“Η ρωσική εισβολή θεωρούταν και συνεχίζει να θεωρείται απειλή για την ασφάλεια των δυτικών χωρών ενώ οι χώρες του ΝΑΤΟ που γειτονεύουν με τη Ρωσία φοβούνται πως η τελευταία μπορεί να αποφασίσει να προελάσει στα εδάφη τους. Παρ’ όλα αυτά μία εμπλοκή στην Ουκρανία που δεν θα είναι αποτέλεσμα των προβλεπόμενων στα άρθρα του ΝΑΤΟ διαδικασιών, θα σήμαινε τον τερματισμό της συναίνεσης στα πλαίσια της Συμμαχίας και συνεπώς της ενότητάς της. Βέβαια θα μπορούσε κανείς να αντιτείνει πως η ανάπτυξη χερσαίων δυνάμεων από μια χώρα χωρίς σχετική απόφαση στα πλαίσια της Συμμαχίας δεν θα αποτελούσε ουσιαστικά εμπλοκή του ΝΑΤΟ στον πόλεμο. Καλή τύχη όμως, σε όποιον προσπαθήσει να το εξηγήσει αυτό στον πρόεδρο Πούτιν”.

“Ο Μακρόν σπανίως αντιστέκεται στον πειρασμό να τραβήξει την προσοχή με προκλητικές δηλώσεις. Με αυτόν τον τρόπο πάντως βλάπτει το πολυτιμότερο στοιχείο που μπορεί να διαθέτει ένας πολιτικός: την αξιοπιστία”, σχολιάζει η οικονομική επιθεώρηση Handelsblatt.

“Τα προτερήματα του Μακρόν είναι αδιαμφισβήτητα. Στις ομιλίες του διατυπώνει ένα όραμα, τη στιγμή που στο Βερολίνο επικρατεί εδώ και χρόνια μονάχα σιωπή. Στο παρελθόν έχει τονίσει τη σπουδαιότητα της “ευρωπαϊκής κυριαρχίας”  ενώ το Βερολίνο έχει γίνει γνωστό ως “ο πρωταθλητής της πειθαρχίας” στην Ευρώπη. Και μιλούσε για τη δημιουργία μίας αμυντικής ένωσης όταν το Βερολίνο είχε ακόμη την ψευδαίσθηση πως τον ρόλο αυτόν θα μπορούσαν να τον αναλάβουν οι Η.Π.Α., όπως συνέβη τις προηγούμενες δεκαετίες.

Όμως με την τόσο απερίσκεπτη όσο και βαρυσήμαντη πρότασή του να σταλούν στρατεύματα στην Ουκρανία ο Μακρόν ξεπέρασε ένα όριο. Γι’ αυτό και μερικές φορές προτιμά κανείς τη ρητορική ξηρότητα ενός καγκελαρίου από τους οραματισμούς ενός προέδρου, που συνιστούν σε τελική ανάλυση μια αλλοπρόσαλλη και ανερμάτιστη ύβρη”, καταλήγει η HB.

Οι περίοδοι συνεργασίας εναλλάσσονται με εκείνες της αποξένωσης ή και της ανοιχτής αντιπαράθεσης. Ο ίδιος Ερντογάν που συνάπτει μία συμφωνία για τη μετανάστευση με την E.E, αργότερα στέλνει αιτούντες άσυλο στα ελληνικά σύνορα. Δεν αποδέχεται τις κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας, αλλά διαμεσολαβεί στην συμφωνία για τα σιτηρά και στέλνει όπλα στην Ουκρανία».

Η εφημερίδα της Φρανκφούρτης εκτιμά ωστόσο ότι η επιθυμία του Ερντογάν να αγοράσει μαχητικά αεροσκάφη Eurofighter, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μοχλός πίεσης κατά της Άγκυρας.

«Το ότι η Τουρκία θέλει τώρα να αγοράσει Eurofighter, είναι μία ενδιαφέρουσα τροπή. Προφανώς αναζητεί διέξοδο, καθώς παραμένουν στάσιμες οι διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ για τα F-16. Αυτό προσφέρει στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση έναν μοχλό πίεσης για παραχωρήσεις σε πολλά ζητήματα, από την ένταξη της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ μέχρι την επιστροφή αιτούντων άσυλο στην Τουρκία. Θα πρέπει όμως να ληφθούν υπόψη και τα ελληνικά συμφέροντα, καθώς επί του παρόντος η Αθήνα δεν θα είναι δύσκολος σύμμαχος».

Η απομόνωση του Ερντογάν θα οδηγούσε σε αδιέξοδο

Για μία «ντροπιαστική επίσκεψη» κάνει λόγο η ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας Die Zeit: Στο Βερολίνο ο Τούρκος πρόεδρος εκφράζει αναλυτικά τις απόψεις του για τη Χαμάς, αναφέρει και συνεχίζει: Και ο καγκελάριος Σολτς; Δεν εκφράζει αντιρρήσεις. Αυτό δεν είναι διπλωματία, αυτό είναι δειλία». Στο ίδιος μήκος κύματος η ελβετική Neue Zürcher Zeitung (ΝΖΖ): «Για τον καγκελάριο Όλαφ Σολτς η επίσκεψη του Τούρκου προέδρου ήταν μία δύσκολη δοκιμασία, στην οποία δεν ανταποκρίθηκε με επιτυχία».

Θετική, αντιθέτως, η αποτίμηση της Berliner Morgenpost: «Είδαμε έναν κακόκεφο, ελαφρώς ευέξαπτο πρόεδρο, ο οποίος όμως απέφυγε τις πολύ προκλητικές δηλώσεις. Ο καγκελάριος και οι συνεργάτες του θα πρέπει να αισθάνθηκαν κάποια ανακούφιση (…) Την Παρασκευή και οι δύο ηγέτες έδωσαν την εντύπωση ότι, παρά τις όποιες διαφορές, έχουν τη βούληση να αναζητήσουν λύσεις σε σημαντικά πολιτικά ζητήματα. Κάτι περισσότερο δεν μπορούμε να περιμένουμε αυτή τη στιγμή».

Η Tagesspiegel του Βερολίνου παρατηρεί: «Λόγω της γεωστρατηγικής της θέσης, η Τουρκία είναι απαραίτητος σύμμαχος για τη Δύση. Η απομόνωση του Ερντογάν θα οδηγούσε σε αδιέξοδο».

Η Rhein-Neckar-Zeitung της Χαϊδελβέργης συμπληρώνει: Η Ευρώπη θέλει να κρατήσει μακριά τους πρόσφυγες και να εντάξει τη Σουηδία στο ΝΑΤΟ. Ο Ερντογάν θέλει Eurofighter και πολλά χρήματα. Και οι δύο πλευρές είναι πρόθυμες να διαπραγματευθούν, όπως δείχνει η επίσκεψη στο Βερολίνο».

Προς τί όμως ο φόβος για το τι θα πει και αν θα το πει ο Ερντογάν ή οποιοσδήποτε άλλος, διερωτάται η Süddeutsche Zeitung, στο σχόλιό της:

«Μία ανοιχτή κοινωνία θα πρέπει να ανέχεται το γεγονός ότι υπάρχουν και διαφορετικές απόψεις, υπάρχουν διαφορετικά κοινωνικά και εθνικά συμφραζόμενα. Κανείς δεν είναι λιγότερο ‘Γερμανός’ επειδή έχει αδυναμία στον Ερντογάν. Ή επειδή κυκλοφορεί στο Βερολίνο με παλαιστινιακή σημαία. Για τα ποινικά αδικήματα υπάρχει η Δικαιοσύνη. Σε αυτό ακριβώς οφείλει να διαφέρει η γερμανική Δημοκρατία από το περιορισμένης εμβέλειας κοσμοείδωλο ενός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν».

“Διέπραξε την χειρότερη ιεροσυλία που υπάρχει στη Ρωσία” καθώς αμφισβήτησε την εξουσία του Βλαντιμίρ Πούτιν, σχολιάζει η Badische Zeitung, ενώ η Handelsblatt επισημαίνει πως πάντα είχε επίγνωση για τον κίνδυνο του θανάτου

Αρθρογράφος του Spiegel διερωτάται μήπως «”καθάρισε ο Πούτιν τον Πριγκόζιν”, ενώ η Süddeutsche Zeitung επισημαίνει πως μάλλον δεν θα μάθουμε ποτέ τι συνέβη, καθώς “περιστατικά θανάτου υπό αμφίβολες συνθήκες είναι αρκετά συχνά στη Ρωσία”.

“Διέπραξε την χειρότερη ιεροσυλία που υπάρχει στη Ρωσία” καθώς αμφισβήτησε την εξουσία του Βλαντιμίρ Πούτιν, σχολιάζει η Badische Zeitung, ενώ η Handelsblatt επισημαίνει πως πάντα είχε επίγνωση για τον κίνδυνο του θανάτου

Ακολουθεί το δημοσίευμα της Deutsche Welle για τα δημοσιεύματα του γερμανικού Τύπου σχετικά με τον θάνατο Πριγκόζιν:

Τεράστιος ο αιφνιδιασμός τα πρώτα λεπτά λίγο μετά την είδηση περί συντριβής του αεροσκάφους με τον αρχηγό της διαβόητης ομάδας Βάγκνερ στη λίστα των επιβατών. Μέχρι την σχεδόν άμεση επιβεβαίωση από το Κρεμλίνο ότι ο Γεβγένι Πριγκόζιν ήταν ανάμεσα στους νεκρούς όλες οι διαδικτυακές σελίδες των γερμανικών εφημερίδων ήταν ιδιαίτερα προσεκτικές στις εκτιμήσεις.

“Καθάρισε ο Πούτιν τον Πριγκόζιν;” διερωτάται ο αρθρογράφος του Spiegel αμέσως μετά την επιβεβαίωση.

“Ο ‘προδότης΄, όπως τον αποκαλούσε, είναι νεκρός, δυστύχημα; Δύσκολο να το φανταστεί κανείς. Βέβαια, μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν αξιόπιστες και αντικειμενικές αποδείξεις για τα αίτια της συντριβής και μάλλον δεν θα υπάρξουν ποτέ. Αλλά μπορεί να θεωρηθεί ως σύμπτωση το γεγονός ότι το αεροσκάφος του έπεσε ξαφνικά κάθετα από τον ουρανό, δύο μήνες ακριβώς μετά την μυστηριώδη ανταρσία του κατά του ηγέτη της Ρωσίας;” διερωτάται ο αρθρογράφος.

“Ποιος μπορεί να το πιστέψει σε μια χώρα που κάθε τόσο οι επικριτές του Κρεμλίνου πεθαίνουν με μυστηριώδη τρόπο; Οι μέθοδοι Μαφίας της Μόσχας με τους ανθρώπους που τολμούν να επαναστατήσουν κατά του Πούτιν και αμφισβητούν την κυριαρχία του είναι ανοιχτό μυστικό. Το ότι θα τη γλύτωνε κάποιος σαν τον Πριγκόζιν, που τον αμφισβήτησε ανοιχτά εν μέσω πολέμου, ήταν αδιανόητο”.

“Η δύναμη μιας συντριβής”

Ο αρθρογράφος επισημαίνει ότι ο αρχηγός της ομάδας Βάγκνερ δεν ήταν και κανένα αγγελούδι και ότι φίλοι και αντίπαλοι του Πούτιν θα ερμηνεύσουν τον θάνατο ως πράξης τιμωρίας, ως “αιματηρή προειδοποίηση ότι η απιστία οδηγεί στον θάνατο στη Ρωσία… Αλλά ο θάνατός του θα πρέπει να κάνει εκείνους που εξακολουθούν να πιστεύουν σε μια λύση του πολέμου μέσω διαπραγματεύσεων αυτό που θα έπρεπε κανονικά να ήταν πάντα σαφές, ότι ο Πούτιν δεν συγχωρεί, δεν συμβιβάζεται, δεν διαπραγματεύεται”.

Και στο διαδικτυακό σχόλιο της εφημερίδας Süddeutsche Zeitung με τον τίτλο “η δύναμη μιας συντριβής” ο αρθρογράφος είναι πεπεισμένος ότι δεν πρόκειται ποτέ να χυθεί φως.

“Περιστατικά θανάτου υπό αμφίβολες συνθήκες είναι αρκετά συχνά στη Ρωσία” επισημαίνει.

“Πτώσεις από παράθυρα, υποτιθέμενες αυτοκτονίες που τελικά έμειναν χωρίς εξήγηση. Η συντριβή του αεροσκάφους του Πριγκόζιν είναι βέβαια ένα γεγονός με μεγάλη επενέργεια. Αυτό για το οποίο δεν θα πρέπει να αμφιβάλει κανείς είναι ότι όσοι στη ρωσική ελίτ φλερτάρουν με την ιδέα να εξεγερθούν, έχουν πάρει μια προειδοποίηση. Οι συνέπειες της αντίστασης είναι ανυπολόγιστες”.

Άλλες εφημερίδες προσεγγίζουν την άνοδο και πτώση του “μάγειρα του Πούτιν που έγινε στασιαστής” με φωτογραφικό υλικό από την πολυκύμαντη ζωή του και τον “μυστηριώδη” θάνατό του.

Η Badische Zeitung εκφράζει την υπόθεση ότι υπήρχαν πολλοί που προέβλεπαν τον θάνατό του.

“Διέπραξε την χειρότερη ιεροσυλία που υπάρχει στη Ρωσία” επισημαίνει ο αρθρογράφος της.

“Αμφισβήτησε δημόσια την εξουσία του Ρώσου προέδρου… Για μεγάλο χρονικό διάστημα ο Πριγκόζιν ανήκε σε εκείνους που έγιναν πλούσιοι και ισχυροί χάρη στην προσωπική εγγύτητα με τον Πούτιν. Είναι χαρακτηριστικό του συστήματος Πούτιν πώς ο μικροεγλήματίας από την Αγία Πετρούπολη έγινε πλούσιος επιχειρηματίας, μισθοφόρος και αφεντικό στο δίκτυο του προστάτη του. Αυτό λειτούργησε καλά όσο ο Πριγκόζιν ήταν χρήσιμος και έκανε τη βρωμοδουλειά… μετά την εξέγερση αναγκάστηκε να εξοριστεί και να στερηθεί την εξουσία”.

Αλλά και η οικονομική επιθεώρηση Handelsblatt αφιερώνει άρθρο στην διαδικτυακή της έκδοση για την άνοδο και πτώση του αρχηγού των μισθοφόρων Βάγκνερ.

“Μια ζωή με και για τον πόλεμο” ο τίτλος του. “Ως αρχηγός του πιο διαβόητου ιδιωτικού στρατού, ο Ρώσος επιχειρηματίας είχε πάντα επίγνωση για τον κίνδυνο του θανάτου” επισημαίνει ο αρθρογράφος.

“Είτε κατά τη διάρκεια των αποστολών του στην Αφρική, είτε πριν από αυτές στον πόλεμο στην Ουκρανία, είτε ακριβώς δύο μήνες πριν, όταν υποκίνησε εξέγερση κατά της στρατιωτικής ηγεσίας της Μόσχας και απέτυχε, τού ήταν σαφές ότι η ζωή του θα μπορούσε να φτάσει γρήγορα στο τέλος της. Αλλά ο αρχηγός του Κρεμλίνου είναι γνωστό ότι τιμωρεί την προδοσία, ακόμη κι αν προέρχονται από φίλους, με παγερή ψυχρότητα”.

Στην ελληνοτουρκική διένεξη αναφέρεται η έντυπη έκδοση της εβδομαδιαίας εφημερίδας DIE ZEIT, η οποία κάνει καταρχάς αναφορά στα «επικίνδυνα μέχρι σήμερα γεγονότα, τα οποία θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε πόλεμο τις δυο γειτονικές χώρες».

Η αρθρογράφος Ετσλέμ Τοπτσού γράφει ότι υπάρχουν τρεις δρόμοι, τους οποίους θα μπορούσαν να ακολουθήσουν οι υπόλοιπες χώρες της ΕΕ απέναντι στην Τουρκία: «Πρώτη επιλογή: Ακολουθεί μια επικίνδυνη αντιπαράθεση, οι δύο πλευρές φοβούνται, σταματoύν και δίνουν εντολή οι φρεγάτες να επιστρέψουν πίσω στα λιμάνια. Διότι στην πραγματικότητα καμία πλευρά δεν ενδιαφέρεται για έναν πόλεμο στη μέση της Ευρώπης, ειδικά μεταξύ δύο μελών του ΝΑΤΟ. Το σενάριο θα μπορούσε επίσης να χρησιμεύσει ως έκκληση αφύπνισης και για άλλες χώρες της ΕΕ ώστε να μεσολαβήσουν πιο ενεργά στη σύγκρουση. Μέχρι στιγμής μόνο ο Γάλλος πρόεδρος Εμμανουέλ Μακρόν έχει κινηθεί με σχετικό τρόπο. Μίλησε με τον Έλληνα πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, κάλεσε την Τουρκία να σταματήσει τις έρευνές της και ανακοίνωσε ότι θα αυξήσει την παρουσία των γαλλικών στρατευμάτων στη Μεσόγειο. Ομοίως, η καγκελάριος Άγκελα Μέρκελ, η οποία τηλεφώνησε στον Τούρκο Πρόεδρο Ταγίπ Ερντογάν και κατάφερε να σταματήσει αρχικές έρευνες του Oruç Reis.»

Στη συνέχεια η εφημερίδα αναφέρεται και στις δυο άλλες επιλογές: «Η δεύτερη επιλογή θα ήταν να προσπαθήσουμε να “ξεφουσκώσει το θέμα“, αν και αυτό θα ήταν περισσότερο ελπίδα παρά μια στρατηγική. Μέχρι στιγμής πάντως είναι ακόμη εντελώς ασαφές πόσο βαθιά βρίσκεται το αέριο και αν η εμπορική παραγωγή αξίζει τον κόπο. Οι Τούρκοι θα μπορούσαν επομένως να σταματήσουν τις έρευνες. Επιλογή τρίτη: μια προσφορά που ο Ερντογάν δεν θα μπορούσε να αρνηθεί. Οι Τούρκοι προσπαθούν εδώ και χρόνια να επεκτείνουν την Τελωνειακή Ένωση με την ΕΕ και το κλειδί βρίσκεται στο Βερολίνο. Δικαίως δεν θέλουν να το δώσουν στον αυταρχικό Ερντογάν. Αλλά όμως θα μπορούσε κανείς να  διαπραγματευτεί για την παραίτηση από τις έρευνες φυσικού αερίου και την αναγνώριση του Δικαίου της Θάλασσας τότε η τιμή μπορεί να είναι λογική.»

Πηγή: DW

Η εφημερίδα παρατηρεί ότι «τα μέτρα πλήττουν και την οικονομία. Οι προβλέψεις για την ανάπτυξη είναι δυσοίωνες. Η Κομισιόν αναμένει για φέτος συρρίκνωση της ελληνικής οικονομίας 9%. Η διαμόρφωση της ύφεσης εξαρτάται κυρίως από τις εξελίξεις στο μέτωπο του τουρισμού, ο οποίος συνέβαλλε με περισσότερο από 21% στο ΑΕΠ και διασφάλισε το 20% των θέσεων εργασίας. Οι ελπίδες για ένα δυναμικό ξεκίνημα μετά το τετράμηνο αναγκαστικό διάλειμμα δεν ευοδώθηκαν. Σχεδόν 18 δισεκατομμύρια ευρώ έφεραν πέρυσι οι ξένοι τουρίστες στην Ελλάδα. Ειδικοί του τουριστικού κλάδους τοποθετούν τα φετινά έσοδα του τουρισμού στα 3-4 δισεκατομμύρια ευρώ.

Την ίδια στιγμή μειώνονται και τα φορολογικά έσοδα. Το πρώτο επτάμηνο του έτους τα έσοδα βρίσκονταν σχεδόν 18% κάτω από τις προσδοκίες του υπουργείου Οικονομικών. Στον προϋπολογισμό για το 2020 ο υπουργός προέβλεπε πλεόνασμα 1% του ΑΕΠ και σήμερα αναμένεται ένα έλλειμμα 7%. Η πανδημία ρίχνει την Ελλάδα πίσω και στην αποπληρωμή του δημόσιου χρέους. Ως συνέπεια της οικονομικής ύφεσης και της αύξησης του νέου δανεισμού το δημοσιονομικό έλλειμμα ενδέχεται να ξεπεράσει το 200% του ΑΕΠ.

Σε αντίθεση ωστόσο με την δημοσιονομική κρίση 2010-2018 προβλέπεται ότι η ελληνική οικονομία θα ορθοποδήσει σχετικά γρήγορα. Η Κομισιόν προβλέπει για το 2021 ανάπτυξη 6%. Το πόσο γρήγορα θα επιστρέψει η Ελλάδα στην ανάπτυξη εξαρτάται από την εξέλιξη της πανδημίας, αλλά και πόσο έξυπνα η Αθήνα θα διαθέσει τα 32 δισεκατομμύρια ευρώ που της αναλογούν από το Ταμείο Ανάκαμψης».

Πηγή: Deutsche Welle

Υπό τον τίτλο «Σύγκρουση στη Μεσόγειο» η Frankfurter Allgemeine Zeitung επιχειρεί να εξηγήσει στους αναγνώστες της τη νέα ένταση μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας με φόντο τις επιδιωκόμενες από την Άγκυρα γεωτρήσεις στην ελληνική και την κυπριακή ΑΟΖ.

Σύμφωνα με την ανάλυση της εφημερίδας, η ανατολική Μεσόγειος αποτελεί εδώ και δεκαετίες πεδίο αντιπαλότητας μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Η κρίση των Ιμίων είχε οδηγήσει τις δυο χώρες σχεδόν σε πόλεμο που αποσοβήθηκε εν τέλει χάρη και στην παρέμβαση του τότε αμερικανού προέδρου Κλίντον. Ωστόσο, και μολονότι οι συνεχείς παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου από τουρκικά μαχητικά αποτελούν μέχρι και σήμερα καθημερινότητα, «η πρόσφατη κλιμάκωση έχει μια νέα ποιότητα. Καταρχήν η Άγκυρα δεν στρέφεται πλέον προφανώς μόνον εναντίον της Αθήνας, αλλά εναντίον αποστολής της οποίας ηγείται η ΕΕ για τον έλεγχο του εμπάργκο όπλων στη Λιβύη. Δεύτερον, με την απειλή τουρκικών πλοίων του πολεμικού ναυτικού κλιμακώνονται ακόμη περισσότερο οι συγκρουσιακές ενέργειες στη Μεσόγειο και αποκτούν νέα μορφή.

Το ότι μπορεί να προκύψουν τέτοιες συγκρούσεις φάνηκε ήδη στα τέλη του 2019, όταν η Άγκυρα και η λιβυκή κυβέρνηση του Σάρατζ υπέγραψαν στην Τρίπολη μια τραγελαφική γεωγραφική συμφωνία για την «οριοθέτηση ζωνών επιρροής» στην Μεσόγειο, συνοδευόμενη από μια στρατιωτική συμφωνία. Για άλλη μια φορά φαίνεται ότι η Τουρκία του Ερντογάν είναι παράγοντας ανασφάλειας στην περιοχή. Και σε αντίθεση με τον παρ’ ολίγον πόλεμο του 1996, σήμερα δεν υπάρχει ένας αμερικανός πρόεδρος, ο οποίος θα μπορούσε να οδηγήσει σε αποκλιμάκωση, είτε στην ανατολική Μεσόγειο είτε αλλού».

Ν. Αναστασιάδης: Με ανησυχεί η τουρκική προκλητικότητα έναντι της Ελλάδας

Εκτενή συνέντευξη του κύπριου προέδρου Νίκου Αναστασιάδη με αφορμή την νέα ένταση στην ανατολική Μεσόγειο φιλοξενεί η Die Welt.

Η Τουρκία παραβιάζει τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κύπρου, επισημαίνει ο Νίκος Αναστασιάδης και τονίζει: «Ο πρόεδρος Ερντογάν είναι ένας ταραχοποιός. Θέλει να μετατρέψει την Τουρκία σε υπερδύναμη της ανατολικής Μεσογείου. Οι παράνομες δραστηριότητες στα κυπριακά νερά είναι μέρος της τουρκικής αναθεωρητικής πολιτικής στην ανατολική Μεσόγειο. Άλλα παραδείγματα είναι οι επεκτατικές δράσεις σε Συρία, Λιβύη, έναντι της Ελλάδας καθώς και η εργαλειοποίηση του μεταναστευτικού».

Ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας επισημαίνει μάλιστα ότι αυτό που τον ανησυχεί περισσότερο «είναι η τουρκική απειλή της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της Ελλάδας. Όταν οι Έλληνες αναγκάζονται να υπερασπιστούν την επικράτειά τους, τότε αυτό συνιστά τεράστιο ρίσκο για την ειρήνη σε ολόκληρη την περιοχή. Η Κύπρος, αντίθετα, είναι μια μικρή χώρα. Δεν έχουμε ούτε το ναυτικό, ούτε την αεροπορία (που χρειάζεται) για να υπερασπιστούμε τα δικαιώματά μας. Εξαρτόμαστε από τη στήριξη των εταίρων μας».

Ερωτηθείς συγκεκριμένα για τη στήριξη της Γερμανίας και την μάλλον συγκρατημένη στάση του Βερολίνου, ο κ. Αναστασιάδης επισημαίνει πως εκτιμά την γερμανική στάση. «Από διπλωματική σκοπιά μάλιστα η επιφυλακτικότητα μπορεί να είναι χρήσιμη, διότι δεν δυσαρεστεί καμία πλευρά. Την Πέμπτη τηλεφωνήθηκα με την καγκελάριο Μέρκελ. Μιλήσαμε για τις εντάσεις στην ανατολική Μεσόγειο. Ελπίζω να αξιοποιήσει η Γερμανία την επιρροή της στις Βρυξέλλες και ταυτόχρονα, μέσω των σχέσεών της με την Τουρκία και τον πρόεδρο Ερντογάν, να ασκήσει πιέσεις».

Στο ερώτημα, τέλος, εάν η ΕΕ θα έπρεπε να διακόψει οριστικά τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Άγκυρα, ο κύπριος πρόεδρος είναι σαφής: «Κοιτάξτε τι γίνεται στη Συρία. Κοιτάξτε τι γίνεται στη Λιβύη. Επιπλέον η Τουρκία απειλεί ανοιχτά την Ελλάδα. Ως υποψήφια χώρα δεν αναγνωρίζει μια χώρα μέλος της ΕΕ, την Κύπρο. Αναρωτιέμαι πράγματι, εάν πρέπει να γίνει μέλος μια τέτοια χώρα, όταν δεν σέβεται τις ευρωπαϊκές αξίες, τους ευρωπαϊκούς κανόνες και όταν δεν ανταποκρίνεται στις δεσμεύσεις της.

ΠΗΓΗ: DW

«Διαμάχη για τον ορυκτό πλούτο στη Μεσόγειο: H Ελλάδα θέλει να δείξει στην Τουρκία τα δόντια της» είναι ο τίτλος άρθρου που δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα του Δημοσιογραφικού Δικτύου Γερμανίας (Redaktionsnetzwerk Deutschland).

Αναφερόμενο στην νέα ένταση στα ελληνουρκικά με φόντο τις επιδιωκόμενες από την Άγκυρα έρευνες στην ελληνική ΑΟΖ, το δίκτυο σημειώνει, μεταξύ άλλων: «Εγείροντας τις αξιώσεις της η Άγκυρα παραπέμπει σε συμφωνία που υπέγραψε στα τέλη του 2019 ο πρόεδρος Ερντογάν με τον λίβυο πρωθυπουργό Σάρατζ. Με τη συμφωνία οι δυο μοίρασαν μεταξύ τους έναν θαλάσσιο διάδρομο μεταξύ των τουρκικών και των λιβυκών ακτών, αδιαφορώντας για τα ελληνικά νησιά που βρίσκονται εντός αυτού. Με τον τρόπο αυτό η Τουρκία οικειοποιήθηκε περιοχές, οι οποίες βάσει τους διεθνούς δικαίου της θάλασσας ανήκουν την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Ελλάδας. ΕΕ και ΗΠΑ θεωρούν ότι η τουρκο-λιβυκή συμφωνία παραβιάζει το διεθνές δίκαιο.

Προς κλιμάκωση της σύγκρουσης;

Ο Ερντογάν όμως δεν φαίνεται να πτοείται. Ήδη στις αρχές του χρόνου προανήγγειλε ότι η Τουρκία θα ξεκινήσει ”όσο το δυνατόν ταχύτερα” με τις έρευνες στην περιοχή για τον εντοπισμό πετρελαίου και φυσικού αερίου. Με την οριοθέτηση των 24 οικοπέδων και την παροχή άδειας στην κρατική τουρκική εταιρεία πετρελαίων ΤΡΑΟ η Τουρκία προωθεί τώρα τα σχέδιά της. Ο έλληνας κυβερνητικός εκπρόσωπος Στέλιος Πέτσας επισήμανε ότι η Ελλάδα ”θα υπερασπιστεί τα κυριαρχικά της δικαιώματα”. […] Ο υπουργός Άμυνας Νίκος Παναγιωτόπουλος είπε ότι η Ελλάδα έχει καταστήσει σαφές στην Τουρκία ποιες είναι οι κόκκινες γραμμές και πως ”δεν θα διστάσει να δείξει στην Τουρκία τα δόντια της”.

[…] Προς το παρόν πρόκειται απλώς για πόλεμο νεύρων. Θα μπορούσε όμως να υπάρξει κλιμάκωση της σύγκρουσης εάν η Τουρκία εμφανιστεί στις διαφιλονικούμενες θαλάσσιες περιοχές με ερευνητικά και πολεμικά πλοία. Ο υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου διεμήνυσε αυτή την εβδομάδα: ”Είμαστε έτοιμοι για γεωτρήσεις”».

Ελλάδα: Επιθετική ή δυναμική παρακολούθηση των συνόρων;

«Η Ελλάδα μεταφέρει χιλιάδες πρόσφυγες στην ηπειρωτική χώρα» είναι ο τίτλος άρθρου στην ηλεκτρονική έκδοση του περιοδικού Spiegel που σημειώνει: «Οι υπερπλήρεις καταυλισμοί στα ελληνικά νησιά αρχίζουν και αδειάζουν: λόγω της πολιτικής που ακολουθεί η Ελλάδα στα σύνορα, υπάρχουν πλέον ελάχιστοι νεοαφιχθέντες. Επιπλέον 14.000 μεταφέρθηκαν από τις αρχές του χρόνου στην ηπειρωτική Ελλάδα».

”Η αποσυμφόρηση των νησιών είναι για μας ύψιστη προτεραιότητα” είπε ο αρμόδιος υπουργός Νότης Μηταράκης. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η κυβέρνηση έχει επισπεύσει τις διαδικασίες ασύλου. Ο αριθμός των αιτήσεων ασύλου που πρέπει να εξεταστούν μειώθηκε τον Μάιο κάτω από τις 100.000 από 126.000 στις αρχές του χρόνου.

Ωστόσο οι καταυλισμοί στα ελληνικά νησιά αδειάζουν κυρίως επειδή εξαιτίας των κλειστών λόγω κοροναϊού συνόρων έρχονται όλο και λιγότεροι άνθρωποι στην Ευρώπη. Από τον Μάρτιο η Ελλάδα παρακολουθεί εντατικά τα θαλάσσια σύνορα. Ο ελληνικός Τύπος αναφέρει ότι εντός γίνεται λόγος για ”επιθετική παρακολούθηση”. Λέγεται ότι εκατοντάδες μετανάστες απωθήθηκαν στα θαλάσσια στενά ανάμεσα στα ελληνικά νησιά και τα τουρκικά παράλια στο Αιγαίο.

[…] Επισήμως η Αθήνα μιλά για ”δυναμική παρακολούθηση”. Το αποτέλεσμα είναι ότι στη Λέσβο έφτασαν τον Μάιο μόλις 125 άνθρωποι. Σύμφωνα με επίσημες ανακοινώσεις, στα υπόλοιπα νησιά δεν έφτασαν πρόσφυγες. Οργανώσεις υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων χαρακτηρίζουν την τακτική αυτή ”pushback”.

Η ΕΕ δεν έχει καταφέρει ακόμη να συμφωνήσει σε μια αποκεντρωμένη κατανομή των ανθρώπων».

Πηγή: DW

Στο θέμα των καλοκαιρινών διακοπών αναφέρεται η Süddeutsche Zeitung δίνοντας πληροφορίες στους αναγνώστες της για το τι ισχύει σε διάφορες χώρες. Για την Ελλάδα για παράδειγμα αναφέρει, ανάμεσα σε άλλα, ότι η χώρα θέλει να κάνει ένα νέο ξεκίνημα με τον τουρισμό από την 1η Ιουλίου, ότι οι ξαπλώστρες στις παραλίες πρέπει να έχουν απόσταση μεταξύ τους τρία με πέντε μέτρα και ότι “μαζί με άλλες χώρες που δεν έχουν πληγεί τόσο πολύ από την πανδημία του κοροναϊού, όπως η Κύπρος, η Αυστρία, η Τσεχία, η Βουλγαρία και το Ισραήλ θέλει να οργανώσει ασφαλείς αεροπορικούς διαδρόμους μεταφοράς τουριστών, η Γερμανία δεν συμμετέχει προς το παρόν σε αυτό το σχέδιο”.

Ακόμη η εφημερίδα σε σχόλιό της επισημαίνει πως “τα ταξίδια στο εξωτερικό ακόμα και για διακοπές δεν είναι πολυτέλεια. Είναι δικαίωμα, το οποίο στις δημοκρατίες μόνο σε απολύτως εξαιρετικές περιπτώσεις μπορεί να περιοριστεί. Η πανδημία του κορωνοϊού ήταν και είναι μια τέτοια έκτακτη κατάσταση. Στο μέτρο που η κρίση αποκλιμακώνεται, θα πρέπει τα ταξίδια να είναι και πάλι εφικτά. Για το λόγο αυτό είναι σωστό που ο υπουργός Εξωτερικών Χάικο Μάας μαζί με τους συναδέλφους του από γειτονικές χώρες αλλά και τουριστικούς προορισμούς, αναζητούν λύσεις … Δεν υπάρχει κανένας λόγος οι άνθρωποι να μην μπορούν να ταξιδεύουν μεταξύ δυο περιοχών που έχουν αξιολογηθεί ως ασφαλείς. Η παγκόσμια ταξιδιωτική οδηγία θα αρθεί στα μέσα Ιουνίου. Αλλά και μετά επιβάλλεται προσοχή και για τον καθένα ατομικά”.

Στο θέμα των καλοκαιρινών διακοπών αναφέρεται και η Taz του Βερολίνου, η οποία σημειώνει: “Διακοπές στα Κανάρια Νησιά ή στην Ελλάδα σε κάθε περίπτωση θα είναι σύντομα και πάλι εφικτές. Οι προϋποθέσεις εισόδου για τους ταξιδιώτες θα χαλαρώσουν και η καραντίνα μέσα στην ΕΕ θα αρθεί. Η Ευρώπη πράττει και αντιδρά από κοινού. Σίγουρα υπό την πίεση των δέκα ευρωπαϊκών χωρών που είναι τουριστικοί προορισμοί και η οικονομία τους εξαρτάται πάρα πολύ από τον τουρισμό. Αλλά όπως και να έχει, αισθανόμαστε πως είμαστε στο ίδιο καράβι και έχουμε τον ίδιο ορίζοντα. Αντί για ευρωομόλογα Γερμανοί τουρίστες”.

Μύδροι για ένα βιβλίο περί Μόριας

H Frankfurter Allgemeine Zeitung αναφέρεται στο βιβλίο που εξέδωσε ο Ελβετός Ζαν Τσίγκλερ με τον τίτλο “Η ντροπή της Ευρώπης. Περί προσφύγων και ανθρωπίνων δικαιωμάτων”. Πρόκειται για την περιήγηση του συγγραφέα για μερικές μέρες στη Λέσβο, όπου επισκέφθηκε και τη Μόρια. Ο αρθρογράφος Μίχαελ Μάρτενς κατακεραυνώνει το βιβλίο γράφοντας πως είναι “ανατριχιαστικά επιφανειακό, γεμάτο λάθη και κακόβουλες αιτιάσεις” ενώ υπογραμμίζει πως θα έβρισκε πολλούς χειροκροτητές στο εθνολαϊκιστικό κόμμα Εναλλακτική για τη Γερμανία. “Χρησιμοποιεί χαρακτηρισμούς για την ΕΕ όπως οι “χοντροκέφαλοι των Βρυξελλών” ή κάνει λόγο “για κουφούς ή τυφλούς υπαλλήλους” ενώ χαρακτηρίζει τη Μόρια “το γκέτο της Βαρσοβίας των ημερών μας”. Έναν χαρακτηρισμό που ο Μάρτενς θεωρεί “τόσο παράλογο που δεν αξίζει τον κόπο ούτε να οργιστείς”.

Ακόμα ένα παράδειγμα, το οποίο σύμφωνα με τον αρθρογράφο δείχνει πόσο προβληματικό είναι το βιβλίο: “Ακόμα και η κατάσταση στη Λέσβο, η οποία πέρα από κάθε υπερβολή είναι άσχημη, ο Τσίγκλερ γράφει το ανήκουστο ‘κάθε πρωί οπλισμένοι αστυνομικοί κάνουν περιπολίες στις ακτές. Συλλαμβάνουν τους πρόσφυγες, οι οποίοι κρύβονται μάλλον με αναποτελεσματικό τρόπο στους βράχους. Τους περνούν χειροπέδες, κάποιες φορές ακόμη και στα παιδιά’. Τι ανοησία. Καθένας που έχει επισκεφθεί το νησί, όχι για ολιγοήμερες διακοπές, θα επιβεβαιώσει ότι μπορεί κανείς να επιρρίψει κάμποσα στην ελληνική αστυνομία, ωστόσο δεν είναι τόσο ανόητη να περνάει χειροπέδες σε ανθρώπους που ούτως ή άλλως βρίσκονται στο νησί, έστω κι αν κάτι τέτοιο έχει συμβεί σε κάποια μεμονωμένη περίπτωση. Υπάρχουν αμέτρητα ρεπορτάζ που διηγούνται με πιο ακριβή τρόπο τη μοίρα των μεταναστών ή των προσφύγων από ότι αυτή η ανθολογία των στερεοτύπων”. Και ο Μάρτενς καταλήγει στο συμπέρασμα πως “το βιβλίο διαβάζεται μέσα σε λίγες ώρες αλλά ακόμα κι αυτές είναι χαμένος χρόνος”.

ΠΗΓΗ: Deutsche Welle