Συγκεντρώσεις και πορείες διαμαρτυρίας πραγματοποιήθηκαν σε δεκάδες πόλεις με κεντρικό σύνθημα «Σχολική απεργία κατά της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας», ανήμερα της επετείου για το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου στην Ευρώπη.

Η αστυνομία του Βερολίνου ανέφερε πως περίπου 1.200 διαδηλωτές συμμετείχαν σε πορεία από την Πύλη του Βρανδεμβούργου προς την έδρα του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος (CDU) του καγκελάριου Φρίντριχ Μερτς, κρατώντας πλακάτ που έγραφαν «Παιδεία αντί για βόμβες» και «Βερολίνο αντί για την πρώτη γραμμή». Σύμφωνα με τους διοργανωτές, οι συμμετέχοντες ανέρχονταν σε πέντε χιλιάδες.

Στο Αμβούργο, οι διοργανωτές ανέφεραν πως περίπου 6.000 άνθρωποι συμμετείχαν στη διαδήλωση, ενώ η αστυνομία έκανε λόγο για 2.300 συμμετέχοντες.

Οι σημερινές δεν ήταν οι πρώτες κινητοποιήσεις σε εθνικό επίπεδο κατά της στρατιωτικής θητείας. Στις αρχές Μαρτίου, περίπου 50.000 μαθητές διαδήλωσαν κατά της υποχρεωτικής στράτευσης σε οποιαδήποτε μορφή, σε κινητοποιήσεις που οργανώθηκαν σε 150 γερμανικές πόλεις.

Στη σκιά του πολέμου στην Ουκρανία και με φόντο τους νέους στόχους του ΝΑΤΟ, η γερμανική κυβέρνηση άλλαξε από 1.1.2026 τη νομοθεσία για τη στρατιωτική θητεία, η οποία ήταν τα τελευταία χρόνια εθελοντική. Οι άνδρες που ενηλικιώνονται λαμβάνουν ερωτηματολόγιο το οποίο πρέπει υποχρεωτικά να συμπληρώσουν. Κατόπιν περνούν από ιατρικές εξετάσεις και καταρτίζονται οι κατάλογοι με τους στρατεύσιμους, από τους οποίους η Bundeswehr μπορεί να καλέσει σε υποχρεωτική πλέον θητεία, σε περίπτωση ελλείψεων σε έμψυχο δυναμικό. Ως στόχο το υπουργείο Άμυνας έχει θέσει την αύξηση των στρατιωτών κατά 60-80.000 έως το 2035.

Ο τοίχος αυτός βρίσκεται στη συνοικία Γκόλντερς Γκριν, στα βόρεια της βρετανικής πρωτεύουσας, όπου την περασμένη Τετάρτη δέχτηκαν επίθεση με μαχαίρι δύο Εβραίοι, μια επίθεση που χαρακτηρίστηκε «τρομοκρατική» από την αστυνομία.

Ο βανδαλισμός του τοίχου έγινε στις 27 Απριλίου, γύρω στη 1 τη νύχτα και η έρευνα είχε ανατεθεί στην αντιτρομοκρατική υπηρεσία. Σήμερα συνελήφθησαν στο Ρόμφορντ, άλλο προάστιο του Λονδίνου, ένας άνδρας 46 ετών και μια γυναίκα 38 ετών. Και οι δύο κατηγορούνται για εμπρησμό και για έκθεση σε κίνδυνο. Η έρευνα στο κτίριο όπου συνελήφθησαν οι δύο ύποπτοι συνεχίζεται.

Η συνοικία Γκόλντερς Γκριν, όπου κατοικεί μια σημαντική εβραϊκή κοινότητα, έγινε στόχος εμπρησμών ή απόπειρας εμπρησμού τις τελευταίες εβδομάδες. Μεταξύ των κτιρίων που μπήκαν στο στόχαστρο ήταν και δύο συναγωγές. Η αστυνομία έχει προχωρήσει συνολικά σε 30 συλλήψεις και μέχρι στιγμής έχουν ασκηθεί διώξεις σε εννέα πρόσωπα.

Η Βρετανία αύξησε την περασμένη Πέμπτη το επίπεδο τρομοκρατικής απειλής κατά μία βαθμίδα, στο «σοβαρή πιθανότητα», λόγω μιας αντισημιτικής επίθεσης που σημειώθηκε την προηγούμενη ημέρα αλλά και της αύξησης της «ισλαμιστικής ή ακροδεξιάς απειλής». Αυτό σημαίνει ότι μια τρομοκρατική επίθεση θεωρείται «πολύ πιθανό» να συμβεί στη χώρα, σύμφωνα με την υπουργό Εσωτερικών Σαμπάνα Μαχμούντ.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, οι διαδηλωτές φωνάζουν: «Ξέρετε ότι δεν υπάρχει ασυλία στην Τορά, και όποιος δραπετεύει από τη δικαιοσύνη καταθέτει εναντίον του εαυτού του. Το Σάββατο, οι δικαστές φιμώνονται και ο φόβος εγείρεται – και η αλήθεια προλαβαίνει αυτόν που τρέχει. Γνωρίζετε επίσης ότι δεν υπάρχουν κόλπα ενώπιον του Δημιουργού, οπότε το Σάββατο τρέμετε μόνοι κάτω από τους ουρανούς».

Πληροφορίες του Creta Live News, αναφέρουν ότι η Αστυνομία προχώρησε σε προσαγωγές κάποιων διαδηλωτών, καθώς λίγο νωρίτερα στην πλατεία των Λιονταριών είχε σημειωθεί επεισόδιο σε βάρος οικογένειας Ισραηλινών.

Αρκετοί πολίτες που βρίσκονταν στο κέντρο είδαν την κινητοποίηση της ΕΛ.ΑΣ και τις προσαγωγές των υπόπτων.

Στην περιοχή παραμένουν ισχυρές δυνάμεις της Αστυνομίας: τόσο διμοιρίες των ΜΑΤ, όσο αστυνομικοί της ΔΙΑΣ και της Ασφάλειας.

Τη διαμαρτυρία η πλατφόρμα «Εθνικής Θέλησης» στην οποία συμμετέχουν 308 Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις.

Στη μέση της γέφυρας του Γαλατά δέσποζε ένα τεράστιο πανό με το σύνθημα «σταματήστε τη γενοκτονία στη Γάζα», γραμμένο στα τουρκικά και τα αγγλικά.

📹 Footage shows hundreds of thousands of people marching in solidarity with Palestine in Istanbul, Türkiye, holding Turkish and Palestinian flags https://t.co/gkecSoZTFN pic.twitter.com/1Xsx0qTWem

— Anadolu English (@anadoluagency) January 1, 2025

Στη συγκέντρωση χαιρετισμό απηύθυνε ο γιος του Ερντογάν, Μπιλάλ, o οποίος είναι επικεφαλής ομάδας δωρητών υπέρ της Παλαιστίνης, καταδικάζοντας τις ενέργειες του Ισραήλ στη Γάζα και σημειώνοντας ότι βρισκόμαστε στην 453η ημέρα της «γενοκτονίας» που συντελείται εκεί.

Όπως αναφέρει το πρακτορείο Anadolu, ο Μπιλάλ Ερντογάν αναφέρθηκε στους θανάτους βρεφών, γυναικών, ηλικιωμένων, γιατρών, δημοσιογράφων και διασωστών από το Ισραήλ καθώς και στις επιθέσεις κατά σχολείων, τζαμιών και ναών.

«Οι μάσκες της Δύσης έπεσαν στη Γάζα. Πού είναι τα ανθρώπινα δικαιώματα; Πού είναι τα δικαιώματα των παιδιών; Πού είναι τα δικαιώματα των γυναικών; Πού είναι η ελευθερία του Τύπου και της έκφρασης; Όλες οι αξίες της Δύσης πέθαναν στη Γάζα» είπε, μεταξύ άλλων, ο γιος του προέδρου της Τουρκίας.

Ο γιος του Ερντογάν αναφέρθηκε και στην μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί, λέγοντας «όπως απελευθερώσαμε από τις αλυσίδες της την Αγία Σοφία, το ίδιο θα κάνουμε αύριο και με το τέμενος του Αλ Ακσά».

Στην πορεία ακούστηκαν συνθήματα όπως «το κράτος-δολοφόνος του Ισραήλ θα λογοδοτήσει» και «οι μάρτυρες δεν πεθαίνουν».

Ο Γιουβάλ Ντίσκιν, πρώην επικεφαλής της Σιν Μπετ (της ισραηλινής υπηρεσίας εσωτερικής ασφαλείας) χαρακτήρισε τον Νετανιάχου ως «τον χειρότερο πρωθυπουργό» που είχε ποτέ το Ισραήλ». Θα πρέπει να «απαλλαγούμε από αυτήν την απαίσια κυβέρνηση», ανέφερε μια από τους συγκεντρωμένους. «Δεν θα τους έκανα ούτε φύλακες σε νηπιαγωγείο», τόνισε.

Πολλοί άλλοι διαδηλωτές κρατούσαν πλακάτ ή πανό που έγραφαν «κυβέρνηση εγκλήματος» και «σταματήστε τον πόλεμο». Πολλοί συμμετείχαν και σε δράση κατά την οποία έπεσαν στο έδαφος, καλυμμένοι με κόκκινη μπογιά, καταγγέλλοντας το θάνατο της δημοκρατίας στο Ισραήλ υπό την κυβέρνηση του Νετανιάχου.

Το πολεμικό υπουργικό συμβούλιο στο οποίο συμμετείχαν και κεντρώες δυνάμεις διελύθη εις τα εξ ων συνετέθη. Ο Μπένι Γκαντζ αποχώρησε ζητώντας εκλογές και πλέον στον Νετανιάχου έχουν απομείνει οι ακροδεξιοί σύμμαχοι και υπερεβραίοι. Η πλειονότητα των Ισραηλινών κατηγορεί τον «Μπίμπι» πως συνεχίζει τον πόλεμο για να εξυπηρετήσει τα προσωπικά του πολιτικά συμφέροντα.

Η δημοφιλία του βρίσκεται σε πρωτοφανή χαμηλά επίπεδα και η παραμονή του στην πρωθυπουργία του παρέχει μια ασπίδα από τις δικαστικές περιπέτειες που έχει για υποθέσεις διαφθοράς.

Πολλοί τονίζουν πως το Ισραήλ χρειάζεται άμεσα εκλογές. «Ελπίζω πραγματικά η κυβέρνηση να καταρρεύσει. Αν πάμε στην αρχική ημερομηνία των εκλογών το 2026, φοβάμαι ότι δεν πρόκειται να είναι δημοκρατικές εκλογές», ανέφερε ένας από τους διαδηλωτές.

Στην κινητοποίηση βρίσκεται και κλιμάκιο του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ με τον πρόεδρο του κόμματος Στέφανο Κασσελάκη να δίνει το παρών στην κινητοποίηση.

Με πανό, πλακάτ και πόστερ με τα ονόματα και τις φωτογραφίες πολλών άλλων ομήρων, οι διαδηλωτές έκαναν πορεία κατευθυνόμενοι προς το αρχηγείο του ισραηλινού στρατού. Όπως μετέδωσε ο ειδησεογραφικός ιστότοπος ynet, έριξαν κόκκινη μπογιά στον δρόμο.

Το πλήθος επέκρινε την κυβέρνηση του πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου ότι δεν κάνει αρκετά για να απελευθερώσει τους ομήρους που απήγαγε η Χαμάς και κρατά στη Λωρίδα της Γάζας.

«Ο χρόνος τους εξαντλείται! Φέρτε τους σπίτι τώρα», φώναζαν οι διαδηλωτές.

Σύμφωνα με τους διαδηλωτές, μια νέα συμφωνία για τους ομήρους, όπως αυτή που είχε επιτευχθεί στα τέλη Νοεμβρίου, θα έχει αποτρέψει περιστατικά, όπως αυτό που σημειώθηκε στη Γάζα χθες, Παρασκευή.

Ο εκπρόσωπος του ισραηλινού στρατού Ντάνιελ Χαγκάρι ανακοίνωσε χθες ότι τρεις Ισραηλινοί όμηροι σκοτώθηκαν κατά λάθος από στρατιώτες κατά τη διάρκεια μάχης με ενόπλους της Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας. Οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις τους εξέλαβαν κατά λάθος ως απειλή κατά τη διάρκεια επιχείρησης στο προπύργιο της Χαμάς την Σετζάιγια, στο βόρειο τμήμα της Λωρίδας της Γάζας, και άνοιξαν πυρ προς την πλευρά τους και τους σκότωσαν, δήλωσε.

«Είναι ένα τραγικό περιστατικό, ο στρατός φέρει την πλήρη ευθύνη», σημείωσε ο Χαγκάρι, ενώ οι ένοπλες δυνάμεις του Ισραήλ ξεκίνησαν αμέσως έρευνα για το συμβάν.

Ο Χαγκάρι σημείωσε ότι η Σετζάιγια αποτελεί «ενεργή ζώνη μαχών», όπου τις τελευταίες μέρες μαίνονται συνεχώς συγκρούσεις και εξέφρασε τα συλλυπητήριά του στις οικογένειες των θυμάτων.

Νετανιάχου: «Απερίγραπτη τραγωδία»

«Απερίγραπτη τραγωδία» χαρακτήρισε τους θανάτους των τριών ομήρων ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου.

«Όλο το κράτος του Ισραήλ πενθεί απόψε. Η καρδιά μου είναι με τις οικογένειες που πενθούν σε αυτήν την δύσκολη στιγμή του πόνου τους», έγραψε σε ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης χθες το βράδυ.

Ο Νετανιάχου έκανε επίσης μνεία στους «τρεις αγαπημένους γιους μας». «Ακόμη και αυτό το δύσκολο βράδυ, θα φροντίσουμε τις πληγές μας, θα αντλήσουμε τα διδάγματα και θα συνεχίσουμε να καταβάλλουμε τις μέγιστες προσπάθειες για να φέρουμε πίσω σπίτι με ασφάλεια όλους τους ομήρους μας», σημείωσε.

Τι λένε οι ΗΠΑ

Αμήχανη ήταν η αντίδραση των ΗΠΑ στο συμβάν, μόλις λίγες ώρες αφότου ο σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας του Λευκού Οίκου, Τζέικ Σάλιβαν, επισκεπτόμενος το Ισραήλ και τη Δυτική Όχθη, κάλεσε την κυβέρνηση του Ισραήλ να απομειώσει την ένταση των επιχειρήσεων στη Λωρίδα της Γάζας για την προστασία των αμάχων.

Ο Τζον Κίρμπι, διευθυντής επικοινωνίας του Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας του Λευκού Οίκου, χαρακτήρισε «οδυνηρούς» και «τραγικούς» τους θανάτους των ομήρων, εκφράζοντας την πεποίθηση ότι η ισραηλινή κυβέρνηση θα ερευνήσει πώς συνέβη. «Προφανώς αυτό δεν είναι ένα αποτέλεσμα που ήθελε κανείς να δει», είπε ο Τζον Κίρμπι, που πρόσθεσε ότι το συμβάν αυτό «δεν είναι κατάλληλο για να εξαχθεί μια γενική κρίση σχετικά με το αν ο ισραηλινός στρατός είναι σε θέση να αναλάβει δράση ακριβείας στη Λωρίδα της Γάζας».

Κάνοντας επίκληση στη φράση των επτά σοφών «Νόμῳ πείθου», ο Ράμα τονίζει ότι η υπόθεση Μπελέρη αποτελεί ξεκάθαρα θέμα της αλβανικής δικαιοσύνης, η οποία είναι ίση για όλους τους πολίτες, σύμφωνα με το Σύνταγμα της Αλβανίας.

Η πλήρης ανάρτηση:

«*Νόμῳ πείθου

Πέρασαν αρκετοί μήνες από τότε που ορισμένοι πολιτικοί και ΜΜΕ στην Ελλάδα ζητούν από την Αλβανία να αποφυλακιστεί ο εκλεγμένος δήμαρχος Χιμάρας. Πριν από λίγες εβδομάδες, ο Μαργαρίτης Σχοινάς, αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και καλός φίλος της Αλβανίας, δημοσίευσε μια επιστολή που απευθυνόταν στον Επίτροπο Oliver Varheley. Με διπλωματικά προειδοποιητικό τόνο για παρεμπόδιση της προόδου των διαπραγματεύσεων της Αλβανίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση, ζήτησε από τον συνάδελφό του να παρέμβει στις αλβανικές αρχές, γιατί διαφορετικά ο ίδιος, δηλαδή ο κ. Σχινάς, βλέπει «άμεσο κίνδυνο αυτό το θέμα να επηρεάσει αρνητικά τη σχέση μεταξύ της προόδου του 2023 για την Αλβανία και της δέσμευσής της για την προώθηση της έννομης τάξης».

Με τους όρους αυτούς και με την ίδια πεποίθηση όπως στην προαναφερθείσα επιστολή, και για «τη σύνδεση του θέματος αυτού με τον γενικό σεβασμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων ή την εκκρεμότητα των περιουσιών της ελληνικής μειονότητας στην περιοχή του εν λόγω δήμου, καθώς και με τις κατηγορίες για παραβίαση των συνόρων τους από το κράτος», όπως γράφει στην επιστολή του κ. Σχοινά, πραγματοποιήθηκε χθες διαμαρτυρία που διοργάνωσαν Έλληνες πολιτικοί στο κέντρο της Χειμάρρας!

(Η αλήθεια είναι, ότι αυτή η πεποίθηση των Ελλήνων φίλων δεν βασίζεται ούτε σε ένα συγκεκριμένο γεγονός, που θα μπορούσε να αποδείξει ότι στην Αλβανία υπάρχει όντως συγκεκριμένο πρόβλημα δικαιωμάτων ή ιδιοκτησίας της ελληνικής μειονότητας, το οποίο διαφέρει από το συνολικό κληρονομικό πρόβλημα στην Αλβανία με τις περιουσίες όλων των Αλβανών πολιτών, τις οποίες αντιμετωπίσαμε και θα συνεχίσουμε να αντιμετωπίζουμε με σεβασμό, με υπομονή και με τη γλώσσα των γεγονότων με την επίσημη Αθήνα).

Στη μνήμη μου, δεν υπάρχει άλλη περίπτωση, όταν οι αιρετοί ενός δημοκρατικού πολιτεύματος οργανώνουν διαμαρτυρία σε άλλο δημοκρατικό πολίτευμα, ενάντια στις αρχές αυτού του κράτους. Και όχι μόνο αυτό, αλλά όπου εμφανίζονται ως διαμαρτυρόμενοι κατά των αποφάσεων των αντίστοιχων δικαστηρίων του κράτους στο οποίο διαμαρτύρονται, απολυτοποιώντας την εθνοτική ένταξη του υποκειμένου της διαμαρτυρίας σε κάθε νομικό κανόνα, νομικό πρότυπο και δημοκρατική λογική. Αυτή είναι μια από εκείνες τις τυπικές καταστάσεις, για την έκφραση “Είμαι άφωνος!” είναι το πρώτο πράγμα που σου έρχεται στο μυαλό και θα ήθελες να σταματήσεις εκεί. Είναι όμως κι αυτή από εκείνες τις χαρακτηριστικές καταστάσεις, όταν στα Βαλκάνια ζωντανεύει η έκφραση «Το πάπλωμα καίγεται για έναν ψύλλο!» γι’ αυτό πρέπει να συζητήσουμε και να κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε, για να μην συμβεί ποτέ αυτό.

«Ελευθερώστε τον Μπελέρη, τελεία και παύλα!»

Αλλά ποιος και πώς μπορεί σήμερα να απελευθερώσει από τη φυλακή έναν Αλβανό υπήκοο ελληνικής υπηκοότητας, ο οποίος ως υποψήφιος δήμαρχος κατηγορείται από την Ειδική Εισαγγελία κατά της Διαφθοράς και του Οργανωμένου Εγκλήματος ότι διέπραξε το αδίκημα της εξαγοράς ψήφων -για το οποίο ο Ποινικός κώδικας της Αλβανίας είναι σαφής και δραστικός – ενώ σύμφωνα με την αμετάβλητη απόφαση στα τρία στάδια της δίκης, θα πρέπει να κρατηθεί μέχρι το τέλος της δικαστικής διαδικασίας εναντίον του;!

Η ελληνική υπηκοότητα δίνει στον Αλβανό πολίτη που κατηγορείται από την SPAK και κρατείται υπό προφυλάκιση από τα δικαστήρια της χώρας, διαφορετικό καθεστώς από άλλους 48 Αλβανούς πολίτες με αλβανική υπηκοότητα, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων δημάρχων του κόμματός μου, που σήμερα κρατούνται με τις κατηγορίες του ίδιου σώματος; με πανομοιότυπες αποφάσεις των ίδιων δικαστηρίων;!

Δεν έχω κρύψει την πολύ θετική μου άποψη, ούτε τα πολύ φιλικά μου αισθήματα για τον πρωθυπουργό Μητσοτάκη. Έχω δει σε αυτόν από την αρχή έναν σύγχρονο Ευρωπαίο ηγέτη και έχω βρει συνεχώς έναν αξιοθαύμαστο άνθρωπο. Δεν σκοπεύω να κρύψω τη γνώμη και τα συναισθήματά μου ούτε σήμερα, που ο αξιότιμος συνάδελφος και αγαπητός φίλος Κυριάκος θα πρέπει να διαβάσει τη διαμορφωμένη και καλά ενημερωμένη γνώμη μου, η οποία δεν συμπίπτει πουθενά με τη γνώμη των φίλων διαδηλωτών.

Για μένα, αυτή η πολιτικοποίηση ενός ζητήματος της αλβανικής δικαιοσύνης, σε σημείο που διοργανώνεται διαμαρτυρία εδώ στην Αλβανία από εκλεγμένες αρχές στην Ελλάδα, συμπεριλαμβανομένων των δημάρχων των δύο μεγαλύτερων πόλεων της Ελλάδας, θα μπορούσε να γίνει το σενάριο μιας σαρκαστικής ταινίας για τις διακρατικές σχέσεις μεταξύ Βαλκανίων αντάξιες του παλιού στερεότυπου των συγκρούσεων «ποιος είμαι εγώ και ποιος είσαι εσύ!», αλλά όχι η δημοκρατική πραγματικότητα της ευρωπαϊκής γειτονιάς, μεταξύ ενός κράτους μέλους της ΕΕ και μιας χώρας που διαπραγματεύεται επί του παρόντος την ένταξη στην ΕΕ.

Δεν σκοπεύω να κρύψω σε αυτές τις γραμμές ούτε την ικανοποίηση για την εξαιρετική πρόοδο που έχουμε κάνει μαζί με τον Έλληνα πρωθυπουργό τα τελευταία χρόνια, να συγχωνεύσουμε με ευρωπαϊκό πνεύμα τους βαλκανικούς πάγους που δημιουργήθηκαν με τα χρόνια στις αλβανοελληνικές σχέσεις, κοιτάζοντας ο ένας τον άλλον στα μάτια και αντιμετωπίζοντας παλιά αδιέξοδα με ανοιχτό μυαλό και καλή θέληση.

Αλλά δεν έχω τρόπο να κρύψω τη μεγάλη λύπη μου, μπροστά στη σουρεαλιστική εμφάνιση της παρέμβασης της ελληνικής πλευράς σε ένα ζήτημα της αλβανικής δικαιοσύνης, σε σημείο που οι δηλώσεις από την Αθήνα και οι διχόνοιες των Ελλήνων φίλων μας στις Βρυξέλλες, να παρουσιάσουν αυτό το θέμα που επιλήφθηκε από τη δικαιοσύνη για την κατηγορία του εκλογικού εγκλήματος, ως θέμα της ελληνικής μειονότητας που κλιμακώθηκε με μια τέτοια διαμαρτυρία, πρωτόγνωρη στην ιστορία της Ευρώπης – τουλάχιστον εξ όσων γνωρίζω!

Όχι μόνο λυπάμαι πολύ, αλλά και ανησυχώ σοβαρά. Γιατί αυτό το βήμα, που γίνεται σαν το πόδι του ελέφαντα σε υαλοπωλείο, μπορεί να επιφέρει την οπισθοδρομική συνέπεια της αναζωπύρωσης της σημαίας του εθνικισμού και των αμοιβαίων αρνητικών συναισθημάτων που προκαλεί αυτή η σημαία σε παραπληροφορημένα στρώματα και ορισμένες ομάδες εξτρεμιστών, που καλωσορίζουν αυτές τις περιπτώσεις ενώ έχουν στο χέρι τους ένα κουτάκι βενζίνης που δεν αμφιβάλλω ούτε για ένα δευτερόλεπτο ότι όχι μόνο εγώ και η αλβανική κυβέρνηση αλλά και ο πρωθυπουργός και η ελληνική κυβέρνηση δεν το θέλουμε καθόλου.

Όπου κι αν στραφώ για να βάλω τον εαυτό μου “στη θέση του άλλου”, δεν μπορώ να βρω ένα μονοπάτι που να με οδηγεί στο μονοπάτι να δικαιολογήσω αυτήν την προσέγγιση σε ένα ζήτημα δικαιοσύνης και δεν μπορώ να καταλάβω πώς μπορεί να λυθεί αυτό το «περίεργο» πρόβλημα με τους γείτονες μας και φίλους, εκτός αν αφήσουμε τη δικαιοσύνη να κάνει τη δουλειά της ανενόχλητη!

Επομένως, δεν ξέρω τι άλλο μπορώ να πω, γιατί το Σύνταγμα της Δημοκρατίας της Αλβανίας, η σαφής διάκριση των εξουσιών, που χάρη στη μεταρρύθμιση στη δικαιοσύνη (Η ΕΛΛΑΔΑ ΟΠΩΣ ΟΙ ΗΝΩΜΕΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΧΩΡΕΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΣΤΗΡΙΞΑΝ ΤΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ ΧΩΡΙΣ ΕΠΙΦΥΛΑΞΕΙΣ) και τη σιδερένια βούληση της κυβερνητικής μας πλειοψηφίας να την εφαρμόσει, χωρίς ποτέ να κάνουμε πολιτικό σχολιασμό για τις αποφάσεις των δικαστηρίων, δίνει μια χαμένη διάσταση στην ιστορία του κράτους της δημοκρατικής Αλβανίας στο δρόμο προς την Ενωμένη Ευρωπαϊκή Οικογένεια· απολύτως αδιαπραγμάτευτο πρότυπο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να μην αναμειγνύεται ποτέ στις υποθέσεις της δικαιοσύνης για κανένα πολιτικό λόγο· αλλά και το όραμα και η θέλησή μου να μην συμβιβάσω ποτέ τις εξωτερικές στρατηγικές σχέσεις, με τη διόγκωση επεισοδιακών γεγονότων όπως αυτό, μου καθιστούν αδύνατο να αναλογιστώ περισσότερο αυτό το επεισόδιο, τόσο κοινότοπο όσο και επικίνδυνο, στο πλαίσιο της στενά βαλκανικής σκέψης.

Αλλά στους Έλληνες φίλους που ήρθαν στη Χειμάρρα εν μέσω διακοπών και έδωσαν το μοναδικό τους σόου σε τουρίστες από όλη την Ευρώπη, που φέτος έχουν αποβιβαστεί περισσότεροι από ποτέ στις αλβανικές ακτές, λέω ότι είναι πάντα ευπρόσδεκτοι στην Αλβανία.

Και να διαμαρτυρηθούν αν θέλουν!

Γιατί η σημερινή Αλβανία είναι μια ευρωπαϊκή χώρα, ανεκτική σε κάθε σύγχρονο διαδηλωτή, αλλά και ιστορικά φιλόξενη για κάθε ξένο, ανεξαρτήτως χρώματος, γλώσσας ή θρησκείας, και πολλές στιγμές της ιστορίας μας το μαρτυρούν, όταν οι Αλβανοί έγιναν οι φύλακες άγγελοι των ξένων που αγωνίζονταν για επιβίωση, από τους Εβραίους του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου μέχρι τους Αφγανούς σήμερα – συμπεριλαμβανομένων των Ελλήνων που πλήττονταν από την ακραία φτώχεια στα βόρεια της χώρας τους κατά τον αιματηρό εμφύλιο πόλεμο, που χτύπησαν τις εξουθενωμένες οικογενειακές πόρτες των Αλβανών στα νοτιοανατολικά της χώρας μας.

Όχι μόνο αυτό, η σημερινή Αλβανία είναι μια ευρωπαϊκή χώρα με μια νέα υποδειγματική νομοθεσία για όλες τις μειονότητες, όπου η ελληνική μειονότητα απολαμβάνει τις ίδιες ελευθερίες και δικαιώματα με την αλβανική κοινότητα, όπου οι πολίτες μας ελληνικής υπηκοότητας επιλέγουν και εκλέγονται ελεύθερα, όπως συνέβη και στις φετινές δημοτικές εκλογές σε Δρόπολη και Φοινίκη, μετά από προεκλογική εκστρατεία με μηνύματα που δόθηκαν στα αλβανικά και ελληνικά (ακόμα και από εμένα τον ίδιο, που δυστυχώς δεν μιλάω την υπέροχη ελληνική γλώσσα), όπου η ελληνική σημαία κυμάτιζε ελεύθερα ανάμεσα σε παραδοσιακά τραγούδια και χορούς των Δροπολιτών και οι υποψήφιοι της ελληνικής μειονότητας πήραν τις εντολές να συνεχίσουν να διακυβέρνουν τις κοινότητές τους ανενόχλητοι. Κατά την περίοδο της κυβέρνησής μου, σπίτια που χτίστηκαν χωρίς άδεια στα χρόνια της μεταπολίτευσης νομιμοποιήθηκαν μαζικά για τις ελληνικές οικογένειες και τους δόθηκαν χιλιάδες τίτλοι ιδιοκτησίας που δεν είχαν για δεκαετίες, όπως και σε εκκλησίες, όπου οι ορθόδοξοι πιστοί τελούν θρησκευτικές τελετουργίες, τίτλοι περιουσιών που κατασχέθηκαν από το κομμουνιστικό καθεστώς, ακαταχώριστοι μέχρι να έρθω στην κυβέρνηση.

Στα ελληνικά ΜΜΕ που ασχολούνται με το θέμα που προκάλεσε να εκφράσω αυτές τις γραμμές, λέω ότι είναι ευπρόσδεκτοι να ακούσουν και την άλλη καμπάνα αν θέλουν, όταν θέλουν, στα Τίρανα ή ακόμα και στη Χιμάρα αν θέλουν, όπου τους καλωσορίζουμε πάντα με ευχαρίστηση με τις αλήθειες μας! Γιατί η Αλβανία έχει σήμερα μια κυβέρνηση που λέει ό,τι κάνει και κάνει ό,τι λέει, όπως για όλα τα άλλα, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων και των περιουσιών των μελών της ελληνικής μειονότητας. Τα οποία ποτέ, σε καμία περίπτωση, δεν αντιμετωπίστηκαν από τις σημερινές αλβανικές αρχές διαφορετικά από αυτές όλων των Αλβανών.

Το ζήτημα των τίτλων ιδιοκτησίας στην Αλβανία ήταν μια κακή ασθένεια που δημιουργήθηκε από τον κομμουνισμό και επιδεινώθηκε σε σημείο αγωνίας από τη δημοκρατική μετάβαση, κατά την οποία τα ακίνητα έγιναν για χρόνια αντικείμενο μιας αποκρουστικής ανευθυνότητας της νομοθετικής, της εκτελεστικής και της δικαστικής εξουσίας. Γι’ αυτό δώσαμε επίσης ιδιαίτερη προσοχή στα δικαιώματα ιδιοκτησίας και στην καθυστερημένη επί δεκαετίες διαδικασία αντιμετώπισης των ακινήτων σε ορισμένες περιοχές, από τις πεδιάδες των Μεγάλων Υψίπεδων στην Τρόπογια, μέχρι τα βοσκοτόπια και τους ελαιώνες στις ακτές του Ιονίου, έχει δρομολογηθεί με υψηλό αίσθημα ευθύνης από την πλευρά της κυβέρνησής μας και τα συγκεκριμένα αποτελέσματα μιας συνεχιζόμενης, καθόλου εύκολης δουλειάς, είναι αδιαμφισβήτητα.

Ενώ στον ελληνικό λαό λέω, ελάτε στην Αλβανία και θα νιώσετε σαν στο σπίτι σας, γιατί μετά από μια τραγική απομόνωση που μας χώρισε για μισό αιώνα και μετά από μια δραματική μετάβαση με σοβαρά προβλήματα και μεγάλα δεινά, η Αλβανία γίνεται κάθε χρόνο και περισσότερο ένα καλό μέρος για να εργαστείτε, να επενδύσετε, να παίξετε μουσική ή θέατρο, να εκθέσετε την αξιοθαύμαστη τέχνη και τον πολιτισμό σας ή ακόμα και να ξεκουραστείτε, στις θάλασσες ή στα μαγικά βουνά μας. Και επίσης επειδή οι Αλβανοί και οι Έλληνες είναι δύο φιλικοί λαοί από αμνημονεύτων χρόνων, ότι η γεωγραφία τους έχει κάνει γείτονες και η ιστορία τους έχει ενώσει για κοινές υποθέσεις και προβλήματα, πολύ περισσότερο από ό,τι οι πολιτικοί τους διχάζουν για τη λαγνεία τους για εξουσία και για τις εθνικιστικές διαφορές τους σε αυτόν τον ελικοειδή δρόμο της ιστορίας, σε αυτήν την περιοχή έχει παραχθεί όλο και περισσότερη ιστορία παρά κύκλοι που θέλουν να αφομοιώσουν τα προϊόντα αυτής της ιστορίας.

Ενώ το σήμερα μας έφερε πιο κοντά για πάντα, είτε χάρη στις εκατοντάδες χιλιάδες Αλβανούς που βγήκαν από το καταφύγιο της κομμουνιστικής φτώχειας, που ήρθαν κοντά σας στα δύσκολα 90s και έγιναν πλέον μέρος της ζωής σας στην Ελλάδα, είτε χάρη στην προθυμία μας να έχουμε πάντα την πόρτα ανοιχτή για εσάς. Επειδή είστε τα αδέρφια μας, με τα οποία το μέλλον μας ενώνει άρρηκτα, ως δύο ευρωπαϊκοί λαοί που τους χωρίζει η γλώσσα, αλλά που αγαπιούνται, είμαστε όπως λέγεται στη διάσημη ιταλική ταινία του Τζουζέπε Τορνατόρε, «μια φάτσα, μια ράτσα».

*Ένα ρητό που αποδίδεται στους Επτά Σοφούς της Ελλάδας»

Ο 22χρονος φοιτητής Ιατρικής σπουδάζει στη Λάρισα τα τελευταία τέσσερα χρόνια.

apostolos.staikos

Στις 28 Φεβρουαρίου, στις 19.22, πήρε το τρένο από την Αθήνα με προορισμό την θεσσαλική πρωτεύουσα. Αποβιβάστηκε στο σταθμό του ΟΣΕ και πήγε στο σπίτι του. Περίπου μιάμιση ώρα μετά, το τηλέφωνο του άρχισε να χτυπάει. Τον αναζητούσαν οι γονείς του, τα αδέρφια του, φίλοι και συγγενείς.

• «Δεν είχα δει τηλεόραση, δεν είχα τσεκάρει social media. Με ενημέρωσαν φίλοι για το κακό που έγινε. Σοκαρίστηκα, πάγωσα. Σκεφτόμουν πως θα μπορούσα να έχω πεθάνει. Δεν μπορούσα να πιστέψω πως έχει γίνει κάτι τέτοιο! Η αμέσως επόμενη σκέψη ήταν αν κάποιος φίλος, συμφοιτητής ή γνωστός συνέχισε να ταξιδεύει. Αφού καθησύχασα τους δικούς μου, τηλεφώνησα στην παρέα μου. Όλοι ήταν καλά. Καθώς κυλούσε η νύχτα μάθαμε για τους πρώτους νεκρούς…».

Ο Ιάσονας Σταματόπουλος συμμετείχε στη μεγάλη συγκέντρωση που πραγματοποιήθηκε στην κεντρική πλατεία της Λάρισας με αφορμή την γενική απεργία της 16ης Μαρτίου. Ο σύλλογος φοιτητών της Ιατρικής Σχολής κατέβηκε στην πορεία με κεντρικό σύνθημα «Στέρεψαν τα δάκρυα και έγιναν οργή, η νέα γενιά δεν σας συγχωρεί». Φοιτητές που συχνά χρησιμοποιούν το τρένο υποστηρίζουν πως τα προβλήματα ήταν γνωστά και πως συχνά σημειώνονταν καθυστερήσεις. Όμως κανείς δεν τολμούσε να φανταστεί μια τέτοια τραγωδία.

«Κατάγομαι από το Αμύνταιο. Παίρνω το τρένο από τη Λάρισα και αλλάζω αμαξοστοιχία στο Πλατύ Ημαθίας. Εδώ και χρόνια γνωρίζουμε πως εκεί δουλεύει μόνο ένας σταθμάρχης. Τον έχω δει να τρέχει, να παλεύει, να προλάβει τα τρένα που αλλάζουν κατεύθυνση. Ξέραμε πως κανείς δεν νοιάζεται, όμως όχι και έτσι. Είχαμε συνηθίσει τις καθυστερήσεις, μην σου πω και τους μικροεκτροχιασμούς. Όμως εδώ φαίνεται πως όλα ήταν διαλυμένα. Τόσοι άνθρωποι πλήρωσαν την ανικανότητα των αρμοδίων και των υπευθύνων» δήλωσε στο libre ο Μιχάλης Ζαρίδης, πρόεδρος του συλλόγου φοιτητών της Ιατρικής Σχολής Λάρισας.

Οι φοιτητές υποστηρίζουν πως η τραγωδία των Τεμπών μοιάζει με «ηλεκτροσόκ αφύπνισης» για τη νεολαία της χώρας. Μαθητές, σπουδαστές και  νέοι εργαζόμενοι ζητούν την παραδειγματική τιμωρία όσων ευθύνονται για το σιδηροδρομικό δυστύχημα. Ακόμη, διεκδικούν ασφαλείς μεταφορές, καλύτερη παιδεία, αξιοπρεπείς μισθούς και όπως λένε, «μια ευκαιρία να φτιάξουμε μια καλύτερη ζωή».  

«Παλεύουμε για να μην ξεχαστεί το έγκλημα των Τεμπών. Οι πολίτες και πρώτα οι νέοι πρέπει να παραμείνουμε στο δρόμο, να μην πάψουμε να διεκδικούμε. Γιατί τελικά η εκάστοτε εξουσία φοβάται και υπολογίζει μόνο όσους αγωνίζονται και κατεβαίνουν στις πλατείες. Η κυβέρνηση ελπίζει πως σύντομα θα ξεχάσουμε και πως θα καθίσουμε ήσυχοι μπροστά στην τηλεόραση. Κάτι τέτοιο δεν πρέπει και δεν πρόκειται να συμβεί» υποστηρίζει ο Μιχάλης Ζαρίδης.

Δίπλα στο μπλοκ των φοιτητών της Ιατρικής συγκεντρώθηκαν μαθητές του 7ου ΕΠΑΛ Λάρισας. Τα παιδιά κρατούσαν μαύρα μπαλόνια που στο τέλος της πορείας άφησαν στον ουρανό στη μνήμη των ανθρώπων που σκοτώθηκαν στα Τέμπη. «Θα γίνουμε η φωνή των νεκρών» ήταν ένα από τα συνθήματα που φώναζαν οι μαθητές, ενώ στο πλευρό τους βρίσκονταν και πολλοί γονείς που θέλησαν να διαδηλώσουν μαζί με τα παιδιά τους.

«Αυτό που έγινε ήταν έγκλημα. Δεν ήταν τυχαίο γεγονός, δεν ήταν η κακιά η ώρα. Συχνά μας αποκαλούν το μέλλον της χώρας, μα κάθε τόσο βλέπουμε πως δεν νοιάζονται για εμάς. Κόμματα και κυβερνήσεις κοιτάζουν το συμφέρον τους, τίποτα άλλο. Για αυτό αγωνιζόμαστε, γιατί πρέπει να δικαιωθεί η μνήμη των ανθρώπων που χάθηκαν. Παλεύουμε για να δείξουν σεβασμό στις ζωές και στο μέλλον μας» δήλωσε στο libre η 18χρόνη μαθήτρια λυκείου, Τζο Παπαστεργίου. 

Στη συγκέντρωση ακούστηκε για πρώτη φορά το τραγούδι «θα αργήσω απόψε» που δημιούργησε το μουσικό σχήμα «οι κοινοί θνητοί». Το τραγούδι  μεταδόθηκε και στις υπόλοιπες συγκεντρώσεις σε όλη τη χώρα.

«Η Λάρισα έχει πληρώσει βαρύ φόρο αίματος. Είναι η μοναδική πόλη που αντιμετωπίζει τέτοια προβλήματα. Πρέπει να γίνει είτε υπογειοποίηση είτε παράκαμψη των γραμμών εκτός πόλης. Πολλοί απορούν τι θα γινόταν αν η σύγκρουση γινόταν σε τούνελ. Εγώ απορώ τι θα γινόταν αν η σύγκρουση γινόταν στη Λάρισα, αφού τα τρένα περνάνε μέσα από γειτονιές» δήλωσε ο δήμαρχος Λαρισαίων Απόστολος Καλογιάννης.