Η κίνηση των επτά σηματοδοτεί και την αυτόματη διάλυση της ΚΟ.

Παράλληλα, την αποχώρησή τους γνωστοποίησαν και 143 στελέχη, τα οποία με κοινή επιστολή τους ασκούν κριτική στη στρατηγική που ακολουθεί η ηγεσία.

Οι αποχωρήσαντες κάνουν λόγο για μια «δύσκολη αλλά αναγκαία απόφαση», εκτιμώντας ότι «ο κύκλος που άνοιξε πριν από δύο χρόνια έχει φτάσει στα όριά του». Όπως σημειώνουν, η Νέα Αριστερά δημιουργήθηκε με στόχο να εκφράσει μια διαφορετική προοπτική για την Αριστερά και την κοινωνία, αντιπαρατιθέμενη, όπως αναφέρουν, στον εκφυλισμό της πολιτικής ζωής και στη λογική των χαμηλών προσδοκιών.

Αιχμές στην ηγεσία του κόμματος

Στην επιστολή τους υπογραμμίζουν ότι το κόμμα διατήρησε «αιχμηρό και τεκμηριωμένο κοινοβουλευτικό λόγο» και ανέπτυξε κινηματική δράση σε μια περίοδο κατά την οποία, όπως εκτιμούν, το πολιτικό περιβάλλον γίνεται ολοένα και πιο συντηρητικό και αυταρχικό. Παράλληλα, τονίζουν ότι επεξεργάστηκαν και στήριξαν ριζοσπαστικές προτάσεις για κρίσιμα ζητήματα που αφορούν τη δημοκρατία και την κοινωνία.

Ωστόσο, επισημαίνουν ότι η πολιτική δράση δεν αρκεί να περιορίζεται στη διατύπωση θέσεων και στη διεξαγωγή πολιτικών αγώνων, αλλά απαιτεί κοινωνική απήχηση, δυναμική και δυνατότητα διαμόρφωσης πλειοψηφικών ρευμάτων που θα μπορούν να επηρεάσουν ουσιαστικά τις εξελίξεις.

Οι επτά πρώην βουλευτές της Νέας Αριστεράς αναφέρονται επίσης στην ανάγκη συγκρότησης ενός ευρύτερου προοδευτικού μετώπου απέναντι στη Νέα Δημοκρατία και την άνοδο της ακροδεξιάς. Υπενθυμίζουν ότι το κόμμα είχε θέσει στο δημόσιο διάλογο την προοπτική ενός «Λαϊκού Μετώπου», ωστόσο εκτιμούν πως η στρατηγική που ακολουθεί σήμερα η πλειοψηφία της ηγεσίας δεν μπορεί να ανταποκριθεί σε αυτή την ανάγκη.

«Δεν αρκεί η λογική της αυτόνομης ανασυγκρότησης της ριζοσπαστικής Αριστεράς σε μια περίοδο βαθιάς κρίσης», σημειώνουν, προσθέτοντας ότι στην κοινωνία ενισχύεται η απαίτηση για ευρύτερες πολιτικές και κοινωνικές συσπειρώσεις που θα μπορούν να αποτελέσουν εναλλακτική πρόταση απέναντι στην κυβέρνηση.

Στην επιστολή τους υπογραμμίζουν ακόμη ότι «το σημερινό καθεστώς δεν πρέπει να έχει τρίτη θητεία, με ή χωρίς τον Κυριάκο Μητσοτάκη», ενώ εκφράζουν την πεποίθηση ότι δεν απαιτείται πλήρης πολιτική ταύτιση για να υπάρξει κοινή πορεία μεταξύ προοδευτικών δυνάμεων. Αντίθετα, θεωρούν κρίσιμη τη διαμόρφωση των όρων για μια μεγάλη πολιτική και κοινωνική συσπείρωση με στόχο τη μετατροπή των αριστερών ιδεών σε εφαρμόσιμες πολιτικές.

Κλείνοντας, δηλώνουν ότι θα συνεχίσουν να δραστηριοποιούνται πολιτικά με στόχο την προώθηση της δημοκρατίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης, της ειρήνης και της στήριξης των λαϊκών στρωμάτων, τονίζοντας πως εκεί βρίσκεται σήμερα «η πραγματική μάχη» για την Αριστερά.

ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ

«Αποχωρούμε από τη Νέα Αριστερά, γιατί πιστεύουμε ότι ο κύκλος που άνοιξε πριν από δύο χρόνια έχει φτάσει στα όριά του. Είναι μια δύσκολη αλλά αναγκαία απόφαση.

Δημιουργήσαμε τη Νέα Αριστερά για να κρατήσουμε ζωντανή μια άλλη δυνατότητα για την Αριστερά, την κοινωνία και τη χώρα. Για να αντιπαρατεθούμε στον εκφυλισμό, στην απαξίωση της πολιτικής, στη λογική του μέσου όρου. Δώσαμε αυτή τη μάχη με επιμονή και πολιτική εντιμότητα.

Η Νέα Αριστερά δεν ήταν ένα κόμμα σιωπής ή ίσων αποστάσεων. Ήταν η πολιτική δύναμη που, μέσα σε ένα όλο και πιο συντηρητικό και αυταρχικό πολιτικό περιβάλλον, είχε αιχμηρό και τεκμηριωμένο κοινοβουλευτικό λόγο και ζωντανή κινηματική δράση. Δεν κάναμε πίσω σε ζητήματα αρχών.

Επεξεργαστήκαμε και υποστηρίξαμε ριζοσπαστικές θέσεις και προτάσεις για κάθε κρίσιμο ζήτημα που αφορά την κοινωνία και τη δημοκρατία στη χώρα μας.

Ξέρουμε, όμως, ότι δεν αρκεί μόνο να έχεις σωστές θέσεις ή να δίνεις τίμιες μάχες. Το κρίσιμο είναι αν αυτές αποκτούν κοινωνική γείωση, δυναμική και κοινωνικό αντίκτυπο. Αν μπορούν να οργανώσουν πλειοψηφικά ρεύματα και να συμβάλλουν, στο σήμερα, στην αντιμετώπιση των κρίσιμων προβλημάτων που αντιμετωπίζει ο κόσμος της εργασίας και η κοινωνική πλειοψηφία.

Ως Νέα Αριστερά θέσαμε στο δημόσιο πεδίο την ανάγκη του Λαϊκού Μετώπου, της συσπείρωσης απέναντι στη Δεξιά και την ακροδεξιά. Την ανάγκη της προγραμματικής σύγκρουσης με το καθεστώς Μητσοτάκη. Επιμείναμε σε πραγματικές συγκρούσεις.

Σήμερα, βλέπουμε καθαρά ότι η στρατηγική που επιλέγει η πλειοψηφία της ηγεσίας της Νέας Αριστεράς δεν μπορεί να απαντήσει σε αυτή την ανάγκη. Σεβόμαστε τους συντρόφους και τις συντρόφισσες που βρεθήκαμε μαζί. Διαφωνούμε, όμως, στο κρίσιμο στρατηγικό ζήτημα. Σήμερα, οι διαφορετικές μας εκτιμήσεις μας οδηγούν σε διαφορετικές διαδρομές. Δεν αρκεί η λογική της αυτόνομης ανασυγκρότησης της ριζοσπαστικής Αριστεράς σε καιρούς βαθιάς κρίσης, τη στιγμή που μέσα στην κοινωνία δυναμώνει η απαίτηση για συσπείρωση δυνάμεων και για μια πραγματική πολιτική εναλλακτική απέναντι στη Δεξιά της διαφθοράς, του αυταρχισμού, της ταξικής μεροληψίας υπέρ των ισχυρών. Αν η Αριστερά δεν μπορεί να υπηρετήσει σήμερα αυτό το μέτωπο δεν μπορεί να υπηρετήσει και τον απαραίτητο αγώνα για σοσιαλισμό με δημοκρατία και ελευθερία.

Το σημερινό καθεστώς δεν πρέπει να έχει τρίτη θητεία, με ή χωρίς τον Μητσοτάκη.

Ακούμε αυτή την απαίτηση. Δεν πιστεύουμε ότι απαιτείται πλήρης ταύτιση για να υπάρξει κοινή πορεία. Αυτό που έχει σημασία είναι η διαμόρφωση όρων μιας μεγάλης πολιτικής και κοινωνικής συσπείρωσης, με απώτερο στόχο να μετατραπούν οι αριστερές ιδέες σε εφαρμοσμένες ριζοσπαστικές πολιτικές.

Η ανανεωτική και ριζοσπαστική Αριστερά σήμερα μπορεί και πρέπει να φανεί χρήσιμη στον αγώνα του λαού για δημοκρατία και δικαιοσύνη, στον αγώνα των λαϊκών τάξεων για ζωή και όχι επιβίωση, στον αγώνα για ειρήνη και ενάντια σε σύγχρονες μορφές βαρβαρότητας, όπως η γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού από το Ισραήλ.

Εκεί βρίσκεται σήμερα η πραγματική μάχη και για αυτόν τον σκοπό θα εργαστούμε».

«Όλοι αντιλαμβανόμαστε ότι η Νέα Αριστερά βρίσκεται μπροστά σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι», ανέφερε ο γραμματέας του κόμματος, Γαβριήλ Σακελλαρίδης, επισημαίνοντας ότι εδώ και εβδομάδες «επικρέμεται το ενδεχόμενο της διάλυσης της Κοινοβουλευτικής Ομάδας».

Ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης κάλεσε όσους έχουν αποφασίσει να αποχωρήσουν να το κάνουν χωρίς άλλη καθυστέρηση. «Δεν μπορεί να συνεχίζεται άλλο αυτή η ενδιάμεση κατάσταση», είπε, σημειώνοντας ότι υποτιμά τόσο τη Νέα Αριστερά και τα μέλη της, όσο και όσους έχουν επιλέξει να πορευθούν με άλλα πολιτικά κόμματα.

Παράλληλα, κάλεσε τα μέλη που έχουν ενστάσεις ή διαφωνίες να παραμείνουν στο κόμμα, υπερασπιζόμενα τον δημοκρατικό χαρακτήρα του.

Ο γραμματέας της Νέας Αριστεράς άφησε σαφείς αιχμές για το νέο εγχείρημα Τσίπρα, προειδοποιώντας απέναντι σε «λογικές διάχυσης σε θολά σχήματα» και καλώντας τους αριστερούς πολίτες «να μην μετατραπούν από μέλη αριστερών κομμάτων σε οπαδούς ενός αρχηγού».

Ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης απηύθυνε άνοιγμα σε δυνάμεις της Αριστεράς και της Οικολογίας, μεταξύ των οποίων το ΜέΡΑ25 και οι Πράσινοι Οικολογία, ενώ διαχώρισε τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ που «αγωνιούν για την Αριστερά» από στελέχη που, όπως είπε, «είχαν πρωταγωνιστήσει στην απαξίωση του χώρου».

Παρουσία πολιτικών αρχηγών, στελεχών κομμάτων, συγγενών και φίλων των εκλεγμένων, ολοκληρώθηκε η διαδικασία που επιβεβαίωσε τις νέες πολιτικές ισορροπίες στη χώρα, με σημαντική παρουσία νέων πολιτικών σχηματισμών αλλά και αρκετά νέα πρόσωπα στο κυπριακό κοινοβούλιο.

Η νέα Βουλή αναμένεται να συνέλθει για πρώτη φορά στις 4 Ιουνίου, ενώ ιδιαίτερο ενδιαφέρον συγκέντρωσαν η εκλογή του 24χρονου Εφραίμ Χρίστου ως νεότερου βουλευτή, η είσοδος του κόμματος ΑΛΜΑ στη Βουλή αλλά και οι αλλαγές που καταγράφηκαν στον κομματικό χάρτη μετά την ολοκλήρωση της δεύτερης και τρίτης κατανομής των εδρών. 

Κύπρος: Η τελετή για τους βουλευτές

Η τελετή ξεκίνησε με την ανακήρυξη των βουλευτών που εξασφάλισαν έδρα μέσω της πρώτης κατανομής με αλφαβητική σειρά των κομμάτων και ανάλογα με τους περισσότερους σταυρούς προτίμησης σε κάθε κόμμα. Την ανακήρυξη των βουλευτών της επαρχίας Λευκωσίας πραγματοποίησε ο Έφορος Εκλογής Λευκωσίας, Ανδρέας Χατζηπάκκος.

Από το ΑΚΕΛ ανακηρύχθηκαν ο Γενικός Γραμματέας Στέφανος Στεφάνου, οι Γιώργος Λουκαΐδης, Χρίστος Χριστοφίδης και Άριστος Δαμιανού.

Από το ΑΛΜΑ εξελέγη ο Πρόεδρος του κόμματος Οδυσσέας Μιχαηλίδης. 

Από τον ΔΗΣΥ ανακηρύχθηκαν οι Δημήτρης Δημητρίου, Γιώργος Παμπορίδης, Σάβια Ορφανίδου, Ανδρέας Κωνσταντίνου και Χαράλαμπος Πετρίδης. Η εκλογή του Ανδρέα Κωνσταντίνου αναμένεται να οδηγήσει και σε εκλογική διαδικασία για τη θέση του αντιδημάρχου στο Δημοτικό Διαμέρισμα Αγλαντζιάς.

Από το ΔΗΚΟ ανακηρύχθηκε ο Πρόεδρος του κόμματος Νικόλας Παπαδόπουλος, από το ΕΛΑΜ ο Πρόεδρος Χρίστος Χρίστου, ενώ από το κίνημα Άμεση Δημοκρατία ανακηρύχθηκε ο Γιάννης Λαουρής, μετά την αποποίηση της έδρας από τον Πρόεδρο του κινήματος, Φειδία Παναγιώτου που παραμένει στη θέση του Ευρωβουλευτή.

Στην επαρχία Λεμεσού, όπου την ανακήρυξη πραγματοποίησε η Έφορος Εκλογής Έμιλυ Διονυσίου, από το ΑΚΕΛ ανακηρύχθηκαν οι Εφραίμ Χρίστου και Μαρίνα Νικολάου, με τον πρώτο να καταγράφεται ως ο νεότερος ηλικιακά βουλευτής της νέας Βουλής, ηλικίας 24 ετών. Από το ΔΗΚΟ εξελέγη ο Πανίκος Λεωνίδου, από τον ΔΗΣΥ οι Φωτεινή Τσιρίδου, Γιώργος Καραϊσκάκης και Μιχάλης Φελλάς, ενώ από το ΕΛΑΜ ανακηρύχθηκε ο Πολύς Ανωγυριάτης.

Στην επαρχία Αμμοχώστου, η Έφορος Εκλογής Φλωρεντία Γεωργίου ανακήρυξε από το ΑΚΕΛ τους Νίκο Κέττηρο και Γιώργο Κουκουμά, από τον ΔΗΣΥ τους Γιώργο Κάρουλλα, Νίκο Γεωργίου και Γιώργο Λυσσανδρίδη, ενώ από το ΕΛΑΜ τον Λίνο Παπαγιάννη.

Από την επαρχία Λάρνακας, όπου Έφορος Εκλογής ήταν η Γεωργία Λοϊζιά, ανακηρύχθηκαν ο Ανδρέας Πασιουρτίδης από το ΑΚΕΛ και η Πρόεδρος του ΔΗΣΥ Αννίτα Δημητρίου.

Στην Πάφο, η Έφορος Εκλογής Ευφροσύνη Γεωργίου Φλουρέντζου ανακήρυξε τον Βαλεντίνο Φακοντή από το ΑΚΕΛ και τον Χαράλαμπο Πάζαρο από τον ΔΗΣΥ.

Κύπρος: Βουλευτές που ανακηρύχθηκαν από τη δεύτερη και τρίτη κατανομή

Ακολούθησε η διαδικασία ανακήρυξης των βουλευτών που εξελέγησαν μέσω της δεύτερης και τρίτης κατανομής, την οποία πραγματοποίησε ο Γενικός Έφορος Εκλογών Ελίκκος Ηλία. Στη Λευκωσία ανακηρύχθηκαν ο Κωνσταντίνος Κωνσταντίνου από το ΑΚΕΛ, η Ειρήνη Χαραλαμπίδου από το ΑΛΜΑ, οι Χριστιάνα Ερωτοκρίτου και Χρύσης Παντελίδης από το ΔΗΚΟ, καθώς και οι Μάριος Πελεκάνος και Ανδρέας Παπαχαραλάμπους από το ΕΛΑΜ.

Στη Λεμεσό ανακηρύχθηκαν η Αργεντούλλα Ιωάννου από το ΑΚΕΛ, ο Μιχάλης Παρασκευάς από το ΑΛΜΑ, ο Δημήτρης Σούγλης από την Άμεση Δημοκρατία, ο Μιχάλης Κουνούνης από τον ΔΗΣΥ και ο Ευγένιος Χαμπουλλάς από το ΕΛΑΜ.

Στην Αμμόχωστο ανακηρύχθηκαν ο Γιαννάκης Γαβριήλ από το ΑΚΕΛ, η Λίτσα Δρουσιώτου από το ΑΛΜΑ, η Νταϊάνα Λουσία Κωνσταντινίδη από την Άμεση Δημοκρατία, ο Ζαχαρίας Κουλίας από το ΔΗΚΟ και ο Λίνος Χατζηγεωργίου από το ΕΛΑΜ.

Από τη Λάρνακα ανακηρύχθηκαν ο Πανίκος Ξιούρουππας από το ΑΚΕΛ, ο Ανδρέας Αποστόλου από το ΔΗΚΟ, ο Πρόδρομος Αλαμπρίτης από τον ΔΗΣΥ και ο Σωτήρης Ιωάννου από το ΕΛΑΜ. Στην Πάφο ανακηρύχθηκαν ο Δημήτρης Μπάρος από την Αμεση Δημοκρατία, ο Χρύσανθος Σαββίδης από το ΔΗΚΟ και η Νικολέττα Κωνσταντίνου από τον ΔΗΣΥ, ενώ στην Κερύνεια ανακηρύχθηκαν η Αναστασία Χάσικου από το ΑΚΕΛ, ο Αδάμος Ασπρής από το ΔΗΚΟ και ο Δήμος Γεωργιάδης από τον ΔΗΣΥ.

Κατά τη διάρκεια της τελετής παρουσιάστηκαν επίσης οι εκπρόσωποι των θρησκευτικών ομάδων στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Ως αντιπρόσωπος των Μαρωνιτών ανακηρύχθηκε μετά από εκλογική διαδικασία ο Πέτρος Νακούζης.

Παράλληλα υπενθυμίστηκε ότι ο Βαρτκές Μαχτεσιάν ως αντιπρόσωπος της θρησκευτικής ομάδας των Αρμενίων και η Αντωνέλλα Λύδια Μαντοβάνη ως αντιπρόσωπος της θρησκευτικής ομάδας των Λατίνων είχαν ήδη ανακηρυχθεί από τις 7 Μαΐου 2026 χωρίς ανθυποψηφίους.

Η ολοκλήρωση της διαδικασίας σφράγισε και επίσημα τη σύνθεση της νέας Βουλής των Αντιπροσώπων, η οποία καλείται να διαχειριστεί μια νέα πολιτική πραγματικότητα με ανακατατάξεις στον κομματικό χάρτη, νέα πρόσωπα αλλά και σημαντική παρουσία νέων πολιτικών σχηματισμών στη νέα κοινοβουλευτική περίοδο.

Σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση της τροπολογίας, η αξιολογούμενη ρύθμιση αντιμετωπίζει το ζήτημα της καθυστέρησης στην ποινική διερεύνηση και εκδίκαση αξιόποινων πράξεων βουλευτών, η οποία μπορεί να οδηγεί σε μακροχρόνια ποινική εκκρεμότητα και να επηρεάζει αρνητικά, τόσο την άσκηση των κοινοβουλευτικών καθηκόντων τους, όσο και την πολιτική και κοινωνική ζωή της χώρας.

Με την τροπολογία, που εντάσσεται στο νομοσχέδιο για την αναμόρφωση του Κληρονομικού Δικαίου, το οποίο εισάγεται αύριο προς συζήτηση και ψήφιση στην ολομέλεια της Βουλής, προστίθεται άρθρο 32Α στον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας ως εξής:

«Άρθρο 32Α

Ανάκριση και εκδίκαση αξιοποίνων πράξεων βουλευτών

1. Στις περιπτώσεις αξιόποινων πράξεων βουλευτών, για τη δίωξη των οποίων έχει χορηγηθεί η σχετική άδεια της Βουλής, καθώς και στα αυτόφωρα κακουργήματα αυτών:

α) για τα πλημμελήματα, η υπόθεση εισάγεται άμεσα προς εκδίκαση στο κατά τόπον αρμόδιο τριμελές πλημμελειοδικείο, με την επιφύλαξη της περ. δ) του άρθρου 110, προσδιορίζεται το αργότερο εντός τριών (3) μηνών από την εισαγωγή της και η ορισθείσα δικάσιμος σε περίπτωση διακοπής ή αναβολής της δίκης δεν μπορεί να υπερβαίνει τις δεκαπέντε (15) ημέρες και τους δύο (2) μήνες, αντίστοιχα,

β) για τα κακουργήματα, η ανάκριση διεξάγεται υποχρεωτικά, κατά παρέκκλιση κάθε άλλης γενικής ή ειδικής διάταξης, από ειδικό εφέτη ανακριτή με τη διαδικασία της παρ. 2 του άρθρου 28 εντός του ημίσεος των προβλεπόμενων στην παρ. 5 του άρθρου 248 προθεσμιών. Για την περάτωση της ανάκρισης αποφαίνεται το συμβούλιο εφετών σε πρώτο και τελευταίο βαθμό κατά την παρ. 2 του άρθρου 28, εκτός αν για το συγκεκριμένο αδίκημα προβλέπεται περάτωση της ανάκρισης με τη διαδικασία του άρθρου 309. Η εισαγωγή της υπόθεσης στο ακροατήριο γίνεται κατ’ απόλυτη προτεραιότητα εντός τριών (3) μηνών από την παραπομπή και η ορισθείσα δικάσιμος σε περίπτωση διακοπής ή αναβολής της δίκης δεν μπορεί να υπερβαίνει τις δεκαπέντε (15) ημέρες και τους δύο (2) μήνες αντίστοιχα.

2. Τυχόν συμμέτοχοι συμπαραπέμπονται και δικάζονται σύμφωνα με την παρ. 1.»

Όπως εξηγείται στην αιτιολογική έκθεση της τροπολογίας, επιδιώκεται η επιτάχυνση όλων των σταδίων της ποινικής διαδικασίας για υποθέσεις βουλευτών, μέσω:

α) της θέσπισης σύντομων και δεσμευτικών προθεσμιών για την ανάκριση και την εκδίκαση

β) της άμεσης εισαγωγής των υποθέσεων στο ακροατήριο, και

γ) της υποχρεωτικής ανάκρισης κακουργημάτων από ειδικό εφέτη ανακριτή.

Συγχρόνως, προβλέπεται η ενιαία εξέταση της υπόθεσης για όλους τους συμμετόχους (βουλευτές ή μη) με τη διαδικασία του παρόντος, ρύθμιση η οποία αντιμετωπίζει το ζήτημα του κατακερματισμού της ποινικής διαδικασίας και της πιθανής έκδοσης αντιφατικών ή ασύμβατων δικαστικών κρίσεων για την ίδια υπόθεση.

Επίσης, εξυπηρετεί:

1) την πληρέστερη και αποτελεσματικότερη διερεύνηση της υπόθεσης,

2) την αποφυγή διαφορετικών δικονομικών χειρισμών και χρονικών καθυστερήσεων μεταξύ συγκατηγορουμένων,

3) την οικονομία της δίκης και την επιτάχυνση της διαδικασίας,

4) τη διασφάλιση ενιαίας αξιολόγησης των πραγματικών περιστατικών και της συμμετοχής κάθε κατηγορουμένου και, τελικά, την ανεύρεση της ουσιαστικής αλήθειας.

Το επιχείρημα, άλλωστε, ότι ανακάλυψαν μετά από επτά χρόνια διακυβέρνησης πώς ο υπουργός Επικρατείας Άκης Σκέρτσος είναι ο ενορχηστρωτής ενός μηχανισμού που τους περιορίζει, όπως περιγράφουν, σε ρόλο πειθήνιων εκτελεστών κρίσιμων αποφάσεων που λαμβάνονται ερήμην τους, είναι, δυστυχώς γι΄ αυτούς, αρκετά πειστικό.

Είναι αλήθεια πώς οι “5” της ανοιχτής επιστολής (μέσω των “Νέων”) και άλλοι περίπου είκοσι που ομονοούν και περιμένουν τη σειρά τους υφίστανται -όπως όλοι- την πίεση των ψηφοφόρων τους για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, το “πτυχίο” Λαζαρίδη, τις υποκλοπές, κυρίως, όμως, την ακρίβεια, ενώ την ίδια ώρα εκδηλώνουν την αντίδρασή τους στους επικοινωνιακούς πειραματισμούς σχετικά με το εκλογικό σύστημα (μονοεδρικές) και το ασυμβίβαστο υπουργού- βουλευτή.

Δεν είναι εύκολο, άλλωστε, να είναι κανείς βουλευτής του κυβερνώντος κόμματος υπό τις τρέχουσες συνθήκες, με τον πληθωρισμό να εκτινάσσεται πολύ πάνω από τον μέσο όρο της ευρωζώνης (4,6%), το πετρέλαιο και την αμόλυβδη στα ύψη, το κόστος ζωής να γίνεται αβάσταχτο, και επιπλέον να επιδρούν σωρρευτικά όλες οι υποθέσεις που αποκαλύπτουν θεσμικό έλλειμμα. Είναι, όμως, σαφές πώς η επίθεση στον Σκέρτσο είναι η επιτομή της ρήσης του θεωρητικού της επικοινωνίας Μάρσαλ ΜακΛούαν ότι “το μέσο είναι το μήνυμα”. Και όλοι αντιλαμβάνονται ποιός είναι ο παραλήπτης του μηνύματος.

Όσοι υποτιμούν, πάντως, τις γκρίνιες των γαλάζιων βουλευτών οφείλουν, από την άλλη, να ανατρέξουν σε ανάλογες εσωτερικές κρίσεις στην ιστορία της Ν.Δ. Οι ίδιοι άνθρωποι που ομονοούν όταν τα πράγματα αφορούν τη νομή της εξουσίας μετατρέπονται σε υποκινητές γεγονότων κάθε φορά που αυτή διασαλεύεται.

Κάπως έτσι ξεκίνησε και η κρίση στην κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος το 2008 με αφορμή την υπόθεση του Βατοπεδίου και …Σκέρτσο της εποχής τον Θόδωρο Ρουσσόπουλο (ο οποίος δικαιώθηκε πλήρως πολλά χρόνια αργότερα). Αλλά και έντεκα χρόνια νωρίτερα με την κίνηση κατά του Μιλτιάδη Έβερτ και την ανάρρηση στην προεδρία του κόμματος του Κώστα Καραμανλή. Διαφορετικές συνθήκες, άλλοι λόγοι, ανάλογες, όμως, στοχεύσεις.

Ένα είναι βέβαιο. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν μπορεί να αντιδράσει όπως ο Καραμανλής του 2008 και να θυσιάσει τον συντονιστή του Μαξίμου.

Αφενός γιατί εκτιμά τις ικανότητές του και αναγνωρίζει πόσο πολύτιμος ήταν ο ρόλος του στην εφαρμογή του επιτελικού μοντέλου που εμπνεύσθηκε, αμέσως μετά την εκλογική νίκη του 2019, ο Γ. Γεραπετρίτης.

Αφετέρου διότι γνωρίζει πώς η καρατόμηση του θα έσπαζε την τελευταία γραμμή αμύνης. Ακόμα, άλλωστε, δεν αισθάνεται κάποια σοβαρή δημοσκοπική απειλή: στην καταλληλότητα για πρωθυπουργός βρίσκεται περίπου είκοσι μονάδες μπροστά από τους αντιπάλους του.

Εξίσου βέβαιο είναι, ωστόσο, ότι τα κενά συντονισμού στο Μαξίμου είναι περισσότερο ορατά από ποτέ. Και για να καλύψει τον χρόνο μέχρι τις εκλογές χρειάζεται κάποιο πρόσωπο με “ψυχρό αίμα” που να μπορεί να τον εκπροσωπεί χωρίς πληρεξούσιο, να αποκαταστήσει τη συνεργασία με την κοινοβουλευτική ομάδα, χωρίς να ξοδεύει τον χρόνο του στην επανεκλογή του, και να μπορεί να λέει “όχι” όταν κρίνει πώς είναι απαραίτητο. Δύσκολο.

Σε συνάρτηση με τις διεθνείς εξελίξεις, η κ. Μπακογιάννη σχολίασε πως η επιτάχυνση στον  πληθωρισμό είναι τόσο αναμενόμενη όσο και πάρα πολύ ανησυχητική.

«Εγώ σήμερα έβλεπα τις τιμές του πετρελαίου διεθνώς. Δυστυχώς, αυτό το οποίο βλέπουμε είναι ότι δεν εμφανίζεται, τουλάχιστον αυτή τη στιγμή που μιλάμε, με τον Τραμπ κανένας δεν ξέρει, μπορεί να υπάρξει κάποια έκπληξη, αλλά αυτή τη στιγμή που μιλάμε δεν φαίνεται να υπάρχει αχτίδα φωτός, παρά το ότι λένε ότι την Παρασκευή θα έρθει νέα πρόταση του Ιράν. Μακάρι αυτή η νέα πρόταση του Ιράν να είναι μια πρόταση την οποία να μπορεί να αποδεχθεί ο Τραμπ και κυρίως μακάρι να ανοίξουν τα Στενά. Δεν ξέρω αν ο ακροατής μας αντιλαμβάνεται το μέγεθος του προβλήματος αυτή τη στιγμή, αλλά το πρόβλημα είναι τεράστιο. Δηλαδή εχθές εδώ είχα την ευκαιρία να δω τον υπουργό Επικρατείας του Κατάρ, ο οποίος μας εξηγούσε το μέγεθος του προβλήματος στο Κατάρ. Αυτοί θέλουν τρία χρόνια, λέει, για να μπορέσουν να ξαναβάλουν μπροστά τα εργοστάσια φυσικού αερίου και να φθάσουν στο επίπεδο που ήταν προ πολέμου.

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο οι χώρες του Κόλπου. Είναι τι σημαίνει για μας ότι υπάρχει λιγότερο πετρέλαιο. Σημαίνει για εμάς ότι υπάρχουν λιγότερα λιπάσματα, σημαίνει για εμάς ότι θα καλλιεργήσουν λιγότερο οι χώρες. Δηλαδή, κρούει σήμερα τον κώδωνα του κινδύνου η φον ντερ Λάιεν. Λέει ότι αυτή η ιστορία μας κοστίζει 500 εκατομμύρια ευρώ την ημέρα. Δηλαδή είμαστε σε μία διεθνή τέτοια μεγάλη αναταραχή που πραγματικά εύχεται κανείς γιατί δεν μπορεί και να κάνει και τίποτα να λειτουργήσει επιτέλους η απλή λογική και το παγκόσμιο συμφέρον. Γιατί για αυτό μιλάμε» ανέφερε σχετικά.

Ως προς την κριτική που σταθερά ασκούν τα κόμματα της αντιπολίτευσης για την άρνηση της κυβέρνησης μειώσει τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης, η κ. Μπακογιάννη απάντησε ότι η χώρα μας είναι αυτή που έχει δώσει 500 εκατομμύρια, σύνολο 800 εκατομμύρια αυτή τη στιγμή, ενίσχυση στους πολίτες.

«Σε σχέση με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες είμαστε μία στις πέντε και σε σχέση με το ΑΕΠ μας είμαστε οι πρώτοι. Δηλαδή έχουμε δώσει περισσότερα από οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα για να στηρίξουμε το εισόδημα των Ελλήνων. Άρα μη βαυκαλιζόμαστε. Μην έχουμε ψευδαισθήσεις. Όταν πάει το βαρέλι 120, 130 ή ενδεχομένως 170 ευρώ, δεν υπάρχει περίπτωση να τη βγάλουμε αλώβητοι. Δεν υπάρχει περίπτωση δηλαδή. Η συνταγή του κόβω το φόρο για να μπορέσω να μειώσω το κόστος είναι εξαιρετικά πρόσκαιρο πράγμα. Δηλαδή θα σου γυρίσει πίσω το ίδιο πράγμα. Άρα μην έχουμε ψευδαισθήσεις. Δεν υπάρχουν μαγικές λύσεις. Αυτό το οποίο υπάρχει είναι η δυνατότητα, χάρη στις θυσίες του ελληνικού λαού και της οικονομίας, η οποία στέκεται στα πόδια της, να μπορούμε να ελαφρύνουμε, να μειώσουμε την επιβάρυνση σε αυτούς που το χρειάζονται περισσότερο; Γιατί δεν το χρειάζονται όλοι οι Έλληνες το ίδιο. Υπάρχουν άνθρωποι που το χρειάζονται περισσότερο και άνθρωποι που το χρειάζονται λιγότερο.

Είμαστε σε πόλεμο. Η δική μου η γενιά, η οποία πέρασε την περίοδο της ευημερίας της Ευρώπης, δεν αντιμετώπισε τέτοιου είδους ενδεχόμενα και γι’ αυτό και η προσγείωση για όλες τις ευρωπαϊκές κοινωνίες είναι τρομερά απότομη. Είναι έξω από τη λογική μας. Δεν είχαμε αυτή τη λογική. Δεν το ξέραμε αυτό το πράγμα. Υπάρχουν άλλες κοινωνίες οι οποίες ζούσαν με αυτή την αίσθηση του πολέμου. Πάρε το Λίβανο ας πούμε. Στην Ευρώπη, για εμάς ήταν άγνωστο πράγμα και τώρα την τρώμε στο κεφάλι. Αυτή είναι η πραγματικότητα» συμπλήρωσε.

Στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας, σε ό,τι αφορά την επιστολή των πέντε βουλευτών της που διαφοροποιούνται σε σχέση με το μοντέλο διακυβέρνησης του επιτελικού κράτους, με αφορμή την τοποθέτηση του πρωθυπουργού χθες στο υπουργικό, όπου κάλεσε τους βουλευτές να μείνουν στο διακριτό ρόλο της νομοθετικής εξουσίας από την εκτελεστική, ερωτηθείσα, κατά πόσο οι βουλευτές μπορούν να διατυπώνουν πολιτική κρίση, η κ. Μπακογιάννη είπε χαρακτηριστικά «αστειεύεστε; Προς Θεού, είπε ο πρωθυπουργός ποτέ τέτοιο πράγμα; Ούτε κατά διάνοια.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι εκλεγμένος πρωθυπουργός από αυτή την Κοινοβουλευτική Ομάδα, σημαίνει ότι άνοιξε ένας διάλογος υγιής κατά τη γνώμη μου, υγιέστατος, να κουβεντιάσουμε τα του οίκου μας και θα τα κουβεντιάσουμε και στην Κοινοβουλευτική Ομάδα, θα τα κουβεντιάσουμε και στο συνέδριο.  και θα δούμε αν υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης, διόρθωσης όπου υπάρχουν καλώς κείμενα, μπράβο ζήτω, όπου υπάρχουν αδυναμίες να προσπαθήσουμε να τις εντοπίσουμε, τις μειώσουμε. Είμαστε ένα μεγάλο δημοκρατικό κόμμα.

Με ενοχλεί αφάνταστα η λογική, αντάρτες. Τι αντάρτες; Αντάρτες επειδή έχουν άποψη; Προς Θεού. Στην Ευρώπη ζούμε σήμερα. Οι βουλευτές, αυτός είναι ο ρόλος τους. Είναι άλλο η εκτελεστική εξουσία κι άλλο η κοινοβουλευτική λειτουργία. Μάλιστα. Η κοινοβουλευτική λειτουργία στηρίζει την εκτελεστική εξουσία, γιατί χωρίς τη δική μας ψήφο δεν υπάρχει τίποτα. Άρα, το ξέρει πάρα πολύ καλά αυτό και ο Κυριάκος Μητσοτάκης και όλοι οι υπουργοί το ξέρουν πάρα πολύ καλά. Αν υπάρχουν λοιπόν περιθώρια βελτίωσης να τα βρούμε.

Τι είναι αυτό το πράγμα, που άνοιξε μια συζήτηση, ανταρσία, χαμός στη Νέα Δημοκρατία. Αστεία πράγματα. Εγώ είμαι στη Νέα Δημοκρατία τριάντα πέντε χρόνια. Τριάντα πέντε χρόνια κουβεντιάζουμε, τριάντα πέντε χρόνια κάνουμε κριτική, τριάντα πέντε χρόνια ψάχνουμε να βελτιωθούμε και οφείλουμε να βελτιωθούμε. Όπου μπορούμε να βελτιωθούμε πρέπει να βελτιωθούμε. (…)

Αυτός ο διάλογος θα συνεχιστεί. Δηλαδή, λέω ότι αυτές οι ταμπέλες τις οποίες προσπαθούμε να κολλήσουμε, εντάξει, εμένα με ξέρετε πάρα πολλά χρόνια και ξέρετε πάρα πολύ καλά τις απόψεις μου και για την εσωκομματική δημοκρατία. Η εσωκομματική δημοκρατία είναι κατά τη γνώμη μου επιβεβλημένη και ο διάλογος ο δημοκρατικός είναι επιβεβλημένος. Και αν τόσα χρόνια δεν υπήρχε, αδυναμία ήταν. Εντάξει; Πρέπει να υπάρχει ένας ουσιαστικός διάλογος και να ακούγονται οι απόψεις ολονών. Πάντα κάποιος κάτι έχει να πει. Ξέρετε, μου έλεγε κάποτε ο πατέρας μου, όταν ήμουν πολύ μικρή νεαρή βουλευτής, νόμιζα ότι έγινα βουλευτής και κάτι έγινα. Και μου έλεγε ο πατέρας μου ότι, παιδί μου, η πρώτη και βασική αρχή είναι άκου, άκου τον κόσμο. Άκου τι σου λένε. Είχε δίκιο. Λοιπόν, οφείλουμε να ακούμε ο ένας τον άλλον».

Αναφορικά με τους υψηλούς τόνους που χρησιμοποιούνται στα όρια της τοξικότητας στην πολιτική σκηνή, απαντώντας στο κατά πόσο είναι ανησυχητική η κατάσταση ως προς την ευρύτερη ευστάθεια του πολιτικού συστήματος, η κ. Μπακογιάννη τόνισε «με στενοχωρεί πάρα πολύ, γιατί κάποτε σε αυτή τη χώρα πρέπει να ξέρουμε τι λέμε και τι σημασία έχουν οι λέξεις που χρησιμοποιούμε. Διότι, η λέξη μαφία κι η λέξη συμμορία έχουν μια πολύ συγκεκριμένη έννοια και δεν έχει κανείς παρά να ανοίξει το λεξικό του Μπαμπινιώτη και να δει τι σημαίνει.

Για μία εκλεγμένη κυβέρνηση το να λέγονται τέτοιες κουβέντες, όσο και ανάγκη να υπάρχει, να υπάρξει κάποια τόνωση των ποσοστών των αντιπολιτευτικών, μπορείς να κάνεις δριμύτατη κριτική κρατώντας τον πολιτικό πολιτισμό. Εμένα δεν με έχετε ακούσει ποτέ μα ποτέ όλα αυτά τα χρόνια να χρησιμοποιώ τέτοιου είδους χαρακτηρισμούς για οποιονδήποτε αντίπαλό μου.

Σήμερα ήμουν στη Διάσκεψη των Προέδρων. Πρέπει να σας πω ότι κάθε φορά λέω ότι είμαι πολύ μεγάλη για να εκπλήσσομαι πλέον.

Είναι απίστευτο. Έγινε μια επίθεση της κυρίας Κωνσταντοπούλου προς τον κύριο Δουδωνή. Ο κύριος Δουδωνής εξέφρασε την άποψη του ΠΑΣΟΚ. Δικαίωμά του. Αντιπολίτευση είναι, επιλέγει να πολιτευτεί αυτό. Υβρίσθη σε τέτοιους υψηλούς τόνους που πραγματικά όλοι οι υπόλοιποι, γιατί ήμασταν πολλοί μέσα στη Διάσκεψη των Προέδρων, μείναμε με το στόμα ανοιχτό».

«Το αποτέλεσμα αυτής της ιστορίας είναι η αποστροφή στην πολιτική. Αυτή είναι μία ζημιά για τη δημοκρατία. Διότι, δεν υπάρχει άλλος τρόπος να κυβερνηθεί μία χώρα από την κοινοβουλευτική δημοκρατία, τουλάχιστον κατά τη δικιά μου γνώμη. Υπάρχουν αυτοί που λένε ότι θα κάνουμε μία χούντα και θα κυβερνάμε. Λοιπόν, κατά τη δικιά μου γνώμη, εκτός από την Κοινοβουλευτική Δημοκρατία δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Άρα το να πυροβολούμε τον κοινοβουλευτισμό και τη δημοκρατία, το να βλέπουμε αυτή τη στιγμή αυτού του είδους τις συμπεριφορές. Δηλαδή, άμα είσαι ένα παιδί 18 χρονών, τι θα κάνεις; Θα γυρίσεις την πλάτη σου» επισήμανε καταλήγοντας η κ. Μπακογιάννη.

“Το επιτελικό κράτος δεν δουλεύει με φέουδα και τιμάρια όπου κάθε υπουργός κάνει ό,τι του κατεβαίνει στο κεφάλι”, δήλωσε με νόημα ο κ.Σκέρτσος κατά το προσυνέδριο της ΝΔ στο Ναύπλιο. “Το επιτελικό κράτος απλά σχεδιάζει, παρακολουθεί και φροντίζει ό,τι δεν έχει υλοποιηθεί, να προχωρήσει. Μας ενδιαφέρει το αποτέλεσμα και αυτό να φτάνει σε κάθε πολίτη”, πρόσθεσε.

“Ο εκσυγχρονισμός του κράτους δεν έχει ημερομηνία λήξης. Πάντα θα υπάρχουν νέα προβλήματα”, είπε στη συνέχεια ο κ.Σκέρτσος και πρόσθεσε απευθυνόμενος στους δυσαρεστημένους γαλάζιους:

“Αντίπαλος μας είναι τα προβλήματα, όχι τα κόμματα που κάνουν φθηνή αντιπολίτευση και σίγουρα δεν είμαστε εμείς εσωτερικά αντίπαλοι. Πρέπει να ενωθούμε και να καταλάβουμε ότι ο εχθρός δεν είναι μέσα”.

Ο υπουργός Επικράτειας κάλεσε επίσης τα στελέχη της ΝΔ να θυμηθούν “τι κάνει διαφορετικό τον Κυριάκο Μητσοτάκη από τους αντιπάλους του. Είναι η συνέπεια. Το σύνθημα ‘το είπαμε, το κάναμε’. Το επιτελικό κράτος υπηρετεί ακριβώς αυτό. Δεν υποσχόμαστε τον ουρανό με τ΄άστρα. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης διακρίνεται για το ρεαλισμό του. Είναι πολιτικός των συνθέσεων. Δεν αποκλείει, ενώνει”. Με την τελευταία φράση απάντησε και στη γαλάζια ενόχληση για την πασοκική καταγωγή του ίδιου και άλλων κορυφαίων εξωκοινοβουλευτικών υπουργών.

«Η λύση δεν είναι ο περισσότερος συγκεντρωτισμός» γράφουν μεταξύ άλλων στην επιστολή της στα «Νέα».

«Σήμερα, σε μια περίοδο όπου η ίδια η Κυβέρνηση προχωρά σε διορθωτικές κινήσεις, υπό την πίεση δικαστικών εξελίξεων, χρειάζεται να συζητήσουμε για το επιτελικό κράτος. Μια συζήτηση που προέχει του διαλόγου για τη συνταγματική αναθεώρηση», τονίζουν.

«Οι βουλευτές δεν υπάρχουν για να υπηρετούν το όποιο επιτελείο. Υπάρχουν για να υπερασπίζονται το εθνικό και λαϊκό συμφέρον, νομοθετώντας και ελέγχοντας την εκτελεστική εξουσία», επισημαίνουν.

ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ

«Για ένα νέο μοντέλο διακυβέρνησης, που θα φέρει τα κέντρα λήψης αποφάσεων πιο κοντά στη κοινωνία των πολιτών! Η αναζωπύρωση της υπόθεσης του ΟΠΕΚΕΠΕ, οι παραιτήσεις υπουργών καιυφυπουργών και τα αλλεπάλληλα αιτήματα άρσης ασυλίας βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας είναι, μεταξύ άλλων, μία υπενθύμιση.

Υπενθύμιση αναδρομής στο πρώτο νομοθέτημα της αυτοδύναμης κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, που καθιέρωσε ένα συγκεκριμένο μοντέλο διακυβέρνησης. Το Επιτελικό Κράτος, το οποίο λοιδορήθηκε, αποτέλεσε πολιτικό επιχείρημα άσκησης κριτικής, αλλά λειτούργησε και συνεχίζει να λειτουργεί. Εκείνο που καλούμαστε να αναλογιστούμε είναι αν μπορούμε να βελτιώσουμε το Επιτελικό Κράτος και να ενισχύσουμε την αρχιτεκτονική ενός μοντέρνου και λειτουργικού κράτους, που να ανταποκρίνεται αποτελεσματικά στις ανάγκες του σήμερα. Να αναστοχαστούμε το επιτελικό κράτος και τον τρόπο λειτουργίας του, ιδίως με την πάροδο των περίπου επτά ετών, ως πρότυπου διαχείρισης της εξουσίας στη χώρα.

Ένα βασικό συμπέρασμα είναι ότι ενώ το επιτελικό κράτος είναι αποτελεσματικό σε συνθήκες μεγάλων κρίσεων, δεν αποδεικνύεται το ίδιο αποτελεσματικό σε περιόδους ομαλότητας. Επίσης, γεννά ενίοτε ζητήματα θεσμικής ανισορροπίας, που δεν συνάδουν με μια ώριμη κοινοβουλευτική δημοκρατία, όπως διαμορφώθηκε μεταπολιτευτικά, με βάση κυρίως τις αρχές και τις αξίες της παράταξής μας.

Ο νόμος 4622/2019 για το «Επιτελικό Κράτος» αποτέλεσε μια μεγάλη διοικητική μεταρρύθμιση συντονισμού, ταχύτητας και λογοδοσίας. Είναι όμως αδιαμφισβήτητο ότι στην πορεία προκάλεσε υπερσυγκέντρωση εξουσιών σε μικρούς πυρήνες. Μετέφερε όλο και περισσότερη βαρύτητα στο κέντρο, ενίσχυσε τον στενό πυρήνα γύρω από την κορυφή της Κυβέρνησης και περιόρισε την αυτοτέλεια των υπουργείων και ιδιαίτερα της κοινοβουλευτικής ομάδας, σε σύγκριση με το μέτρο των θεσμικών τους καθηκόντων. Η συγκέντρωση της εξουσίας έγινε στο όνομα της αποτελεσματικότητας. Αλλά, σήμερα μπορούμε να πούμε ότι δεν έχει σημασία μόνο το τι κάνεις, αλλά και ο τρόπος που το κάνεις. Και στη δημοκρατία το δεύτερο είναι ίσως σημαντικότερο από το πρώτο. Οι θεσμοί πρέπει να είναι αποτελεσματικοί, αλλά με τρόπο που δεν αφήνουν χώρο για δυσλειτουργίες και παραφωνίες. Το πιο ανησυχητικό είναι ότι, στη μεγάλη εικόνα, το επιτελικό κράτος δεν κατάφερε να ελέγξει πλήρως τα φαινόμενα διαφθοράς εντός του κράτους και της κοινωνίας.

Στο σημείο αυτό υπάρχει μια αντίφαση. Το επιτελικό κράτος διεκδικεί τον απόλυτο έλεγχο, πιστώνεται τις επιτυχίες, αλλά, όταν εμφανίζονται σοβαρές παθογένειες, η ευθύνη διαχέεται προς τα κάτω και ιδιαίτερα προς τους βουλευτές.

Αυτή η πρακτική δεν υπάρχει σε εγχειρίδια ηγεσίας. Σήμερα, σε μια περίοδο όπου η ίδια η Κυβέρνηση προχωρά σε διορθωτικές κινήσεις, υπό την πίεση δικαστικών εξελίξεων, χρειάζεται να συζητήσουμε για το επιτελικό κράτος. Μια συζήτηση που προέχει του διαλόγου για τη συνταγματική αναθεώρηση.

Σκοπός είναι να αποκτήσουμε μια νέα δυναμική, να πάμε ακόμα πιο μπροστά, καθώς η κοινωνία παραμένει πεπεισμένη ότι μόνο η ΝΔ και ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης μπορούν να εξασφαλίσουν σταθερότητα και ευημερία.

Δεν πρέπει να αφήσουμε τις αρρυθμίες στο πρότυπο διοίκησης να επηρεάσουν την κοινοβουλευτική λειτουργία της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας. Στην φιλελεύθερη κοινοβουλευτική δημοκρατία, μια κυβέρνηση υπάρχει όσο απολαμβάνει της εμπιστοσύνη της Βουλής. Τα προνόμια του Πρωθυπουργού και τα καθήκοντα των βουλευτών περιγράφονται θεσμικά και είναι σε διαλεκτική σχέση. Οι βουλευτές συγκροτούν την πλειοψηφία που δίνει δύναμη στον πρωθυπουργό και τον κρατά ισχυρό.

Η λύση σε φαινόμενα κακοδιοίκησης και διαφθοράς δεν είναι περισσότερος συγκεντρωτισμός και υποβάθμιση των βουλευτών. Ο βουλευτής -που είναι φορέας λαϊκής εντολής, ελεγκτής της εκτελεστικής εξουσίας και αυθεντικός εκφραστής της περιφέρειας- φορτώνεται αδίκως το στίγμα του φαυλοκράτη και κινδυνεύει να υποβιβαστεί σε μεταφορέα ήδη ειλημμένων αποφάσεων. Να ενημερώνεται εκ των υστέρων, να πειθαρχεί εκ των προτέρων και να περιορίζεται σε μια ολοένα μικρότερη πολιτική περίμετρο. Μια τέτοια εξέλιξη θα επιτείνει τα προβλήματα και δεν θα τα επιλύσει.

Συχνά ακούγεται το ένα αντεπιχείρημα: ότι οι εξωκοινοβουλευτικοί τεχνοκράτες υπουργοί δεν βαρύνονται από τη φθορά του παραδοσιακού βουλευτικού γραφείου, δεν έχουν περάσει από τη λογική της πελατειακής πίεσης και δεν έχουν οικοδομήσει την καριέρα τους πάνω σε μικροεξυπηρετήσεις. Ωστόσο, είναι τουλάχιστον άδικο να μετακυλίεται το ανάθεμα σε εκείνους που επιλέγουν οι πολίτες να τους εκπροσωπούν με τη ψήφο τους, εντός ενός συστήματος που όλοι αποδοκιμάζουν, για να ασκούν μετά υπέρμετρη εξουσία οι μη εκλεγμένοι. Κανείς βουλευτής δεν επιθυμεί να μετατρέπεται, από εθνικός νομοθέτης και ελεγκτής, σε διαχειριστή αιτημάτων και εξυπηρετήσεων. Η λύση δεν είναι η παράκαμψη της κοινοβουλευτικής αντιπροσώπευσης από κλειστό κέντρο τεχνοκρατικής διαχείρισης, γιατί ούτε τόσο αποτελεσματική είναι σε περιόδους ομαλότητας, ούτε θεσμικά υπεύθυνη, ούτε βρίσκεται σε καθημερινή επαφή με τους πολίτες.

Αυτό που χρειάζεται είναι νέος ρόλος για τον βουλευτή. Να μην εκλαμβάνεται σαν (ρουσφετάκιας) γραφείο εξυπηρέτησης και μεσάζοντας. Να είναι ο βουλευτής ο φορέας της θεσμικής πίεσης, του κοινοβουλευτικού ελέγχου, της πολιτικής συνδιαμόρφωσης και της ουσιαστικής εκπροσώπησης της κοινωνίας, ιδίως της περιφέρειας. Ένας βουλευτής που δεν θα μετρά την επιρροή του από το πόσες υποθέσεις “διευκόλυνε”, αλλά από το αν μπόρεσε να αλλάξει πολιτικές, να επιβάλει λογοδοσία και να φέρει τη φωνή της πραγματικής χώρας στο κέντρο λήψης των αποφάσεων.

Γιατί η ελληνική περιφέρεια δεν αποδυναμώνεται μόνο όταν χάνει υπουργικά χαρτοφυλάκια, προς όφελος του αθηνοκεντρικού κράτους. Αποδυναμώνεται, κυρίως, όταν χάνει τη θεσμική της δυνατότητα να επηρεάζει στην χάραξη πολιτικής, όταν δεν συμμετέχει ισότιμα στη διανομή του πλούτου, όταν οι αποφάσεις λαμβάνονται όλο και πιο μακριά από τους ανθρώπους που γνωρίζουν το πεδίο, όταν η εμπειρία της πραγματικής παραγωγής, της τοπικής οικονομίας της Περιφέρειας και της ζώσας κοινωνίας μετατρέπεται σε “δεδομένο” για επεξεργασία και όχι σε ζωντανό παράγοντα διαμόρφωσης της πολιτικής.

Η χώρα δεν χρειάζεται απλώς αλλαγές προσώπων. Ο Πρωθυπουργός μας, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, από το 2016 επιμένει στους θεσμούς. Σήμερα μπορούμε να επαναξιολογήσουμε από κοινού το επιτελικό κράτος, το οποίο μέχρι σήμερα αξιολογείται από τον εαυτό του, στη βάση ποσοτικών και όχι ποιοτικών δεικτών.

Χρειαζόμαστε, ως κόμμα και Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας μια πιο αποκεντρωμένη και θεσμικά ισορροπημένη αρχιτεκτονική, με αυξημένη λογοδοσία. Με ισχυρά υπουργεία, με ενισχυμένο κοινοβουλευτικό έλεγχο, με πραγματική συμμετοχή της περιφέρειας, με σαφείς αρμοδιότητες και πραγματική πολιτική ευθύνη. Η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη από ένα κράτος που λίγοι αποφασίζουν για όλους, χωρίς να δίνουν άμεσα λόγο στο λαό. Έχει ανάγκη από ένα κράτος που συντονίζεται χωρίς να ασφυκτιά και κυβερνά χωρίς να αποκόπτεται από τη κοινωνία των πολιτών.

Οι βουλευτές δεν υπάρχουν για να υπηρετούν το όποιο επιτελείο. Υπάρχουν για να υπερασπίζονται το εθνικό και λαϊκό συμφέρον, νομοθετώντας και ελέγχοντας την εκτελεστική εξουσία.

Οι βουλευτές

ΖΕΜΠΙΛΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ, ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ Π.Ε. ΕΥΒΟΙΑΣ

ΚΑΤΣΑΝΙΩΤΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ, ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ Π.Ε. ΑΧΑΪΑΣ

ΜΠΑΡΑΛΙΑΚΟΣ ΞΕΝΟΦΩΝ, ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ Π.Ε. ΠΙΕΡΙΑΣ,

ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΓΙΑΝΝΗΣ, ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ Π.Ε. ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ,

ΠΑΠΠΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ, ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ Π.Ε. ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ»

Αμέσως μετά, όμως, πολλοί άνοιξαν πυρ ομαδόν κατά του υπουργού Επικρατείας Άκη Σκέρτσου για ένα άρθρο που είχε αναρτήσει στον λογαριασμό του στο FB, δύο εβδομάδες νωρίτερα (!), με το οποίο επέκρινε την “γάγγραινα” του πελατειασμού και την “κοινωνία των πελατών”. Τότε, οι απόψεις του στενού συνεργάτη του πρωθυπουργού είχαν απλώς ενοχλήσει, μετά την ψηφοφορία για τις άρσεις ασυλίας, ωστόσο, δύο πρώην κυβερνητικοί εκπρόσωποι (Πέτσας, Οικονόμου), ένας πρώην υπουργός (Βορίδης) και κάμποσοι βουλευτές (Βλάχος, Κατσανιώτης, κ.ά) επιτέθηκαν ευθέως στον Άκη Σκέρτσο για όσα έγραψε για τη νοοτροπία του ρουσφετιού.

Το θέμα με το άρθρο Σκέρτσου δεν εστιάζεται, φυσικά, μόνο στο τι γράφει όσο στο ποιός είναι αυτός που το γράφει. Διότι με την ουσία του άρθρου πολλοί μπορεί να συμφωνήσουν, το όνομα του συγγραφέα και ο χρόνος συγγραφής, όμως, εξελήφθη ως αιχμή κατά του κοινοβουλευτισμού από έναν τεχνοκράτη γραφείου που δεν δοκίμασε –όπως λένε οι επικριτές του- και δεν θα δοκιμάσει ποτέ να βγεί από την ασφάλεια των excell στον επικίνδυνο κόσμο της καθημερινής τριβής με τους πολίτες και της λογοδοσίας στο εκλογικό σώμα.

Βέβαια, για τους βουλευτές της δεξιάς πτέρυγας της Ν.Δ ο υπουργός Επικρατείας έχει “βεβαρημένο μητρώο”, αφού του χρεώνουν εκείνο το “πάρτι” μετά την ψήφιση του νόμου για τα ομόφυλα ζευγάρια (που πλήγωσε την εκλογική βάση) και αρκετά άλλα.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος έσπευσε να σβήσει τη φωτιά, υπερασπιζόμενος αφενός τον υπουργό Επικρατείας και στέλνοντας σήμα, αφετέρου, ότι οι βουλευτές που φέρονται εμπλεκόμενοι στην έρευνα της ευρωπαϊκής εισαγγελίας θα ενταχθούν κανονικά στα ψηφοδέλτια της Ν.Δ στις επόμενες εκλογές.

Είναι, όμως, προφανές ότι ο Σκέρτσος είναι μόνο το σαμάρι. Το άρθρο του λειτούργησε ως μαγνήτης παραπόνων και αιτιάσεων για μία κοινοβουλευτική ομάδα που βρίσκεται σε αναβρασμό επειδή οι βουλευτές γνωρίζουν πώς στο καλό εκλογικό σενάριο περίπου σαράντα απ΄ αυτούς θα βρεθούν εκτός νυμφώνος και στο κακό αρκετά περισσότεροι.

Οι γαλάζιοι βουλευτές επικρίνουν ακόμα περισσότερο τον Σκέρτσο επειδή θεωρούν ότι δικής του εμπνεύσεως είναι οι εισηγήσεις περί ασυμβίβαστου του ρόλου υπουργού και βουλευτή και τα σενάρια περί μείωσης των αριθμού των βουλευτών και της αλλαγής της εκλογικής και κοινοβουλευτικής αρχιτεκτονικής.

Όμως, οι αιχμές κατευθύνονται στον Σκέρτσο για να τις ακούσει ο πρωθυπουργός. Είναι σαφές. Όσο οι δημοσκοπήσεις θα κρατούν τη Ν.Δ πέριξ του 25% (στην Πρόθεση Ψήφου και του 30% (στην Εκτίμηση Ψήφου) το άγχος επανεκλογής των βουλευτών θα εντείνεται και η σύγκρουση μεταξύ κοινοβουλευτικών και τεχνοκρατών στον κυβερνητικούς κόλπους θα βαθαίνει.

Όσο χρήσιμος κι αν είναι ο υπουργός Επικρατείας (και κατά την αξιολόγηση του πρωθυπουργού είναι), τις ψήφους στις κάλπες θα τις κουβαλήσουν οι βουλευτές είτε δρουν ως “proxies” αιτημάτων διαμεσολάβησης ψηφοφόρων που αναζητούν “μπάρμπα από την Κορώνη” είτε υιοθετούν την θεωρητική προσέγγιση περί “κοινωνίας πολιτών”.

Αναγκαία η ισορροπία, λοιπόν, για το Μέγαρο Μαξίμου. Αν και οι πολλές ισορροπίες παράγουν μεγάλο κρότο όταν διαταράσσονται.

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου με μια 15λεπτη δήλωση ανακοίνωσε πως καταθέτει «αναλυτική μήνυση» κατά μελών της κυβέρνησης μεταξύ των οποίων οι Άδωνις Γεωργιάδης και Παύλος Μαρινάκης, βουλευτών της ΝΔ όπως ο Μακάριος Λαζαρίδης και ο Δημήτρης Μαρκόπουλος αλλά και εναντίον του δημοσιογράφου Πέτρου Κουσουλού. 

Κατά την κ. Κωνσταντοπούλου, η υπόθεση συνδέεται με την Βασιλική Πολύζου – πρώην εργαζόμενη στην Πλεύση Ελευθερίας – η οποία, όπως είπε, συνδέεται με την κυβέρνηση και είχε ως στόχο να την «κατασιγάσουν από τις αποκαλύψεις για το έγκλημα των Τεμπών, τον ΟΠΕΚΕΠΕ, τις υποκλοπές και την έκρηξη στην Βιολάντα».  

 Η κ. Κωνσταντοπούλου μίλησε μάλιστα για «εγκληματική οργάνωση» της οποίας επικεφαλής είναι, όπως είπε, ο Κυριάκος Μητσοτάκης η οποία έχει στόχο να πλήξει πλέον τον θεσμό της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας «επειδή αποκαλύπτει τους εγκληματικούς τους σκοπούς μέσα από τις δικογραφίες».