Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του κυβερνήτη της Καλιφόρνιας, Γκάβιν Νιούσομ, ο οποίος συγκαταλέγεται μεταξύ των πιθανών διεκδικητών της προεδρίας. Σε δημόσια παρέμβασή του, χαρακτήρισε το Ισραήλ «κατά κάποιον τρόπο ένα κράτος απαρτχάιντ», πριν επιχειρήσει να μετριάσει τη δήλωσή του, προσθέτοντας ωστόσο: «Αντιτίθεμαι βαθιά, βαθιά στην ηγεσία του Μπίμπι Νετανιάχου, στην αντίθεσή του στη λύση των δύο κρατών. Και αντιτίθεμαι έντονα στο πώς ενδίδει στην ακροδεξιά».

Όπως επισημαίνεται, η διάκριση ανάμεσα στην κριτική προς τον Μπενιαμίν Νετανιάχου και τη στάση απέναντι στο ίδιο το Ισραήλ γίνεται ολοένα και πιο δυσδιάκριτη, δεδομένης της μακροχρόνιας παρουσίας του στην εξουσία, ενώ περιορισμένη εμφανίζεται και η στήριξη στη λύση των δύο κρατών εντός της ισραηλινής κοινωνίας.

Σε ακόμη πιο αιχμηρό τόνο κινήθηκε η βουλευτής από τη Νέα Υόρκη, Αλεξάντρια Οκάσιο-Κορτές, η οποία κατηγόρησε το Ισραήλ για «γενοκτονία στη Γάζα» και δήλωσε αντίθετη σε οποιαδήποτε αμερικανική στρατιωτική βοήθεια, ακόμη και για λόγους άμυνας. Η στάση της αποτυπώνει, σύμφωνα με την ανάλυση, τη μετατόπιση σημαντικού τμήματος των νεότερων ψηφοφόρων των Δημοκρατικών.

Τα ευρήματα δημοσκοπήσεων ενισχύουν αυτή την εικόνα. Έρευνα του NBC News καταγράφει ότι το 67% των Δημοκρατικών δηλώνει μεγαλύτερη συμπάθεια προς τους Παλαιστινίους, έναντι μόλις 17% προς τους Ισραηλινούς, ενώ η θετική άποψη για το Ισραήλ έχει μειωθεί αισθητά σε σύγκριση με προηγούμενα χρόνια.

Στο ίδιο πλαίσιο κινούνται και άλλοι πιθανοί υποψήφιοι, όπως ο γερουσιαστής από την Αριζόνα Ρούμπεν Γκαγιέγο, που επέκρινε το Ισραήλ για τη σύγκρουση με το Ιράν, αλλά και ο γερουσιαστής από το Κονέκτικατ Κρις Μέρφι, ο οποίος υποστήριξε ότι «Το Ισραήλ μας ανάγκασε να το κάνουμε».

Ακόμη και πρόσωπα με παραδοσιακά στενές σχέσεις με το Ισραήλ φαίνεται να επαναπροσδιορίζουν τη στάση τους. Ο κυβερνήτης του Ιλινόις Τζέι Μπι Πρίτσκερ αποστασιοποιήθηκε από την AIPAC, δηλώνοντας: «Η AIPAC δεν είναι ένας οργανισμός με τον οποίο θα ήθελα σήμερα να έχω σχέση».

Εξαίρεση αποτελεί ο κυβερνήτης της Πενσιλβάνια, Τζος Σαπίρο, ο οποίος συνεχίζει να υπερασπίζεται το Ισραήλ, αν και φαίνεται να βρίσκεται σε μειοψηφική θέση εντός του κόμματος.

Η εικόνα αυτή διαφοροποιείται αισθητά από το παρελθόν των Δημοκρατικών, όταν η στήριξη προς το Ισραήλ θεωρούνταν σχεδόν δεδομένη. Δηλώσεις όπως εκείνη του Τζο Μπάιντεν το 2019, ότι θα ήταν «εντελώς εξωφρενικό» να τεθούν όροι στην αμερικανική βοήθεια, ή η συμβολική παρουσία του Μπαράκ Ομπάμα στο Δυτικό Τείχος, αναδεικνύουν τη μεταβολή.

Σύμφωνα με την The Washington Post, το γεγονός ότι κορυφαία στελέχη υιοθετούν πλέον σκληρή ρητορική κατά του Ισραήλ υποδηλώνει ότι η παραδοσιακή φιλοϊσραηλινή στάση δεν αποτελεί πλέον κυρίαρχη γραμμή στο εσωτερικό των Δημοκρατικών.

«Η Ριζοσπαστική Αριστερά και οι Δημοκρατικοί που μισούν τη χώρα προσπαθούν να σπείρουν εσωτερικό χάος για να επισκιάσουν το μεγάλο στρατιωτικό επίτευγμα που σημειώνουμε στο Ιράν», αναφέρει ο Αμερικανός πρόεδρος σε ανάρτηση του στο Truth Social.

«Μισούν να μας βλέπουν να νικάμε τόσο ολοκληρωτικά και αποφασιστικά, αλλά ο αμερικανικός λαός βλέπει τι συμβαίνει. Πρώτα η Αμερική!», καταλήγει στην ανάρτησή του.

Το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων επισημαίνει ότι δεν είναι σε θέση να επαληθεύσει τον αριθμό των θυμάτων ούτε τις ακριβείς συνθήκες της επίθεσης.

Το βίντεο δημοσιεύθηκε από το ημιεπίσημο ιρανικό πρακτορείο Mehr News και αποτελεί το πρώτο οπτικό υλικό που δείχνει πυραυλικό πλήγμα στην περιοχή Μινάμπ στις 28 Φεβρουαρίου.

Σύμφωνα με την περιγραφή, το υλικό τραβήχτηκε από γειτονικό εργοτάξιο και δείχνει πυρομαχικό που, σύμφωνα με αναλύσεις ειδικών, μοιάζει με αμερικανικό πύραυλο Tomahawk, να πλήττει εγκατάσταση εντός της βάσης των Φρουρών της Επανάστασης. Λίγο αργότερα, η κάμερα καταγράφει μεγάλο σύννεφο καπνού προς την κατεύθυνση του σχολείου «Shajareh Tayyiba», όπου, σύμφωνα με ιρανικές αναφορές, σκοτώθηκαν 168 παιδιά και 14 εκπαιδευτικοί.

Τα στοιχεία αυτά φαίνεται να αμφισβητούν τον ισχυρισμό του προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, ότι το Ιράν ευθύνεται για το περιστατικό, ενώ συμπίπτουν με αναλύσεις ειδικών και ρεπορτάζ που κάνουν λόγο για πιθανή εμπλοκή αμερικανικών δυνάμεων.

Αντικρουόμενες δηλώσεις από την Ουάσιγκτον

Ο Ντόναλντ Τραμπ είχε δηλώσει σε δημοσιογράφους ότι «με βάση όσα είδα, αυτό έγινε από το Ιράν», χαρακτηρίζοντας τα ιρανικά πυρομαχικά «πολύ ανακριβή».

Η αμερικανική κυβέρνηση εμφανίζεται πιο επιφυλακτική. Ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ, Πιτ Χέγκσεθ, ερωτηθείς για τους ισχυρισμούς αυτούς, δήλωσε ότι το θέμα διερευνάται, προσθέτοντας ότι «η μόνη πλευρά που στοχεύει αμάχους είναι το Ιράν».

Τεχνική ανάλυση του πυραύλου

Ο Sam Lair, ερευνητής στο Κέντρο James Martin για τις Μελέτες Μη Διασποράς, ανέφερε ότι το πυρομαχικό που εμφανίζεται στο βίντεο παρουσιάζει χαρακτηριστικά που ταιριάζουν με πύραυλο Tomahawk.

Μεταξύ των στοιχείων που επικαλείται είναι:

• Το σταυροειδές σχήμα με πτερύγια στο κέντρο του πυραύλου.
• Το μέγεθος του πυρομαχικού, που φαίνεται μεγάλο σε σχέση με άλλα όπλα μικρότερης ισχύος.

Σύμφωνα με ειδικούς, τέτοιου τύπου πύραυλοι χρησιμοποιούνται από το αμερικανικό ναυτικό και εκτοξεύονται από πλοία επιφανείας ή υποβρύχια.

Η εγγύτητα της βάσης με το σχολείο

Δορυφορικές εικόνες δείχνουν ότι το σχολείο και η βάση των Φρουρών της Επανάστασης βρίσκονταν παλαιότερα στο ίδιο συγκρότημα, μέχρι που το 2016 ανεγέρθηκε φράχτης που τα διαχώρισε.

Ο ειδικός στα πυρομαχικά N.R. Jenzen-Jones ανέφερε ότι τα δεδομένα υποδεικνύουν πολλαπλά ταυτόχρονα ή σχεδόν ταυτόχρονα πλήγματα, που έπληξαν τόσο τη στρατιωτική εγκατάσταση όσο και την περιοχή του σχολείου.

Αν και υπήρξαν εικασίες ότι η έκρηξη στο σχολείο θα μπορούσε να οφείλεται σε αστοχία της ιρανικής αεράμυνας, ο ίδιος θεωρεί αυτό το σενάριο λιγότερο πιθανό, καθώς οι ζημιές στη βάση δείχνουν χρήση όπλων υψηλής ακρίβειας.

Ζητούν ανεξάρτητη έρευνα οι Δημοκρατικοί

Μετά τα νέα στοιχεία, Αμερικανοί γερουσιαστές του Δημοκρατικού Κόμματος ζήτησαν πλήρη και αμερόληπτη έρευνα από το Πεντάγωνο σχετικά με την επίθεση στο σχολείο.

Σε κοινή τους ανακοίνωση σημείωσαν ότι ανεξάρτητες αναλύσεις υποδηλώνουν πως η επίθεση ενδέχεται να πραγματοποιήθηκε από αμερικανικές δυνάμεις, κάτι που –εφόσον επιβεβαιωθεί– θα μπορούσε να καταστήσει το περιστατικό μία από τις σοβαρότερες περιπτώσεις απωλειών αμάχων σε δεκαετίες αμερικανικών στρατιωτικών επιχειρήσεων στη Μέση Ανατολή.

Οι γερουσιαστές υπογράμμισαν ότι «η δολοφονία μαθητών είναι σοκαριστική υπό οποιεσδήποτε συνθήκες» και κάλεσαν τον υπουργό Άμυνας να προχωρήσει σε πλήρη διερεύνηση του περιστατικού.

Υποστήριξε ότι μέσα σε 12 μήνες η κυβέρνησή του μείωσε τον βασικό πληθωρισμό στο χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων πέντε ετών και ότι το χρηματιστήριο κατέγραψε 53 ιστορικά υψηλά μετά τις εκλογές.

Ο Τραμπ επανέλαβε τον ισχυρισμό ότι η προηγούμενη κυβέρνηση του Τζο Μπάιντεν παρέδωσε μια «τρομερή κατάσταση», κάνοντας λόγο για «τον χειρότερο πληθωρισμό στην ιστορία της χώρας», ενώ υποστήριξε ότι η κυβέρνησή του προσέλκυσε επενδύσεις άνω των 18 τρισ. δολαρίων μέσα στο πρώτο έτος.

Κεντρικό σημείο της ομιλίας αποτέλεσε η μετανάστευση, ζήτημα που κυριάρχησε και στην προεκλογική του εκστρατεία. Ο πρόεδρος δήλωσε ότι σήμερα τα σύνορα των ΗΠΑ είναι «τα πιο ισχυρά και ασφαλή στην αμερικανική ιστορία», προσθέτοντας ότι η ροή της φαιντανύλης έχει μειωθεί κατά 56% μέσα σε έναν χρόνο.

«Μετά από τέσσερα χρόνια κατά τα οποία εκατομμύρια παράτυποι μετανάστες πέρασαν τα σύνορά μας χωρίς έλεγχο, έχουμε πλέον τα πιο ασφαλή σύνορα στην ιστορία», ανέφερε, υπογραμμίζοντας παράλληλα ότι θα επιτρέπεται η νόμιμη είσοδος σε όσους «έρχονται για να εργαστούν σκληρά και να στηρίξουν τη χώρα μας».

Στην αίθουσα ακούστηκαν συνθήματα «USA, USA», ενώ σε ορισμένα σημεία υπήρξαν και αποδοκιμασίες από την αντιπολίτευση.

Ένταση με Ομάρ

Στιγμές έντασης σημειώθηκαν στην αίθουσα όταν ο Ντόναλντ Τραμπ κάλεσε τους παριστάμενους να σηκωθούν και να χειροκροτήσουν εφόσον συμφωνούν με τη φράση: «Το πρώτο καθήκον μιας αμερικανικής κυβέρνησης είναι να προστατεύει τους Αμερικανούς πολίτες, όχι τους παράτυπους μετανάστες».

Απευθυνόμενος σε όσους παρέμειναν καθιστοί, δήλωσε: «Θα έπρεπε να ντρέπεστε που δεν σηκώνεστε», στρέφοντας τα πυρά του προς τη Δημοκρατική βουλευτή της Μινεσότα, Ιλχάν Ομάρ, κάνοντας αναφορά και στις λεγόμενες «πόλεις-καταφύγια» που, όπως είπε, «κρύβουν επικίνδυνους ξένους εγκληματίες».

Ilhan Omar and Rashida Tlaib unravel into screeching rage as Trump declares US government should put Americans first before illegals pic.twitter.com/qVTzHcjXRh

— Benny Johnson (@bennyjohnson) February 25, 2026

Ο Τραμπ αναφέρθηκε επίσης στην ενεργειακή πολιτική, επαναλαμβάνοντας τη δέσμευση για ενίσχυση της εγχώριας παραγωγής πετρελαίου («drill, baby, drill»), υποστηρίζοντας ότι σε συνδυασμό με κινήσεις στη Λατινική Αμερική, όπως η επιχείρηση απομάκρυνσης του Νικολάς Μαδούρο, θα συμβάλει στη μείωση των τιμών του πετρελαίου.

Σε ιδιαίτερα θριαμβευτικό τόνο, δήλωσε ότι οι ΗΠΑ «κερδίζουν τόσο πολύ που δεν ξέρουμε τι να κάνουμε», προσθέτοντας: «Μου λένε, κύριε πρόεδρε, κερδίζουμε πάρα πολύ, δεν το αντέχουμε».

«Λάβαμε από τη νέα φίλη και εταίρο μας, τη Βενεζουέλα, πάνω από 80 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου», σημείωσε ο ρεπουμπλικάνος πρόεδρος κατά τη διάρκεια της παραδοσιακής ομιλίας του για την «κατάσταση της ένωσης» στο Καπιτώλιο.

Αναφέρθηκε στη σύλληψη του ηγέτη της Βενεζουέλας, Νικολάς Μαδούρο, τον οποίο κατηγόρησε ότι είχε μετατρέψει τη χώρα του σε «ναρκο-κράτος» και χαρακτήρισε την επιχείρηση ως τέλος της βασιλείας ενός «εκτός νόμου δικτάτορα».

Μετά την αιχμαλώτιση από τον στρατό των ΗΠΑ την 3η Ιανουαρίου του προέδρου της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο, πλέον έκπτωτου, και της συζύγου του, η Ουάσιγκτον κατέστησε σαφές ότι αυτή πλέον θα έχει τον έλεγχο της εκμετάλλευσης των υδρογονανθράκων της χώρας της Λατινικής Αμερικής—που διαθέτει τα μεγαλύτερα επιβεβαιωμένα κοιτάσματα πετρελαίου στην υφήλιο.

Η παραγωγή ανέρχεται το τρέχον διάστημα σε περίπου ένα εκατομμύριο βαρέλια ημερησίως, έπειτα από δεκαετίες κυρώσεων και έλλειψης επενδύσεων, που άφησαν τις υποδομές της σε άσχημη κατάσταση.

President Donald J. Trump’s 2026 State of the Union Address https://t.co/UqD2fvZOWV

— The White House (@WhiteHouse) February 25, 2026

Η Ομάρ αντέδρασε φωνάζοντας: «Εσείς θα έπρεπε να ντρέπεστε».

Η βουλευτής της Μινεσότα, η πρώτη Σομαλοαμερικανίδα που εξελέγη στο Κογκρέσο, έχει στο παρελθόν ζητήσει τη διάλυση της Υπηρεσίας Μετανάστευσης και Τελωνειακής Επιβολής (ICE). Τον προηγούμενο μήνα είχε δεχθεί επίθεση λεκτικής φύσεως σε δημόσια εκδήλωση, την οποία είχε αποδώσει στη σκληρή ρητορική που, όπως έχει υποστηρίξει, χρησιμοποιεί συστηματικά ο πρόεδρος εναντίον της.

Κατά τη διάρκεια της ομιλίας, ενώ ο Τραμπ αναφερόταν σε περιπτώσεις απάτης και έκανε αναφορές στη σομαλική κοινότητα της Μινεσότα, ένας Δημοκρατικός βουλευτής αποχώρησε από την αίθουσα. Η Ομάρ, που καθόταν δίπλα στη βουλευτή Ρασίντα Τλαΐμπ, αντέδρασε επίσης φωνάζοντας ότι ο πρόεδρος «λέει ψέματα».

Μετά το τέλος της συγκεκριμένης αναφοράς του Τραμπ, βουλευτής που καθόταν από την άλλη πλευρά της Ομάρ έσκυψε και της έσφιξε το χέρι, σε ένδειξη συμπαράστασης.

• Ο Ντόναλντ Τραμπ έστρεψε στη συνέχεια τα πυρά του κατά πολιτικών που, όπως είπε, ακολουθούν «φιλοεγκληματικές» πολιτικές, κατηγορώντας τους ότι με επιεικείς ρυθμίσεις επιτρέπουν την αποφυλάκιση επικίνδυνων δραστών.

Ο πρόεδρος αναφέρθηκε στα επίπεδα εγκληματικότητας σε μεγάλες αμερικανικές πόλεις και υποστήριξε ότι ορισμένοι αξιωματούχοι «αφήνουν εγκληματίες να επιστρέφουν στους δρόμους».

Στο πλαίσιο αυτό, παρουσίασε στην αίθουσα μια μητέρα, της οποίας –όπως είπε– η κόρη δολοφονήθηκε στη Βόρεια Καρολίνα, αφού είχε διαφύγει από τον πόλεμο στην Ουκρανία. Σύμφωνα με τον πρόεδρο, ο ύποπτος είχε συλληφθεί περισσότερες από δώδεκα φορές για διάφορα αδικήματα πριν μαχαιρώσει θανάσιμα την 23χρονη Ιρίνα Ζαρούτσκα σε τρένο στη Σάρλοτ.

Η υπόθεση είχε προκαλέσει έντονη δημοσιότητα στις ΗΠΑ τον Σεπτέμβριο, όταν δόθηκε στη δημοσιότητα βίντεο από την επίθεση. «Είχε ξεφύγει από έναν βίαιο πόλεμο μόνο και μόνο για να σκοτωθεί από έναν σκληρό εγκληματία», ανέφερε ο Τραμπ.

Κλείνοντας την ενότητα αυτή, κάλεσε το Κογκρέσο να εγκρίνει αυστηρή νομοθεσία που θα αποτρέπει την αποφυλάκιση βίαιων υποτροπιαστών.

Αναφορά σε απαγόρευση παρεμβάσεων φύλου σε ανηλίκους και αντιδράσεις Δημοκρατικών
Ο Ντόναλντ Τραμπ προέβαλε επίσης τις πρωτοβουλίες της κυβέρνησής του για τον περιορισμό της ιατρικής φροντίδας που αφορά αλλαγή φύλου σε ανηλίκους, χαρακτηρίζοντας «τρελούς» όσους βουλευτές αντέδρασαν στα σχόλιά του μέσα στην αίθουσα.

Ο πρόεδρος αναγνώρισε από τα θεωρεία την παρουσία της Σέιτζ Μπλερ, η οποία είχε εμπλακεί σε δικαστική διαμάχη σχετικά με γονικά δικαιώματα και ζητήματα μετάβασης φύλου, λέγοντας ότι «υπέφερε τρομερά για μεγάλο χρονικό διάστημα».

«Σίγουρα μπορούμε όλοι να συμφωνήσουμε ότι καμία πολιτεία δεν μπορεί να επιτρέπεται να αποσπά παιδιά από την αγκαλιά των γονιών τους και να τα μεταβαίνει σε νέο φύλο παρά τη θέληση των γονιών», ανέφερε. «Ποιος θα πίστευε ότι συζητάμε καν κάτι τέτοιο; Πρέπει να το απαγορεύσουμε και πρέπει να το απαγορεύσουμε άμεσα».

Ενώ Ρεπουμπλικανοί βουλευτές σηκώθηκαν και χειροκρότησαν, οι Δημοκρατικοί παρέμειναν καθιστοί, γεγονός που προκάλεσε την αντίδραση του προέδρου. «Κοιτάξτε, κανείς δεν σηκώνεται. Αυτοί οι άνθρωποι είναι τρελοί», δήλωσε, προσθέτοντας: «Οι Δημοκρατικοί καταστρέφουν τη χώρα μας, αλλά το σταματήσαμε την τελευταία στιγμή».

Ιράν: «… δεν θα αποκτήσουν ποτέ πυρηνικό όπλο»

Αναφερόμενος στο Ιράν, ο Ντόναλντ Τραμπ υποστήριξε ότι η «απειλή σοβαρής βίας» από πλευράς ΗΠΑ συνέβαλε στον τερματισμό πρόσφατων διαδηλώσεων στη χώρα, προσθέτοντας ωστόσο ότι το καθεστώς εξακολουθεί να εργάζεται πάνω σε πυραυλικά προγράμματα που, όπως είπε, θα μπορούσαν να πλήξουν τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Το τελευταίο διάστημα υπήρξαν έντονες εικασίες για ενδεχόμενη στρατιωτική δράση των ΗΠΑ κατά του Ιράν, καθώς στην ευρύτερη περιοχή έχει αναπτυχθεί σημαντική αμερικανική στρατιωτική δύναμη.

«Βρισκόμαστε σε διαπραγματεύσεις μαζί τους. Θέλουν να κάνουν συμφωνία, αλλά δεν έχουμε ακούσει ακόμη εκείνες τις μυστικές λέξεις: “Δεν θα αποκτήσουμε ποτέ πυρηνικό όπλο”», ανέφερε ο πρόεδρος.

«Η προτίμησή μου είναι να λύσω αυτό το πρόβλημα μέσω της διπλωματίας, αλλά ένα πράγμα είναι βέβαιο: δεν θα επιτρέψω ποτέ στον νούμερο ένα χορηγό της τρομοκρατίας στον κόσμο να αποκτήσει πυρηνικό όπλο», κατέληξε.

Ουκρανία: «Εργαζόμαστε για τον τερματισμό του πολέμου»

Αναφερόμενος στον πόλεμο στην Ουκρανία, ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε ότι η κυβέρνησή του εργάζεται για τον τερματισμό της σύγκρουσης, υποστηρίζοντας ωστόσο ότι «δεν θα είχε ξεσπάσει ποτέ αν ήμουν πρόεδρος».

Ο πρόεδρος ανέφερε ότι θα επιδιώξει την ειρήνη, αλλά ξεκαθάρισε πως «δεν θα διστάσω ποτέ να αντιμετωπίσω απειλές κατά της Αμερικής».

Η αναφορά του έγινε την ώρα που πολιτικοί ηγέτες από όλη την Ευρώπη συγκεντρώθηκαν στο Κίεβο για να σηματοδοτήσουν τη συμπλήρωση τεσσάρων ετών από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.

Οι δασμοί και το Ανώτατο Δικαστήριο

Αναφερόμενος στην πρόσφατη απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου που έκρινε παράνομους πολλούς από τους δασμούς του, χαρακτήρισε την εξέλιξη «απογοητευτική» και «ατυχής», στρέφοντας το βλέμμα του προς την κατεύθυνση τεσσάρων εκ των εννέα δικαστών που βρίσκονταν στην αίθουσα.

Παρά την απόφαση, διαβεβαίωσε ότι οι δασμοί «θα παραμείνουν σε ισχύ βάσει πλήρως εγκεκριμένων και δοκιμασμένων εναλλακτικών νομικών πλαισίων» και πρόσθεσε ότι «θα μπορούσαν κάποια στιγμή να αντικαταστήσουν πλήρως τον φόρο εισοδήματος».

Κατά τη στιγμή που τόνισε για πρώτη φορά τη λέξη «δασμοί», επικράτησε σιωπή στην αίθουσα, ενώ στη συνέχεια ακούστηκαν επιμέρους αντιδράσεις καθώς υποστήριξε ότι οι εισαγωγικοί φόροι «λειτουργούν καλά». «Ακόμη και οι Δημοκρατικοί το γνωρίζουν», πρόσθεσε.

Αναφορά σε τρίτη θητεία και στο 2020

Σε ένα ακόμη σημείο της ομιλίας του, ο Ντόναλντ Τραμπ έκανε αναφορά σε ενδεχόμενη τρίτη θητεία, επαναφέροντας έναν ισχυρισμό που έχει διατυπώσει και στο παρελθόν.

«Στον πρώτο χρόνο της δεύτερης θητείας μου», ανέφερε αρχικά, για να προσθέσει αμέσως: «Θα έπρεπε να είναι η τρίτη μου θητεία. Αλλά συμβαίνουν παράξενα πράγματα».

Ο πρόεδρος και υποστηρικτές του εξακολουθούν να υποστηρίζουν, χωρίς αποδείξεις, ότι οι προεδρικές εκλογές του 2020, τις οποίες έχασε από τον Τζο Μπάιντεν, ήταν αποτέλεσμα νοθείας. Οι ισχυρισμοί αυτοί έχουν απορριφθεί από τα δικαστήρια και τις εκλογικές αρχές των ΗΠΑ.

Ο Τραμπ έχει επίσης κατά καιρούς αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο να είναι εκ νέου υποψήφιος το 2028, παρά το γεγονός ότι η 22η Τροπολογία του αμερικανικού Συντάγματος περιορίζει τον αριθμό των προεδρικών θητειών σε δύο.

«Πόλεμος κατά της απάτης» με επικεφαλής τον Βανς

Ο Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε επίσης ότι ο αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς θα ηγηθεί ενός «πολέμου κατά της απάτης», υποστηρίζοντας ότι υπάρχει «διαφθορά που λεηλατεί την Αμερική» σε τέσσερις πολιτείες που διοικούνται από Δημοκρατικούς: τη Μινεσότα, την Καλιφόρνια, τη Μασαχουσέτη και το Μέιν.

Όπως ανέφερε, ο Βανς έχει αναλάβει να εντοπίσει περιπτώσεις απάτης που, κατά τον ίδιο, κοστίζουν στους Αμερικανούς φορολογουμένους «δισεκατομμύρια» δολάρια.

Ο πρόεδρος υποστήριξε ότι η εκστρατεία κατά της απάτης βρίσκεται σε εφαρμογή εδώ και τέσσερις μήνες και πρόσθεσε: «Αν καταφέρουμε να βρούμε αρκετή από αυτή την απάτη, θα έχουμε ισοσκελισμένο προϋπολογισμό μέσα σε μία νύχτα».

• Σε μια συμβολική κίνηση, ο πρόεδρος παρουσίασε την ανδρική ομάδα χόκεϊ επί πάγου των ΗΠΑ, η οποία κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες.

Οι παίκτες εισήλθαν στην αίθουσα από πλευρικές θύρες και κατευθύνθηκαν στις θέσεις τους, υπό χειροκροτήματα και συνθήματα «USA, USA».

Η παρουσία της ομάδας αποτέλεσε σημείο συζήτησης, καθώς η γυναικεία ομάδα, που επίσης κατέκτησε χρυσό μετάλλιο, είχε αρνηθεί πρόσκληση. Ο Τραμπ αναφέρθηκε στη νίκη των γυναικών, σημειώνοντας ότι «θα έρθουν σύντομα στον Λευκό Οίκο».

WE CAN'T STOP WINNING. pic.twitter.com/nXDRtAJtbV

— The White House (@WhiteHouse) February 25, 2026

Ανακοίνωσε ότι σκοπεύει να απονείμει το Προεδρικό Μετάλλιο της Ελευθερίας στον τερματοφύλακα της ομάδας, Κόνορ Χέλεμπαϊκ, διευκρινίζοντας ότι πρόκειται για την υψηλότερη πολιτική τιμητική διάκριση που μπορεί να απονείμει πρόεδρος των ΗΠΑ.

Τι είπε για Ελ Μέντσο

Ο Ντόναλντ Τραμπ συνέδεσε στη συνέχεια την ομιλία του με το θέμα της καταπολέμησης των ναρκωτικών και της οργανωμένης εγκληματικότητας, κάνοντας αναφορά στη δολοφονία του κορυφαίου Μεξικανού βαρόνου  «Ελ Μέντσο» Οσεγκέρα Σερβάντες — αρχηγού του πανίσχυρου καρτέλ Jalisco New Generation — ο οποίος σκοτώθηκε σε στρατιωτική επιχείρηση στο Χαλίσκο του Μεξικού νωρίτερα την εβδομάδα, σε αποτέλεσμα επιχείρησης ασφαλείας από το Μεξικανικό Στρατό με τη χρήση πληροφοριών που παρείχαν οι ΗΠΑ.

Ο Τραμπ επαίνεσε επίσης αεροπορικές επιθέσεις σε φερόμενες ναρκο-βάρκες στα ύδατα της Νότιας Αμερικής, λέγοντας ότι αυτές βοήθησαν να σταματήσει η «εισροή ναρκωτικών» προς τις ΗΠΑ.

Σε ανάρτησή του στο Truth Social, ο Τραμπ χαρακτήρισε τους έξι εκλεγμένους αξιωματούχους «προδότες», γράφοντας με κεφαλαία: «ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΣΤΑΣΙΑΣΤΩΝ, τιμωρείται με ΘΑΝΑΤΟ!» ενώ σε άλλη ανάρτηση διερωτήθηκε: «ΝΑ ΤΟΥΣ ΧΩΣΟΥΜΕ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ;».

Οι έξι Δημοκρατικοί —Ελίσα Σλότκιν, Μαρκ Κέλι, Τζέισον Κρόου, Μάγκι Γκούντλαντερ, Κρις Ντελούτσιο και Κρίσι Χούλαχαν— δημοσίευσαν την Τρίτη κοινό βίντεο, τονίζοντας ότι «κανείς δεν υποχρεούται να υπακούει σε εντολές που παραβιάζουν τον νόμο ή το Σύνταγμα». Αφορμή αποτέλεσαν οι στρατιωτικές επιθέσεις του Λευκού Οίκου εναντίον ύποπτων διακινητών ναρκωτικών στην Καραϊβική και τον Ειρηνικό, που από τον Σεπτέμβριο έχουν στοιχίσει τη ζωή σε τουλάχιστον 83 ανθρώπους.

Οι Δημοκρατικοί υποστηρίζουν ότι δεν υπάρχουν αποδείξεις πως τα πλοιάρια που επλήγησαν συνδέονταν με καρτέλ ναρκωτικών, την ώρα που η κυβέρνηση της Βενεζουέλας αρνείται οποιαδήποτε σχέση με τέτοια κυκλώματα. Παράλληλα άσκησαν δριμεία κριτική για τη χρήση της Εθνοφρουράς σε αμερικανικές πόλεις, κατηγορώντας τον Τραμπ ότι «στρέφει τους στρατιώτες και τους πράκτορες πληροφοριών εναντίον του ίδιου του αμερικανικού λαού».

Από την πλευρά των Ρεπουμπλικανών, οι αντιδράσεις ήταν άμεσες. Η γερουσιαστής Μάρσα Μπλάκμπερν χαρακτήρισε «αδιανόητο» να καλούν εκλεγμένοι πολιτικοί τα ενστόλα μέλη των Ενόπλων Δυνάμεων να παραβούν εντολές, ενώ ο γερουσιαστής Λίντσεϊ Γκράχαμ ζήτησε να παρουσιαστούν σαφείς αποδείξεις για το ποιες εντολές θεωρούνται παράνομες.

Το Δημοκρατικό Κόμμα καταδίκασε με σφοδρότητα τις αναρτήσεις του προέδρου, σημειώνοντας: «Ο Τραμπ μόλις ζήτησε θανατική ποινή για Δημοκρατικούς εκλεγμένους αξιωματούχους. Απολύτως σιχαμερό». Αντίστοιχα, οι Δημοκρατικοί ηγέτες στη Βουλή μίλησαν για «βίαιη και εμπρηστική ρητορική» από τον πρόεδρο των ΗΠΑ.

Η κυβέρνηση Τραμπ υπερασπίζεται τη νομιμότητα των επιχειρήσεων, επικαλούμενη γνωμοδότηση του Γραφείου Νομικών Συμβούλων του υπουργείου Δικαιοσύνης που επιτρέπει την στοχοποίηση 24 καρτέλ και εγκληματικών οργανώσεων. Ωστόσο, μέλη του Κογκρέσου που ενημερώθηκαν από το Πεντάγωνο δηλώνουν ότι οι στρατιωτικοί αξιωματούχοι δεν διαθέτουν πάντα σαφή ταυτοποίηση των «στόχων» πριν τις επιθέσεις.

Το θέμα τροφοδοτεί έντονη πολιτική σύγκρουση, ιδιαίτερα μετά την απόλυση κορυφαίων στρατιωτικών νομικών συμβούλων από το Πεντάγωνο, με την κυβέρνηση να επικαλείται την ανάγκη «ανεμπόδιστης εφαρμογής των εντολών του διοικητή».

Η εκστρατεία του ξεχώρισε για τις φιλόδοξες οικονομικές και κοινωνικές του προτάσεις, την ταύτισή του με τους αγώνες της εργατικής τάξης, αλλά και το μήνυμα που βρήκε απήχηση κυρίως σε νεότερους ψηφοφόρους και κοινότητες που αισθάνονται παραμελημένες από το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα στις ΗΠΑ.

Την ώρα που ενθουσιασμός κυριαρχεί στους υποστηρικτές του, δεν λείπουν οι φωνές — ιδιαίτερα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης — που βλέπουν στο πρόσωπο του Μαμντάνι έναν πιθανό μελλοντικό υποψήφιο για την προεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών. Η ταχύτατη άνοδός του, η χαρισματική ρητορική και η εικόνα μιας νέας γενιάς ηγεσίας τροφοδοτούν αυτά τα σενάρια.

Ωστόσο, σύμφωνα με το αμερικανικό Σύνταγμα, ο Μαμντάνι δεν έχει δικαίωμα να διεκδικήσει το ανώτατο αξίωμα της χώρας — ούτε τώρα, ούτε ποτέ, εκτός αν υπάρξει συνταγματική αναθεώρηση.

Οι ριζοσπαστικές προτάσεις του Μαμντάνι για τη Νέα Υόρκη

Η εκλογή του Μαμντάνι έρχεται σε μια περίοδο όπου η Νέα Υόρκη αντιμετωπίζει αυξανόμενο κόστος διαβίωσης και προβλήματα στην πρόσβαση σε οικονομική στέγαση, μεταφορές και βασικά αγαθά. Το πρόγραμμά του περιλαμβάνει τολμηρές αλλαγές: πάγωμα ενοικίων σε όλη την πόλη, δωρεάν μετακίνηση με τα δημόσια λεωφορεία, δημιουργία δημοτικών παντοπωλείων για τη μείωση της τιμής των τροφίμων και διεύρυνση της δωρεάν πρόσβασης στη φροντίδα παιδιών.

Μετά τη νίκη του, ο Μαμντάνι απηύθυνε μήνυμα στους υποστηρικτές του — αλλά και στον Λευκό Οίκο. «Η Νέα Υόρκη θα παραμείνει πόλη μεταναστών, χτισμένη από μετανάστες, ενισχυμένη από μετανάστες και από σήμερα, καθοδηγούμενη από έναν μετανάστη. Άκουσέ με, Πρόεδρε Τραμπ: για να φτάσεις σε οποιονδήποτε από εμάς, θα πρέπει να περάσεις από όλους μας».

Ο Μαμντάνι είναι γνωστός για τη δράση του σε δίκτυα βάσης και οργανώσεις πολιτικού ακτιβισμού. Η πολιτική του διαδρομή θεωρείται ασυνήθιστη: όπως ο ίδιος αναφέρει, οι εμπειρίες του στη σκηνοθεσία, τη ραπ μουσική και τη συγγραφή τον οδήγησαν τελικά στην οργάνωση κοινοτήτων ως απάντηση στις προκλήσεις της εποχής.

Ιδιαίτερη συζήτηση προκάλεσε η ανοιχτή στάση του απέναντι στη θρησκευτική του ταυτότητα ως μουσουλμάνος στην Αμερική. «Το να είσαι μουσουλμάνος στη Νέα Υόρκη σημαίνει ότι πρέπει να περιμένεις την προσβολή», δήλωσε κατά την προεκλογική περίοδο. «Δεν μας ξεχωρίζει όμως η προσβολή — πολλοί Νεοϋορκέζοι τη βιώνουν. Αυτό που μας διακρίνει είναι η ανεκτικότητα απέναντι στην προσβολή». Πρόσθεσε επίσης ότι «σε μια εποχή όπου η διακομματική συναίνεση λιγοστεύει, η ισλαμοφοβία είναι ένα από τα ελάχιστα σημεία συμφωνίας».

Γιατί ο Μαμντάνι δεν μπορεί να γίνει Πρόεδρος των ΗΠΑ

Παρά τις αυξανόμενες εικασίες για το μέλλον του στην εθνική πολιτική σκηνή, ο Μαμντάνι αποκλείεται συνταγματικά από τη διεκδίκηση της προεδρίας των ΗΠΑ. Το εμπόδιο πηγάζει από το Άρθρο II, Παράγραφος 1 του αμερικανικού Συντάγματος, που καθορίζει τα κριτήρια επιλεξιμότητας για τον πρόεδρο.

Το σχετικό άρθρο αναφέρει ότι «κανείς εκτός αν είναι πολίτης εξ αρχής… δεν δύναται να είναι υποψήφιος για το αξίωμα του Προέδρου». Σύμφωνα με πάγια νομική ερμηνεία, «πολίτης εξ αρχής» θεωρείται όποιος έχει αμερικανική υπηκοότητα εκ γενετής και δεν έχει πολιτογραφηθεί μεταγενέστερα.

Αυτό αποκλείει όσους γεννήθηκαν εκτός ΗΠΑ από γονείς μη Αμερικανούς και απέκτησαν υπηκοότητα μέσω πολιτογράφησης. Ο Ζόραν Μαμντάνι, γεννημένος στην Καμπάλα της Ουγκάντας το 1991 από γονείς με καταγωγή από Ινδία και Ουγκάντα, εγκαταστάθηκε αργότερα στις ΗΠΑ και έγινε Αμερικανός πολίτης μόλις το 2018.

Επειδή απέκτησε την υπηκοότητα μέσω πολιτογράφησης κι όχι αυτόματα κατά τη γέννησή του, δεν πληροί τα συνταγματικά κριτήρια ως «πολίτης εξ αρχής». Αυτό δεν αλλάζει ανεξαρτήτως διάρκειας διαμονής ή εμπειρίας σε δημόσια αξιώματα.

Το ίδιο εμπόδιο ισχύει και για άλλες προσωπικότητες που γεννήθηκαν στο εξωτερικό κι έγιναν Αμερικανοί πολίτες αργότερα — ανάμεσά τους γνωστοί επιχειρηματίες και πολιτικοί. Αν και η σχετική συζήτηση έχει επανέλθει κατά διαστήματα στη δημόσια σφαίρα των ΗΠΑ, η αλλαγή θα απαιτούσε συνταγματική τροποποίηση — μια διαδικασία ιδιαίτερα απαιτητική που απαιτεί έγκριση τόσο από το Κογκρέσο όσο κι από τις Πολιτείες.

Συνεπώς, όσο κι αν εξελιχθεί η επιρροή του Μαμντάνι στην τοπική ή πολιτειακή πολιτική σκηνή, η προεδρία παραμένει ανέφικτη σύμφωνα με τον νόμο.

Η σημασία της νίκης Μαμντάνι για τους Δημοκρατικούς

Η νίκη του Μαμντάνι ήταν μέρος μιας σειράς επιτυχιών στις εκλογές της Τρίτης όπου οι Δημοκρατικοί κατέγραψαν κέρδη σε αρκετές Πολιτείες και εκλογικές αναμετρήσεις. Για ένα κόμμα που προσπαθεί να ανακτήσει σταθερότητα μετά τις ήττες στην προεδρία, τη Βουλή και τη Γερουσία από τους Ρεπουμπλικανούς του Ντόναλντ Τραμπ, αυτά τα αποτελέσματα θεωρούνται ώθηση δυναμικής.

Οι Δημοκρατικοί σημείωσαν σημαντικές επιτυχίες όχι μόνο στη Νέα Υόρκη αλλά επίσης στο Νιού Τζέρσεϊ και τη Βιρτζίνια, όπου επικράτησαν σε μεγάλες εκλογικές μάχες. Παράλληλα, οι ψηφοφόροι στην Καλιφόρνια ενέκριναν νέο χάρτη εκλογικών περιφερειών που αναμένεται να ευνοήσει τους Δημοκρατικούς στις επόμενες βουλευτικές εκλογές.

Κέρδη καταγράφηκαν ακόμα σε λιγότερο προβεβλημένες θέσεις όπως δικαστικές εκλογές και σχολικά συμβούλια στην Πενσιλβάνια και τη Τζόρτζια, ενώ επιτυχίες σημειώθηκαν ακόμη και στη νομοθεσία της Μισισίπι. Ο Κεν Μάρτιν, πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής Δημοκρατικών, σχολίασε: «Κερδίσαμε παντού — σε κόκκινες κομητείες, μωβ κομητείες και μπλε κομητείες. Ήταν μια μεγάλη απόρριψη του εξτρεμισμού Τραμπ».

Η καμπάνια Μαμντάνι βασίστηκε έντονα στις αρχές της δημοκρατικής σοσιαλιστικής ιδεολογίας κι απευθύνθηκε κυρίως σε νέους ψηφοφόρους και εργαζόμενους που παλεύουν με το αυξημένο κόστος ζωής. Αντίθετα, οι νέοι κυβερνήτες στο Νιού Τζέρσεϊ (Μίκι Σέριλ) και στη Βιρτζίνια (Αμπιγκέιλ Σπάνμπεργκερ) κινήθηκαν σε πιο μετριοπαθή γραμμή με έμφαση στην εθνική ασφάλεια και δημοσιονομική σύνεση.

Οικονομικά ζητήματα, όπως οι αυξημένες τιμές βασικών αγαθών, η στέγαση κι η εργασιακή ασφάλεια παρέμειναν στο επίκεντρο όλων των καμπανιών. Ο ίδιος ο Μαμντάνι τόνισε: «Το μάθημα για τον πρόεδρο είναι ότι δεν αρκεί να διαπιστώνεις την κρίση στη ζωή των εργαζόμενων Αμερικανών — πρέπει να φέρεις αποτελέσματα».

Τα επιδόματα «θα δοθούν μόνο όταν οι Δημοκρατικοί της Ριζοσπαστικής Αριστεράς ανοίξουν την κυβέρνηση, κάτι που μπορούν εύκολα να κάνουν, και όχι πριν από αυτό» έγραψε σε ανάρτησή του στην πλατφόρμα Truth Social, αναφερόμενος στο πρόγραμμα Supplemental Nutrition Assistance (πρώην “κουπόνια τροφίμων”).

Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι δεν υπάρχουν πόροι για να καλυφθεί το πρόγραμμα, λόγω του shutdown, της δημοσιονομικής παράλυσης που συνεχίζεται για 35η ημέρα, επειδή Δημοκρατικοί και Ρεπουμπλικάνοι δεν καταφέρνουν να συμφωνήσουν επί του προϋπολογισμού του ομοσπονδιακού κράτους.

Ομοσπονδιακό δικαστήριο του Ρόουντ Άιλαντ διέταξε το Σάββατο την κυβέρνηση του Τραμπ να καταβάλει πλήρως τα επιδόματα μέχρι τη Δευτέρα ή να κάνει μερικές πληρωμές μέχρι την Τετάρτη, αναγνωρίζοντας ότι «θα πληγούν ανεπανόρθωτα» οι δικαιούχοι εάν δεν τα λάβουν εγκαίρως.

Τη Δευτέρα η κυβέρνηση απάντησε με ένα δικαστικό έγγραφο ότι θα διαθέσει 450 εκατομμύρια από τα έσοδα των δασμών για ένα άλλο πρόγραμμα, που αφορά επισιτιστική βοήθεια σε μικρά παιδιά, όμως δεν θα δώσει τα 4 δισεκ. δολάρια που απαιτούνται για τη χρηματοδότηση του προγράμματος SNAP.

Είναι το είδος της εμφάνισης που υποδηλώνει ότι ο Πλάτνερ θα μπορούσε να είναι η νέα μεγάλη λευκή ελπίδα του Δημοκρατικού Κόμματος – ένας λευκός άνδρας της εργατικής τάξης που μπορεί να μιλήσει για τον ταξικό ανταγωνισμό σε ένα οικονομικά άνισο εκλογικό σώμα.

Υπάρχει μόνο ένα πρόβλημα. Αποδεικνύεται ότι ένας φίλος της λευκής εργατικής τάξης είχε ένα ναζιστικό τατουάζ.

Το τατουάζ μοιάζει με ένα Totenkopf, ένα γνωστό σύμβολο των επίσημων Ναζί, των όμορων προς τους Ναζί και των ανθρώπων που απλώς πιστεύουν ότι η ναζιστική εικονογραφία είναι σκληρή. Η ουσία είναι ότι ο Πλάτνερ έκανε το τατουάζ το 2007 στην Κροατία, όταν ήταν σε άδεια με τους συναδέλφους του πεζοναύτες. Ο Πλάτνερ έχει πει ότι δεν γνώριζε τη σημειωτική του συμβόλου. Ήξερε μόνο ότι οι πεζοναύτες κάνουν τατουάζ «τρομακτικής εμφάνισης» .

(Αξίζει να σημειωθεί ότι ο πρώην πολιτικός διευθυντής του Πλάτνερ αμφισβήτησε τον ισχυρισμό του περί άγνοιας. Η προεκλογική εκστρατεία δήλωσε ότι ο ισχυρισμός του διευθυντή ήταν «ψεύδος από έναν δυσαρεστημένο πρώην υπάλληλο».)

Η καμπάνια του Πλάτνερ έχει ασχοληθεί με τη διαχείριση των επιπτώσεων από το τατουάζ και το ιστορικό σχολίων του στο Reddit, το οποίο ήταν άλλοτε ρατσιστικό , μισογυνιστικό και ομοφοβικό και άλλοτε αντιφασιστικό και αντιρατσιστικό . Είναι το είδος της ακαταστασίας που ενσταλάζει το διαδίκτυο. Κανείς με ιστορικό στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δεν είναι αγνός. Μετά από 18 χρόνια που έφερε αυτό που μπορεί να ήταν ή να μην ήταν σύμβολο των SS, ο Πλάτνερ ανακοίνωσε την περασμένη εβδομάδα ότι είχε καλύψει το τατουάζ. Είμαστε αρκετά μακριά από τις προκριματικές εκλογές των Δημοκρατικών τον επόμενο Ιούνιο, ώστε όλα αυτά να καταλήξουν απλώς ως μια ακόμη περίεργη μικρή πολιτική ιστορία σε μια εξαιρετική πολιτική στιγμή στην αμερικανική ιστορία.

Ή θα ήταν, εκτός από το Σαββατοκύριακο, όπου αρκετοί εξέχοντες Δημοκρατικοί αφιέρωσαν χρόνο από τις υπόλοιπες μέρες τους στην πράσινη γη του Θεού για να κάνουν διάλεξη στους Δημοκρατικούς ψηφοφόρους για το πώς να μάθουν να συγχωρούν.

Ο Κρις Μέρφι, Δημοκρατικός γερουσιαστής από το Κονέκτικατ, δήλωσε στον Τζέικ Τάπερ του CNN ότι ο Πλάτνερ ακούγεται σαν άνθρωπος που κάνει λάθη και, όπως τόσοι πολλοί στρατιώτες, περνούσε μια «δύσκολη περίοδο». Το τατουάζ, υπονοούσαν τα λόγια του, δεν θα έπρεπε να μας ανησυχεί ιδιαίτερα. Ο Πλάτνερ είναι ένας άνθρωπος που μπορεί να μιλήσει για «ανησυχίες της εργατικής τάξης» και αυτό είναι που πρέπει να δώσει προτεραιότητα στο κόμμα.

Ο Μπέρνι Σάντερς, ο επί χρόνια γερουσιαστής από το Βερμόντ, είχε επίσης πολλά να πει. Είχε υποστηρίξει τον Πλάτνερ στην αρχή της προεκλογικής του εκστρατείας. Μετά το φιάσκο με το τατουάζ, ο Σάντερς δεν ανακάλεσε την υποστήριξή του, λέγοντας ότι υπάρχουν «πιο σημαντικά ζητήματα» που αξίζουν την προσοχή μας.

Ο Μπέρνι μας έφερε εκεί. Υπάρχουν πιο σημαντικά ζητήματα. Ένας επιχρυσωμένος, επίδοξος αυτοκράτορας κάθεται στην κορυφή του πλουσιότερου και ισχυρότερου έθνους στον κόσμο. Πώς έφτασε εκεί; Ένα cosplay οικονομικού λαϊκισμού που ανέδειξε ένα στέλεχος του ταμπλόιντ Τύπου στην καρέκλα του καπετάνιου της δυτικής δημοκρατίας. Ενισχύθηκε από την προθυμία του να προσεγγίσει ριζοσπαστικά δεξιούς ρατσιστές, υποσχόμενος τους νομική, πολιτική και πολιτιστική επιείκεια για τις ρατσιστικές τους πράξεις.

Τώρα, οι Ρεπουμπλικάνοι πολιτικοί είναι ελεύθεροι να εμποτιστούν με τον λευκό χριστιανικό εθνικισμό για να εκμεταλλευτούν τη βάση που έχτισε γι’ αυτούς ο Ντόναλντ Τραμπ. Αυτή η χώρα κυβερνάται από μια ισχυρή μειοψηφία που ασπάζεται αξιοθρήνητες απόψεις μειοψηφίας, με τις οποίες οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η πλειοψηφία των ψηφοφόρων σε αυτή τη χώρα διαφωνεί. Αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα.

Είναι επίσης το ίδιο πρόβλημα με έναν τύπο που φοράει ναζιστικό τατουάζ.

Δεν μπορώ να ορκιστώ ότι γνωρίζω τα μυαλά ανθρώπων όπως ο Μέρφι και ο Σάντερς. Αλλά, αν ήμουν άνθρωπος που στοιχηματίζει, θα στοιχημάτιζα τα πλούτη κάποιου άλλου ότι γνωρίζει ότι ο ρατσισμός και η ξενοφοβία είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με την ατελής κατανόηση της ταξικής πολιτικής στην Αμερική. Γνωρίζουν ότι η «εργατική τάξη» έχει γίνει ένα ισχυρό πολιτικό τοτέμ από μόνο του – ένα διαλογικό τέχνασμα που χρησιμοποιείται για να διαχωρίσει τις ανησυχίες των λευκών ψηφοφόρων ως πιο νόμιμες, πιο ουσιαστικά θεμελιωμένες, πιο σημαντικές από τις ανησυχίες άλλων ψηφοφόρων.

Αυτοί οι γερουσιαστές επιδεικνύουν μια εκούσια τύφλωση που έχει γίνει ενδημική στο Δημοκρατικό Κόμμα. Η ρητορική τους – και η συμβατική σοφία που απορρέει από αυτήν – υποδηλώνει ότι δεν μπορούμε να μιλάμε για οικονομικές λύσεις χωρίς να εγκαταλείψουμε τη δέσμευσή μας προς τους μαύρους, Λατίνους, ομοφυλόφιλους, τρανς και γυναίκες φτωχούς που αποτελούν την ψυχή της βάσης του Δημοκρατικού Κόμματος. Η αλαζονεία στην καρδιά αυτής της πεποίθησης είναι ότι οι φτωχοί λευκοί είναι πολύ ρατσιστές και πολύ εντελώς άγνοια του ρατσισμού τους, για να ψηφίσουν προς το συμφέρον τους. Επομένως, οι Δημοκρατικοί πρέπει να αποδεχτούν λίγο ρατσισμό για να κερδίσουν την εργατική τάξη.

Είναι ένα παλιό επιχείρημα. Η ιστορία θα σας δείξει ότι η διαπραγμάτευση με τον ρατσισμό, τον φασισμό ή τον αυταρχισμό δεν τελειώνει ποτέ καλά.

Είναι επίσης μια απόρριψη που μπορεί να ακούγεται σαν πολιτικός πραγματισμός: Η ιδέα ότι απλώς πρέπει να μάθουμε να παραβλέπουμε την κακή συμπεριφορά ως απλές ανθρώπινες αδυναμίες. Ποιος από εμάς, υπονοείται, δεν έχει πει ή κάνει ή δεν έχει χαράξει ένα μισητό σύμβολο αποκλεισμού και καταπίεσης στο μυαλό ή το σώμα του; Αν οι Δημοκρατικοί θέλουν να κερδίσουν πίσω την «εργατική τάξη» που έχουν χάσει από τον Τραμπ, πρέπει να κοιτάξουν πέρα ​​από ανόητα πράγματα όπως η ναζιστική εικονογραφία ή λίγος περιστασιακός ρατσισμός ή μια σούπα σεξισμού και οτιδήποτε άλλο ενδιαφέρει την «αφυπνισμένη» αριστερά του κόμματος.

Δυσκολεύομαι να φανταστώ ότι θα κάναμε αυτή τη συζήτηση αν ο Πλάτνερ ήταν κάτι άλλο εκτός από έναν γυμνασμένο λευκό μεσήλικα που ντύνεται σαν φωτογραφία ενός «αληθινού άντρα». Ο πολιτισμός μας είναι φτιαγμένος για να συγχωρεί αιώνια τους άντρες, γενικά, και τους λευκούς άντρες με περιουσία, ειδικά, για τα λάθη τους. Κάθε φορά, ήταν νέοι και ανώριμοι και θα ήταν κρίμα να τους θεωρήσουμε υπεύθυνους για οτιδήποτε έκαναν λάθος. Οι υπόλοιποι από εμάς πρέπει απλώς να είμαστε σθεναρά οπλισμένοι με το μέρος του προγράμματος που συγχώρεση και λήθη.

Έτσι φτάνετε στο σημείο που βρέθηκα αυτή την εβδομάδα, διαβάζοντας απολογία για ένα μισητό σύμβολο που προσποιείται ότι είναι μια ορθή, σκληρή πολιτική ανάλυση.

Τώρα, ξέρω με βεβαιότητα ότι η εργατική τάξη σε αυτή τη χώρα μοιάζει περισσότερο με μια Λατίνο που καθαρίζει σπίτια παρά με την Πλάτνερ, μια πρώην εργολάβο άμυνας που έγινε καλλιεργητής στρειδιών με κάποιες αριστερές πολιτικές πεποιθήσεις.

Γνωρίζω επίσης πολλούς φτωχούς λευκούς ανθρώπους. Το είδος των φτωχών λευκών ανθρώπων που δεν βγάζουν ούτε αρκετά χρήματα ή δεν έχουν αρκετά για να θεωρηθούν μέλη της εργατικής τάξης. Τους ανθρώπους που βασίζονται στα επιδόματα SNAP για τα γεύματά τους και στα τμήματα επειγόντων περιστατικών για την υγειονομική τους περίθαλψη.

Μερικές φορές επιβιώνουν με μια διατροφή ρατσιστικών αντιλήψεων για να εξηγήσουν γιατί η ζωή τους είναι τόσο δύσκολη. Μερικές φορές αυτοί οι καημένοι λευκοί άνθρωποι έχουν ακόμη και ρατσιστικά τατουάζ. Ζω στο Νότο. Δεν υπάρχει έλλειψη σημαιών των Συνομοσπονδιών και ετικετών «Μην με πατάτε» που εκτίθενται τους ζεστούς, υγρούς μήνες.

Κάποτε, σε μια συνάντηση με διοργανωτές ενοικιαστών στο κέντρο της λευκής αμερικανικής φτώχειας στα Απαλάχια, ένας νεαρός λευκός άνδρας εμφανίστηκε σε μια συνάντηση με το τατουάζ του με τα αστέρια και τα μπαρ σε κοινή θέα. Οι φτωχές λευκές γυναίκες της υπαίθρου και οι μαύρες γυναίκες της εργατικής τάξης που διοργανώνουν αυτές τις συναντήσεις επέκριναν αυτόν τον τύπο. Του είπαν (με έντονα λόγια) να συνέλθει. Και την επόμενη εβδομάδα διαμαρτυρήθηκαν όλοι μαζί κατά του σπιτονοικοκύρη τους.

Η οικοδόμηση συνασπισμού τους δεν ήταν το είδος της kumbaya για την οποία μιλάνε οι απολογητές του Platner, όπου ένα δωμάτιο γεμάτο ανθρώπους αναμενόταν να καταπιεί την οργή του για να διατηρήσει τα συναισθήματα ενός ανθρώπου. Υπήρχε λογοδοσία. Υπήρχε εκπαίδευση. Και υπήρχε ουσιαστική δράση. Δεν υπήρχε πτυχίο πανεπιστημίου ή πολιτικός δωρητής ανάμεσά τους, και όμως, με κάποιο τρόπο, οι πραγματικοί φτωχοί άνθρωποι κατάλαβαν πώς να χειριστούν τη ρατσιστική εικονογραφία χωρίς να θεωρούν τις μειονότητες αποδιοπομπαίους τράγους ή να βρίσκουν δικαιολογίες για τα λάθη ενός λευκού άνδρα.

Να τι συμβαίνει. Το Δημοκρατικό Κόμμα έχει πρόβλημα. Οι ηγέτες του κόμματος πιστεύουν ότι έχουν πρόβλημα με τους ψηφοφόρους του Τραμπ. Ορισμένες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι οι λευκοί άνδρες χωρίς πτυχία πανεπιστημίου δεν τους συμπαθούν, δεν τους εμπιστεύονται και δεν θα τους ψηφίσουν, επομένως πιστεύουν ότι ο μόνος λογικός τρόπος για να προχωρήσουν είναι να κολακεύσουν. Ο εθισμός τους στις δημοσκοπήσεις αγνοεί πιο σύνθετα πολιτικά εργαλεία που τους λένε ότι η εργατική τάξη δεν αποτελείται μόνο από λευκούς άνδρες και ότι ο κεντρισμός δεν αρκεί για να φέρει πίσω τους λευκούς ψηφοφόρους στην ομάδα.

Θα χρειαστεί σκληρή πολιτική. Αυτή που εμφανίζεται στις κοινότητες μεταξύ των εκλογών και λύνει προβλήματα που δεν ακούγονται λαμπερά στις τηλεοπτικές εκπομπές. Μοιάζει σαν να αντιμετωπίζεις την Κου Κλουξ Κλαν σε ένα πάρκο με τροχόσπιτα, χωρίς να παραπονιέσαι για τον ρατσισμό ενώ κάνεις ελάχιστα για να τον αποτρέψεις. Σημαίνει ότι πιστεύεις ότι ο ρατσισμός δεν είναι μια φυσική κατάσταση φτώχειας, αλλά ένα πολιτικό όπλο που χρησιμοποιούν οι πλούσιοι για να περιορίσουν την πολιτική δύναμη των φτωχών. Και – το πιο κρισιμότερο – μοιάζει σαν να μην θέλεις, ούτε για ένα δευτερόλεπτο, να σε μπερδέψουν με τους ανθρώπους που θα το έκαναν αυτό. Δεν φοράς κόκκινο καπέλο για αστείο. Δεν υψώνεις την ειρωνική σημαία του ιστορικού μίσους για να ξεσηκώσεις τους ανθρώπους. Δεν φοράς το κουλ τατουάζ για πάνω από μια δεκαετία που ίσως, κάπως, πιθανώς, πιθανώς μοιάζει με κάτι φρικτό και μισητό.

Είναι ένας αξιοσημείωτα χαμηλός πήχης που πρέπει να ξεπεραστεί. Και μια αισθητική της λευκής εργατικής τάξης δεν είναι αρκετή για να τον ξεπεράσει. Η πραγματική πολιτική της εργατικής τάξης δεν υποθέτει τα χειρότερα από τις παρορμήσεις των ανθρώπων της εργατικής τάξης. Δεν ξεπλένει τις ανησυχίες τους για πολιτικά κίνητρα. Σίγουρα δεν υποστηρίζει, άμεσα ή έμμεσα, ότι λίγος ρατσισμός είναι καλό για να τους προσεγγίσει.

Δεν με ενδιαφέρουν ιδιαίτερα τα σύμβολα που χρησιμοποιούν οι άνθρωποι για να δηλώσουν την ιδιότητά τους ως μέλη μιας ομάδας. Ίσως χρειάζεσαι ένα τρομακτικό τατουάζ για να είσαι πραγματικός πεζοναύτης. Και ίσως μερικές φορές αυτό το τρομακτικό τατουάζ να μοιάζει με ναζιστική εικονογραφία. Αν είσαι πρόθυμος να το αποδεχτείς αυτό από απόσταση, όπως λένε πολλοί Δημοκρατικοί, ένα άτομο μπορεί να μην είναι σε θέση να ξεχωρίσει το πραγματικό σύμβολο του μίσους από τον σωσία του, με τον οποίο πρέπει να ζήσεις.

Αλλά με ενδιαφέρουν οι πολιτικοί συμβιβασμοί που θα ζητήσουμε από τους ανθρώπους να κάνουν στο όνομα του πραγματισμού. Αν το Δημοκρατικό μέλλον απαιτεί να ανταλλάξουμε την ενόχληση που νιώθουμε με τον περιστασιακό ναζισμό για να προωθήσουμε μια πολιτική ατζέντα, δεν με ενδιαφέρει. Ίσως άλλοι ψηφοφόροι να το κάνουν – ορισμένες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι οι νέοι ψηφοφόροι εξακολουθούν να υποστηρίζουν τον Πλάτνερ. Και ίσως ο Πλάτνερ βρει έναν τρόπο να εξιλεωθεί. Κανείς δεν του χρωστάει αυτή την ευκαιρία, αλλά υπάρχει ακόμα ένας δρόμος προς τα εμπρός. Αυτό λέγεται δουλειά.

Αλλά μην μου πεις ότι η δικαιολογία για αυτό το τατουάζ είναι καλή πολιτική. Είναι ακριβώς η ίδια πολιτική που πουλάει η δεξιά, με διαφορετική εμφάνιση.

Οι φτωχοί άνθρωποι μπορούν να αυτοπροσδιορίζονται. Το αποδεικνύουν καθημερινά, κυρίως επιβιώνοντας ενώ είναι φτωχοί σε μια χώρα που είναι κακή, άσχημη και εχθρική απέναντί ​​τους. Υπάρχει μια πλούσια ιστορία πολυφυλετικής, διαταξικής οργάνωσης σε αυτή τη χώρα, ακόμη και στο Νότο, όπου τόσοι πολλοί άνθρωποι προσποιούνται ότι ο ρατσισμός είναι πολύ έντονος για να ευδοκιμήσει η πολιτική της εργατικής τάξης.

Αν αυτή η ιστορία υπάρχει και αν αυτός ο πολιτισμός εξακολουθεί να ευδοκιμεί στις πιο φτωχές γωνιές της χώρας μας, γιατί τόσοι πολλοί άνθρωποι νιώθουν την ανάγκη να εργαστούν τόσο σκληρά για να εξιλεώσουν έναν άνθρωπο που είχε ένα ναζιστικό τατουάζ;

Αυτό είναι ένα ερώτημα για τους Δημοκρατικούς.

Η ενταντικοποίηση των προσπαθειών υπέρ της αναγνώρισης παλαιστινιακού κράτους πηγάζει και από την έντονη δυσαρέσκεια βουλευτών για την επιδεινούμενη ανθρωπιστική κρίση στη Λωρίδα της Γάζας.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμα και ορισμένοι Ρεπουμπλικάνοι και ένθερμοι φιλοϊσραηλινοί Δημοκρατικοί στη Βουλή των Αντιπροσώπων έχουν εντείνει την κριτική τους προς την ισραηλινή κυβέρνηση τις τελευταίες εβδομάδες, σε απάντηση στις αυξανόμενες ενδείξεις για λιμό στη Γάζα.

«Αυτή η τραγική στιγμή ανέδειξε για τον κόσμο την εδώ και καιρό ανάγκη αναγνώρισης παλαιστινιακής αυτοδιάθεσης, ανάγκη που παραμένει ανεκπλήρωτη για καιρό», υπογραμμίζει η επιστολή που απευθύνεται προς τον πρόεδρο Τραμπ και τον υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, σύμφωνα με αντίγραφο που περιήλθε στην κατοχή του Axios.

Οι βουλευτές επισημαίνουν την πρόσφατη δέσμευση του Γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν για αναγνώριση του Κράτους της Παλαιστίνης σε συνεδρίαση του ΟΗΕ τον Σεπτέμβριο, κίνηση που ο Αμερικανός ΥΠΕΞ Ρούμπιο επέκρινε έντονα.

Η επιστολή έρχεται εν μέσω κινήσεων για αναγνώριση ενός παλαιστινιακού κράτους, κυρίως από τη Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και τον Καναδά.

Ωστόσο, κρίνεται απίθανο οι ΗΠΑ να ακολουθήσουν τον δρόμο αυτό, καθώς η κυβέρνηση Τραμπ είναι στενός σύμμαχος του Ισραήλ και του πρωθυπουργού του, Μπενιαμίν Νετανιάχου.

Τα παραπάνω μετέδωσε το CNN, κατά το οποίο, ο Ομπάμα, απαντώντας σε φωνές απογοήτευσης εντός του κόμματος, τους προέτρεψε: «Μη μου λες ότι είσαι Δημοκρατικός αλλά τώρα είσαι απογοητευμένος και δεν κάνεις τίποτα. Όχι, τώρα είναι ακριβώς η στιγμή να μπεις στον αγώνα και να κάνεις κάτι».

Παράλληλα, υπερασπίστηκε βασικές δημοκρατικές αξίες, τονίζοντας: «Μη λες ότι νοιάζεσαι για την ελευθερία του λόγου και μετά σωπαίνεις. Όχι, υπερασπίζεσαι την ελευθερία του λόγου όταν είναι δύσκολο… Αυτό που χρειάζεται τώρα είναι θάρρος».

Ακόμη, ο πρώην πρόεδρος επισήμανε πως οι ενδιάμεσες εκλογές είναι καθοριστικής σημασίας για την κατεύθυνση του κόμματος.

Ανησυχίες για την πορεία της χώρας υπό την προεδρία του Τραμπ

Ο Ομπάμα, που σπάνια παρεμβαίνει άμεσα στην καθημερινή πολιτική, έχει αρχίσει να εκφράζει ανησυχίες για την πορεία της χώρας υπό τον Ντόναλντ Τραμπ. Τον περασμένο μήνα προειδοποίησε ότι οι ΗΠΑ βρίσκονται «επικίνδυνα κοντά» σε ένα πιο αυταρχικό καθεστώς, ενώ στην εκδήλωση της Παρασκευής σχολίασε: «Δεν εξεπλάγην από τις ενέργειες του Τραμπ. Δεν υπάρχουν πλέον προστατευτικά κιγκλιδώματα στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα».

«Θα βάλουμε τη χώρα στον δρόμο που της αξίζει»

Συν τοις άλλοις, ο Ομπάμα υπογράμμισε την ανάγκη για θεσμική αντίσταση απέναντι σε εκφοβιστικές τακτικές, καλώντας νομικά γραφεία και πανεπιστήμια να αντισταθούν.

Κλείνοντας, ο πρώην πρόεδρος κάλεσε όλους να αναλάβουν ευθύνη, όχι μόνο πολιτικά, αλλά και ηθικά: «Αυτό που ζητείται από εμάς είναι να κάνουμε μια προσπάθεια να υπερασπιστούμε όσα θεωρούμε σωστά. Να είμαστε πρόθυμοι να νιώσουμε λίγη δυσφορία υπερασπίζοντας τις αξίες μας και τη χώρα, και τον κόσμο που θέλουμε να αφήσουμε στα παιδιά και τα εγγόνια μας. Αν όλοι το κάνουμε αυτό… τότε πιστεύω ότι θα ξαναχτίσουμε την ορμή και θα βάλουμε τη χώρα στον δρόμο που της αξίζει».

Σημειωτέον ότι η εκδήλωση, φιλοξενούμενη από τον κυβερνήτη Φιλ Μέρφι και τη σύζυγό του, Τάμι, συγκέντρωσε 2,5 εκατομμύρια δολάρια για την Εθνική Επιτροπή των Δημοκρατικών (DNC), ενόψει κρίσιμων πολιτειακών εκλογών στο Νιου Τζέρσεϊ και τη Βιρτζίνια.