Καταθέτοντας την Τετάρτη στην Επιτροπή Διεθνών Σχέσεων της Γερουσίας, ο Ρούμπιο τόνισε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες παρακολουθούν στενά τις εσωτερικές διεργασίες στο Πεκίνο, αν και — όπως σημείωσε — η κινεζική πλευρά δεν παρέχει καμία ουσιαστική ενημέρωση.

«Πρόκειται για ένα εσωτερικό ζήτημα του συστήματός τους. Προφανώς δεν το συζητούν μαζί μας ούτε μας ενημερώνουν σε βάθος, αλλά είναι σίγουρα κάτι που παρακολουθούμε με ενδιαφέρον», δήλωσε χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας τον ρόλο της Κίνας ως βασικού γεωπολιτικού αντιπάλου των ΗΠΑ.

Αισιοδοξία για τη Γροιλανδία

Την ίδια στιγμή, ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών εμφανίστηκε αισιόδοξος για την εξέλιξη των διαπραγματεύσεων σχετικά με τη Γροιλανδία, μετά τη δήλωση του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ ότι δεν προτίθεται να χρησιμοποιήσει στρατιωτική βία για την απόκτηση του νησιού από τη σύμμαχο Δανία. Όπως ανέφερε ο Ρούμπιο, επίκειται η έναρξη τεχνικών συνομιλιών μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών, της Γροιλανδίας και της Δανίας.

«Θα υπάρξουν συναντήσεις σε τεχνικό επίπεδο μεταξύ εμάς και των εταίρων μας στη Γροιλανδία και τη Δανία για το ζήτημα αυτό, και πιστεύω ότι έχουμε διαμορφώσει μια διαδικασία που θα μας οδηγήσει σε ένα καλό αποτέλεσμα για όλους», ανέφερε.

Πιο αδύναμο από ποτέ το καθεστώς στο Ιράν

Παράλληλα, ο Ρούμπιο έκανε λόγο για τη μεγαλύτερη αδυναμία που έχει παρουσιάσει ποτέ το καθεστώς της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν, εκτιμώντας ότι οι κοινωνικές αναταραχές στη χώρα ενδέχεται να επανέλθουν. Όπως είπε, η εντατικοποίηση της πίεσης από τις Ηνωμένες Πολιτείες αποκαλύπτει τα δομικά προβλήματα του ιρανικού καθεστώτος.

«Το καθεστώς αυτό είναι πιθανότατα πιο αδύναμο από ποτέ. Σε αντίθεση με προηγούμενες διαμαρτυρίες, δεν διαθέτει τρόπο να αντιμετωπίσει το βασικό παράπονο των διαδηλωτών, που είναι η κατάρρευση της οικονομίας», δήλωσε, αφήνοντας να εννοηθεί ότι οι συνθήκες παραμένουν εύφλεκτες στο εσωτερικό της χώρας.

Εκείνη τη χρονιά, η Αθήνα έστρεψε το βλέμμα της στη Μήλο, ένα μικρό μεσογειακό νησί χωρίς δικό του στρατό, αλλά με κομβική γεωστρατηγική θέση. Η Μήλος δήλωνε επίμονα ουδέτερη, όμως για την Αθήνα αυτό έπαψε να θεωρείται αποδεκτό. Όταν αθηναϊκή αντιπροσωπεία απαίτησε την υποταγή του νησιού, οι Μήλιοι επικαλέστηκαν τη λογική και τη δικαιοσύνη, ζητώντας συμβιβασμό. Η απάντηση των Αθηναίων έμεινε στην Ιστορία:

«Ξέρετε τόσο καλά όσο κι εμείς ότι, όπως πάνε τα πράγματα στον κόσμο, το δίκαιο τίθεται μόνο μεταξύ ίσων σε δύναμη, ενώ ο ισχυρός επιβάλλει ό,τι του επιτρέπει η δύναμή του και ο αδύνατος υποχωρεί όσο του επιβάλλει η αδυναμία του».

Από την κατάκτηση στην κατάρρευση

Η Αθήνα κατέλαβε τη Μήλο, επιλέγοντας την ωμή βία αντί της συναίνεσης. Η κίνηση αυτή υπονόμευσε το ίδιο το οικοδόμημα των συμμαχιών της. Σταδιακά, οι σύμμαχοι άρχισαν να απομακρύνονται, καθώς η Αθήνα αντικατέστησε την πειθώ με τον εξαναγκασμό. Μέσα σε λιγότερο από μία δεκαετία, η πόλη ηττήθηκε και η αυτοκρατορία της κατέρρευσε.

Το επεισόδιο καταγράφεται από τον Θουκυδίδη στον περίφημο «Διάλογο των Μηλίων», ο οποίος δεν αποτελεί απλώς αφήγηση βίας, αλλά προειδοποίηση για το κόστος της διάρρηξης των συμμαχιών στο όνομα της ισχύος.

Η σύγχρονη «λογική της ισχύος»

Σε πρόσφατη συνέντευξή του στο CNN, ο ανώτερος σύμβουλος του Ντόναλντ Τραμπ, Στίβεν Μίλερ, επανέφερε αυτή τη συλλογιστική μιλώντας για τη Γροιλανδία:

«Μπορείτε να μιλήσετε όσο θέλετε για διεθνικές ευγένειες και τα λοιπά. Αλλά ζούμε σε έναν κόσμο… που διέρχεται από τη δύναμη, από τη βία, από την ισχύ. Αυτοί είναι οι σιδερένιοι νόμοι του κόσμου που υπάρχουν από την αρχή του χρόνου».

Είναι αλήθεια ότι η ισχύς παραμένει βασικό στοιχείο των διεθνών σχέσεων και ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες εξακολουθούν να είναι το ισχυρότερο κράτος. Το ίδιο, όμως, ίσχυε και για την Αθήνα. Όπως τότε η Σπάρτη, έτσι σήμερα η Κίνα δεν απέχει πολύ από τις ΗΠΑ. Εκεί ακριβώς καταρρέει η λογική των «σιδερένιων νόμων»: η διατήρηση της παγκόσμιας ισχύος στηρίζεται στις συμμαχίες, όχι στον εξαναγκασμό.

Η Γροιλανδία ως σύγχρονη Μήλος

Η Γροιλανδία, όπως η Μήλος για την Αθήνα, αποτελεί στρατηγικό έδαφος. Η σημασία της αναγνωρίστηκε ήδη από τον 19ο αιώνα. Ο υπουργός Εξωτερικών Ουίλιαμ Σιούαρντ, μετά την αγορά της Αλάσκας, επιχείρησε να αποκτήσει και τη Γροιλανδία, χωρίς επιτυχία. Το 1946, ο Χάρι Τρούμαν επανήλθε με προσφορά 100 εκατ. δολαρίων σε χρυσό, λόγω της έναρξης του Ψυχρού Πολέμου. Η Δανία απέρριψε την πώληση, αλλά συμφώνησε σε εκτεταμένη στρατιωτική συνεργασία.

Η Συμφωνία για την Άμυνα της Γροιλανδίας του 1951 έδωσε στις ΗΠΑ απεριόριστη πρόσβαση και δικαιώματα βάσεων, χωρίς προσάρτηση. Στο απόγειο του Ψυχρού Πολέμου, οι ΗΠΑ διατηρούσαν δεκάδες εγκαταστάσεις στο νησί. Σήμερα, η συμφωνία παραμένει σε πλήρη ισχύ.

Αυτό είναι το παράδειγμα που θα έκανε τον Θουκυδίδη «περήφανο»: επίτευξη στρατηγικών στόχων μέσω συμμαχιών, όχι μέσω κατάκτησης.

Το διαχρονικό μάθημα

Ο Τραμπ δεν σφάλλει όταν θεωρεί τη Γροιλανδία υψίστης στρατηγικής σημασίας. Η Αρκτική μετατρέπεται σε νέο γεωπολιτικό πεδίο, καθώς οι πάγοι λιώνουν και ανοίγουν νέες θαλάσσιες οδοί. Η Ρωσία επενδύει μαζικά, η Κίνα αυτοχαρακτηρίζεται «σχεδόν αρκτικό κράτος» και επιδιώκει έναν Πολικό Δρόμο του Μεταξιού.

Η Βόρεια Θαλάσσια Οδός είναι έως και 14 ημέρες ταχύτερη από τη διαδρομή μέσω Σουέζ. Σε αυτό το περιβάλλον, η Γροιλανδία αποκτά κομβικό ρόλο. Το κρίσιμο ερώτημα, όμως, παραμένει ίδιο με εκείνο του 416 π.Χ.: Ισχύς με συμμαχίες ή ισχύς με εξαναγκασμό;

Η Ιστορία της Μήλου δείχνει ότι η δεύτερη επιλογή κερδίζει μάχες, αλλά χάνει αυτοκρατορίες.

Μια στρατιωτική επέμβαση, πάντως, θα αποτελούσε πρωτοφανές γεγονός για τα σύγχρονα δεδομένα: την εισβολή και προσάρτηση από τις ΗΠΑ μιας ημιαυτόνομης περιοχής, παρά τις έντονες αντιδράσεις τόσο στο εσωτερικό της χώρας όσο και στη διεθνή κοινότητα.

Σύμφωνα με ανάλυση του CNN, υπάρχουν μόλις δύο ιστορικά προηγούμενα αντίστοιχων ενεργειών. Το πρώτο αφορά το πραξικόπημα στη Χαβάη το 1893, με τη στήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών, για το οποίο η αμερικανική κυβέρνηση ζήτησε επίσημα συγγνώμη έναν αιώνα αργότερα. Το δεύτερο είναι ο αιματηρός Φιλιππινο-Αμερικανικός Πόλεμος του 1899, όταν οι ΗΠΑ κατέστειλαν εξέγερση μετά την ανάληψη του ελέγχου των Φιλιππίνων από την Ισπανία.

Το Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών, σε συνδυασμό με τα ιστορικά δεδομένα, δείχνει ότι η μόνη ρεαλιστική και ειρηνική οδός για την απόκτηση της Γροιλανδίας θα ήταν η επικύρωση διεθνούς συνθήκης με τη Δανία και τη Γροιλανδία για την αγορά του νησιού.

Μια τέτοια συνθήκη, όμως, απαιτεί την έγκριση 67 γερουσιαστών, γεγονός που σημαίνει ότι ο Τραμπ θα έπρεπε να εξασφαλίσει τη στήριξη τόσο Ρεπουμπλικανών όσο και Δημοκρατικών, αλλά και να περάσει από το Κογκρέσο τα απαραίτητα κονδύλια. Την ίδια στιγμή, γερουσιαστές και από τα δύο κόμματα έχουν προωθήσει νομοθετικές πρωτοβουλίες για την προστασία του ΝΑΤΟ, μπλοκάροντας ουσιαστικά οποιαδήποτε κίνηση για την απόκτηση της Γροιλανδίας.

Υπό αυτά τα δεδομένα, ο Τραμπ δεν διαθέτει την απαιτούμενη κοινοβουλευτική στήριξη, γεγονός που καθιστά την προοπτική αγοράς ή προσάρτησης του νησιού πολιτικά και συνταγματικά εξαιρετικά δύσκολη.

Επιπλέον, σε συνέντευξή του στο Fox Business από το Νταβός, αναφερόμενος στα σενάρια εξαγοράς, δήλωσε ότι δεν προτίθεται να πληρώσει για την απόκτηση της Γροιλανδίας, περιπλέκοντας ακόμη περισσότερο το πλαίσιο.

Μια ιστορική αναδρομή δείχνει πόσο σύνθετη μπορεί να αποδειχθεί μια τέτοια διαδικασία. Η αγορά των Παρθένων Νήσων από τη Δανία χρειάστηκε τρεις αποτυχημένες προσπάθειες, πέντε δεκαετίες διαπραγματεύσεων και την απειλή του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου για να ολοκληρωθεί.

Κατά τη διάρκεια του Αμερικανικού Εμφυλίου Πολέμου, οι ΗΠΑ, υπό τον τότε υπουργό Εξωτερικών Ουίλιαμ Σιούαρντ, επιχείρησαν να αγοράσουν τα νησιά έναντι 7,5 εκατομμυρίων δολαρίων. Αν και η συνθήκη εγκρίθηκε στη Δανία, απορρίφθηκε από τη Γερουσία των ΗΠΑ το 1867, λόγω πολιτικών αντιπαραθέσεων.

Στις αρχές του 20ού αιώνα, μια νέα συνθήκη εγκρίθηκε από τη Γερουσία, αλλά αυτή τη φορά απορρίφθηκε από το δανικό κοινοβούλιο. Μόνο όταν πλησίαζε ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και οι ΗΠΑ απείλησαν ουσιαστικά με κατάληψη, ολοκληρώθηκε τελικά η πώληση, το 1916, έναντι 25 εκατομμυρίων δολαρίων σε χρυσό.

Σήμερα, ο Τραμπ δεν διαθέτει ούτε συμφωνημένη τιμή, ούτε τη συναίνεση της Δανίας ή της Γροιλανδίας, πόσο μάλλον μια πρόθυμη Γερουσία.

Το Σύνταγμα προβλέπει ότι ο πρόεδρος μπορεί να συνάπτει συνθήκες μόνο με τη συναίνεση των δύο τρίτων της Γερουσίας, όριο που θεωρείται ιδιαίτερα υψηλό. Ακόμη και Ρεπουμπλικανοί γερουσιαστές, όπως η Λίζα Μουρκόφσκι από την Αλάσκα, έχουν εκφράσει σοβαρές επιφυλάξεις.

Αν και τις τελευταίες δεκαετίες έχουν συναφθεί διεθνείς συμφωνίες χωρίς επικύρωση από τη Γερουσία, αυτές δεν αφορούσαν την απόκτηση εδαφών. Για τέτοιου είδους ενέργειες, η έγκριση της Γερουσίας θεωρείται αδιαπραγμάτευτη.

Οι ΗΠΑ διαθέτουν ήδη στρατιωτική παρουσία στη Γροιλανδία, βάσει υφιστάμενων συμφωνιών με τη Δανία. Ωστόσο, η πλήρης «ιδιοκτησία» του νησιού θα απαιτούσε τη συναίνεση των κατοίκων, σύμφωνα με τον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ.

Ακόμη κι αν ο Τραμπ αμφισβητούσε το διεθνές δίκαιο, δύσκολα θα μπορούσε να παρακάμψει το Σύνταγμα των ΗΠΑ, το οποίο εδώ και αιώνες θέτει σαφή θεσμικά όρια στην απόκτηση νέων εδαφών.

Στην εικόνα AI φαίνεται ο Ρεπουμπλικάνος πρόεδρος να βαδίζει προς μια οροσειρά καλυμμένη με πάγο, όπου βρίσκεται η σημαία της Γροιλανδίας. Μαζί του εμφανίζεται ένας πιγκουίνος που κρατά τη σημαία των ΗΠΑ, ενώ η ανάρτηση συνοδεύεται από τη φράση: «Αγκαλιάστε τον πιγκουίνο».

Embrace the penguin. pic.twitter.com/kKlzwd3Rx7

— The White House (@WhiteHouse) January 23, 2026

Η παρουσία του πιγκουίνου προκάλεσε έντονες αντιδράσεις από χρήστες του διαδικτύου, καθώς πρόκειται για ένα ζώο που δεν ζει στο Βόρειο Ημισφαίριο.

pic.twitter.com/PlluyFyKjS

— Reese Antano (@ttano2222) January 23, 2026

Όπως επισημαίνουν πολλοί σχολιαστές, «οι πιγκουίνοι ζουν αποκλειστικά στο Νότιο Ημισφαίριο», καθιστώντας την ανάρτηση του Λευκού Οίκου αντικείμενο σκωπτικού σχολιασμού και επικρίσεων.

There are no penguins at the North Pole. pic.twitter.com/W3iF5N3Z4l

— Xavi Ruiz (@xruiztru) January 23, 2026

Σύμφωνα με αυτό το μέσο ενημέρωσης, ο στρατός της Δανίας ζήτησε την προηγούμενη εβδομάδα από τα στρατεύματα που έχουν αναπτυχθεί στη Γροιλανδία να εξοπλιστούν με πραγματικές σφαίρες. Σημείωσε εξάλλου ότι υπάρχει ενδεχόμενο να σταλούν αργότερα στο νησί περισσότερες δυνάμεις και επιπλέον μέσα, εφόσον κριθεί απαραίτητο.

Στη συνέχεια πολιτικά και στρατιωτικά αεροσκάφη άρχισαν να μεταφέρουν στρατιώτες και εξοπλισμό στη Γροιλανδία, σύμφωνα με το DR.

Απευθυνόμενος στους δημοσιογράφους σήμερα ο Δανός υπουργός Άμυνας Τρελς Λουντ Πούλσεν αρνήθηκε να σχολιάσει τις πληροφορίες αυτές.

Έπειτα από εβδομάδες επιθετικών δηλώσεων ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε την Τετάρτη από το Νταβός ότι κατέληξε «σε ένα πλαίσιο μελλοντικής συμφωνίας», που παραμένει ασαφές, και φάνηκε να υπαναχωρεί από τη χρήση βίας για την απόκτηση του νησιού και από την επιβολή επιπλέον δασμών εις βάρος ευρωπαϊκών χωρών.

Η ανάπτυξη Δανών στρατιωτών στη Γροιλανδία εντασσόταν επισήμως στο πλαίσιο των στρατιωτικών γυμνασίων Arctic Endurance, υπό τον στρατό της Δανίας σε συνεργασία με τις ένοπλες δυνάμεις άλλων χωρών του ΝΑΤΟ, τα οποία η Κοπεγχάγη έχει επισημάνει ότι θα συνεχίσει «για μεγάλο μέρος της χρονιάς».

Μετά τις αμερικανικές απειλές οκτώ ευρωπαϊκές χώρες έστειλαν μερικές δεκάδες στρατιώτες στη Γροιλανδία. Κάποιοι έχουν στο μεταξύ επιστρέψει στις πατρίδες τους, κυρίως μια ομάδα περίπου 15 Γερμανών και μερικών Σουηδών, ενώ και άλλοι συνεχίζουν να φτάνουν στο νησί.

Η αρχική συμφωνία του 1951, όπως τροποποιήθηκε το 2004, προβλέπει ότι οι ΗΠΑ οφείλουν να «συμβουλεύονται και να ενημερώνουν» τη Δανία και τη Γροιλανδία πριν από οποιαδήποτε «σημαντική αλλαγή» στις στρατιωτικές τους επιχειρήσεις ή εγκαταστάσεις στο νησί. Αυτό ακριβώς το σημείο είναι που οι Αμερικανοί διαπραγματευτές θέλουν να αφαιρέσουν ή να αποδυναμώσουν, ώστε να μην υπάρχει καμία νομική ή πολιτική δέσμευση.

Άτομα με γνώση των συνομιλιών αναφέρουν στο Bloomberg ότι η αμερικανική πλευρά επιδιώκει διατύπωση που θα εξασφαλίζει απόλυτη ελευθερία κινήσεων, χωρίς χρονικούς ή επιχειρησιακούς περιορισμούς. Οι τελικές λεπτομέρειες της συμφωνίας παραμένουν ανοιχτές και αποτελούν αντικείμενο διαπραγμάτευσης.

Η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου, Άνα Κέλι, υποστήριξε ότι «αν αυτή η συμφωνία ολοκληρωθεί –και ο Πρόεδρος Τραμπ είναι ιδιαίτερα αισιόδοξος– οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πετύχουν όλους τους στρατηγικούς τους στόχους στη Γροιλανδία, με ελάχιστο κόστος και σε μόνιμη βάση». Όπως ανέφερε, περισσότερες λεπτομέρειες θα ανακοινωθούν όταν υπάρξει οριστική συμφωνία όλων των εμπλεκομένων. Η δανική πρεσβεία στην Ουάσιγκτον απέφυγε να σχολιάσει.

Η γραμμή αυτή συμβαδίζει με όσα έχει δηλώσει δημόσια ο ίδιος ο Τραμπ. Την Τετάρτη ανακοίνωσε ότι υπάρχει «πλαίσιο μιας μελλοντικής συμφωνίας» για τη Γροιλανδία, μετά τη συνάντησή του με τον γενικό γραμματέα του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούτε στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ στο Νταβός, χωρίς ωστόσο να δώσει λεπτομέρειες.

«Θα δουλέψουμε όλοι μαζί. Και μάλιστα το ΝΑΤΟ θα συμμετέχει», δήλωσε ο Τραμπ, αφήνοντας να εννοηθεί ότι η συμφωνία δεν θα αφορά μόνο διμερείς σχέσεις ΗΠΑ–Δανίας αλλά και τη συμμαχία. Επιστρέφοντας από το Νταβός, σημείωσε ότι εντός δύο εβδομάδων θα καταστήσει σαφές αν η Κοπεγχάγη έχει δώσει τη συγκατάθεσή της.

Σε συνέντευξή του στο Fox Business, ο Τραμπ ήταν ακόμη πιο ξεκάθαρος για τις προθέσεις του: «Θα έχουμε όλη τη στρατιωτική πρόσβαση που θέλουμε. Θα μπορούμε να βάλουμε στη Γροιλανδία ό,τι χρειαζόμαστε. Ουσιαστικά είναι πλήρης πρόσβαση, χωρίς τέλος και χωρίς χρονικό όριο».

Μια τελική συμφωνία θα μπορούσε να αποφορτίσει αυτό που πολλοί περιγράφουν ως τη σοβαρότερη κρίση στις διατλαντικές σχέσεις από την ίδρυση του ΝΑΤΟ μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Σύμφωνα με προηγούμενα δημοσιεύματα του Bloomberg, το πλαίσιο που περιέγραψε ο Τραμπ περιλαμβάνει μεταξύ άλλων ανάπτυξη αμερικανικών πυραυλικών συστημάτων, δικαιώματα εξόρυξης με στόχο τον αποκλεισμό κινεζικών συμφερόντων και ενισχυμένη παρουσία του ΝΑΤΟ στην Αρκτική. Σε αντάλλαγμα, ο Αμερικανός Πρόεδρος θα δεσμευόταν να μην επιβάλει δασμούς σε ευρωπαϊκές χώρες.

Η στρατηγική αυτή σηματοδοτεί στροφή σε σχέση με τις τελευταίες δεκαετίες, κατά τις οποίες οι ΗΠΑ είχαν περιορίσει δραστικά την παρουσία τους στη Γροιλανδία μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου. Από έως και 17 βάσεις, σήμερα διατηρούν μία κύρια εγκατάσταση με περίπου 150 στρατιωτικούς και περισσότερους από 300 συμβασιούχους, πολλοί εκ των οποίων είναι Δανοί ή Γροιλανδοί.

Παραμένει, ωστόσο, ασαφές μέχρι ποιο σημείο η Δανία και η Γροιλανδία θα αποδεχθούν αλλαγές τέτοιας κλίμακας. Η Δανή πρωθυπουργός Μέτε Φρεντέρικσεν δήλωσε ότι και οι δύο πλευρές είναι ανοιχτές σε «περαιτέρω επέκταση» της αμυντικής συμφωνίας του 1951, τονίζοντας όμως ότι αυτό πρέπει να γίνει «με σωστό και σεβαστό τρόπο».

Πρώην αξιωματούχοι των ΗΠΑ σημειώνουν ότι το ισχύον πλαίσιο ήδη αφήνει σημαντικά περιθώρια δράσης στην Ουάσιγκτον και ότι τόσο η Δανία όσο και η Γροιλανδία εδώ και χρόνια ενθαρρύνουν μεγαλύτερη αμερικανική στρατιωτική παρουσία, καθώς αυτή στηρίζει και την τοπική οικονομία.

Όπως σχολίασε η Ίρις Φέργκιουσον, πρώην αναπληρώτρια υφυπουργός Άμυνας των ΗΠΑ, «υπήρχε πάντα διάθεση για συζήτηση» κάθε φορά που οι Αμερικανοί ζητούσαν περισσότερη εμπλοκή – μια πραγματικότητα που εξηγεί γιατί η Γροιλανδία βρίσκεται σήμερα στο επίκεντρο ενός γεωστρατηγικού παζαριού με παγκόσμιες προεκτάσεις.

Μετά την είδηση για την επίτευξη ενός πλαισίου συμφωνίας για τη Γροιλανδία ο Τραμπ απέσυρε την απειλή του να επιβάλει επιπλέον δασμούς εναντίον ευρωπαϊκών χωρών και απέκλεισε το ενδεχόμενο οι ΗΠΑ να καταλάβουν το νησί της Αρκτικής με τη βία, αποκλιμακώνοντας την ένταση στις διατλαντικές σχέσεις.

Οι λεπτομέρειες του πλαισίου συμφωνίας παραμένουν ασαφείς και η Δανία επέμεινε ότι η κυριαρχία της επί της Γροιλανδίας δεν τίθεται προς συζήτηση. Η επικεφαλής της ευρωπαϊκής εξωτερικής πολιτικής Κάγια Κάλας εκτίμησε χθες, Πέμπτη, ότι οι σχέσεις της ΕΕ με τις ΗΠΑ «υπέστησαν πλήγμα» την προηγούμενη εβδομάδα, καθώς οι ηγέτες του μπλοκ συμμετείχαν σε έκτακτη σύνοδο κορυφής.

Από την πλευρά του ο πρωθυπουργός της Γροιλανδίας Γενς- Φρέντερικ Νίλσεν χαιρέτισε τις δηλώσεις Τραμπ, αλλά πρόσθεσε ότι παραμένει στο σκοτάδι αναφορικά με πολλές πλευρές του πλαισίου συμφωνίας.

«Δεν γνωρίζω τι περιλαμβάνει η πρόταση, ή η συμφωνία, σχετικά με τη χώρα μου», δήλωσε στους δημοσιογράφους από την πρωτεύουσα Νουούκ.

«Είμαστε έτοιμοι να συζητήσουμε πολλά ζητήματα και είμαστε έτοιμοι να διαπραγματευθούμε μια καλύτερη συνεργασία και τα λοιπά. Αλλά η κυριαρχία είναι η κόκκινη γραμμή», τόνισε ο ίδιος όταν ρωτήθηκε σχετικά με τις πληροφορίες σύμφωνα με τις οποίες ο Τραμπ επιδιώκει να αποκτήσουν οι ΗΠΑ τον έλεγχο των περιοχών γύρω από τις αμερικανικές βάσεις στη Γροιλανδία στο πλαίσιο της συμφωνίας.

«Δεν μπορούμε να περάσουμε τις κόκκινες γραμμές. Πρέπει να σεβόμαστε την εδαφική μας ακεραιότητα. Πρέπει να σεβόμαστε το διεθνές δίκαιο και την κυριαρχία», υπογράμμισε ο Νίλσεν.

Μιλώντας σε δημοσιογράφους που τον συνόδευαν στο προεδρικό αεροσκάφος κατά την επιστροφή του από το Νταβός της Ελβετίας, ο Τραμπ είπε ότι γίνονται διαπραγματεύσεις για μια νέα συμφωνία που θα είναι «πολύ πιο γενναιόδωρη για τις ΗΠΑ, τόσο πολύ πιο γενναιόδωρη».

Ο Αμερικανός πρόεδρος απέφυγε να απαντήσει σε ερωτήσεις για την κυριαρχία της Γροιλανδίας, αλλά είπε: «Θα μπορούμε να κάνουμε ακριβώς αυτό που θέλουμε».

Νωρίτερα ο Τραμπ είχε δηλώσει στο Fox Business Network ότι η συμφωνία ουσιαστικά θα προσφέρει «πλήρη πρόσβαση» στη Γροιλανδία. «Δεν υπάρχει τέλος, δεν υπάρχει χρονικό όριο», είπε χαρακτηριστικά.

Πηγή που έχει γνώση της υπόθεσης σημείωσε ότι ο Ρούτε και ο Τραμπ συμφώνησαν στο Νταβός να υπάρξουν περαιτέρω συνομιλίες μεταξύ των ΗΠΑ, της Δανίας και της Γροιλανδίας προκειμένου να τροποποιηθεί μια συμφωνία του 1951 η οποία ορίζει την πρόσβαση και την παρουσία του αμερικανικού στρατού στο νησί.

Το πλαίσιο συμφωνίας το οποίο συζήτησαν οι δύο άνδρες ζητεί επίσης να απαγορευθούν οι κινεζικές και οι ρωσικές επενδύσεις στη Γροιλανδία, πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Άλλη πηγή είπε ότι αυτό στο οποίο συμφώνησαν Ρούτε και Τραμπ ήταν «ένα πλαίσιο πάνω στο οποίο θα χτίσουν», προσθέτοντας «οτιδήποτε αναφέρεται στον Τύπο αναφορικά με συγκεκριμένες λεπτομέρειες είναι εικασίες».

Ο Ρούτε δήλωσε στο Reuters από το Νταβός ότι τώρα οι ανώτεροι διοικητές του ΝΑΤΟ πρέπει να εξετάσουν τις λεπτομέρειες των επιπλέον απαιτήσεων ασφαλείας. «Δεν έχω αμφιβολία ότι μπορούμε να το κάνουμε αρκετά γρήγορα. Σίγουρα ελπίζω το 2026, αλλά ελπίζω ακόμη και στις αρχές του 2026», πρόσθεσε.

Για τη Δανία η κατάσταση παραμένει δύσκολη

Η φιλοδοξία του Τραμπ να αποσπάσει την κυριαρχία της Γροιλανδίας από τη Δανία, σύμμαχο στο ΝΑΤΟ, απειλεί να διαλύσει τη συμμαχία πάνω στην οποία βασίζεται η ασφάλεια της Δύσης μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και να αναζωπυρώσει έναν εμπορικό πόλεμο με την Ευρώπη.

Η Δανή πρωθυπουργός Μέτε Φρέντερικσεν τόνισε ότι δεν έχουν γίνει διαπραγματεύσεις με το ΝΑΤΟ αναφορικά με την κυριαρχία της Γροιλανδίας.

«Παραμένει μια δύσκολη και σοβαρή κατάσταση, αλλά παράλληλα έχει σημειωθεί πρόοδος με την έννοια ότι τώρα έχουμε τα πράγματα εκεί που πρέπει να είναι. Δηλαδή μπορούμε να συζητήσουμε πώς να προωθήσουμε την κοινή ασφάλεια στην περιοχή της Αρκτικής», εξήγησε.

Λίγο αργότερα από την έκτακτη σύνοδο κορυφής της ΕΕ η Φρέντερικσεν ζήτησε «μόνιμη παρουσία του ΝΑΤΟ στην περιοχή της Αρκτικής, περιλαμβανομένης της περιοχής γύρω από τη Γροιλανδία».

Από την πλευρά της η Κάλας σημείωσε ότι «οι διαφωνίες που έχουν οι σύμμαχοι μεταξύ τους, όπως η Ευρώπη και η Αμερική, απλώς ωφελούν τους αντιπάλους μας που παρακολουθούν και απολαμβάνουν τη θέα».

Στρατός και ορυκτά

Μετά τη συνάντησή του με τον Ρούτε ο Τραμπ δήλωσε ότι θα μπορούσε να υπάρξει συμφωνία η οποία να ικανοποιεί την επιθυμία του για το αντιπυραυλικό σύστημα «Χρυσός Θόλος» και για πρόσβαση σε κρίσιμα ορυκτά, ενώ ταυτόχρονα θα αποτρέπει -όπως είπε- τις φιλοδοξίες της Ρωσίας και της Κίνας στην Αρκτική.

Ο Ρούτε ωστόσο σημείωσε ότι το θέμα των ορυκτών δεν συζητήθηκε.

Η συμφωνία του 1951 κατοχύρωσε το δικαίωμα των ΗΠΑ να κατασκευάζουν στρατιωτικές βάσεις στη Γροιλανδία και να κινούνται ελεύθερα στο γροιλανδικό έδαφος. Αυτό εξακολουθεί να ισχύει, υπό την προϋπόθεση ότι η Δανία και η Γροιλανδία ενημερώνονται για τις ενέργειές τους. Η Ουάσινγκτον διατηρεί βάση στο Πίτουφικ, στη βόρεια Γροιλανδία.

«Είναι σημαντικό να διευκρινιστεί ότι οι ΗΠΑ διατηρούσαν 17 βάσεις κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου και είχαν πολύ εντονότερη δραστηριότητα (στη Γροιλανδία). Επομένως, αυτό είναι ήδη εφικτό σήμερα βάσει της ισχύουσας συμφωνίας», δήλωσε ο Μαρκ Γιάκομπσεν, καθηγητής στη Βασιλική Σχολή Άμυνας της Δανίας.

«Πιστεύω ότι θα υπάρξουν συγκεκριμένες συζητήσεις για τον “ Χρυσό Θόλο” και ότι θα υπάρξουν συγκεκριμένες συζητήσεις για το ότι η Ρωσία και η Κίνα δεν είναι ευπρόσδεκτες στη Γροιλανδία», πρόσθεσε ο ίδιος.

Το υπουργείο Εξωτερικών της Κίνας ανακοίνωσε σήμερα στο Reuters ότι οι ισχυρισμοί πως το Πεκίνο αποτελεί απειλή είναι «αβάσιμοι». Πρόσθεσε εξάλλου ότι η Κίνα είναι αντίθετη στη χρήση αυτής της απειλής από άλλες χώρες ως «δικαιολογία» για να προωθήσουν την ατζέντα τους.

Η Κίνα έχει επανειλημμένα τονίσει ότι οι επιστημονικές αποστολές της στην Αρκτική και οι εμπορικές ναυτιλιακές της δραστηριότητες στην περιοχή πραγματοποιούνται σύμφωνα με τις διεθνείς συνθήκες και το διεθνές δίκαιο και κατηγορεί τη Δύση ότι διαστρεβλώνει τα γεγονότα και υπερβάλλει για τις δραστηριότητές της, παρουσιάζοντάς τες ως ενδείξεις στρατιωτικών προθέσεων.

Επιφυλακτικοί οι Γροιλανδοί και οι Ευρωπαίοι ηγέτες

Η πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Ρομπέρτα Μέτσολα δήλωσε ότι η ΕΕ πιθανόν να επαναλάβει τις εργασίες για μια εμπορική συμφωνία με τις ΗΠΑ, αφού ο Τραμπ υπαναχώρησε από την απειλή του να επιβάλει νέους δασμούς. Οι εργασίες αυτές πάγωσαν την Τετάρτη.

Ωστόσο διπλωμάτες δήλωσαν στο Reuters ότι οι ηγέτες της ΕΕ θα επανεξετάσουν τις σχέσεις με τις ΗΠΑ καθώς το επεισόδιο με τη Γροιλανδία έχει κλονίσει σοβαρά την εμπιστοσύνη στους διατλαντικούς δεσμούς. Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις παραμένουν επιφυλακτικές καθώς δεν θεωρούν απίθανο ο Τραμπ να αλλάξει και πάλι στάση, ενώ ολοένα και περισσότερο τον θεωρούν έναν νταή στον οποίο η Ευρώπη πρέπει να αντισταθεί, πρόσθεσαν.

Στο μεταξύ οι κάτοικοι του Νουούκ είναι επίσης επιφυλακτικοί.

«Είναι όλα πολύ συγκεχυμένα», δήλωσε ο συνταξιούχος Γέσπερ Μούλερ.

«Τη μία ώρα είμαστε σχεδόν σε πόλεμο. Την επόμενη ώρα όλα είναι καλά και όμορφα, και νομίζω ότι είναι πολύ δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι μπορείς να χτίσεις κάτι πάνω σε αυτό», εκτίμησε.

Η κατάκτηση ευρωπαϊκού εδάφους με τη βία θα ήταν «απαράδεκτη» είπε ο Μερτς, ακόμα και η σκέψη για κάτι τέτοιο είναι αδιανόητη.

Επεσήμανε την «καινούρια εποχή που έχει ξεκινήσει», παραπέμποντας καταρχάς στον επιθετικό πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία, στην ισχύ της Κίνας και στην αλλαγή της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ:

«Τα θεμέλια της παγκόσμιας τάξης συνταράσσονται, ωστόσο εμείς δεν είμαστε έρμαια αυτής της νέα παγκόσμιας τάξης. Η Ευρώπη μπορεί να  συνδιαμορφώσει το μέλλον, αλλά για να γίνει αυτό πρέπει να αντιμετωπίσει τη σκληρή πραγματικότητα», είπε ο Μερτς.

Η Ευρώπη πρέπει να επενδύσει δυναμικά στην ικανότητά της να αμύνεται με ίδιες δυνάμεις και να καταστήσει την οικονομία της το ταχύτερο δυνατό πιο ανταγωνιστική, κατά τον καγκελάριο. Και στα δύο αυτά επίπεδα γίνονται ήδη βήματα.

Ειδικά για το θέμα της Γροιλανδίας ο Μερτς επισήμανε την απειλή που προκύπτει για την Αρκτική από τη Ρωσία. «Συμμεριζόμαστε την άποψη ότι εμείς, ως Ευρωπαίοι εταίροι στο ΝΑΤΟ, πρέπει να κάνουμε περισσότερα για την προστασία του Βορρά», είπε ο Μερτς.

«Η Δανία και οι άνθρωποι στη Γροιλανδία μπορούν να υπολογίζουν στην αλληλεγγύη μας. Θα προστατεύσουμε τη Γροιλανδία από την απειλή της Ρωσίας».

Τόνισε, ωστόσο, ότι κάθε απειλή κατάληψης ευρωπαϊκού εδάφους με τη χρήση βίας είναι απαράδεκτη. Προειδοποίησε δε ότι «νέοι δασμοί θα έπλητταν τα θεμέλια των διατλαντικών σχέσεων» και χαιρέτισε τις πρόσφατες δηλώσεις Τραμπ περί μη επιβολής δασμών κατά της Ευρώπης.

Αναφερόμενος στη εμπορική συμφωνία με τις χώρες της λατινικής Αμερικής Mercosur, ο Μερτς εξέφρασε τη λύπη του για την απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να την παραπέμψει εκ νέου στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Κατά τον καγκελάριο, δεν υπάρχει εναλλακτική λύση στη συμφωνία Mercosur. O απομονωτισμός και ο προστατευτισμός δεν έχουν θέση στην Ευρώπη, η οποία πρέπει να αποτελεί το αντίβαρο σε αθέμιτες εμπορικές πρακτικές, προστατευτισμό στις πρώτες ύλες και αυθαίρετους δασμούς.

Από την πλευρά της η Κοπεγχάγη εκτίμησε ότι ο Ρούτε δεν μπορεί να διαπραγματευθεί για τη Γροιλανδία εξ ονόματος της Δανίας, ενώ πηγή με γνώση του θέματος σημείωσε ότι ΗΠΑ και Δανία θα επαναδιαπραγματευθούν την αμυντική τους συμφωνία του 1951 αναφορικά με το νησί της Αρκτικής.

Σε συνέντευξή του στο περιθώριο του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ του Νταβός ο Ρούτε δήλωσε ότι τώρα οι διοικητές του ΝΑΤΟ πρέπει να εξετάσουν τις λεπτομέρειες των επιπλέον απαιτήσεων ασφαλείας και πρόσθεσε ότι οι χώρες μέλη της Συμμαχίας που δεν έχουν εδάφη στην περιοχή της Αρκτικής είναι βέβαιο ότι θα θέλουν να συμβάλουν στην προσπάθεια.

«Θα συναντηθούμε στο ΝΑΤΟ με τους ανώτερους διοικητές μας για να μελετήσουμε τι χρειάζεται», σημείωσε. «Δεν έχω αμφιβολία ότι μπορούμε να το κάνουμε αρκετά γρήγορα. Σίγουρα ελπίζω το 2026, αλλά ελπίζω ακόμη και στις αρχές του 2026».

Ο Ρούτε είπε εξάλλου στο Reuters ότι δεν συζήτησε με τον Αμερικανό πρόεδρο την εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου της Γροιλανδίας, ενώ πρόσθεσε ότι συγκεκριμένες διαπραγματεύσεις αναφορικά με το νησί της Αρκτικής θα συνεχιστούν μεταξύ των ΗΠΑ, της Δανίας και της Γροιλανδίας.

Ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ τόνισε ότι η ενίσχυση της παρουσίας της Συμμαχίας στο νησί δεν θα αφαιρέσει πόρους από την υποστήριξη προς την Ουκρανία.

Όταν ρωτήθηκε αν οι σύμμαχοι του Τραμπ στο ΝΑΤΟ μπορούν να βασιστούν στα λόγια του Αμερικανού προέδρου, ο Ρούτε απάντησε : «Μπορείς πάντα να βασίζεσαι στα λόγια του Τραμπ».

Νωρίτερα σήμερα ο Ρούτε είχε δηλώσει ότι «είχαμε μια πολύ καλή συζήτηση» με τον Τραμπ για τους τρόπους με τους οποίους οι σύμμαχοι εντός του ΝΑΤΟ μπορούν να εργαστούν από κοινού για να την ασφάλεια των επτά χωρών της Αρκτικής έναντι της Ρωσίας και της Κίνας.

Ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ αναφέρθηκε στις ΗΠΑ, τον Καναδά, τη Δανία, την Ισλανδία, τη Σουηδία, τη Φινλανδία και τη Νορβηγία.

Σύμφωνα με τον ίδιο, περαιτέρω συζητήσεις θα συνεχίσουν τη δουλειά που ξεκίνησε την προηγούμενη εβδομάδα στην Ουάσινγκτον κατά τη συνάντηση αντιπροσωπειών από τη Δανία και τη Γροιλανδία με Αμερικανούς αξιωματούχους.

Στόχος είναι «να διασφαλίσουμε, κυρίως σε ό,τι αφορά τη Γροιλανδία, ότι θα φροντίσουμε πως οι Κινέζοι και οι Ρώσοι δεν θα αποκτήσουν πρόσβαση στην οικονομία της Γροιλανδίας ή στρατιωτικά στη Γροιλανδία», σημείωσε ο Ρούτε.

Από την πλευρά της η Άλισον Χαρτ, εκπρόσωπος του ΝΑΤΟ, διευκρίνισε ότι «ο γενικός γραμματέας δεν πρότεινε κανέναν συμβιβασμό αναφορικά με την κυριαρχία» της Δανίας.

Αντιδράσεις από την Κοπεγχάγη

Ο Ρούτε δεν μπορεί να διαπραγματεύεται εξ ονόματος της Δανίας και της Γροιλανδίας για την κυριαρχία του νησιού της Αρκτικής, απάντησε η δανέζικη κυβέρνηση.

«Η θέση της Δανίας και της Γροιλανδίας είναι ίδιες και καμία διαπραγμάτευση δεν έγινε χθες με το ΝΑΤΟ αναφορικά με το ζήτημα της κυριαρχίας μας», υπογράμμισε η πρωθυπουργός της Δανίας Μέτε Φρέντερικσεν μιλώντας στη δανέζικη τηλεόραση.

«Είναι αυτονόητο ότι μόνο η Δανία και η Γροιλανδία μπορούν να λαμβάνουν αποφάσεις σχετικά με ζητήματα που αφορούν τη Δανία και τη Γροιλανδία», είχε τονίσει λίγο νωρίτερα σε ανακοίνωσή της.

«Ο Ρούτε φυσικά δεν μπορεί να διαπραγματευτεί μια συμφωνία εκ μέρους της Δανίας ή της Γροιλανδίας, αλλά έχω την εντύπωση ότι εργάστηκε πιστά για τη συνοχή του ΝΑΤΟ», τόνισε από την πλευρά του ο Δανός υπουργός Άμυνας Τρελς Λουντ Πούλσεν στο X.

«Έχουμε μια ξεκάθαρη κόκκινη γραμμή. Δεν θα παραδώσουμε την κυριαρχία μας επί περιοχών του βασιλείου», τόνισε ο υπουργός.

Την ίδια ώρα πηγή που έχει γνώση του περιεχόμενου της συνομιλίας που είχαν ο Τραμπ με τον Ρούτε χθες δήλωσε σήμερα στο AFP ότι ΗΠΑ και Δανία θα επαναδιαπραγματευθούν την αμυντική τους συμφωνία του 1951 αναφορικά με τη Γροιλανδία.

Η ασφάλεια της Αρκτικής θα ενισχυθεί και οι ευρωπαϊκές χώρες του ΝΑΤΟ θα συμβάλουν προς αυτή την κατεύθυνση, σημείωσε η πηγή, ενώ πρόσθεσε ότι στις χθεσινές συνομιλίες δεν έγινε αναφορά στην ιδέα δημιουργίας αμερικανικών βάσεων στη Γροιλανδία, υπό την κυριαρχία των ΗΠΑ.

Σεραφείμ Κοτρώτσος

Μπορεί στις Βρυξέλλες και σε κάποιες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες να υποδέχτηκαν με ανακούφιση την δέσμευση του Ντόναλντ Τραμπ ότι δεν θα επέμβει στρατιωτικά στην Γροιλανδία και, ακόμα περισσότερο, στο άκουσμα ότι ο Αμερικανός πρόεδρος ήρθε σε συμφωνία διαπραγμάτευσης για την ένταξη του παγωμένου νησιού και του Αρκτικού Κύκλου στην περίμετρο ασφαλείας των ΗΠΑ. Στο περιθώριο του Νταβός, άλλωστε, ήταν έντονη η συζήτηση πώς έπρεπε να βρεθεί κάτι ώστε ο Τραμπ να αισθανθεί νικητής και να λήξει η διαμάχη ΗΠΑ- Ε.Ε.

Οι απειλές περί του μηχανισμού “μπαζούκα” και άλλα παρεμφερή σε έναν οικονομικό πόλεμο με την Αμερική δεν ήταν τίποτε περισσότερο από τις κραυγές μιας ηπείρου που χωρίς συνοχή και στρατηγική ψηλαφεί εδώ και ένα χρόνο τα ίχνη που αφήνει πίσω του ο “τυφώνας Τραμπ”.

Ως προς την Γροιλανδία, οι Δανοί και άλλοι Ευρωπαίοι επισήμαναν τον κίνδυνο διάλυσης του ΝΑΤΟ. Απλό: η μεγαλύτερη χώρα της ατλαντικής συμμαχίας και υπερδύναμη απειλεί την κυριαρχία άλλης χώρας της ίδιας συμμαχίας και απαιτεί την προσάρτηση εδάφους της.

Λοιπόν, φαίνεται πώς οι επίλεκτοι αμερικανοί “Seals” δεν θα επιτεθούν στις περιπολίες των γροιλανδικών έλκηθρων με σκύλους. Φρόντισε γι΄ αυτό ο κ. Ρούτε. Όμως, η απειλή για διάλυση του ΝΑΤΟ που νομίζουν ότι απέφυγαν οι Ευρωπαίοι έχει ήδη συντελεστεί.

Ο βασικός μέτοχος της ατλαντικής συμμαχίας (ΗΠΑ) έδωσε εντολή στον πρόθυμο CEO που έχει διορίσει (Ρούτε) να επιβάλλει στα άλλα μέλη της συμμαχίας την “συμφωνία” που σκέφτηκε και πρότεινε για την παράδοση περιοχών της γροιλανδικής/ δανικής κυριαρχίας κατά το μοντέλο της βρετανικής παρουσίας -με βάσεις- στην Κύπρο.

«Μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι ο μόνος τρόπος να το αντιμετωπίσει κανείς εν τέλει είναι μία μελετημένη διπλωματία», είπε o Γεν. Γραμματέας του ΝΑΤΟκατά την διάρκεια συζήτησης στο Φόρουμ του Νταβός, προειδοποιώντας ότι η πραγματική προτεραιότητα δεν είναι η Γροιλανδία, αλλά η Ουκρανία.Λίγες ώρες αργότερα έγινε κατανοητό τι εννούσε.

Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν αναλαμβάνει την πρωτοβουλία να συνομιλήσει απευθείας με την κυβέρνηση της Δανίας και τον πρωθυπουργό της Γροιλανδίας, ούτε καν με τους ευρωπαίους ηγέτες και τις Βρυξέλλες. Αναθέτει στον Ρούτε να μεταφέρει την αρχική συμφωνία που αποφάσισαν οι δυό τους, ήτοι ο ίδιος ο πρόεδρος των ΗΠΑ.

Κατ’ αρχάς είναι πρωτοφανές να εμπλέκεται το ΝΑΤΟ σε μία υπόθεση εδαφικής κυριαρχίας κράτους-μέλους για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα της υπερδύναμης. Ο Ρούτε, δηλαδή, γίνεται ταυτόχρονα αγγελιοφόρος, διαμεσολαβητής, κριτής του διεθνούς δικαίου και, συμπυκνωμένα, υποτακτικός του Τραμπ. Θα είχε ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον το όνειδος που παρακολουθούμε εάν αφορούσε έδαφος της Ολλανδίας, όμως είναι μάλλον βέβαιο πώς και σε αυτή την περίπτωση ο διατελέσας επί 13 χρόνια πρωθυπουργός αυτής της χώρας θα έβρισκε τρόπο να παρακάμψει τα συμφέροντα της πατρίδας του!

Το μοντέλο που επιβάλλεται οδηγεί στον αφοπλισμό του ΝΑΤΟ, όχι μόνο από τους κανόνες δικαίου και το ίδιο το καταστατικό του αλλά και από αυτή την αποστολή που υποτίθεται πώς έχει. Την επόμενη φορά, ο Ρούτε μπορεί να λάβει εντολή να διευθετήσει, προς εξυπηρέτηση των συμφερόντων της (νέας) στρατηγικής ασφαλείας των ΗΠΑ, κάποιες …ασήμαντες διενέξεις στη νοτιοανατολική Μεσόγειο ή αλλού.

Δεν διεσώθη το ΝΑΤΟ από την διαπραγμάτευση Τραμπ- Ρούτε για τη Γροιλανδία που καλείται ο δεύτερος να επιβάλλει σε Δανούς, Γροιλανδούς και Ευρωπαίους. Έπαψε, ουσιαστικά, να υφίσταται. Κάποιος πρέπει να το επισημάνει -έτσι για την τιμή των όπλων- στον “μικρό Ολλανδό”.

Η επιστολή Μολυβιάτη στον Στόλτενμπεργκ:

ΓΜε την επιστολή αυτή, την οποία ο κ. Μολυβιάτης την υπογράφει ως «Ελλην πολίτης», εγκαλεί τον ΓΓ της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας για μεροληπτική στάση έναντι της Τουρκίας, τονίζοντας μεταξύ άλλων: «Οταν καλείτε την Ελλάδα σε διάλογο με την Τουρκία για να λύσουν τις διαφορές τους, αυτό δεν είναι στάση ίσων αποστάσεων. Είναι ενθάρρυνση του επιτιθέμενου εις βάρος του θύματός του».

Ακολουθεί ολόκληρη η επιστολή:

Αξιότιμε κύριε Γενικέ Γραμματέα του ΝΑΤΟ,

Τον τελευταίο καιρό προβαίνετε σε δηλώσεις σχετικά με την κρίση που επικρατεί στις σχέσεις Ελλάδος-Τουρκίας. Οι δηλώσεις αυτές φαινομενικά τηρούν ίση απόσταση μεταξύ των δύο χωρών.

Στην πραγματικότητα όμως είναι τυπικά απαράδεκτες, ουσιαστικά ευνοούν τον επιτιθέμενο εις βάρος του θύματός του και τελικά είναι επιβλαβείς για τη Συμμαχία.

Ο Γ.Γ. του ΝΑΤΟ είναι υπάλληλος των κυβερνήσεων που τον διορίζουν και καταβάλλουν τον μισθό του από τα χρήματα των φορολογουμένων τους. Δεν διαμορφώνει πολιτική –αυτό είναι έργο των κυβερνήσεων– και δεν εκφράζει θέσεις χωρίς την έγκρισή τους. Και προφανώς δεν έχει εγκρίνει τις δηλώσεις αυτές η ελληνική κυβέρνηση.

Ο λόγος υπάρξεως κάθε συμμαχίας είναι προφανώς η αλληλεγγύη μεταξύ των μελών της. Εδώ όμως έχουμε ένα μέλος του ΝΑΤΟ, την Τουρκία:

Να διεκδικεί επισήμως και δημόσια τα εδάφη ενός άλλου μέλους, της Ελλάδος. Και συγκεκριμένα, 152 νήσους, νησίδες και βραχονησίδες του Ανατολικού Αιγαίου.

Να πραγματοποιεί καθημερινά υπερπτήσεις πολεμικών αεροσκαφών πάνω από τα εδάφη αυτά.

Να έχει αναπτύξει απέναντι των νησιών αυτών τον μεγαλύτερο αποβατικό στόλο της Μεσογείου και ταυτοχρόνως να απαιτεί και τον αφοπλισμό τους.

Οταν εσείς, κύριε Γενικέ Γραμματέα, καλείτε την Ελλάδα σε διάλογο με την Τουρκία για να λύσουν τις διαφορές τους, στην ουσία ζητάτε από την Ελλάδα να καταστήσει την εδαφική της ακεραιότητα αντικείμενο διαπραγματεύσεων με την Τουρκία. Και το ζητάτε αυτό ενώ εκπροσωπείτε μια Συμμαχία που συνεστήθη και εξακολουθεί να υπάρχει για αυτόν ακριβώς τον λόγο, δηλαδή την προστασία της εδαφικής ακεραιότητας των μελών της.

Αυτό δεν είναι στάση ίσων αποστάσεων. Είναι ενθάρρυνση του επιτιθέμενου εις βάρος του θύματός του.

Και αυτό, τελικά, δεν οδηγεί σε ενίσχυση της συνοχής της Συμμαχίας, αλλά μάλλον στη διάλυσή της.

Εάν, κύριε Γενικέ Γραµµατέα, δεν έχετε την εξουσιοδότηση να παρέμβετε για να διορθωθεί αυτή η πρωτοφανής και απαράδεκτη κατάσταση στους κόλπους της Συμμαχίας, νομίζω ότι το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι να σιωπήσετε έως ότου λήξει η θητεία σας.

Ειλικρινά,

Πέτρος Γ. Μολυβιάτης

Ελλην πολίτης