Λογικό να αισθάνεται ως “τάνκερ σε λίμνη” (για να παραφράσουμε κάτι που έχει ειπωθεί για τον Μίκη Θεοδωράκη), μετά την θητεία του στα υπουργεία Άμυνας και Εξωτερικών, κυρίως, όμως, μετά την ευρωπαϊκή θητεία του ως Επίτροπος Μετανάστευσης. Ακόμα, περνά σημαντικό μέρος του χρόνου του για να ανταποκρίνεται στις προκλήσεις σε μεγάλα διεθνή fora, και διατηρεί ανοικτούς διαύλους επικοινωνίας με ξένους πολιτικούς.

Τούτων δοθέντων, ακούγεται λογικό να παρεμβαίνει σε μείζονα γεωπολιτικά και άλλα παρεμφερή ζητήματα, εκείνο που αξίζει να σημειωθεί είναι πως όταν το πράττει εσχάτως, στο Μέγαρο Μαξίμου καταγράφουν μικρές αλλά ποιοτικά σημαντικές διαφοροποιήσεις από την κρατούσα κυβερνητική θέση. Προ ημερών το έπραξε με άρθρο του, δια του οποίου δηλώνει πως η Ελλάδα πρέπει να αναγνωρίσει άμεσα Παλαιστινιακό κράτος και να διαφοροποιηθεί από τη σφαγή που συντελείται στη Γάζα με ευθύνη Νετανιάχου.

Οι φήμες λένε πως ο κ. Αβραμόπουλος δεν σκοπεύει να μετατραπεί μόνο σε έναν ακόμα stateman, όπως ο Κώστας Καραμανλής, ή η Ντόρα Μπακογιάννη. Σκοπεύει να παρεμβαίνει συχνά στα μεγάλα ζητήματα και κρατά ανοικτό το ενδεχόμενο περαιτέρω ενεργοποίησής του, εάν και εφόσον οι προϋποθέσεις υπάρξουν. Άλλωστε κρατά καλές σχέσεις με άλλους “παίκτες εκτός κεντρικού γηπέδου”, πρώην πρωθυπουργούς ή αρχηγούς κομμάτων, όπως για παράδειγμα με τον Αντώνη Σαμαρά.

Ολόκληρο το άρθρο του Δημ. Αβραμόπουλου στο KREPORT

Η πρόσφατη αναγνώριση του Παλαιστινιακού κράτους από το Ηνωμένο Βασίλειο, τον Καναδά και άλλες ευρωπαϊκές χώρες σηματοδοτεί μια σαφή μετατόπιση στη διεθνή κοινότητα. Δεν είναι μια απλή διπλωματική κίνηση αλλά μια απόφαση με ιστορικό βάρος και ισχυρό ηθικό μήνυμα. Η Ελλάδα δεν μπορεί να παραμείνει αμέτοχη απέναντι σε αυτή την εξέλιξη.

Η αναγνώριση της Παλαιστίνης δεν στρέφεται κατά του Ισραήλ. Αντιθέτως, είναι μια πράξη υπέρ της λογικής, του δικαίου και της ειρήνης.

Το Ισραήλ έχει απόλυτο και αδιαμφισβήτητο δικαίωμα στην ύπαρξη και στην ασφάλειά του. Η Ελλάδα έχει οικοδομήσει τα τελευταία χρόνια μια στρατηγική σχέση με το Ισραήλ, που στηρίζεται στην εμπιστοσύνη, στη συνεργασία στην ενέργεια και την καινοτομία, και στη σταθερότητα της Ανατολικής Μεσογείου. Αυτή η σχέση είναι πολύτιμη και πρέπει να διαφυλαχθεί.

Ωστόσο, η διάκριση ανάμεσα στο κράτος του Ισραήλ και την πολιτική της κυβέρνησης Νετανιάχου είναι απαραίτητη.

Ο συνεχιζόμενος πόλεμος στη Γάζα υπονομεύει την ειρήνη και προκαλεί παγκόσμια κατακραυγή. Στην αρχή το δίκαιο ήταν με το Ισραήλ, που δέχθηκε την τρομοκρατική επίθεση της Χαμάς. Σήμερα όμως, με χιλιάδες αμάχους νεκρούς και μια τεράστια ανθρωπιστική κρίση, το Ισραήλ χάνει το ηθικό πλεονέκτημα. Στο εσωτερικό του, προσωπικότητες του πνεύματος και της πολιτικής καταγγέλλουν ανοιχτά την πολιτική Νετανιάχου, προειδοποιώντας ότι βλάπτει το ίδιο το μέλλον της χώρας.

Σε αυτό το πλαίσιο, η Ελλάδα πρέπει να δείξει συνέπεια. Δεν μπορεί να απαιτεί σεβασμό στο διεθνές δίκαιο για την Κύπρο, για τα σύνορά μας, για το δίκαιο της θάλασσας, και να παραμένει σιωπηλή όταν πρόκειται για τα δικαιώματα των Παλαιστινίων. Η συνέπεια είναι η βάση της αξιοπιστίας μας.

Αξίζει να θυμίσουμε ότι η Κυπριακή Δημοκρατία αναγνώρισε επισήμως το Παλαιστινιακό κράτος στις 18 Νοεμβρίου 1988, μία μόλις ημέρα μετά την ανακήρυξή του από το Παλαιστινιακό Εθνικό Συμβούλιο, στο Αλγέρι. Η Κύπρος ήταν από τις πρώτες χώρες στον κόσμο που προχώρησαν σε αυτή την πράξη και από τότε παραμένει σταθερή υπέρ της λύσης δύο κρατών, στη βάση των ψηφισμάτων του ΟΗΕ. Η Ελλάδα, τριάντα έξι χρόνια μετά, δεν μπορεί να εξακολουθεί να σιωπά.

Η αναγνώριση της Παλαιστίνης δεν είναι απλώς μια ηθική πράξη αλλά μια στρατηγική επιλογή. Ενισχύει το διεθνή ρόλο της Ελλάδας, ιδιαίτερα στη Μεσόγειο και στη Μ. Ανατολή, όπου η χώρα μας μπορεί να λειτουργήσει ως γέφυρα και δύναμη διαλόγου. Η ευθυγράμμιση με τις χώρες που έχουν ήδη αναγνωρίσει την Παλαιστίνη, θα δείξει ότι η Ελλάδα στέκεται στο ύψος της ιστορίας και των αξιών της.

Το δίλημμα λοιπόν δεν είναι αν η Ελλάδα θα επιλέξει το Ισραήλ ή την Παλαιστίνη. Η Ελλάδα πρέπει να επιλέξει τη λογική, το δίκαιο και την ειρήνη. Αναγνωρίζοντας ταυτόχρονα το δικαίωμα του Ισραήλ στην ασφάλεια και στην ύπαρξη, και το δικαίωμα των Παλαιστινίων σε ένα ανεξάρτητο κράτος, η χώρα μας θα αποδείξει ότι παραμένει συνεπής στις αρχές που την καθοδηγούν.

Η λύση δύο κρατών παραμένει η μόνη ρεαλιστική προοπτική για ειρήνη στη Μέση Ανατολή.

Η αναγνώριση του Παλαιστινιακού κράτους από την Ελλάδα θα είναι μια κίνηση ευθύνης, συνέπειας και πολιτικού θάρρους. Θα στείλει το μήνυμα ότι σε έναν κόσμο γεμάτο αστάθεια και αβεβαιότητα, υπάρχουν ακόμη χώρες που επιλέγουν να υπερασπιστούν τις αξίες που φέρνουν σταθερότητα: Tη λογική, το δίκαιο και την ειρήνη.

Στην παρέμβασή του, ωστόσο, δεν ασκεί κριτική μόνο στην μεταναστευτική πολιτική, αλλά και στην πολιτική του υπουργείου Εξωτερικών, συνολικά, ως προς το ζήτημα του τουρκολιβυκού μνημονίου και των σχέσεων με τη Λιβύη.

Η επιμονή του βουλευτή της Ν.Δ, πρώην επιτρόπου μετανάστευσης και πρώην υπουργού, στο θέμα, δημιουργεί νέα εστία έντασης στο κυβερνών κόμμα, ενώ ήδη η κυβέρνηση αντιμετωπίζει την κρίση της παραίτησης Βορίδη και τροών υφυπουργών και τις αποκαλύψεις στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Αρκετοί αναρωτιούνται γιατί παρεμβαίνει τόσο έντονα ο Δημ. Αβραμόπουλος και ποιές είναι οι στοχεύσεις του. Γνωρίζει ότι δεν θα είναι εκ νέου υποψήφιος στις επόμενες εκλογές και επιδιώκει να στείλει μηνύματα; Ή επιθυμεί να λάβει θέση στη συζήτηση που έχει ανοίξει και στιγμιότυπο της οποίας ήταν και η κοντρα Άδωνη Γεωργιάδη- Νίκου Δένδια;

Ολόκληρο το άρθρο Αβραμόπουλου στο KREPORT:

Οι φρεγάτες δεν αντιμετώπισαν το μεταναστευτικό

Η συζήτηση για το τουρκολιβυκό σύμφωνο και την αποσταθεροποίηση στη Βόρεια Αφρική μας γυρίζει πίσω στο 2012, όταν, ως υπουργός Εξωτερικών, έθεσα με έμφαση στον τότε πρωθυπουργό της Λιβύης την ανάγκη να προχωρήσουμε σε οριοθέτηση ΑΟΖ Ελλάδας–Λιβύης, σε συνέχεια πρωτοβουλίας που είχε ξεκινήσει νωρίτερα η τότε υπουργός Εξωτερικών, Ντόρα Μπακογιάννη. Οι Λίβυοι είχαν συμφωνήσει, αλλά η διάλυση της χώρας σε δυτική και ανατολική ζώνη ανέτρεψε τα δεδομένα.

Η ανάδυση του Χαφτάρ ως στρατιωτικού ηγέτη της Ανατολικής Λιβύης άλλαξε τη δυναμική: Αν και αρχικά παρουσιάστηκε ως «φυσικός σύμμαχος» της Ελλάδας λόγω της σύγκρουσής του με την Τουρκία, στην πράξη αποδείχθηκε ασταθής και αμφιλεγόμενος συνομιλητής.

Μετά την προσωρινή του στήριξη, η Ελλάδα επέλεξε να τον αναγνωρίσει ως κύριο εταίρο — μια επιλογή που αποδείχθηκε εσφαλμένη, καθώς ο Χαφτάρ συνέχισε να κινείται με δικά του κριτήρια και σήμερα συντάσσεται ξανά με τη Δυτική Λιβύη για να προχωρήσει το τουρκολιβυκό σύμφωνο, υπό την καθοδήγηση της Άγκυρας.

Η συμφωνία αυτή θέτει υπό αμφισβήτηση ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα στην Ανατολική Μεσόγειο (σ.σ επ΄ αυτού προκύπτει και διαφωνία ως προς το εάν το μνημόνιο δεν παράγει (έννομα) αποτελέσματα) , την ίδια ώρα που η Λιβύη, και ιδίως το ανατολικό της τμήμα υπό τον Χαφτάρ, έχει μετατραπεί σε βασική πύλη παράτυπης μετανάστευσης. Χιλιάδες άνθρωποι συγκεντρώνονται στα λιμάνια του Τομπρούκ και της Βεγγάζης και περνούν στην Κρήτη, που πλέον βρίσκεται στην πρώτη γραμμή.

Η Ευρώπη δοκίμασε να αντιμετωπίσει την κρίση με κοινές ναυτικές επιχειρήσεις.

Τον Ιούνιο του 2015, με πρότασή μου ως αρμόδιου Επιτρόπου και με τη στήριξη Γαλλίας, Ιταλίας και Μάλτας, εγκαινιάστηκε η SOPHIA για την καταπολέμηση των διακινητών και την εκπαίδευση της Λιβυκής Ακτοφυλακής.

Λίγους μήνες αργότερα, Φεβρουάριο του 2016, συναντήθηκα με τον τότε Γενικό Γραμματέα του ΝΑΤΟ, Γενς Στόλτενμπεργκ, και ζήτησα την ανάπτυξη ναυτικών δυνάμεων στο Αιγαίο. Έτσι ξεκίνησε η αποστολή SNMG2, με στόχο την επιτήρηση και την υποστήριξη των λιμενικών σωμάτων.

Ωστόσο, τόσο η SOPHIA όσο και η νατοϊκή αποστολή περιορίστηκαν σε ρόλο παρατηρητή και τελικά ατόνησαν -δείγμα της αδυναμίας της Ευρώπης να συνδυάσει πολιτική βούληση με ουσιαστική αποτρεπτική δράση.

Η FRONTEX λειτουργεί ως το «μάτι» της Ευρώπης στη Μεσόγειο, αλλά το διεθνές δίκαιο περιορίζει κάθε απόπειρα αποτροπής ή επαναπροωθήσεων. Οι δε επιστροφές σκοντάφτουν στις αρνήσεις των χωρών προέλευσης να δεχτούν πίσω υπηκόους τους. Αποτέλεσμα: Η Ευρώπη παραμένει διχασμένη και ανοχύρωτη απέναντι σε οργανωμένα δίκτυα που εκμεταλλεύονται περιοχές όπως η Ανατολική Λιβύη.

Η Ελλάδα καλείται να δει ρεαλιστικά το γεωπολιτικό της αποτύπωμα: Το μεταναστευτικό δεν είναι τοπικό πρόβλημα της Κρήτης ή του Αιγαίου, αλλά μέρος μιας ευρύτερης αλυσίδας που ξεκινά από το Τομπρούκ και φτάνει μέχρι την Άγκυρα. Όσο η Ευρώπη αδυνατεί να συντονιστεί και οι διεθνείς οργανισμοί παραμένουν αδύναμοι, η κρίση θα επανέρχεται σε κύματα. Η εξωτερική μας πολιτική πρέπει να σχεδιάζεται όχι μόνο από μέσα προς τα έξω, αλλά και το αντίστροφο: Με στρατηγική που να διαβάζει νηφάλια το περιβάλλον και να υπηρετεί μακροπρόθεσμα τα ελληνικά συμφέροντα σε μια ρευστή Μεσόγειο.

Μιλώντας το βράδυ της Πέμπτης στην εκπομπή του Action24, ο κ. Αβραμόπουλος πήρε αποστάσεις από την επιλογή της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, επισημαίνοντας ότι η αποστολή πλοίων «δεν ξέρω αν θα είναι αποτελεσματική».

Όπως υπογράμμισε ο κ. Αβραμόπουλος, «δεν μπορούν οι χώρες να μπλοκάρουν τις βάρκες, υπάρχει το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο, δεν μπορείς να κάνεις pushbacks».

Μάλιστα, προειδοποίησε για πιθανές σοβαρές συνέπειες: «Αν βουλιάξει μια βάρκα επειδή την εμπόδισε ένα πλοίο, θα κληθεί να απολογηθεί η χώρα που έστειλε τα πλοία. Αν έχουμε νέα Πύλο, θα είμαστε εμείς υπόλογοι».

Υπενθυμίζουμε, πως ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, έχει δηλώσει ότι η “χώρα μας θα στείλει πολεμικά πλοία έξω από τα χωρικά ύδατα της Λιβύης έτσι ώστε οι βάρκες των διακινητών να γυρνούν πίσω”.

Ο Δημήτρης Αβραμόπουλος υποστήριξε ότι «η Ελλάδα έχει υποχρέωση να δημιουργήσει κέντρα υποδοχής και να εξετάζει αιτήματα ασύλου», απορρίπτοντας τις λογικές εξωτερικής αποτροπής.

Όπως σημείωσε, καμία χώρα δεν δέχεται εύκολα την επιστροφή υπηκόων της, ενώ η κατάσταση στη Λιβύη περιγράφεται ως ανεξέλεγκτη: «Είναι ξέφραγο αμπέλι η Λιβύη, δεν θα σταματήσουν οι ροές», εκτίμησε.

Ιδιαίτερα επικριτικός εμφανίστηκε και απέναντι στον στρατηγό Χαφτάρ, υποστηρίζοντας ότι δεν τηρεί τα συμφωνηθέντα και επιτρέπει τη μαζική αποστολή μεταναστών προς την Ελλάδα.

«Έχουμε συμβατικές υποχρεώσεις» επανέλαβε ο Δημήτρης Αβραμόπουλος, εξηγώντας ότι η ανάσχεση μεταναστευτικών σκαφών ενδέχεται να παραβιάζει το διεθνές δίκαιο: «Δεν μπορείς να αναχαιτίσεις λέμβους, θα καταδικαστείς», είπε χαρακτηριστικά.

Καταλήγοντας, προειδοποίησε για τον κίνδυνο απομάκρυνσης από τις ευρωπαϊκές αρχές και έκανε μια αιχμηρή σύγκριση: «Αν δεν θέλουμε να ασκήσουμε ευρωπαϊκή πολιτική αλλά αυστηρά εθνική, ας κάνουμε αυτό που κάνει ο Όρμπαν. Θέλετε να γίνουμε Όρμπαν;».

Για την επόμενη ημέρα των εκλογών στην Τουρκία και για τις σχέσεις με την Ελλάδα μίλησε ο Δημήτρης Αβραμόπουλος στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ΑΝΤ1. Με αφορμή την «έξαρση στις μεταναστευτικές ροές από τον Έβρο», ο Δημήτρης Αβραμόπουλος ανέφερε σχετικά με τον ρόλο της Τουρκίας: “Όσο υπάρχει κρίση στην περιοχή θα επιδεινώνεται η κατάσταση. Ο ρόλος της Τουρκίας, έρχεται να δέσει με την κρίση στην περιοχή.”
Για την επόμενη μέρα στην Τουρκία μετά τις εκλογές και το νέο σχηματισμό κυβέρνησης από τον Ερντογάν, τόνισε πως «επιχειρεί ολική επαναφορά στο διεθνές σκηνικό με σκοπό να αναλάβει έναν ηγετικό ρόλο. Ο Φιντάν έχει μια εμπειρία από το παρελθόν, είναι έμπιστος σε αυτήν τη θέση όπως έμπιστος είναι και ο Ιμπραήμ Καλίν».

Ακόμη σχολίασε πως στη νέα κυβέρνηση μπήκαν πιο «έμπιστοι» άνθρωποι του Ερντογάν, ένα «επιτελείο που αποτελείται από νομιμόφρονες στον ηγέτη Ερντογάν».

Παράλληλα εκτίμησε πως η Άγκυρα θέλει να στραφεί προς τη Δύση ενώ για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις δήλωσε πως ο Ερντογάν «ανοίγει ένα νέο παράθυρο φιλίας» και «ας μην χάσουμε την ευκαιρία, για ηρεμία στο Αιγαίο και σταθερότητα».

Όλα αυτά έχουν και εσωτερικό πολιτικό ενδιαφέρον καθώς ο Δημήτρης Αβραμόπουλος θα έβλεπε θετικά να είναι (ξανά) υπουργός Εξωτερικών στην επόμενη κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη -εφόσον κερδίσει τις εκλογές και σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση-, αν και πολλοί θεωρούν φαβορί για το συγκεκριμένο χαρτοφυλάκιο τον Κωστή Χατζηδάκη.

Το “αφιέρωμα” της “Χουριέτ”

“Ο Έλληνας Υπουργός Εξωτερικών Βασίλης Κασκαρέλης (προσωρινή Εκλογική κυβέρνηση) εκπροσώπησε την Ελλάδα στην πρόσκληση. Ήμουν εκεί ως καλεσμένος του Προέδρου Ερντογάν.Η φιλία μας με τον Ερντογάν είναι σαν ένα άρωμα που δεν χάνει το άρωμά του για χρόνια. Ο Ερντογάν είναι ο φυσικός ηγέτης της Τουρκίας, με καλά και κακά. Νομίζω ότι θέλει να κάνει δουλειά όπου το όνομά του θα μείνει πάντα στη μνήμη, πριν αποσυρθεί από την πολιτική σκηνή”, δήλωσε ο Δημήτρης Αβραμόπουλος, σύμφωνα με

την “Χουριέτ”.

Και συμπλήρωσε: “Ήταν μια υπέροχη τελετή. Εκεί, γνώρισα προσωπικότητες που είδα με έκπληξη. Ο Πρωθυπουργός της Αρμενίας (Nikol Pashinyan), ο Υπουργός Εξωτερικών της Αιγύπτου (Semih Shukri) ήταν εκεί. Αν αναλογιστείτε τις σχέσεις της Τουρκίας με το Ερεβάν και το Κάιρο μέχρι πριν από λίγο, είναι πολύ σημαντικό ότι ο Πασινιάν και ο Σούκρι παρευρέθηκαν στην τελετή. Αυτές οι συμμετοχές δεν είναι τυχαίες.”

Κατά την τουρκική εφημερίδα, ο κ. Αβραμόπουλος σχολίασε τη νέα κυβέρνηση Ερντογάν: “Σημασία έχουν και τα ονόματα που μπαίνουν στο υπουργικό συμβούλιο. Διόρισε άτομα με υψηλό μορφωτικό επίπεδο. Ο Ερντογάν άφησε πολιτικούς και διόρισε προσωπικότητες διαφορετικής σημασίας. Για παράδειγμα, επανέλαβε τον Mehmet Şimşek, ο οποίος είχε πετύχει το οικονομικό θαύμα στην Τουρκία μέχρι το 2015. Τα ονόματα στο υπουργικό συμβούλιο δείχνουν ότι κάτι θα αλλάξει στην Τουρκία.Είχαμε μια σύντομη συνομιλία με τον νέο Υπουργό Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν. Η εντύπωσή μου είναι ότι θέλει η Τουρκία να έρθει πιο κοντά στη Δύση. Ο Φιντάν είναι ένα όνομα που εμπιστεύεται πολύ ο Ερντογάν. Πιστεύω ότι ο Ερντογάν θα έλκεται προς τη Δύση, όχι προς την Ανατολή.”

Δημοσιεύματα του κυριακάτικου Τύπου με πληροφορίες που εμφανώς αντλούνταν από το Μέγαρο Μαξίμου επισήμαιναν, βεβαίως, πως σε μία τέτοια περίπτωση θα τηρηθεί αυτό που θεωρείται “έθιμο” και στην Ευρώπη: πρωθυπουργός γίνεται ο αρχηγός του μεγάλου κόμματος μιας συγκυβέρνησης…

Από την άλλη, ωστόσο, λέγεται πως εφόσον, για παράδειγμα, το ΚΙΝΑΛ συναινέσει σε μία τέτοια συνεργασία, θα απαιτήσει να μην είναι πρωθυπουργός ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ή ο Αλέξης Τσίπρας, αντίστοιχα.

Σε αυτό το κλίμα, αναδεικνύονται κρυφές και φανερές φιλοδοξίες. Σπανίως ομολογούνται, όμως κάποιοι τις διακινούν, είτε για να τις προωθήσουν, είτε για να τις “κάψουν”. Δραστήριος προς αυτή την κατεύθυνση εμφανίζεται, για παράδειγμα, ο αντιπρόεδρος της Κομισιόν Μαργαρίτης Σχοινάς, ο οποίος δεν χάνει την ευκαιρία, ακόμα και σε διεθνή fora, να υπενθυμίζει τη νεοδημοκρατική καταγωγή του αλλά και να ασκεί δριμεία κριτική στον ΣΥΡΙΖΑ. Ο κ. Σχοινάς διαθέτει ισχυρό “fun club” στην Αθήνα και συναντά συχνά στελέχη των media καλλιεργώντας ένα συναινετικό προφίλ και αφήνοντας να εννοηθεί πως είναι έτοιμος “να προσφέρει” εφόσον το απαιτήσουν …οι καιροί.

Οι πρόσφατες εμφανίσεις του Ευάγγελου Βενιζέλου (και ειδικότερα οι αναφορές του στα ελληνοτουρκικά) έβαλαν και τον πρώην πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ στο κάδρο αυτών των υποψηφίων. Σε μία κυβέρνηση συνεργασίας Ν.Δ-ΚΙΝΑΛ δεν πρέπει να αποκλείσει κανείς να ακουστεί το όνομά του.

Ο Γιάννης Στουρνάρας είναι άλλο ένα τέτοιο πρόσωπο. Ο διοικητής της ΤτΕ είχε συζητηθεί και παλαιότερα για μία τέτοια πιθανότητα, επί τούτου, άλλωστε, είχαν διοργανωθεί ακόμα και “σουαρέ” σε κατοικία παλαιού πολιτικού στη Φιλοθέη, παρουσία και του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη.

Ο Δημήτρης Αβραμόπουλος δεν θα έλεγε “όχι” σε μία τέτοια πιθανότητα, αν και οι σχέσεις του με τον πρωθυπουργό δεν βρίσκονται σε ικανοποιητικό επίπεδο ώστε να του εξασφαλίζουν τα σχετικά …πιστοποιητικά. Ωστόσο, το συναινετικό προφίλ του είναι δεδομένο και η αποχή του από την κεντρική πολιτική σκηνή και τις διαμάχες, αποτελούν πλεονέκτημα.

Κάποιοι εντάσσουν και τον υπουργό Εξωτερικών σε ορισμένα τέτοια σενάρια, αν και ο Νίκος Δένδιας που ενισχύει το αρχηγικό του προφίλ και φιγουράρει σταθερά πρώτος σε δημοφιλία στις περισσότερες δημοσκοπήσεις, δεν κρύβει πως θα τον ενδιέφερε η αρχηγία του κόμματος, εάν και εφόσον δημιουργηθούν οι καταλληλες συνθηκες.

Ολόκληρη η δήλωση του Δ.Αβραμόπουλου είναι η ακόλουθη: 

«Η ολοκλήρωση της έρευνας των πολιτικών, που συκοφαντήθηκαν στη σκευωρία NOVARTIS, την οποία νοσηρά και εγκληματικά μυαλά έστησαν κατά λειτουργών της Δημοκρατίας και της ίδιας της πολιτείας, ανοίγει το πιο σημαντικό κεφάλαιο, αυτό της πλήρους αποκάλυψης όλων των πτυχών της σκευωρίας, της απόδοσης ευθυνών σε φυσικούς και ηθικούς αυτουργούς και της υποδειγματικής και αυστηρής τιμωρίας της συμμορίας των σκευωρών.
Για όλα τα πρόσωπα που συκοφαντήθηκαν δεν υπήρξε και δεν υπάρχει θέμα εκδίκησης. Γιατί η εκδίκηση δεν είναι δικαιοσύνη. Η τιμωρία όμως είναι.
Διότι μόνον έτσι θα προστατευθούν οι θεσμοί, η Δημοκρατία και η αξιοπρέπεια των λειτουργών της, ώστε να μην ξαναζήσουμε στην Ελλάδα τέτοια νοσηρά και εγκληματικά φαινόμενα.
Σε ό,τι με αφορά οι τίτλοι τέλους θα μπουν, όταν αποκαλυφθούν και τιμωρηθούν αυστηρά οι σκευωροί και εκείνοι που ανέλαβαν να εκτελέσουν τα «συμβόλαια» εξόντωσης».

Εξέφρασε τη χαρά του, γιατί, όπως είπε, “η επιχειρηματική κοινότητα της Θεσσαλονίκης βλέπει την πόλη έξω από τα συμβατικά περιορισμένα σύνορα της” και σημείωσε πως τον τελευταίο καιρό η Θεσσαλονίκη όλο και περισσότερο ανοίγεται στον κόσμο και προς την κατεύθυνση αυτή κινείται πολύ ορθά.
Σε ερώτηση για την Τουρκία ο κ. Αβραμόπουλος απάντησε πως “εμείς θέλουμε μία γειτονική χώρα που να είναι σταθερή να είναι ασφαλής να προοδεύει” και πρόσθεσε: “Τον τελευταίο καιρό ανησυχώ ειλικρινά γιατί βλέπω να αφυπνίζεται ο τουρκικός εθνικισμός, ο οποίος εκ των πραγμάτων μπορεί να οδηγήσει σε αποσταθεροποίηση την περιοχή και όχι μόνο στις σχέσεις ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία, αλλά και στη συνοχή της νοτιοανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ. Εμείς αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι ότι θα πρέπει να επιμείνουμε σε αυτό που πολύ ορθά έχει πει ο κ. Μητσοτάκης, ότι ο μόνος δρόμος είναι η συνεννόηση και ο διάλογος”.
Για το σκηνικό μετά την αποχώρηση της κ. Μέρκελ είπε ότι “εάν κυριαρχήσουν οι σκληρές γραμμές στο γερμανικό πολιτικό σύστημα, με επιστροφή σε αυστηρή δημοσιονομική πειθαρχία τα πράγματα Θα δυσκολέψουν, γιατί από τότε μέχρι τώρα έχουν διογκωθεί τα χρέη”. Τόνισε, ωστόσο, πως νομίζει ότι “τελικά οι Γερμανοί θα επιδείξουν σύνεση σε αυτό και δεν θα αφήσουν ανοιχτό το πεδίο για να κυριαρχήσουν πάλι οι ευρωσκεπτικιστές, οι λαϊκιστές και οι εθνικιστές, που θα οδηγήσουν την Ευρώπη σε μία μεγάλη περιπέτεια, ενδεχομένως και στην αποδυνάμωση της”.
Σχετικά με τη Βόρεια Μακεδονία ευχήθηκε να βρει το δρόμο της, να ενσωματωθεί στην ευρωατλαντική οικογένεια και να συνυπάρχει ως σταθεροποιητικός παράγοντας στην περιοχή.
“Στόχος μας να είναι η εμπέδωση της ασφάλειας, της σταθερότητας, της καλής γειτονίας και της συνεργασίας και αυτά ελπίζω να τα καταλάβει και ο διάδοχος του κ. Ζάεφ”, είπε ο κ. Αβραμόπουλος.

Το Thessaloniki Summit 2021 διοργανώνουν ο Σύνδεσμος Βιομηχανιών Ελλάδος (ΣΒΕ) και το Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών, υπό την αιγίδα της Προέδρου της Δημοκρατίας, Κατερίνας Σακελλαροπούλου.

«Το πρότυπό σου θα είναι διαχρονικά επίκαιρο. Η απώλεια είναι μεγάλη. Είμαστε συγκλονισμένοι. Η Φώφη Γεννηματά, η Πρόεδρος μας, έφυγε, αλλά η παρακαταθήκη της είναι παρούσα», συμπληρώνει ο κ. Κεγκέρογλου επισημαίνοντας το δημοκρατικό της ήθος, τη αγωνιστικότητα της και το όραμά της για μια ΔΙΚΑΙΗ κοινωνία, που «αποτελούν την κληρονομιά της για το ΠΑΣΟΚ και το ΚΙΝΗΜΑ ΑΛΛΑΓΗΣ, για την Ελλάδα και όλη την Ελληνική κοινωνία και κυρίως για την οικογένειά της».

Αβραμόπουλος: Υπήρξε μαχήτρια ιδεών, αγωνίστρια ζωής

Σε δήλωσή του για την απώλεια της Φώφης Γεννηματά ο πρώην Επίπτροπος της ΕΕ Δημήτρης Αβραμόπουλος ανέφερε τα εξής:  “H Φώφη Γεννηματά υπήρξε μαχήτρια ιδεών, αγωνίστρια ζωής. Σφραγίζει τη ζωή της με γενναιότητα, ευθύνη, αξιοπρέπεια και ήθος. Την αποχαιρετούμε με αγάπη και τιμή. Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένειά της”.

Για ένα από τα πιο πολυσυζητημένα πρόσωπα της πολιτικής σκηνής αυτό αν μη τι άλλο είναι περίεργο και δεν δικαιολογείται ούτε από την εμπλοκή του ονόματός του στην υπόθεση Novartis, ιδιαίτερα μετά την βολική για το κυβερνών κόμμα τροπή που έλαβε με την παραπομπή Παπαγγελόπουλου.

Αν και γνώστης του προσφυγικού δεν τοποθετήθηκε σχετικά ολόκληρο το προηγούμενο διάστημα. Αν και πρώην υπουργός Εξωτερικών και εκ των λίγων πολιτικών με προσωπική σχέση με τον Ερντογάν δεν βρήκε να πει κάτι για την ελληνοτουρκική κρίση. Αν και πρώην υπουργός Υγείας δεν δημοσιοποίησε τις απόψεις του για την υγειονομική διαχείριση της πανδημίας.

Σιωπηλός, μεταξύ Κηφισιάς, Σαρωνίδας και Πάρου, δείχνει με διάθεση πολιτικού αναχωρητισμού αλλά οι γνωρίζοντες λένε πως δεν είναι έτσι. Με τον τελευταίο μίνι ανασχηματισμό, ένας δικός του άνθρωπος, ο Βασίλης Κοντοζαμάνης, αναβαθμίστηκε και αυτό εκλαμβάνεται από ορισμένους ως σημάδι των παρασκηνιακών σχέσεων που διατηρεί με το Μέγαρο Μαξίμου.

Κάποιοι -μεταξύ των οποίων και συνεργάτες του- λένε πως προετοιμάζεται και πλησιάζει ο καιρός που θα επιστρέψει στην κεντρική σκηνή. Τα υπουργεία Εξωτερικών και Άμυνας τα γνωρίζει αρκετά καλά, άλλωστε, και δεν θα έλεγε όχι σε μια τέτοια “επιστράτευση”. Ωστόσο, επειδή είναι από τους πολιτικούς που βλέπουν “μακριά”, ίσως, όπως λέγεται, να εκτιμά πως οι συνθήκες ευνοήσουν για κάτι περισσότερο.

Πάντως αδρανής δεν πρόκειται να μείνει…