Ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής σημειώνει ότι «ο “επιτελικός” αυταρχισμός Μητσοτάκη απειλεί τη δημοκρατία».

Αναλυτικά στη δήλωση του με τίτλο: «Πλέον και οι βουλευτές της ΝΔ ομολογούν πως ο “επιτελικός” αυταρχισμός Μητσοτάκη απειλεί τη δημοκρατία», ο κ. Τσουκαλάς αναφέρει:

«Σε επιστολή τους η οποία δημοσιεύεται στην εφημερίδα “Τα Νέα” οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας Αθανάσιος Ζεμπίλης, Ανδρέας Κατσανιώτης, Ξενοφών Μπαραλιάκος, Γιάννης Οικονόμου και Ιωάννης Παππάς ασκούν δριμεία κριτική στο επιτελικό κράτος αναφέροντας πως “γεννά ενίοτε ζητήματα θεσμικής ανισορροπίας που δεν συνάδουν με μια ώριμη κοινοβουλευτική δημοκρατία” και πως ο νόμος 4622/2019 για το επιτελικό κράτος στην πορεία προκάλεσε “υπερσυγκέντρωση εξουσιών σε μικρούς πυρήνες.

Όταν οι ίδιοι οι βουλευτές της πλειοψηφίας εγείρουν ζητήματα λειτουργίας της δημοκρατίας, όλοι αντιλαμβάνονται πως το κράτος δικαίου και η διάκριση των εξουσιών βρίσκονται σε κίνδυνο.

Ο “επιτελικός” αυταρχισμός Μητσοτάκη απειλεί τη δημοκρατία.

Μόνο το ΠΑΣΟΚ μπορεί να εγγυηθεί άμεσα μια δημοκρατική επανεκκίνηση δικαιοσύνης, λογοδοσίας και διαφάνειας απέναντι στην ορμπανοποιήση».

«Σήμερα η πατρίδα τιμά εκείνους που αντιστάθηκαν στη χούντα. Και απαντά σε εκείνη την οδυνηρή εμπειρία, βιώνοντας και αξιοποιώντας την πιο μακρά περίοδο ομαλότητας και προόδου στη σύγχρονη Ιστορία μας.

Παρά το δύσκολο διεθνές περιβάλλον και τα εσωτερικά προβλήματα που έρχονται από το παρελθόν, η Ελλάδα βαδίζει μπροστά. Γνωρίζοντας, όμως, καλά ότι τα αγαθά της Δημοκρατίας και του Κοινοβουλευτισμού δεν είναι ποτέ αυτονόητα ή δεδομένα. Με τον φτηνό λαϊκισμό του ψέματος και τη δημαγωγία των εύκολων συνθημάτων να αποτελούν τις σύγχρονες απειλές εναντίον τους.

Στη σκοτεινή επέτειο, λοιπόν, αντιτάσσουμε τον αισιόδοξο ορίζοντα μιας καλύτερης ζωής για όλους. Στον δρόμο της ενότητας και της σταθερότητας. Της Δικαιοσύνης και της ανάπτυξης. Της Ευρώπης, του εκσυγχρονισμού και της κοινωνικής συνοχής. Σε μία προσπάθεια να ξεπερνούμε λάθη και αστοχίες. Ώστε με γνώση, σχέδιο και τόλμη να χτίζουμε, μέρα με την ημέρα, την περήφανη Ελλάδα του 2030», καταλήγει στην ανάρτησή του ο κ. Μητσοτάκης.

Παράλληλα, επισημαίνει ότι «Τιμούμε ουσιαστικά όσους αγωνίστηκαν κατά της δικτατορίας για την ελευθερία, όχι μόνο κρατώντας ζωντανή τη μνήμη τους, αλλά και θωρακίζοντας καθημερινά τους δημοκρατικούς θεσμούς, το κράτος δικαίου και την ενότητα της κοινωνίας μας» και προσθέτει ότι «Αυτό είναι το χρέος μας απέναντί τους και απέναντι στις επόμενες γενιές. Να στεκόμαστε, με το προσωπικό μας παράδειγμα, αντάξιοι των αξιών της δημοκρατίας».

Ειδικότερα, στη δήλωσή του, ο κ. Τασούλας αναφέρει:

«Η 21η Απριλίου τραυμάτισε βαθιά την πορεία της πατρίδας μας. Στη γη που γέννησε τη δημοκρατία και την ελευθερία καταλύθηκε το Σύνταγμα και η χώρα καταδικάστηκε σε μια επταετία οπισθοδρόμησης.

Η επιβολή ενός αυταρχικού καθεστώτος δεν σήμαινε μόνο κατάφωρες παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, εξορίες και φυλακίσεις. Στέρησε από τον πολίτη το ύψιστο προνόμιο της δημοκρατίας· να μετέχει ελεύθερα και υπεύθυνα στη διαμόρφωση της κοινής του μοίρας. Και η δημοκρατία είναι πολίτευμα ευθύνης. Όχι μόνο των κυβερνώντων, αλλά και όσων τους επιλέγουν.

Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας, η Ελλάδα απομακρύνθηκε από τον δρόμο της θεσμικής και οικονομικής σύγκλισης με τον προηγμένο κόσμο, έναν δρόμο που ήδη είχε αρχίσει να χαράσσει και που αποτελούσε εθνική της ανάγκη και ιστορικό της προσανατολισμό.

Οι φοιτητικές εξεγέρσεις στη Νομική και το Πολυτεχνείο καθώς και το Κίνημα του Ναυτικού άνοιξαν τις πρώτες ρωγμές στο ανελεύθερο καθεστώς. Η δικτατορία κορυφώθηκε τραγικά με το πραξικόπημα Ιωαννίδη κατά του Μακαρίου και την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, πληγή στον εθνικό μας κορμό, που παραμένει ανοιχτή.

Η Γ’ Ελληνική Δημοκρατία πρόκοψε στις σταθερές ράγες του κοινοβουλευτισμού, ισχυροποιήθηκε και εντάχθηκε στον σκληρό πυρήνα της Ευρώπης, επιβεβαιώνοντας ότι η λαϊκή κυριαρχία αποτελεί το θεμέλιο της πολιτικής σταθερότητας. Δοκιμάστηκε και απέδειξε έμπρακτα τη θεσμική της ωριμότητα, αναπτύσσοντας την ικανότητα να υπερβαίνει τις κρίσεις.

Στο διεθνές περιβάλλον αβεβαιότητας η σημερινή θλιβερή επέτειος μάς υπενθυμίζει ότι η δημοκρατία δεν είναι δεδομένη. Γι’ αυτό οφείλουμε πρωτίστως με ενότητα να διαφυλάσσουμε το πολίτευμά μας, κρατώντας το δημόσιο βίο μακριά από τον διχασμό, που ιστορικά υπήρξε πάντα πρόσφορο έδαφος για την αποδυνάμωση της δημοκρατίας.

Τιμούμε ουσιαστικά όσους αγωνίστηκαν κατά της δικτατορίας για την ελευθερία, όχι μόνο κρατώντας ζωντανή τη μνήμη τους, αλλά και θωρακίζοντας καθημερινά τους δημοκρατικούς θεσμούς, το κράτος δικαίου και την ενότητα της κοινωνίας μας.

 Αυτό είναι το χρέος μας απέναντί τους και απέναντι στις επόμενες γενιές. Να στεκόμαστε, με το προσωπικό μας παράδειγμα, αντάξιοι των αξιών της δημοκρατίας».

• Οι άνθρωποι συνειδητοποιούν ότι δεν είναι μόνοι

Ένας τρόπος με τον οποίο το κατεστημένο διατηρεί την εξουσία του είναι δημιουργώντας έναν κυρίαρχο λόγο από τον οποίο αποκλείονται οι απόψεις των διαφωνούντων.

Αν οι άνθρωποι σκέφτονται διαφορετικά, μπορεί να αισθάνονται απομονωμένοι, περιθωριοποιημένοι και ανίσχυροι.

Οι δημόσιες διαδηλώσεις και οι πορείες ενδυναμώνουν τους ανθρώπους δείχνοντάς τους ότι υπάρχουν χιλιάδες άνθρωποι που σκέφτονται τα ίδια πράγματα.

• Διαμαρτυρόμενοι, αλλάζουμε την ημερήσια διάταξη και ξεκινάμε μια συζήτηση

Όσοι βρίσκονται στην εξουσία μπορεί να προσπαθήσουν να μας αγνοήσουν, αλλά αν υπάρχουν αρκετοί διαδηλωτές, τότε θα νιώσουν την ανάγκη να βρουν λόγους για τους οποίους όλοι οι διαδηλωτές κάνουν λάθος.

Τότε είναι που ξεκινά η συζήτηση και η διαφωνία καθίσταται δυνατή.

• Σε μια εκλογική δημοκρατία, η διαμαρτυρία παρέχει μια ουσιαστική φωνή για τις μειονοτικές ομάδες

Οι κλασικοί θεωρητικοί της αντιπροσωπευτικής διακυβέρνησης αναγνώρισαν ότι η καθολική ψηφοφορία και η ψήφος της πλειοψηφίας απειλούν να επιβάλουν την «τυραννία της πλειοψηφίας» και να παρακάμψουν τα δικαιώματα των μειονοτήτων.

Οι διαμαρτυρίες αποτελούν ζωτική διόρθωση της κυριαρχίας της πλειοψηφίας.

• Μερικές φορές κερδίζουμε!

Αν υπάρχουν αρκετοί διαδηλωτές, οι πολιτικές όσων βρίσκονται στην εξουσία μπορεί να καταστούν μη εφαρμόσιμες.

Όταν η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου εισήγαγε τον ενιαίο κεφαλικό φόρο το 1990, τεράστιος αριθμός ανθρώπων διαμαρτυρήθηκε και αρνήθηκε να πληρώσει τον φόρο.

Έγινε σαφές ότι η δίωξη όλων όσων αρνούνταν θα ήταν αδύνατη, απειλήθηκε με χάος και η κυβέρνηση κατάργησε τον φόρο.

• Μερικές φορές κερδίζουμε με τρόπους που δεν είχαμε σχεδιάσει ή προβλέψει

Τα πολιτικά γεγονότα είναι απρόβλεπτα. Οι διαμαρτυρίες κατά των πυρηνικών πυραύλων κρουζ στο Greenham Common στο Ηνωμένο Βασίλειο τη δεκαετία του 1980 φάνηκαν να αποτυγχάνουν όταν εγκαταστάθηκαν οι πύραυλοι, αλλά οι διαμαρτυρίες ανάγκασαν τις κυβερνήσεις των ΗΠΑ και του Ηνωμένου Βασιλείου να δηλώσουν ότι έπρεπε να αναπτύξουν τους πυραύλους μόνο και μόνο επειδή η Σοβιετική Ένωση έκανε το ίδιο.

Όταν ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ ανέλαβε την εξουσία στη Σοβιετική Ένωση και δήλωσε ότι ήταν πρόθυμος να κάνει μια συμφωνία για την απόσυρση όλων των πυραύλων, οι δυτικές κυβερνήσεις δεν μπορούσαν να αναιρέσουν όσα είχαν πει.

Οι πύραυλοι αποσύρθηκαν και το Greenham Common είναι πλέον δημόσιο πάρκο.

• Μερικές φορές κερδίζουμε, αλλά χρειάζεται μια γενιά ή και περισσότερο

Εκείνη τη στιγμή μπορεί να νιώθει κανείς ότι δεν οδηγεί πουθενά· ότι όσοι βρίσκονται στην εξουσία έχουν κολλήσει σε μια συγκεκριμένη νοοτροπία και δεν μπορούν να αλλάξουν τον τρόπο σκέψης τους.

Αλλά τότε μπορεί να έρθει μια νέα γενιά, απαλλαγμένη από τον τρόπο σκέψης του παρελθόντος, και να δει ότι οι απόψεις των διαδηλωτών ήταν απλώς κοινή λογική.

Σκεφτείτε την τεράστια μετατόπιση της στάσης απέναντι στους ομοφυλόφιλους σε διάστημα μερικών γενεών.

Πηγή: opendemocracy.net

*Σε συνεργασία με τις οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων CELS και INCLO, με την υποστήριξη της ACLU, που εξετάζει τη δύναμη της διαμαρτυρίας και τον θεμελιώδη ρόλο της στη δημοκρατική κοινωνία .

Σύμφωνα με το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας, το υπουργείο Πολιτισμού αγνόησε καταγγελία από το 2021 για τον αρχαιοφύλακα της Νισύρου.

Η κ. Σακελλαροπούλου χαρακτήρισε την Ελλάδα Κράτος Δικαίου με εδραιωμένους δημοκρατικούς θεσμούς. «Θα ήταν επικίνδυνο να σβήνουμε τις κατακτήσεις των 50 χρόνων» από την πτώση της δικτατορίας μέχρι σήμερα, εξήγησε, ενώ επισήμανε ότι οι γενικεύσεις είναι πάντα επικίνδυνες. «Η Δημοκρατία είναι μια συνεχής διεκδίκηση», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Η Πρόεδρος της Δημοκρατίας τοποθετήθηκε και για το πρόσφατο νομοσχέδιο που αφορά τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών, στο πλαίσιο ερωτήματος που της τέθηκε από τον κ. Τσιντσίνη για τις αντιδράσεις από μερίδα της ελληνικής κοινωνίας, η οποία ισχυρίζεται ότι νιώθει ότι μια ελίτ θέλει να επιβάλει τις αξίες της. «Δεν έχω κρύψει την ευαισθησία μου για τα δικαιώματα», ανέφερε χαρακτηριστικά η κ. Σακελλαροπούλου, επισημαίνοντας ότι μια Δημοκρατία πρέπει να εξασφαλίζει την καθολικότητα τέτοιων δικαιωμάτων. Όπως υπογράμμισε, κανείς δεν απομονώνει τους διαφωνούντες, «εάν κάποιοι προσβάλλονται, επειδή μια άλλη ομάδα απολαμβάνει τα ίδια δικαιώματα με εκείνους, κάτι πάει λάθος». Η εκπαίδευση και η επαφή με το εξωτερικό μέσω ταξιδιών, σύμφωνα με την Πρόεδρο, θα συμβάλουν σταδιακά στην άμβλυνση τέτοιων αντιλήψεων.

Η κ. Παπούλια έθεσε το ερώτημα, αν η διεύρυνση των προϋποθέσεων για την απόδοση ιθαγένειας σε ανθρώπους που γεννιούνται στην Ελλάδα ή μετέχουν της ελληνικής παιδείας, θα έχει θετικό πρόσημο για την ελληνική κοινωνία. «Βεβαίως, αλλά υπάρχει μια ειδική διάταξη στο Σύνταγμα, ελπίζω να λυθεί με τον χρόνο» απάντησε η κ. Σακελλαροπούλου.

Σχετικά με την έμφυλη ισότητα στην Ελλάδα η κ. Σακελλαροπούλου υπενθύμισε τα βήματα που έχουν γίνει στη χώρα μας αρχής γενομένης από το 1952, όταν οι γυναίκες απέκτησαν δικαίωμα ψήφου. Η ίδια, όσο ήταν στο ΣτΕ, δεν ένιωσε άβολα ως γυναίκα, ωστόσο είναι κοινωνός των ανισοτήτων και των στερεοτύπων που κυριαρχούν στην ελληνική κοινωνία. «Όταν ένας άνδρας φωνάζει, είναι δυναμικός, όταν μια γυναίκα φωνάζει, είναι υστερική» είπε ενδεικτικά. «Τώρα το δικαστικό σώμα γυναικοκρατείται» ανέφερε, σημειώνοντας ότι πλέον έχει αναδειχθεί η ανάγκη ποσόστωσης για την αποκατάσταση της ισόρροπης εκπροσώπησης των δύο φύλων στον κλάδο. «Η ισορροπία έρχεται πάντοτε σιγά σιγά».

Σε ερώτηση του κ. Τσιντσίνη, αν ένιωσε κάποια στιγμή στη διάρκεια της θητείας της να τη «στενεύουν» τα συνταγματικά περιθώρια του ρόλου της, η κ. Σακελλαροπούλου απάντησε πως όχι. «Είμαι εκπαιδευμένη ως δικαστικός στον αυτοπεριορισμό» σημείωσε η Πρόεδρος δίνοντας μια απάντηση σε όσους κατά καιρούς αναμένουν από εκείνη να κάνει δηλώσεις που υπερβαίνουν του θεσμικού της ρόλου. «Θα μας κρίνει όλους η ιστορία» επεσήμανε η κ. Σακελλαροπούλου.

Σε θέματα κοινωνικής πολιτικής η κ. Σακελλαροπούλου τόνισε ότι «αν πιστεύεις στην συμπερίληψη, πρέπει να μεριμνάς για να μην υπάρχουν αόρατοι πολίτες».

Στο κλείσιμο της συζήτησης, η κ. Παπούλια μετέφερε στην Πρόεδρο της Δημοκρατίας ένα ερώτημα από τα πολλά που συγκεντρώθηκαν από τους φοιτητές που παρακολουθούσαν το συνέδριο και αφορούσε τη σχέση Ελλάδας και Ευρώπης. Η Ευρώπη, τόνισε η Πρόεδρος μπορεί να αντιμετωπίζει τεράστια προβλήματα, «όμως είναι το σπίτι μας».

Το συνέδριο «ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗ: 50 Χρόνια Μετά», συνδιοργανώνουν η «Καθημερινή», το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης (ΜΙΕΤ), το Οικονομικό Φόρουμ Δελφών και το Ελληνικό Παρατηρητήριο του London School of Economics στην Εθνική Πινακοθήκη.

Του Σπύρου Βλαχόπουλου*

Αλλά και πέρα από την Ευρώπη, δεν είναι λίγοι εκείνοι που προβλέπουν νίκη του Ντόναλντ Τραμπ στις προσεχείς προεδρικές εκλογές στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. «Μαγικές» λύσεις για την αντιμετώπιση του πολύ σοβαρού αυτού προβλήματος, προφανώς δεν υπάρχουν. Αυτό όμως που προέχει, είναι η διάγνωση των αιτιών που οδηγούν στην κρίση της σύγχρονης δημοκρατίας. Το μόνο σίγουρο είναι ότι πρόκειται για ένα «πολυπαραγοντικό» φαινόμενο με πολλαπλές εκφάνσεις που κλονίζουν τις παραδοσιακές αντιλήψεις μας για τη Δημοκρατία.

Επειδή «εν αρχή ην …. το Σύνταγμα», το παρόν κείμενο θα επικεντρωθεί στη διερεύνηση των συνταγματικών παραμέτρων. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν με τη δομή της σύγχρονης κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας, όπως αυτή καταστρώνεται στον ανώτατο καταστατικό χάρτη της Χώρας. Το κοινοβουλευτικό πολίτευμα διακρίνεται, σε θεωρητικό επίπεδο, από την τριγωνική σχέση μεταξύ Βουλής, Κυβέρνησης και Προέδρου της Δημοκρατίας. Η Βουλή (νομοθετική εξουσία) και η Κυβέρνηση (εκτελεστική εξουσία) είναι καταρχήν ανεξάρτητες, παρά τις μεταξύ τους αμοιβαίες σχέσεις εξάρτησης (ψήφος εμπιστοσύνης της Βουλής προς την Κυβέρνηση από τη μια, δυνατότητα της Κυβέρνησης να προκαλέσει την πρόωρη διάλυση της Βουλής από την άλλη). Τον ρόλο του «διαιτητή» ανάμεσα στις δύο εξουσίες αναλαμβάνει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Στην πράξη όμως, το θεωρητικό αυτό σύστημα στις περισσότερες κοινοβουλευτικές δημοκρατίες δεν λειτουργεί με τον ιδεατό αυτόν τρόπο εδώ και πολλές δεκαετίες: Η Κυβέρνηση ταυτίζεται ουσιαστικά με την κοινοβουλευτική πλειοψηφία, ενώ ο εκάστοτε Πρωθυπουργός είναι το απόλυτα κυρίαρχο πρόσωπο τόσο στην Κυβέρνηση όσο και στην κοινοβουλευτική ομάδα του κυβερνώντος κόμματος. Η εποχή κατά την οποία ο Πρωθυπουργός ήταν απλώς «primus inter pares» (πρώτος μεταξύ των ίσων) έχει παρέλθει προ πολλού. Η συγκέντρωση αυτή της εξουσίας στο πρόσωπο του Πρωθυπουργού συνοδεύεται και από την ταυτόχρονη μείωση της εξουσίας του Προέδρου της Δημοκρατίας, ο οποίος έχει περιοριστεί σε έναν πρωτίστως εθιμοτυπικό και συμβολικό ρόλο.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΤΟ ANATROPINEWS

«Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, μια κυβέρνηση που εκλέχθηκε το 2019 με σύνθημα την αποτελεσματικότητα, τον θεσμικό εκσυγχρονισμό και την ασφάλεια, εκπλήσσει με τις τραγικές επιδόσεις της και στα τρία», αναφέρει ο κ. Τσακαλώτος, σημειώνοντας πως «οι δημοκρατικοί θεσμοί υποφέρουν και μαζί τους υποφέρουν και οι πολίτες».

«Έχουμε χρέος να ασχοληθούμε αυτοτελώς με τους θεσμούς. Όσο σημασία έχει ο αγώνας για την άμβλυνση των κοινωνικών ανισοτήτων που θεριεύουν, άλλο τόσο σημασία έχει και η υπόθεση των θεσμών και της δημοκρατίας. Οι δημοκρατικοί θεσμοί δεν είναι ουδέτεροι. Στον αδυσώπητο κοινωνικό ανταγωνισμό, όταν υπάρχουν θεσμοί, οι αδύναμοι έχουν μια ελπίδα παραπάνω. Οι λειτουργούντες θεσμοί, μια δικαιοσύνη που αποδίδεται στην ώρα της, μια αστυνομία που σέβεται τον εαυτό της και τους πολίτες, ανεξάρτητες αρχές που ελέγχουν την κυβέρνηση αντί να την καθαγιάζουν, όλα αυτά και πολλά άλλα, βοηθάνε πρωτίστως τον αδύναμο. Όλους τους βοηθάνε δηλαδή, αλλά είναι οι ανίσχυροι που βρίσκονται πιο εκτεθειμένοι στην αδικία όταν οι θεσμοί δεν λειτουργούν», εξηγεί.

«Και η ΝΔ -όσο κι αν δεν χαρακτηρίζεται συνολικά ακροδεξιά- έχει στο εσωτερικό της παραδοσιακά το μείζον τμήμα της ελληνικής ακροδεξιάς, από τη μεταπολίτευση και ύστερα, και καταφέρνει μια χαρά να το ενσωματώνει», συμπληρώνει.

«Ειδικά ο Κυριάκος Μητσοτάκης, εμφανίστηκε μάστορας σε αυτήν τη ζεύξη του ακραίου κέντρου με την ακροδεξιά», τονίζει ο κ. Τσακαλώτος.

«Ο αγώνας για τη θεραπεία των θεσμικών καταγμάτων που υπέστη η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια θα είναι μακρύς. Το 2024, η τρίτη Ελληνική Δημοκρατία κλείνει μισό αιώνα ζωής. Έχει σημασία να μη γεράσει η δημοκρατία μας. Αν γεράσει, κερδίζουν οι εχθροί της», καταλήγει ο υποψήφιος για την πρεοδρία του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.

Τα τελευταία χρόνια, η αντιπολίτευση στο Χονγκ Κονγκ έχει πληγεί από την εφαρμογή της νομοθεσίας εθνικής ασφάλειας που επέβαλε το Πεκίνο, αλλά και την αναδιαμόρφωση του εκλογικού συστήματος, θέτοντας στο περιθώριο υπερασπιστές της δημοκρατίας από τα τοπικά κόμματα.

Ο Άλαν Λέονγκ, ένας από τους ιδρυτές του Κόμματος Πολιτικών Δικαιωμάτων και σημερινός πρόεδρός του, δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι 30 με 31 μέλη του, ψήφισαν για τη διάλυση του κόμματος, με μία μόνο αποχή.

“O κόσμος αλλάζει δραστικά. Η Ιστορία θα το καταγράψει. Σήμερα, το Κόμμα Πολιτικών Δικαιωμάτων αποχαιρετά το Χονγκ Κονγκ. Ελπίζουμε ότι οι κάτοικοι του Χονγκ Κονγκ θα το αντιμετωπίσουν ψύχραιμα. Θα ζήσουν στην αλήθεια και θα πιστέψουν στο αύριο”, ανέφερε σε μία ανακοίνωσή του ο Λέονγκ.

Το αναφερόμενο πολιτικό κόμμα ιδρύθηκε το 2006, ενώ αποτέλεσε μία ισχυρή δημοκρατική δύναμη στο Χονγκ Κονγκ, το οποίο παραδόθηκε από τους Βρετανούς στους Κινέζους το 1997.

Μαζί με το Δημοκρατικό Κόμμα, το Κόμμα Πολιτικών Δικαιωμάτων λάμβανε σημαντικά ποσοστά στις τοπικές εκλογές.