Σύμφωνα με τον υπουργό Ψηφιακών Υποθέσεων Κρζισλόφ Γκαβκόφσκι, πρόκειται για «μία απί τις μεγαλύτερες διαρροές» στον τομέα της κυβερνοασφάλειας που έχουν καταγραφεί ποτέ στην ιστορία αυτής της χώρας των 37 εκατομμυρίων κατοίκων.

«Τίποτα δεν δείχνει σήμερα ότι έχουμε να κάνουμε με μια επίθεση από το εξωτερικό… που να προήλθε από τη Ρωσία ή οποιοδήποτε άλλο κράτος», διευκρίνισε.

Τα πρώτα στοιχεία συνηγορούν υπέρ της εκδοχής ότι κυβερνοεγκληματίες δρουν με οικονομικό στόχο, εκτίμησε ο υπουργός, ο οποίος απέκλεισε την πληρωμή οποιωνδήποτε λύτρων και υποσχέθηκε την «αυστηρή» δίωξη των δραστών τη επίθεσης.

Τα δεδομένα που εκλάπησαν έχουν μέγεθος περίπου δύο τεραμπάιτ και περιέχουν κυρίως πληροφορίες που έχουν σχέση με ιατρικές επισκέψεις, συνταγογραφήσεις και άλλα έγγραφα που χρησιμοποιούνται κατά την παρακολούθηση των ασθενών.

Η φύση και το εύρος των δεδομένων που παραβιάστηκαν ποικίλλουν από το ένα πρόσωπο στο άλλο, δήλωσε ο υπουργός ο οποίος ανακοίνωσε επίσης τη συγκρότηση μηχανισμού που επιτρέπει στους πολίτες να εξακριβώσουν εάν τα δεδομένα τους εκλάπησαν ή όχι.

Περίπου 12.0000 ιατρικές δομές χρησιμοποιούσαν τις υπηρεσίες της εταιρίας που αποτέλεσε στόχο της επίθεσης.

Σπύρος Σιδέρης

Πρόκειται για έναν ψηφιακό πόλεμο που διεξάγεται μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, αλλά έχει τη δύναμη να επηρεάσει κυβερνήσεις, οικονομίες, εκλογές και τελικά την ίδια τη μοίρα των κρατών. Και όσο η ανθρωπότητα γίνεται πιο εξαρτημένη από την τεχνολογία, τόσο περισσότερο η μάχη για τον έλεγχο των πληροφοριών μετατρέπεται στο σημαντικότερο γεωπολιτικό μέτωπο της εποχής μας.

Τα δεδομένα ως το νέο πετρέλαιο

Σύμφωνα με αναλύσεις ειδικών στον τομέα της κυβερνοασφάλειας, η διεθνής αντιπαράθεση έχει περάσει σε μια νέα φάση. Η μάχη δεν αφορά πλέον μόνο την πρόσβαση στις πληροφορίες, αλλά τον έλεγχο των ίδιων των δεδομένων που παράγονται καθημερινά από δισεκατομμύρια ανθρώπους, επιχειρήσεις και κρατικούς φορείς.

Τα δεδομένα χαρακτηρίζονται ολοένα και συχνότερα ως το «νέο πετρέλαιο» της παγκόσμιας οικονομίας. Όποιος τα συγκεντρώνει και διαθέτει τα κατάλληλα εργαλεία για να τα επεξεργαστεί αποκτά ένα τεράστιο στρατηγικό πλεονέκτημα. Μέσα από προηγμένους αλγόριθμους και συστήματα τεχνητής νοημοσύνης, οι κυβερνήσεις μπορούν να προβλέπουν τάσεις, να αξιολογούν απειλές και να λαμβάνουν κρίσιμες πολιτικές, οικονομικές ή στρατιωτικές αποφάσεις με πρωτοφανή ακρίβεια.

Η πραγματική ισχύς δεν βρίσκεται πλέον μόνο στην κατοχή πληροφοριών, αλλά στην ικανότητα επεξεργασίας τους ταχύτερα και αποτελεσματικότερα από τον αντίπαλο. Αυτός είναι ο λόγος που τα κράτη ανταγωνίζονται για την απόκτηση τεχνολογιών αιχμής και για τον έλεγχο των υποδομών που τροφοδοτούν την παγκόσμια ψηφιακή οικονομία.

Μια σύγκρουση που ξεκίνησε πριν από ενάμιση αιώνα

Παρά την εντύπωση ότι πρόκειται για ένα φαινόμενο της ψηφιακής εποχής, οι ρίζες του πολέμου των δεδομένων βρίσκονται πολύ πιο πίσω στον χρόνο.

Ο ειδικός σε θέματα ασφάλειας και κυβερνοχώρου Σήφης Φιτσανάκης επισημαίνει ότι η λεγόμενη «τεχνολογική σύγκρουση» δεν είναι καινούργια. Από την εφεύρεση του τηλεγράφου τον 19ο αιώνα, τα κράτη αναζητούσαν τρόπους να παρακολουθούν επικοινωνίες, να συλλέγουν πληροφορίες και να αποκτούν στρατηγικό πλεονέκτημα έναντι των αντιπάλων τους.

Αντίστοιχα, ο ειδικός κυβερνοασφάλειας Τζάστιν Σέρμαν υπενθυμίζει ότι ήδη από τα τέλη του 19ου αιώνα η Βρετανική Αυτοκρατορία αξιοποιούσε τα τηλεγραφικά δίκτυα που ήλεγχε για τη συλλογή πληροφοριών και την παρακολούθηση διεθνών επικοινωνιών. Ήταν οι πρώτες μορφές ενός ανταγωνισμού που σήμερα έχει εξελιχθεί σε έναν παγκόσμιο ψηφιακό πόλεμο.

Τα καλώδια στον βυθό που κρατούν τον κόσμο συνδεδεμένο

Πίσω από την καθημερινή χρήση του διαδικτύου κρύβεται μια τεράστια και σε μεγάλο βαθμό άγνωστη υποδομή. Χιλιάδες χιλιόμετρα υποθαλάσσιων καλωδίων διασχίζουν τους ωκεανούς μεταφέροντας σχεδόν το σύνολο της παγκόσμιας διαδικτυακής κίνησης.

Αυτά τα καλώδια αποτελούν τις πραγματικές αρτηρίες της παγκόσμιας οικονομίας. Μέσω αυτών διακινούνται τραπεζικές συναλλαγές, κυβερνητικές επικοινωνίες, στρατιωτικά δεδομένα και αμέτρητες πληροφορίες που καθορίζουν τη λειτουργία του σύγχρονου κόσμου.

Δεν προκαλεί έκπληξη ότι οι υποδομές αυτές έχουν μετατραπεί σε στρατηγικούς στόχους. Η δυνατότητα παρακολούθησης, παρεμβολής ή ακόμα και διακοπής της λειτουργίας τους θεωρείται σήμερα εξαιρετικά σημαντικό εργαλείο γεωπολιτικής ισχύος.

Η ιστορική υπόθεση που άλλαξε τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο

Η στρατηγική σημασία των δικτύων επικοινωνίας έγινε εμφανής ήδη κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Με το ξέσπασμα της σύγκρουσης, η Βρετανία έσπευσε να κόψει τα γερμανικά υποθαλάσσια καλώδια επικοινωνίας, απομονώνοντας ουσιαστικά το Βερολίνο από μεγάλο μέρος του διεθνούς δικτύου του.

Η γερμανική κυβέρνηση αναγκάστηκε τότε να χρησιμοποιήσει εναλλακτικές διαδρομές επικοινωνίας, μεταξύ αυτών και αμερικανικά διπλωματικά δίκτυα. Η επιλογή αυτή αποδείχθηκε μοιραία.

Οι βρετανικές υπηρεσίες πληροφοριών κατάφεραν να υποκλέψουν το περίφημο τηλεγράφημα του υπουργού Εξωτερικών της Γερμανίας Άρθουρ Τσίμερμαν προς το Μεξικό. Στο μήνυμα προτεινόταν συμμαχία κατά των Ηνωμένων Πολιτειών με αντάλλαγμα την ανάκτηση χαμένων εδαφών.

Η δημοσιοποίηση του τηλεγραφήματος προκάλεσε πολιτικό σοκ στην αμερικανική κοινή γνώμη και θεωρείται ένας από τους βασικούς παράγοντες που οδήγησαν την Ουάσιγκτον στην είσοδο στον πόλεμο, αλλάζοντας την πορεία της παγκόσμιας ιστορίας.

Για πολλούς αναλυτές, η συγκεκριμένη υπόθεση αποτελεί ένα από τα πρώτα παραδείγματα όπου η κατασκοπεία, οι επικοινωνίες και οι πληροφορίες επηρέασαν καθοριστικά την έκβαση μιας παγκόσμιας σύγκρουσης.

Από τα τηλεγραφήματα στην τεχνητή νοημοσύνη

Σήμερα οι μέθοδοι μπορεί να έχουν αλλάξει, όμως η λογική παραμένει η ίδια. Αντί για τηλεγραφήματα, διακινούνται τρισεκατομμύρια ψηφιακά δεδομένα μέσω δικτύων οπτικών ινών, δορυφόρων και ασύρματων συστημάτων επικοινωνίας.

Παράλληλα, ο ανταγωνισμός επεκτείνεται στην παραγωγή προηγμένων μικροτσίπ, στα μεγάλα κέντρα δεδομένων, στις υποδομές 5G και στα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης που μπορούν να μετατρέψουν μια ακατέργαστη πληροφορία σε στρατηγικό πλεονέκτημα.

Η μάχη για τον έλεγχο αυτών των τεχνολογιών έχει εξελιχθεί σε βασικό πεδίο αντιπαράθεσης μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων, με τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Κίνα και άλλους ισχυρούς παίκτες να επενδύουν τεράστια κεφάλαια στην ψηφιακή κυριαρχία.

Όποιος ελέγχει τα μικροτσίπ, τα δίκτυα και τις πλατφόρμες επεξεργασίας δεδομένων αποκτά πλέον ένα πλεονέκτημα αντίστοιχο με εκείνο που προσέφεραν κάποτε οι ενεργειακοί πόροι ή οι στρατιωτικές βάσεις.

Το μέτωπο του μέλλοντος είναι ήδη εδώ

Καθώς οι χώρες συνεχίζουν να ενισχύουν τους συμβατικούς στρατούς τους, ένα δεύτερο και εξίσου κρίσιμο μέτωπο αναπτύσσεται παράλληλα. Είναι το μέτωπο των δεδομένων, των αλγορίθμων, της τεχνητής νοημοσύνης και της κυβερνοασφάλειας.

Στον νέο αυτό κόσμο, η ισχύς δεν καθορίζεται αποκλειστικά από τον αριθμό των στρατιωτών ή των όπλων που διαθέτει ένα κράτος. Καθορίζεται ολοένα περισσότερο από το πόσα δεδομένα μπορεί να συλλέξει, πόσο γρήγορα μπορεί να τα αναλύσει και πόσο αποτελεσματικά μπορεί να τα μετατρέψει σε πολιτική, οικονομική και στρατηγική επιρροή.

Ο πόλεμος των κωδίκων έχει ήδη ξεκινήσει. Οι μάχες του δεν δίνονται σε χαρακώματα αλλά σε κέντρα δεδομένων, σε υποθαλάσσια καλώδια, σε εργαστήρια τεχνητής νοημοσύνης και σε δίκτυα επικοινωνιών που συνδέουν ολόκληρο τον πλανήτη. Στον 21ο αιώνα, η ισχύς δεν θα ανήκει μόνο σε εκείνον που διαθέτει περισσότερα όπλα, αλλά κυρίως σε εκείνον που ελέγχει περισσότερα δεδομένα. Και αυτή είναι ίσως η πιο κρίσιμη γεωπολιτική μάχη της εποχής μας.

Όπως επισημαίνει η ΕΠΕ,

• «μια ολόκληρη βάση δεδομένων με τα προφίλ όλων των μαθητών προσχολικής και σχολικής ηλικίας στην Ελλάδα έχει αξία πραγματικά ανεκτίμητη για ένα σωρό εταιρίες. Ακόμα και με ένα πολύ συντηρητικό νούμερο της τάξης των $20 ανά άτομο, πρόκειται για δεκάδες ή και εκατοντάδες εκατομμύρια δολαρίων». Και καταλήγει: «Με τη συγκεκριμένη σύμβαση το υπουργείο Παιδείας δίνει τη δυνατότητα σε μια ιδιωτική εταιρία να αντλήσει τέτοια δεδομένα από μια πολύ “δύσκολη” κατηγορία υποκειμένων, δηλαδή ανήλικα παιδιά και τις οικογένειές τους. Και μάλιστα χωρίς να τους δίνεται δυνατότητα αίτησης διαγραφής τους όπως προβλέπεται βάσει GDPR, ούτε και καμία τέτοια υποχρέωση της εταιρίας ποτέ στο μέλλον μετά τη λήξη της σύμβασης».

Ακολουθεί ολόκληρη η ανακοίνωση της ΕΠΕ

Εδώ και μερικές ημέρες έχουν δημοσιοποιηθεί οι λεπτομέρειες της σύμβασης μεταξύ υπουργείου Παιδείας και της εταιρίας Cisco, σχετικά με την παροχή υπηρεσιών τηλεδιάσκεψης για την κάλυψη των αναγκών τηλε-εκπαίδευσης εδώ και ένα χρόνο λόγω της πανδημίας.

Η Ένωση Πληροφορικών Ελλάδας (ΕΠΕ) έχει επισημάνει πολλές φορές στο παρελθόν ότι η προχειρότητα της αντιμετώπισης των έργων στις Τεχνολογίες Πληροφορικής και Επικοινωνιών (ΤΠΕ) αποτελεί, κάκιστη πρακτική, αλλά και άκρως επικίνδυνη συμπεριφορά εκ μέρους των αρμόδιων φορέων.

Πέρα από τις τοποθετήσεις των συνδικαλιστικών οργάνων των εκπαιδευτικών και ορισμένα δημοσιεύματα δεν έχει υπάρξει κάποια αντίδραση από τους συναρμόδιους φορείς και τις ανεξάρτητες Αρχές. Για την υπόθεση είναι πλέον γνωστά και δημοσιευμένα1,2,3 τα βασικά στοιχεία της. Ως ΕΠΕ επισημαίνουμε τρεις διαστάσεις του ζητήματος που χρειάζεται να διερευνηθούν ως προς την έκταση της ζημιάς που έχει προκληθεί:

1. Οικονομικά στοιχεία: Μαθαίνουμε ότι η σύμβαση που δημοσιεύτηκε αποτελεί στην πραγματικότητα μία ακόμα από τις πολλές τροποποιήσεις που έχουν γίνει επί της αρχικής τον τελευταίο 1,5 περίπου χρόνο. Το πραγματικό κόστος ανέρχεται σε πάνω από δύο εκατομμύρια ευρώ, παρότι το υπουργείο Παιδείας επέμενε μέχρι πρόσφατα ότι η παραχώρηση της υπηρεσίας (Webex) έχει γίνει δωρεάν από την εταιρία. Σύμφωνα με το άρθρο 2 του Ν.3861/2010, είναι υποχρεωτική η ανάρτηση στο διαδίκτυο πράξεων αποδοχής δωρεών από το Δημόσιο, καθώς φυσικά και συμβάσεων με συγκεκριμένο κόστος, τόσο σε προκηρύξεις-διαγωνισμούς όσο και σε απευθείας αναθέσεις. Τίποτα από αυτά δεν έχει συμβεί στη συγκεκριμένη περίπτωση.
2. Προσωπικά δεδομένα: Η υλοποίηση υπηρεσίας τηλε-εκπαίδευσης στα σχολεία αποτελεί εξ’ ορισμού ευαίσθητο και ιδιαίτερα απαιτητικό έργο ΤΠΕ. Από την αρχή της πανδημίας ως ΕΠΕ έχουμε δηλώσει4 έτοιμοι να συνεισφέρουμε στη σωστή σχεδίαση και υλοποίηση αυτού του σημαντικού έργου υποδομής, με σκοπό να παραμείνει διαθέσιμο και μετά την πανδημία. Στον τομέα των προσωπικών δεδομένων, όμως, η προχειρότητα δεν οδηγεί απλά σε οικονομικές επιπτώσεις, αλλά και σε παραβίαση θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών των μελών της εκπαιδευτικής κοινότητας, συμπεριλαμβανομένων και των ανήλικων μαθητών.

Το νομοθετικό πλαίσιο που θέτει η ευρωπαϊκή οδηγία GDPR, που έχει ενσωματωθεί στο εθνικό Δίκαιο, είναι σαφέστατο και εξαιρετικά αυστηρό ως προς τις ποινές παραβίασής του. Στη σύμβαση του υπουργείου Παιδείας για το Webex, ειδικότερα στο άρθρο 8, έχουν παραβιαστεί βασικές αρχές και προβλέψεις της σχετικής νομοθεσίας. Ενδεικτικά αναφέρουμε:

Υπάρχει υποχρέωση ρητής άδειας (opt-in) του υποκειμένου προς τρίτους όταν ζητείται η παραχώρηση και η επεξεργασία προσωπικών δεδομένων. Η άδεια αυτή δεν επιτρέπεται να δοθεί από άλλο μέρος, π.χ. από το υπουργείο Παιδείας ή από εκπαιδευτικό προσωπικό εκ μέρους των κηδεμόνων των μαθητών, και μάλιστα χωρίς ρητή ενημέρωσή τους. Στη συγκεκριμένη περίπτωση το υπουργείο Παιδείας φαίνεται να παραχωρεί αυτή την άδεια εκ μέρους των μαθητών και των κηδεμόνων τους, και μάλιστα χωρίς καμία σχετική ενημέρωσή τους.

Data Protection Impact Assessment (DPIA)5 είναι η μελέτη εκτίμησης αντικτύπου που συντάσσεται σε ορισμένες περιπτώσεις, προληπτικά και με σκοπό την καθοδήγηση των διαδικασιών GDPR, όταν τα προσωπικά δεδομένα αφορούν μεγάλες ομάδες πληθυσμού ή είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα (π.χ. ιατρικά) ή αφορούν ανηλίκους. Στη συγκεκριμένη περίπτωση όμως η μελέτη εκτίμησης αντικτύπου συντάχτηκε εκ’ των υστέρων6 και ενδεχομένως χωρίς οι συντάκτες της (Εργαστήριο Νομική Πληροφορικής, Παν. Αθηνών) να γνωρίζουν το περιεχόμενο της σύμβασης.

Σύμφωνα με την μελέτη εκτίμηση αντικτύπου (σελίδες 47-48) ο κίνδυνος παράνομης πρόσβασης στα προσωπικά δεδομένα που συλλέγονται κατά την τηλεκπαίδευση που τηρούνται στις υποδομές της CISCO από 1) Mη εξουσιοδοτημένο προσωπικό της CISCO 2) Yπεργολάβοι Επεξεργασίας που η CISCO έχει διορίσει 3) Κακόβουλοι «εισβολείς» (hackers/crackers) θεωρείται “περιορισμένος” (επιπέδου 2 με μέγιστο επίπεδο το 4) με δεδομένο ότι “Δεν τηρούνται προσωπικά δεδομένα μαθητών παρά μόνο στην εξαιρετική περίπτωση που αυτοί χρησιμοποιούν -παρά τις αντίθετες συστάσεις του ΥΠΑΙΘ- την πλατφόρμα τηλεκπαίδευσης μέσω της εφαρμογής της CISCO και μόνον εφόσον καταχωρίσουν σε αυτή το ονοματεπώνυμο και την πραγματική διεύθυνση email τους” . Η υπόθεση όμως αυτή είναι η εσφαλμένη η καταχώρηση των πραγματικών στοιχείων των μαθητών είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση καθώς οι μαθητές οφείλουν να δηλώνουν το ονοματεπώνυμό τους α)για την καταγραφή των απουσιών και β)για την αποφυγή εισόδου κακόβουλων χρηστών με ψευδώνυμα στις τάξεις. Συνεπώς η εκτίμηση του κινδύνου όσον αφορά την παράνομη πρόσβασης στα προσωπικά δεδομένα των μαθητών είναι εσφαλμένη αφού βασίζεται σε λάθος υπόθεση.

3. Κοινωνική-ηθική διάσταση: Είναι πραγματικά δύσκολο να κατανοήσει κάποιος το λόγο που το υπουργείο Παιδείας αποφάσισε την παραχώρηση εξαιρετικά πολύτιμων δεδομένων δωρεάν σε μια ιδιωτική εταιρία, χωρίς μάλιστα να ενημερώσει κανέναν. Πολύ περισσότερο, όταν τα δεδομένα αυτά αφορούν παιδιά προσχολικής και σχολικής ηλικίας, καθώς και των γονέων τους, δηλαδή περίπου 1,5 εκατομμυρίων πολιτών.

Αναφέρεται το επιχείρημα ότι πρόκειται για ανωνυμοποιημένα μετα-δεδομένα, δηλαδή πληροφορίες που υποτίθεται δεν ταυτοποιούν συγκεκριμένα πρόσωπα. Πέρα του ότι αυτό βάσει της σύμβασης δεν διασφαλίζεται στην πράξη με κανένα μηχανισμό επίβλεψης βάσει GDPR (βλ. παραπάνω), αξίζει να αναφερθεί το εξής παράδειγμα:

Η εφαρμογή Webex βλέπει και καταγράφει την IP κάθε συμμετέχοντα. Αυτό γίνεται υποχρεωτικά για λόγους ταυτοποίησης του δικτύου, π.χ. αν είναι στο σχολικό δίκτυο. Ταυτόχρονα η IP καταγράφεται και από third-parties, με cookies ή κατά την επίσκεψη σε sites (όχι μόνο του συγκεκριμένου ενδιαφερόμενου).

Αυτά τα δύο σύνολα κάποια στιγμή είναι διαθέσιμα ως ανωνυμοποιημένα δεδομένα τηλεμετρίας, καθώς η IP δεν θεωρείται “προσωπικό” δεδομένο και η αποδοχή cookies το επιτρέπει ακόμα και εντός του GDPR. Όταν λοιπόν αυτά τα δεδομένα συνδυαστούν, τα δεδομένα από το Webex “ερμηνεύουν” πολλά άλλα δεδομένα traffic, ή και το αντίστροφο.

Με παρόμοιο τρόπο μπορεί κάποιος να ανακαλύψει για συγκεκριμένη IP σε συγκεκριμένη ώρα, δηλαδή για κάποιο μαθητή/οικογένεια, την περιοχή διαμονής, την οικογενειακή κατάσταση (αν έχει αδέλφια στην ίδια ηλικία), την οικονομική κατάσταση (αν συνδέονται με ένα Η/Υ και με καλή/κακή σύνδεση ISP), κτλ.

Τα παραπάνω οδηγούν σε συγκεκριμένα προφίλ συμπεριφοράς, όχι μόνο για λόγους μάρκετινγκ όπως νομίζει ο περισσότερος κόσμος. Για παράδειγμα, οι τράπεζες τα χρησιμοποιούν για να κάνουν εκτίμηση πιστοληπτικής ικανότητας υποψήφιου πελάτη, πολλές φορές πριν καν έρθουν σε επαφή μαζί του. Το ίδιο και οι ασφαλιστικές εταιρίες, π.χ. Υγείας ή οχημάτων, που κάνουν εκτίμηση κινδύνου και συσχέτιση με άλλα δημογραφικά δεδομένα, βάσει τόπου διαμονής, ηλικίας, οικογενειακής κατάστασης, κτλ.

Η κοστολόγηση των παραπάνω δεδομένων είναι δύσκολη, καθώς εξαρτάται κυρίως από τη λεπτομέρεια και τη μαζικότητα. Ένα τέτοιο προφίλ από μόνο του δεν σημαίνει σχεδόν τίποτα και, κατά κανόνα, καμία ιδιωτική εταιρία δεν ενδιαφέρεται για το όνομα ή τη διεύθυνση κατοικίας ενός μεμονωμένου πολίτη. Όμως, μια ολόκληρη βάση δεδομένων με τα προφίλ όλων των μαθητών προσχολικής και σχολικής ηλικίας στην Ελλάδα έχει αξία πραγματικά ανεκτίμητη για ένα σωρό εταιρίες. Ακόμα και με ένα πολύ συντηρητικό νούμερο της τάξης των $20 ανά άτομο, πρόκειται για δεκάδες ή και εκατοντάδες εκατομμύρια $. Με τη συγκεκριμένη σύμβαση το υπουργείο Παιδείας δίνει τη δυνατότητα σε μια ιδιωτική εταιρία να αντλήσει τέτοια δεδομένα από μια πολύ “δύσκολη” κατηγορία υποκειμένων, δηλαδή ανήλικα παιδιά και τις οικογένειές τους. Και μάλιστα χωρίς να τους δίνεται δυνατότητα αίτησης διαγραφής τους όπως προβλέπεται βάσει GDPR, ούτε και καμία τέτοια υποχρέωση της εταιρίας ποτέ στο μέλλον μετά τη λήξη της σύμβασης (βλ. άρθρο 8).

Mε βάση τα όσα γίνονται γνωστά σήμερα, το υπουργείο όχι μόνο δεν ζήτησε την άδεια γονέων για να προβεί σε αυτή την παραχώρηση, αλλά το έκανε χωρίς αξιόπιστη μελέτη εκτίμηση αντικτύπου, χωρίς διαφάνεια και χωρίς την παραμικρή αποζημίωση εκ μέρους της εταιρίας.

Eπισημαίνουμε ως ΕΠΕ την υποχρέωση της Πολιτείας να τηρεί τους Νόμους που η ίδια θεσμοθετεί και να μην απαξιώνει και παραβιάζει τα δικαιώματα των πολιτών τους οποίους έχει υποχρέωση να προστατεύει και υπηρετεί. Αναμένουμε την άμεση, σοβαρή και καθοριστική παρέμβαση των συναρμόδιων φορέων στην υπόθεση και είμαστε πρόθυμοι να συνεισφέρουμε σε αυτό.