Τα παραπάνω στοιχεία αφορούν το Δημόσιο Χρέος σε επίπεδο Κεντρικής Διοίκησης, στο οποίο προσμετρώνται τα κρατικά ομόλογα που έχουν αγοράσει εγχώριοι δημόσιοι φορείς (π.χ. ασφαλιστικά ταμεία, νοσοκομεία, δήμοι).

   Αφορά δηλαδή στο συνολικό ποσό των οικονομικών υποχρεώσεων (δάνεια, ομόλογα, έντοκα γραμμάτια) που έχει αναλάβει απευθείας το κράτος μέσω των κεντρικών του οργάνων.

   Σε επίπεδο Γενικής Κυβέρνησης (στο οποίο δεν περιλαμβάνεται το ενδοκυβερνητικό χρέος) το Δημόσιο Χρέος μειώθηκε στα 360,5 δισ. ευρώ από 362,95 δισ. στο τέλος του 2025.

   Τα Ταμειακά διαθέσιμα της Κεντρικής Διοίκησης στο τέλος Μαρτίου μειώθηκαν στα 13,028 δισ. ευρώ από 16,1 δισ. ευρώ στο τέλος του 2025.

   Σημειώνεται ότι στα ταμειακά διαθέσιμα περιλαμβάνεται και o λογαριασμός ασφαλείας (cash buffer account) το λεγόμενο «σκληρό μαξιλάρι» με υπόλοιπο 5,4 δισ. ευρώ.

   Το μέσο επιτόκιο με το οποίο εξυπηρετείται το Δημόσιο Χρέος διαμορφώθηκε στο 1,38% και στο 1,84% αν συμπεριληφθεί και ο αναβαλλόμενος φόρος.

   Το μεγαλύτερο τμήμα του Δημόσιου Χρέους αντιπροσωπεύει διακρατικά δάνεια και δάνεια που έλαβε η χώρα με το μηχανισμό των Μνημονίων, τα οποία στο τέλος Μαρτίου είχαν μειωθεί στα 292,2 δισ. ευρώ από 297,45 δισ. ευρώ στο τέλος του 2025.

Ο υπουργός επισημαίνει ακόμη ότι για το 2026 προβλέπεται πρωτογενές πλεόνασμα στο 2,8% του ΑΕΠ και χρέος στο 137,6% του ΑΕΠ.

Παρά το ασταθές διεθνές περιβάλλον, η Ελλάδα αποτελεί πλέον σημείο αναφοράς για τη σταθερότητα και τη συνέπεια της οικονομικής της πολιτικής, επισημαίνει ακόμη ο υπουργός και καταλήγει: «Η ανάπτυξη που πετυχαίνουμε όλοι μαζί υπηρετεί έναν βασικό στόχο: τη βελτίωση της ζωής των πολιτών με δικαιοσύνη, ασφάλεια και προοπτική για το μέλλον».

Η ανάρτηση του Κυριάκου Πιερρακάκη:

Το προσχέδιο του κρατικού Προϋπολογισμού για το 2026 που παρουσιάσαμε με τον Θάνο Πετραλιά επιβεβαιώνει ότι η ελληνική οικονομία στηρίζεται πλέον σε στέρεα θεμέλια και συνεχίζει να αναπτύσσεται με ρυθμούς σημαντικά υψηλότερους από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης.

Τα μέτρα που ανακοινώσαμε στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης ενισχύουν αυτή την πορεία. Η αύξηση των εισοδημάτων δίνει περαιτέρω ώθηση στην ανάπτυξη, η οποία αναμένεται να διαμορφωθεί από 2,2% φέτος σε 2,4% το 2026, ενώ ο πληθωρισμός και η ανεργία θα συνεχίσουν να μειώνονται.

Το πρωτογενές πλεόνασμα προβλέπεται στο 2,8% του ΑΕΠ και το δημόσιο χρέος υποχωρεί στο 137,6% του ΑΕΠ, το χαμηλότερο επίπεδο από το 2010 και σύμφωνα με τις προβλέψεις, εφόσον αυτό συμβεί, η Ελλάδα θα πάψει να είναι η πιο χρεωμένη χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση με όρους ποσοστού χρέους.

Κομβικό ρόλο στη δυναμική αυτή διαδραματίζει ο ρυθμός αύξησης των επενδύσεων, ο οποίος αναμένεται να διαμορφωθεί στο 10,2% το 2026, το υψηλότερο ποσοστό ανάμεσα στα 27 κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, ύψους 16,7 δισεκατομμυρίων ευρώ, ενισχύει την παραγωγικότητα, τη δημιουργία ποιοτικών θέσεων εργασίας και την περιφερειακή ανάπτυξη.

Παρά το ασταθές διεθνές περιβάλλον, η Ελλάδα αποτελεί πλέον σημείο αναφοράς για τη σταθερότητα και τη συνέπεια της οικονομικής της πολιτικής. Οι προβλέψεις του προσχεδίου αποτελούν δείκτες προόδου και εμπιστοσύνης. Αποτυπώνουν μια χώρα που αφήνει οριστικά πίσω της τις κρίσεις, επενδύει στις ανεξάντλητες δυνατότητές της και προχωρά με σχέδιο, δημοσιονομική σταθερότητα και κοινωνική ευαισθησία.

Η ανάπτυξη που πετυχαίνουμε όλοι μαζί υπηρετεί έναν βασικό στόχο: τη βελτίωση της ζωής των πολιτών με δικαιοσύνη, ασφάλεια και προοπτική για το μέλλον.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Εurostat στο τέλος του α’ τριμήνου του 2024 το ελληνικό χρέος προς το ΑΕΠ είναι το υψηλότερο στην Ευρωζώνη καθώς έφτανε στο 159,8% και ακολουθεί η Ιταλία με ποσοστό 137,7%, η Γαλλία με 110,8%, η Ισπανία με 108,9%, το Βέλγιο με 108,2% και η Πορτογαλία με 100,4%. Τα χαμηλότερα ποσοστά καταγράφηκαν στη Βουλγαρία με 22,6%, στην Εσθονία με 23,6% και στο Λουξεμβούργο 27,2%. Σε απόλυτους αριθμούς, σύμφωνα με την Ελληνική Στατιστική Αρχή, το δημόσιο χρέος το α’ τρίμηνο του 2024 προσεγγίζει τα 356 δισ. ευρώ

Πηγή: imerisia.gr

Το φράγμα των 400 δισ. ευρώ, έσπασε τον Δεκέμβριο του 2022 το συνολικό δημόσιο χρέος της χώρας, ξεφεύγοντας κατά περίπου 8 δισ. ευρώ, από το στόχο του υπουργείου Οικονομικών που τέθηκε μόλις τον περασμένο Νοέμβριο.

Συγχρόνως, πηγή ανησυχίας αποτελούν και οι κρατικές εγγυήσεις προς τράπεζες, επιχειρήσεις, φυσικά πρόσωπα και δημόσιους φορείς το ύψος των οποίων προσεγγίζει τα 30 δισ. ευρώ.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών το συνολικό δημόσιο χρέος της χώρας, στο τέλος του περασμένου Δεκεμβρίου εκτινάχθηκε στο ποσό των 400,28 δισ. ευρώ, αυξημένο κατά 11,94 δισ. ευρώ, σε σχέση με τον Δεκέμβριο του 2021 που είχε διαμορφωθεί σε 388,34 δισ. ευρώ.

Ακόμη, το ακαθάριστο χρέος της χώρας ανήλθε τον Δεκέμβριο του 2022, στο 190,5% του ΑΕΠ, από 194,5% του ΑΕΠ το 2021, με τη βελτίωση να οφείλεται καθαρά στην ποσοτική αύξηση του ΑΕΠ στη διάρκεια του προηγούμενου έτους.

Πηγή ανησυχίας συνιστά το γεγονός ότι, το ύψος στο οποίο διαμορφώθηκε το ακαθάριστο χρέος του Κράτους, είναι κατά 8 δισ. ευρώ, υψηλότερο, σε σχέση με τον στόχο που έθεσε το υπουργείο Οικονομικών και αποτυπώνεται στην εισηγητική έκθεση του προϋπολογισμού του 2023.

Ειδικότερα ο στόχος του ΥΠΟΙΚ ήταν το συνολικό χρέος να συγκρατηθεί στο τέλος του 2022, στο ποσό των 392,3 δισ. ευρώ, αλλά τελικά διαμορφώθηκε σε επίπεδα υψηλότερα κατά 7,98 δισ. ευρώ.

Η διαφορά με το Χρέος Γενικής Κυβέρνησης
Πρέπει να σημειωθεί, πως τα συγκεκριμένα στοιχεία αφορούν στο ακαθάριστο δημόσιο χρέος ή Χρέος Κεντρικής Διοίκησης, το οποίο διαφέρει από το Χρέος Γενικής Κυβέρνησης, το οποίο αποτελεί τον δείκτη παρακολούθησης των δημοσιονομικών επιδόσεων των κρατών.

Σύμφωνα με τον ορισμό της Eurostat, από το συνολικό ακαθάριστο χρέος των κρατών αφαιρούνται:

Τα κρατικά ομόλογα που κατέχουν ασφαλιστικά ταμεία και οι ΟΤΑ και άλλοι δημόσιοι φορείς, το αποκαλούμενο ενδοκυβερνητικό χρέος, το οποίο σύμφωνα με την εισηγητική έκθεση του προϋπολογισμού το 2022 υπολογίζονται σε 21,2 δισ. ευρώ.

Τα κέρματα και οι επενδύσεις σε κρατικά ομόλογα των νομικών προσώπων, το ύψος των οποίων για το 2022, υπολογίζεται από το ΥΠΟΙΚ σε 16,1 δισ. ευρώ.

Με την αφαίρεση του ενδοκυβερνητικού χρέους, προκύπτει το χρέος Γενικής Κυβέρνησης, το οποίο σύμφωνα με τον στόχο του ΥΠΟΙΚ και με την προϋπόθεση ότι το Χρέος Κεντρικής Διοίκησης θα συγκρατείτο στα επίπεδα των 392,3 δις. ευρώ, θα διαμορφωνόταν στο ποσό των 355 δισ. ευρώ ή στο 168,9% του ΑΕΠ.

Ωστόσο μετά την απροσδόκητη αύξηση του συνολικού χρέους κατά 8 δισ. ευρώ, λογικά έχει επηρεαστεί και το Χρέος Γενικής Κυβέρνησης, αλλά τα οριστικά στοιχεία θα εκδοθούν στο προσεχές δίμηνο.

Μια άλλη σημαντική παράμετρος είναι, πως οι τόκοι και τα χρεολύσια που καταβάλλονται ετησίως, υπολογίζονται στο συνολικό χρέος και όχι μόνο στο χρέος Γενικής Κυβέρνησης.
Από τα αναλυτικά στοιχεία του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους προκύπτει πως η αύξηση του δημοσίου χρέους προήλθε από τον νέο δανεισμό, το ύψος του οποίου ήταν υψηλότερο από τις εξοφλήσεις τίτλων που έληξαν.

Ειδικότερα στη διάρκεια του 2022 εκδόθηκαν μακροπρόθεσμοι τίτλοι αξίας 8.202 εκατ. ευρώ, και εξοφλήθηκαν ομόλογα αξίας 4.352 εκατ. ευρώ, με αποτέλεσμα να προστεθούν στο χρέος 3.850 εκατ. ευρώ.

Παράλληλα το χρέος επιβαρύνθηκε από το “ισοζύγιο” νέων εκδόσεων και εξοφλήσεων, δανείων, εντόκων γραμματίων και repos, συν αλλαγές στην ισοτιμία με αποτέλεσμα η συνολική επιβάρυνση στο χρέος να φτάσει σε 11,94 δισ. ευρώ, σε σύγκριση με το 2021.

Από το συνολικό ποσό του χρέους των 400,28 δισ. ευρώ, τα 303,54 δισ. ευρώ, αποτελούνται από δάνεια και τα υπόλοιπα, περίπου 97 δισ. ευρώ, είναι ομόλογα και έντοκα γραμμάτια.

Το υπόλοιπο των δανείων του Μηχανισμού Στήριξης, ανέρχονταν στο τέλος του Δεκεμβρίου σε 235,57 εκατ. ευρώ, μειωμένο σε σχέση με το τέλος του 2021, που ήταν 242,62 δισ. ευρώ

Σύμφωνα με τα στοιχεία του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, το ποσό των κρατικών εγγυήσεων στο τέλος του Δεκεμβρίου 2022 ανήλθε σε 29,63 δις. ευρώ, μειωμένο σε σχέση με το ποσό των 30,66 δις. ευρώ, που ήταν τον Δεκέμβριο του 2021.

Από το συνολικό ποσό των 29,63 δισ. ευρώ, τα 17,91 δισ. ευρώ, αφορούν στις εγγυήσεις που δόθηκαν στις τράπεζες, στο πλαίσιο του προγράμματος Ηρακλής.

Το υπόλοιπο ποσό προέρχεται από κρατικές εγγυήσεις προς φορείς εντός και εκτός γενικής κυβέρνησης, ιδιωτικές επιχειρήσεις, εγγυήσεις στο πλαίσιο των μέτρων αντιμετώπισης των συνεπειών της πανδημίας, εγγυήσεις της Ελληνικής Αναπτυξιακής Τράπεζας κ.λπ.

Το «κονκλάβιο» των υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης αποδεσμεύει κεφάλαια ύψους 644 εκατ. ευρώ, τα οποία προέρχονται από τα κέρδη των ομολόγων του ελληνικού δημοσίου που παρακρατούν οι ευρωπαϊκές κεντρικές τράπεζες (SMPs, ANFAs).

Η εν λόγω εκταμίευση αυτού του ποσού παρέμενε σε εκκρεμότητα από τον Ιούλιο του 2019 και απόψε οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης αποφάσισαν ότι παρά τις πρωτοφανείς συνθήκες που έχει δημιουργήσει η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και οι αποφάσεις του καθεστώτος του Ρώσου προέδρου Πούτιν, η Ελλάδα έχει εφαρμόσει όλες τις δεσμεύσεις της.

Το Eurogroup συζήτησε επίσης τον μηδενισμό, για το 2ο εξάμηνο του 2022, του επιπρόσθετου περιθωρίου (step-up margin), η ενσωμάτωση του οποίου προβλέπεται στο επιτόκιο δανείων που έχει παραχωρήσει ο EFSF στην Ελλάδα, και -για πρώτη φορά- τη μόνιμη μείωση του περιθωρίου αυτού σε μηδενική τιμή για την περίοδο 2023 – 2049.

Η συγκεκριμένη απόφαση του Eurogroup αποτελεί ένα ορόσημο για την ελληνική οικονομία, καθώς η χώρα μας δεν βρίσκεται πλέον σε καθεστώς ενισχυμένης εποπτείας, αλλά, αντίθετα, αξιολογείται όπως, σχεδόν, όλα τα κράτη – μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Παρά ταύτα η χώρα μας, όπως και όλες οι υπόλοιπες (Κύπρος, Πορτογαλία, Ιρλανδία) που βγήκαν από τα προγράμματα στήριξης της ΕΕ, θα συνεχίσει να “παρακολουθείται στενά” από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, καθώς όπως ορίζουν οι κανόνες της ΕΕ “six pack” (πέντε κανονισμοί και μία οδηγία) και “two pack” (δύο οδηγίες) τα κράτη – μέλη που έλαβαν ευρωπαϊκή βοήθεια θα ελέγχονται «μέχρι την αποπληρωμή του 75% της ληφθείσας οικονομικής βοήθειας».

Του Σωτήρη Μπολάκη

Το δεύτερο πρόβλημα που αναδύεται στην επιφάνεια της δημόσιας συζήτησης βρίσκεται ακριβώς κάτω από τον τίτλο του άρθρου: «Η Γερμανία αρχίζει να ζητά τις πρώτες δημοσιονομικές προσαρμογές από την Ισπανία».

• Πρόκειται για το πρώτο χτύπημα του Βερολίνου για τη μετά την πανδημία εποχή. Ο τίτλος έκανε το γύρο της Ευρώπης και σχολιάστηκε έντονα. Στην Ελλάδα ίσως όχι και τόσο, όμως το καμπανάκι πολλοί το άκουσαν και θορυβήθηκαν, όπως θορυβήθηκαν ή θα πρέπει να αρχίσουν τουλάχιστον όλοι οι σεσημασμένοι του ευρωπαϊκού Νότου.

Το μυαλό όλων αναπόφευκτα έρχεται σε νέα μνημόνια και νέα μέτρα δημοσιονομικής προσαρμογής.

Κλειδί οι φόροι, αλλά σε ποιους;

Όλα θα εξαρτηθούν από τη θεωρία του trickle down ή τα λεγόμενα Reaganomics. Η θεωρία μόλις καταρρίφθηκε – τουλάχιστον  στα λόγια – από τον Τζο Μπάϊντεν, όμως έρχεται σε απόλυτη σύγκρουση με το γερμανικό μοντέλο και γι’ αυτό όλοι σήμερα έχοντας το βλέμμα τους στο 2022, τότε που τελειώνει η περίοδος χάριτος για την επίτευξη των στόχων του συμφώνου σταθερότητας της ΕΕ, περιμένουν με ιδιαίτερο ενδιαφέρον και τα αποτελέσματα των γερμανικών εκλογών.

Η Γερμανία βέβαια, πολλοί είναι εκείνοι που θυμίζουν, δεν αλλάζει εύκολα στρατηγική και οικονομική θεωρία όταν πρόκειται για τους άλλους λαούς και κράτη της ΕΕ.

Σύγκρουση μοντέλων οικονομίας

Στην Ελλάδα η οικονομική θεωρία της μείωσης των φόρων των μεγάλων επιχειρήσεων (trickle down) για να ενισχυθούν οι επενδύσεις και επομένως να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας και ανάπτυξη, έχει πιστούς οπαδούς με τον Κυριάκο Μητσοτάκη να βρίσκεται πολύ κοντά σε αυτό το μοντέλο, έχοντας ήδη εξαγγείλει μέτρα προς αυτή την κατεύθυνση.  

• Όμως ο νέος Αμερικανός Πρόεδρος απέρριψε τη θεωρία του trickle down  μέσα στο Καπιτώλιο. Το ερώτημα είναι αν πρόκειται όντως για θωράκιση των χαμηλότερων οικονομικά στρωμάτων πριν τη νέα οικονομική κρίση ή απλά για ελεγχόμενη καταστροφή κεφαλαίου με το μεγάλο κράτος να ρυθμίζει την αγορά προτού οι κλυδωνισμοί ακουμπήσουν την πραγματική οικονομία.

Στο ΣΥΡΙΖΑ μέσα από το πρίσμα των Δημοκρατικών των ΗΠΑ βλέπουν να δικαιώνεται η πολιτική τους πρόταση από το μακρινό πρώτο μισό της περασμένης δεκαετίας της οικονομικής κρίσης και των μνημονίων.

Η συζήτηση αυτή από το ΣΥΡΙΖΑ επιμένουν ότι θα έχει βάθος αμέσως μετά την επίτευξη της λεγόμενης ανοσίας της αγέλης μέσω του εμβολιασμού μεγάλου μέρους του πληθυσμού και θα λάβει χαρακτηριστικά πολιτικής αντιπαράθεσης.

Αν έρχεται νέο μνημόνιο ή αν το ίδιο το πρόγραμμα ανάκαμψης της ΕΕ είναι ένας άλλος μηχανισμός επιτήρησης με προαπαιτούμενα μένει να φανεί.

Αυτό το ερώτημα δεν μπορεί να αποκλειστεί ότι θα αποτελεί και ένα από τα επίδικα της επόμενης κάλπης με τον Πρωθυπουργό να ζητά νέα εντολή για τις νέες συνθήκες που διαμορφώνονται με το δίλλημα να περιστρέφεται γύρω από το ποιος θα διαχειριστεί τα χρήματα που περιμένει η Ελλάδα από την Ευρώπη.  

Το δεδομένο για την αξιωματική αντιπολίτευση είναι ότι ο κ. Μητσοτάκης μέχρι και τώρα αυξάνει το δημόσιο χρέος με μεγάλη ταχύτητα και αυτό είναι ένα ζήτημα το οποίο η πολιτική ζωή του τόπου και οι εκλογείς θα το βρουν μπροστά τους αναπόφευκτα.

Οι αποικίες Σόιμπλε το 2022

Ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε πάντως σπεύδει να προλάβει και να προκαταλάβει τις εξελίξεις προτού διαχυθεί ένα κλίμα χαλάρωσης και προσδοκιών για εγκατάλειψη των πολιτικών λιτότητας.

• Η ΕΕ δεν είναι ΗΠΑ του 21^ου αιώνα γράφει grosso modo σε άρθρο του. Κάνει όμως σύγκριση με τις ΗΠΑ του 18^ου αιώνα φέρνοντας ως ιδανικό παράδειγμα αντιμετώπιση/ς μιας επαπειλούμενης τότε χρεοκοπίας την πολιτική του πρώτου υπουργού οικονομικών των ΗΠΑ Χάμιλτον ο οποίος εφάρμοσε πολιτική λιτότητας σε όλες τις Αποικίες προκειμένου να μειωθούν τα τεράστια χρέη του πολέμου για την Ανεξαρτησία.

Διαβάστε επίσης: Το “παράδειγμα Χάμιλτον” που επικαλείται σε πρόσφατο άρθρο του ο Βόλφγκανγκ Σόϊμπλε

Μπροστά στη συζήτηση για τη χαλάρωση του συμφώνου Σταθερότητας ο πρώην Υπουργός Οικονομικών προτείνει ουσιαστικά ένα άλλο σύμφωνο, το «Σύμφωνο Εξόφλησης Χρεών». Μια άλλου τύπου δέσμευση και παραχώρηση του κρατικού ελέγχου του χρέους των κρατών μελών στην ΕΕ ώστε να μην επέλθει μέσα από τη δημοσιονομική χαλάρωση της πανδημίας και ηθική χαλάρωση όπως την ονομάζει.

Η συζήτηση αυτή θα ανοίξει αναπόφευκτα την επόμενη Άνοιξη. Ήδη όλες οι χώρες έχουν δαπανήσει μεγάλα ποσά για να διατηρήσουν την οικονομία τους όρθια και ο δανεισμός στις αγορές για την ώρα γίνεται με όρους εγγυήσεων από την δημοσιονομική χαλάρωση της ΕΚΤ.

Όπως ανέφερε ο ίδιος μιλώντας σε εκδήλωση του Οικονομικού Επιμελητηρίου, σε μεσο-μακροπρόθεσμο ορίζοντα, οι βασικοί κίνδυνοι βιωσιμότητας του χρέους σχετίζονται κυρίως με τους όρους χρηματοδότησης από τις αγορές, τους ρυθμούς ανάπτυξης της οικονομίας, αλλά και με το ύψος των παρεχόμενων εγγυήσεων που έχουν δοθεί για την ενίσχυση της ρευστότητας των επιχειρήσεων, στα πλαίσιο των μέτρων στήριξης της οικονομίας κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Για το λόγο αυτό συνέστησε μετά την πανδημία η κυβέρνηση να συνεχίσει το μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα προκειμένου η οικονομία να προετοιμαστεί όχι μόνο για μια ασφαλή και πλήρη επανεκκίνηση, αλλά πολύ περισσότερο για την επάνοδό της σε μια στέρεη αναπτυξιακή τροχιά επενδύοντας στην ψηφιακή και πράσινη οικονομία. 

Κοροναϊός: Εγκρίθηκαν 18 εκατ. ευρώ βοήθεια στην Ελλάδα από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Επίσης οι ελληνικές αρχές, με δεδομένο ότι τα δημοσιονομικά μέτρα που έχουν ληφθεί είναι προσωρινού χαρακτήρα, θα πρέπει, όπως υπογράμμισε, να είναι έτοιμες να ενταχθούν πλήρως στους κανόνες του ευρωπαϊκού δημοσιονομικού πλαισίου, μόλις αυτοί ενεργοποιηθούν εκ νέου. Τέλος θα πρέπει να αξιοποιηθούν αποτελεσματικά οι πόροι του Ταμείου Ανάκαμψης της ΕΕ που θα λάβει η Ελλάδα.

 Όπως εξήγησε ο διοικητής της ΤτΕ, η επίπτωση της πανδημίας στην οικονομική δραστηριότητα και τα επακόλουθα μέτρα δημοσιονομικής επέκτασης αναμένεται να επιφέρουν «μια μόνιμη ανοδική μετατόπιση τόσο της καμπύλης του χρέους-προς-ΑΕΠ, όσο και της καμπύλης των Ακαθάριστων Χρηματοδοτικών Αναγκών-προς-ΑΕΠ σε σχέση με τις προ-πανδημίας εκτιμήσεις. Ωστόσο, παρά την αυξημένη αβεβαιότητα, οι κίνδυνοι για τη βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους παραμένουν περιορισμένοι μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 2030, λόγω της σύνθεσης του χρέους που αποτελείται κατά 81% από δάνεια του επίσημου τομέα, αλλά και της ευνοϊκής διάρθρωσης των αποπληρωμών, όπως αυτή έχει διαμορφωθεί στο πλαίσιο των μεσοπρόθεσμων μέτρων ελάφρυνσης του χρέους».