«Δεν περνάει ο πόνος. Όσο περνάει ο καιρός είναι και χειρότερα. Μου το φάγανε το παιδί μου και με αυτό το άσχημο τρόπο. Πολύ με πειράζει ο τρόπος που του αφαίρεσαν τη ζωή. Γιατί δηλαδή; Τι τους έφταιξε το παιδί μου; Πάω κάθε μέρα και του κάνω παρέα στον τάφο του. Εκείνος νομίζω ότι με βλέπει. Εγώ δεν τον βλέπω. Παίρνω τη φωτογραφία του και ακούω και το τραγούδι του και κλαίω κάθε μέρα. Να επικηρύξουνε και αυτούς που σκότωσαν τον γιο μου γιατί δηλαδή;» είπε η χαροκαμένη μάνα.

Ταξίδι με πλοίο: Το έγγραφο που πρέπει να έχει κάθε επιβάτης

«Την προηγούμενη μέρα με είχε πάρει ο Γιώργος τηλέφωνο και μου είπε πως όταν θα ανοίξουν οι δρόμοι θα έρθει να με δει. Και την άλλη μέρα μαθαίνω ότι τον σκότωσαν. Αυτό δεν αντέχεται με τίποτα» συνέχισε.

«Έχουν περάσει 40 μέρες και όσο πάει γίνεται χειρότερα. Σηκώνομαι το βράδυ και φωνάζω “Γιώργο, Γιώργο”, αλλά δεν με ακούει. Σήμερα συγκεκριμένα, όταν άναβα το κεράκι του και έσβησα το καντηλάκι για να του βάλω καινούριο φυτιλάκι, ακούω κάτι χτύπους στο δωμάτιο του μέσα. Τρέχω, κοιτάζω, δεν βλέπω κανέναν. Λέω “ο Γιώργος είναι εδώ”», είπε.

Το τελευταίο “αντίο” στην 20χρονη Καρολάιν – Θρήνος στην Αλόννησο (vid-εικόνες)

«Το μόνο που παρακαλώ, είναι όπως επικήρυξαν τους δολοφόνους της κοπέλας, για την οποία λυπάμαι πολύ, στα Γλυκά Νερά, θα τους παρακαλέσω να επικηρύξουν και τους δολοφόνους του γιου μου. Να βρεθούν και αυτοί φονιάδες για να ησυχάσει τόσο η δική μας ψυχούλα όσο και του παιδιού μου», ανέφερε με δάκρυα στα μάτια η Παναγιώτα Καραϊβάζ. «Κάθε μέρα που ξυπνάω η πρώτη μου δουλειά είναι να ανάψω το κεράκι του και το καντηλάκι του, κάνω την προσευχή μου κοντά του, για να τον νιώθω και για να τον αγκαλιάζω. Παρακαλώ τον Κύριο να τον έχει πάντα στα δεξιά του», συμπλήρωσε.

«Όποιο δάχτυλο κι αν κόψεις, πονάει πάρα πολύ. Το μόνο που θέλω είναι να προσέχετε παιδιά μου, να προσέχετε. Η τελευταία μάνα να ήμουν εγώ… Κανέναν άλλο να μη βλάψουνε… Το ίδιο θα έκανε και το παιδί μου. Τους εκτελεστές του θα τους συγχωρούσε το παιδάκι μου… Άλλο παιδί να μην πειράξουνε… Παρακαλώ την Παναγίτσα» είπε με δάκρυα στα μάτια η μητέρα του.

Δολοφονία Καραϊβάζ: Νέα μαρτυρία από κάτοικο της περιοχής (vid)

Για την αδερφή του, Λίτσα, ο Γιώργος Καραϊβάζ ήταν το στήριγμά της. «Έναν τον είχα και τον είχα στήριγμά μου. Έχασα τη γη κάτω από τα πόδια μου. Ό,τι πρόβλημα κι αν είχα, έπαιρνα τον Γιώργο και το συζητούσα. Ήταν πάρα πολύ δοτικός. Τα παιδικά μας λόγια ήταν λίγο φτωχικά, οι γονείς μας παλεύανε για εμάς, να μεγαλώσουμε με τα καλύτερα εκείνης της εποχής» ανέφερε και εξομολογήθηκε πως είχε να τον δει τέσσερα χρόνια λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων.

«Ο Γιώργος ήταν ένα ήσυχο παιδί, χαμηλών τόνων. Ο πατέρας μου είχε μια μονάδα με ζώα, ο Γιώργος βοηθούσε τον πατέρα μου. Αντί να πάρει, όμως, ψωμί στο σακί του, έπαιρνε τα βιβλία του. Και παντού είχε βιβλία, διάβαζε πάρα πολύ….

Τελευταία φορά που του μίλησα ήταν 5 Απριλίου με μηνύματα. «“Καλημέρα αδερφέ μου, καλή εβδομάδα” του έστειλα, “Καλημέρα Λιτσάκι μου, καλή εβδομάδα” μου είχε απαντήσει».