«Πήρα την πρωτοβουλία να συναντηθούμε με αυτοδιοικητικούς παράγοντες της Κεντρικής Μακεδονίας και του νομού της Θεσσαλονίκης, γιατί υπάρχει ένα κρίσιμο νομοσχέδιο μπροστά μας. Είναι ένα ακόμα παράδειγμα που αποδεικνύει περίτρανα ότι η κυβέρνηση δεν έχει καμία διάθεση συναινέσεων, διαλόγου, διαβούλευσης για κορυφαία ζητήματα που αφορούν την τοπική αυτοδιοίκηση», σημείωσε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ.

Ειδικότερα, για τη σχετική νομοθετική πρωτοβουλία της κυβέρνησης για τις εταιρείες ύδρευσης, που ως επί το πλείστον διαχειρίζονται οι δήμοι, ο κ. Ανδρουλάκης επισήμανε ότι η κυβέρνηση αναιρεί ακόμη και προηγούμενες δικές της νομοθετικές ρυθμίσεις και διευκρίνισε:

«Τώρα, λοιπόν, έχουμε ένα νέο νομοσχέδιο, το οποίο είναι απέναντι και στη φιλοσοφία που η ίδια η κυβέρνηση είχε καθορίσει με τον προηγούμενο Κώδικα που είχαν ψηφίσει ως κυβέρνηση και όπου προβλεπόταν ότι οι συγχωνεύσεις γίνονται οικειοθελώς και όχι υποχρεωτικά. Τώρα έρχονται και νομοθετούν απέναντι σε αυτά, που ήδη είχαν νομοθετήσει και χωρίς διαβούλευση».

«Σας αντιμετωπίζουν ως κομπάρσους»

Ο κ. Ανδρουλάκης κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι «απαξιώνει τον θεσμό της αυτοδιοίκησης» και προχωρά σε κρίσιμες παρεμβάσεις χωρίς διάλογο μαζί της, ενώ μεταφέρει στους δημάρχους το βάρος των συνεπειών των αποφάσεών της. «Ήθελα, λοιπόν, να κουβεντιάσουμε για να βρούμε έναν τρόπο αντίδρασης. Εσείς πλέον καταλαβαίνετε ότι σας αντιμετωπίζουν ως κομπάρσους σε ένα πυλώνα της δημοκρατίας, όπως είναι η τοπική αυτοδιοίκηση, που δεν μπορεί χωρίς διαβούλευση και συζήτηση να παίρνει τέτοιες πρωτοβουλίες, διότι έρχεστε εσείς μετά να γίνετε ο κυματοθραύστης των επιπτώσεων των αποφάσεων της εκάστοτε κυβέρνησης», ανέφερε χαρακτηριστικά.

«Εδώ, λοιπόν, μιλάμε για μια νοοτροπία που περιφρονεί την τοπική αυτοδιοίκηση, περιφρονεί τους δημοκρατικά εκλεγμένους δημάρχους. Δεν είναι η πρώτη φορά. Γίνεται για πολλοστή φορά και πρέπει να υπάρχει ένα ηχηρό μήνυμα», συνέχισε ο κ. Ανδρουλάκης και προσέθεσε: «Πρέπει να υπάρξουν πρωτοβουλίες αντίδρασης. Δεν μπορεί συνεχώς να νομοθετεί η κυβέρνηση ερήμην των τοπικών κοινωνιών».

Ο κ. Ανδρουλάκης υπογράμμισε ότι «το θέμα της διαχείρισης υδάτων δεν είναι ένα επιμέρους θέμα», αλλά «μαζί με την ενέργεια είναι τα δύο κορυφαία ζητήματα που αφορούν και την ανθεκτικότητα, αλλά και τη βιωσιμότητα των Δήμων».

«Είδαμε τα αποτελέσματα της ενεργειακής διαχείρισης της πράσινης μετάβασης εις βάρος των τοπικών κοινωνιών -και στην παραγωγή και στην αυτοδιοίκηση. Έχω πει πολλές φορές ότι υπονόμευσαν τον θεσμό των ενεργειακών κοινοτήτων νομοθετικά, υπηρετώντας συγκεκριμένα συμφέροντα που ήθελαν ένα ειδικό καθεστώς κατανομής του ενεργειακού χώρου κομμένο και ραμμένο στα συμφέροντά τους. Το βλέπουμε τώρα και στη διαχείριση υδάτων», υπογράμμισε, επισημαίνοντας πως «γι’ αυτό πρέπει τα δημοκρατικά εκλεγμένα όργανα και η ΚΕΔΕ να αντιδράσουν σε αυτή τη συνεχιζόμενη πρακτική που υπονομεύει και το παρόν και το μέλλον των δήμων και των τοπικών κοινωνιών».

Στη συνάντηση παρέστησαν ο δήμαρχος Βόλβης, Διαμαντής Λιάμας, ο δήμαρχος Θερμαϊκού, Θεόδωρος Τζέκος, ο δήμαρχος Θέρμης, Θεόδωρος Παπαδόπουλος, η δήμαρχος Λαγκαδά, Νίκη Ανδρεάδου, ο δήμαρχος Χαλκηδόνας, Σταύρος Αναγνωστόπουλος, ο δήμαρχος Κασσανδρείας, Μάριος Παπαστεφάνου καθώς και εκπρόσωποι των δημάρχων Πυλαίας – Χορτιάτη, Πολυγύρου και Ωραιοκάστρου.

Τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ συνόδευαν η βουλευτής Α’ Θεσσαλονίκης του ΠΑΣΟΚ, Ράνια Θρασκιά, ο βουλευτής Χαλκιδικής, Απόστολος Πάνας, το μέλος του Πολιτικού Κέντρου του ΠΑΣΟΚ, Θανάσης Γλαβίνας, οι γραμματείς της Νομαρχιακής Επιτροπής Εκλογικού Αγώνα ΠΑΣΟΚ Α’ Θεσσαλονίκης, Στάθης Κουτσοχήνας και Β’ Θεσσαλονίκης, Γιάννης Μπατζαρακίδης , ο περιφερειακός σύμβουλος, Χρήστος Παπαστεργίου, ο διευθυντής του γραφείου του Νίκου Ανδρουλάκη στη Θεσσαλονίκη, Δημήτρης Σαρηγιάννης, κ.ά.

Η Επιστημονική υπηρεσία της Βουλής διατύπωσε προβληματισμούς για το νέο σύστημα, καθώς, όπως αναφέρει στην έκθεση της, συνιστά ένα σύνθετο και υβριδικό μοντέλο χωρίς σαφές ευρωπαϊκό προηγούμενο και δεν οδηγεί στην επίτευξη της απόλυτης ή της μέγιστης δυνατής πλειοψηφίας για την ανάδειξη των δημοτικών αρχών, εδώ.
Για την κατάργηση του νόμου, αν το ΠΑΣΟΚ γίνει κυβέρνηση δεσμεύτηκε ο Ν. Ανδρουλάκης.

Δείτε την έκθεση της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής

…Επί των προτεινόμενων διατάξεων παρατηρούνται τα ακόλουθα:
α. Το άρθρο 56 επαναφέρει ρύθμιση αντίστοιχη του άρθρου 50 παρ. 1 ν.
3463/2006, η οποία έχει κριθεί από τη νομολογία συνταγματική. Ειδικότερα,
η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας έχει δεχθεί ότι ο νομοθέτης
μπορεί, προς τον σκοπό διασφάλισης της συνοχής και της σταθερότητας
των Αρχών που προέρχονται από έναν συνδυασμό, να ορίσει ως επιτυχόντα
συνδυασμό που συγκεντρώνει το 42% του συνόλου των έγκυρων ψηφοδελτίων.

Κρίσιμο, κατά την απόφαση, είναι το γεγονός ότι συνδυασμός που
λαμβάνει μόνος τέτοιο ποσοστό, δεν θα στηρίζεται σε «προεκλογικές- ευκαιριακές συμμαχίες και μάλιστα μεταξύ των δύο γύρων των εκλογών», ενώ
παραλλήλως «το ανωτέρω προβλεπόμενο ποσοστό εκλογής διασφαλίζει
δημοκρατική νομιμοποίηση στα όργανα διοικήσεως των δήμων» (ΟλΣτΕ
3684/2009). Επομένως, η απόφαση υπολαμβάνει ως κρίσιμο για την κατάφαση της συνταγματικότητας, το επαρκές του ποσοστού 42% σε συνδυασμό
με την αυτοδύναμη εκλογική ισχύ.
Για τον ίδιο λόγο, δηλαδή τη διασφάλιση συνοχής και σταθερότητας των
Αρχών, η απόφαση δέχθηκε ότι η ενίσχυση του συνδυασμού που συγκέντρωσε το 42% των εγκύρων ψήφων και ανακηρύχθηκε επιτυχών με τα 3/5
των εδρών του δημοτικού συμβουλίου, δεν αντιβαίνει στις συνταγματικές
αρχές της ισότητας του εκλογικού δικαιώματος, της ευρύτερης δυνατής
λαϊκής εκπροσώπησης και της αναλογικότητας.
Πρέπει πάντως να σημειωθεί ότι στην απόφαση διατυπώθηκε, ως προς το
ποσοστό 42%, ισχυρή μειοψηφία (7 συμβούλων και των παρέδρων), κατά
την οποία, η αποτελεσματική λειτουργία των δημοτικών οργάνων διασφαλιζόταν πλήρως, υπό το προϊσχύσαν καθεστώς, με την συγκέντρωση της απόλυτης πλειοψηφίας των έγκυρων ψηφοδελτίων, βάσει της οποίας ο επιτυχών συνδυασμός λάμβανε τα 2/3, και από το 1982, τα 3/5 των εδρών του
(δημοτικού) συμβουλίου, ενώ, η επιδίωξη να μην στηρίζεται «σε ευκαιριακές
συμμαχίες ο επιτυχών συνδυασμός, αλλά να έχει ενιαίο προγραμματικό λόγο», δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι επιδιώκει θεμιτό σκοπό, ικανό να δικαιολογήσει απόκλιση, και μάλιστα σε τόση έκταση, από τις συνταγματικές αρχές
της ισότητας του εκλογικού δικαιώματος και της ευρύτερης δυνατής λαϊκής
εκπροσωπήσεως.

Τούτο δε, κατά τη μειοψηφία, γιατί, στα δημοκρατικά πολιτεύματα, η συνεργασία των πολιτικών φορέων που διεκδικούν την ψήφο
των πολιτών (και ο συνακόλουθος συγκερασμός των προγραμμάτων τους)
δεν μπορεί να θεωρηθεί, άνευ ετέρου, κίνδυνος που η έννομη τάξη οφείλει
οπωσδήποτε να αποτρέψει.
Διευκρινίζεται ότι, εν προκειμένω, δεν υφίσταται μεν η εν στενή εννοία
έκφραση της λαϊκής κυριαρχίας, λειτουργούν όμως τα εχέγγυα της δημοκρατικής αρχής, με τη συμμετοχή και ευρωπαίων πολιτών.
β. Tο σύστημα του δεύτερου σταδίου προσμέτρησης με εναλλακτική ψήφο, εισάγεται για πρώτη φορά στις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές
στη χώρα μας, και είναι εξεταστέα η κατ’ αναλογίαν συμφωνία του με τις συνταγματικές αρχές που διέπουν τις οικείες εκλογές, και συγκεκριμένα, την
αρχή της ελεύθερης και ανόθευτης εκδήλωσης της λαϊκής θέλησης ως εκδήλωση της λαϊκής κυριαρχίας (άρθρο 52Σ, βλ. ως προς την εφαρμογή της
στους ΟΤΑ, ΟλΣτΕ 2377/2022), την αρχή της αντιπροσωπευτικότητας και
δημοκρατικής νομιμοποίησης (ή, κατά άλλη διατύπωση, της ευρύτερης λαϊκής εκπροσώπησης) και την αρχή της αναλογικότητας. Η σχετική προβληματική πρέπει να εξετασθεί σε αρμονία και με το άρθρο 4 παρ. 1 του νομοσχεδίου, κατά το οποίο «οι δήμοι και οι περιφέρειες της χώρας συγκροτούν την
τοπική αυτοδιοίκηση, η οποία, ως έκφραση της λαϊκής κυριαρχίας, αποτελεί
θεμελιώδη θεσμό του δημόσιου βίου των Ελλήνων, όπως αυτός κατοχυρώνεται στο άρθρο 102 του Συντάγματος, περί των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Ο.Τ.Α.) και τον Ευρωπαϊκό Χάρτη Τοπικής Αυτονομίας, ο οποίος
κυρώθηκε με τον ν. 1850/1989 (Α΄ 114)».

Τι συμβαίνει σε άλλες χώρες

Η εισαγωγή τεχνικών εναλλακτικής ψήφου σε πλειοψηφικά συστήματα είναι γνωστή στην αλλοδαπή. Μία βασική λειτουργία τους είναι το ότι επιτυγχάνουν αποτελέσματα συγγενή προς τις επαναληπτικές εκλογές, και έτσι αποφεύγονται δυσλειτουργίες του δεύτερου γύρου, όπως αυτές που εκτίθενται στην Αιτιολογική Έκθεση (σελ. 793), προάγονται δε σκοποί, όπως οι αναφερόμενοι στα σημεία (δ) έως (ζ) της Έκθεσης (σελ. 843-44). Πρόκειται,
ειδικότερα, για συστήματα ταυτόχρονης επαναληπτικής ψηφοφορίας (instant runoff system), σύμφωνα με τα οποία, αν δεν επιτευχθεί εκλογή με την
ψήφο πρώτης προτίμησης, συνεχίζεται η διαδικασία βάσει εναλλακτικής ψήφου των λοιπών ψηφοφόρων υπέρ των επικρατέστερων υποψηφίων, όπως
αυτοί ορίζονται στο οικείο εκλογικό σύστημα (π.χ., μεταξύ των δύο πρώτων
ή με αποκλεισμό του κατά γύρο τελευταίου, κ.λπ.).
Ο κανόνας είναι ότι τα εν λόγω συστήματα, προκειμένου να μην αποκλίνουν ουσιωδώς από τους σκοπούς που υπηρετεί ο επαναληπτικός γύρος,
αλλά και να διασφαλίζουν τη δημοκρατική νομιμοποίηση του επιτυχόντος,
διαμορφώνονται κατά τρόπο ικανό να επιτυγχάνει την απόλυτη ή μεγαλύτερη δυνατή σχετική πλειοψηφία υπέρ του επιτυχόντος συνδυασμού. Ειδικότερα, σε περίπτωση που κρίνεται μία μόνο θέση (ένας δηλαδή ανακηρύσσεται ως επιτυχών συνδυασμός, ένας εκλέγεται δήμαρχος, κ.λπ.), η εναλλακτική ψήφος μπορεί να δοθεί σε πλείονες συνδυασμούς, με σειρά κατάταξης (Ranked Choice Voting, RCV). Έτσι, διασφαλίζεται ότι όλοι οι ψηφοφόροι έχουν τη δυνατότητα να επηρεάσουν το τελικό αποτέλεσμα, και δυνητικώς διασφαλίζεται απόλυτη πλειοψηφία ή μέγιστη δυνατή πλειοψηφία (καθώς ο λόγος μη επίτευξης απόλυτης πλειοψηφίας θα ανάγεται στην οικειοθελή επιλογή ορισμένων ψηφοφόρων να μην αξιοποιήσουν πλήρως τη δυνατότητα κατάταξης). Περαιτέρω, αυτός ο μηχανισμός συμβάλλει στην επιδίωξη ευρύτερης αποδοχής των υποψηφίων, την αναζήτηση συναινέσεων
(πβλ. και σημείο (γ) της Αιτιολογικής Έκθεσης, σελ. 843), την προαγωγή της
μετριοπάθειας και την συγκράτηση του συγκρουσιακού χαρακτήρα του πολιτικού ανταγωνισμού.

Βλ. αναλυτικά, Richard H. Pildes & G. Michael Parsons,
The Legality of Ranked-Choice Voting, 109 California Law Review (2021) 1773
επ.
Τέτοια συστήματα έχουν τεθεί στο επίκεντρο της τρέχουσας συζήτησης
στις ΗΠΑ, ιδίως μετά την πρόσφατη εφαρμογή τους, πέραν των εκλογών
της τοπικής αυτοδιοίκησης, π.χ., στη Νέα Υόρκη, στις γενικές εκλογές της
Αλάσκας, περιλαμβανομένων των εκλογών για την ανάδειξη ομοσπονδιακών βουλευτών και γερουσιαστών (βλ. την κατάφαση της συνταγματικότητας του συστήματος στην Αλάσκα, στην απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου της Αλάσκα, Kohlhaas v. Alaska, Division of Elections, 518 P.3d 1095,2022).

Συγγενή συστήματα εναλλακτικής ψήφου με σειρά κατάταξης ακολουθούνται και σε άλλες έννομες τάξεις, όπως, παραδείγματος χάριν, στην
Ιρλανδία. Έτσι, το άρθρο 12 παρ. 3 του Ιρλανδικού Συντάγματος ορίζει ότι η
εκλογή Προέδρου γίνεται «βάσει αναλογικού συστήματος με τη χρήση της
μοναδικής μεταβιβαστής ψήφου», οπότε οι ψηφοφόροι μπορούν να επιλέγουν να μεταβιβασθεί η ψήφος τους στους επικρατέστερους συνδυασμούς,
βάσει της σειράς κατάταξης (η ψήφος τελικώς θα προσμετρηθεί υπέρ ενός
μόνο υποψηφίου, και για τον λόγο αυτό καλείται μοναδική). Σημειωτέον ότι,
στην Ιρλανδία, ο δήμαρχος εκλέγεται από το οικείο δημοτικό συμβούλιο. Ωστόσο, πλέον δίδεται η δυνατότητα να επιλέξουν οι δήμοι άμεση εκλογή, οπότε ακολουθείται το ίδιο ως άνω σύστημα (Local Government (Mayor of Limerick) and Miscellaneous Provisions Act 2024, schedule 2). Σημειωτέον, τέλος,
ότι το σύστημα της μοναδικής μεταβιβαστής ψήφου έχει ως ιστορική αφετηρία την Ιρλανδία, όπου χρησιμοποιείται παραδοσιακά για την εκλογή βουλευτών σε πολυεδρικές περιφέρειες, με την πλεονάζουσα ή υπολειπόμενη

Παραδείγματος χάριν, αν το εκλογικό μέτρο είναι είκοσι, και ο υποψήφιος
λάβει 30 πρώτες προτιμήσεις, εκλέγεται με τη δύναμη του εκλογικού μέτρου, και οι πλεονάζουσες ψήφοι μεταβιβάζονται.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο, η πλειονότητα των δημάρχων επιλέγεται από το
δημοτικό συμβούλιο. Ωστόσο, στους στρατηγικούς δήμους (πρόκειται για
μητροπολιτικές περιφέρειες με ευρείες αρμοδιότητες εκτελεστικής εξουσίας) και σε ορισμένους περιφερειακούς δήμους που έχουν επιλέξει με δημοψήφισμα άμεση εκλογή, ακολουθείται σύστημα που ομοιάζει με το εδώ
προτεινόμενο (English Devolution and Community Empowerment Act 2026,
Schedule 30).

Ο ψηφοφόρος διαθέτει, επιπλέον της βασικής ψήφου, και μία
ψήφο δεύτερης προτίμησης, και για αυτόν τον λόγο το σύστημα καλείται
σύστημα συμπληρωματικής ψήφου (supplementary vote, SV) και όχι εναλλακτικής ψήφου (alternative vote), όπως όλα τα ανωτέρω. Στο σύστημα ασκείται κριτική, γιατί μεγάλος αριθμός ψήφων δεν μεταβιβάζονται, και χάνονται,
και στην πλειονότητα των περιπτώσεων δεν επιτυγχάνεται απόλυτη πλειοψηφία (The Electoral Reform Society, Britain’s experience of electoral systems,
105-6). Για να γίνει κατανοητή η ιδιομορφία αυτού του συστήματος, σημειώνεται ότι συνιστά εξέλιξη του παραδοσιακού βρετανικού συστήματος της
πλειοψηφικής εκλογής με σχετική πλειοψηφία ανεξαρτήτως ποσοστού, το
οποίο βεβαίως συναρτάται με τον βρετανικό δικομματισμό. Η πρόσφατη επαναφορά του οφείλεται στην εμπειρία του 2025, οπότε δύο από τους δημάρχους στρατηγικών περιφερειών εκλέχτηκαν με ποσοστό 25% (West of
England) και 28,4% (Cambridgeshire). Περαιτέρω, το σύστημα άμεσης εκλογής στο Ηνωμένο Βασίλειο είναι ανεξάρτητο από την πληθώρα των τοπικών
συμβουλίων διάφορων βαθμών, ενίοτε με τον δικό τους δήμαρχο, επιλεγόμενο από τα μέλη τους, που χειρίζονται τις αμιγώς τοπικές υποθέσεις.

Συμπέρασμα

γ. Με τα ανωτέρω δεδομένα, σύστημα ταυτόχρονης επαναληπτικής ψηφοφορίας που έχει ως σκοπό την επίτευξη της ευρύτερης δυνατής πλειοψηφίας σε περίπτωση που ο επικρατέστερος συνδυασμός δεν έχει συγκεντρώσει αυτοδυνάμως ποσοστό που αποδίδει ευρεία, κατά την έλλογη κρίση του
νομοθέτη, αντιπροσωπευτικότητα (π.χ. 42 ή 43 %), είναι καταρχήν συμβατό
με το Σύνταγμα, καθώς διασφαλίζει τα ανωτέρω κριτήρια της νομολογίας.

Ωστόσο, το εδώ προτεινόμενο σύστημα διαφοροποιείται σε δύο θεμελιώδεις, συναφείς μεταξύ τους, πτυχές σε σχέση με συστήματα ταυτόχρονης
επαναληπτικής ψηφοφορίας: πρώτον, δεν θέτει ως στόχο την επίτευξη της
απόλυτης ή έστω της ευρύτερης δυνατής πλειοψηφίας, καθώς ο επιτυχών
συνδυασμός ανακηρύσσεται ανεξαρτήτως ποσοστού, δηλαδή ακόμη και με
ποσοστό μικρότερο του 42%, και δεύτερον, δίδει στους ψηφοφόρους εναλλακτική ψήφο μόνο υπέρ ενός συνδυασμού.
Οι εν λόγω διαφοροποιήσεις εγείρουν τα ακόλουθα ζητήματα:
Πρώτον, όπως αναφέρεται ανωτέρω, το προτεινόμενο σύστημα δεν άγει
στην επίτευξη της απόλυτης ή της μέγιστης δυνατής πλειοψηφίας, αλλά απλώς στην επαύξηση της ισχύος των δύο πρώτων, με συνάθροιση της εναλλακτικής ψήφου που δίδει ο ψηφοφόρος υπέρ ενός μόνο συνδυασμού. Έτσι, ικανό μέρος των ψηφοφόρων (όσοι δηλαδή έχουν δώσει την εναλλακτική
ψήφο υπέρ συνδυασμών που αποκλείστηκαν) αποκλείεται από τη δυνατότητα συμμετοχής στο δεύτερο στάδιο και, επομένως, στο τελικό εκλογικό αποτέλεσμα. Αντίθετα, αν η εναλλακτική ψήφος δινόταν με σειρά κατάταξης,
θα εξασφαλιζόταν η κατά τα ανωτέρω ευρύτερη αντιπροσωπευτικότητα και
δημοκρατική νομιμοποίηση του επιτυχόντος συνδυασμού.
Θα μπορούσε εδώ να αντιταχθεί ότι ο νομοθέτης επιδιώκει τη συγκέντρωση δυνάμεων μόνο κατά ζεύγη. Στο σημείο (γ) της Αιτιολογικής Έκθεσης,
σελ. 843, αναφέρεται ότι έτσι «δίνεται η ευκαιρία στους συνδυασμούς, κατά
την προεκλογική περίοδο, να δώσουν έμφαση στον προγραμματικό λόγο, επενδύοντας στις εναλλακτικές ψήφους άλλων συνδυασμών και όχι στη
στείρα αντιπαράθεση». Τίθεται επομένως το ερώτημα αν η σκοπούμενη προγραμματική σύγκλιση συνάδει με τη μοναδικότητα του συνδυασμού της εναλλακτικής ψήφου.
Ανεξαρτήτως όμως τούτου, ο αποκλεισμός των ψηφοφόρων από τη δυνατότητα να μετέχουν στο δεύτερο στάδιο προσμέτρησης δεν θα οφείλεται σε
αντικειμενικό γεγονός που συνάπτεται με θεμιτό σκοπό του εκλογικού συστήματος, αλλά με την, κατά τη λογική του συστήματος, άγνοια του ψηφοφόρου για την ταυτότητα των δύο επικρατέστερων συνδυασμών – άγνοια
που μπορεί όμως να αντιμετωπίζεται με τη δυνατότητα της κατάταξης.

Τίθεται επομένως το ερώτημα, αφενός, αν διασφαλίζεται εν τω συνόλω η έκφραση της λαϊκής βούλησης στο δεύτερο στάδιο, όπως και η διαφάνεια των
όρων εκλογικού ανταγωνισμού, και, αφετέρου, αν είναι σύμφωνη με την αρχή της αναλογικότητας η εν λόγω κάμψη της αντιπροσωπευτικότητας.
Δεύτερον, για τον ίδιο λόγο, αν οι δύο επικρατέστεροι συνδυασμοί έχουν
συγκεντρώσει χαμηλό ποσοστό, η πολυδιάσπαση της εναλλακτικής ψήφου
είναι πιθανόν να μην μπορέσει να εξασφαλίσει υπέρ του σχετικώς πλειοψηφούντος συνδυασμού ούτε το ποσοστό του 42% που ο νομοθέτης θεωρεί αναγκαίο για αυτοδύναμη νομιμοποίηση του αποτελέσματος. Κατά τούτο, εγείρεται ζήτημα εσωτερικής αντίφασης στο σύστημα του νόμου, και κίνδυνος ανεπαρκούς αντιπροσωπευτικότητας του αποτελέσματος. Το ζήτημα επιτείνεται από το γεγονός ότι ο επιτυχών συνδυασμός, ανεξαρτήτως ποσο24
στού, λαμβάνει σε κάθε περίπτωση και τα 3/5 των εδρών του οικείου συμβουλίου (άρθρο 58 παρ. 1).

Όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή του ο δήμος Αθηναίων, «ο Χάρης Δούκας ήταν ο μοναδικός δήμαρχος ευρωπαϊκής πόλης που προσκλήθηκε να παρουσιάσει στην εναρκτήρια συνεδρίαση το ολοκληρωμένο σχέδιο δράσης και τους στόχους της πόλης έως το 2026, ως παράδειγμα πρωτοποριακής αστικής ανθεκτικότητας και ενεργειακής μετάβασης, γεγονός που επιβεβαιώνει τη διεθνή αναγνώριση της Αθήνας».

Δούκας σε Μιχαηλίδου και Μπακογιάννη για τα πατίνια: «Μην υποτιμάτε τη δουλειά που γίνεται»
Ο Χάρης Δούκας ανέφερε κατά την τοποθέτησή του στο συνέδριο:

«Η Αθήνα βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της μάχης απέναντι στην κλιματική κρίση. Φυτεύουμε 5.000 δέντρα τον χρόνο και δημιουργούμε μικρο-δάση. Μέσω του Γραφείου Αντιμετώπισης της Ενεργειακής Φτώχειας μειώνουμε τα δημοτικά τέλη για τα πιο ενεργειακά ευάλωτα νοικοκυριά.

Το 2026 θα κάνουμε ένα ακόμη μεγαλύτερο βήμα: θα χρησιμοποιήσουμε την τεχνολογία για να κάνουμε τις δράσεις μας έξυπνες και στοχευμένες. Έχουμε ήδη ξεκινήσει να μετασχηματίζουμε τη διαχείριση απορριμμάτων, ενσωματώνοντας συστήματα τηλεματικής σε δεκάδες απορριμματοφόρα, ενώ θα τοποθετηθούν “έξυπνοι” αισθητήρες σε κάδους για να γνωρίζουμε πότε είναι γεμάτοι. Παράλληλα, εγκαθιστούμε σύστημα παρακολούθησης της ποιότητας του αέρα σε πραγματικό χρόνο, ώστε να μπορούμε να παρεμβαίνουμε στοχευμένα στις γειτονιές που έχουν περισσότερη ανάγκη. Οι πόλεις δεν μπορούν να περιμένουν. Οι πόλεις πρέπει να ηγούνται. Και η Αθήνα ηγείται».

Ο Χάρης Δούκας παρενέβη σε κλειστή συνάντηση Ευρωπαίων Δημάρχων με την Αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Τερέσα Ριμπέρα, για την ενίσχυση της ευρωπαϊκής στήριξης στις πόλεις ενόψει της COP30.

Στις συζητήσεις έλαβαν μέρος, μεταξύ άλλων, η Πρόεδρος της Επιτροπής των Περιφερειών Κάτα Τούτο, ο Δήμαρχος Λονδίνου Σαντίκ Καν και η Δήμαρχος Παρισιού Αν Ινταλγκό, καθώς και Δήμαρχοι πολλών άλλων ευρωπαϊκών πόλεων, όπως της Κοπεγχάγης, του Μιλάνου, της Βαρσοβίας, του Όσλο κ.ά.. Ο Δήμαρχος Αθηναίων είχε, επίσης, διμερείς επαφές με τους Δημάρχους Ρότερνταμ, Μάλμε, Τορίνο και Σιγκαπούρης.

Ο Δήμαρχος Αθηναίων έδωσε το παρών, επίσης, ως ομιλητής σε σειρά θεματικών πάνελ:

• Η Ενεργειακή Μετάβαση στην Πράξη: Μείωση του άνθρακα έως το 2030
• Η Διάβρωση της Δημόσιας Εμπιστοσύνης στην Εποχή της Παραπληροφόρησης
• Διαπεριφερειακός Διάλογος Συνεργασίας Πόλεων για το Κλίμα και τη Βιώσιμη Ανάπτυξη

Στο περιθώριο του Συνεδρίου ο Δήμαρχος Αθηναίων υπέγραψε Μνημόνιο Κατανόησης με τη Δήμαρχο Αδελαΐδας Jane Lomax-Smith, θέτοντας τις βάσεις για συνεργασία των δύο πόλεων στους τομείς της ανθεκτικότητας στην κλιματική αλλαγή, της κυκλικής οικονομίας, της ενεργειακής αποδοτικότητας, της καινοτομίας και της ανταλλαγής τεχνογνωσίας.

Η Αθήνα συμμετείχε, επίσης, στην έναρξη του Παγκόσμιου Χάρτη Βιώσιμης Ανάπτυξης για τα Data Centers και την Υποδομή Τεχνητής Νοημοσύνης, μαζί με τη Μελβούρνη και το Φοίνιξ.

Η πρωτοβουλία αυτή θέτει κοινό πλαίσιο συνεργασίας μεταξύ πόλεων και του τεχνολογικού τομέα, ώστε η ανάπτυξη των κέντρων δεδομένων και των εφαρμογών Τεχνητής Νοημοσύνης να είναι βιώσιμη, αποδοτική ως προς τους πόρους και ευθυγραμμισμένη με τους παγκόσμιους κλιματικούς στόχους.

Η Αθήνα υπέγραψε:

• τον Επιταχυντή Αστικού Σχεδιασμού C40 & UN-Habitat (Urban Planning Accelerator) με στόχο τη βιώσιμη αστική ανάπτυξη και ανθεκτικότητα της πόλης.
• τον Επιταχυντή για Δροσερές Πόλεις (Cool Cities Accelerator), με στόχο μια πιο δροσερή, πιο πράσινη και ασφαλή πόλη έως το 2030.

«Η Αθήνα συνεχίζει να μεταμορφώνεται σε μια πιο δροσερή, πράσινη και βιώσιμη πόλη για όλους, σε πλήρη εναρμόνιση με τους στόχους του C40 έως το 2030» σημειώνεται στην ανακοίνωση του δήμου Αθηναίων.

Ο κ. Κυρανάκης καλεί τους αιρετούς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης να συμβάλλουν ενεργά στην εφαρμογή του νέου Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, μια κίνηση που έρχεται σε συνέχεια της ψήφισης του νέου ΚΟΚ, που δίνει έμφαση στην πρόληψη με στόχο την ενίσχυση της οδικής ασφάλειας.

«Πρόκειται για μια “συμμαχία ευθύνης” ανάμεσα στο κράτος, την αυτοδιοίκηση και τους πολίτες» αναφέρει χαρακτηριστικά στην επιστολή του.

Τι περιλαμβάνει η επιστολή

Στην επιστολή γίνεται σαφές πως η Τοπική Αυτοδιοίκηση καλείται να αξιοποιήσει τις υπάρχουσες, αλλά και νέες δυνατότητες που της παρέχει το νομοθετικό πλαίσιο από την εφαρμογή ορίων ταχύτητας και την τοποθέτηση σημάτων, έως την εγκατάσταση καμερών που θα συνδέονται με το ενιαίο πληροφοριακό σύστημα επιβολής προστίμων. Συγκεκριμένα για τις κάμερες, όσοι δήμοι και περιφέρειες επιλέξουν να συμμετάσχουν, θα έχουν και οικονομικό όφελος, διατηρώντας μέρος των εσόδων από τις παραβάσεις που καταγράφονται.

Μεταξύ των δράσεων που καλούνται να αναλάβουν οι δήμοι, περιλαμβάνονται:

• η εφαρμογή των νέων ορίων ταχύτητας,
• η εγκατάσταση και σωστή συντήρηση σημάτων και διαβάσεων πεζών ώστε να είναι ορατές και αποτελεσματικές,
• η αφαίρεση επικίνδυνων διαφημιστικών πινακίδων που αποσπούν την προσοχή των οδηγών,
• ο καθορισμός πεζοδρόμων και περιοχών ήπιας κυκλοφορίας,
• η καθιέρωση χώρων στάθμευσης για Ελαφρά Προσωπικά Ηλεκτρικά Οχήματα (όπως ηλεκτρικά πατίνια).

Όλες αυτές οι ενέργειες, όπως τονίζεται στο κείμενο, απαιτούν τη συμβολή των ΟΤΑ. «σΣας θέλουμε συμμάχους», σημειώνει.

Κατάταξη δήμων στο τέλος του 2025

Στο τέλος του έτους, το υπουργείο Μεταφορών θα δημοσιεύσει κατάταξη των φορέων Τοπικής Αυτοδιοίκησης με βάση την πρόοδο και τις επιδόσεις τους στην υλοποίηση του νέου ΚΟΚ, επιβραβεύοντας τους δήμους που θα διακριθούν. Πρόκειται για ένα θετικό κίνητρο, με στόχο την ενίσχυση της διαφάνειας και της αποτελεσματικότητας σε επίπεδο τοπικής εφαρμογής.

Η ηγεσία του υπουργείου Μεταφορών θέλησε με την επιστολή αυτή να στείλει το μήνυμα ότι ο νέος ΚΟΚ είναι ένα συλλογικό στοίχημα που απαιτεί συνεργασία σε όλα τα επίπεδα διακυβέρνησης.

Πέραν της επιστολής, ο κ. Κυρανάκης απέστειλε αναλυτικό ενημερωτικό υλικό με τις βασικές αλλαγές του ΚΟΚ και τις νέες ποινές, καθώς και οδηγίες για τα πεδία όπου οι ΟΤΑ μπορούν άμεσα να αναλάβουν δράση.

«Όσοι δήμαρχοι αδιαφορούν, βάζουν σε κίνδυνο τους πολίτες και εκεί μπαίνει η Πολιτική Προστασία» τόνισε ο Β. Κικίλιας, σημειώνοντας ότι «η κλιματική κρίση είναι εδώ, οι συνθήκες είναι άλλες, απαιτούνται άλλα έργα υποδομής και όλοι πρέπει να εκπαιδευτούμε από την αρχή».

Μέτρα για ακραία καιρικά φαινόμενα

Ο υπουργός Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας αναφέρθηκε, επίσης, στο επερχόμενο νομοσχέδιο, για τα μέτρα που λαμβάνονται για τη μείωση κινδύνου από ακραία καιρικά φαινόμενα, καθώς και για τις παρεμβάσεις που γίνονται με στόχο το συντονισμό όλων των εμπλεκόμενων φορέων στην πρόληψη και στη διαχείριση φυσικών καταστροφών.

Οι αλλαγές που προβλέπει το νομοσχέδιο για την πολιτική προστασία, που έχει τεθεί ήδη δε διαβούλευση και θα ψηφιστεί στις αρχές Δεκεμβρίου είναι οι κάτωθι:

Για τις φωτιές: 

–    ΔΕΔΗΕ και ΑΔΜΗΕ θα μπορούν να κάνουν αντιπυρικές ζώνες μέσα στα δάση, «χωρίς γραφειοκρατία»
–    Ζώνες πυροπροστασίας 100 μέτρων γύρω από τα στρατόπεδα
–    Συνεννόηση αρμόδιων φορέων για αντιπυρικές ζώνες εντός ημιαστικού-ημιδασικού ιστού, μετά από υποδείξεις της Πυροσβεστικής και της Πολιτικής Προστασίας

Για τον καθαρισμό ρεμάτων στην Αττική και τα αντιπλημμυρικά 

«Η περιφέρεια καθάρισε τις κοίτες του Κηφισού και κάποιοι δήμαρχοι τα ρέματα δεξιά και αριστερά, στα όρια των Δήμων τους, αλλά δεν ανταποκρίθηκαν όλοι  στις οδηγίες. 

Δουλειά μου είναι να προστατεύονται οι πολίτες. Θα πάω στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου και θα ζητήσω να ελεγχθούν όλοι όσοι δεν θέλουν να κάνουν την δουλειά τους, είτε τώρα με τα αντιπλημμυρικά έργα, είτε αργότερα για τα μέτρα κατά των πυρκαγιών.

Όσοι δήμαρχοι αδιαφορούν, βάζουν σε κίνδυνο τους πολίτες και εκεί μπαίνει η Πολιτική Προστασία» τόνισε ο Β. Κικιλιάς. 

Στο εν λόγω ποστάρισμα ο άλλοτε Υπουργός Εσωτερικών καταθέσει και μία σειρά σκέψεων για την αυτοδιοίκηση και την κοινή διεξαγωγή των αυτοδιοικητικών εκλογών και των ευρωεκλογών.

Αναλυτικά
3 σκέψεις για τις εκλογές της Κυριακής.

1. Για τη χώρα και τη δημοκρατία : να επανέλθει η κοινή διεξαγωγή ευρωεκλογών και αυτοδιοικητικών εκλογών;

Δεν είναι η πρώτη φορά που θεσμικές μεταρρυθμίσεις για να σταθεροποιηθούν, κάνουν πρώτα έναν κύκλο πίσω-μπρος.
Μία ξεχωριστή μεταρρύθμιση στη Νέα Αρχιτεκτονική της Αυτοδιοίκησης-Πρόγραμμα Καλλικράτης, ήταν η θέσπιση 5ετούς διάρκειας στη θητεία των δημοτικών και περιφερειακών αρχών, καθώς και η κοινή πραγματοποίηση ευρωεκλογών και αυτοδιοικητικών εκλογών.

Η 5 ετής διάρκεια στις θητείες επανήλθε τελικά, αφού πρώτα έκανε ένα πισωγύρισμα την τετραετία 2019-2023.
Όμως, δεν συνέβη το ίδιο και με την κοινή πραγματοποίηση ευρωεκλογών-αυτοδιοικητικών εκλογών, που ενώ τη ζήσαμε το 2014 και το 2019, στη συνέχεια καταργήθηκε για το 2024.

Αποτελέσμα αυτού είναι, να έχουμε τώρα θεσπίσει – με απόσταση μόλις 7 μηνών – την πραγματοποίηση δύο ξεχωριστών εκλογικών αναμετρήσεων για την ανάδειξη αιρετών ευρωβουλευτών και αυτοδιοικητικών, με 5ετή θητεία αμφότεροι.

Όμως, δείτε.

-Η ξεχωριστή πραγματοποίηση των δύο γύρων των αυτοδιοικητικών εκλογών θα κοστίσει στους φορολογούμενους περίπου 100 εκατομμύρια €.
-Οι ευρωεκλογές που αποσυνδέθηκαν από τις αυτοδιοικητικές εκλογές, θα επιστρέψουν στο καθεστώς πραγματοποίησης του 2009.
Στις ευρωεκλογές του 2009 καταγράφηκε το μεγαλύτερο ποσοστό αποχής σε εκλογική διαδικασία από τη μεταπολίτευση (47,4%). Ωστόσο, οι πολιτικές επιπτώσεις εκείνης της τεράστιας αποχής δεν ήταν δραματικές, γιατί δεν είχαν ακόμη αναδυθεί όλα τα γνωστά πλέον ακροδεξιά και φασιστικά μορφώματα που χωρίς αμφιβολία τρέφονται και ενισχύονται από την αποχή.
Ειδικά στις μέρες μας όμως, που η ενίσχυση των δημοκρατικών θεσμών είναι καθήκον μας κι όχι απλώς επιθυμία μας, η κοινή πραγματοποίηση ευρωεκλογών και αυτοδιοικητικών εκλογών πρέπει να επανεξεταστεί.
Εύχομαι η αποχή στις ευρωεκλογές του 2024 από ένα κουρασμένο εκλογικό σώμα, να μην μας οδηγήσει σε έναν ακόμη, εκ των υστέρων, δραματικό απολογισμό για την 3η ελληνική δημοκρατία.

2. Για την αυτοδιοίκηση: να κινηθεί η προβλεπόμενη πειθαρχική διαδικασία κατά του Μπέου;

Θεωρώ θετικό στοιχείο ενεργούς δημοκρατίας τη συμμετοχή χιλιάδων υποψηφίων δημοτικών και περιφερειακών συμβούλων στις αυτοδιοικητικές εκλογές.
Είναι αλήθεια πως μία βάσιμη ανησυχία που είχε από εκείνα τα χρόνια εκφραστεί, ήταν μήπως η συνένωση των 1034 Δήμων σε μόλις 325, καθώς και των 52 Νομαρχιών σε μόλις 13 αιρετές Περιφέρειες, οδηγούσε σε αποθάρρυνση της κοινωνικής συμμετοχής στους αυτοδιοικητικούς θεσμούς. Ωστόσο, αυτό που προκύπτει είναι το ακριβώς αντίθετο.
Το αρνητικό στοιχείο είναι τα καθημερινά φαινόμενα χυδαίας προσωπικής συμπεριφοράς αιρετών. Λέγε με Μπέο.
Με βάση την κείμενη νομοθεσία, η Αποκεντρωμένη Διοίκηση, έπρεπε ήδη να έχει κινήσει τη σε βάρος του πειθαρχική διαδικασία. Κάτι που δεν συνέβη.

Έχουμε ευθύνη να μην αφήσουμε να γίνει παράδειγμα προς μίμηση η περίπτωση Μπέου.
Έχουμε ευθύνη να μην αφήσουμε να εξελιχθεί σε Μπεοισμό στην αυτοδιοίκηση, η αλγεινή περίπτωση του δημάρχου Βόλου.

3. Για τις προοδευτικές δυνάμεις: στο 2ο γύρο, ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ να στηρίξει κάθε συνδυασμό που στηρίζεται από το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ και προοδευτικούς πολίτες;

Σε πολλές περιπτώσεις δήμων και περιφερειών δεν θα έχουμε εκλογή Δημάρχου και Περιφερειάρχη από την 1η Κυριακή.
Ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ κατά τη γνώμη μου, με απόφαση των κομματικών οργάνων, πρέπει επίσημα να δηλώσει πως – ανεξαρτήτως τι θα πράξουν τα υπόλοιπα κόμματα της προοδευτικής αντιπολίτευσης – στο 2ο γύρο θα στηρίξει κάθε προοδευτικό, αντικυβερνητικό συνδυασμό που είτε στηρίζεται από το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, είτε κατέρχεται ως ανεξάρτητος αλλά στελεχώνεται από έντιμους και άξιους υποψήφιους.

Αυτή πρέπει να είναι μια θέση αρχής που σε κάθε περίπτωση πιστεύω ότι θα ευνοήσει τους συνδυασμούς που στηρίζουμε, όπως αυτός του Γιώργου Ιωακειμίδη ή του Κώστα Ζαχαριάδη και της Ανοιχτής Πόλης.
Πιστεύω ότι και οι δύο, μαζί με πολλούς ακόμη συνδυασμούς που στηρίζουμε, θα καταφέρουν να δώσουν την τελική μάχη εκλογής τους, στον 2ο γύρο της 15ης Οκτωβρίου.

Σεραφείμ Κοτρώτσος

Σε μία κοινωνία μειωμένης προσδοκίας και χαμηλών απαιτήσεων που αναζητά κανονικότητα και οποιαδήποτε αλλαγή θεωρείται ριψοκίνδυνη περιπέτεια (κάτι που απαιτεί βαθιά πολιτική και κοινωνιολογική ανάλυση), η κυβέρνηση μπορεί ακόμα να προτάσσει συγκρότηση, οργάνωση, και το δημόσιο ταμείο που χρησιμοποιείται πυροσβεστικά έναντι κάθε αμέλειας (της).

Από την άλλη, το Tik Tok δεν αρκεί για να μετατρέψει τον νέο αρχηγό σε σούπερ ήρωα, ιδιαίτερα όταν το κόμμα που ηγείται συμπιέζεται από ένα ηττημένο και απαξιωμένο “brand name” ως προς την κυβερνησιμότητά του και ταλανίζεται από την εσωστρέφεια και τις έριδες.

Εάν, τούτων δοθέντων, εξηγείται η κυβερνητική ανθεκτικότητα, στους δύο γύρους των αυτοδιοικητικών εκλογών διαμορφώνονται συνθήκες να στείλει η κοινωνία το δικό της μήνυμα, αυτό που εκ των συνθηκών και των συσχετισμών δεν θα μπορούσε να κάνει ακόμα κι αν την επόμενη Κυριακή διεξάγονταν εθνικές εκλογές και όχι αυτές για την ανάδειξη δημάρχων και περιφερειαρχών. Θεωρητικά, η εκλογή των τοπικών αρχόντων είναι ευκολότερη υπό την έννοια ότι δεν είναι αναγκαίο να επιλέξει ο πολίτης το κόμμα που πείθει περισσότερο ότι μπορεί να κυβερνήσει, αλλά το πρόσωπο και την ομάδα που μπορεί να συντονίσει καλύτερα την καθημερινότητα της πόλης και της περιφέρειας, να διεκδικήσει από την κεντρική διοίκηση, και να προσφέρει πρακτικές λύσεις και βελτίωση της ζωής με ασφάλεια.

Έχει, δε, την δυνατότητα να προσωποποιήσει τις ευθύνες για όσα συνέβησαν τους τελευταίους μήνες και ολόκληρο το διάστημα πριν απ΄ αυτούς ως προς την ετοιμότητα και προετοιμασία των μηχανισμών της αυτοδιοίκησης. Σε αυτό, λοιπόν, δεν πρέπει να εμφιλοχωρεί κάποια καταδίκη της κυβέρνησης, ακόμα κι αν το βράδυ της επόμενης ή μεθεπόμενης Κυριακής τα κομματικά επιτελεία θα σπεύσουν να εξάγουν τα πολιτικά μηνύματα που συμφέρουν.

Δεν θα αλλάξει ο ρους της πολιτικής ιστορίας, ούτε θα κατακρημνιστεί η (όποια) κυβέρνηση εάν δεν εκλεγεί ο τάδε ή ο δείνα δήμαρχος ή περιφερειάρχης. Δεν θα διεκδικήσει τα κλειδιά του Μεγάρου Μαξίμου ο Κασσελάκης, ή ο Ανδρουλάκης σε μία τέτοια περίπτωση. Την ίδια κυβέρνηση θα έχουμε την επόμενη μέρα και πιθανότατα το ίδιο ισχυρή.

Η Θεσσαλία, για παράδειγμα, είναι πιά συνώνυμο της βιβλικής καταστροφής, οι άνθρωποι θα βασανιστούν για χρόνια από τις συνέπειες του μείγματος ακραίων φαινομένων και έλλειψης προνοητικότητας (τα μηνύματα υπήρχαν), σχεδίου και κατάλληλης προετοιμασίας. Έχει μεγάλη σημασία σε ποιούς θα εμπιστευτούν την επόμενη μέρα τους.

Ολόκληρο το σύστημα περιφερειακής αυτοδιοίκησης καθώς και ορισμένοι δήμαρχοι τελούν υπό την έρευνα του Αρείου Πάγου για μείζονες ευθύνες σχετικά με όσα πλημμελώς έγιναν, για αντιπλημμυρικά έργα που έμειναν στα συρτάρια, για πιθανή κακοδιαχείριση του δημοσίου χρήματος και για πολλά άλλα. Η οργή των πλημμυροπαθών έχει ξεχειλίσει, όπως οι παραπόταμοι του Πηνειού. Στον Βόλο, ο (και υποψήφιος) δήμαρχος προκαλεί καθημερινά με την συμπεριφορά του, επιτίθεται σε πολίτες, προσβάλλει τοπικούς δημοσιογράφους και άλλα πολλά.

Κι’ όμως, παρά την οικτρή αποτυχία ορισμένων αυτοδιοικητικών, ή τις σοβαρές ευθύνες άλλων σε άλλες περιοχές, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι όχι μόνο προηγούνται αλλά είναι σοβαρή η πιθανότητα να εκλεγούν από την πρώτη Κυριακή (όριο το 43%).

Θα είναι ένα “κρας τεστ” για τις τοπικές κοινωνίες η επόμενη Κυριακή. Κι εδώ δεν μπορεί να επικαλείται κανείς την απαξίωση της αντιπολίτευσης ή οτιδήποτε άλλο, εδώ μετρούν τα πρόσωπα, οι ομάδες δουλειάς, η συμπαράταξη άξιων τοπικών παραγόντων, το σχέδιο. Θα είμαστε άξιοι της μοίρας μας εάν ως πολίτες επιλέξουμε τον εκλεκτό του κόμματος (μας) ακόμα κι αν αυτός έχει αποδεδειγμένα διαπράξει μεγάλα λάθη που επηρέασαν την καθημερινότητα της πόλης στην οποία ζούμε.

Δεν θα είναι, εν κατακλείδι, κερδισμένο το ένα ή το άλλο κόμμα εάν εκλεγεί ένας κακός αυτοδιοικητικός, ένας περιφερειάρχης ή δήμαρχος που ταλαιπώρησε τους πολίτες του με φαραωνικά σχέδια που χάσκουν, που σκόρπισε κονδύλια για αντιπλημμυρικά αναχώματα σε έργα βιτρίνας και άμεσης επικοινωνιακής και πολιτικής κατανάλωσης, που υποσχέθηκε …Μονακό και παραδίδει τους βάλτους της Λουϊζιάνα. Θα έχουν χάσει οι τοπικές κοινωνίες.

Προσοχή, η παρατήρηση δεν έχει κομματικό χρώμα. Αποτυχημένοι ή διαψεύσαντες τις δεσμεύσεις τους υπάρχουν απ΄ όλες τις πλευρές, είτε έχουν κομματικό χρίσμα, είτε το κρύβουν επιμελώς, είτε δεν έχουν καθόλου.

Την επόμενη Κυριακή, ο πολίτης δεν έχει το άλλοθι του να επιλέξει κυβέρνηση κατά το δόγμα του “το μη χείρον βέλτιστον”, δεν μπορεί να επικαλεστεί πως δεν υπάρχει άλλη λύση και άλλο σχέδιο, δεν μπορεί καν να ισχυριστεί πως επηρεάστηκε από την ατμόσφαιρα που δημιουργούν τα μέσα ενημέρωσης και τα επικοινωνιακά επιτελεία. Ζει καθημερινά, 24 ώρες το 24ωρο, επτά ημέρες την εβδομάδα, τα αποτέλεσματα της διαχείρισης κάθε περιφερειάρχη και κάθε δημάρχου.

Είναι στα χέρια του εάν θα επιβραβεύσει αυτούς που οικτίρει μπροστά στο πλημμυρισμένο σπίτι του και στο κατεστραμμένο γεφύρι ή θα δώσει την ευκαιρία σε άλλους. Δική του η ευθύνη…

Κι ας κάνει και την αυτοκριτική του για τις δικές του λανθασμένες επιλογές, όταν εύκολα πειθόταν από μικρούς “φαραώ”, όταν προσχωρούσε στην λογική της αυθαιρεσίας που του πρότειναν ως αντάλλαγμα, όταν έκανε τα στραβά μάτια.