλυτικά η ανακοίνωσή του:

«Σήμερα 4/9/2025, εορτή του μεγάλου προφήτη Μωϋσή, που είναι από τους προστάτες του Σινά, η αποκατάσταση της κανονικότητας και της νομιμότητας στην Ιερά Μονή Σινά είναι πλέον πραγματικότητα. Αλλά δεν αρκεί μόνο αυτό για να επιτευχθεί ο μέγιστος στόχος της διασφάλισης του από αιώνων καθεστώτος της και, κυρίως, του μέλλοντός της. Εκτός από την κανονικότητα και τη νομιμότητα απαιτείται να υπάρχει και ενότητα μεταξύ των Πατέρων της Ιεράς Σιναϊτικής Αδελφότητας.

Αντιλαμβάνομαι ότι διάγοντας το 91ο έτος της ηλικίας μου, η σκέψη πολλών, εντός και εκτός της Μονής, επικεντρώνεται στο γεγονός ότι η διαδοχή μου είναι θέμα χρόνου. Αυτή ακριβώς η σκέψη είναι η πραγματική αιτία της εσωτερικής κρίσης που ξέσπασε στην Ιερά Μονή Σινά. Η ευθύνη μας βαραίνει όλους, και πρώτα απ’ όλους τους Σιναϊτες Πατέρες, αλλά όχι με τον ίδιο τρόπο και το ίδιο ποσοστό. Δυστυχώς συνέπεσε η κρίση της διαδοχής μου με την κρίση που προκάλεσε η απόφαση του Εφετείου της Ισμαηλίας της 28/5/2025 με αποτέλεσμα η κρίση να μετατραπεί σε υπαρξιακή.

Πλέον εκ των γεγονότων αποδείχθηκε ότι όλοι οι Σιναΐτες Πατέρες, συμπεριλαμβανομένων των 11 στασιαστών, μοιραζόμαστε ορισμένες κοινές θέσεις οι οποίες πρέπει να αποτελέσουν την βάση μιας νέας ενότητας:

Α) Στο μέγιστο ζήτημα της δικαστικής απόφασης του Εφετείου της Ισμαηλίας της 28/5/2025 όλοι οι Σιναΐτες Πατέρες έχουμε την ίδια άποψη και τους ίδιους στόχους. Η συγκεκριμένη απόφαση ανατρέπει το από αιώνων καθεστώς της Ιεράς Μονής, ανοίγει το δρόμο για την αποϊεροποίηση και την μουσειοποίησή της.

Β) Η λύση στην υπαρξιακή κρίση που αντιμετωπίζουμε θα βρεθεί σε συνεργασία με την αιγυπτιακή και την ελληνική κυβέρνηση και πρέπει να αποτελεί μια τριμερή συμφωνία. Ασφαλώς η συνέχιση της προσπάθειας να δικαιωθεί η Ιερά Μονή μέσω των αιγυπτιακών δικαστηρίων πρέπει να και θα συνεχιστεί με ευθύνη του νέου Αρχιεπισκόπου Σινά, Φαράν και Ραιθώ και της ενωμένης Ιεράς Σιναιτικης Αδελφότητας.

Γ) Η λύση, πλην του ιδιοκτησιακού ζητήματος συμπεριλαμβάνει οπωσδήποτε α) την αναγνώριση αυτοτελούς θρησκευτικού νομικού προσώπου (sui generis) με την επωνυμία «Ελληνορθόδοξη Ιερά Βασιλική Αυτόνομη Μονή Αγίας Αικατερίνης του Αγίου και Θεοβαδίστου Όρους Σινά» στην αιγυπτιακή έννομη τάξη, β) την απόδοση της αιγυπτιακής υπηκοότητας στον εκάστοτε Αρχιεπίσκοπο Σινά, Φαράν και Ραϊθώ και Ηγούμενο της Ιεράς Μονής Σινά, γ) την εξασφάλιση αδειών διαμονής στους Πατέρες μέσω ειδικών διαδικασιών, δ) την προστασία της ιδιωτικής συλλογής των κειμηλίων και χειρογράφων της Ιεράς Μονής και ε) την αναγνώριση του αμιγώς θρησκευτικού χαρακτήρα των κειμηλίων χωρίς καλλιτεχνική αξία (ι. λειψάνων κλπ).

Δ) Ο ν.5224/2025 (Α’ 142) είναι όχι μόνο ένα ορόσημο στον αγώνα της Ιεράς Μονής για να εξασφαλίσει το μέλλον της και το καλώς εννοούμενο συμφέρον της αλλά και μια κρίσιμη στρατηγική επιλογή τόσο για την Ιερά Μονή Σινά όσο και για την Ελλάδα. Η σχέση της Ιεράς Μονής με το ελληνικό κράτος καθορίζεται, πλέον, από το Σύνταγμα και αυτόν τον νόμο αποτελώντας έτσι μια ισχυρή και αδιαπέραστη ασπίδα προστασίας για την Ιερά Μονή τόσο στην Ελλάδα όσο και σε όλον τον κόσμο.

Ε) Η Σιναϊτική Αδελφότητα χρειάζεται να δεχθεί νέους Πατέρες ώστε να αυξηθεί αριθμητικά.

Στ) Πανορθόδοξα η κανονική θέση της Ιεράς Μονής Σινά έχει οριστεί αμετάκλητα από το Σιγίλλιο του Οικουμενικού Πατριάρχου Γαβριήλ Δ΄ το 1782. Παράλληλα τελικός κριτής πανορθοδόξως παραμένει το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Η Ιερά Μονή Σινά είναι «αυτόνομη, αυτοδέσποτη, ελεύθερη ασὐδοτη, ακαταπάτητη, μη υποκείμενη σε κάποιο Πατριαρχικό Θρόνο».
Πάντοτε οι κρίσεις αποδεικνύουν πολλά για πολλούς.

Κανείς δεν θα ξεχάσει ποιοι ήταν εκείνοι που αμέσως υποστήριξαν την Ιερά Μονή όταν έγινε γνωστή η απόφαση της 28/5/2025. Ήταν το Οικουμενικό Πατριαρχείο, το Πατριαρχείο Βουλγαρίας, η Εκκλησία Ελλάδος, η Εκκλησία Κύπρου. Αργότερα προστέθηκαν το Πατριαρχείο Αντιοχείας, το Πατριαρχείο Σερβίας και η Εκκλησία της Αλβανίας. Η έμπονη σιωπή του Πατριάρχη Αλεξανδρείας ισοδυναμεί με στήριξη. Όλα τα άλλα Πατριαρχεία και όλες οι άλλες Ορθόδοξες Εκκλησίες σιώπησαν εκτός του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων του οποίου η ανακοίνωση ως μόνο στόχο είχε την επιβεβαίωση μιας ιμπεριαλιστικής πολιτικής εναντίον της Ιεράς Μονής Σινά που στοχεύει στην μετατροπή της Ιεράς Μονής Σινά σ’ ένα απλό μοναστήρι υπαγόμενο στον Πατριάρχη Ιεροσολύμων. Γι’ αυτή την κατάσταση διχόνοιας και διαίρεσης στον Ορθόδοξο κόσμο η ευθύνη βαραίνει αποκλειστικά το Πατριαρχείο Μόσχας αλλά τα αποτελέσματά της τα πληρώνει ολόκληρη η Ορθοδοξία. Δεν είναι τυχαίο ότι οι πρώτοι που έσπευσαν να εκμεταλλευθούν το εσωτερικό ρήγμα στην Ιερά Σιναϊτική Αδελφότητα ήταν οργανώσεις, δίκτυα, κόμματα αλλά και πρόσωπα που συνδέονται με την προσπάθεια της Ρωσίας να διαλύσει την Ορθοδοξία, ενώ προωθούν απόψεις ενάντιες στην Ορθόδοξη Χριστιανική Θεολογία και Ηθική.

Ο Χριστιανισμός στην Μέση Ανατολή διώκεται και ειδικά οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί, η σύγχρονη Ρωμιοσύνη, απειλούνται πολύ σοβαρά, όπως αποδείχθηκε με την τρομοκρατική επίθεση εναντίον της Εκκλησίας του Προφήτη Ηλία στην Δαμασκό. Αν δεν υπήρχε το ελληνικό κράτος και χωρίς την ενεργό εμπλοκή του τίποτα δεν θα σωθεί. Ούτε η Ρωσία, ούτε η Ιορδανία (την οποία ανέδειξε ως «ασπίδα» των Χριστιανών στην Ιερουσαλήμ ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων ευχαριστώντας την για την αποδέσμευση των λογαριασμών του ενώ η Ελλάδα το πέτυχε) ούτε κάποια άλλη χώρα έχει την ειλικρίνεια, το σθένος, την δέσμευση και την αγάπη για τη Ρωμιοσύνη όπως την έχει η Ελλάδα.

Έλαβα χθες ένα έγγραφο του Πατριάρχου Ιεροσολύμων κ. Θεοφίλου, τον οποίον σέβομαι και τιμώ απεριόριστα, το οποίο κανονικώς είναι τουλάχιστον έωλο και ανεπέρειστο. Κι αυτό γιατί: 1. Αγνοεί την από 7/8/3035 επιστολή μου στον Μακαριώτατο Πατριάρχη Ἱεροσολύμων, όπου ρητώς και ευθαρσώς του δήλωσα ότι δεν τον προσκάλεσα στην υπόθεση της Μονής, 2. Αγνοεί τα κανονικά και νομικά ελαττώματα της φερομένης προσκλήσεως των Πατέρων, 3. Αντιμετωπίζει εισπηδητικά και αντίθετα με το προαναφερόμενο Σιγίλλιο την Μονή ως παρακολούθημα του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων γι αυτό και θεωρεί ότι μπορεί να δώσει εντολές για να ανοίξει η πύλη της Μονής. 4. Αγνοεί ότι η Σύναξη των Πατέρων έχει το δικαίωμα να επιβάλει στον Καθηγούμενο και Αρχιεπίσκοπο την άρνηση της πρόσκλησης του Μακαριωτάτου.

Χαίρομαι όμως γι αυτό το έγγραφο γιατί επιτέλους αποκαλύπτεται ο ρόλος του Πατριάρχη Ιεροσολύμων στην εκδήλωση του εκκλησιαστικού πραξικοπήματος -άλλωστε κατέχει την σχετική τεχνογνωσία- αλλά κυρίως στην εμβάθυνση της διχόνοιας εντός της Ιεράς Σιναϊτικής Αδελφότητας. Όμως το πλέον ενδιαφέρον είναι ο χρόνος που εστάλη αυτό το έγγραφο. Εστάλη μόνο όταν το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων έμαθε ότι σήμερα θα ανακοίνωνα την απόφασή μου για την έξοδο από την κρίση που μαστίζει την Ιερά Σιναϊτική Αδελφότητα και ότι αυτή η απόφασή μου έχει τη σύμφωνη γνώμη των Πατέρων, της Ελληνικής Κυβέρνησης, του Οικουμενικού Πατριαρχείου και της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Η Ιερά Μονή Σινά δεν έχει παράδοση να κάνει πραξικοπήματα, να καθαιρεί Πατριάρχες και μετά να τους κλείνει σε εσωτερικές φυλακές με στόχο να τους εξουθενώσει πνευματικά, ψυχικά και σωματικά. Η Ιερά Μονή Σινά ποτέ δεν θα επιδείκνυε αυτή την μικρόψυχη στάση που επέδειξε προσωπικά ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Θεόφιλος όταν ήλθε η αναπόφευκτη ώρα της κοίμησης του προκατόχου του Ειρηναίου. Ποιος θα ξεχάσει ότι ο μόνος που ενδιαφέρθηκε και τότε για την αξιοπρέπεια του κεκοιμημένου ήταν η Ελληνική Κυβέρνηση και η Εκκλησία της Ελλάδος; Χωρίς την Ελληνική Κυβέρνηση και την Εκκλησία της Ελλάδος, ο κεκοιμημένος θα ήταν ακόμα άταφος γιατί ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων απαγόρευσε να ταφεί οπουδήποτε εντός των ορίων της εκκλησιαστικής του δικαιοδοσίας. Ευτυχώς ακόμα και στην χειρότερη στιγμή της ιστορίας της Ιεράς Μονής Σινά κάτι τέτοιο δεν έχει γίνει και οφείλουμε όλοι να φροντίσουμε να μην γίνει.

Οφείλω, όμως, και μια μικρή αναφορά στην υποκρισία πολλών αδελφών σχετικά με το περίφημο θέμα της κυρίας Α.Σ. Χάρη σ’ αυτήν πολλοί Έλληνες έμαθαν τον όρο «συνείσακτη». Αν αντί για γυναίκα ήταν άνδρας, οι ίδιοι «κύκλοι» και «αδελφοί» θα δηλητηρίαζαν και πάλι τον κόσμο όλο υπονοώντας τα ίδια πράγματα, τις ίδιες εξαρτήσεις και τις ίδιες σχέσεις. Απλώς τα υπονοούμενα θα ήταν ακόμα αισχρότερα. Αυτή την μοίρα δυστυχώς την έχουμε όλοι οι Ιεράρχες που ο Θεός μας χάρισε πολλά χρόνια να ζήσουμε. Όμως στην περίπτωση της κυρίας Α.Σ., υπάρχει και άφθονος μισογυνισμός, ευσεβισμός και πουριτανισμός. Ο Κύριος ξέρει και κρίνει!

Ενημέρωσα χθες την Ελληνική κυβέρνηση για τις αποφάσεις μου οι οποίες είναι στο πνεύμα όσων έχω ήδη συζητήσει με το Οικουμενικό Πατριαρχείο και την Εκκλησία Ελλάδος. Αφού πλέον είναι δεδομένο ότι η Ιερά Σιναϊτική Αδελφότητα συμφωνεί στους στρατηγικούς στόχους και τις τακτικές μεθόδους για την αντιμετώπιση της υπαρξιακής κρίσης που αντιμετωπίζει το μοναστήρι στο οποίο αφιέρωσα όλη την ζωή μου, ήλθε η ώρα να αναλάβω τις ευθύνες μου και να εγγυηθώ τις διαδικασίες διαδοχής μου οι οποίες ξεκινούν άμεσα και πρέπει να ολοκληρωθούν γρήγορα αλλά με σωστό τρόπο ώστε η Ιερά Σιναϊτική Αδελφότητα, ενωμένη να επικεντρωθεί στην επίλυση του μεγάλου προβλήματος που αντιμετωπίζει.

Οι διαδικαστικές λεπτομέρειες θα έχουν ολοκληρωθεί εντός των επόμενων ημερών, θα ανακοινωθούν μόλις συμφωνηθούν με όλους και θα υλοποιηθούν με την βοήθεια των αιγυπτιακών αρχών, της ελληνικής κυβέρνησης και της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Συγχωρώ τους πάντες και ζητώ τη συγχώρεση όλων!»

Η επίσημη επιβεβαίωση της εκλογής ήρθε με τη λατινική φράση «Habemus Papam» από τον επικεφαλής των καρδιναλίων, ο οποίος παρουσίασε στο πλήθος τον νέο Πάπα.

Είχαν προηγηθεί τέσσερις ψηφοφορίες του Κονκλαβίου και ο λευκός καπνός υψώθηκε από την καμινάδα της Καπέλα Σιξτίνα.  Για την εκλογή του νέου Πάπα απαιτήθηκαν τέσσερις ψηφοφορίες όπως και για τον Βενέδικτο το 2005 αλλά και τον Ιωάννη Παύλο το 1978.

Χιλιάδες πιστοί στην πλατεία του Αγίου Πέτρου

Χιλιάδες πιστοί κατέκλυσαν την πλατεία του Αγίου Πέτρου και τους γύρω δρόμους για να μπορέσουν να λάβουν την ευλογία από τον 267ο Πάπα της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.

Δείτε εικόνες από την πλατεία του Αγίου Πέτρου: