Σε σημερινό του άρθρο το ethnos.gr απολογείται:

“Με αφορμή το άρθρο του αρθρογράφου του Έθνους Νίκου Τζιανίδη για τον δημοσιογράφο Γιώργο Γεωργίου, ο οποίος απεβίωσε τη Δευτέρα 6 Ιουνίου, μια μεγάλη συζήτηση προκλήθηκε τόσο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όσο και σε ειδησεογραφικά μέσα.

Υπηρετώντας μια δημοσιογραφία που δεν είναι τυφλή, αποκομμένη από κάθε κοινωνικό διάλογο, που δεν βλέπει τον εαυτό της ως τιμητή αλλά αναστοχάζεται και προβαίνει σε αυτοκριτική, το Έθνος επιθυμεί να απαντήσει σε αυτή την έντονη συζήτηση που προκλήθηκε γύρω από το συγκεκριμένο άρθρο.

Το θέμα, άλλωστε, είναι σημαντικό και ευαίσθητο. Ευαίσθητο γιατί γράφτηκε με αφορμή τον θάνατο ενός ανθρώπου. Και σημαντικό γιατί αφορά τον δημόσιο λόγο που οι επαγγελματίες δημοσιογράφοι, ζώντες και θανόντες, διαχέουν στο δημόσιο πεδίο είτε ως παράδειγμα προς μίμηση είτε ως αφορμή αναθεμάτων.

Ως προς το αίσθημα προσβολής που γέννησε το συγκεκριμένο άρθρο, το Έθνος αναγνωρίζει ότι ο τίτλος του υπήρξε απολύτως άστοχος. Με σεβασμό στο πένθος των οικείων του Γιώργου Γεωργίου, ως μέσο εκφράζουμε τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια και απολογούμαστε για το γεγονός ότι ο τίτλος του άρθρου δεν επιδείκνυε την αναγκαία ευαισθησία σε μια στιγμή απώλειας.

Ο θάνατος ενός ανθρώπου είναι πράγματι μια δύσκολη στιγμή. Και για την οικογένεια του ανθρώπου που φεύγει και για όσους και όσες τον θαύμαζαν. Και ως προς αυτό απαιτούνται πράγματι πιο προσεκτικές επιλογές.

Είναι, όμως, και μια στιγμή αποτίμησης ενός έργου, μιας διαδρομής. Και αυτό είναι επίσης ένα σημαντικό σημείο. Η στιγμή κατά την οποία ένας άνθρωπος, με δημόσια παρουσία και αναντίρρητη κοινωνική απήχηση, «φεύγει» δεν είναι ένα ορόσημο όπου μόνο η «αγιογραφία» επιτρέπεται, αλλά και μια αφορμή αναμνημόνευσης των αμφιλεγόμενων πρακτικών και λόγων που πρέσβευε.

Ο τίτλος του άρθρου δεν κατόρθωσε να αποτυπώσει τον διαχωρισμό ανθρώπου και έργου στον οποίο ο αρθρογράφος στόχευε. Κακώς. Όμως, στο έργο ενός ανθρώπου έχει κάθε δικαίωμα οποιοσδήποτε να αναφέρεται, να το αποτιμά και να ζυγίζει τις κοινωνικές του συνέπειες. Αυτές δεν αφορούν μόνο τον θανόντα, αλλά ολόκληρη την κοινωνία μέσα στην οποία έζησε και πρόσφερε ή δεν πρόσφερε υπηρεσίες, κατά περίπτωση. Και αυτή η κοινωνία περιλαμβάνει και ανθρώπους πέραν των θαυμαστών/τριών του κάθε ανθρώπου που πεθαίνει. Έτσι, όταν η κοινωνία απαρτίζεται από ομάδες και άτομα που βάλλονται, τραυματίζονται ή στιγματίζονται από τους λόγους και το δημόσιο παράδειγμα μιας δημοσιογραφικής ρητορικής και ενός ακραίου ύφους, προσβολή συνιστά και η αποσιώπηση αυτής της παραμέτρου στο όνομα της μετά θάνατον «δικαίωσης».

Ως προς αυτό λοιπόν το ζήτημα, το Έθνος υπερασπίζεται πλήρως το δικαίωμα του συντάκτη του να εγείρει αυτά τα θέματα. Όχι για να πυροδοτήσει το φόβητρο μιας επιτηδευμένα γελοιοποιημένης woke ή cancel culture, αλλά γιατί τα δικαιώματα, ο σεβασμός σε όλες τις κοινωνικές ομάδες και το ήθος του δημόσιου λόγου που παράγεται είναι από τα πιο κρίσιμα διακυβεύματα μιας ουσιαστικής κουλτούρας σεβασμού και ισότητας.

Κι αυτός ο διάλογος οφείλει να είναι πάντα ανοικτός. Σε όλα τα σημεία μιας προσωπικής και μιας συλλογικής διαδρομής. Ακόμα και στη στιγμή της απώλειας. Ακριβώς γιατί είναι μια στιγμή αποτίμησης μιας δημόσιας παρουσίας και παρακαταθήκης.

Σε αυτό το πνεύμα, θέλουμε να ευχαριστήσουμε εκείνους τους αναγνώστες και τις αναγνώστριες των οποίων τα σχόλια υπήρξαν εποικοδομητικά και μας βοήθησαν να αναγνωρίσουμε το σημείο όπου υπήρξε αστοχία στο συγκεκριμένο άρθρο. Αλλά και για τη δυνατότητα που μας δίνεται να υπερασπιζόμαστε θέσεις με τις οποίες κάποιοι από εκείνους και εκείνες διαφωνούν”.

«Ο κ. Γεωργίου είναι εμβληματικό θύμα του τρόπου λειτουργίας του ελληνικού δικαστικού συστήματος, συνιστά κόλαφο και μάθημα στο όνομα του ευρωπαϊκού κράτους δικαίου» προσθέτει, ενώ παράλληλα εκφράζει την ελπίδα ότι μια άλλη σύνθεση του αρμόδιου σχηματισμού του Αρείου Πάγου θα διαφυλάξει, έστω στο όριο, την στοιχειώδη διεθνή αξιοπιστία της Ελληνικής Δικαιοσύνης.

Ολη η ανάρτηση του Ευάγγελου Βενιζέλου: 

Η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) στην υπόθεση Γεωργίου κατά Ελλάδας που δημοσιεύθηκε σήμερα με προσφεύγοντα τον πρώην επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ Ανδρέα Γεωργίου, που είναι εμβληματικό θύμα του τρόπου λειτουργίας του ελληνικού δικαστικού συστήματος, συνιστά κόλαφο και μάθημα στο όνομα του ευρωπαϊκού κράτους δικαίου.

Συνιστά κόλαφο και μάθημα κατά της ακατάβλητης αντιμνημονιακής συνωμοσιολογίας ως προς το ύψος του πρωτογενούς και του δημοσιονομικού ελλείμματος του 2009 και τους λόγους που οδήγησαν τη χώρα στη μακρά περιπέτεια των μνημονίων. Ο ισχυρισμός ότι δεν υπήρχε λόγος να προσφύγει η χώρα στα μνημόνια και ότι μαγειρεύτηκαν τα δημοσιονομικά δεδομένα του 2009, δεν υιοθετείται πλέον πολιτικά από κανέναν που διαθέτει στοιχειώδη σοβαρότητα. Εξακολουθεί όμως να βρίσκει υποστηρικτές στον χώρο της Ελληνικής Δικαιοσύνης. Το Εφετείο Αθηνών καταδίκασε το 2017 τον Ανδρέα Γεωργίου για παράβαση καθήκοντος και ο Άρειος Πάγος απέρριψε την αίτησή του για αναίρεση της καταδικαστικής απόφασης αρνούμενος να απευθύνει προδικαστικό ερώτημα στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ) ως προς το νόημα της κρίσιμης διάταξης του Κανονισμού που διέπει την EUROSTAT και τις εθνικές στατιστικές αρχές.

Το αίτημα του κατηγορουμένου να απευθυνθεί προδικαστικό ερώτημα στο ΔΕΕ απορρίφθηκε χωρίς αιτιολογία.

Με τη σημερινή του απόφαση το ΕΔΔΑ διαπιστώνει ότι η Ελλάδα, με την παραπάνω απόφαση του Αρείου Πάγου, παραβίασε το άρθρο 6 παρ. 1 της ΕΣΔΑ, δηλαδή το δικαίωμα στη δίκαιη δίκη. Το ΕΔΔΑ επανέλαβε την πάγια νομολογία του σύμφωνα με την οποία η παράλειψη και μάλιστα η αναιτιολόγητη εθνικού δικαστηρίου κράτους μέλους της ΕΕ (που είναι προφανώς και κράτος μέρος της ΕΣΔΑ και του Συμβουλίου της Ευρώπης) να απευθύνει προδικαστικό ερώτημα στο ΔΕΕ, παρότι έχει σχετική υποχρέωση κατά το άρθρο 267 ΣΛΕΕ (τέτοιο δικαστήριο είναι ο ΑΠ) και μάλιστα παρότι έχει υποβληθεί σχετικό αίτημα, συνιστά παραβίαση του άρθρου 6 παρ. 1 ΕΣΔΑ, δηλαδή του δικαιώματος στη δίκαιη δίκη. Ζήτημα ιδιαίτερα κρίσιμο για τη σχέση ΕΕ και ΕΣΔΑ.

Το ΕΣΔΑ δεν αφήνει μάλιστα κανένα περιθώριο παρερμηνείας της απόφασής του. Περιέλαβε στην απόφασή του ειδικό κεφάλαιο για τον τρόπο με τον οποίο η Ελλάδα οφείλει κατά το άρθρο 46 ΕΣΔΑ να συμμορφωθεί προς την απόφαση του Στρασβούργου. Αυτό πρέπει να γίνει με την επανάληψη της διαδικασίας (reopening) ενώπιον του ΑΠ, ο όποιος οφείλει να απευθύνει το κρίσιμο προδικαστικό ερώτημα στο ΔΕΕ. Θεωρητικά ο ΑΠ θα μπορούσε να αιτιολογήσει τη φορά αυτή την απόρριψη του αιτήματος να υποβληθεί προδικαστικό ερώτημα στο Λουξεμβούργο, ας ελπίσουμε όμως ότι μια άλλη σύνθεση του αρμόδιου σχηματισμού του ΑΠ θα διαφυλάξει, έστω στο όριο, την στοιχειώδη διεθνή αξιοπιστία της Ελληνικής Δικαιοσύνης.

Μάλιστα, όταν ο Ανδρέας Γεωργίου καλωσόρισε την κριτική επιτροπή στο πλατό του μουσικού σόου του MEGA τον περίμενε μια έκπληξη! Ο λόγος για μια αιφνιδιαστική κίνηση που έκανε ο Στέλιος Ρόκκος!

«Καλησπέρα σας! Καλωσήρθατε στο μεγαλύτερο μουσικό σόου του πλανήτη! Καλωσήρθατε στο X Factor και στο live show το πρώτο! Μα τι απίστευτος παλμός είναι αυτός, τι ενέργεια είναι αυτή; Παιδιά σας χρειάζομαι απόψε για να εμψυχώσουμε τους παίκτες μας.

Το πρώτο μας live δεν θα μπορούσε να ξεκινήσει με καλύτερο τρόπο αφού η Μαρίζα Ρίζου και ο Χρήστος Μάστορας μαζί με τις ομάδες τους φρόντισαν να μας ξεσηκώσουν» σημείωσε χαρακτηριστικά ο Ανδρέας Γεωργίου και στη συνέχεια φώναξε τους τέσσερις κριτές του show Μαρίζα Ρίζου, Μιχάλη Κουινέλη, Χρήστο Μάστορα και Στέλιο Ρόκκο για να πάρουν τις θέσεις τους.

Τότε ο Στέλιος Ρόκκος, κατά την είσοδο του στη σκηνή του X Factor, έγινε…διαχυτικός και φίλησε τον Ανδρέα Γεωργίου στο στόμα.

«Στέλιο, με φίλησες στο στόμα» αναφώνησε, ο ηθοποιός και παρουσιαστής του μουσικού τάλεντ σόου του MEGA με τον γνωστό τραγουδιστή να κατευθύνεται απλά στη θέση του.

Πηγή: iefimerida.gr