Όπως προκύπτει από την έρευνα, το 30,7% των νοικοκυριών δήλωσε πως το εισόδημά του μειώθηκε, με τον μέσο όρο της μείωσης στο 24,7%. Πάνω πάνω από 1 στα 2 νοικοκυριά (53,7%) εκτιμά ότι η κατάστασή του θα επιδεινωθεί το 2024.

Αυτή τη στιγμή, 6 στα 10 νοικοκυριά δηλώνουν ότι το μηνιαίο εισόδημά τους δεν επαρκεί για όλον το μήνα. Στο σύνολο των νοικοκυριών το μηνιαίο εισόδημα επαρκεί μεσοσταθμικά για 23 ημέρες, ενώ για τα νοικοκυριά των οποίων το εισόδημα τελειώνει πριν από το τέλος του μήνα (60,7%), αυτό επαρκεί μεσοσταθμικά για 19 ημέρες.

Από την άλλη πλευρά, πάντως, το ποσοστό των νοικοκυριών που δήλωσαν ότι το εισόδημά τους αυξήθηκε ανήλθε στο 17,1% (από 11,7% το 2022) και είναι το υψηλότερο που έχει καταγραφεί στην έρευνα (πραγματοποιείται από το 2011). Ο μέσος όρος αύξησης ανήλθε στο 13,8%.

Πάνω από 1 στα 5 νοικοκυριά  έχει ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το Δημόσιο και περίπου 1 στα 10 νοικοκυριά έχει ληξιπρόθεσμες οφειλές προς τις τράπεζες.

Επιπλέον, η μελέτη του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ διαπίστωσε ότι το 42,8% των νοικοκυριών με κύρια πηγή εισοδήματος τα έσοδα από επιχειρηματική δραστηριότητα έχει ετήσιο εισόδημα έως 18.000 ευρώ, κάτι που σημαίνει ότι ένα μεγάλο μέρος των νοικοκυριών αυτών, θα φορολογηθεί για εισοδήματα που δεν έχει.

Ειδικότερα, πέρα από τις χαμηλές προσδοκίες που δημιουργεί η πληθωριστική κρίση, οι βασικές αρνητικές επιπτώσεις των ανατιμήσεων στα νοικοκυριά με βάση τα ευρήματα της έρευνας του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ είναι οι εξής:

• Διεύρυνση των εισοδηματικών ανισοτήτων μεταξύ των νοικοκυριών με χαμηλά και μεσαία εισοδήματα, και των νοικοκυριών με υψηλά εισοδήματα. Συγκεκριμένα, το 32,9% των νοικοκυριών με ετήσιο εισόδημα έως 30.000 € δήλωσε πως το εισόδημά του μειώθηκε το 2023, έναντι 15,3% που δήλωσε ότι αυξήθηκε και 51,4% που δήλωσε ότι παρέμεινε το ίδιο. Στον αντίποδα, το 30,3% των νοικοκυριών με ετήσιο εισόδημα άνω των 30.000 € δήλωσε πως το εισόδημά του αυξήθηκε, έναντι 12,1% που δήλωσε πως το εισόδημά του μειώθηκε και 57,6% που δήλωσε ότι παρέμεινε το ίδιο. Ανάλογα ευρήματα είχαν καταγραφεί και στις αντίστοιχες έρευνες του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ που διεξήχθησαν μετά την εκδήλωση της πανδημίας. Η συνεχιζόμενη διεύρυνση των εισοδηματικών ανισοτήτων φαίνεται ότι αρχίζει να λαμβάνει μόνιμα χαρακτηριστικά. Και τούτο γιατί συνεχίζει να επηρεάζει έντονα και τα μεσαία εισοδήματα, καθώς για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά η πλειονότητα των νοικοκυριών δήλωσε ότι χρειάζεται να κάνει περικοπές για να καλύψει τα αναγκαία (51,8%). Επιπλέον, σταθερά υψηλό και μάλιστα αυξημένο σε σχέση με την περσινή χρονιά είναι το ποσοστό των νοικοκυριών που φαίνεται ότι διαβιοί σε συνθήκες ακραίας φτώχειας (15%). Αξίζει, επίσης, να σημειωθεί ότι το 42,8% των νοικοκυριών με κύρια πηγή εισοδήματος τα έσοδα/κέρδη από επιχειρηματική δραστηριότητα έχει ετήσιο εισόδημα έως 18.000 €. Με δεδομένο τον νέο τεκμαρτό τρόπο φορολόγησης των ελευθέρων επαγγελματιών/ατομικών επιχειρήσεων φαίνεται ότι ένα μεγάλο μέρος των νοικοκυριών που έχουν ως κύρια πηγή εισοδήματος τα έσοδα/κέρδη από επιχειρηματική δραστηριότητα θα φορολογηθεί για εισοδήματα που δεν έχει, κάτι που όπως είναι επόμενο θα επιβαρύνει τον οικογενειακό προϋπολογισμό και θα μειώσει το διαθέσιμο εισόδημά του. Μάλιστα, για το 58,3% αυτών των νοικοκυριών τα έσοδα από επιχειρηματική δραστηριότητα είναι και η μοναδική πηγή εισοδήματος.
• Η δεύτερη σημαντική επίπτωση της συνεχιζόμενης ακρίβειας αφορά στη μείωση της αγοραστικής δύναμης του εισοδήματος των νοικοκυριών. Αυτό προκύπτει από τα ευρήματα της έρευνας σχετικά με τη μηνιαία επάρκεια του εισοδήματος των νοικοκυριών. Είναι μάλιστα τα δυσμενέστερα που έχουν καταγραφεί σε έρευνα εισοδήματος του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ. Συγκεκριμένα, 6 στα 10 νοικοκυριά (60,7%) δήλωσαν ότι το μηνιαίο εισόδημά τους δεν επαρκεί για όλον το μήνα. Επαρκεί μεσοσταθμικά για 19 ημέρες. Σε δυσμενέστερη θέση φαίνεται ότι βρίσκονται τα νοικοκυριά με κύρια πηγή εισοδήματος τον μισθό, καθώς για το 65,1% αυτών το μηνιαίο εισόδημα δεν επαρκεί για όλον το μήνα. Επιπλέον, το μηνιαίο εισόδημα δεν επαρκεί για όλον το μήνα και για το 68% των νοικοκυριών με κύρια πηγή εισοδήματος τα έσοδα από επιχειρηματική δραστηριότητα και ετήσιο εισόδημα έως 18.000 €.
• Η τρίτη σημαντική επίπτωση αφορά στις ληξιπρόθεσμες οφειλές των νοικοκυριών προς το Δημόσιο (εφορία, ασφαλιστικά ταμεία κ.λπ.) και τις τράπεζες. Με βάση τα ευρήματα της έρευνας έχουν αυξηθεί τα νοικοκυριά με ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το Δημόσιο και τις τράπεζες σε σχέση με το 2022. Συγκεκριμένα, πάνω από 1 στα 5 νοικοκυριά (21,7%) δήλωσε πως το ίδιο ή κάποιο άλλο μέλος του νοικοκυριού του έχει ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το Δημόσιο. Περίπου 1 στα 10 νοικοκυριά (9,6%) έχει ληξιπρόθεσμες οφειλές προς τις τράπεζες για καταναλωτικά, επιχειρηματικά δάνεια ή/και κάρτες, ενώ από τα νοικοκυριά που έχουν ενεργό στεγαστικό δάνειο το 30% είτε καταβάλλει τις δόσεις συχνά με καθυστέρηση (20%), είτε έχει καθυστερημένες οφειλές για πάνω από 3 μήνες (10%).

Τα αποτελέσματα αυτά υποδεικνύουν την ανάγκη για δραστικές πολιτικές έναντι της συνεχιζόμενης ακρίβειας, οι οποίες θα αντιμετωπίσουν την οικονομική δυσπραγία και θα βελτιώσουν τις συνθήκες διαβίωσης των νοικοκυριών, αναφέρει το ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ. Είναι χαρακτηριστικό ότι κατά τη διάρκεια διεξαγωγής της έρευνας ο βαθμός αξιολόγησης των μέτρων για την αντιμετώπιση της ακρίβειας ήταν ιδιαίτερα χαμηλός από τα ελληνικά νοικοκυριά. Η συντριπτική πλειονότητα (80,6%) αξιολόγησε τα μέτρα της κυβέρνησης ως ανεπαρκή ή μάλλον ανεπαρκή. Ιδιαίτερη, μάλιστα, βαρύτητα θα πρέπει να δοθεί στο πεδίο του ελέγχου των τιμών, καθώς με βάση τα ευρήματα της έρευνας, μετά την αύξηση των μισθών και συντάξεων αποτελεί για πάνω από 1 στα 2 νοικοκυριά το καταλληλότερο μέτρο για τον περιορισμό των ανατιμήσεων.  Τέλος, σχεδόν 1 στα 2 νοικοκυριά δήλωσε ως κατάλληλο μέτρο για την αντιμετώπιση της ακρίβειας τη μείωση φόρων και τελών. Στο πλαίσιο αυτό φαίνεται ότι η εφαρμογή ενός δίκαιου και αποτελεσματικού φορολογικού συστήματος παραμένει ακόμα ζητούμενο.

Πηγή: moneyreview.gr

Όπως ανέφεραν οι εκπρόσωποι της ΓΣΕΒΕΕ, οι συνθήκες απαιτούν οι ενέργειες του Υπουργείου το επόμενο διάστημα να επικεντρωθούν σε πολιτικές που θα στοχεύουν στην επίτευξη υψηλών ρυθμών ανάπτυξης και ανάκτησης της επενδυτικής βαθμίδας και οφείλουν να συμπεριλάβουν και την ενίσχυση και στήριξη της μικρής κλίμακας επιχειρηματικότητας.

Στις προτάσεις της ΓΣΕΒΕΕ για τη φορολογική πολιτική περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων: ο εξορθολογισμός των έμμεσων φόρων (ΦΠΑ και ειδικών φόρων κατανάλωσης), η κατάργηση τέλους επιτηδεύματος χωρίς προϋποθέσεις, η επαναφορά του αφορολόγητου ορίου για τους επαγγελματίες, βιοτέχνες και εμπόρους, η αποδέσμευση τραπεζικού λογαριασμού για ρυθμισμένες οφειλές αλλά και η κατάργηση του φόρου πολυτελείας στον μεταποιητικό κλάδο της αργυροχρυσοχοΐας, ο εξορθολογισμός των φορολογικών προστίμων και η επαναφορά τού αφορολόγητου αποθεματικού για τις επιχειρήσεις, με την προϋπόθεση επανεπένδυσης μέρους των κερδών και αύξησης θέσεων απασχόλησης, θέματα που εξειδίκευσε ο κ. Καμπάνης.

Ως προς τις πολιτικές ενίσχυσης της ρευστότητας των μικρών επιχειρήσεων η ΓΣΕΒΕΕ θεωρεί ότι θα πρέπει να εξεταστεί ένα μόνιμο μέτρο ως εργαλείο χρηματοδότησης αποκλειστικά για τις μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις. Επίσης η κυβέρνηση να προχωρήσει στην καθιέρωση ακατάσχετου λογαριασμού για επιχειρήσεις ώστε να μπορέσουν να ανταποκριθούν βραχυπρόθεσμα στα προβλήματα ρευστότητας, αύξηση των κονδυλίων που προβλέπονται για τις πολύ μικρές επιχειρήσεις από τα ευρωπαϊκά προγράμματα καθώς και δημιουργία και αξιοποίηση καινοτόμων χρηματοδοτικών εργαλείων όπως χρήση του POS και σύνδεση με εμπορικές πιστώσεις.

«Η πρόσβαση στη χρηματοδότηση εξακολουθεί να αποτελεί ένα από τα βασικά ζητήματα που απασχολούν τις μικρές επιχειρήσεις. Σε όλες τις έρευνες κλίματος του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ, ανεξάρτητα από την οικονομική συγκυρία και τα ποσοστά αισιοδοξίας-απαισιοδοξίας, προκύπτει σταθερά αρνητικό ισοζύγιο σχετικά με τη ρευστότητα των επιχειρήσεων. Η εικόνα αυτή επιβεβαιώνεται και από τις εξαμηνιαίες έρευνες γνώμης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, όπου η χώρα μας κατατάσσεται σταθερά πρώτη στο χρηματοδοτικό κενό, καθ’ όλη τη διάρκεια που πραγματοποιείται η έρευνα (από το 2009 ως και σήμερα)», τόνισε ο πρόεδρος της ΓΣΕΒΕΕ Γιώργος Καββαθάς.

Αναφορικά με τη ρύθμιση των φορολογικών οφειλών στις προτάσεις της η ΓΣΕΒΕΕ περιλαμβάνει:

• Νέα ρύθμιση 120 δόσεων στην οποία να μπορούν να ενταχθούν όλες οι φορολογικές οφειλές, ιδίως εκείνες που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της υγειονομικής και ενεργειακής κρίσης. Για να είναι αποτελεσματική η ρύθμιση θα πρέπει να προβλεφθεί διαγραφή των προστίμων και λοιπών προσαυξήσεων, καθώς και απομείωση της βασικής οφειλής για τις οφειλές που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της πανδημίας.
• Επιτάχυνση και εξορθολογισμός των διαδικασιών του εξωδικαστικού μηχανισμού για τις ρυθμίσεις των 240 δόσεων.
• Αναστολή πλειστηριασμών για την προστασία της πρώτης κατοικίας και της επαγγελματικής στέγης για όσο διάστημα διαρκεί η κρίση ακρίβειας.
• Προσαρμογή-μείωση των τραπεζικών προμηθειών (ηλεκτρονικές συναλλαγές, χρεώσεις, έξοδα κίνησης στο e-banking, πληρωμών προς ΔΕΚΟ κλπ) στις συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί.

Ειδικότερα και όπως αναφέρει η «Ημερησία», ο ΣΕΒ, ο ΣΕΤΕ και ο Σύνδεσμος Βιομηχανικών Ελλάδος τόνισαν ότι θα μπορούσε το ποσοστό της αύξησης, που θα δοθεί από την 1/5/2022, να ανέλθει στο 4% (πέραν της αύξησης του 2% που ισχύει από την 1/1/2022), ενώ το διαθέσιμο εισόδημα των χαμηλόμισθων θα αυξηθεί ακόμα περισσότερο, αν δρομολογήσει η κυβέρνηση τη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών κατά 1,5 ποσοστιαία μονάδα.

Αναγκαία η κάλυψη του πληθωρισμού

Η ΓΣΕΒΕΕ και η ΕΣΕΕ θεωρούν αναγκαία την κάλυψη του πληθωρισμού, αλλά απέφυγαν να προσδιορίσουν ποσοστό αύξησης, προτάσσοντας τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

Οι εργοδοτικοί φορείς και το ΙΝΕ/ΓΣΕΕ συμφώνησαν, επίσης, να «ανοίξουν» το θέμα των διαπραγματεύσεων των κοινωνικών εταίρων με βάση τα διεθνή πρότυπα εργασίας, αρχής γενομένης από την κύρωση της Διεθνούς Σύμβασης 131 «Για τον καθορισμό κατώτατων μισθών και ημερομισθίων ιδιαίτερα στις αναπτυσσόμενες χώρες».

Οι εργοδοτικοί φορείς στα νέα υπομνήματά τους αναφέρθηκαν στην αβεβαιότητα και στην αστάθεια του οικονομικού περιβάλλοντος, η οποία δημιουργήθηκε από τον πληθωρισμό και τις ανατιμήσεις και εντάθηκε από την πολεμική σύρραξη στην Ουκρανία.

Ακόμα και ο ΣΕΤΕ που εμφανιζόταν αισιόδοξος για την τουριστική περίοδο αναφέρει ότι: «Οι σταθερές προοπτικές των τελευταίων μηνών για ακόμη καλύτερη πορεία των εσόδων από τον εισερχόμενο τουρισμό το τρέχον έτος, χαρακτηρίζονται πλέον από έντονη αβεβαιότητα, λόγω των επιπτώσεων της ενεργειακής κρίσης και του πληθωρισμού στο διαθέσιμο εισόδημα, τις προσδοκίες και την ψυχολογία των καταναλωτών στις κύριες τουριστικές αγορές της χώρας μας και κυρίως την αβεβαιότητα ως προς τη διάρκεια και την έκταση των επιπτώσεων της πολεμική σύρραξης στην Ουκρανία».

Αναλυτικά οι θέσεις των φορέων είναι οι εξής:

ΣΕΒ: Προτείνουμε αύξηση 4%

Ο συνδυασμός αύξησης του κατώτατου μισθού με ταυτόχρονη μείωση των εισφορών του εργαζόμενου οδηγεί σε σημαντική αύξηση των καθαρών αποδοχών του. Ειδικότερα, κάθε ποσοστιαία μονάδα αύξησης του κατώτατου μισθού με μείωση των εισφορών του εργαζόμενου κατά μισή ποσοστιαία μονάδα οδηγεί σε αύξηση των καθαρών αποδοχών του κατά 2%.

Η αύξηση του μεικτού κατώτατου μισθού κατά 4%, την οποία προτείνουμε, σε συνδυασμό με τη μείωση των εισφορών του εργαζομένου μπορεί να οδηγήσει σε μεγαλύτερη αύξηση των καθαρών αποδοχών των αμειβομένων με τον κατώτατο μισθό. To 4% στον ονομαστικό και μείωση 1,5% στις εισφορές εργαζομένου οδηγούν σε αύξηση 6%.

Η μείωση των ασφαλιστικών εισφορών θα συμβάλει στη μείωση της «φορολογικής σφήνας» (tax wedge ) στην Ελλάδα (2η υψηλότερη θέση στον ΟΟΣΑ για τον έγγαμο μισθωτό με δύο παιδιά) και στη σύγκλιση με τις χώρες του ΟΟΣΑ.

Προκειμένου να υπάρχει εναρμόνιση του εθνικού συστήματος καθορισμού του κατώτατου μισθού με διεθνή πρότυπα εργασίας, προτείνουμε την κύρωση της Διεθνούς Σύμβασης 131 «Για τον καθορισμό κατώτατων μισθών και ημερομισθίων ιδιαίτερα στις αναπτυσσόμενες χώρες».

Επιπλέον ο ΣΕΒ αμφισβητεί τα στοιχεία του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ που ζητάει ο κατώτατος να πάει στο 50% του μέσου μισθού και στο 60% του διάμεσου μισθού, υποστηρίζοντας ότι ήδη βρίσκεται στα αυτά τα επίπεδα. Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΠΣ ΕΡΓΑΝΗ 2021, ο μέσος μισθός των πλήρως απασχολουμένων ανέρχεται σε 1.243,9 ευρώ και ο διάμεσος στα 1.025,8 ευρώ.

ΓΣΕΒΕΕ: Να ληφθούν ανακουφιστικά μέτρα

Όσον αφορά τις τιμές αγαθών/υπηρεσιών, είναι προφανές ότι έχουν επηρεαστεί από τις γενικότερες αυξήσεις ιδίως των τιμών ενέργειας. Το α’ εξάμηνο του 2021 το 23,6 % των μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων προχώρησαν σε αύξηση των τιμών τους, ενώ το β’ εξάμηνο του 2021 το ποσοστό των επιχειρήσεων που αύξησαν τις τιμές τους ανήλθε στο 34,8%. Ο αριθμός των επιχειρήσεων που αύξησαν τις τιμές τους έχει ανέβει σε επίπεδα-ρεκόρ, έτσι όπως καταγράφεται στις έρευνες οικονομικού κλίματος του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ τα τελευταία 6 χρόνια.

Η κατάσταση, μάλιστα, ως προς τις τιμές δεν αναμένεται ούτε να σταθεροποιηθεί ούτε να αποκλιμακωθεί. Το τρέχον εξάμηνο, μία στις δύο μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις εκτιμούν ότι θα αυξήσουν τις τιμές τους.

Σε αυτό το πλαίσιο η ΓΣΕΒΕΕ θεωρεί ότι μια αύξηση του κατώτατου μισθού είναι αναγκαία ώστε να απορροφηθούν οι έντονες πληθωριστικές πιέσεις και να στηριχθεί το διαθέσιµο εισόδημα ιδίως των χαμηλόμισθων εργαζομένων. Η αύξηση του κατώτατου μισθού που κρίνεται αναγκαία τόσο για λόγους κοινωνικής προστασίας όσο και για λόγους κοινωνικής συνοχής θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και τις δυνατότητες κυρίως των μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων. Ως εκ τούτου θεωρούμε ότι θα πρέπει να καταβληθεί κάθε δυνατή προσπάθεια λήψης ανακουφιστικών μέτρων που να ανταποκρίνονται στις ανάγκες και τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει σημαντικός αριθμός μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων.

ΣΕΤΕ: Αύξηση κατά 3% έως 4%

Η ανάκτηση το 2021 σημαντικού μέρους των απωλειών του 2020 του τουριστικού τομέα συνέβαλε καθοριστικά στην ανάκαμψη του ΑΕΠ το προηγούμενο έτος και στη στήριξη του διαθέσιμου εισοδήματος και της απασχόλησης. Οι σταθερές προοπτικές των τελευταίων μηνών για ακόμη καλύτερη πορεία των εσόδων από τον εισερχόμενο τουρισμό το τρέχον έτος, χαρακτηρίζονται πλέον από έντονη αβεβαιότητα, λόγω των επιπτώσεων της ενεργειακής κρίσης και του πληθωρισμού στο διαθέσιμο εισόδημα, τις προσδοκίες και την ψυχολογία των καταναλωτών στις κύριες τουριστικές αγορές της χώρας μας και κυρίως την αβεβαιότητα ως προς τη διάρκεια και την έκταση των επιπτώσεων της πολεμική σύρραξης στην Ουκρανία.

Στην έκθεση του ΙΝΣΕΤΕ εκτιμάται ότι οι θετικές προοπτικές ανάπτυξης της οικονομίας και το 2022, μετά την σημαντική ανάκαμψή της το 2021, δικαιολογούν μια επιπρόσθετη αύξηση του κατώτατου μισθού κατά 3,0% έως 4,0% το 2022 (πέραν της αύξησης κατά 2% από τις αρχές τους έτους, συνολικά 5,0% έως 6,0%), υπό την προϋπόθεση ότι η αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ κατά το τρέχον έτος θα κυμανθεί πλησίον του 5% σε ετήσια βάση. Με αυτά τα δεδομένα, η αύξηση του κατώτατου μισθού θα επιφέρει ενδεχομένως μια μικρή επιδείνωση της ανταγωνιστικότητας σε ετήσια βάση, αλλά η διεθνής ανταγωνιστικότητα της χώρας το 2022 θα είναι βελτιωμένη έναντι του 2018.

Υπό τις προϋποθέσεις αυτές, η αύξηση του κατώτατου μισθού θα λειτουργήσει ως μέτρο άσκησης αναδιανεμητικής πολιτικής στις συνθήκες δημοσιονομικής στενότητας που χαρακτηρίζουν τη χώρα μας και θα αποτελέσει στήριξη στα πιο χαμηλόμισθα στρώματα του εργατικού δυναμικού. Η στήριξη αυτή πρέπει να ενισχυθεί με στοχευμένα μέτρα πολιτικής που επικεντρώνονται στα αδύναμα νοικοκυριά και τους χαμηλά αμειβόμενους. Παράλληλα, θα συγκρατήσει και την αύξηση του κόστους εργασίας σε επίπεδα που θα είναι κοντά? στα αντίστοιχα των κύριων εμπορικών εταίρων, έτσι ώστε να διαφυλαχθεί? η διεθνής ανταγωνιστικότητα της οικονομίας και να αποφευχθεί? ένα αρνητικό? σπιράλ μισθολογικών αυξήσεων και πληθωρισμού.

ΕΣΕΕ: Να ληφθεί υπόψη ο πληθωρισμός

Στο πλαίσιο αυτό, φαίνεται λογική μια ενίσχυση του κατώτατου μισθού, η οποία όμως να μπορούσε να συνδεθεί με επιδότηση των ασφαλιστικών εργοδοτικών εισφορών. Σε κάθε περίπτωση, υπό τις παρούσες εύθραυστες συνθήκες, η ΕΣΕΕ καταλήγει ότι θα πρέπει να υπάρξει σημαντική αύξηση του κατώτατου μισθού και ότι το ποσοστό του πληθωρισμού θα πρέπει αποτελέσει βασικό προσδιοριστικό παράγοντα της διαμόρφωσής του.

ΣΒΕ: Αύξηση έως 5% με φορολογικές ελαφρύνσεις

Ο ΣΒΕ προτείνει ο κατώτατος μισθός να αυξηθεί σε ποσοστό από 3% έως 5%, μετά και την αύξηση 2% από την 1η Ιανουαρίου 2022. Κατά τον ΣΒΕ, η αύξηση αυτή θα πρέπει να συνοδεύεται απαραίτητα από φορολογικές ελαφρύνσεις των χαμηλόμισθων, ούτως ώστε να μην εξανεμισθεί από τις αυξήσεις στα είδη πρώτης ανάγκης και στην ενέργεια.

ΙΝΕ/ΓΣΕΕ: Να επανέλθει στα 751 ευρώ ο κατώτατος

Το ινστιτούτο της ΓΣΕΕ εισηγείται την επαναφορά του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ, τονίζοντας στο υπόμνημά του:

«Το κύμα ακρίβειας οδηγεί σε διαρκή μείωση της αγοραστικής δύναμης του κατώτατου μισθού, η οποία από 4,5% τον Αύγουστο του 2021 ανήλθε τον Δεκέμβριο σε 10,4%. Τον Ιανουάριο του 2022, η προγραμματισμένη μικρή όσο και καθυστερημένη αύξηση του κατώτατου μισθού κατά 2% περιόρισε σε μικρό βαθμό την απώλεια αγοραστικής δύναμης, η οποία όμως ανήλθε τελικά σε 12,1%. Η αύξηση του κατώτατου μισθού περιόρισε την απώλεια αγοραστικής δύναμης μόλις κατά 0,2%, αφού χωρίς αυτήν η απώλεια αγοραστικής δύναμης θα ήταν 12,3%. Όμως, οι υπολογισμοί αυτοί αφορούν τον μεικτό κατώτατο μισθό. Αν αφαιρεθούν οι ασφαλιστικές εισφορές, τότε τον Ιανουάριο του 2022 η απώλεια της αγοραστικής δύναμης του καθαρού κατώτατου μισθού ξεπέρασε το 14% έναντι του Ιανουαρίου του 2021, όταν η αντίστοιχη ετήσια απώλεια τον Δεκέμβριο του 2021 ήταν 12,1%.

Στη σχετική επιστημονική συζήτηση, μια επιπλέον συνθήκη που θα μπορούσε να εξασφαλίσει τον όρο της αξιοπρεπούς διαβίωσης είναι ο κατώτατος μισθός να καλύπτει και το 50% του μέσου μισθού πλήρους απασχόλησης. Δηλαδή, δεδομένης της εξομάλυνσης του οικονομικού κύκλου και της ανισότητας της κλίμακας των μισθών, η προσαρμογή του κατώτατου μισθού στο κατά προσέγγιση επίπεδο της αξιοπρεπούς διαβίωσης θα μπορούσε να γίνει βάσει μιας συνδυαστικής αξιολόγησης του 60% του διάμεσου μισθού και του 50% του μέσου μισθού πλήρους απασχόλησης. Ωστόσο, πρέπει να υπογραμμιστεί ότι η αύξηση του κατώτατου μισθού με βάση τα παραπάνω κριτήρια δεν θα επιφέρει τα προσδοκώμενα αποτελέσματα σταθερότητας, ευημερίας και κοινωνικής δικαιοσύνης αν δεν συνοδεύεται από σημαντική αύξηση του ποσοστού κάλυψης των συλλογικών διαπραγματεύσεων και των συλλογικών συμβάσεων εργασίας. Η αύξηση του κατώτατου μισθού σε συνδυασμό με την ενίσχυση των συλλογικών διαπραγματεύσεων και τον περιορισμό των ευέλικτων μορφών απασχόλησης θα βελτιώσουν το επίπεδο διαβίωσης της πλειονότητας των χαμηλόμισθων και θα μειώσουν αισθητά τον αριθμό των ατόμων που διαβιούν σε συνθήκες υλικής στέρησης».

Πηγή: ethnos.gr

Αναδρομικά: Νέα ταλαιπωρία μετά τα λάθη – Πρέπει να υποβάλλετε αίτηση (έγγραφο)

Όπως υπογράμμισε στον Real FM, “το επόμενο διάστημα θα δούμε θα δούμε δράματα γιατί εκτός όλων των άλλων μπαίνει για πρώτη φορά η έννοια της μεταπτωχευτικής περιουσίας.  Χρησιμοποιούν ως τυράκι ότι δεν σου παίρνουν το σπίτι αλλά από την άλλη θα κρατούν για τα επόμενα 1-3 χρόνια από την μισθοδοσία στη τράπεζα οποιοδήποτε ποσό πάνω από τα 610 ευρώ ανά άτομο στην οικογένεια, προκειμένου να αποπληρώνονται οι πιστωτές του πολίτη ή του επαγγελματία που πτώχευσε.Το θέμα θα είναι ότι εγώ πλέον που είμαι ενοικιαστής στο σπίτι μου όπως είπε, θα μπορώ στα 12 χρόνια να αγοράσω το σπίτι μου. Με εισόδημα όμως κάτω από 7 χιλιάδες ευρώ δεν θα μπορέσω να το αγοράσω ούτε σε 15 ζωές”.

Μεταξύ άλλων, όπως αποκάλυψε ο πρόεδρος της ΓΣΒΕΕ αν για οποιοδήποτε λόγο ένας πολίτης, για παράδειγμα, έχει μια κληρονομιά και θέλει να αποπληρώσει το δάνειό του στα 5 χρόνια, με βάση το νέο νόμο θα πρέπει να πληρώσει και τα ενοίκια για τα επόμενα χρόνια μέχρι τα 12.

Αναλυτικά η ΓΣΕΒΕΕ στην επιστολή αναφέρει τα ακόλουθα:

«Η ΓΣΕΒΕΕ εκπροσωπώντας χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις, έχει άμεση γνώση και ενδιαφέρον για το ρυθμιστικό πλαίσιο των διαδηλώσεων και συναθροίσεων στο κέντρο της Αθήνας και άλλων μεγάλων πόλεων, το οποίο επιχειρείται να αλλάξει εκ βάθρων με το σχέδιο νόμου του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη υπό τον τίτλο «Δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις και άλλες διατάξεις».

Εξ αρχής, ως συνδικαλιστικός φορέας ενός κλάδου που έχει υποστεί τις συνέπειες των αλλεπάλληλων κρίσεων, η ΓΣΕΒΕΕ δηλώνει ότι οι διαμαρτυρίες και οι διαδηλώσεις αποτελούν κατοχυρωμένο δικαίωμα των ενεργών πολιτών και ύστατο μέσο αντίδρασής τους απέναντι στις εκάστοτε κυβερνήσεις. Νοσηρά φαινόμενα που παρατηρούνται ενίοτε στο πλαίσιο διαδηλώσεων δεν είναι δυνατό να χρησιμοποιούνται για να αμφισβητηθεί και να περισταλεί το δικαίωμα στη διαδήλωση. Μια τέτοια επιχειρηματολογία έχει τόσο σχέση με τη σοβαρότητα και τη λογική σαν να ήθελε κάποιος να καταργήσει τις εκλογές ή να περιορίσει το δικαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι επειδή στους κόλπους των εκλεγμένων πολιτικών παρατηρούνται φαινόμενα διαφθοράς.

Ένας νέος νόμος για τις διαδηλώσεις είναι αχρείαστος επειδή ήδη υφίσταται Προεδρικό Διάταγμα του 2013, όταν ήταν υπουργός ο κ. Ν. Δένδιας, σε συνέχεια αντίστοιχου Προεδρικού Διατάγματος του 1991 επί κυβέρνησης αειμνήστου Κ. Μητσοτάκη, που δίνει τη δυνατότητα στην Ελληνική Αστυνομία να απαγορεύσει μια συγκέντρωση. Με βάση το ίδιο Διάταγμα η ΕΛ.ΑΣ. έχει το δικαίωμα στην περίπτωση που κάνουν πορεία 50 άτομα να τους οδηγήσει στο πεζοδρόμιο.

Η ΓΣΕΒΕΕ υιοθετεί τις σαφείς διαφωνίες και ενστάσεις που έχουν δημοσιοποιηθεί από αρμόδιους και άλλους φορείς και όργανα της Πολιτείας για κομβικές διατάξεις του υπό συζήτηση νομοσχεδίου, που παραμένουν αναλλοίωτες. Ενδεικτικά αναφέρουμε την Έκθεση της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής, την ανακοίνωση των προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδας, την επιστολή της Ένωσης Εισαγγελέων, τη δήλωση της Διεθνούς Αμνηστίας, το ψήφισμα της συνέλευσης του Τμήματος Πολιτικών Επιστημών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κ.α.

Η ΓΣΕΒΕΕ είναι ριζικά αντίθετη με το νομοσχέδιο, που έχει πολλές ομοιότητες με το «νομοθέτημα» 794/1971, και ζητάει από την κυβέρνηση την απόσυρσή του και από τους αξιότιμους βουλευτές του Ελληνικού Κοινοβουλίου την καταψήφισή του για τους εξής, μεταξύ άλλων, λόγους:

* Η υποχρέωση γνωστοποίησης κάθε συνάθροισης στην αστυνομία όπως προβλέπεται στο άρθρο 3 ισοδυναμεί με αίτηση προγενέστερης άδειας που ουσιαστικά εκχωρεί στην κάθε κυβέρνηση το δικαίωμα να αποφασίζει ποιες συναθροίσεις θα επιτρέπονται και ποιες όχι.

* Η δυνατότητα της προληπτικής πλήρους απαγόρευσης των συναθροίσεων με απόφαση της οικείας Αστυνομικής ή Λιμενικής Αρχής πλήττει τον πυρήνα του δικαιώματος της διαδήλωσης και βρίσκεται εκτός συνταγματικού πλαισίου, όπως αυτό περιγράφεται στο άρθρο 11, παράγραφος 2 του Συντάγματος.

* Η υποχρέωση του «οργανωτή» να μεριμνά για την ομαλή διεξαγωγή της συνάθροισης και να συνεργάζεται άμεσα με την αρμόδια αστυνομική αρχή, συμμορφούμενος με τις υποδείξεις της, μετατρέπει εκλεγμένους συνδικαλιστές και τις συνδικαλιστικές οργανώσεις σε όργανα του νόμου, ναρκοθετεί την ανεξαρτησία τους κι αλλάζει το χαρακτήρα τους.

* Η εισαγωγή της αντικειμενικής αστικής ευθύνης του «οργανωτή» της συγκέντρωσης για ζημιές που τυχόν θα προκληθούν κατά τη ζωής και της ιδιοκτησίας στη διάρκεια της συγκέντρωσης συνιστά αντικίνητρο για την διοργάνωση διαδηλώσεων. Πολύ πιο σημαντικός ωστόσο είναι ο κίνδυνος καταλογισμού βαρύτατων προστίμων και αγωγών σε διαδηλωτές και φορείς που δε φέρουν καμία ευθύνη.

* Η σύσταση «Διεύθυνσης Πρόληψης της Βίας» αυξάνει τα στεγανά σε ένα πεδίο άσκησης εξουσίας που ο δημοκρατικός του έλεγχος δεν ήταν ποτέ δεδομένος ακόμη και τα χρόνια της δημοκρατικής ομαλότητας, ενώ ο εκδημοκρατισμός του διήρκεσε πολλά χρόνια και απαίτησε μεγάλες προσπάθειες.

Όχι μόνο στην Ελλάδα την προηγούμενη δεκαετία αλλά σε μεγάλες χώρες όπως οι ΗΠΑ το τελευταίο διάστημα οι διαδηλώσεις, ως μορφή έκφρασης λαϊκής δυσαρέσκειας, ανέδειξαν κενά και αδυναμίες του δημοκρατικού πολιτεύματος που είτε αφορούσαν την οικονομική πολιτική είτε την δράση των οργάνων του νόμου. Η προσπάθεια απαγόρευσης ανάλογων μορφών έκφρασης στρέφεται κατά της δημοκρατίας και του πολιτεύματος επειδή καταργεί τη δυνατότητα να μεταρρυθμίζονται και να βελτιώνονται…

Επίσης, η ψήφιση του νομοσχεδίου σε μια περίοδο βαθύτατης και πρωτοφανούς οικονομικής κρίσης, με την ανεργία να ετοιμάζεται να καταγράψει νέα ρεκόρ και την φτωχοποίηση να απειλεί χιλιάδες πολίτες, οδηγεί πολλούς να σκέφτονται ότι το ζητούμενο εκ μέρους της κυβέρνησης δεν είναι η προστασία των διαδηλώσεων από τους ταραχοποιούς όπως υποστηρίζει. Αλλά, στόχος του νομοσχεδίου είναι η θωράκιση της κυβέρνησης από την ογκούμενη δυσαρέσκεια.

Τα έκτακτα μέτρα που εφαρμόστηκαν με αφορμή την πανδημία, συγκεντρώνοντας τη συναίνεση της κοινωνίας, δημιούργησαν ανησυχίες μήπως γίνουν η αρχή για ένα καθεστώς διαρκούς έκτακτης ανάγκης στο πλαίσιο του οποίου θα αμφισβητούνται και θα ακυρώνονται ένα – ένα συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα, σε βάρος της ελευθερίας των πολιτών. Η κυβέρνηση ας μην δίνει λαβή σε ανάλογες ανησυχίες κι ας αποσύρει έστω και τώρα το επίμαχο νομοσχέδιο!».