Με βάση αυτά τα δεδομένα, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έχει ήδη διαμορφώσει τη στρατηγική της, η οποία προβλέπει τη διατήρηση των επιτοκίων στο 2% καθ’ όλη τη διάρκεια του επόμενου έτους, εξέλιξη που προμηνύει ευνοϊκές συνθήκες για τους δανειολήπτες.

Ευρωπαϊκές πηγές που γνωρίζουν τα κρίσιμα δεδομένα που αναλύονται στη Φρανκφούρτη σημειώνουν ότι, εκτός απροόπτου, ο πληθωρισμός θα παραμείνει στα επίπεδα του 2% και το 2026. Παράλληλα, η πορεία της ευρωπαϊκής οικονομίας δεν αναμένεται να παρουσιάσει ενδείξεις απεγκλωβισμού από τη ζώνη ασθενικής ανάπτυξης που βρίσκεται σήμερα. Το γ’ τρίμηνο εφέτος η ευρωζώνη παρουσίασε ρυθμό ανάπτυξης 1,4% συγκριτικά με το αντίστοιχο τρίμηνο του 2024 κινούμενη ελαφρώς προς τα πάνω σε σχέση με τις αρχικές προβλέψεις.

   Ωστόσο, σύμφωνα με οικονομικούς αναλυτές, αυτό οφείλεται στην απότομη αύξηση των ευρωπαϊκών εξαγωγών προς τις ΗΠΑ τους πρώτους μήνες φέτος υπό τον φόβο των δασμών Τραμπ. Γι’ αυτό και προβλέπεται διόρθωση της αύξησης αυτής και υποχώρηση του ρυθμού ανάπτυξης στη συνέχεια σε επίπεδα χαμηλότερα από αυτόν του γ’ τριμήνου. Τα δεδομένα αυτά ερμηνεύουν τη γραμμή των σταθερών επιτοκίων που έχει καταστρώσει η ΕΚΤ για τον επόμενο χρόνο. Όσον αφορά το ενδεχόμενο περαιτέρω μείωσης των επιτοκίων σε επίπεδα κάτω του 2% θα πρέπει να αποκλειστεί αυτή τη φάση. Μία τέτοια κίνηση θα δικαιολογούνταν από απότομη βουτιά της ευρωπαϊκής οικονομίας το 2026 κάτι που δεν φαίνεται στον ορίζοντα.

   Τη γραμμή των σταθερών επιτοκίων του ευρώ έχουν ενσωματώσει στις προβλέψεις τους για το 2026 και οι τράπεζες. Εκτιμούν ότι τα δάνεια (στεγαστικά, επιχειρηματικά και καταναλωτικά) θα συνεχίσουν να αυξάνονται με υψηλούς ρυθμούς και το επόμενο έτος. Σ’ αυτό αναμένεται να συμβάλει και ο ανταγωνισμός μεταξύ των τραπεζικών ιδρυμάτων ο οποίος ήδη διαφαίνεται στα στεγαστικά δάνεια με τις μικρές μειώσεις επιτοκίων στις οποίες προχωρούν σταδιακά τους τελευταίους μήνες. Για το επόμενο έτος, σύμφωνα με τις προβλέψεις των τραπεζών, η αύξηση των στεγαστικών δανείων αναμένεται να κυμανθεί στο 10% όσο δηλαδή και εφέτος.

   Οι εκταμιεύσεις νέων στεγαστικών αναμένονται για το 2026 να προσεγγίσουν τα 3,1 δισ. ευρώ από 2,6 δισ. ευρώ εφέτος. Πρόκειται για άνοδο της τάξης του 20% που εξηγείται από την αυξημένη ζήτηση που παρατηρείται για το πρόγραμμα “ Σπίτι μου ΙΙ” μετά τις σημαντικές βελτίωσης που έγιναν από την κυβέρνηση καθώς και από το νέο τοπίο χαμηλού κόστους χρήματος. Αξίζει να σημειωθεί ο ρυθμός διείσδυσης της στεγαστικής πίστης στις αγοραπωλησίες ακινήτων παραμένει πολύ χαμηλός στη χώρα μας. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν μεγάλα περιθώρια για αύξησή του τα επόμενα χρόνια. Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν στη διάθεσή τους οι τράπεζες το 2024 με αγοραπωλησίες ακινήτων 10 δισ. ευρώ τα στεγαστικά δάνεια κάλυψαν μόνο το 1,8 δισ. ευρώ. Φέτος που οι αγοραπωλησίες υπολογίζονται σε 12 δισ. ευρώ τα στεγαστικά θα είναι 2,6 δισ. ευρώ.

   Ενδείξεις ανόδου υπάρχουν και στην καταναλωτική πίστη λόγω της καλής πορείας της οικονομίας και της αύξησης των εισοδημάτων. Είναι αξιοσημείωτο ότι η ζήτηση για καταναλωτικά δάνεια δεν φαίνεται να προέρχεται από την ανάγκη κάλυψης βασικών αναγκών. Σε ότι αφορά τα επιχειρηματικά δάνεια εκτιμάται ότι θα εξακολουθήσουν να κινούνται με διψήφιους ρυθμούς ανόδου και το 2026, υψηλότερους, δηλαδή, από ότι στην υπόλοιπη Ευρώπη. Και αυτό λόγω των έργων υποδομών και άλλων μεγάλων επενδύσεων που συντελούνται στη χώρα μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης αλλά και των άλλων ευρωπαϊκών πηγών χρηματοδότησης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.

Πηγή: ΑΠΕ

Η Γερμανία ήταν εδώ και πολύ καιρό η φωνή της δημοσιονομικής πειθαρχίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση – πιέζοντας χώρες όπως η Ιταλία και η Ισπανία να σφίξουν το ζωνάρι τους και αντιτίθεται στην έκδοση κοινού χρέους. Αλλά αν αυτή η πολιτική οδήγησε σε παράπονα για αδύναμη ανάπτυξη, η νέα, πιο χαλαρή προσέγγιση των δαπανών θα μπορούσε να έχει αρνητικές συνέπειες για τις πιο υπερχρεωμένες χώρες της Ευρώπης.

«Εάν η Γερμανία αγκαλιάσει τις δαπάνες που χρηματοδοτούνται με έλλειμμα, άλλες χώρες μπορεί να ακολουθήσουν το παράδειγμά της, οδηγώντας σε μια πιο χαλαρή προσέγγιση σε ότι αφορά το χρέος σε όλη την Ευρώπη», δήλωσε ο Robert Burrows, διαχειριστής χαρτοφυλακίου στην M&G Investments, ο οποίος λέει ότι έχει μειώσει την έκθεσή του σε χρέος περιφέρειας. «Αυτό θα μπορούσε να αποδυναμώσει την εμπιστοσύνη στα ευρωπαϊκά κρατικά ομόλογα, αυξάνοντας το κόστος δανεισμού για τα υπερχρεωμένα έθνη».

Ενώ οι αποδόσεις της Γερμανίας έχουν επίσης αυξηθεί, το consensus στην αγορά είναι ότι η μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης μπορεί να αντέξει οικονομικά να ξοδέψει δισεκατομμύρια περισσότερα για άμυνα και υποδομές μετά από χρόνια λιτότητας. Ο κίνδυνος είναι ότι η κίνηση θα μπορούσε να έχει επιπτώσεις πέρα από τα σύνορα της Γερμανίας, ειδικά όταν οι ευρωπαίοι ηγέτες υποστηρίζουν ένα σχέδιο χαλάρωσης των δημοσιονομικών κανόνων για να να διατεθούν περισσότερα για την άμυνα.

«Η Γερμανία είναι μια από τις ισχυρότερες στον κόσμο σε ότι αφορά τα περιθώρια πίστωσης, έχει τόσο μεγάλο δημοσιονομικό περιθώριο», δήλωσε ο Colin Finlayson, διαχειριστής κεφαλαίων στην Aegon Asset Management. «Εάν κάποιες από τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες επιχειρήσουν να ακολουθήσουν το παράδειγμα της Γερμανίας, δεν νομίζω ότι θα ήταν το ίδιο καλά αποδεκτό».

Δεν είναι μόνο η περιφέρεια που κινδυνεύει. Τα επίπεδα του χρέους στη Γαλλία και το Βέλγιο έχουν αυξηθεί τα τελευταία χρόνια, βάζοντας και τις δύο χώρες μπροστά από την Ισπανία και την Πορτογαλία όσον αφορά τη σχέση χρέους προς ΑΕΠ. Μια έκρηξη στα γαλλικά ομόλογα πέρυσι έδειξε πόσο γρήγορα μπορούν να επανεμφανιστούν οι «τιμωροί» των ομολόγων (vigilantes) όταν οι υπερχρεωμένες χώρες ανακοινώνουν σχέδια για αύξηση των δαπανών.

Πρόσφατη ανάλυση από τον Chief Executive της Eurizon SLJ Capital, Stephen Jen, διαπίστωσε ότι από τις κύριες 27 χώρες μέλη της ΕΕ, μόνο η Γερμανία, η Ολλανδία, η Σουηδία και η Ιρλανδία έχουν δημοσιονομικό χώρο για να αυξήσουν ουσιαστικά τις δημοσιονομικές δαπάνες. Υποστηρίζει ότι η άνοδος των αποδόσεων των ομολόγων θα μπορούσε να οδηγήσει σε διεύρυνση των spreads και μεγαλύτερες επιβαρύνσεις στη χρηματοδότηση για άλλες περιοχές της Ευρώπης, με τη Γαλλία, την Ισπανία και την Ελλάδα να είναι μεταξύ των πιο ευάλωτων.

• Οι υπουργοί Οικονομικών της ΕΕ εξέφρασαν επίσης την ανησυχία τους ότι οι επενδυτές ομολόγων θα είναι απρόθυμοι να χρηματοδοτήσουν περισσότερες αμυντικές δαπάνες και αξιωματούχοι στις Βρυξέλλες δήλωσαν ότι φοβούνται ότι μια ευρύτερη αύξηση των δαπανών θα βαθύνει το ξεπούλημα της αγοράς ομολόγων.

Οι παραπάνω ανησυχίες δημιουργούν τον κίνδυνο να εκτροχιαστεί ένα δημοφιλές trade ότι τα περιφερειακά ομόλογα θα έχουν καλύτερη απόδοση λόγω των σχετικά υψηλότερων ρυθμών οικονομικής ανάπτυξης. Τα spreads μεταξύ του γερμανικού και του χρέους της περιφέρειας έχουν συρρικνωθεί τα τελευταία δύο χρόνια. Αυτό μεταξύ γερμανικών και ιταλικών τίτλων περιορίστηκε στις 110 μονάδες βάσης, κοντά στο μισό επίπεδο σε σχέση με δυο χρόνια πριν.

• Ορισμένοι διαχειριστές λένε ότι δεν ανησυχούν για την αποσταθεροποιητική επίδραση της αύξησης των δαπανών, επειδή οι χαλαρότερες δημοσιονομικές πολιτικές θα μεταφραστούν σε ταχύτερη ανάπτυξη. Επισημαίνουν το γεγονός ότι οι αποδόσεις έχουν αυξηθεί ταυτόχρονα σε ολόκληρη την Ευρώπη, με μικρή κίνηση στα spread, ως ένδειξη ότι η περιφέρεια δεν κινδυνεύει ιδιαίτερα.

«Τα δημοσιονομικά είναι ένα ζήτημα για πολλές χώρες, αλλά νομίζω ότι οι αμυντικές δαπάνες θα γίνουν αποδεκτές», δήλωσε η Lynda Schweitzer, διαχειριστής χαρτοφυλακίου στη Loomis, Sayles & Company, η οποία έχει έκθεση σε ισπανικά, ιταλικά και γαλλικά ομόλογα.

Ορισμένες χώρες γίνονται δημιουργικές αναζητώντας τρόπους χρηματοδότησης περισσότερων αμυντικών δαπανών χωρίς να ενοχλούν τους επενδυτές.

Το Βέλγιο φέρεται να εξετάζει το ενδεχόμενο πώλησης μέρους των αποθεμάτων χρυσού του για να ενισχύσει τον αμυντικό του προϋπολογισμό, ενώ η Ιταλία παρουσίασε πρόταση για μόχλευση ιδιωτικών κεφαλαίων μέσω μιας πολυεπίπεδης δομής κρατικών και κοινοτικών εγγυήσεων. Η ΕΕ έχει επίσης προτείνει την δημιουργία ταμείου που θα μοιράσει δάνεια 150 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Χθες Τρίτη, μία ημέρα πριν από τις δημοπρασίες που θα πραγματοποιήσει σήμερα ο Οργανισμός Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους, διατηρήθηκε κάτω από το 4% η απόδοση του ελληνικού 10ετούς ομολόγου και το περιθώριο έναντι των αντίστοιχων γερμανικών τίτλων υποχώρησε στο χαμηλότερο επίπεδο του τελευταίου χρόνου.

Οι δύο δημοπρασίες εντάσσονται στο νέο πρόγραμμα εγκαινίασε ο ΟΔΔΗΧ στο πλαίσιο της καλύτερης λειτουργίας της δευτερογενούς αγοράς.

Από την επανέκδοση του 10ετούς ομολόγου το Δημόσιο προσδοκά να συγκεντρώσει έσοδα 250 εκατ. ευρώ, ενώ μέσω της δημοπρασίας των δεκαπενταετών ομολόγων (ωρίμανσης 2037) ποσό της τάξης των 150 εκατ. ευρώ. Η ημερομηνία διακανονισμού της έκδοσης είναι η 24η Μαΐου 2023. Στις δημοπρασίες θα συμμετάσχουν μόνο οι βασικοί διαπραγματευτές με υποβολή μέσω της ΗΔΑΤ αποκλειστικά μέχρι 5 ανταγωνιστικών προσφορών. Σκοπός της επανέκδοσης, όπως σημειώνει σε σχετική ανακοίνωση ο ΟΔΔΗΧ, είναι η ικανοποίηση της επενδυτικής ζήτησης και ταυτόχρονα η λειτουργία της δευτερογενούς αγοράς ομολόγων.

Με τις δημοπρασίες το συνολικό ποσό που θα έχει αντλήσει το Δημόσιο από τις αρχές του έτους αναμένεται να διαμορφωθεί περίπου στα 7 δισ. ευρώ καλύπτοντας το φετινό ετήσιο στόχο.

Στη δευτερογενή αγορά ομολόγων χθες και πιο συγκεκριμένα στο Ηλεκτρονικό Σύστημα Συναλλαγών (ΗΔΑΤ) της Τραπέζης της Ελλάδος καταγράφηκαν συναλλαγές 34 εκατ. ευρώ, εκ των οποίων τα 16 εκατ .ευρώ αφορούσαν σε εντολές αγοράς. Η απόδοση του Ελληνικού 10ετούς ομολόγου διαμορφώθηκε στο 3,98 % έναντι 2,33% του αντίστοιχου Γερμανικού τίτλου, με αποτέλεσμα το περιθώριο να διαμορφωθεί στο 1,65% από 1,74% που ήταν στο τέλος της προηγούμενης εβδομάδας.

Επανέκδοση ομολόγου με κουπόνι 4,25% λήξης 15 Ιουνίου 2033, ανακοίνωσε ο Οργανισμός Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους

Σκοπός της επανέκδοσης είναι η ικανοποίηση της επενδυτικής ζήτησης και ταυτόχρονα η διευκόλυνση της λειτουργίας της δευτερογενούς αγοράς ομολόγων.

• Το ποσό που θα δημοπρατηθεί θα είναι έως 300 εκατομμύρια ευρώ και η ημερομηνία διακανονισμού (settlement) θα είναι η Τετάρτη 26 Απριλίου 2023 (Τ+5).

Στη δημοπρασία θα συμμετάσχουν μόνον Βασικοί Διαπραγματευτές (Β.Δ.) με υποβολή, μέσω της ΗΔΑΤ, αποκλειστικά μέχρι 5 ανταγωνιστικών προσφορών έκαστος, που θα πρέπει να υποβληθούν έως τη 12:00 μεσημβρινή (μ.μ.), τοπική ώρα, σήμερα 19 Απριλίου 2023 και οι οποίες ικανοποιούνται μέχρι του ύψους του δημοπρατούμενου ποσού, στην τιμή της τελευταίας προσφοράς που γίνεται δεκτή στη δημοπρασία (cut off τιμή).

Μόνο ανταγωνιστικές προσφορές θα γίνουν αποδεκτές στη δημοπρασία.

Οι υπουργοί του Κυριάκου Μητσοτάκη χρωστούν σε τράπεζες (και φυσικά πρόσωπα) από διάφορα δάνεια, προγράμματα χρηματοδότησης και πιστωτικές κάρτες σχεδόν 5 εκατ. ευρώ, για την ακρίβεια 4.983.317,73 ευρώ, ενώ ο ίδιος ο πρωθυπουργός έχει οφειλές ύψους 405.892,96 ευρώ. Και αυτός χωρίς να συμπεριλαμβάνουμε στη λίστα τους υφυπουργούς και τους αναπληρωτές υπουργούς.

«Πρωταθλητής» στις οφειλές είναι ο υπουργός Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, Χρήστος Στυλιανίδης, ο οποίος έχει πάρει 9 δάνεια και χρωστά αθροιστικά 1.535.756,03 ευρώ, αφήνοντας πίσω τον Νότη Μηταράκη, ο οποίος διατηρούσε τα πρωτεία. Πλέον ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου βρίσκεται στη δεύτερη θέση των μεγαλοοφειλετών υπουργών με υπόλοιπο 1.037.237,72 ευρώ. Στην τρίτη θέση βρίσκεται ο υπουργός Δικαιοσύνης ο Κώστας Τσιάρας με οφειλόμενο ποσό 730.247,43 ευρώ.

Άλλα δάνεια εξυπηρετούνται κανονικά και άλλα όχι…

Αντίθετα, καμία οφειλή προς τράπεζες ή φυσικά πρόσωπα δεν έχουν οι: Νίκη Κεραμέως, Θάνος Πλεύρης, Λίνα Μενδώνη, Μάκης Βορίδης, Κώστας Καραμανλής, Βασίλης Κικίλιας και Γιώργος Γεραπετρίτης.

Αναλυτικά τα αρχικά ποσά των δανείων και τα οφειλόμενα ποσά:

Κυριάκος Μητσοτάκης

• 0,00 ευρώ – 21.274,61 ευρώ
• 150.000,00 ευρώ – 150.000,00 ευρώ
• 600.000,00 ευρώ – 234.618,35 ευρώ

Χρήστος Σταϊκούρας

• 12.869,88 ευρώ – 9.914,18 ευρώ ευρώ

Άδωνις Γεωργιάδης

• 100.000,00 ευρώ – 105.797,09 ευρώ
• 530.000,00 ευρώ – 451.961,94 ευρώ

Νίκος Δένδιας

• 63.000,00 ευρώ – 48.660,13 ευρώ

Νίκος Παναγιωτόπουλος

• 52.824,65 ευρώ – 20.195,46 ευρώ

Κωστής Χατζηδάκης

• 280.000,00 ευρώ – 118.011,68 ευρώ

Κώστας Σκρέκας

• 8.025,14 ευρώ – 8.070,78 ευρώ
• 16.363,08 ευρώ – 18.093,94 ευρώ
• 15.000,00 ευρώ – 10.625,00 ευρώ

Παναγιώτης Θεοδωρικάκος

• 135.818,00 ευρώ – 86.998,37 ευρώ

Κώστας Τσιάρας

• 0,00 ευρώ – 186.352,20 ευρώ
• 0,00 ευρώ – 323.693,20 ευρώ
• 150.000,00 ευρώ – 118.070,30 ευρώ
• 0,00 ευρώ – 102.131,73 ευρώ

Νότης Μηταράκης

• 300.000,00 ευρώ – 287.765,72 ευρώ
• 990.000,00 ευρώ – 734.500,00 ευρώ
• 0,00 ευρώ – 14.972,66 ευρώ

Κυριάκος Πιερρακάκης

• 5.050,00 ευρώ – 1.249,23 ευρώ
• 205.000,00 ευρώ – 148.816,44 ευρώ

Γιάννης Πλακιωτάκης

• 300.000,00 ευρώ – 229.896,14 ευρώ
• 118.500,00 ευρώ – 98.917,84 ευρώ

Γιώργος Γεωργαντάς

• 100.000,00 ευρώ – 52.028,72 ευρώ

Χρήστος Στυλιανίδης

• 255.000,00 ευρώ – 145.851,09 ευρώ
• 62.100,00 ευρώ – 39.401,03 ευρώ
• 1.011,62 ευρώ – 1.011,62 ευρώ
• 2.033,89 ευρώ – 2.033,89 ευρώ
• 325.000,00 ευρώ – 151.963,62 ευρώ
• 464.750,00 ευρώ – 416.699,70 ευρώ
• 189.138,89 ευρώ – 161.906,91 ευρώ
• 510.000,00 ευρώ – 479.794,94 ευρώ
• 403.000,00 ευρώ – 137.093,23 ευρώ

Άκης Σκέρτσος

• 130.000,00 ευρώ – 48.438,53 ευρώ
• 856,43 ευρώ – 856,43 ευρώ
• 1.418,28 ευρώ – 1.418,28 ευρώ

Γιάννης Οικονόμου

• 135.000,00 ευρώ – 98.576,94 ευρώ
• 165.000,00 ευρώ – 121.548,77 ευρώ

Ο ίδιος παραδέχθηκε ότι το κόστος δανεισμού στην Ελλάδα είναι από τα υψηλότερα στην ευρωζώνη, τόσο για επιχειρήσεις όσο και για νοικοκυριά. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρέθεσε, οι διαφορές είναι μεγαλύτερες στα σχετικά μικρά επιχειρηματικά δάνεια, τα δάνεια δηλαδή ποσών κάτω του 1 εκατ. ευρώ. Τον Μάρτιο 2022 το επιτόκιο των δανείων αυτών στην Ελλάδα ήταν 3,90%, ενώ ο μέσος όρος στη ζώνη του ευρώ ήταν 1,68%, δηλαδή 2,22 εκατοστιαίες μονάδες χαμηλότερα. Παρά ταύτα, τα δανειακά επιτόκια των τραπεζών στη χώρα μας έχουν μειωθεί σημαντικά τον τελευταίο καιρό: το μέσο επιτόκιο των τοκοχρεωλυτικών δανείων προς μικρομεσαίες επιχειρήσεις, το Μάρτιο 2022, διαμορφώθηκε στο 3,19% σε σχέση με 3,75% τον Ιανουάριο 2020. Το επιτόκιο των αλληλόχρεων λογαριασμών (μέσω των οποίων κυρίως δανείζονται οι μικρομεσαίες εμπορικές επιχειρήσεις) διαμορφώνεται σε υψηλότερο επίπεδο, 4,43%, το οποίο πάντως έχει μειωθεί κατά 0,62 εκατοστιαίες μονάδες σε σχέση με τον Ιανουάριο 2020.

Ο κ, Στουρνάρας επεσήμανε ότι η απόκλιση στο κόστος δανεισμού των επιχειρήσεων μεταξύ Ελλάδος και ζώνης του ευρώ περιορίστηκε τα τελευταία χρόνια: σε 170 μονάδες βάσης (μ.β.) κατά μέσο όρο την περίοδο 2020-2022 έναντι 290 μ.β. κατά μέσο όρο την περίοδο 2011-2019. Αυτό βεβαίως ήταν σε μεγάλο βαθμό αποτέλεσμα της διευκολυντικής ενιαίας νομισματικής πολιτικής της ΕΚΤ.

Για τις καταθέσεις ο διοικητής της ΤτΕ ανέφερε ότι εδώ και μερικούς μήνες η συσσώρευση των καταθέσεων από τις επιχειρήσεις αντιστρέφεται σιγά-σιγά υποβοηθώντας την αύξηση της συνολικής δαπάνης της οικονομίας και αντισταθμίζοντας την αρνητική επίδραση των αυξήσεων των τιμών της ενεργείας και των τροφίμων. Ανααφερόμεος στην αύξηση των επιτοκίων που απειλεί τις επενδύσεις, επεσήμανε ότι τα τραπεζικά επιτόκια είναι επί του παρόντος σε ιστορικώς χαμηλά επίπεδα και σε ονομαστικούς όρους υπολείπονται σημαντικά του πληθωρισμού δηλαδή τα πραγματικά επιτόκια είναι πολύ χαμηλότερα από ό,τι σε προηγούμενα έτη. Σε κάθε περίπτωση όπως είπε η Ελλάδα είναι από τις λίγες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπου αναμένεται να γίνει πλήρης χρήση των δανείων του Ταμείου Ανάκαμψης, εξασφαλίζοντας μάλιστα το σύνολο των πόρων που δικαιούται. Συνολικά, η χώρα σχεδιάζει να λάβει 12,7 δισ. ευρώ σε δάνεια από το Ταμείο Ανάκαμψης μέχρι το 2026.

Κομισιόν: Η Ελλάδα πήρε πολλά μέτρα για να περιορίσει τις επιπτώσεις της πανδημίας

Ο επιπλέον δανεισμός είναι το δεύτερο μεγαλύτερο ποσό που δανείζεται η Γερμανία μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο προϋπολογισμός του 2020, εξαιτίας της κρίσης του κορονοϊού, έχει ήδη ενσωματώσει νέο χρέος ύψους 218 δισεκατομμυρίων. «Προστατεύουμε την υγεία των πολιτών, στηρίζουμε την οικονομία και διασφαλίζουμε την απασχόληση», δήλωσε ο κ. Σολτς αναλύοντας το σχέδιο του προϋπολογισμού και πρόσθεσε ότι η πανδημία του κορονοϊού δεν έχει «ούτε κατά διάνοια τελειώσει».

Η κυβέρνηση δεν μπορεί, επομένως, όπως είπε, να εγκαταλείψει τις προσπάθειές της. «Με τον προϋπολογισμό του 2021 καθιστούμε σαφές ότι θα πάμε μαζί ως το τέλος. Ενεργούμε αποφασιστικά, ακόμη και αν αυτό κοστίζει πολλά χρήματα, επειδή το να μην κάνουμε τίποτα θα κόστιζε στη χώρα μας ακόμη περισσότερο», είπε χαρακτηριστικά ο υπουργός, με το βλέμμα στην απαιτούμενη έγκριση του Ομοσπονδιακού Κοινοβουλίου για την νέα υπέρβαση του ορίου χρέους που ορίζει το Σύνταγμα.

Ο κ. Σολτς διαβεβαίωσε ωστόσο ότι η κυβέρνηση σχεδιάζει να επιστρέψει στο «φρένο χρέους» ήδη το 2022, με νέο δανεισμό ο οποίος δεν θα υπερβαίνει τα 10,5 δισεκατομμύρια ευρώ και θα περιοριστεί στα 6,7 δισεκατομμύρια το 2023 και στα 5,2 δισεκατομμύρια το 2024.

Το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών εκτιμά ότι το δημόσιο χρέος θα φθάσει για το 2020 στο 75% του ΑΕΠ της χώρας, από σχεδόν 60% που ήταν το 2019.

«Στον δρόμο προς την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, ο προσωρινός δανεισμός σε ευρωπαϊκό επίπεδο δεν θα πρέπει να αποτελεί ταμπού», δηλώνει ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Όλαφ Σολτς, αναφερόμενος στην χθεσινή γερμανογαλλική πρόταση για δημιουργία ευρωπαϊκού ταμείου ανάκαμψης ύψους 500 δισεκατομμυρίων ευρώ και αναδεικνύει την ανάγκη η Ευρώπη να αδράξει την ευκαιρία που της δίδεται ώστε να ενισχύσει την συνοχή και την επιρροή της, αν και, όπως λέει, δεν θα δούμε σύντομα «Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης».

«Είναι πολύ σημαντικό μήνυμα το γεγονός ότι Γερμανία και Γαλλία είναι ενωμένες. Η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται ενώπιον της μεγαλύτερης δοκιμασίας της ιστορίας της και είναι καλό να αναλάβει την ευθύνη της και να δείξει αλληλεγγύη», τονίζει ο κ. Σολτς σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Die Zeit», επισημαίνοντας ταυτόχρονα ότι το ζήτημα δεν είναι πλέον μόνο η οικονομική βοήθεια, αλλά η αξιοποίηση της κρίσης για την περαιτέρω εξέλιξη της ΕΕ. «Η δική μου άποψη είναι ότι η Ευρώπη πρέπει να εξελιχθεί σε μια Ένωση. Όποιος μιλάει για κοινές ευρωπαϊκές δαπάνες, θα πρέπει να σκέφτεται και για πραγματικά κοινά έσοδα. Σε αυτό π.χ. θα βοηθούσε ο φόρος χρηματοπιστωτικών συναλλαγών ή τα έσοδα από το εμπόριο καυσαερίων για τις αερομεταφορές και την ναυσιπλοΐα», αναφέρει ο υπουργός Οικονομικών.

Απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με το εάν τα ποσά που ετοιμάζεται να διαθέσει η ΕΕ επαρκούν προκειμένου να ξεπεράσει την κρίση, ο κ. Σολτς επισημαίνει ότι υπάρχουν ακόμη 500 δισεκατομμύρια σε δάνεια, ενώ στο ένα τρισεκατομμύριο θα πρέπει να αθροισθούν και τα εθνικά προγράμματα βοήθειας. Σε ό,τι αφορά την ανησυχία για την συγκέντρωση νέου χρέους, εξηγεί ότι είναι «αβάσιμη», καθώς, όπως αναφέρει, αυτά τα δάνεια (για το ταμείο ανάκαμψης) θα πρέπει να αποπληρωθούν στο πλαίσιο του προϋπολογισμού σε διάστημα 20 ετών. «Αλλά πιστεύω ότι στον δρόμο προς την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, ο προσωρινός δανεισμός σε ευρωπαϊκό επίπεδο δεν θα πρέπει να αποτελεί ταμπού», τονίζει ο Όλαφ Σολτς και παραπέμπει στο παράδειγμα του Αλεξάντερ Χάμιλτον το 1790.

Θα μπορούσε λοιπόν η ΕΕ να εξελιχθεί στο μοντέλο των ΗΠΑ; Ο γερμανός υπουργός δεν το θεωρεί πολύ πιθανό στο κοντινό μέλλον, αλλά εφιστά την προσοχή στην ανάγκη «να μην αφήσουμε τα πράγματα ως έχουν στην ΕΕ». Πρέπει «να πάρουμε ώθηση από αυτή την κρίση. Στον 21ο αιώνα μπορούμε να σταθούμε μόνο ενωμένοι και μια πιο δυναμικά ολοκληρωμένη δημοσιονομική πολιτική θα αποτελέσει ένα σημαντικό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση. Μιλάω για μια πιο τέλεια ένωση, μια “ more perfect Union”, η οποία θα ωφελήσει τόσο το σύνολο όσο και κάθε κράτος – μέλος». Η Ευρώπη, εκτιμά ο γερμανός σοσιαλδημοκράτης, θα παραμείνει και στο μακροπρόθεσμο μέλλον μια Ευρώπη των κρατών με διαφορετικές παραδόσεις, γλώσσες και κουλτούρες. «Αυτό όμως που μας ενώνει είναι τα θεμέλια της φιλελεύθερης δημοκρατίας, του κράτους δικαίου, της κοινωνικής οικονομίας της αγοράς. Το θέμα είναι για μένα η κυριαρχία της Ευρώπης. Στον μελλοντικό κόσμο, οι ΗΠΑ, η Κίνα αλλά και χώρες όπως η Ινδία, η Ρωσία και η Βραζιλία θα ανταγωνίζονται για δύναμη και επιρροή. Εάν εμείς οι Ευρωπαίοι θέλουμε να καθορίσουμε την τύχη μας, θα πρέπει να ενώσουμε τις δυνάμεις μας», υπογραμμίζει και σημειώνει χαρακτηριστικά ότι «θα πρέπει να απαλλαγούμε από την ιδέα ότι η πρόοδος στην Ευρώπη μπορεί να επιτευχθεί μόνο εάν γίνει επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος και ξαφνικά ξυπνήσουμε όλοι με την ίδια άποψη. Αυτό είναι εκτός πραγματικότητας».

Απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με τις αντιδράσεις χωρών είτε επειδή επωφελούνται από χαμηλούς φόρους είτε επειδή θέλουν χρήματα χωρίς έλεγχο δαπανών, ο κ. Σολτς επαναλαμβάνει το πάγιο αίτημά του για εφαρμογή κοινών κριτηρίων στην φορολογική πολιτική και συγκεκριμένα για επιβολή κατώτατου φόρου για τις επιχειρήσεις, αλλά και για αποφάσεις με ενισχυμένη πλειοψηφία αντί ομοφωνίας στην ΕΕ. «Αν όλοι βλέπουμε την ΕΕ ως κέρδος, τότε μπορούμε να προχωρήσουμε αυτά τα θέματα», συμπληρώνει.

Γαλλία-ΕΕ: Ο Λεμέρ αναμένει δύσκολες συζητήσεις με ορισμένα κράτη-μέλη για το ταμείο ανάκαμψης της ΕΕ από τον κοροναϊό

Ο Γάλλος υπουργός Οικονομίας Μπρουνό Λεμέρ δήλωσε σήμερα ότι αναμένει δύσκολες συζητήσεις με ορισμένες χώρες προκειμένου να επιτευχθεί συμφωνία για ένα ευρωπαϊκό ταμείο ανάκαμψης, μία ημέρα μετά την παρουσίαση της πρότασης Γαλλίας-Γερμανίας.

Η γαλλογερμανική συμφωνία είναι «μια αποφασιστική συμφωνία, αλλά μένει να πεισθούν άλλα κράτη-μέλη, ιδιαίτερα τέσσερις χώρες: η Αυστρία, η Δανία, η Σουηδία και η Ολλανδία», δήλωσε ο Λεμέρ σε ομιλία του στην Εθνοσυνέλευση.

«Θα είναι ένα δύσκολο κομμάτι, δεν πρέπει να το κρύψουμε αυτό», πρόσθεσε.

Οι διαπραγματεύσεις αναμένεται να πραγματοποιηθούν κατά τη σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου τον Ιούνιο, σημείωσε ο υπουργός.

«Έχουμε λίγες ημέρες για να ξεκινήσουμε τις συζητήσεις… με τους άλλους ευρωπαίους εταίρους μας για να προσπαθήσουμε να πετύχουμε μια συμφωνία – το οποίο, θα το ξαναπώ, θα είναι δύσκολο- στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Ιουνίου», δήλωσε ο Λεμέρ.

Η γαλλογερμανική πλευρά πρότεινε χθες ένα σχέδιο ανάκαμψης ύψους 500 δισεκ. ευρώ για να βοηθηθεί η ΕΕ να ξεπεράσει την ιστορική κρίση που έχει προκαλέσει η πανδημία του κοροναϊού. Η Γαλλία θα μπορέσει να αξιοποιήσει αυτό το σχέδιο για να «αναβαθμίσει τα νοσοκομεία» και να στηρίξει τους κλάδους που έχουν πληγεί από την κρίση, δήλωσε ο Λεμέρ, ο οποίος θεωρεί αυτή τη γαλλογερμανική συμφωνία «ιστορική».

Η αγωνία με τα ταμειακά διαθέσιμα θα ξεκινήσει μετά τον Ιούνιο, όταν η στάθμη των πόρων στα κρατικά ταμεία θα αρχίσει να υποχωρεί και στο υπουργείο Οικονομικών θα κληθούν να επαναξιολογήσουν το σενάριο άντλησης κεφαλαίων μέχρι του ύψους των 4 δισ. ευρώ (αντιστοιχούν στο 2% του ΑΕΠ) από τον ESM.

Η Ελλάδα δεν θέλει με τίποτα να είναι η χώρα της ευρωζώνης που θα προσφύγει πρώτη σε αυτή την γραμμή, αλλά ούτε και να την αγνοήσει εν μέσω μιας τέτοιας πανδημίας. Στο οικονομικό επιτελείο δεν έχει περάσει μία μέρα που να μη σκέφτονται (και) αυτή την προοπτική στο πλαίσιο των προτάσεων για την ενίσχυση της ρευστότητας οι οποίες βρίσκονται πάνω στο τραπέζι.

Κάποιες πηγές από το υπουργείο Οικονομικών έχουν ήδη αρχίσει να προεξοφλούν ότι η Αθήνα θα φτάσει να χτυπήσει την πόρτα του ESM για δανεικά μολονότι δεν βρίσκεται ακόμα σε αυτό το στάδιο. Ομως η βαθιά ύφεση καραδοκεί (9,7% για το 2020, σύμφωνα με τις εαρινές προβλέψεις της Κομισιόν, η μεγαλύτερη μεταξύ των χωρών-μελών της ευρωζώνης) και οι στρατιές των ανέργων θα είναι πολύ μεγαλύτερο (πολιτικό) πρόβλημα από τα προαπαιτούμενα και τους ελέγχους από τα θεσμικά όργανα που θα συνοδεύουν τη χρηματοδοτική γραμμή του ESM.

Το πρόγραμμα για την ανάσχεση των κινδύνων από την αύξηση της ανεργίας (SURE) είναι ακόμα ένα θέμα βαρύνουσας σημασίας για την Ελλάδα, αλλά οι διαδικασίες προώθησής του από την Κομισιόν κινούνται με αργούς ρυθμούς. Τo ιδανικό για την Ελλάδα είναι το πρόγραμμα να μπει σε λειτουργία από τον Ιούνιο που θα ξεκινήσει η δεύτερη φάση στήριξης της οικονομίας και σε συνδυασμό με τη σταδιακή άρση της καραντίνας θα υπάρξει επιμερισμός του μισθολογικού φορτίου για τις επιχειρήσεις.

Τα 1,4 δισ. ευρώ από το ευρωπαϊκό πρόγραμμα που με κάποια ευελιξία (τροποποίηση των υφιστάμενων κριτηρίων διάθεσης) μπορούν να φτάσουν τα 2,4 δισ. ευρώ θα χρησιμοποιηθούν στο σύνολό τους για επιδοτήσεις μισθών και τη στήριξη της απασχόλησης. Στο πρόγραμμα θα μπορούν να ενταχτούν όσες επιχειρήσεις διαθέτουν φορολογική και ασφαλιστική ενημερότητα και θα είναι ενεργό ανάλογα με την εξέλιξη της πανδημίας του κορονοϊού. Επισημαίνεται ότι τα κεφάλαια που συνολικά αναλογούν στην Ελλάδα με βάση τα εργαλεία (πρόγραμμα SURE, ΕΤΕπ, ESM) ξεπερνούν τα 7 δισ. ευρώ.

Πηγή: efsyn.gr

«H ελληνική οικονομία έχοντας βιώσει μια παρατεταμένη περίοδο κρίσης και στασιμότητας, και πριν μεταβεί σε μια φάση διατηρήσιμης σταθερότητας και δυναμικής, αντιμετωπίζει τον κίνδυνο να επιστρέψει σε ένα νέο καθεστώς αστάθειας και συρρίκνωσης ως συνέπεια της πανδημίας COVID-19.

Η αντιμετώπιση της νέας οικονομικής κατάστασης θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από την επιδημιολογική πορεία του κορωνοϊού στη χώρα μας και διεθνώς, αλλά και από το εάν η διαχείρισή του εξωγενούς αυτού σοκ γίνει με σοβαρότητα, πραγματισμό και αποτελεσματικό σχεδιασμό», σχολιάζει η ΓΣΕΕ με αφορμή την πρόταση του ΣΕΒ για ανταλλαγή εργαζομένων μεταξύ επιχειρήσεων.

«Ωστόσο, την ίδια στιγμή που σε παγκόσμιο επίπεδο υπάρχει έντονος προβληματισμός για την αναζήτηση πολιτικών που θα έχουν στο επίκεντρο τους την προστασία της υγείας των εργαζομένων και των εισοδημάτων τους ως βασικό μέσο ανάσχεσης της προσδοκώμενης ύφεσης που θα κτυπήσει όλες τις οικονομίες, και την Ελληνική, ακραία ιδεολογικά πυροτεχνήματα βλέπουν το φως της δημοσιότητας.

Πυροτεχνήματα που αποκαλύπτουν την ανεπάρκεια όχι μόνο της κατανόησης της υγειονομικής κρίσης και των συνεπειών της, όπως και των κοινωνικών αξιών που αυτή αναδεικνύει, αλλά και διαμόρφωσης σοβαρών προτάσεων για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης. Το ακραίο ιδεολογικά πυροτέχνημα του ΣΕΒ περί ανταλλαγής εργαζομένων και δανεισμού εργαζομένων για την δήθεν διασφάλιση των θέσεων εργασίας αποκαλύπτει τις σκοπιμότητες, τα συμφέροντα και τις φαντασιώσεις της όποιας κοινωνικά ανάλγητης μερίδας επιχειρηματικότητας η οποία δεν σέβεται τον εργαζόμενο, τα δικαιώματα του μέσα και έξω από τον χώρο εργασίας. Και φαίνεται επίσης ότι αμφισβητεί το βασικό μήνυμα αυτής της υγειονομικής κρίσης, ότι ο άνθρωπος είναι πάνω από το ιδιωτικό συμφέρον και το κέρδος. Οι εργαζόμενοι είναι άνθρωποι και όχι αντικείμενα δανεισμού!

Θα μπορούσαμε να αντιπροτείνουμε στο δημόσιο διάλογο, ως εναλλακτικό τρόπο προστασίας των θέσεων εργασίας, την ανταλλαγή ρευστότητας μεταξύ των επιχειρήσεων. Οι επιχειρήσεις που έχουν ρευστότητα να την μεταφέρουν σε εκείνες που δεν έχουν. Ακόμη και με τη μορφή της δανειακής ρευστότητας μηδενικού κόστους, αφού έτσι και αλλιώς είναι άτοκα παρκαρισμένη σε λογαριασμούς στο τραπεζικό σύστημα. Αυτή η ανακατανομή της παρκαρισμένης ρευστότητας θα μείωνε την ανάγκη νέου εξωτερικού δανεισμού και θα έδινε σε πολλές επιχειρήσεις το κεφάλαια που θα χρειάζονταν για να συνεχίσουν την δραστηριότητά τους και να διατηρήσουν τις θέσεις εργασίας τους. Με τον τρόπο αυτό η οικονομία θα μετασχηματιζόταν σε ένα μοντέλο καπιταλισμού επιχειρηματικής αλληλεγγύης.

Όμως ένας ανταγωνισμός πυροτεχνημάτων δεν μας αφορά. Το επόμενο χρονικό διάστημα θα πρέπει με σοβαρότητα και πραγματισμό να αντιμετωπίσουμε την νέα κατάσταση που θα διαμορφωθεί. Μπροστά μας έχουμε τα μεγάλα ζητήματα του μοντέλου ανάπτυξης της χώρας, το οποίο για δεύτερη φορά μας δείχνει τα όρια του και την ανάγκη παραγωγικού μετασχηματισμού του. Την στήριξη του εισοδήματος των εργαζομένων και των ανέργων και των οικογενειών τους, όπως και όλων των νοικοκυριών για να αποτραπεί μια μεγάλη ύφεση. Την στήριξη της απασχόλησης με την αξιοποίηση όλων των διαθέσιμων πόρων και της ευρωπαϊκής χρηματοδότησης για την στήριξη των επιχειρήσεων και των θέσεων εργασίας όπως και για και την περαιτέρω ποσοτική επέκταση των προγραμμάτων απασχόλησης. Την ενίσχυση της κοινωνικής πολιτικής και του συστήματος δημόσιας υγείας. Υπάρχουν πολύ σοβαρά ζητήματα. Όταν θα βγει η χώρα και από αυτήν την κρίση, τότε θα μπορούμε να συζητήσουμε πολλά»…