Τη δυσάρεστη επισήμανση κάνει σε συνέντευξη του στο Πρακτορείο FM και στην Τάνια Μαντουβάλου ο αναπληρωτής καθηγητής παθολογίας διαβήτη του ΕΚΠΑ Παναγιώτης Χαλβατσιώτης, ο οποίος μάλιστα αναφέρει ότι αυτά τα νούμερα αναμένεται να αυξηθούν περαιτέρω, επειδή αυξάνεται και η συχνότητα της επέλασης του καύσωνα.

Small Islands, Big Dreams!

It's crucial for young voices to be heard on issues like climate change, renewable energy, and conservation.

The Global Children and Youth Action Summit gets underway in Antigua and Barbuda ahead of the #SIDS4 Conference.

#YouthforResilience pic.twitter.com/VOdXtqlkCx

— UN Development (@UNDP) May 25, 2024

«Ενώ παλαιότερα οι ειδικοί υπολόγιζαν ότι θα είχαμε κάθε 100 χρόνια ένα κύμα καύσωνα άνω των 40 βαθμών Κελσίου, τώρα πλέον έχουμε κάθε 3,5 χρόνια τέτοια επεισόδια κλιματικής επιβάρυνσης στην Ευρωπαϊκή Ήπειρο». Την ίδια στιγμή η Ελλάδα σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε τον περασμένο μήνα στο «Lancet», ανήκει στις χώρες υψηλού κινδύνου, όπως λέει ο καθηγητής, «για όλα εκείνα τα νοσήματα που μεταφέρονται από τα έντομα, όπως είναι η ελονοσία, ο δάγκειος πυρετός κλπ. Και μάλιστα τα άτομα με διαβήτη κινδυνεύουν να νοσήσουν πιο βαριά».

Αύξηση στις εισαγωγές το Μάιο για τους διαβητικούς

Σε άλλο σημείο της συνέντευξης του ο καθηγητής επικαλούμενος μελέτη του υπουργείου Υγείας της Πολιτείας της Nέας Yόρκης που δημοσιεύθηκε τον περασμένο μήνα στο επιστημονικό περιοδικό «Science of the Total Enviroment», ανέφερε ότι οι διαβητικοί, λόγω αύξησης της θερμοκρασίας τα τελευταία χρόνια παρουσιάζουν αύξηση στις εισαγωγές κατά 4,5% και ειδικότερα το μήνα Μάιο, που επί της ουσίας είναι ο πρώτος ζεστός μήνας του έτους.

Climate change is likely causing dozens of river in Alaska to flow orange, and it could be disastrous for the state, researchers say. https://t.co/EQj37OqHGJ

— The Washington Post (@washingtonpost) May 25, 2024

Η μελέτη μάλιστα, αφορούσε δείγμα 137.794 εισαγωγών σε όλα τα νοσοκομεία της Πολιτείας της Νέας Υόρκης την περίοδο 2013-2020. «Ειδικότερα, οι διαβητικοί που παρουσιάζουν νευροπάθεια με έλκη, έχουν συχνά υπογλυκαιμικά επεισόδια λόγω ασταθούς διαβήτη, νοσήματα που σχετίζονται με την αθηρωμάτωση, όπως είναι η υπέρταση, ή έχουν υποστεί ένα έμφραγμα, κινδυνεύουν ακόμη περισσότερο».

Κάθε ένας βαθμός αύξησης της θερμοκρασίας αυξάνει σε δεκάδες χιλιάδες τα περιστατικά του διαβήτη τύπου 2 και της κύησης

Όλες οι ανασκοπήσεις, λέει ο καθηγητής Χαλβατσιώτης, συμπεραίνουν ότι κάθε ένας βαθμός αύξησης της θερμοκρασίας, αυξάνει σε δεκάδες χιλιάδες τα περιστατικά του διαβήτη τύπου 2 όπως και του διαβήτη της κύησης, επειδή αυξάνεται το φαινόμενο της ινσουλινοαντίστασης.

«Η αφυδάτωση η οποία συμβαίνει το καλοκαίρι, μαζί με την αδυναμία της θερμορύθμισης και την πιθανότητα λήψης φαρμάκων, τα οποία επιτείνουν την αφυδάτωση, όπως είναι τα διουρητικά, οδηγούν πιο εύκολα στη δυσλειτουργία του μεταβολισμού, με αποτέλεσμα να εμφανίζονται αυτές οι επιπλοκές. Το σίγουρο είναι ότι οι υψηλές θερμοκρασίες αυξάνουν το ποσοστό των διαβητικών, αλλά επιδεινώνουν και την καλή εικόνα τους».

"The next phase of the fight against climate change must be the comparatively wonky, unsexy work of reforming our outdated electricity markets," @briandeeseNEC writes: https://t.co/NbRB5x4v7J

— The Atlantic (@TheAtlantic) May 25, 2024

Όλα αυτά τα στοιχεία θα πρέπει να μας οδηγήσουν, τονίζει ο κ. Χαλβατσιώτης, είτε σε επίπεδο Πολιτείας, είτε τοπικής αυτοδιοίκησης, ή κάθε έναν από εμάς, να παίρνει τα μέτρα που πρέπει, γιατί εκτός των άλλων, γνωρίζουμε ότι για την κλιματική αλλαγή, πολύ μεγάλη συμμετοχή έχει η χρήση των πετροχημικών, δηλαδή των πετρελαιοειδών ως ενεργειακό καύσιμο.

«Αυτά τα καύσιμα εκτός από την αύξηση της θερμοκρασίας, και την ποσότητα του διοξειδίου του άνθρακα και των αζωτούχων οξειδίων που κυκλοφορούν στην ατμόσφαιρα, παράγουν και πάρα πολύ μικρά σωματίδια, τα οποία μέσω του αναπνευστικού μας, μπορούν να μπουν στην κυκλοφορία του αίματος, να επηρεάσουν το νευροορμονικό μας σύστημα και έτσι να προκαλέσουν προβλήματα, όπως κακοήθειες, προβλήματα γονιμότητας, προβλήματα που σχετίζονται με άνοια, καρδιαγγειακά, προβλήματα στα έμβρυα, όταν αυτά τα σωματίδια εισέλθουν στον οργανισμό μιας εγκύου».

Όλα αυτά λέει ο καθηγητής αναφέρονται σε μία μελέτη του «Νew England Journal of Medicine», η οποία δημοσιεύτηκε το Μάρτιο «και ουσιαστικά έρχεται να προσθέσει και άλλες αιτίες κινδύνου από τη χρησιμοποίηση του πετρελαίου ως καύσιμο, αλλά και τη βιομηχανοποιημένη ζωή μας, γιατί πολλά από αυτά τα μικρά σωματίδια βγαίνουν από τα πλαστικά, τα εντομοκτόνα, τα καλλυντικά και από τις δασικές πυρκαγιές, οι οποίες μπορούν να μεταφέρουν αυτά τα ανθυγιεινά στοιχεία, εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά».

Η πρωτοποριακή αυτή συσκευή θα προσφέρει μια ευκολότερη, μακροπρόθεσμη και λιγότερο επεμβατική εναλλακτική λύση σε σχέση με τις ενέσεις ινσουλίνης ή τις μεταμοσχεύσεις που απαιτούν ανοσοκαταστολή.

Η συσκευή τοποθετείται σε δυο φάσεις. Αρχικά, οι ερευνητές εισάγουν μια σειρά από νάιλον καθετήρες κάτω από το δέρμα, οι οποίοι παραμένουν στο σώμα για τέσσερις έως έξι εβδομάδες – αρκετό διάστημα για να σχηματιστούν αιμοφόρα αγγεία γύρω τους. Τα αιμοφόρα αγγεία υποστηρίζουν δομικά τις συσκευές νησιδίων που τοποθετούνται όταν αφαιρεθούν οι καθετήρες. Η εμφυτευμένη συσκευή μήκους 10 εκατοστών εκκρίνει ινσουλίνη μέσω των νησιδιακών κυττάρων που σχηματίζονται γύρω της, ενώ παράλληλα λαμβάνει θρεπτικά συστατικά και οξυγόνο από τα αιμοφόρα αγγεία.

Η τεχνική εμφύτευσης σχεδιάστηκε και δοκιμάστηκε από ερευνητές των Πανεπιστημίων Κορνέλ και Αλμπέρτα. Το 2017, ο Μίνγκλιν Μα, καθηγητής Βιολογικής και Περιβαλλοντικής Μηχανικής στο Πανεπιστήμιο του Κορνέλ, δημιούργησε το πρώτο εμφυτεύσιμο πολυμερές με την ονομασία TRAFFIC (Thread-Reinforced Alginate Fiber For Islets enCapsulation), το οποίο τοποθετείται στην κοιλιά του ασθενούς. Το 2021, η ομάδα του ανέπτυξε μια ακόμη πιο ισχυρή εμφυτεύσιμη συσκευή που απέδειξε ότι μπορούσε να ελέγχει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα σε ποντίκια για έξι μήνες.

Το πρόβλημα με το SHEATH είναι η μακροχρόνια εφαρμογή του σε ασθενείς.

«Είναι πολύ δύσκολο να διατηρηθούν αυτά τα νησίδια λειτουργικά για μεγάλο χρονικό διάστημα μέσα στο σώμα επειδή η συσκευή μπλοκάρει τα αιμοφόρα αγγεία, αλλά τα εγγενή νησιδιακά κύτταρα στο σώμα είναι γνωστό ότι βρίσκονται σε άμεση επαφή με τα αγγεία που παρέχουν θρεπτικά συστατικά και οξυγόνο», εξήγησε ο Μα.

Οι ερευνητές εξακολουθούν να διερευνούν νέους τρόπους μεγιστοποίησης της ανταλλαγής θρεπτικών ουσιών και οξυγόνου σε μοντέλα μεγάλων ζώων – και τελικά σε ανθρώπους. Ωστόσο, το εμφύτευμα θα μπορούσε μια μέρα να αντικαταστήσει την τρέχουσα τυπική θεραπεία για τον διαβήτη τύπου 1, η οποία απαιτεί είτε καθημερινές ενέσεις είτε αντλίες ινσουλίνης.

Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό «Nature Biomedical Engineering».

Η συσκευή, που βασίζεται σε έναν ειδικό αλγόριθμο, διπλασίασε – σε σχέση με τη συνήθη θεραπεία – το χρονικό διάστημα που το σάκχαρο των ασθενών παραμένει εντός των επιθυμητών ορίων, ενώ μείωσε αντίστοιχα στο μισό τον χρόνο που οι ασθενείς εμφανίζουν υψηλά επίπεδα σακχάρου (γλυκόζης).

Περίπου 415 εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο εκτιμάται ότι ζουν με διαβήτη τύπου 2, με τα ιατρικά κόστη να υπολογίζονται σε 760 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως. Στον διαβήτη τύπου 2 τα επίπεδα της γλυκόζης – του σακχάρου στο αίμα – αυξάνονται πολύ. Υπό κανονικές συνθήκες, τα επίπεδα ελέγχονται από την ορμόνη ινσουλίνη, της οποίας όμως η παραγωγή έχει διαταραχθεί στους διαβητικούς, με συνέπεια η γλυκόζη τους να αυξάνεται πέραν του φυσιολογικού. Με το πέρασμα του χρόνου, αυτό μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα στα μάτια, στα νεφρά, στα νεύρα, στην καρδιά κ.α.

Η πάθηση συνήθως αντιμετωπίζεται με έναν συνδυασμό αλλαγών στον τρόπο ζωής (πιο προσεκτική διατροφή, περισσότερη σωματική άσκηση) και φαρμάκων που κρατούν χαμηλά το σάκχαρο. Ως εναλλακτική λύση έχει αναπτυχθεί το τεχνητό πάγκρεας, που συνδυάζει μια αντλία ινσουλίνης με μια ειδική εφαρμογή με αλγόριθμο, ο οποίος υπολογίζει κάθε φορά πόση ινσουλίνη πρέπει να χορηγηθεί αυτόματα από τη συσκευή, προκειμένου να βρεθεί το σάκχαρο εντός των φυσιολογικών επιπέδων. Έως σήμερα η συσκευή αυτή είχε δοκιμαστεί σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 1 και μόνο σε ασθενείς με σοβαρό διαβήτη τύπου 2 που χρειάζονται αιμοκάθαρση. Τώρα για πρώτη φορά δοκιμάστηκε σε έναν ευρύτερο πληθυσμό ασθενών με διαβήτη τύπου 2 χωρίς ανάγκη αιμοκάθαρσης.

Οι ερευνητές του Ινστιτούτου Μεταβολικής Επιστήμης Wellcome-MRC του Κέιμπριτζ, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό “Nature Medicine”, δοκίμασαν το τεχνητό πάγκρεας σε 26 ασθενείς που χωρίστηκαν τυχαία σε δύο ομάδες: η μία δοκίμασε τη συσκευή επί δύο μήνες και μετά έκανε τη συνήθη θεραπεία, ενώ η δεύτερη (ομάδα ελέγχου) έκανε πρώτα τη συνήθη θεραπεία και στη συνέχεια χρησιμοποίησε το τεχνητό πάγκρεας για δύο μήνες.

Διαπιστώθηκε ότι κατά μέσο όρο οι ασθενείς με το τεχνητό πάγκρεας βρίσκονταν το 66% του χρόνου εντός του επιπέδου-στόχου για τη γλυκόζη τους, έναντι μόνο 32% της ομάδας ελέγχου. Επίσης τα μέλη της δεύτερης ομάδας είχαν υψηλά επίπεδα σακχάρου το 67% του χρόνου έναντι 33% της ομάδας του τεχνητού παγκρέατος.

Ακόμη η χρήση της συσκευής μείωσε τα επίπεδα της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης (στο 7,3% έναντι 8,7% της ομάδας ελέγχου). Όσο μεγαλύτερο είναι το επίπεδο της τελευταίας, τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος για έναν διαβητικό να εμφανίσει επιπλοκές. Τέλος, κανένας χρήστης του τεχνητού παγκρέατος δεν εμφάνισε υπογλυκαιμία, δηλαδή επικίνδυνα χαμηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα.

“Πολλοί άνθρωποι με διαβήτη τύπου 2 πασχίζουν να ελέγξουν τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα τους, χρησιμοποιώντας τις διαθέσιμες σήμερα θεραπείες, όπως τις ενέσεις ινσουλίνης. Το τεχνητό πάγκρεας μπορεί να αποτελέσει μια ασφαλή και αποτελεσματική λύση που θα τους βοηθήσει. Η τεχνολογία είναι απλή στη χρήση και μπορεί να εφαρμοστεί με ασφάλεια στο σπίτι”, δήλωσε η επικεφαλής ερευνήτρια δρ Σαρλότ Μπουτόν.

Οι ίδιοι οι συμμετέχοντες στην κλινική δοκιμή δήλωσαν ευτυχείς που κατέστη δυνατό τα επίπεδου του σακχάρου τους να ελέγχονται τελείως αυτόματα από το νέο σύστημα, απαλλάσσοντας τους από την ανάγκη για ενέσεις ινσουλίνης, τρύπημα του δακτύλου τους, συνεχή έγνοια για παρακολούθηση του σακχάρου τους κ.α. Οι ερευνητές σχεδιάζουν πλέον μια πολύ μεγαλύτερη πολυκεντρική μελέτη που θα επιβεβαιώσει τα αρχικά θετικά αποτελέσματα τους και στη συνέχεια θα υποβάλουν αίτηση στις αρμόδιες εποπτικές αρχές για άδεια κυκλοφορίας της συσκευής, ώστε να καταστεί εμπορικά διαθέσιμη.

Σύμφωνα με την ΕΡΤ, οι συγγραφείς της μελέτης αναφέρουν, ότι η βλάβη αυτών των κυττάρων που παράγουν ινσουλίνη, γνωστά ως βήτα κύτταρα, μπορεί δυνητικά να επιδεινώσει τα συμπτώματα του διαβήτη και ειδικά τύπου 1, όπου το πάγκρεας παράγει ήδη ελάχιστη ή και καθόλου ινσουλίνη.

Επιπλέον, ορισμένες μελέτες δείχνουν ότι η σοβαρή COVID-19 μπορεί να προκαλέσει διαβήτη σε άτομα χωρίς προηγούμενο ιστορικό της πάθησης, αυξάνοντας την πιθανότητα της μόλυνσης των βήτα κυττάρων, αναφέρει το Live Science.

Τα άτομα με διαβήτη τύπου 1 ή τύπου 2 – όπου το σώμα παράγει κάποια ινσουλίνη αλλά ο ιστός δεν μπορεί να τη λάβει λόγω αντίστασης στην ουσία αυτή – αντιμετωπίζουν μεγαλύτερο κίνδυνο ανάπτυξης σοβαρών συμπτωμάτων COVID-19, από τον γενικό πληθυσμό, σύμφωνα με τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC).