Σε ανάρτηση του στο Facebook αναφέρει:

«Ένα μεγάλο ευχαριστώ
Σε εναν μεγάλο Άνθρωπο και προτείνω
Μετά το τέλος αυτής
Της καραντίνας
Μια μεγάλη πορεία στην μνήμη του…
Ήμουν εκεί σήμερα και πρέπει να τον τιμήσουμε όπως πρέπει»….

Δύο χρόνια μετά, με προσωπική του μέριμνα μεταφράζεται στα ελληνικά και εκδίδεται το βιβλίο σε μικρό αριθμό αντιτύπων, τα έσοδα δε, από την έκδοση διατέθηκαν εξ ολοκλήρου στη Βιβλιοθήκη στη μνήμη του αδελφού του, Νίκου. Τίτλος του, «ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ Ένα μανιφέστο ενάντια στην υποταγή».

Το βιβλίο των 130 σελίδων κλείνει, εν είδει επιλόγου, με ένα κείμενο, που ο ίδιος το έχει τιτλοφορήσει, «Σύνοψη». Αυτό το κείμενο αποτελεί, σύμφωνα με συνεργάτες του Μ. Γλέζου, την πολιτική του παρακαταθήκη. Αυτό το κείμενο παρουσιάζει, υπενθυμίζει το libre.gr.

Η «Σύνοψη» χωρίζεται σε τρεις παραγράφους: την Αντίσταση, την Κατάλυση, το Χτίσιμο –και από την τελευταία ειδικότερα μπορεί κανείς να αντιληφθεί σε τι διέφερε από πολλούς άλλους ο Μανώλης Γλέζος.   

Εν πρώτοις, λοιπόν, ο τελευταίος παρτιζάνος καλεί σε Αντίσταση.

«Αντίσταση απέναντι στην κρατική βία, στην καταπίεση του Διεθνούς συστήματος, στην εκμετάλλευση του ανθρώπου από την εργοδοσία του κεφαλαίου, στους πολέμους εναντίον των λαών, εθνών και των κρατών που δεν ανέχονται την παγκόσμια κυριαρχία των ιμπεριαλιστών, δεν αρκεί η φραστική εναντίωση, η αγανάκτηση, η οργή, η κατάρα.

Απαιτείται η κατάρα να μεταπλαστεί σε πολιτική πράξη, η οργή να μεταφραστεί σε πολιτική ενέργεια, η αγανάκτηση να μετουσιωθεί σε πολιτική δράση.

Απαιτείται η αφύπνιση των καταπιεσμένων, η εξέγερσή τους και η οργάνωση της ενότητάς τους και η κοινή δράση τους εναντίον των καταπιεστών.

Η αντιστασιακή πάλη όμως δεν αρκεί αν δεν αποσκοπεί στο γκρέμισμα του καθεστώτος της βίας, της καταπίεσης, της εκμετάλλευσης», σημειώνει με νόημα στην πολιτική του παρακαταθήκη ο Μ. Γλέζος.

Και, έπεται η Κατάλυση: «Γι’ αυτό το λόγο είναι απαραίτητο να γκρεμιστεί το καθεστώς της εκμετάλλευσης και οι ίδιοι οι εργαζόμενοι να γίνουν ιδιοκτήτες των μέσων παραγωγής και της υπεραξίας της εργασίας τους όπως είναι αποταμιευμένη στο κεφάλαιο.

Γι’ αυτό χρειάζεται να καταλυθεί όλο το κυβερνητικό, συγκεντρωτικό, αυταρχικό, αντιδημοκρατικό σύστημα διοίκησης που καταδυναστεύει τους πολίτες και τους αρνείται το δικαίωμα να αποφασίζουν αυτοί για την τύχη τους.

Γι’ αυτό το λόγο, είναι αδιανόητη η κάθε χρήση βίας εναντίων όσων καταπιέζονται και αντιδρούν.

Για τον ίδιο λόγο και ακόμα περισσότερο πρέπει να καταργηθούν οι πόλεμοι, άπαξ δια παντός, και να κλείσουν αμέσως όλα τα εργοστάσια παραγωγής όπλων, όλων των τύπων και κατηγοριών.

Απαιτείται όμως η κατάλυση του καθεστώτος της ανυπαρξίας των ανθρωπιστικών δικαιωμάτων, του καθεστώτος της εκμετάλλευσης, της βίας και των πολέμων, αλλά και το χτίσιμο ενός καινούργιου κόσμου», σημειώνει βάζοντας τα… υποστυλώματα για την τρίτη και τελευταία παράγραφο-φάση.

Υπό τον τίτλο, «Χτίσιμο», αναφέρει:

«Δεν αρκεί, όμως να γκρεμίζεις.

Δεν μπορείς να ζήσεις πάνω στα ερείπια.

Χρειάζεται να τα παραμερίσεις και στη θέση τους να θεμελιώσεις, να χτίσεις και να ανορθώσεις τους οίκους τα σπίτια, τους ναούς του μέλλοντος, χωρίς βία, εκμετάλλευση πολέμους.

Το καθεστώς της λαϊκής κυριαρχίας, όπου οι πολίτες, αυτοί οι ίδιοι, ασκούν πολιτική και αποφασίζουν για τα πάντα, για το παρόν και το μέλλον τους».

Σε μια σελίδα βιβλίου, αυτός ήταν ο Μανώλης Γλέζος.

Νίκος Παπαδημητρίου

Η κηδεία του Μανώλη Γλέζου έγινε δημοσία δαπάνη, ως ελάχιστος φόρος τιμής στον «τελευταίο παρτιζάνο της Ευρώπης», ενώ ο τάφος προσφέρθηκε τιμητικά από τον δήμο Αθηναίων. Η σημαία στην Ακρόπολη κυμάτιζε μεσίστια την ώρα της κηδείας του.

Οι φωτογραφίες είναι από την αναγνώστρια του libre.gr Σοφία Ευαγγελάτου:

Τέλος, η οικογένεια παρακαλεί αντί στεφάνου να γίνει δωρεά στη Βιβλιοθήκη Νίκου Ν. Γλέζου στ’ Απεράθου (Τράπεζα Εurobank, Αρ. Λογαριασμού: 0026-0244-12-0201196948 IBAN GR6202602440000120201196948).»

Η πορεία του Μανώλη Γλέζου

Ο Μανώλης Γλέζος μία από τις πιο εμβληματικές μορφές της Αριστεράς και ήρωας της Εθνικής Αντίστασης μαζί με τον Λάκη Σάντα υπήρξαν οι πρωταγωνιστές μίας εκ των πρώτων αντιστασιακών πράξεων στην κατεχόμενη Ελλάδα την περίοδο του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, κατεβάζοντας τη νύχτα της 30ής προς 31ης Μαΐου 1941 τη σημαία της Ναζιστικής Γερμανίας από τον ιστό του βράχου της Ακρόπολης, στην Αθήνα.

Μετά τον πόλεμο εργάστηκε ως δημοσιογράφος, αναλαμβάνοντας αρχισυντάκτης της εφημερίδας Ριζοσπάστης, ενώ αργότερα υπήρξε διευθυντής και της εφημερίδας Αυγής. Ωστόσο, γρήγορα συνελήφθη για τις πολιτικές τους πεποιθήσεις, φτάνοντας μάλιστα να καταδικαστεί σε θάνατο τρεις φορές.

Οι συνεχείς δικαστικές του περιπέτειες μέχρι την οριστική του απαλλαγή με τη γενική αμνηστία του 1971 προκάλεσαν συχνά την αντίδραση της Ελληνικής και της διεθνούς κοινής γνώμης.

Ο Γλέζος ασχολήθηκε ενεργά με την πολιτική. Υπήρξε βουλευτής και πρόεδρος της Ενιαίας Δημοκρατικής Αριστεράς (ΕΔΑ) και αργότερα Bουλευτής και ευρωβουλευτής του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος (ΠΑΣΟΚ), Bουλευτής του Συνασπισμού της Αριστεράς, των Κινημάτων και της Οικολογίας (ΣΥΝ) και του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς (ΣΥΡΙΖΑ).

Από το 2014 έως το 2015 διετέλεσε Eυρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, ερχόμενος, μάλιστα, πρώτος σε ψήφους στη χώρα στις Ευρωεκλογές του Μαΐου του 2014. Ήταν επίσης επικεφαλής του ψηφοδελτίου επικρατείας της ΛΑ.Ε στις εκλογές του Σεπτέμβρη του 2015, αλλά δεν κατάφερε να εκλεγεί.

Στο μεταξύ, μεσίστια θα κυματίζει η ελληνική σημαία στον βράχο της Ακρόπολης ως φόρος τιμής στη μνήμη του μεγάλου Έλληνα αγωνιστή. Με κοινή υπουργική απόφαση δε, των υπουργών Εσωτερικών, Τάκη Θεοδωρικάκου και Οικονομικών Χρήστου Σταϊκούρα, ύστερα από πρόταση του Προέδρου της Βουλής, Κώστα Τασούλα, η κηδεία του Μανώλη Γλέζου θα τελεστεί δημοσία δαπάνη.

Η ανακοίνωση της οικογένειας του Μανώλη Γλέζου:

“Ο αγαπημένος μας σύζυγος, πατέρας και παππούς, o αγωνιστής Μανώλης Γλέζος έφυγε τη Δευτέρα 30 Μάρτη από την ζωή. Η οικογένειά του ευχαριστεί θερμά τη Διοίκηση, το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό του Νοσοκομείου ΝΙΜΤΣ, στο οποίο είχε νοσηλευτεί πολλές φορές στο παρελθόν, καθώς και τη Διοίκηση, το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό του Νοσοκομείου ΕΡΡΙΚΟΣ ΝΤΥΝΑΝ, για τις άοκνες προσπάθειές τους, τις τελευταίες μέρες της ζωής του. Η κηδεία του Μανώλη Γλέζου, λόγω των περιορισμών που ισχύουν, θα γίνει σε στενό οικογενειακό κύκλο. Γνωρίζουμε ότι οι σκέψεις των ανθρώπων που τον γνώρισαν στην Ελλάδα και στο Εξωτερικό, των φίλων του, των συναγωνιστών του, των συγγενών του και των συγχωριανών του, τον συντροφεύουν. Η οικογένεια παρακαλεί αντί στεφάνου να γίνει δωρεά στη Βιβλιοθήκη Νίκου Ν. Γλέζου στ’ Απεράθου (Τράπεζα Εurobank, Αρ. Λογαριασμού: 0026-0244-12-0201196948 IBAN GR6202602440000120201196948)”.

Δύο εφημερίδες, η «Αυγή» -της οποίας διευθυντής διετέλεσε- και η «Εφημερίδα των Συντακτών» αφιερώνουν ολόκληρη την πρώτη τους σελίδα, με την πρώτη να τον αποχαιρετά με το… «Αντίο σύντροφε και τη δεύτερη να κάνει λόγο για «υποστολή σημαίας». Ο θάνατος του Μ. Γλέζου δεν λείπει από κανένα πρωτοσέλιδο –αν και κάπως υποβαθμισμένο σε εκείνο του «Ριζοσπάστη», ήταν γνωστές οι πολιτικές διαφορές του ΚΚΕ και του εκλιπόντα- ενώ εκτενή είναι τα αφιερώματα των εφημερίδων στην πολύχρονη δράση του, από το Βράχο της Ακρόπολης ως το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τη δίκη της Χρυσής Αυγής.

Ν. Παπ.

«Ήμαστε μια παρέα μαθητές του 4ου Γυμνασίου της Αθήνας, του πρωτοποριακού γυμνασίου της Αθήνας, το γυμνάσιο του Μεταξουργείου, του Αιγάλεω, του Περιστεριού. Ήμασταν μια παρέα παιδιά, ο Αντώνης Μοσχοβάκης, ο Θεόδωρος Ραμουντάνης, ο Λευτέρης Σελλάς, που χάρη σε αυτόν δημιουργήθηκε κάτι μέσα στην παρέα μας. Ο Λευτέρης ήταν από τα Δωδεκάνησα που ήταν σκλαβωμένα. Η περιέργεια η δική μας ήταν πολύ μεγάλη να γνωρίσουμε αυτό το παιδί που ήρθε από σκλαβωμένη γη… Και επειδή ήταν υπό ιταλική κατοχή μας εξομολογιόταν όλη την ιστορία τι σημαίνει σκλαβιά» ξεκίνησε τη διήγησή του ο Μανώλης Γλέζος στη διάρκεια της οποίας με κινηματογραφική ταχύτητα ζωντάνεψε το γεγονός της υποστολής της σημαίας που άφησε άφωνη την Ευρώπη. Ο εχθρός δεν ήταν ούτε άτρωτος ούτε απρόσβλητος.

«Κατά κάποιον τρόπο είναι σαν να νιώθουμε ένοχοι απέναντι στους άλλους νεκρούς, στους χιλιάδες νεκρούς που μένουνε άγνωστοι στον λαό μας, στους νεκρούς με τα αμνημόνευτα ονόματα… Αν ήρθαμε στην εκπομπή, είναι για να θυμηθούν όλοι αυτό τον κόσμο. Θέλω λοιπόν να ξεχάσετε εμάς και να στραφεί η προσοχή του λαού σε αυτό τον κόσμο. Δεν υπάρχει ελληνική οικογένεια που να μην έχει έναν νεκρό αγωνιστή» ολοκλήρωσε τη διήγησή του ο Μανώλης Γλέζος ο οποίος μαζί με τον Απόστολο Σάντα ενσάρκωσε τους στίχους του Γιώργου Σεφέρη «“Στα σκοτεινά/ πηγαίνουμε στα σκοτεινά προχωρούμε…”./ Οι ήρωες προχωρούν στα σκοτεινά».

Η λιποθυμία ήταν αποτέλεσμα της ρίψης χημικών, γεγονός που επιβεβαίωσε η αστυνομία.

Βίντεο το οποίο μετέδωσαν τηλεοπτικοί σταθμοί δείχνουν τον Μ. Γλέζο να προσεγγίζει άνδρες των ΜΑΤ, προκειμένου να διαμαρτυρηθεί για τη συμπεριφορά τους, να σπρώχνεται και στη συνέχεια να τον ψεκάζει ένας αστυνομικός με χημικά, από κοντινή απόσταση.

Οι φωτογραφίες από την επίθεση που δέχθηκε τότε ο 90χρονος αγωνιστής της αριστεράς είναι συγκλονιστικές.

Τον Μ. Γλέζο επισκέφτηκε εκείνη την περίοδο στο νοσοκομείο ο Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος έκανε λόγο για εικόνες ντροπής, που κάνουν τον γύρο όλου του κόσμου. “Το μήνυμα της σημερινής ημέρας είναι ένα πολύ δυσάρεστο μήνυμα. Είναι ένα μήνυμα καταστολής και τρομοκρατίας”, δήλωσε.

Ολόκληρη η δήλωση του Προκόπη Παυλόπουλου είναι η εξής:

“Έφυγε ένας μεγάλος, διαχρονικός, Αντιστασιακός και ένας εξίσου μεγάλος υπερασπιστής της Δημοκρατίας και της Ελευθερίας. Μακάρι το τεράστιο κενό που αφήνει πίσω του να το καλύψει η εκ μέρους όλων μας μίμηση του απαράμιλλου παραδείγματός του”.

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, αναφέρει στο μήνυμά του για τον θάνατο του Μανώλη Γλέζου:

Γενναίος, όρθιος, μαχόμενος μέχρι την τελευταία στιγμή, ο Μανώλης Γλέζος έφτασε στο τέλος μιας μοναδικής διαδρομής.

Η Ελλάδα, η Δημοκρατία, η κοινωνική δικαιοσύνη, έχασαν έναν σπουδαίο μαχητή της πρώτης γραμμής.

Η ανθρωπότητα έχασε τον άνθρωπο που πρώτος σήκωσε ανάστημα στο ναζισμό, ταπεινώνοντας τη σημαία του Χίτλερ.

Η Αριστερά, όλοι μας, νιώθουμε σήμερα ορφανοί. Αλλά και τυχεροί που πορευτήκαμε μαζί του.

Ο Μανώλης Γλέζος θα μείνει στην αιωνιότητα ως ένα σύμβολο αγωνιστή, που ήξερε να θυσιάζεται για τους ανθρώπους.

Καλό σου ταξίδι, σύντροφε Μανώλη!

Τεράστια απώλεια – Πέθανε ο Μανώλης Γλέζος

Δύο μήνες μετά την ηρωική ενέργεια των Σάντα και Γλέζου, την 1η Αυγούστου του 1941, πατριώτες κατέβασαν και πάλι το σύμβολο του φασισμού από τη Γερμανική Αρχαιολογική Αποστολή στην Ολυμπία. Οι αρχαιολογικές αποστολές χρησιμοποιούνταν ως χώρος κάλυψης των χιτλερικών πρακτόρων. Ο δε Χίτλερ, φρόντιζε συχνά-πυκνά μέσω του λόγου και των πράξεων του να εκμεταλλεύεται το Ολυμπιακό ιδεώδες.

Ο καθηγητής Χάγκεν Φλάισερ είχε αναφέρει χαρακτηριστικά σε ομιλία του στο Πανεπιστήμιο Αθηνών 50 χρόνια μετά τον πόλεμο: “Το 1936-37 η γερμανική προπαγάνδα εκτινάσσεται στα ύψη. Υπενθυμίζω την εκμετάλλευση της ολυμπιακής ιδέας με τη χρησιμοποίηση των ανασκαφών στην Αρχαία Ολυμπία από τον Χίτλερ προσωπικά”.

Η νέα πράξη αντίστασης προκάλεσε ξανά την οργή και τον πανικό των ναζιστών, ενώ αναστάτωσε τον κατοχικό πρωθυπουργό Τσολάκογλου και τους τοπικούς διοικούντες. Στη συνέχεια επιχειρήθηκε με κάθε τρόπο να ανακαλυφθούν οι “δράστες”, χωρίς όμως αποτέλεσμα.

Η ιστορία αποκαλύφθηκε πολύ αργότερα, το 1995 με σχετικό ρεπορτάζ στην εφημερίδα “Τα Νέα”, ανήμερα της επετείου που έγινε η αποκαθήλωση της σβάστικας από την Ακρόπολη. Δυστυχώς για την ιστορική μνήμη δεν μαθεύτηκε μετά την ήττα των Γερμανών ποιοι (ος) ήταν αυτοί που βάδισαν στα χνάρια των Γλέζου και Σάντα.

Όπως εξηγούσε η “Σύνταξη” από “Τα Νέα” “οι τραυματικές εμπειρίες από το χωρισμό της Ελλάδας ανάμεσα σε εθνικόφρονες και κομμουνιστές έχουν αφήσει ανεξίτηλα σημάδια σε κάποιους ανθρώπους που -είμαστε βέβαιοι- πήραν μέρος σ’ αυτή την ενέργεια, αλλά αρνούνται μιλήσουν”.

Ο παλιός κομμουνιστής Γρηγόρης Φαράκος έδωσε και μια άλλη εκδοχή: “Δεν θεώρησαν όπως και χιλιάδες άλλοι, πως έπραξαν κάτι το εξαιρετικό. “Απλώς” ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του καιρού τους”.

Πηγή πληροφοριών: Η μάχη των συμβόλων, βιβλίο του Γρηγόρη Φαράκου, πρώην βουλευτή των ΚΚΕ και Συνασπισμού. Έφυγε από τη ζωή το 2007 σε ηλικία 84 ετών.