Γεννημένος στις 18 Ιουνίου 1939 στον Βοτανικό, μεγάλωσε με τη μητέρα του, Βασιλική, καθώς οι γονείς του χώρισαν όταν ήταν μόλις ενός έτους. Ο πατέρας του, Αλέξανδρος, πολιτικός εξόριστος στη Μακρόνησο, παρέμεινε μια σκιά στην παιδική του ηλικία, με τον Μαρίνο να τον συναντά για πρώτη φορά σε ηλικία 12 ετών.

Ο ίδιος είχε δημιουργήσει έναν ύμνο για τη δικτατορία της 21ης Απριλίου.

Αν και η οικογένειά του τον προόριζε για αρχιτέκτονα ή πολιτικό μηχανικό λόγω της κλίσης του στα μαθηματικά, η εσωτερική του ανάγκη για την τέχνη τον οδήγησε να δώσει κρυφά εξετάσεις στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, ενώ ήταν ακόμη ανήλικος.

Η σταδιοδρομία του ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς το 1962, όταν ως δευτεροετής φοιτητής συμμετείχε στην ιστορική «Οδό Ονείρων» του Μάνου Χατζιδάκι. Εκεί, πλάι σε ιερά τέρατα όπως ο Δημήτρης Χορν και η Ρένα Βλαχοπούλου, ερμήνευσε το εμβληματικό τραγούδι «Κάθε κήπος».

Ξεκινώντας μια πορεία που θα περνούσε από το θέατρο και τις μπουάτ της εποχής στον κινηματογράφο, με χαρακτηριστική την εμφάνισή του στην ταινία «Ο τρίτος δρόμος».

Ωστόσο, το μεγάλο του επίτευγμα ήταν η δημιουργία ενός νέου, υβριδικού είδους θεάματος. Για δύο δεκαετίες, από το 1973 έως το 1992, η «Μέδουσα» στου Μακρυγιάννη έγινε το απόλυτο καλλιτεχνικό στέκι της Αθήνας.

Εκεί, ο Μαρίνος ένωσε την πρόζα, τη σάτιρα, τον χορό και το τραγούδι, συνεργαζόμενος με κορυφαίους δημιουργούς όπως ο Σταμάτης Κραουνάκης, η Λίνα Νικολακοπούλου και ο Δημήτρης Δανίκας.

Στην προσωπική του ζωή, ο Γιώργος Μαρίνος υπήρξε ένας άνθρωπος με τεράστιο θάρρος και βαθιές ευαισθησίες. Ήταν ο πρώτος επώνυμος Έλληνας που μίλησε ανοιχτά για την ομοφυλοφιλία του ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του 1960, σε μια εποχή ακραία συντηρητική.

Παρά το γεγονός ότι ενέπνευσε το τραγούδι «Ο Αχιλλέας απ’ το Κάιρο» του Κώστα Τουρνά, ο ίδιος δήλωνε πως ο μεγάλος έρωτας της ζωής του ήταν η ηθοποιός Κατιάνα Μπαλανίκα, με την οποία υπήρξαν σύντροφοι για τέσσερα χρόνια στα τέλη της δεκαετίας του ’60 και παρέμειναν στενοί φίλοι και συνεργάτες μέχρι το τέλος.

Η επιλογή του να μην κάνει οικογένεια πήγαζε από την ανησυχία του για το πώς η κοινωνία θα αντιμετώπιζε ένα παιδί με το δικό του παρελθόν, επιλέγοντας αντίθετα μια ζωή γεμάτη από την αγάπη για τα σκυλιά του και το ενδιαφέρον του για την αστρολογία.

Η τηλεοπτική του παρουσία τη δεκαετία του ’90, με κυρίαρχη την εκπομπή «Ciao ANT1», τον έφερε σε κάθε ελληνικό σπίτι, αναδεικνύοντας το ταλέντο του ως παρουσιαστή και σόουμαν παγκόσμιας κλάσης. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του χαρακτηρίστηκαν από μια συνειδητή απομάκρυνση από τα φώτα της δημοσιότητας.

Μετά από ένα έμφραγμα το 2014 και μια σύντομη διαμονή στο «Σπίτι του Ηθοποιού» με τη στήριξη της Άννας Φόνσου, ο Μαρίνος αποσύρθηκε σε μονάδα φροντίδας ηλικιωμένων στα νότια προάστια.

Εκεί, μακριά από τη λάμψη και τη δημοσιότητα, συνέχισε να ζει με αξιοπρέπεια, τραγουδώντας για τους συγκάτοικούς του και διατηρώντας το πνεύμα και το χιούμορ που τον έκαναν τον πρώτο και σημαντικότερο σόουμαν που γνώρισε ποτέ η Ελλάδα.