Την ώρα της μεταφοράς της σορού του Γιάννη Μαρκόπουλου από το παρεκκλήσι προς τη Μητρόπολη, για να ξεκινήσει η κηδεία, ο κόσμος χειροκρότησε τον μεγάλο συνθέτη ενώ κάποιοι φώναξαν «αθάνατος».

Λίγα λόγια για την απώλεια του σπουδαίου μουσικοσυνθέτη είπε ο Χαράλαμπος Γαργανουράκης, τραγουδιστής, ο οποίος είχε συνεργαστεί πολλές φορές με τον Γιάννη Μαρκόπουλο: «Με τον Γιάννη έχω συνεργαστεί πάνω από 40 χρόνια. Συμμετέχω σε 25-30 δίσκους του. Σαν αδερφό μου τον έβλεπα κι εκείνος το ίδιο νομίζω ότι με έβλεπε. Είμαι συντετριμμένος γιατί ίσως είμαι ο μοναδικός συνεργάτης του που έχω τραγουδήσει μόνο Μαρκόπουλο. Σε όλο το διάβα της ζωής μου μόνο Μαρκόπουλο έχω πει».

Σύμφωνα με ενημέρωση από το ΠΑΣΟΚ ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής, Νίκος Ανδρουλάκης, θα παραστεί στην εξόδιο ακολουθία του συνθέτη Γιάννη Μαρκόπουλου και κατόπιν παράκλησης της οικογένειας του εκλιπόντος θα εκφωνήσει επικήδειο.

Το λαϊκό προσκύνημα θα διαρκέσει έως τις 16:00 και η εξόδιος ακολουθία θα ψαλεί στις 17:00 στη Μητρόπολη Αθηνών. Η ταφή του Γιάννη Μαρκόπουλου θα γίνει αργότερα το απόγευμα στο νεκροταφείο Παπάγου.

Υπενθυμίζεται ότι η οικογένεια επιθυμεί αντί στεφάνων να στηριχθούν:

· Οι “ Μικροί Μουσικοί” του Ωδείου ΑθηνώνΔικαιούχος: Μουσικός και Δραματικός Σύλλογος ‘Ωδείον Αθηνών-1871ΕUROBANK – IBAN: GR4102601780000890201012375        

· Η Ελληνική Ερευνητική Ομάδα Ουρογεννητικού ΚαρκίνουΔικαιούχος: ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΟΥΡΟΓΕΝΝΗΤΙΚΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ (ΕΕΟΟΓΕΚ)Alpha Βank – IBAN: GR4701401150115002002026203 

· Τα Γενναία Παιδιά της ΕΛΕΠΑΠΔικαιούχος: ΕΛΕΠΑΠΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ – IBAN: GR6401720630005063021944939

Η σορός του σπουδαίου συνθέτη θα βρίσκεται στο Παρεκκλήσι της Μητροπόλεως από τις 12:00 ως τις 16:00, έτσι ώστε όσοι επιθυμούν να πουν το «τελευταίο αντίο».

Η οικογένειά του με ανακοίνωσή της απηύθυνε σε όλους θερμή παράκληση, αντί στεφάνων να στηριχθούν τρεις σύλλογοι. Ο ένας αφορά τους «Μικρούς Μουσικούς», ενώ οι άλλοι δύο αφορούν την καταπολέμηση του καρκίνου.

Η ανακοίνωση της οικογένειας του Γιάννη Μαρκόπουλου

«Θέρμη παράκληση, αντί στεφάνων, στη μνήμη του Γιάννη Μαρκόπουλου, να στηριχθούν:

• Οι “Μικροί Μουσικοί” του Ωδείου Αθηνών
  Δικαιούχος: Μουσικός και Δραματικός Σύλλογος ‘Ωδείον Αθηνών–1871
  ΕUROBANK – IBAN: GR4102601780000890201012375
• Η Ελληνική Ερευνητική Ομάδα Ουρογεννητικού Καρκίνου
  Δικαιούχος: ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΟΥΡΟΓΕΝΝΗΤΙΚΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ (ΕΕΟΟΓΕΚ)
  Alpha Βank – IBAN: GR4701401150115002002026203
• Τα Γενναία Παιδιά της ΕΛΕΠΑΠ
  Δικαιούχος: ΕΛΕΠΑΠ
  ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ – IBAN: GR6401720630005063021944939

Υπενθυμίζεται ότι η εξόδιος ακολουθία του Γιάννη Μαρκόπουλου θα τελεστεί την Πέμπτη 15 Ιουνίου 2023 και ώρα 17.00, στο Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών.
Για το τελευταίο αντίο, η σορός θα βρίσκεται στο Παρεκκλήσι της Μητροπόλεως από τις 12.00 το μεσημέρι της ίδιας μέρας και μέχρι τις 16.00.

Βασιλική και Λένγκα Μαρκοπούλου».

Ο μουσικοσυνθέτης, που σφράγισε με την παρουσία του την ελληνική μουσική, πέθανε το Σάββατο σε ηλικία 84 ετών μετά από πολύμηνη μάχη με τον καρκίνο.

Η ανακοίνωση της οικογένειας:

Η εξόδιος ακολουθία του αγαπημένου μας Γιάννη Μαρκόπουλου θα τελεστεί την Πέμπτη 15 Ιουνίου 2023 και ώρα 17.00 στο Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών.

Για το τελευταίο αντίο, η σορός θα βρίσκεται στο Παρεκκλήσι της Μητροπόλεως Ναό από τις 12.00 το μεσημέρι της ίδιας μέρας και μέχρι τις 16.00.

Η ταφή θα γίνει στο Κοιμητήριο Παπάγου.

Έφυγε σήμερα από τη ζωή σε ηλικία 84 ετών ο Γιάννης Μαρκόπουλος και άφησε πίσω του ένα ανεκτίμητο έργο με σπουδαίες συνθέσεις.

Σε ηλικία μόλις 11 ετών, έγραψε τη μελωδία με την οποία μεταγενέστερα θα έντυνε το «Μαλαματένια λόγια», που ερμήνευσε ο Νίκος Ξυλούρης.

Και μιας και έγινε αναφορά στον αξέχαστο Ξυλούρη, πρέπει να αναφερθεί το εξής: οι δυο τους έκαναν ένα όνειρο του Ψαρονικού αληθινό. Αυτό το όνειρο δεν ήταν άλλο από ένα δίσκο που θα περιείχε ριζίτικα τραγούδια. Η αγάπη και των δυο για την κρητική παραδοσιακή μουσική, «γέννησε» ένα άλμπουμ «διαμάντι» που μέχρι και στις ημέρες μας παραμένει ένα αψεγάδιαστο διαμάντι.

Η συνεργασία Μαρκόπουλου και Ξυλούρη έδωσε και ένα άλλο τραγούδι – σταθμό στην ιστορία του ελληνικού τραγουδιού. Πρόκειται για το «ζαβαρακατρανέμια», ο τίτλος του οποίου για πολλά χρόνια αποτελούσε για τους περισσότερους έναν άλυτο γρίφο. Παράλληλα, οι στίχοι του τραγουδιού έδειχναν… ακαταλαβίστικοί. Σα να μην βγάζουν νόημα. Τότε ήταν που είχε ακουστεί και η θεωρία πως ο Μαρκόπουλος, κατά τη διάρκεια ενός γλεντιού στην Κρήτη, είχε βάλει στοίχημα πως μπορεί να γράψει ένα τραγούδι με στίχους οι οποίοι δεν βγάζουν νόημα και δεν τους καταλαβαίνει κανείς αλλά παρ’ όλα αυτά να γίνει επιτυχία.

Ωραία ιστορία αλλά απέχει από την αλήθεια. Στην πραγματικότητα όλοι οι στίχοι βγάζουν νόημα. Το τι σημαίνουν το είχε εξηγήσει, για πρώτη φορά τότε, ο ίδιος ο σπουδαίος συνθέτης το 2007 στην εκπομπή «Συναντήσεις» της ΕΡΤ1. Στην συζήτηση που είχε με τον Λευτέρη Παπαδόπουλο, αποκάλυψε χαρακτηριστικά:

«Όταν έγραψα το Ζαβαρακατρανέμια μέσα στη δεκαετία του ’60, γύρω στο ’66, είναι ένα από τα μέρη μίας μουσικής τελετής που λέγεται “Ιδού ο Νυμφίος έρχεται”, το οποίο διατηρώ ακόμη ανέκδοτο. Κι έμεινε αυτό το τραγούδι όπου περιέχει πάρα πολλές σημαντικές λέξεις που είναι καθαρά ελληνικές. Ας το εξηγήσω, για πρώτη φορά, γίνεται σε αυτήν την εκπομπή, δεν το ‘χω ξαναπεί.

Το αλληλούια δεν είναι εβραϊκή λέξη, είναι η αλληλουχία κι έφυγε το Χ. Αλληλουχία, τόσο απλό. Το Ίλεως είναι το ίλεως, Ζάβαρα είναι -όπως καμιά φορά λέμε στην Κρήτη ‘’Μα το Ζα’’, το Δία. Είναι μία εικόνα, όχι ακριβώς του Δία, αλλά μία εικόνα μέσα από τη ζωή του. Το Ζήτα παίζει τεράστιο ρόλο και είναι μία λέξη πάρα πολύ και βαθιά και αρχαία που έχουν χρησιμοποιήσει πολλές φορές σε θέματα εμπόλεμης κατάστασης. Λάμα είναι η κόψη του μαχαιριού, το νάμα είναι βάπτισμα, νέμια η ησυχία, αλλά όλες αυτές οι λέξεις μαζί ήταν μία έντονη διαμαρτυρία. Και αυτό το θέμα είναι πάλι ποίηση, αλλά έχει μία έντονη διαμαρτυρία», εξήγησε.

Με πιο απλά λόγια τα «ζάβαρα» είναι τα λάβαρα, το «κάτρα» είναι τα μαύρα και το «νέμια» είναι το ανέμισαν. Μαύρα λάβαρα ανέμισαν, δηλαδή! Επιπλέον, το «λάμα» είναι το μαχαίρι και το ίλεως είναι το έλεος! Αναλυτικότερα:

«Αλληλούια» = αλληλουχία

«Ζάβαρα» = λάβαρα

«Κάτρα» = μαύρα

«Νάμα» = βάπτισμα

«Λάμα» = το μαχαίρι

«Νέμια» = Ανέμισαν

«Ίλεος» = Έλεος

Άρα έχουμε:

Ζάβαρα κάτρα νέμια = Λάβαρα Μαύρα Ανέμισαν!

Ίλεος Ίλεος = Έλεος, Έλεος

Λάμα Λάμα Νάμα Νάμα Νέμια = Το μαχαίρι, το μαχαίρι μάνα μάνα Ανέμισαν.

Ο Γιάννης Μαρκόπουλος ήταν ένας από τους πιο γνωστούς και παραγωγικούς Έλληνες συνθέτες, το όνομα του οποίου έχει συνδεθεί με μεγαθήρια της ελληνικής μουσικής παράδοσης όπως είναι Νίκος Ξυλούρης.

Είχε δημιουργήσει συνθέσεις για το θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση ενώ το είχε ιδρύσει μία ξεχωριστή ορχήστρα η οποία συνδύαζε τα συμφωνικά με τα παραδοσιακά όργανα.

Tα πρώτα του χρόνια

Γεννήθηκε το 1939 στο Ηράκλειο Κρήτης. Πατέρας του ήταν ο Γεώργιος Μαρκόπουλος, πρώην νομάρχης Λασιθίου και μητέρα του η Ειρήνη Αεράκη από τη Σητεία. Πέρασε τα παιδικά του χρόνια στην Ιεράπετρα, τόπο καταγωγής του πατέρα του, στο ωδείο της οποίας παίρνει τα πρώτα του μουσικά μαθήματα στη θεωρία και στο βιολί. Οι πρώτες του επιδράσεις προέρχονται από την τοπική μουσική με τους γρήγορους χορούς και τα επαναλαμβανόμενα μικρά μοτίβα τους, από τη κλασική μουσική, καθώς και από τη μουσική της ευρύτερης ανατολικής Μεσογείου – και ιδιαίτερα της κοντινής Αιγύπτου.

Το 1956 συνεχίζει τις μουσικές σπουδές του στο Ωδείο Αθηνών, με τον συνθέτη Γεώργιο Σκλάβο και τον καθηγητή του βιολιού Joseph Bustidui. Την ίδια εποχή εισάγεται στο Πάντειο Πανεπιστήμιο για κοινωνικές και φιλοσοφικές σπουδές ενώ παράλληλα συνθέτει για το θέατρο, τον κινηματογράφο και το χορό. Το 1959 συνθέτει τα Τρία σκίτσα για χορό που ηχογραφούνται και μεταδίδονται από την τότε συμφωνική ορχήστρα της ΕΙΡ. Το 1963 βραβεύεται για την μουσική του στις Μικρές Αφροδίτες του Νίκου Κούνδουρου, στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, και τον ίδιο χρόνο ανεβαίνουν από νέα χορευτικά σύνολα τα μουσικά του έργα Θησέας (χορόδραμα), Χιροσίμα (σουίτα μπαλέτου) και τα Τρία σκίτσα για χορό.

Το συνθετικό του έργο

Με την είσοδο της δεκαετίας του ’70 υλοποιεί το μουσικό του όραμα: καταθέτει μουσικά έργα που χαρακτηρίζονται στο σύνολό τους ως νέα πρόταση και τομή για τη μέχρι τότε ελληνική μουσική πραγματικότητα· έργα με ενότητα της αισθητικής και της φιλοσοφικής άποψης του συνθέτη ως προς τις θεμελιακές αρχές τους, με το καθένα όμως από αυτά να είναι διαφορετικό. Ιδρύει ένα νέο και ιδιόμορφο ορχηστικό σχήμα, καθιερώνοντας, με τις συνθέσεις του, την ουσία της μουσικής συμβίωσης και τους συσχετισμούς έκφρασης μεταξύ συμφωνικών και τοπικών οργάνων, μέσω του μελωδικού και ρυθμικού του ορίζοντα, των αρμονικών του δομών και των ηχοχρωμάτων της διάφανης ενορχήστρωσής του. Παράλληλα, προτείνει εμφατικά την «Επιστροφή στις Ρίζες», εννοώντας τον «σχεδιασμό του μέλλοντος, με ενδοσκόπηση, μελέτη και πλησίασμα των άφθαρτων πηγών της ζωντανής τέχνης του κόσμου και επιλεγμένες σύγχρονες πληροφορίες τέχνης». Η πρότασή του αυτή παίρνει τις διαστάσεις ενός κινήματος τέχνης.

Λίγο αργότερα ιδρύει την ορχήστρα Παλίντονος αρμονία, που αποτελείται από όργανα συμφωνικά και ελληνικά. Παρουσιάζει τα έργα του στο στούντιο Λήδρα και αργότερα στη μπουάτ “Κύτταρο”, με νέους τραγουδιστές και μουσικούς. Διδάσκει τον τρόπο της ερμηνείας της μουσικής και των τραγουδιών του, στην αισθητική κατεύθυνση που πάντοτε επιζητούσε. Μαζί με τα θεατρικά στιγμιότυπα και τον εικαστικό διάκοσμο στήνει μια πολύτροπη μουσική παράσταση. Διανοούμενοι και φοιτητές γεμίζουν καθημερινά τους χώρους της δραστηριότητάς του, παρά τα εμπόδια της τότε εξουσίας. Τα τραγούδια του, όπως οι Οχτροί, τα Λόγια και τα χρόνια, τα Χίλια μύρια κύματα, η Λένγκω (Ελλάδα), ο Γίγαντας, το Κάτω στης Μαργαρίτας το αλωνάκι, το Καφενείον η Ελλάς, το Ο τόπος μας είναι κλειστός, τα Παραπονεμένα λόγια, το Μιλώ για τα παιδιά μου και πολλά άλλα, γίνονται σύμβολα και μύθοι. Το ίδιο άλλωστε συμβαίνει με τα μουσικά του έργα Ελεύθεροι Πολιορκημένοι, Ο Στράτης ο Θαλασσινός ανάμεσα στους Αγάπανθους, Ήλιος ο Πρώτος, Χρονικό, Ιθαγένεια, Οροπέδιο, Θητεία και Μετανάστες – σε ποίηση και στίχους Σολωμού, Σεφέρη, Ελύτη, Κ.Χ. Μύρη, Μιχ. Κατσαρού, Ελευθερίου, Σκούρτη, Θεοδωρίδη αλλά και δικούς του.

Το 1976 συνθέτει τη μουσική για την τηλεοπτική σειρά του ΒΒC, Who Pays the Ferryman? και το μουσικό θέμα φτάνει στη κορυφή των αγγλικών charts. Ο συνθέτης γίνεται διεθνώς γνωστός.

Το 1977 έρχεται η κοσμική λειτουργία Oι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι με βάση το ποίημα του εθνικού μας ποιητή Διονυσίου Σολωμού που παρουσιάζεται την ίδια χρονιά ενώπιον 22.000 νέων σε στάδιο της Αθήνας υπό την διεύθυνση του συνθέτη. Ο Γιάννης Μαρκόπουλος με το έργο του και τη στάση του σηματοδοτεί το εξαίσιο μουσικό τοπίο της δεκαετίας του ’70.

Η δημοτικότητα την οποία απολαμβάνει η μουσική του και στο εξωτερικό εκφράζεται με πολλές μετακλήσεις για συναυλίες. Ο συνθέτης πραγματοποιεί αλλεπάλληλα ταξίδια ανά τον κόσμο. Επισκέπτεται διαδοχικά, δίνοντας συναυλίες με τα έργα του, τις ΗΠΑ, τον Καναδά, τη Σουηδία, την Ολλανδία, την Ιταλία, τη Γαλλία, τη Γερμανία, το Βέλγιο, την Αγγλία καθώς και διάφορες πόλεις της Ρωσίας και της Αυστραλίας.

Στην καλλιτεχνική του παραγωγή συμπεριλαμβάνεται μουσική για το θέατρο και τον κινηματογράφο, σε έργα του Ευριπίδη, του Αριστοφάνη, του Μενάνδρου, του Σαίξπηρ, του Τσέχωφ, του Μπέκετ και σύγχρονων Ελλήνων, με το Εθνικό Θέατρο, το Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν, το Αμφιθέατρο του Σπύρου Ευαγγελάτου και με τους σκηνοθέτες Αλέξη Σολωμό, Πέλλο Κατσέλη, Μίνωα Βολονάκη, κ.ά. Ανάμεσα στις ταινίες: Vortex και Byron του Κούνδουρου, Κραυγή γυναικών και Πρόβα του Jules Dassin, Beloved του G. Cosmatos, Φόβος του Κώστα Μανουσάκη, Επιχείρηση Απόλλων του Γ. Σκαλενάκη, Η Μοίρα ενός αθώου του Γρηγόρη Γρηγορίου (βραβείο μουσικής Φεστιβάλ κινηματογράφου Θεσσαλονίκης).

Το 1980 ξεκινά την προετοιμασία για το άνοιγμα ενός νέου κεφαλαίου στη μουσική του. Στον κορμό των νέων συνθέσεών του εμφανίζονται μελωδικά ξεσπάσματα στηριγμένα στην εκτεταμένη πολυτονικότητα της αρμονικής του δομής, που ενισχύονται από το πάθος μιας ανεξάντλητης ζωτικότητας. Από τα έργα ενόργανης μουσικής σημειώνουμε: Κονσέρτο-Ραψωδία για λύρα και ορχήστρα, τα Μητρώα (για ορχήστρα εγχόρδων), τις Τετράδες (5 κουαρτέτα), δύο σονάτες, Πέντε κομμάτια για βιολί και πιάνο, τις Σειρήνες (ορατόριο), τον κύκλο τραγουδιών Φίλοι που φεύγουν σε ποίηση Νίκου Καρούζου, Μανόλη Αναγνωστάκη, Ανδρέα Εμπειρίκου, τα 5 Στάσιμα – Επί Σκηνής, σε ποίηση Γιώργου Σεφέρη.

Τον Ιανουάριο του 1981 ενώνεται και στη ζωή με την τραγουδίστρια και συνεργάτιδά του Βασιλική Λαβίνα. Γεννιέται η κόρη τους Ελένη. Για μια περίοδο ο συνθέτης αποζητεί μια πιο ιδιωτική ζωή με την οικογένειά του, ενώ ξεκινά η προετοιμασία του για το άνοιγμα ενός νέου κεφαλαίου στη μουσική του: στον κορμό των νέων συνθέσεών του εμφανίζονται μελωδικά ξεσπάσματα στηριγμένα στην εκτεταμένη πολυτονικότητα της αρμονικής του δομής –καρποί της φαντασίας του–, που ενισχύονται από το πάθος μιας ανεξάντλητης ζωτικότητας.

Από τις συνθέσεις αυτής της περιόδου σημειώνουμε έργα μουσικής δωματίου, τέσσερα κουαρτέτα, δύο σονάτες, πέντε κομμάτια για βιολί και πιάνο. Από τα έργα ενόργανης μουσικής, το Κονσέρτο-Ραψωδία για λύρα και συμφωνική ορχήστρα,τα Μητρώα για ορχήστρα εγχόρδων,τη Συμφωνία της Ίασης, επίσης δύο ορατόρια και δύο κύκλους τραγουδιών.

Το 1994 εκδίδεται ένα από τα πιο σημαντικά του έργα, η Λειτουργία του Ορφέα. Παρουσιάζεται στο Palais des Beaux-Arts των Βρυξελλών αφιερωμένη στον επαναπροσδιορισμό του ανθρώπου με την φύση, εγκαινιάζοντας μια νέα σχέση κοινού και συναυλιακής παράστασης, ενώ ταυτόχρονα παρουσιάζεται έκθεση κεραμικής, ζωγραφικής και χειροτεχνίας, υπό την αιγίδα του Βελγικού Υπουργείου πολιτισμού με τίτλο «Από το σκοτάδι στο φως» – υπότιτλο που χρησιμοποιούσε ο συνθέτης στις ζωντανές παρουσιάσεις του Ορφέα. Η έκδοση του έργου το 2009 από την Εταιρία Naxos, αποτέλεσε σπουδαίο μουσικό γεγονός σε παγκόσμιο επίπεδο. Ο Γιάννης Μαρκόπουλος ξεκίνησε να συνθέτει τη Λειτουργία του Ορφέα, σε μορφή σύγχρονου ορατορίου από το 1991 και το έργο δομήθηκε στη βάση των διασωθέντων αρχαίων ορφικών ποιημάτων. Για το λιμπρέτο επέλεξε φράσεις, ακόμα και μεμονωμένες λέξεις από τα θραύσματα των ποιημάτων. Το πνευματικό της περιεχόμενο, εμπλουτισμένο με πολλά στοιχεία αναζωογονεί το μύθο του προφήτη μουσικού Ορφέα. Στη συμφωνική ορχήστρα πρόσθεσε στην παρτιτούρα του σε ορισμένα μέρη κιθάρα, λαούτο, κανονάκι και λύρα. Τα αφηγηματικά μέρη συνοδεύονται κυρίως από άρπα, καθώς η πρόθεση του συνθέτη εδώ είναι η δημιουργία μίας ραψωδικής διάθεσης, ενώ σε κάποια σημεία δύο φλάουτα παίζουν μαζί ως μια νύξη στον αρχαίο δίαυλο όπως έχει αναφέρει.

Ανάμεσα στα έργα που ακολουθούν εξέχουσα θέση κατέχουν:

Το έργο σκηνής, Ανα-γέννηση-Κρήτη ανάμεσα σε Βενετιά και Πόλη, (μουσικό ταξίδι σε 4 ενότητες) παραγγελία του Μέγαρου Μουσικής Αθηνών που ανέβηκε στην αίθουσα Φίλων της Μουσικής σε τρεις παραστάσεις το 1995 και στη συνέχεια το 1997 από το θέατρο Palais des Beaux-Arts με τα συμφωνικά σύνολα της Ραδιοφωνίας των Βρυξελλών και σολίστ, υπό την διεύθυνση του συνθέτη και απευθείας μετάδοση από το πρώτο τηλεοπτικό κανάλι της Βελγικής τηλεόρασης.

Η όπερα Ερωτόκριτος και Αρετή, λιμπρέτο του συνθέτη βασισμένο σε επιλογή στίχων από το ερωτικό έπος του Βιτσέντζου Κορνάρου Eρωτόκριτος της Κρητικής Αναγέννησης, που ηχογραφήθηκε από τα συμφωνικά σύνολα της Ραδιοφωνίας των Βρυξελλών υπό την διεύθυνση του μαέστρου Michel Tilkin (έκδοση από την Εταιρία Universal), το κονσέρτο για πιάνο Σχήματα σε κίνηση (Shapes in Motion) εμπνεόμενο ιδιαίτερα από την θεωρία σχετικά με την αρμονία των σφαιρών που αποδίδεται στον Πυθαγόρα, καθώς και από την σημερινή συνεχώς αυξανόμενη αντίληψη περί των ήχων του Σύμπαντος που ηχογραφήθηκε από την Συμφωνική Ορχήστρα της όπερας της Γάνδης υπό την διεύθυνση του Edwig Abrath (έκδοση από την Εταιρία Naxos), το Τρίπτυχο για φλάουτο έγχορδα και άρπα και τα Ευήλια τοπία(φαντασία για σόλο φλάουτο) που ηχογραφήθηκε από τους σολίστες των Βρυξελλών και τον βιρτουόζο φλαουτίστα Marc Grauwels (έκδοση από την Naxos), οι 16 Πυρρίχιοι συμφωνικοί χοροί 1980-2001, η Συμφωνία της Ίασης (2000) για φωνές μεικτή χορωδία, αφηγήτρια και συμφωνική ορχήστρα (παραγγελία του Ιδρύματος Ερρίκος Ντυνάν για την Παγκόσμια Ημέρα του Ερυθρού Σταυρού), Ο Ταχύτατος Λούης (2004) για φωνές μεικτή χορωδία και συμφωνική ορχήστρα, για τον πρώτο Ολυμπιονίκη Μαραθωνοδρόμο Σπύρο Λούη, παραγγελία του Δήμου Αμαρουσίου, Ο Νόμος της Θαλπωρής ορατόριο-μουσικό θέαμα για φωνές, μεικτή χορωδία, ορχήστρα ξύλινων και χάλκινων πνευστών, χορό και προβολή διαφανειών, με θέμα τον άνθρωπο που από την εποχή της συνειδητής ύπαρξής του στη γη, φυσώντας με την εκπνοή του, παράγει ήχους, τραγούδι, μουσική, που παρουσιάστηκε στη Bruges του Βελγίου, υπό την διεύθυνση του συνθέτη (παραγγελία της Περιφέρειας της Φλάνδρας, υπό την αιγίδα της Βελγικής κυβέρνησης), Ερωτική συμφωνία(2010) για συμφωνική ορχήστρα, υψίφωνο και μεικτή χορωδία που παρουσιάστηκε από το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών με τα συμφωνικά σύνολα του Δήμου Αθηναίων, Κονσέρτο για Νέι και συμφωνική ορχήστρα (2014) που παρουσιάστηκε στο Ηρώδειο με την ορχήστρα Παλίντονος αρμονία υπό την διεύθυνση του μαέστρου Τάσου Συμεωνίδη, Τρίπτυχο για βιολί και συμφωνική ορχήστρα (2019- 2020).

Όπως είναι ήδη γνωστό ο Γιάννης Μαρκόπουλος υποβλήθηκε πριν από λίγες ημέρες σε εγχείρηση στο πλαίσιο της αντιμετώπισης του καρκίνου, αλλά παρουσιάστηκαν επιπλοκές, λόγω εξασθένησης του οργανισμού του. Γι’ αυτό τον λόγο κρίθηκε απαραίτητη η εσπευσμένη μεταφορά του την Παρασκευή το μεσημέρι στο νοσοκομείο «Αλεξάνδρα» προκειμένου να λάβει επιπλέον υποστήριξη στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας.

Η διάγνωση των γιατρών λέει ότι είχε αιμορραγία κοιλίας επί εδάφους χρόνιας νόσου και οι γιατροί περιμένουν να δουν πώς θα αντιδράσει στη θεραπευτική αγωγή.

Για την πορεία της υγείας του θα ακολουθήσει νεότερη ανακοίνωση.