Τόνισε πως πολιτικά δεν ταυτίστηκε ποτέ μαζί του και πως διαφωνεί με την απόφασή του να αποχωρήσει από τον ΣΥΡΙΖΑ, ωστόσο αυτό δεν τον εμποδίζει να αναγνωρίσει την καθοριστική του συμβολή «για το πως φτάσαμε ως εδώ, το ήθος του και ό,τι συμβολίζει για έναν κόσμο της Αριστεράς όλα αυτά τα χρόνια ως σημείο αναφοράς».

Σημειώνει πως ήταν παρών στα πέτρινα χρόνια του ΣΥΝ, στα πρώτα βήματα του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και στα δύσκολα της διαπραγμάτευσης «όταν διάφοροι πηδούσαν από τις πόρτες και τα παράθυρα νομίζοντας ότι έτσι θα αποδράσουν από τις ευθύνες τους».

«Η απαξίωση των συντρόφων όταν χωρίζουν οι δρόμοι μας είναι ξένη στον δικό μου κώδικα αρχών και αξιών», τονίζει ο κ. Ζαχαριάδης αφήνοντας αιχμές για εκείνους που επιτέθηκαν με σφοδρότητα στον κ. Δραγασάκη μετά την αποχώρησή του από το κόμμα.

Ο Γιάννης Δραγασάκης μιλώντας για τις κυβερνήσεις συνεργασίας έτεινε χείρα συνεργασίας στο ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ τονίζοντας πως με τον ΣΥΡΙΖΑ «ως πολιτικές δυνάμεις έχουν ένα μέλλον, εγώ βλέπω συγκλίσεις». Σημείωσε όμως πως «κατανοώ ότι στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ δεν υπάρχουν ενιαίες απόψεις σ’ αυτά τα θέματα κάτι που δημιουργεί στον Νίκο Ανδρουλάκη ένα πρόβλημα. Αναγκάζεται το πρωί να κατηγορεί τον Μητσοτάκη και το απόγευμα τον Τσίπρα. Δεν οδηγεί κάπου αυτό, χρειάζεται μια καθαρή γραμμή».

Σχολιάζοντας τις προκλήσεις που δημιουργεί η ουκρανική κρίση, ο Γιάννης Δραγασάκης αναφέρθηκε σε φαύλο κύκλο που δημιουργούν τέτοιου είδους συγκρούσεις. «Οι πόλεμοι προκαλούν νέους πολέμους και οι εξοπλισμοί νέους εξοπλισμούς. Ο πόλεμος συνοδεύεται από επικίνδυνη αναθεωρητική ρητορική», ενώ χαρακτήρισε επιβεβλημένες τις κυρώσεις που επιβλήθηκαν στη Ρωσία. Ο ίδιος ξεκαθάρισε πως «η θέση μου είναι τερματισμός του πολέμου, να μειωθούν οι εξοπλισμοί να ανασάνουν οι λαοί από τις διαδοχικές κρίσεις. Δεν μπορώ να αποκλείσω διαφορετικά πολιτικές και οικονομικές κρίσεις».

Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ τάχθηκε καθαρά κατά της αύξησης των εξοπλισμών και σημείωσε πως η Ευρώπη πρέπει να διοχετεύσει πόρους στην αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής και των ανισοτήτων «τα προβλήματα είναι τέτοια και τόσα που ή θα οδηγήσουν σε εμβάθυνση της ενοποίησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή θα εντείνονται οι φυγόκεντρες τάσεις. Μπορεί η ΕΕ να μην διαλυθεί αλλά δεν θα είναι αυτός ο πόλος ο συμπαγής που χρειάζεται».

Μιλώντας σχετικά με το ζήτημα της απεξάρτησης των κρατών – μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης από το ρωσικό αέριο που τίθεται μετ’ επιτάσεως από την έναρξη της ουκρανικής κρίσης, ο Γιάννης Δραγασάκης τόνισε πως η απεξάρτηση «είναι δύσκολη και δεν είναι θέμα μηνών, είναι θέμα ετών ίσως και δεκαετιών. Είναι σχεδιασμός που θα δοκιμαστεί στην πράξη. Θα γίνει μέσα από κοινή πολιτική; Με κοινό δανεισμό; Γιατί απεξάρτηση σημαίνει Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, έρευνες για αποθήκευση και επενδύσεις. Αν η λογική είναι όπως εκείνη του 2008 θα έχουμε συνθήκες αποδιάρθρωσης». Σημείωσε παράλληλα πως «για μας είναι πάρα πολύ κρίσιμο το θέμα αυτό, συμφωνώ που ο πρωθυπουργός το έχει θέσει στην Ευρώπη. Είτε η Ευρώπη θα πιεστεί από τους λαούς και θα πάει σε κοινές πολιτικές και κοινό δανεισμό, ή διαφορετικά η Ελλάδα μπορεί να ξαναγίνει ο αδύναμος κρίκος».

Τέλος ερωτώμενος σχετικά με την ακρίβεια της ενέργειας, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ σημείωσε «έχουμε δύο προβλήματα. Πως αποτρέπουμε την ακρίβεια και πως αντιμετωπίζουμε τις συνέπειες. Η ακρίβεια είναι μηχανισμός αναδιανομής ανάμεσα σε χώρες και ανάμεσα σε κοινωνικές τάξεις. Όταν μειώνονται οι μισθοί 10% κάποιοι ωφελούνται. Όταν αυξάνονται οι τιμές ο ΦΠΑ είναι μεγαλύτερος. Οι εταιρείες ενέργειας είχαν ουρανοκατέβατα κέρδη. Υπάρχει μια ύλη να φορολογηθεί. Δεν πρέπει να φορολογηθεί; Η ακρίβεια που προέρχεται από τον πόλεμο θα υπάρχει, όμως στην ακρίβεια, στην ενέργεια μπορούμε να κάνουμε παρεμβάσεις. Ήταν μεγάλο λάθος η πρόωρη απολιγνιτοποίηση, οι χώρες στην Ευρώπη ό,τι απόθεμα έχουν το χρησιμοποιούν».

Όπως σημειώνει, «θα συμβεί το πρωτοφανές. Επιχειρήσεις θα μπορούν να απολύουν ελεύθερα φορολογούμενους πολίτες, από τους οποίους όμως θα έχουν λάβει προηγουμένως στήριξη μέσω κρατικής εγγύησης. Χαρακτηριστική περίπτωση ιδιωτικοποίησης του οφέλους και των κερδών και κοινωνικοποίησης του κόστους και των ζημιών».

Κατά τον βουλευτή, «το ίδιο επιδιώκεται και με τη διάσωση μεγάλων ιδιωτικών επιχειρήσεων: Θέλουν δημόσιο χρήμα, αλλά δεν θέλουν δημόσια συμμετοχή στα κέρδη της ανάκαμψης. Αν δεν καταργηθεί αυτός ο μηχανισμός, αν δεν αντικατασταθεί από μια νέα σχέση δημόσιου-ιδιωτικού, δεν μπορεί να υπάρξει ούτε κοινωνική δικαιοσύνη ούτε βιώσιμη ανάπτυξη».

Ο κ. Δραγασάκης επισημαίνει πως η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ δημιούργησε την Αναπτυξιακή Τράπεζα για να στηρίξει την οικονομία και την εργασία, «όχι για να δίνονται δάνεια χωρίς όρους. Η κυβέρνηση ΝΔ δεν αρκεί να χρησιμοποιεί τα εργαλεία που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ διαμόρφωσε, αλλά να το κάνει στο πλαίσιο του σκοπού που αυτά υλοποιήθηκαν».